Fire ...

[makistop 8]

H κουβέντα είναι πολύ μεγάλη και μπορεί να πλατειάσει επικίνδυνα.

Άλλες φορές είναι ανθρώπινο χέρι (εκούσια ή ακούσια), άλλες φορές είναι φυσική διαδικασία.

Η αλήθεια ως συνήθως, είναι κάπου στη μέση.

Το σίγουρο είναι ότι όσο ποιο έντονη είναι η ανθρώπινη παρουσία (με τους σημερινούς όρους) τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες και τα συμβάντα.

Από την άλλη σκοπιά, θα πω το εξής όμως.

Όταν τα βουνά και τα ορεινά χωριά έσφυζαν από κόσμο (4-5 δεκαετίες πριν), εποχές που τα μέσα πυρόσβεσης και οι προσβάσεις ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτα,

παρ' όλη την ανθρώπινη παρουσία και την συστηματική εκμετάλλευση του εκάστοτε δάσους, για λόγους βιοπορισμού και επιβίωσης, δεν είχαμε τέτοια φαινόμενα.

Αυτό λοιπόν που φταίει δεν είναι η ανθρώπινη παρουσία, αλλά η (σημερινή) παιδεία που μας συνοδεύει σε όλες τις εκφάνσεις ως κοινωνία.

 

Προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι έφταιγε η ελλιπής νομοθεσία (για τα δάση, τα αυθαίρετα κλπ)

Εγώ αυτό που διαπιστώνω κάθε μέρα μέσω της δουλειάς μου, είναι ότι....

- η νομοθεσία είναι σαν τα σπίτια. Όσο ποιο μεγάλη είναι, τόσο ποιο πολλά παράθυρα έχει.

- ο νόμος είναι σαν τον ιστό της αράχνης. Τα μικρά έντομα πιάνονται. Τα μεγάλα τον ξεσκίζουν.

 

Αν δεν θέλουμε να γίνουν τα δάση τσιμέντο, δεν χρειάζεται ένας σκληρός νόμος με 50 τροποποιήσεις και 200 εγκυκλίους και παρεκκλίσεις για την προστασία των δασών.

Χρειάζεται απλή και ξεκάθαρη πολεοδομική ρύθμιση.

Απαγόρευση δόμησης ή καθορισμός ειδικών όρων δόμησης για τις εκτός σχεδίου περιοχές, ξεκάθαρα και απλά.

 

Όσο θα υπάρχει οικιστική πίεση (με ότι αυτό συνεπάγεται άμεσα ή έμμεσα) τόσο θα έχουμε ανάλογα συμβάντα.

Αν δεν υπάρξει μια σοβαρή αποκεντρωτική πολιτική, με ισοβαρή ανάπτυξη της περιφέρειας σε επίπεδο ουσίας (οικονομικό, κοινωνικό κλπ), τόσο θα σωρεύεται κόσμος στην Αθήνα και θα υπάρχει οικιστική πίεση με τα ανάλογα συμφέροντα (κοινωνικο-οικονομικο-πολιτικά) να καραδοκούν για να αδράξουν την ευκαιρία.

 

Η όλη κατάσταση, δεν είναι τίποτε διαφορετικό από την καθημερινότητα μας, ως νοοτροπία.

όταν προτεραιότητα είναι η προστασία της ιδιωτικής περιουσίας (και σε πολλές περιπτώσεις αυθαίρετης) και όχι της δημόσιας, τότε νομίζω ότι κάτι έχουμε δει στραβά ως κοινωνία.

 

Το οξύμωρο ξέρετε ποιο είναι?

Όταν το δάσος υφίσταται, η νομοθεσία είναι τόσο σκληρή, που σε πάμπολλες περιπτώσεις σημαίνει δήμευση ιδιωτικής περιουσίας, ακόμη και υπάρχουν ατράνταχτοι τίτλοι κυριότητας.

Όταν το δάσος καίγεται (ή έχει ήδη καεί), μας ενδιαφέρει η προστασία της περιουσίας του πολίτη και όχι η προστασία του δάσους.

Επομένως, με καμένο δάσος, ο πολίτης υπερασπίζεται το δικαίωμα της ιδιοκτησίας του ποιο εύκολα.

Ποιο λοιπόν περιμένουμε να είναι το αποτέλεσμα?

 

Η έκφραση ''κοιτάζουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος'', τελικά μας χαρακτηρίζει απόλυτα, ως λαό.

 

ΥΓ. Μόλις άκουσα τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να εκστομίζει ότι φταίνε τα πεύκα για την φωτιά

εκτίμησα τελικά ως πολύ σοβαρή και ουσιαστική την δήλωση για τον ''στρατηγό άνεμο'' του κ. Πολύδωρα.

Το ξέρουμε κύριέ μου ότι αν ήταν οξιές δεν θα καιγόταν τίποτα. Το ξέρουμε ότι τα πεύκα είναι ποιο εύφλεκτα.

Αυτό όμως δεν αναιρεί την ανικανότητά μας ως κοινωνίας και δεν αποτελεί την κολυμβήθρα του Σιλωάμ, για ξεπλύνει τις ''αμαρτίες'' μας.

 

κι ας με πείτε γραφικό...

[fotski 19]

και του Τζιμάκου.........

 

Κάνω βουτιές σε βόθρο με εικόνες

φουσκώνω τα βυζιά μου με ορμόνες

θέλω να γίνω σαν αμερικάνος

μ' αρέσει στα κρυφά κι ο Μητροπάνος

 

Έλληνας , νεοέλληνας

 

Μαράθηκε η λουλουδιασμένη ιτιά

ψήλωσε η κοντούλα λεμονιά

στα Σάλωνα δε σφάζουνε αρνιά

δε πάει το παπάκι στη ποταμιά

 

Η Παπαλάμπραινα γυμνή χαϊδεύει δώρο συσκευή

σ' ένα τηλεπαιχνίδι πουλημένο

Πουλάκι ξένο, πουλί χαμένο

μου τρώει τα σπλάχνα δε βγάζω άχνα

 

Καίω τα δέντρα χτίζω μεζονέτες

θα κάνω τα παιδιά μου μαριονέτες

σ' ένα κλουβί-γραφείο σαν αγρίμι

παίζω ατέλειωτο ,βουβό ταξίμι

 

Έλληνας...

 

Φάκα Adidas μου 'πιασε τη φτέρνα

μπερδεύω το juke box με τη λατέρνα

πάνω απ’ του τάφου μου το κυπαρίσσι

μαύρη χελώνα μ' έχει κατουρήσει

 

 

αλλά και .........

 

"Έλα να πάμε στα καμένα/

στον Υμηττό και στην Αυλώνα/

πουλιά και πεύκα συλλογίσου/

ενός καμένου παραδείσου/

δέντρα που ήτανε φαντάσου/

και στη σκιά τους ξεκουράσου./

 

Έλα και πάρε με μαζί σου/

στην Κυριακάτικη εκδρομή σου/

βγάλε με στο χλωρό κορμί σου/

στις εκβολές του παραδείσου./

 

Έλα να πάμε στα καμένα/

δε μας χωράει πια το σπίτι/

έρχονται δύσκολες ημέρες/

μουτζουρωμένες σα Δευτέρες/

έρχονται φλόγες απ' τα δάση/

και μια φωτιά να μας δικάσει/

μέσα στο πύρινό της χνώτο/

από τον έσχατο στον πρώτο./

 

Έλα να βγούμε απ΄ το σπίτι/

ξανά σε δρόμους και πλατείες/

πάρε και τα παιδιά μαζί σου/

εδώ, στο χείλος της αβύσσου/

κι άφησε μόνη στο τραπέζι/

την τηλεόραση να παίζει/

Να δείχνει έγχρωμο τον πόνο/

δίπλα σ' ένα φιλέτο τόνο/

Να δείχνει φονικά και φλόγες/

τσόντες πολιτικούς και ρώγες/

ενώ εμείς θα 'χουμε φτάσει/

στο σταυροδρόμι του εξήντα./

 

Με τα παιδάκια μας στον ώμο/

για να μας δείχνουνε το δρόμο"...

 

Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς

Μουσική-Τραγούδι: Λαυρέντης Μαχαιρίτσα

[mil 8,773]

Όταν τα βουνά και τα ορεινά χωριά έσφυζαν από κόσμο (4-5 δεκαετίες πριν), εποχές που τα μέσα πυρόσβεσης και οι προσβάσεις ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτα,

παρ' όλη την ανθρώπινη παρουσία και την συστηματική εκμετάλλευση του εκάστοτε δάσους, για λόγους βιοπορισμού και επιβίωσης, δεν είχαμε τέτοια φαινόμενα.

Αυτό λοιπόν που φταίει δεν είναι η ανθρώπινη παρουσία, αλλά η (σημερινή) παιδεία που μας συνοδεύει σε όλες τις εκφάνσεις ως κοινωνία.

Πολύ σωστά, διότι παλιότερα, όταν τα βουνά ήταν γεμάτα από κατοίκους και όχι από απλούς επισκέπτες που θέλουν να βάλουν το δάσος σε μουσείο.

1) Υπήρχαν πολύ λιγότερα δάση, διότι τότε καλλιεργίσιμη έκταση ήταν η κάθε προσβάσιμη-προσιτή έκταση που τώρα εγκαταλείφθηκε και έγινε δάσος.

2) Υπήρχε πολλαπλάσια κτηνοτροφία, που κατέτρωγε τα δέντρα-και γι'αυτό δεν επεκτεινόντουσαν εύκολα τα δάση.

3) Υπήρχαν μονοπάτια στο βουνό που σε οδηγούσαν στον προορισμό σου συνήθως γρηγορότερα με τα πόδια απ'ότι τώρα ο δασικός δρόμος με το αυτοκίνητο.

4) Ο κόσμος τότε ήξερε τι σημαίνει φωτιά και πρόσεχε, υπήρχαν πυροφύλακες-αγροφύλακες ή όπως θέλεις αλλιώς ονόμασε τους και σε περίπτωση ανάγκης η καμπάνα χτύπαγε αμέσως. Υπήρχε πρόληψη. Οι κάτοικοι επενέβαιναν άμεσα. Όπως θα είδες και τώρα και παλιότερα, η πρόληψη παίζει ρόλο, άντε και η Άμεση επέμβαση. Αν χρειάζεται η "καταστολή" τότε ήδη έχουν ξεφύγει τα πράγματα και δεν πιάνεται πλέον η φωτιά-πλήν ειδικών συνθηκών.

[mil 8,773]

Το τερατούργημα που λέγεται Αθήνα είναι και δημιούργημα του Εθνάρχη με την περίφημη αντιπαροχή.

 

Χωρίς να έχω την πρόθεση να υπερασπιστώ κανέναν, είναι λάθος με σημερινά κριτήρια να κρίνεις τι έγινε και ποιες ήταν οι ανάγκες πριν 50-60 χρόνια.

Για το σημερινό μπάχαλο, ΔΕΝ φταίει η αντιπαροχή, η οποία έδωσε αρκετές απαντήσεις στις ανάγκες στέγασης που υπήρχαν μέχρι και πολύ πρόσφατα και κατά την γνώμη μου δούλεψε άψογα ως "σύστημα χρηματοδότησης" της οικοδομής-στέγασης, γιατί στην πραγματικότητα αυτό ήταν. Μην το μπερδεύεις με τον πολεοδομικό σχεδιασμό μιας περιοχής ή μίας πόλης. Μία βόλτα στην κάθε Ελληνική πόλη, ακόμα και στις πιο μικρές, σου δίνει την απάντηση για τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε την δόμηση.

[mil 8,773]

Όταν το δάσος υφίσταται, η νομοθεσία είναι τόσο σκληρή, που σε πάμπολλες περιπτώσεις σημαίνει δήμευση ιδιωτικής περιουσίας, ακόμη και υπάρχουν ατράνταχτοι τίτλοι κυριότητας.

Όταν το δάσος καίγεται (ή έχει ήδη καεί), μας ενδιαφέρει η προστασία της περιουσίας του πολίτη και όχι η προστασία του δάσους.

Επομένως, με καμένο δάσος, ο πολίτης υπερασπίζεται το δικαίωμα της ιδιοκτησίας του ποιο εύκολα.

Ποιο λοιπόν περιμένουμε να είναι το αποτέλεσμα?

 

Υπάρχει δασολόγιο;

Ακόμα κτηματολόγιο δεν υπάρχει.

Υπάρχουν ξεκάθαρα όρια του δάσους που να μην εξαρτώνται από τον δασάρχη; Και που να είναι απαλλαγμένα από κάθε είδους ιδιοκτησιακά προβλήματα; Αυτή είναι η μοναδική λύση και όσο αυτή δεν δίνεται θα συμβαίνουν και θα ξανασυμβαίνουν τα ίδια.

Δηλαδή στον Υμηττό τι συμβαίνει; Εδώ το ίδιο το "κράτος" (αν θεωρείται ο στρατός κράτος) χτίζει στο δάσος. Η Εκκλησία έχει λέει κάποιες χιλιάδες στρέμματα, που αμφισβητούνται από μερικές δεκάδες-εκατοντάδες ιδιώτες που τα διεκδικούν επίσης, που φύτρωσαν λέει εν τω μεταξύ. Τα θέλεις δάσος; Έλεγξε αν υπάρχουν ιδιοκτησίες, αποζημίωσε και διώξ'τους. Εδώ ακόμα και πολιτικοί και πολιτικάντιδες "απαλλοτρίωσαν" με ιδιόχρηση μεγάλες εκτάσεις, που πουλήθηκαν σε μεταγενέστερους ιδιοκτήτες που δεν έχουν να κάνουν με το αμαρτωλό παρελθόν. Ο Διόνυσος τι είναι στο μεγαλύτερο μέρος του;

[Sp 480]

Υπάρχουν περιοχές στην Αττική που δεν έχουν δάσος τα τελευταία 60 χρόνια,θεωρούνται δασικές και πολλοί ιδιοκτήτες οικοπέδων τα οποία τα απόκτησαν νόμιμα με συμβόλαια,πλήρωσαν τους αναλογούντες φόρους,και ταλαιπορούντε στα δικαστήρια με το δημόσιο...Βέβαια,όσοι έχουν πάνω από 4στρέμματα όχι μόνο δεν έχουν τέτοια προβλήματα,αλλά έχουν νόμιμα χτισμένες κατοικίες!!!

Η Ελληνική υποκρισία...

[fotski 19]

1) Υπήρχαν πολύ λιγότερα δάση, διότι τότε καλλιεργίσιμη έκταση ήταν η κάθε προσβάσιμη-προσιτή έκταση που τώρα εγκαταλείφθηκε και έγινε δάσος.

2) Υπήρχε πολλαπλάσια κτηνοτροφία, που κατέτρωγε τα δέντρα-και γι'αυτό δεν επεκτεινόντουσαν εύκολα τα δάση.

 

Είναι η πρώτη φορά που ακούω ότι η Ελλάδα έχει περισσότερο δάση από ότι στο παρελθόν.

[panpanou 335]

εδώ υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον διάγραμμα (τελευταία φωτό) που δείχνει την κατανομή των δασικών πυρκαγιών στην Ελλάδα τον 20ο αιώνα ....

 

προέρχεται από το πολύ ενδιαφέρον βιβλίο ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΑΣΗ, έκδοση του Μουσείου Γουλανδρή ....

 

 

 

 

 

 

 

 

[makistop 8]

τελικά δεν μύριζε ο καπνός απ' τα καμένα...εκλογές μύριζαν

[ChristosZ 2,649]

Επιτέλους να απαλαγούμε από τον μπελά των άχρηστων δασών.

 

Δίνω αντιπαροχή κάτι ελιές για μερικά ανεμογενητριόδεντρα!

 

Ιδού η λύση:

 

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&...p;artid=4533464

 

Δεν μας λένε αν τα ανεμογενητριόδεντρα καίγονται...

[Χρήστος Μ. 4,192]

.... διαβάστε λίγο αυτό ,που δημοσιεύτηκε την 26/5 , πριν 4ς μήνες δηλαδή :

 

http://www.aftodioikisi.gr/controlItem.aspx?id=2887

 

 

και επίσης διαβάστε ένα ενδεικτικό παράδειγμα ΞΕΒΑΦΤΙΣΜΑΤΟΣ αναδασωτέας έκτασης.. :

http://www.agstefanos.gr/index.php?option=...&Itemid=111

 

(όλα με τις ευλογίες του ΣτΕ )

[ChristosZ 2,649]

250.000 αυθαίρετα!!

Χτίζω λοιπόν το αυθαιρετάκι μου από το υστέρημά μου με κόπο ,τόσες νύχτες μέσα στο δάσος και όταν πιάνει φωτιά πλακώνω στο ξύλο το πλήρωμα του πυροσβεστικού που περνάει και δεν με συνδράμει να σώσω την περιουσία μου.

 

Τα υδροκέφαλα αστικά μας κέντρα ίσως θα έπρεπε να αναπτυχθούν κατά ... ύψος αντί κατά πλάτος.

Ίσως θα έπρεπε να δωθούν κίνητρα όχι μόνο για απόσυρση αυτοκινήτων αλλά και ακινήτων. π.χ. Κατεδαφίζω ένα οικοδομικό τετράγωνο με 4 παλαιές πολυκατοικίες και χτίζω ένα διπλάσιο σε ύψος κτίριο εξοικονομώντας το μισό του τετραγώνου για κοινόχρηστο χώρο πρασίνου.

Όταν οι κουτόφραγκοι ανακάλυπταν το γκαζόν, εμείς ανακαλύπταμε το τσιμέντο.

Όταν εκείνοι ανακάλυπταν τα ψηλά κτίρια και τους ουρανοξύστες ,εμείς ανακαλύπταμε την αντιπαροχή.

Όταν ανακάλυπταν την οικολογία ,εμείς ανακαλύπταμε την χωματερή.

Όταν ανακάλυπταν την τάξη και την οργάνωση εμείς ανακαλύπταμε την κουτοπονηριά και την τσαπατσουλιά.

Κατά τα άλλα ειμαστε έξυπνος λαός και όταν εκείνοι ήταν στα δέντρα,εμείς χτίζαμε παρθενώνες...

Όταν «το δημόσιο συμφέρον» είναι μόνο μια θεωρητική ένοια σε μια χώρα, τι προκοπή να περιμένει κανείς?

[makistop 8]

Η κατάσταση είναι τραγική.

Χρήστο έχεις δίκιο..

 

Για να μην τα ισοπεδώνουμε όμως όλα, να παρατηρήσω (για το 2ο λινκ), ότι αν όντως πρόκειται για τμήμα οικισμού προ του '23, το πρόβλημα δεν είναι το ξεβάφτισμα της αναδασωτέας περιοχής αλλά το εξαρχής βάφτισμα της ως αναδασωτέας. Είναι σαν να λες ότι κηρύχθηκε η Πλάκα αναδασωτέα.

Ακόμη και αυτό βέβαια, δείχνει τον τραγικό τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα πράγματα στη χώρα μας.

Γιατί τέτοιες περιπτώσεις λειτουργούν ως δούρειος ίππος και για τις πραγματικά δασικές εκτάσεις.

Και θα ήταν πολύ απλό ξέρετε, να ρυθμιστεί νομοθετικά, ότι δεν μπορεί να γίνει μεταβίβαση ακινήτου αν δεν υπάρχει πράξη χαρακτηρισμού.

Αλλά το μόνο που απαιτείται είναι να πληρώσεις τους φόρους μεταβίβασης.

Βλέπετε το κράτος ενδιαφέρεται μόνο να εισπράττει φόρους και να αφήνει ανοιχτά παράθυρα να αερίζεται η χώρα.

 

Πως το είπες Χρήστο? ''Δημόσιο συμφέρον''? :)

[MAC 1,032]

Και θα ήταν πολύ απλό ξέρετε, να ρυθμιστεί νομοθετικά, ότι δεν μπορεί να γίνει μεταβίβαση ακινήτου αν δεν υπάρχει πράξη χαρακτηρισμού.

 

Μάκη ξέρεις πολύ καλά ότι αποσπασματικές πράξεις χαρακτηρισμού ή αποχαρακτηρισμού κατά περίπτωση, δεν είναι λύση.

Δυστυχώς αυτή η χώρα δεν έχει καταφέρι ποτέ να κάνει ΔΑΣΟΛΟΓΙΟ, όπως δεν κατάφερε ποτέ να κάνει ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ.

Λύσεις συνολικές για να ξέρουμε που πραγμτικά είναι ή ήταν δάσος και τι ανήκει σε ποιον.

Αλλά τέτοιες ξεκάθαρες προοπτικές δεν συμφέρουν πολλούς ...