Μάκης Καλαράς: Πώς Είναι Να Πέφτεις Και Να Ξανασηκώνεσαι

[madskier 2,767]

Πώς είναι να πέφτεις και να ξανασηκώνεσαι

Μετά το μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς της Αθήνας, ο Μάκης Καλαράς αλλάζει άθλημα για να διακριθεί και σε Χειμερινούς Αγώνες

 

 

 

 

 

Ο Μάκης Καλαράς τρώει τούμπες, αλλά δεν το βάζει κάτω. Δεν είναι ένας συνηθισμένος 36άρης. Του αρέσουν τα δύσκολα, η αδρεναλίνη τον εξιτάρει και μπορεί τα εμπόδια που καλείται να υπερπηδήσει σε καθημερινή βάση να είναι πολλά, αλλά έχει μάθει να βλέπει τις δυσκολίες ως προκλήσεις. Με ένα αργυρό μετάλλιο από τους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στη συλλογή του και δύο Πανευρωπαϊκά ρεκόρ στο ενεργητικό του, ο πρώην δισκοβόλος θέτει πλέον νέους, υψηλότερους στόχους. Αυτή τη φορά, θέλει να πάρει το sit ski του και να δαμάσει τα βουνά της Ρωσίας, συμμετέχοντας στη Χειμερινή Παραολυμπιάδα, 10 ολόκληρα χρόνια μετά τη διάκρισή του στην Αθήνα.

Ενα ατύχημα σε ηλικία 17 ετών, που επιφέρει κάταγμα στη σπονδυλική στήλη και παραπληγία, μπορεί να καθηλώσει κάποιον σε αναπηρικό καροτσάκι ή να τον καθίσει στην καρέκλα του σκι. Ο Μάκης δεν θα μπορούσε παρά να προτιμήσει το δεύτερο. Από την ημέρα που πήρε αυτή την απόφαση, ξυπνάει –όποτε το επιτρέπουν οι συνθήκες- στις 5 το πρωί, μπαίνει στο αμάξι του και οδηγεί μέχρι τον Παρνασσό για να κάνει την καθιερωμένη προπόνησηστο άθλημα που τον γεμίζει περισσότερο από όλα. Μικρότερος είχε ασχοληθεί με την ελληνορωμαϊκή πάλη και αργότερα –μιας και το τροχαίο δεν στάθηκε ικανό να τον σταματήσει- καταπιάστηκε με το χορό και το μπάσκετ σε αμαξίδιο, την κολύμβηση, την άρση βαρών επί πάγκου και τη δισκοβολία, για να καταλήξει στις καταβάσεις στα χιόνια.

Οταν φτάσει στο βουνό, οι κινήσεις γίνονται μηχανικά. Μπαίνει στο sit ski, ανεβαίνει στα λιφτ και αφού βρεθεί στην κορυφή, ξεκινά να τρέχει στις πίστες. «Κάθε μέρα έχεις να αντιμετωπίσεις κάτι νέο και αυτό είναι κάτι που με γοητεύει. Διαφορετική ποιότητα χιονιού, διαφορετικές καιρικές συνθήκες. Η ευχαρίστηση και η αίσθηση απελευθέρωσης όμως, παραμένει ίδια», μου λέει, σε μια προσπάθεια να εντοπίσει τα σημεία που τον κέρδισαν στο καθιστό σκι βουνού. «Ξεκίνησα να μαθαίνω τα μυστικά του αθλήματος από έναν προπονητή, μετά αναζητούσα βιντεάκια στο you tube, καθώς στην Ελλάδα δεν υπήρχε άλλος που να ασχολείται με το συγκεκριμένο σπορ και στη συνέχεια ταξίδεψα στο εξωτερικό για να δω πως το κάνουν οι υπόλοιποι», εξηγεί.

Πάντως, αν και το σκι για έναν άνθρωπο με κινητική αναπηρία φαίνεται να έχει έναν υψηλότερο βαθμό δυσκολίας, ο Μάκης δεν διστάζει να το παρουσιάσει ως παιχνιδάκι. «Οταν πέσω, σηκώνομαι μόνος μου και δεν χρειάζομαι κάποιον δίπλα μου. Στο μόνο σημείο που ζητάω βοήθεια είναι τα πέντε σκαλοπάτια, πριν φτάσω στις πίστες», προσθέτει χαμογελώντας. «Εδώ ειδικά, όλοι μου λένε “ναι ρε φίλε να σε ανεβάσω” και το πρόβλημα λύνεται. Στο εξωτερικό αντίθετα, οι σκιέρ είναι πιο τυπικοί και δεν εμπλέκονται στη διαδικασία, μάλλον επειδή φοβούνται ότι θα πέσω από τα χέρια τους και θα τραυματιστώ», καταλήγει.

Στην Ελλάδα όμως, όσο πρόθυμοι κι αν είναι οι συναθλητές του, υπάρχουν άλλα εμπόδια. Τα κλειστά κέντρα για προπόνηση δεν είναι καν στα σκαριά και οι χιονοδρομικοί προσομοιωτές μοιάζουν να είναι βγαλμένοι από σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Έτσι, ο μοναδικός αθλητής που ασχολείται με το καθιστό σκι βρίσκεται σε αναζήτηση χορηγού, καθώς τα έξοδα για τα ταξίδια αλλά και τον εξοπλισμό είναι πολλά. «Γιατί να επενδύσει χρήματα κάποιος σε εσένα;», τον ρωτάω. «Για να διαφημιστεί», μου απαντά αφοπλιστικά, χωρίς να αναφερθεί σε τυχόν ηθικά διδάγματα και μηνύματα που ενδεχομένως να περνά με τον τρόπο ζωής του.

 

πηγή ΤΟ ΒΗΜΑ

[Χρήστος Λάππας 25,396]

Τον Μάκη τον πετύχαμε πολλές φορές στον Παρνασσό φέτος.

[snow bow 38]

Πραγματικά οταν κάθεσαι στον Ηρακλή δίπλα σε τέτοιες δυναμικές ΨΥΧΕΣ αρχίζεις να αναθεωρείς για πολλά πράγματα στην ζωή σου.

Καλή επιτυχία επιτυχία Μάκη.

Με εκτίμηση Βαγγέλης

[cossie 82]

Και απο τη δικια μου τη μερια ξερω καλα πως ειναι να πεφτεις και να σηκωνεσαι....

ΜΠΡΑΒΟ Κ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΜΑΚΗ!!

ΝΑ ΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΔΥΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΓΕΛΑΣΤΟΣ!!!

[Yota 472]

Τον Μάκη τον πετύχαμε πολλές φορές στον Παρνασσό φέτος.

 

Όντως! Του έχουμε μιλήσει κιόλας με την Όλγα για το Σύλλογο και του άρεσε πολύ η ιδέα να γίνει μέλος..

 

Είναι ένα παλικάρι όλο κέφι, κοινωνικότατος, έτυχε να έχω δέσει τα σκι μου δίπλα εκέι που καθόταν στο σαλέ στο 1750 και όταν με είδε να τα ψάχνω, μου μίλησε πειράζοντάς με να μην ανησυχώ γιατί μου τα προσέχει!!

 

Εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία σε κάθε προσπάθειά του.

[madskier 2,767]

Πάρτε και ένα βιντεάκι

[miscelano 3,150]

μεχρι περισι ή προπερσι ερχοταν και στη βασιλιτσα ενας τυπας ετσι....φετος δεν τον ειδα σιγουρα...

[Dolomites 1,145]

σωστός!

όποιος έχει επαφές μαζί του ας του ζητήσει πληροφορίες

και να γράφει σχετικά

Στο http://www.snowclub.gr/contents.html

δυστυχώς στην κατηγορία ΑΜΕΑ και χιόνι

είναι το μόνο που δεν βρήκαμε απολύτως τίποτε

[madskier 2,767]

καλό θα ήταν να γνωρίσουμε πρώτα το Μάκη ως άνθρωπο που ασχολείται με τη

χιονοδρομία και γενικά με τον αθλητισμό-τελικά ασχολείται με πολλά περισσότερα

από τους λεγόμενους υγιείς!! και μετά να μας εξηγήσει πως κάνει αυτό το carving

με το sit-ski.

[madskier 2,767]

Ο Έλληνας πρωταθλητής στο χειμερινό σκι αναπήρων

 

Τετ, 30 Μάιος 2012

«Ετοιμάζομαι να πάω στις Γαλλικές Άλπεις και την Αυστρία το καλοκαίρι. Πρέπει να ξεκινήσω προετοιμασία, στις 12 Δεκεμβρίου έχω αγώνα».

 

Η ζωή ενός αθλητή είναι διαφορετική από τη ζωή ενός μέσου ανθρώπου.

«Ξυπνάω νωρίς, γιατί πρέπει να πάρω δύο γεύματα πριν από την πρωινή προπόνηση. Κανονίζω να κοιμηθώ το μεσημέρι για να είμαι ξεκούραστος για την απογευματινή προπόνηση και τα βράδια δεν βγαίνω σχεδόν ποτέ έξω. Δεν καπνίζω, ούτε πίνω».

Ο Μάκης Καλαράς ασχολείται με τον αθλητισμό από 10 χρονών. «Έκανα ελληνορωμαϊκή πάλη, κουνγκ φου, μπάσκετ, ποδόσφαιρο, βόλεϊ, πινγκ πονγκ, ενόργανη... Δεν έχω σταματήσει ποτέ να γυμνάζομαι».

Ένα τροχαίο ατύχημα σε ηλικία 18 ετών του προκάλεσε παραπληγία. Ακινητοποίηση των κάτω άκρων. «Τη μισή ζωή μου την έχω περάσει έτσι, πάνω σε αναπηρικό καρότσι. Αλλά οι αλλαγές σταματούν εκεί. Τα ίδια πράγματα που έκανα ως αρτιμελής κάνω και ως ανάπηρος». Την περίοδο του ατυχήματος ο Μάκης προπονούνταν στην άρση βαρών.

Μετά το ατύχημα ξεκίνησε το στίβο και τη δισκοβολία. «Επειδή ήμουν δυνατός, διακρίθηκα στη δισκοβολία. Βγήκα πρώτος στο Πανελλήνιο τέσσερις συνεχόμενες χρονιές (1999-2002). Αλλά στο Πανευρωπαϊκό δεν τα πήγαινα καλά». Έμενε μόνος, δούλευε ως γραφίστας σε διαφημιστική και εκτός των προπονήσεων έκανε γυμναστική σε καθημερινή βάση. «Δεν γνόταν να διακριθώ έτσι. Αποφάσισα να σταματήσω να δουλεύω, να αρχίσω να παχαίνω, να ξεκουράζομαι, να εστιάσω στις προπονήσεις, κι έτσι το 2003 βγήκα πέμπτος στο Πανευρωπαϊκό της δισκοβολίας».

Κέρδισε την πολυπόθητη πρόκριση και το 2004 στέφθηκε ασημένιος δισκοβόλος στους Παραολυμπιακούς της Αθήνας. «Ο κύριος στόχος είχε επιτευχθεί. Ως Ολυμπιονίκης είχα τα προνόμια να ανοίξω ένα ΠΡΟΠΟ ή να μπω στο δήμο. Αφού λοιπόν είχα εξασφαλισμένους πόρους και αρκετό ελεύθερο χρόνο, γινόμουν όλο και καλύτερος».

Sit ski στον Βόρειο Πόλο

Έπειτα από πολλές ακόμα διακρίσεις στη δισκοβολία, ο Μάκης άρχισε να ασχολείται και με το χειμερινό σκι. Αφορμή στάθηκε μια ασυνήθιστη εκδρομή. «Στον Βόρειο Πόλο. Το αντίστοιχο ΤΕΦΑΑ (Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού) της Νορβηγίας μαζί με τον νορβηγικό στρατό διοργάνωναν μια εκδρομή στoν Βόρειο Πόλο, στους -30 βαθμούς. Εκεί έμαθα να κάνω σκι».

Το σκι των αναπήρων ονομάζεται sit ski: ο αθλητής κάθεται σε ένα κάθισμα, ασφαλίζεται, ενώ ένα αμορτισέρ βοηθά να απορροφώνται οι κραδασμοί – λειτουργεί δηλαδή όπως τα γόνατα σε έναν όρθιο αθλητή. «Είναι δύσκολο, αλλά πολύ ωραίο άθλημα. Η αδρεναλίνη δεν σταματάει ποτέ, κάθε μέρα είναι διαφορετικό το χιόνι, δεν είσαι ποτέ στο ίδιο “τερέν”, όπως στο στίβο ή τη δισκοβολία. Στην αρχή το ξεκίνησα για πλάκα, αλλά είδα ότι είμαι καλός και αποφάσισα να το προχωρήσω περαιτέρω». Επόμενος στόχος οι Χειμερινοί Παραολυμπιακοί της Ρωσίας, το 2014. «Προς το παρόν κάνω προπονήσεις μόνος μου. Δεν έχω πρόβλημα, είμαι εντελώς ανεξάρτητος. Αλλά για μια συμμετοχή στην Ολυμπιάδα χρειάζομαι έναν προπονητή που να πληρώνεται κανονικά και παρουσία το λιγότερο σε 6-7 αγώνες το χρόνο για να καταφέρω να προκριθώ». Μια σπάνια περίπτωση αθλητή, που έχει διακριθεί σε θερινή Παραολυμπιάδα και επιχειρεί να διακριθεί και σε χειμερινή, αναζητεί χορηγό «για να καλυφθεί σωστά η προετοιμασία», η προπόνηση, ο εξοπλισμός και το ταξιδιωτικό κόστος των προκριματικών.

Με θέληση και θράσος

Η ενεργητικότητα ενός ανθρώπου με παραλυσία στα πόδια, που κάνει «αναρρίχηση» και έχει φτάσει μέχρι τη Γερμανία για να αγοράσει ποδήλατο («λέγεται hand bike και γυρνάς τα πετάλια με τα χέρια»), γεννά ένα κοινότοπο, αλλά εύλογο ερώτημα. Πώς τα καταφέρνει;

«Χρειάζεται θέληση και θράσος. Το σημαντικό για μένα δεν είναι αν υπάρχουν δυσκολίες, αλλά αν ο ανάπηρος ντρέπεται». Στον παρατημένο δημόσιο χώρο της Αθήνας, που δυσκολεύει συχνά ακόμα και τους αρτιμελείς, «δεν υπάρχει ούτε ένας που να του ζητήσεις να σε ανεβάσει στο πεζοδρόμιο και να σου πει “δεν μπορώ”. Το θέμα είναι πόσο εσύ αισθάνεσαι άσχημα να το ζητήσεις. Εγώ δεν νιώθω άσχημα γι’ αυτό, νιώθω άσχημα για άλλα πράγματα. Που δεν έχω μαλλιά...». Σε αυτή τη θετική στάση ζωής που ακολουθεί ο Μάκης Καλαράς σημαντικό ρόλο έπαιξε η αντιμετώπιση του προβλήματος από την πρώτη στιγμή. «Ύστερα από ένα ατύχημα υπάρχει κίνδυνος να χάσεις την εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Αναρωτιέσαι, φοβάσαι αν θα μπορείς να είσαι όπως ήσουν, αν θα αρέσεις στις γυναίκες... Το καλό μ’ εμένα είναι ότι όταν χτύπησα είχα σχέση με μια κοπέλα. Αλλά και ότι με τους φίλους μου δεν σταματήσαμε ποτέ να κάνουμε όσα κάναμε παλιά. Τρέλες». Πέρα από τα αθλήματα και τις τρέλες, τα τελευταία χρόνια ο Μάκης επισκέπτεται τακτικά πολλά σχολεία της Αθήνας, για να συζητήσει τι εστί αναπηρία με μαθητές του δημοτικού. «Στην αρχή βγάζουν φόβο. Ύστερα από δέκα λεπτά που λέμε χαζομάρες, πλησιάζουν, με σπρώχνουν, μου πιάνουν τα μπράτσα, θέλουν να ρίξουν κι αυτά δίσκο... Σε αυτές τις κουβέντες με τα παιδιά έχω δεχτεί τις πιο ενδιαφέρουσες ερωτήσεις για το τι σημαίνει να είναι κάποιος ανάπηρος και αθλητής». Μαζί.

Πηγή: City Press

 

αναδημοσιευμενο στο sportsmag

[GeorgePS 293]

απλα μας δινουν κουραγιο αυτοι οι ανθρωποι και μας δειχνουν οτι τα μικροπροβληματα που βρισκουμε στη ζωη μας ξεπερνιουνται...απλα και τα δικα μου συγχαρητηρια !!RESPECT

[over-poulover 7,010]

Μάθημα Ζωής Από Τον Ασημένιο Παραολυμπιονίκη Μάκη Καλαρά

 

 

 

 

 

 

 

Ήταν να συμβεί το ατύχημα. Ok, κανένα πρόβλημα… συνεχίζουμε είπα στον εαυτό μου....

 

Εκπαιδεύτηκε στον Βόρειο Πόλο, προπονείται στα πιο διάσημα χιονοδρομικά κέντρα της Αυστρίας και είναι έτοιμος να συμμετάσχει στους πανευρωπαϊκούς αγώνες sit ski που διοργανώνονται στην Ολλανδία για να κατακτήσει μια θέση ανάμεσα στους κορυφαίους του αθλήματος. Ο λόγος για τον Μάκη Καλαρά, τον ασημένιο Παραολυμπιονίκη της Αθήνας το 2004 και παγκόσμιο πρωταθλητή στην Ολλανδία το 2006 στο άθλημα της δισκοβολίας, ο οποίος εγκατέλειψε τον στίβο προκειμένου να γράψει με χρυσά γράμματα το όνομά του και στις παγωμένες πίστες.

«Μου άρεσε πάντα η δράση, η ενέργεια, ήθελα να αισθάνομαι και να είμαι ανεξάρτητος» λέει ο Μάκης Καλαράς και το αποδεικνύει με μια σπουδαία διαδρομή, μια ζωή γεμάτη μετάλλια, κύπελλα και σημαντικές διακρίσεις για έναν κορυφαίο αθλητή που ξέρει να αγωνίζεται αλλά και να κατακτά τα όνειρά του, ακόμα και πάνω στο αναπηρικό του αμαξίδιο.

Η «Espresso» συνάντησε τον 36χρονο στο σπίτι του, στο Νέο Ηράκλειο, όπου ζει μόνος του σε ένα άκρως αθλητικό και μοντέρνο περιβάλλον. Λατρεύει την τεχνολογία και αυτό φαίνεται, ενώ του αρέσει να καλεί φίλους στο σπίτι για φαγητό, που το ετοιμάζει ο ίδιος, και για να δουν αγαπημένες ταινίες στον mini… κινηματογράφο που δεσπόζει στο σαλόνι του. «Στο σπίτι βρίσκομαι ελάχιστες ώρες, μόνο για να τρώω κάτι το μεσημέρι (γιαούρτι και μια μπανάνα) και να ξεκουράζομαι πριν από την απογευματινή μου προπόνηση. Οταν έχω χρόνο, προτιμώ να βλέπω εδώ αγαπημένα πρόσωπα και να τα περιποιούμαι. Λένε ότι είμαι καλός οικοδεσπότης» λέει και γελάει.

 

Το ατύχημα

 

Ενα τροχαίο ατύχημα πριν από δεκαοκτώ χρόνια δεν επέτρεψε στον Μάκη Καλαρά να σταθεί και πάλι όρθιος. Το πείσμα του όμως για ζωή και ο [«Εμαθα να ζω στο αμαξίδιο, τώρα πια κάνω τα πάντα μόνος μου» λέει ο Μάκης, που ξέρει να χαμογελάει. ] ο δυνατός του χαρακτήρας τον βοήθησαν να ξεπεράσει όλα τα εμπόδια και να αγαπήσει ξανά τον εαυτό του και την καθημερινότητά του. «Ηταν να συμβεί. Οk, κανένα πρόβλημα… συνεχίζουμε» είπα στον εαυτό μου και άρχισα να παίρνω πάνω μου. Είχα τόσα πράγματα που ήθελα να κάνω και να ζήσω παράλληλα, που οι στιγμές κλάψας δεν υπήρχαν, αφού δεν είχα χρόνο ούτε γι’ αυτό».

Με ψηλά το κεφάλι και το ηθικό, ο Μάκης έφτιαξε πάλι τον κόσμο του, μέσα στον οποίο μπορεί να κάνει ό,τι θέλει χωρίς να χρειάζεται τη βοήθεια κανενός. «Εμαθα να ζω πάνω στο αμαξίδιό μου και τώρα πια μπορώ να κάνω τα πάντα μόνος μου. Μαγειρεύω, προσέχω τον εαυτό μου και το σπίτι μου. Είμαι εγώ, ο Μάκης που όλοι ξέρουν, που λατρεύει τα δύσκολα και είναι έτοιμος για όλα. Δεν έχει αλλάξει άλλωστε τίποτα, έχω τους ίδιους κολλητούς με τους οποίους βγαίνουμε έξω και ξενυχτάμε, όταν μου επιτρέπεται, και περνάμε καλά».

Μόλις έξι μήνες μετά το ατύχημα ο Μάκης Καλαράς πήρε την απόφαση να επιστρέψει στην καθημερινότητά του. Μπορεί να εγκατέλειψε το τάε κβον ντο που ήταν μέχρι τότε η αδυναμία του, άρχισε όμως να ασχολείται με άλλα αθλήματα, τα οποία τον βοήθησαν να βρει και πάλι τη φόρμα του. Ολα αυτά μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’90, οπότε πήρε την απόφαση να ασχοληθεί με τη δισκοβολία.

 

«Από το 1999 μέχρι και το 2002 έβγαινα πρώτος στα πανελλήνια πρωταθλήματα, στα πανευρωπαϊκά όμως δεν τα πήγαινα και τόσο καλά, γιατί εργαζόμουν και δεν προετοιμαζόμουν σωστά. Ετσι άφησα τη δουλειά του γραφίστα και αφοσιώθηκα εκεί, με αποτέλεσμα να κατακτήσω σημαντικές θέσεις και μετάλλια σε παγκόσμιο και παραολυμπιακό επίπεδο».

Οι αθλητικές επιδιώξεις του έγιναν πραγματικότητα όταν κατέκτησε στους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 το αργυρό μετάλλιο στη δισκοβολία (κατηγορία F54). Στο ίδιο αγώνισμα, στις αποστολές του εξωτερικού πηγαίνει μόνος του, χωρίς καμία βοήθεια (φωτογραφία σε αεροδρόμιο της Γερμανίας). Κατέκτησε επίσης το χρυσό μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου το 2005 στο Ελσίνκι της Φινλανδίας, όπως και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου το 2006 στο Ασεν της Ολλανδίας. Την 3η θέση κέρδισε στο Παγκόσμιο Κύπελλο το 2007 στην Ταϊπέι και την 5η στους Παραολυμπιακούς του Πεκίνου το 2008. Για έξι συνεχή χρόνια, από το 2003 έως το 2008, ήταν σταθερά πρώτος πανελληνιονίκης στη δισκοβολία (κατηγορία F54), ενώ μέχρι και το 2008 αγωνιζόταν για τον Αθλητικό Σύλλογο Αμαρουσίου με προπονητή το Νίκο Παπανικολάου.

 

«Εμαθα σκι στους -30οC του Βόρειου Πόλου»

 

Το 2009 ο Μάκης Καλαράς κάνει τον απολογισμό του.

 

Αποφασίζει να κάνει στροφή στα αθλητικά του «θέλω» και να αρχίσει να ψάχνει για νέα παραολυμπιακά σπορ. Έτσι με βοηθό το Διαδίκτυο ανακάλυψε το sit ski, που δεν είναι άλλο από το κλασικό σκι στον πάγο. Πλέον ο 36χρονος αθλητής είναι ο μοναδικός Έλληνας με κινητική αναπηρία που ασχολείται με το καθιστό σκι (sit ski) και ο μοναδικός Παραολυμπιονίκης στην Ελλάδα που στοχεύει να συμμετάσχει, πέραν των θερινών Παραολυμπιακών του 2004 και του 2008, και σε χειμερινούς Ολυμπιακούς, αυτούς στη Ρωσία το 2014, προσβλέποντας μάλιστα σε μια πολύ καλή εμφάνιση.

 

«Αφορμή για να ασχοληθώ με αυτό το άθλημα στάθηκε μια εκδρομή που έκανα στον Βόρειο Πόλο, όπου πήγαιναν άτομα σαν εμένα και μάθαιναν σκι. Για την ακρίβεια το αντίστοιχο ΤΕΦΑΑ (Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού) της Νορβηγίας μαζί με τον νορβηγικό στρατό διοργάνωσε μια εκδρομή στον Βόρειο Πόλο, στους -30 βαθμούς. Εκεί έμαθα να κάνω σκι».

Όπως μας εξηγεί, στο sit ski ο αθλητής κάθεται σε ένα κάθισμα, ασφαλίζεται, ενώ ένα αμορτισέρ βοηθά να απορροφώνται οι κραδασμοί. «Ουσιαστικά αυτό που κάνει είναι να λειτουργεί όπως τα γόνατα σε έναν όρθιο αθλητή. Είναι δύσκολο, αλλά πολύ ωραίο άθλημα. Μακάρι κι άλλοι σαν εμένα να ασχοληθούν, θα τους αρέσει πολύ, είμαι σίγουρος. Η αδρεναλίνη δεν σταματάει ποτέ, κάθε μέρα είναι διαφορετικό το χιόνι, δεν είσαι ποτέ στο ίδιο τερέν, όπως στον στίβο. Στην αρχή το ξεκίνησα για πλάκα, αλλά είδα ότι είμαι καλός και αποφάσισα να το προχωρήσω. Από το 2009 ασχολούμαι αποκλειστικά με το χιόνι, γιατί θέλω να καταφέρω να ανέβω γρήγορα στην κατάταξη των αθλητών».

 

«Στόχος, η Ρωσία το 2014»

Ο Μάκης Καλαράς προπονείται όσο πιο συχνά μπορεί στις πίστες του Παρνασσού,

ενώ ταξιδεύει πολύ συχνά στο εξωτερικό, όπου υπάρχουν όλα τα κατάλληλα μέσα ώστε να προπονείται σε επαγγελματικό επίπεδο.

«Στην προσπάθειά μου να μάθω να κάνω sit ski έκανα πολλά λάθη στην αρχή, όπως κάνουμε όλοι. Και τούμπες έφαγα, και χτύπησα, αλλά στο τέλος έμαθα. Σε αυτό με βοήθησαν πολύ και κάποια βιντεάκια που παρακολουθούσα στο Διαδίκτυο. Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για ακριβό άθλημα, αλλά να ’ναι καλά οι χορηγοί μου και τρεις σημαντικοί Γιώργηδες που βρέθηκαν στη ζωή μου και πιστεύουν σε εμένα, ώστε σε δύο χρόνια από τώρα, όταν θα συμμετάσχω στους χειμερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες της Ρωσίας, να καταφέρω να εξασφαλίσω μια καλή θέση και -γιατί όχι;- ένα μετάλλιο».

 

Για τη συμμετοχή του στους χειμερινούς Παραολυμπιακούς της Ρωσίας απαιτείται μέσα στα δύο επόμενα χρόνια να συγκεντρώσει την απαραίτητη βαθμολογία μέσα από αγώνες στην Ευρώπη. Αυτό προϋποθέτει επίπονη προπόνηση και προετοιμασία όπου υπάρχει χιόνι, χειμώνα-καλοκαίρι, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. «Από δω και στο εξής θα βρίσκομαι συνεχώς σε αγώνες. Ξεκινάω τη Δευτέρα από την Ολλανδία και συνεχίζω, αφού όλος σχεδόν ο Δεκέμβριος είναι γεμάτος αγώνες σε Αυστρία και Ελβετία, στο slalom και το giant slalom. Αγώνες θα έχω και το 2013 σε Αυστρία και Καναδά, και φυσικά ο στόχος είναι η Ρωσία το 2014» καταλήγει ο Μάκης Καλαράς.

 

 

Πηγή:ameagreek.gr

 

 

Πόσα ΜΠΡΑΒΟ να του πεις αυτού του ανθρώπου...?!!!

Καλή δύναμη και κάθε επιτυχία!

[kyr 1,833]

μονο μπραβο και καλη επιτυχια σε οτι και αν κανεις!RESPECT...

[madskier 2,767]

Και το πλήρες βίντεο

[Olga 6,796]

Μάκης Καλαράς: Πάει για το ακατόρθωτο… την κατάκτηση μεταλλίου και σε χειμερινή Παραολυμπιάδα

 

 

Ο Έλληνας αθλητής έχει ήδη πάρει αργυρό μετάλλιο σε θερινούς Παραολυμπιακούς, ενώ στο ενεργητικό του έχει δεκάδες παγκόσμιες και ευρωπαϊκές διακρίσεις

 

Την κατάκτηση μεταλλίου στους Χειμερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες (Αγώνες της 22ης Χειμερινής Ολυμπιάδας), οι οποίοι θα διεξαχθούν το Μάρτιο του 2014 στο Σότσι της Ρωσίας επιδιώκει ο παραολυμπιονίκης Μάκης Καλαράς, διαγωνιζόμενος στο άθλημα sit ski, επιχειρώντας να καταφέρει αυτό δεν έχει καταφέρει κανένας άλλος αθλητής σε παγκόσμιο επίπεδο. Την κατάκτηση μεταλλίου σε Χειμερινή Παραλυμπιάδα, αφού ο Έλληνας αθλητής έχει ήδη πάρει αργυρό μετάλλιο σε Θερινή (2004) και, μάλιστα, στο άθλημα της δισκοβολίας.

Αυτό τον «άθλο» όχι μόνο δεν τον έχει επιτύχει Έλληνας αθλητής, αλλά κανένας σε παγκόσμιο επίπεδο. Με την κατάκτηση μεταλλίου και στην Χειμερινή Παραολυμπιάδα, θα καταφέρει να γίνει ο πρώτος αθλητής στην ιστορία της παγκόσμιας αθλητικής διοργάνωσης που θα πετύχει αυτήν την πρόκληση. Και μάλιστα με τα χρώματα της ελληνικής σημαίας. Αν αναζητήσει κανείς κάτι ανάλογο, θα δει ότι υπάρχει μόνο ένας αθλητής που έχει πάρει μετάλλιο σε θερινούς αγώνες, ενώ έχει καταλάβει την 8η θέση στους χειμερινούς.

Προκειμένου, όμως, να επιτύχει αυτό τον «άθλο», πρέπει να βρεθεί ένας χορηγός, ο οποίος θα του καλύψει τα έξοδα για τους αγώνες. Δηλαδή, εισιτήρια και έξοδα διαμονής και μόνο, αφού ο ίδιος έχει τον απαραίτητο εξοπλισμό (σ.σ. το κάθισμα, όπου ο αθλητής ασφαλίζεται, ενώ ένα αμορτισέρ βοηθά να απορροφώνται οι κραδασμοί, στολή κ.α.) Και αυτό, διότι η Εθνική Αθλητική Ομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρίες δύναται, ελέω κρίσης, να του καλύψει αποκλειστικά και μόνο την συμμετοχή του στους Παραολυμπιακούς.

Συμμετοχή του Μάκη Καλαρά στον Διεθνή Μαραθώνιο «Μέγας Αλέξανδρος»

Προηγουμένως, ωστόσο, ο ίδιος πρέπει να συμμετάσχει σε ένα πρόγραμμα δέκα αγώνων -πρόκρισης (σ.σ. σε διάφορες χώρες όπως Αυστρία, Καναδάς), κάτι που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση. Ο ίδιος μάλιστα, «έχει πιάσει» το όριο συμμετοχής που τίθεται από την παγκόσμια διοργάνωση, αν χάσει όμως έστω και ένα αγώνα θα «φάει πέναλντι» με αποτέλεσμα να «πάνε στράφι» αυτά τα τέσσερα χρόνια προετοιμασίας. Ήδη έχει καλή βαθμολογία, το ελάχιστο, όμως, που πρέπει να καταφέρει είναι να τερματίσει μέσα στους 20 πρώτους αθλητές, και αν επιτύχει να είναι μέσα στους πέντε πρώτους, σαφώς και θα συμμετάσχει στους Παραολυμπιακούς του Σότσι με καλύτερες προϋποθέσεις.

Μάλιστα, ο χρόνος μετρά αντίστροφα για την άμεση εύρεση χορηγού, αφού ο Έλληνας αθλητής πρέπει να φύγει την 1η Οκτωβρίου για τους «παγετώνες» της Αυστρίας, καθώς τον επόμενο μήνα ξεκινούν οι αγώνες στον Καναδά. Επομένως, πρέπει να κάνει ένα μήνα πριν τουλάχιστον πιο εντατική προετοιμασία.

Τα τελευταία τέσσερα χρόνια ασχολείται «νυχθημερόν» με το sit ski, ώστε να επιτύχει το νέο του στόχο. Αυτό δεν είναι υπερβολή, αφού ο ίδιος ακόμα και αυτή την περίοδο δεν κάνει διακοπές, αλλά καλοκαιρινή προετοιμασία. Κολυμπάει καθημερινά 2- 3 χλμ. σε συνδυασμό με ποδήλατο και βάρη. Μην απορείτε πως τα καταφέρνει όλα αυτά μαζί, καθώς, όπως συνηθίζει να λέει σε φίλους και γνωστούς που εντυπωσιάζονται με την υπερδραστηριότητα του «έχω κολλήσει το μικρόβιο από μικρός. Δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά, για μένα ο αθλητισμός είναι modus vivendi». Όλο το χειμώνα, σηκώνεται από τις 6 το πρωί και αφού φάει το πρωινό γεύμα, ετοιμάζεται να «πάρει τα βουνά». Από τις 8 το πρωί έως τις 12 το μεσημέρι κάνει προπόνηση, ενώ στην συνέχεια κάνει αποθεραπεία. Το απόγευμα, ούτε λόγος για να μείνει «ήρεμος», καθώς κάνει 30 χλμ. ποδήλατο με handbike. Μάλιστα, μέχρι τις 10 Ιουνίου ήταν στις Άλπεις.

Πέραν από την εξοντωτική καθημερινή προπόνηση σε διάφορα βουνά του εξωτερικού, αλλά και στον ελλαδικό χώρο (Παρνασσός-Καλάβρυτα) ο Μάκης Καλαράς αφιερώνει τον ελεύθερο του χρόνο σε σχολεία και πανεπιστήμια (σ.σ. ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής) και συλλόγους ατόμων με αναπηρία αλλά και σε διοργανώσεις (π.χ. διεθνείς μαραθώνιους) με στόχο να ενημερώσει τα παιδιά πως είναι να ζεις με την αναπηρία, τι είναι Ολυμπιάδα, τι είναι έμπνευση και τι προσπάθεια. Επιπροσθέτως, δεν είναι λίγες οι φορές που έχει πραγματοποιήσει επισκέψεις και σε σπίτια ατόμων που έχουν πάθει τροχαίο ατύχημα, ώστε μέσω ενός μίνι-σεμιναρίου να τους τονώσει την ψυχολογία και τους αποδείξει εν τοις πράγμασι ότι η ζωή ενός ατόμου με αναπηρία δεν διαφέρει καθόλου με αυτή ενός «αρτιμελή» ανθρώπου. Μπορεί να κάνει τα πάντα- από απλά καθημερινά πράγματα, όπως οδήγηση μέχρι αυτά που φαντάζουν δύσκολα, όπως ορειβασία. Μάλιστα, όλα αυτά τα χρόνια, ο ίδιος κινηματογραφεί την κάθε του κίνηση, από την προετοιμασία του στις χιονοδρομικές πίστες και στο γυμναστήριο, όπου σηκώνει βάρη επί πάγκου, μέχρι το πως οδηγεί, μαγειρεύει και κάνει ψώνια στο σούπερ μάρκετ.

Ασφαλώς, το επόμενο βιντεάκι που θέλει να ετοιμάσει είναι αυτό με την προετοιμασία που θα κάνει κατά την διάρκεια των δέκα αγώνων πριν την Παραολυμπιάδα, το οποίο βέβαια στη συνέχεια θα προβάλει σε μαθητές και φοιτητές, για αυτό το λόγο, άλλωστε, χρειάζεται να βρεθεί άμεσα χορηγός, ο οποίος θα του καλύψει τα έξοδα για τους συγκεκριμένους αγώνες.

Who is Who

Λένε ότι σημασία δεν έχει πόσες φορές θα πέσεις, αλλά πόσες θα σηκωθείς. Η περίφημη φράση φαίνεται ότι ταιριάζει απόλυτα στον παραολυμπιονίκη Μάκη Καλαρά, ο οποίος παρ” όλο που από τα 17 του χρόνια, λόγω ατυχήματος, καθηλώθηκε σε αναπηρικό αμαξίδιο, δεν τα έβαλε ποτέ κάτω. Στο ενεργητικό του έχει ήδη κατακτήσει ότι θα ονειρευόταν ακόμα και ένας «αρτιμελής» αθλητής. Στη συλλογή του έχει ακόμη δύο παγκόσμιες πρωτιές, ρεκόρ Ευρώπης, ενώ έχει ανέβει στο βάθρο του Παραολυμπιονίκη. Ο ίδιος είναι πεισματάρης, υπερδραστήριος και ότι βάζει στόχο, το καταφέρνει. Στην προκειμένη περίπτωση, να δαμάσει τα βουνά του Ρωσίας. Ο ίδιος, μάλιστα, θυμώνει όταν ακούσει τι φράση «Έλληνας σκιέρ; Που ακούστηκε αυτό;», για αυτό θέλει να υπερβεί εαυτόν, όπως κάνει, άλλωστε, στην καθημερινότητα του, καθώς στο συγκεκριμένο άθλημα παραδοσιακά διακρίνονται Αυστριακοί, Καναδοί και Γιαπωνέζοι.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί του στο τηλ: 6940572222

 

Πηγη: http://thepaper.gr/%CE%BC%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%82-%CF%80%CE%AC%CE%B5%CE%B9-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CF%84%CF%8C%CF%81%CE%B8%CF%89%CF%84%CE%BF/

[PRESIDENT 13,187]

μηπως ,λεω μηπως ΣΑΝ συλλογος απο το ταμειο μας ,,

να συμβαλουμε και εμεις ενα μικρο ποσο σαν χορηγία ,, που θα μας ΑΦΑΙΡΕΘΕΙ απο εφοριες. και θα φανούμε και σαν ΕΣΤΟΥΧ !!

[Olga 6,796]

συμφωνω!

[Turms 2,693]

+1

 

(αν και δεν ειμαι μελος πια...)

[PRESIDENT 13,187]

συμφωνω!

 

τοτε προχωρα ,κανοντας πρότασή και στο δσ . ..

αν ητανε στο χερι μου θα το ειχα ειδη, πρωτινή !!

[over-poulover 7,010]

Η παραπάνω πρόταση του κυρίου Νίκου για τον Μάκη Καλαρά, τέθηκε προς συζήτηση στο Δ.Σ.

Λόγω του ότι τα περισσότερα μέλη του Δ.Σ. είναι σε διακοπές,

θα το συζητήσουμε όταν θα αρχίσουν να μαζεύονται σιγά - σιγά.

Θα ενημερώσουμε για ότι νεότερο.

[over-poulover 7,010]

Μετά από 17 χρόνια πρωταθλητισμού στη δισκοβολία και ανάλογες διακρίσεις (δυο παγκόσμιες πρωτιές, ρεκόρ Ευρώπης, δυο φορές Ολυμπιονίκης) ο Μάκης Καλαράς γνωρίζει το Seat Ski (ή Sit Ski) και ενθουσιάζεται πολύ. Έτσι όπως ταιριάζει στον έντονα δραστήριο χαρακτήρα του. Προπονείται καθημερινά όπου υπάρχει χιόνι και ετοιμάζεται να συναγωνιστεί άλλους αθλητές στους χειμερινούς ολυμπιακούς του 2014 που θα γίνουν στη Ρωσία.

 

 

 

 

 

 

 

 

video: alex grymanis

[over-poulover 7,010]

Στην Αυστρία για προετοιμασία ο Μάκης Καλαράς

 

 

 

Η Αυστρία και το χιονοδρομικό κέντρο της πόλης Πίτσταλ , αποτελούν τον πρώτο σταθμό για τον πρωταθλητή του αλπικού σκι, Μάκη Καλαρά, ενόψει της προετοιμασίας της ελληνικής ομάδας για τους Χειμερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες «Σότσι 2014». Ο Καλαράς, συνοδευόμενος από τον ομοσπονδιακό προπονητή, Κωνσταντίνο Ζιντζόβα, αναχωρεί αύριο για την περιοχή του Τιρόλου, όπου και θα παραμείνει έως και τις 2 Νοεμβρίου. Στην ίδια περιοχή, από 7 έως 13 Δεκεμβρίου, ο αθλητής του «Α.Σ.Κ.Α. Το ΜΑΡΟΥΣΙ» θα πραγματοποιήσει και τον πρώτο του αγώνα, με στόχο μια καλή εμφάνιση και τη συγκομιδή πολύτιμων βαθμών κατάταξης (ranking points) που θα του ανεβάσει και την ψυχολογία και θα του προσφέρει πολύτιμη αγωνιστική εμπειρία ενόψει της δύσκολης συνέχειας έως την ανακοίνωση του αθλητή που θα ταξιδέψει τον προσεχή Μάρτιο στο Σότσι.

 

Ο παγετώνας Πίτσταλ, ο οποίος αυτή την εποχή είναι καλυμμένος με χιόνι, αποτελεί το ιδανικό μέρος για το ξεκίνημα της προετοιμασίας, η οποία θα ολοκληρωθεί στις αρχές της επόμενης χρονιάς. Οι Χειμερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες, θα πραγματοποιηθούν στο Σότσι από 7 έως 16 Μαρτίου 2014. Η Ελλάδα θα εκπροσωπηθεί στο Σότσι από έναν άνδρα αθλητή.

 

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΕΠΕ

 

 

 

paralympic.gr

[dust 4,051]

Τελικα το ΔΣ συζητησε το θεμα που τεθηκε την περιοδο των διακοπων;θα συμβαλει ο συλλογος στην προσπαθεια αυτη;

[Olga 6,796]

 

Μια στιγμή, ένα κλάσμα του δευτερολέπτου μπορεί να αλλάξει τη ζωή σου για πάντα, να σε βάλει σε ένα άλλο κουλουάρ του στίβου του προσωπικού σου timeline. Ο Βούδας έλεγε: «Μια στιγμή μπορεί να αλλάξει μια ημέρα, μια ημέρα μπορεί να αλλάξει μια ζωή και μια ζωή μπορεί να αλλάξει τον κόσμο».

 

Ο Μάκης Καλαράς, που βαφτίστηκε Ευθύμης, γεννήθηκε το 1976 στο Ηράκλειο Αττικής. Από μικρός είχε έφεση στον αθλητισμό. Είχε μέσα του αυτό το αγιάτρευτο μικρόβιο του πρωταθλητισμού και με ό,τι καταπιανόταν ήθελε να είναι πρώτος. Κουνγκ φου, μπάσκετ, ποδόσφαιρο, πινγκ πονγκ, βόλεϊ, ελληνορωμαϊκή πάλη, άρση βαρών. «Πάλευα με μεγαλύτερους, πιο εύσωμους και βαρύτερους από εμένα και πάντα τα πήγαινα καλά» λέει ο καθισμένος στο αναπηρικό του καροτσάκι, ένα πολύ ζεστό απόγευμα στην πλατεία Μαβίλη. Η φιγούρα του με το μακρύ μούσι, το καλογυμνασμένο σώμα, τα τατουάζ στα χέρια και το πηγαίο χαμόγελο σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή. Ο Μάκης είναι εύθυμος τύπος. Γελάει, λέει αστεία, κάνει πλάκες.

 

Πριν από λίγες ημέρες, ανέβασε στη σελίδα του στο facebook μια φωτογραφία του επεξεργασμένη στο Instagram με τουρμπάνι στο κεφάλι και γαλάζια μάτια που τον κάνει να μοιάζει με τον Σουλεϊμάν από το γνωστό τουρκικό σίριαλ. «Όταν άφησα το μούσι, όλοι μου έλεγαν ότι μοιάζω με τον Σουλεϊμάν, έτσι κι εγώ ανέβασα αυτή τη φωτογραφία κι έγινε χαμός. Πήρα περισσότερα από διακόσια like. Σκέψου πως, όταν είχα ποστάρει τη φωτογραφία με το μετάλλιο, είχα πάρει εκατό. Απίστευτο με τι ασχολείται ο κόσμος».

 

Ο Μάκης είχε άγρια εφηβεία. Από το γυμνάσιο και μετά, ενώ ήταν καλός μαθητής, άρχισε να παραμελεί τα μαθήματά του. Καφετέριες, μπαρ, γυναίκες. «Ήμουν διαολόπαιδο. Θυμάμαι ότι αλητεύαμε με τους φίλους μου μέχρι τις εφτά το πρωί και πηγαίναμε στο σχολείο με μαξιλάρι στην τσάντα για να την πέσουμε για ύπνο εκεί. Είχα πάρει και μηχανάκι και γενικά έτρεχα πολύ, αψηφούσα τον κίνδυνο, όπως όλα τα παιδιά αυτής της ηλικίας. Ώσπου μια μέρα πήγα να πάρω την κοπέλα μου και γλίστρησα, έπεσα, χτύπησα τη σπονδυλική μου στήλη και από τότε δεν ξαναπερπάτησα. Το οξύμωρο είναι ότι εκείνη την ημέρα δεν έτρεχα».

 

Ήταν δεκαεφτά ετών. Οι γιατροί τού είπαν ότι δεν θα ξαναπερπατήσει. Εκείνος δεν το πίστεψε. «Μου πήρε τρεις μήνες να συνειδητοποιήσω ότι δεν θα περπατήσω ξανά. Όσο δηλαδή έκατσα στην Αγγλία, στο πρόγραμμα αποκατάστασης. Εκεί μου έμαθαν πώς μπορώ να τα κάνω όλα μόνος μου, χωρίς καμία βοήθεια. Μου έδειξαν τεχνικές πώς να μπαίνω στην μπανιέρα, πώς να οδηγώ αυτοκίνητο, πώς να ανεβαίνω τα σκαλοπάτια και ό,τι χρειάζομαι για να έχω μια κανονική καθημερινότητα».

Αλλά του Μάκη δεν του έφταναν αυτά. Σύντομα θα ξεκινούσε ξανά τον αθλητισμό. Αρχικά στην άρση βαρών, όπου θα πάρει και την πρώτη του διάκριση (πέμπτος στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα) και στη συνέχεια στη δισκοβολία, ένα ιδιαίτερα απαιτητικό άθλημα ακόμα και για απολύτως υγιείς αθλητές. Αργυρό μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, χρυσό μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου το 2005 στο Ελσίνκι, χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου το 2006 στο Άσεν, τρίτος στο Παγκόσμιο Κύπελλο το 2007 στην Ταϊπέι, πέμπτος στην Παραολυμπιάδα του Πεκίνου το 2008. Ένας υπερήρωας. Στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας σαράντα χιλιάδες κόσμου φώναζαν «Ελλάς, Ελλάς, Μάκης Καλαράς», προσπαθώντας να τον εμψυχώσουν στην προσπάθειά του. «Τότε δεν καταλάβαινα και δεν άκουγα τίποτε. Ακόμα κι όταν ανέβηκα στο βάθρο, έλεγα άντε να τελειώνουμε να πάμε σπίτι μας. Τώρα βλέπω καμιά φορά τα βιντεάκια από εκείνο τον αγώνα και δακρύζω. Ήταν απίστευτη στιγμή, μαγική. Οι καλύτερες στιγμές της ζωής μου ήταν όταν είχα το ατύχημα και όταν πήρα το μετάλλιο».

 

Ο Μάκης Καλαράς μέσω της δισκοβολίας έφτασε στην κορυφή του κόσμου. Σχεδόν τίποτα δεν άλλαξε στη ζωή του ύστερα από το ατύχημα. «Νιώθω πολύ καλά με τον εαυτό μου, γιατί έχω φίλους, ερωτική και σεξουαλική ζωή, πηγαίνω σινεμά, σε μπαρ, για μπάνιο, ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο. Κάνω τα πάντα και δεν ντρέπομαι για τίποτα. Απλά εκεί που ο καθένας, όταν θέλει να πάει κάπου, δεν σκέφτεται τίποτα, εγώ πρέπει να σκεφτώ ένα λεπτό παραπάνω για να δω αν το μέρος που θέλω να πάω έχει εύκολη πρόσβαση. Έχω ένα νοητό χάρτη στο μυαλό μου με τα μέρη στην Αθήνα που μπορώ να επισκεφθώ και με αυτά που δεν μπορώ. Ή πρέπει, ας πούμε, να σκεφτώ, όταν θέλω να πάω σε ένα μπαρ, αν χωράω στην τουαλέτα, οπότε πρέπει να κανονίσω να μην πιω πολύ νερό ή χυμό για να μη χρειαστεί να τη χρησιμοποιήσω. Αλκοόλ δεν πίνω ποτέ. Η πλάκα είναι με τους αστυνομικούς που με σταματάνε για αλκοτέστ. Με βλέπουν έτσι με τα μούσια και με τα τατουάζ και σκέφτονται αληταράς είναι αυτός, θα τον τσιμπήσουμε. Φυσάω και βγάζει μείον το μηχάνημα, ξαναφυσάω, πάλι τα ίδια. Γελάω κάθε φορά που συμβαίνει αυτό».

Υπάρχουν στιγμές που ζηλεύει αυτούς που περπατάνε; «Μπα. Υπάρχουν όμως στιγμές που με ζηλεύουν αυτοί. Γιατί στις κατηφόρες πηγαίνω πιο γρήγορα και γιατί όταν μπαίνω σε ένα μπαρ πάντα μια γυναίκα θα με προσέξει. Με τις γυναίκες, άλλωστε, δεν είχα ποτέ πρόβλημα. Το αντίθετο. Οι περισσότερες γυναίκες που είναι μαζί μου ζηλεύουν επειδή με κοιτάνε οι άλλες. Όσο για το σεξ, πάντα υπάρχουν τρόποι να το κάνεις. Δεν είναι ανάγκη να το κάνεις κάτω από τα σκαλοπάτια ή στα βράχια, υπάρχει και το κρεβάτι και ο καναπές».

 

Αντικειμενικές δυσκολίες δεν αντιμετωπίζει ιδιαίτερες. Έχει αυτοκίνητο που με μια ειδική πατέντα μπορεί να χειρίζεται το γκάζι και το φρένο με τα χέρια, το ποδήλατό του έχει τρεις ρόδες και πετάλια στα χέρια («κάνω περίπου τριάντα χιλιόμετρα την ημέρα»), μαγειρεύει, πηγαίνει σούπερ μάρκετ και κάνει τις δουλειές του σπιτιού μόνος του. «Είναι σημαντικό να κάνεις τα πάντα μόνος σου. Σου ανεβάζει την ψυχολογία. Όταν μαγειρεύω ή σφουγγαρίζω νιώθω πολύ ωραία. Ενώ πριν χτυπήσω θα έλεγα: «Σιγά μη μαγειρέψω, αυτά είναι δουλείες για να τις κάνει η μάνα μου ή καμιά γκόμενα», τώρα προτιμώ να τις κάνω μόνος μου. Όλα αυτά σε κάνουν καλύτερο και πιο αυτάρκη ως άνθρωπο. Τώρα, αν χρειαστεί να ανέβω σκαλοπάτια, ζητάω τη βοήθεια κάποιου περαστικού. Ευτυχώς οι Έλληνες σε βοηθάνε αν τους το ζητήσεις».

 

Το 2008 ο Μάκης Καλαράς, και ύστερα από τις σπουδαίες επιτυχίες που πέτυχε στη δισκοβολία, αποφάσισε ξανά να αλλάξει άθλημα. Πάντα όταν έφτανε στην κορυφή βαριόταν. Είχε πετύχει το στόχο του. Είχε κορεστεί. Ήθελε μια νέα πρόκληση. Το δικό του ναρκωτικό είναι η αδρεναλίνη και μια θέση στο βάθρο. Και κάπως έτσι «ανακάλυψε» το sit ski, το καθιστό σκι, με έναν ειδικό εξοπλισμό που σου επιτρέπει να κατεβαίνεις μια χιονισμένη πλαγιά μέχρι και με εκτό τριάντα χιλιόμετρα την ώρα. Αυτό τον καιρό προπονείται σκληρά για να πετύχει το όριο και να συμμετάσχει στη χειμερινή Παραολυμπιάδα του 2014 στη Ρωσία. «Θέλω να γίνω ο πρώτος Έλληνας αθλητής με συμμετοχή σε θερινή και χειμερινή Ολυμπιάδα. Είναι κάτι που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ και είμαι πολύ κοντά στο στόχο μου. Όταν προπονούμαι, είμαι απόλυτα συγκεντρωμένος. Την εποχή του πρωταθλητισμού στη δισκοβολία, που χρειαζόταν πολύ σκληρή προπόνηση και απόλυτη συγκέντρωση, δεν έκανα σεξ για δύο χρόνια, δεν το είχα καν στο μυαλό μου».

 

Ταυτόχρονα πηγαίνει σε σχολεία και σε πανεπιστήμια και μιλάει στους μαθητές και τους φοιτητές για τη ζωή του. Για το παροιμιώδες σθένος του να μετατρέψει την αναπηρία του σε κάτι θετικό, για το πώς ένας άνθρωπος σε καροτσάκι μπορεί να συνεχίσει τη ζωή του ως απόλυτα φυσιολογικός, για το πώς, όταν πέφτεις, μπορείς εύκολα να ξανασηκωθείς (και να εκτοξευθείς).

«Σε ένα άλμα που έκανα στη Γαλλία στο sit ski, αντί να προσγειωθώ με τα οπίσθια, προσγειώθηκα με το πρόσωπο. Έσπασα μύτες, σαγόνια, γέμισα αίματα και έκοψα τον τένοντά μου. Αλλά με επιμονή, υπομονή και γυμναστική ανάρρωσα γρήγορα και συνεχίζω το δρόμο μου για τους Ολυμπιακούς. Τίποτε δεν θα με σταματήσει».

[ChristosZ 2,649]

Τελικα το ΔΣ συζητησε το θεμα που τεθηκε την περιοδο των διακοπων;θα συμβαλει ο συλλογος στην προσπαθεια αυτη;

Το θέμα συζητήθηκε.Δεν υπάρχει ακόμη κάτι οριστικό προς κοινοποίηση.Νομίζω δε, ότι οποιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση επ αυτού θα πρέπει να γίνει στα ''θέματα του συλλόγου''.