ορειβασία

[over-poulover 7,010]

27ος Ορειβατικός Μαραθώνιος Ολύμπου 8 Σεπτεμβρίου 2013

 

 

 

Ο Ε.Ο.Σ. Θεσσαλονίκης, συνεχίζοντας την παράδοση που ξεκίνησε από κάποιους

πρωτοπόρους ορειβάτες το 1986, διοργανώνει και φέτος τον 27ο Ορειβατικό Μαραθώνιο Ολύμπου.

 

Ο αγώνας θα διεξαχθεί στις 8 Σεπτεμβρίου 2013 στο Λιτόχωρο Πιερίας. Η διαδρομή έχει μήκος 41,85 χλμ. Ξεκινά από τα 920 μ. υψόμετρο, φτάνει στα 2.650 μ. (Οροπέδιο των Μουσών) και τερματίζει στα 300 μ. στο Λιτόχωρο. Για την υποστήριξη των δρομέων θα υπάρχουν κατά μήκος της διαδρομής οκτώ σταθμοί ανεφοδιασμού.

Όλες τις λεπτομέρειες σχετικά με τη διοργάνωση του αγώνα, καθώς και χάρτη της διαδρομής με τους σταθμούς τροφοδοσίας, μπορεί να βρει κανείς στην ιστοσελίδα του αγώνα www.olympos-marathon.gr

και στο www.facebook.com/groups/137534259604853

 

Οι δηλώσεις συμμετοχής γίνονται αποκλειστικά σε ηλεκτρονική μορφή, μέσω

της ιστοσελίδας του Ορειβατικού Μαραθωνίου Ολύμπου, www.olympos-marathon.gr

και η υποβολή τους θα αρχίσει στις 15 Μαΐου με όριο συμμετοχών τους 350 αθλητές.

Η καταληκτική ημερομηνία δηλώσεων είναι η 15η Ιουλίου

 

Θα βραβευτούν οι 3 πρώτοι άνδρες, οι 3 πρώτες γυναίκες, οι 3 πρώτοι άνω των 55

και ο νεότερος αθλητής.

 

Σας περιμένουμε όλους, αθλητές και θεατές για να χαρούμε μαζί τις ομορφιές

του Ολύμπου και του αγώνα.

 

 

 

Η οργανωτική επιτροπή του

27ου Ορειβατικού Μαραθωνίου Ολύμπου

 

 

 

Πηγή

[over-poulover 7,010]

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ 20-21 Ιουλίου 2013

 

 

73η Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση 1913-2013.

100 χρόνια από την 1η ανάβαση Όρος Όλυμπος - Οροπέδιο των Μουσών 2650μ. 20-21 Ιουλίου

 

 

Δείτε περισσότερα εδώ

[Turms 2,696]

τι να πω...ο καιρος εφτιαξε (τρελη ζεστη), πηρα και χαρτη για τις περιοχες που θελω, και εκει που ετοιμαζομουνα για να αρχισω τις εξορμησεις πεζοποριας, στα γυρω βουνα και λαγκαδια απο μια ανοησια μου προεκυψε ενα εργατικο ατυχημα στην δουλεια με θυμα εμενα.

Το μικρο δαχτυλο του ενος ποδιου μου εχει πρηστει και εχει γινει διπλασιο...ασε που ειναι μαυρο λες και ειναι πετρα στην Καλντερα.

 

Το προβλημα ειναι οτι πλεον δεν μπορω οχι πεζοπορια, ουτε να βαλω παντοφλες

κυκλοφορω μες το σπιτι με το ενα ποδι με σαγιοναρα, και το αλλο με επιδεσμο...η εκδρομη μου αναβαλλεται για μια ακομη φορα

 

ωραια...

[over-poulover 7,010]

ουπς....αυτό πρέπει να πόνεσε.....!

Μπορείς να μελετήσεις καλά τον χάρτη, να μάθεις

τα πάντα, κ μόλις γίνεις καλά, βουρ στο βουνό.

Καλή ανάρωση εύχομαι...!

[Turms 2,696]

ασε...πολυ ποναει....ευτυχως δεν εσπασε τιποτα (Εγω αυτο φοβηθηκα)

 

Παντως αυτο κανω τωρα...ψαχνω χαρτη για να τον βαλω στο GPS

χαχα

[Olga 6,796]

περαστικα Κωνσταντινε! τα βουνα εκει ειναι, γινε εσυ καλα

[Turms 2,696]

ευχαριστω...αν και δεν ειναι τιποτα μπροστα σε αλλα ατυχηματα....καλη επανοδο και σε σενα και ολους τους συμπασχοντες...ισως βρεθουμε σε κανα Ischgl του χρονου

[Olga 6,796]

ισως βρεθουμε σε κανα Ischgl του χρονου

το ευχομαι

[Turms 2,696]

σιγουρα...

[Χρήστος Λάππας 25,410]

Γκιώνα ορθοπλαγιά Συκιάς, "σκιάς όναρ" 900μ VII

 

06/14/2013

 

“ἐπάμεροι: τί δέ τις; τί δ' οὔ τις; σκιᾶς ὄναρ ἄνθρωπος."

 

Είναι πολύ ωραίο να μαθαίνεις πως νέες διαδρομές ανοίγονται στις μεγάλες ελληνικές ορθοπλαγιές. Η αλήθεια είναι πως αν εξαιρέσουμε την ορθοπλαγιά του Κούβελου λίγα νέα πράγματα έχουμε δει να γίνονται στα βουνά. Έτσι λοιπόν δύο χρόνια πριν ο Γιάννης Κωνσταντάκης και Πάνος Αθανασιάδης έσπασαν αυτό το αρνητικό σερί, ανοίγοντας μια υπέροχη νέα γραμμή στο πάνω τμήμα της ορθοπλαγιάς της Συκιάς, στη Γκιώνα. Το όνομα αυτής "σκιάς όναρ", αποτελείται από 20 σχοινιές, οι περισσότερες σε αρίστης ποιότητας βράχο, δυσκολίες μέχρι VII και με μόνιμες ασφάλειες εκεί που είναι απαραίτητες. Αν συνδυαστεί με μια διαδρομή του κάτω τμήματος της ορθοπλαγιάς η διαδρομή φτάνει τα 1000μ περίπου ανάπτυγμα και 28 σχοινιές απ' τις οποίες οι 10 είναι από VI και πάνω.

 

Είπαμε να δοκιμάσουμε τις δυνάμεις μας σε κάτι μεγάλο, απαιτητικό και όχι απαραίτητα πολύ δύσκολο. Η παραπάνω διαδρομή ήταν ο τέλειος στόχος, η περίοδος ιδανική με τη μέρα να έχει μεγαλώσει και τις θερμοκρασίες να κρατιούνται σε λογικά επίπεδα. Ξέραμε ότι θα έπρεπε να κινηθούμε γρήγορα για να προλάβουμε σε μία μέρα να σκαρφαλώσουμε και να επιστρέψουμε πίσω οπότε η τακτική light is right κρίθηκε αναγκαία. Ο εξοπλισμός που πήραμε ήταν ένα μονό σχοινί, μία πλήρης σειρά καρύδια και φρεντς (μέχρι το camalot 3), 10 σετάκια, 10 ιμάντες, 2 tibloc για τα παράλληλα, τα προσωπικά υλικά, 2 αδιάβροχα, 3 λίτρα νερό (δε θα λέγαμε όχι για λίγο παραπάνω), μερικές σοκολάτες και 6 power bar. Το σκαρφάλωμα ήταν υπέροχο και απροβλημάτιστο, τα ρελέ σε πολύ εμφανή και βολικά σημεία και η εύρεση του σωστού δρομολογίου ήταν εύκολη υπόθεση, να ναι καλά ο Πάνος και το κατατοπιστικότατο σκίτσο. Σκαρφαλώναμε κυρίως εναλλάξ και παράλληλα στα κομμάτια από V+ και κάτω. Βρήκαμε πολύ ιδιαίτερες σχοινιές αυτές τις "παραλλαγής Τσουπρά", σκαρφαλώνοντάς τες γνωρίζεις τη φιλοσοφία και τρόπο σκέψης του αδικοχαμένου Μπάμπη Τσουπρά όπως και την 11η σχοινιά της "σκιάς όναρ" όπου όλοι όσοι την έχουν σκαρφαλώσει έχουν συμφωνήσει πως είναι μια απ' τις ομορφότερες σχοινιές που έχουμε στην Ελλάδα.

 

Χρειαστήκαμε 15.5 ώρες car to car δίχως όμως να ολοκληρώσουμε όλη τη διαδρομή μιας και υπάρχει στην 23η σχοινιά διαφυγή προς τα αριστερά για αυτούς που τα βρίσκουν σκούρα. Όσοι λοιπόν θέλετε να δοκιμάσετε τις δυνάμεις σας στη μεγαλύτερη αλπική ελληνική διαδρομή δεν έχετε παρά να πάτε στη "σκιάς όναρ" στη Γκιώνα και θα ανταμειφθείτε.

 

 

 

 

(πηγή:

http://www.tradwave..../-900-vii1.html)

[powda 1,338]

Αναχώρησε σε αποστολή ο Μαγγίτσης για το Κ2!

 

 

Ο Νίκος Μαγγίτσης του ΕΟΣ Βόλου, γνωστός στο ελληνικό κοινό ορεινού τρεξίματος σαν διοργανωτής των αγώνων Kentavros Ultra Trail, αναχώρησε για το Αφγανιστάν χθες το μεσημέρι, όπου θα λάβει μέρος μαζί με τον Αλέξανδρο Αραβίδη και ξένους ορειβάτες σε αποστολή ανάβασης για την 2η υψηλότερη αλλά πολύ επικίνδυνη κορυφή του κόσμου, την πασίγνωστη Κ2 στην οροσειρά Καρακόραμ.

 

 

Το Κ2 είναι το δεύτερο ψηλότερο βουνό στη Γη μετά το όρος Έβερεστ με ύψος 8.611 μέτρα. Είναι μέρος της οροσειράς Καρακόραμ και βρίσκεται στα σύνορα Πακιστάν και Κίνας. Η ανάβαση από την Κινεζική μεριά είναι πιο επικίνδυνη και γι'αυτό το λόγο οι αναβάσεις γίνονται από την πακιστανική μεριά. Το Κ2 είναι η δεύτερη πιο θανάσιμη κορυφή μεγαλύτερη των 8 χιλιομέτρων με πρώτο το Annapurna.

 

O Νίκος Μαγγίτσης έχει πολλές αναβάσεις στο ενεργητικό του, σημαντικότερες από τις οποίες η ανάβαση στο Έβερεστ το 2004 με ανεξάρτητη εμπορική αποστολή αλλά και η ολοκλήρωση των "7 Summits", της ανάβασης δηλαδή της υψηλότερης κορυφής κάθε ηπείρου: Everest-8,848m (Ασία), Αconcagua-6,961m (Ν.Αμερική), Όρος McKinley (Denali)-6,194m (Β.Αμερική), Kilimanjaro-5,895m (Αφρική), Elbrus-5,642m (Ευρώπη), Vinson Massif-4,892m (Ανταρκτική), Carstensz Pyramid-4,884m (Ασία),Kosciuszko-2,228m (Αυστραλία)

 

Ευχόμαστε καλή επιτυχία στην ελληνική αποστολή!

 

Διαβάστε την εξέλιξη στην ιστοσελίδα http://www.k2expedition.gr/ ή στην σελίδα facebook της αποστολής

 

Νίκος Μαγγίτσης στην κορυφή του Έβερεστ

 

 

Source: http://www.advendure...k2#.UbeClZwxeuJ

Edited June 23, 2013 by powda

[wraith 6,406]

Απίστευτο...!!!

 

Πηγή: Περιοδικό Ανεβαίνοντας

 

Επίθεση Taliban στο Nanga Parbat. 11 νεκροί ορειβάτες.

 

Σχεδόν όλες οι αποστολές φεύγουν από την κατασκήνωση βάσης του Nanga Parbat μετά την προχθεσινή τρομοκρατική επίθεση που είχε ως αποτέλεσμα 11 νεκρούς ορειβάτες.

 

Τα τελευταία νέα σχετικά με τη σφαγή στο Nanga Parbat είναι ότι σχεδόν όλες οι αποστολές έχουν αφήσει ή βρίσκονται στη διαδικασία της επιστροφής από το βουνό.

Το πρωτοφανές επεισόδιο συνέβηκε προχθές, όταν ομάδα Taliban μεταμφιεσμένη σε αστυνομικούς, εισέβαλε στο base camp του Nanga Parbat (όψη Diamir) και δολοφόνησε εν ψυχρώ τους ορειβάτες, ενώ είχε δέσει το ντόπιο βοηθητικό προσωπικό. Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες οι 11 ορειβάτες είναι ένας από τη Λιθουανία, δύο ορειβάτες από τη Σλοβακία, τρεις από την Ουκρανία, τρεις από την Κίνα, ένας από το Νεπάλ και ένας από το Πακιστάν.

Η επίθεση έγινε σαν αντεκδίκηση για την δολοφονία στελέχους των Ταλιμπάν με βομβιστική επίθεση από τις αρχές του Πακιστάν τον προηγούμενο μήνα.

Η ομάδα των τρομοκρατών εξαφανίσθηκε και δεν έγινε καμμιά σύλληψη, ενώ η κατασκήνωση βάσης Diamir και ολόκληρη η περιοχή ελέγχεται τώρα από την αστυνομία και το στρατό, αλλά προς το παρόν δεν υπάρχει κανένα ίχνος των τρομοκρατών.

Φυσικά το base camp ξεστήθηκε και οι υπόλοιποι ορειβάτες και αποστολές (μεταξύ αυτών Τούρκοι, Ουκρανοί και Πολωνοί) βρίσκονται καθ’ οδόν προς το Gilgit. Ασαφές παραμένει αν η Πακιστάνικη αποστολή που βρισκόταν εκεί, θα επιστρέψει ή θα συνεχίσει τη προσπάθειά της για τη κορφή.

Από την άλλη πλευρά του βουνού στη Rupal Face η ρουμανική αποστολή, συνεχίζει την ανάβασή της και βρίσκεται ήδη στα 6600μ.

Ο πρωθυπουργός του Πακιστάν Ναουάζ Σαρίφ δήλωσε ότι αυτά τα γεγονότα αποτελούν σοβαρή απειλή για την εθνική ασφάλεια και ότι θα παρθούν όλα τα μέτρα που θα βοηθήσουν στη σύληψη της τρομοκρατικής ομάδας.

Edited June 25, 2013 by wraith

[kaps 2,736]

Ναι το ακουσα κ εγω....... Τραγικο .......

[Olga 6,796]

http://www.newsbomb.gr/koinwnia/story/322890/soos-oreivatis-stis-pades-pindoy---eihe-egklovistei-se-haradra

[Χρήστος Λάππας 25,410]

Climbing up the Hillary step in icy conditions, Mount Everest, Nepal

 

https://www.facebook...&type=1

[Χρήστος Λάππας 25,410]

Ώστε αναρωτιόσουν τι το επικίνδυνο έχει το Khumbu Icefall στο Everest?

 

http://youtube.com/watch?v=moBJMGNSql4

[MrPinkEyes 131]

Σήμερα συμπληρώνονται 100 χρονια απο την "κατάκτηση" του Όλυμπου.

 

http://www.andro.gr/drasi/pavlos-tsiantos/

[Olga 6,796]

Σήμερα συμπληρώνονται 100 χρονια απο την "κατάκτηση" του Όλυμπου.

 

http://www.andro.gr/...avlos-tsiantos/

 

πολυ ωραιο το αρθρο!

 

δειτε και αλλες λεπτομερειες για κεινη την 1η αναβαση

 

 

Ακολουθεί η σύντομη περιγραφή της ανάβασης από το elassona.com.

Οι Frederic Boissonnas και Daniel Baud-Bovy με οδηγό τον κυνηγό και ορειβάτη Χρήστο Κάκαλο ξεκινούν με σκοπό την κλασσική ανάβαση στον Προφήτη Ηλία στις 29 Ιουλίου. Από το Μοναστήρι του Αγίου Διονυσίου φτάνουν στην "Πετροστρούγκα" και διανυκτερεύουν.

Την άλλη μέρα 30 Ιουλίου ξεκινούν στις 4 τα χαράματα και μετά από κοπιαστική ανάβαση φτάνουν στις 9.20 στο παρεκκλήσι του Προφήτη Ηλία. Συνεχίζουν ΝΔ και από την κορυφή που ονομάζουν οι ίδιοι Jaugues Philippe (προς τιμή του έμπιστου ταχυδρόμου τους που τους ακολουθούσε) βλέπουν τον Θρόνο του Δία. Είναι όμως αργά και γυρίζουν στο Μοναστήρι.

31 Ιουλίου και ενώ βρίσκονται στον δρόμο της επιστροφής, οι δύο Ελβετοί αποφασίζουν να γυρίσουν και να επιχειρήσουν ανάβαση στον Μύτικα. Διανυκτερεύουν μέσα σε θύελλα και την επόμενη μέρα, 1 Αυγούστου φτάνουν σε μια καλύβα στον Μαυρόλογγο όπου και περνούν τη νύχτα.

2 Αυγούστου και από τα χαράματα που ξεκινούν φτάνουν στις 9 μέσα στην ομίχλη σε μια κορυφή την οποία θεωρούν την πιο ψηλή. Την βαπτίζουν "Κορυφή της Νίκης" προς τιμή της μάχης του Σαρανταπόρου και σε πρόχειρο βωμό τοποθετούν τις κάρτες τους και την Ελβετική σημαία. Έξαφνα, η ομίχλη διαλύεται και ανακαλύπτουν ότι η πραγματική κορυφή βρίσκεται ακόμη πιο ψηλά. Η επιμονή όμως του Χρήστου Κάκαλου, ο οποίος σημειωτέον αναρριχάται ξυπόλητος, οδηγεί τους ορειβάτες στις 10.25 στην ψηλότερη κορυφή, τον Μύτικα.

 

Πηγη: Pezoporia.gr

[pierre7 691]

Γενικα ,οτιδηποτε το πρωτοποριακο και δυσκολο,συνοδευεται απο πολλους μυθους και ιστοριες.Μερικες απο αυτες που ειχα διαβασει παλιοτερα λεγανε οτι ο Κακαλος,ο οποιος τσοπανης ητανε και στο ενδιαμεσο κυνηγουσε ζαρκαδια στο βουνο,καποια στιγμη εψαχνε ενα κατσικι του που ειχε χαθει στο Μυτικα και οταν ανεβηκε πανω και το ειδε,καταλαβε οτι ηταν στη ψηλοτερη κορυφη.Δεν ξερω κατα ποσο ισχυει.Επισης οι 2 ξενοι που ανεβηκαν στον Ολυμπο,ειχαν εκδωσει ενα λευκωμα και στο προλογο του εγραφαν οτι ο Κακαλος επωμιζεται και αυτος την επιτυχια της πρωτης αναβασης,αν και με το ζορι προσπαθουσαν να τον πεισουν να ερθει να τους δειχνει τα μονοπατια,και γενικα δεν ηθελε να ανεβει.Τι απο ολα ισχυει δεν ξερουμε τελικα...

Edited August 2, 2013 by pierre7

[over-poulover 7,010]

Αναχώρησε σε αποστολή ο Μαγγίτσης για το Κ2!

 

 

Ο Νίκος Μαγγίτσης του ΕΟΣ Βόλου, γνωστός στο ελληνικό κοινό ορεινού τρεξίματος σαν διοργανωτής των αγώνων Kentavros Ultra Trail, αναχώρησε για το Αφγανιστάν χθες το μεσημέρι, όπου θα λάβει μέρος μαζί με τον Αλέξανδρο Αραβίδη και ξένους ορειβάτες σε αποστολή ανάβασης για την 2η υψηλότερη αλλά πολύ επικίνδυνη κορυφή του κόσμου, την πασίγνωστη Κ2 στην οροσειρά Καρακόραμ.

 

Source: http://www.advendure...k2#.UbeClZwxeuJ

 

 

 

 

Τέλος η προσπάθεια για το K2

 

Τέλος έλαβε η προσπάθεια για την ανάβαση στη κορφή του K2 (8611m.), από τους Νίκο Μαγγίτση και Αλέξανδρο Αραβίδη.

 

Οι δυο ορειβάτες, μέλη πολυεθνικής αποστολής, έφτασαν έως τα 7300μ. στη κόψη Abruzi, περιμένοντας τη καλυτέρευση των συνθηκών για τη τελική εξόρμηση. Όμως ο ζεστός καιρός και το φρέσκο χιόνι, δημιουργεί πολύ μεγάλους κινδύνους για χιονοστιβάδες και πτώσεις serac, κάνοντας απαγορευτική την ανάβαση.

Οι δυο ορειβάτες, ήταν από τους τελευταίους που εγκατέλειψαν την προσπάθεια και βρίσκονται πλέον στα 5000μ. συνεχίζοντας για το base camp.

Μπράβο στα παιδιά για τη προσπάθεια.

 

Πηγή: anevenontas.gr

 

---

 

Ενδιαφέρον έχουν παρακάτω οι ενημερώσεις της αποστολής

για την πορεία της, από την πρώτη μέχρι κ την τελευταία ημέρα.

• ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΜΕΡΕΣ ΛΟΓΩ ΚΑΙΡΟΥ
  
• ΚΑΛΥΤΕΡΕΥΟΥΝ ΟΙ ΚΑΙΡΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ
  
• ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟ BROAD PEAK
  
• ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
  
• ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
  

Και μερικές φωτογραφίες από την προσπάθεια για την ανάβαση στη κορφή του K2 (8611m.), από τους Νίκο Μαγγίτση και Αλέξανδρο Αραβίδη.

 

 

 

Φωτογραφία από το Base Camp της K2 στις 22/07/13 via Adrian Hayes.

 

 

 

Και λίγα λόγια για την K2, την δεύτερη πιο θανάσιμη κορυφή μεγαλύτερη των 8 χιλιομέτρων.

 

Το Κ2 είναι το δεύτερο ψηλότερο βουνό στη Γη μετά το όρος Έβερεστ με ύψος 8.611 μέτρα. Είναι μέρος της οροσειράς Καρακορούμ και βρίσκεται στα σύνορα Πακιστάν και Κίνας. Η ανάβαση από την Κινεζική μεριά είναι πιο επικίνδυνη και γι' αυτό το λόγο οι αναβάσεις γίνονται από την πακιστανική μεριά. Το Κ2 είναι η δεύτερη πιο θανάσιμη κορυφή μεγαλύτερη των 8 χιλιομέτρων με πρώτο το Αναπούρνα.

 

To όνομα Κ2 προέκυψε από την σημειογραφία που χρησιμοποιήθηκε στη Μεγάλη Τριγωνομετρική Μελέτη.

Ο Τόμας Μοντγκόμερι έκανε μια πρώτη έρευνα της οροσειράς Καρακορούμ από το όρος Χαραμούκχ, 210 χιλιόμετρα νότια και σχεδίασε τις δύο ψηλότερες κορυφές ονομάζοντάς τες Κ1 και Κ2. Η πολιτική της μελέτης έλεγε τα βουνά να ονομάζονται με τα τοπικά ονόματα όπου είναι αυτό δυνατό και το Κ1 βρέθηκε ότι είναι το όρος Μασερμπρούμ. Όμως το Κ2 δεν είχε όνομα κυρίως λόγω της μεγάλης απόστασης. Το βουνό δεν είναι ορατό ούτε από το πιο κοντινό νότιο ούτε το πιο κοντινό βόρειο οικισμό.

 

Οι πρώτοι που το ανέβηκαν ήταν μια ιταλική ορειβατική ομάδα που κατέκτησε την κορυφή στις 31 Ιουλίου 1954.

 

 

Πηγές: Greek K2 Expedition 2013 Nikos Magitsis , K2 Expedition 2013 @ fb

 

 

 

Δυστυχώς ο καιρός δεν ήταν με το μέρος τους.

Τους αξίζουν όμως πολλά συγχαρητήρια για την προσπάθεια τους!

[Olga 6,796]

Η πρώτη ανάπηρη γυναίκα, η Ινδή Arunima Sinha, στην κορυφή του Εβερεστ!

 

[over-poulover 7,010]

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΩΝ ΟΡΕΙΒΑΤΩΝ ΙΤΕΑΣ-ΚΙΡΡΑΣ

ΟΡΕΙΒΑΣΙΑ ΕΝΑΣ ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ .

 

ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΗ ΦΥΣΗ , ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΜΕ ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ .

 

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Κυριακή 11 Αυγούστου 2013 ανεβαίνουμε στον Παρνασσό .

 

 

Διαδρομή .... Από Λιβάδι ως καταφύγιο Γεροντόβραχου (Δέφνερ) και επιστροφή .

Ώρες πορείας 4 Βαθμός δυσκολίας 2 .

Ώρα αναχώρησης 7.00 από γραφείο Συλλόγου .

 

Πολύδροσος Παρνασσού

[over-poulover 7,010]

Σοβαρός τραυματισμός ορειβάτη στον Όλυμπο

 

Άσχημη πτώση είχε ένας 63χρονος ορειβάτης στη θέση Χιονούρα στον Όλυμπο, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά.

 

Το περιστατικό συνέβη στο μονοπάτι που οδηγεί από το οροπέδιο των Μουσών στο καταφύγιο «Σπήλιος Αγαπητός».

 

Σε δηλώσεις του στο ΑΠΕ - ΜΠΕ, ο διευθυντής Εκπαίδευσης της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης, Ζαφείρης Τρόμπακας, εξήγησε πως το ατύχημα συνέβη σε υψόμετρο περίπου 2.200 μ.. Ο 63χρονος κατευθυνόταν από το Οροπέδιο των Μουσών προς το καταφύγιο, όταν γλίστρησε στο χιόνι κι έπεσε, με αποτέλεσμα να χτυπήσει σοβαρά στο κεφάλι.

 

Στο σημείο μετέβη άμεσα ένας από τους διαχειριστές του καταφυγίου, ο Διονύσης Πουρλιώτης, ο οποίος και προσέφερε στον τραυματία τις πρώτες βοήθειες, ενώ στην περιοχή βρίσκονται ήδη τρία μέλη της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης που ήταν σε επιφυλακή στον Όλυμπο. Η διακομιδή του τραυματία στο νοσοκομείο αναμένεται να γίνει με στρατιωτικό ελικόπτερο, τύπου «Super Puma», το οποίο θα προσγειωθεί σε πρόχειρο ελικοδρόμιο, που βρίσκεται σε υψόμετρο 1950 - 2000 μ..

 

 

zougla.gr

[Χρήστος Λάππας 25,410]

Έχει χιόνι τέτοια εποχή;

[Olga 6,796]

Χρήστος Λάμπρης: Πώς ο Μιχάλης Τσουκιάς του έσωσε τη ζωή 02.09.2013 Ο ορειβάτης Χρήστος Λάμπρης διηγείται πώς το 1985 παραλίγο να αφήσει την τελευταία του πνοή, από μια χιονοστιβάδα, στα Ιμαλάια. Και πώς ο φίλος του, Μιχάλης Τσουκιάς ‒με τον οποίο, ένα χρόνο αργότερα, συνδημιούργησαν την «Trekking Hellas»‒ τον έσωσε από βέβαιο θάνατο. Κώστας Κεφαλογιάννης Κώστας Κεφαλογιάννης ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ: Παύλος Τσιαντός: Έτσι κατακτήθηκε ο Όλυμπος 100 χρόνια πριν «Πώς ανέβηκα στις 7 κορυφές του κόσμου» Ο Χρήστος Λάμπρης στην Ανταρκτική, επιστρέφοντας από την «κατάκτηση» του Vinson (1999). Ο Χρήστος Λάμπρης στην Ανταρκτική, επιστρέφοντας από την «κατάκτηση» του Vinson (1999). Ήταν η πρώτη ελληνική αποστολή στα Ιμαλάια, το 1985. Σε μια εποχή που οι γνώσεις μας για αυτά ήταν ελάχιστες και οι εμπειρίες από οργάνωση τέτοιων αποστολών ανύπαρκτες. Μέσα από μεγάλες δυσκολίες και απρόοπτα συμβάντα ‒όπως η απώλεια του σημαντικότερου μέρους των τροφίμων και του εξοπλισμού βουνού από μια παγοστιβάδα που τα καταπλάκωσε‒, κατορθώσαμε να φτάσουμε σε υψόμετρο 6.400 μέτρων, όπου στήσαμε την τελευταία μας κατασκήνωση. Το πρόγραμμά μας ήταν την επόμενη μέρα να κάνουμε την τελική προσπάθεια για την ανάβαση στην κορυφή. Το μεσημέρι, ενώ ξεκουραζόμουν έξω από το αντίσκηνο, άκουσα ξαφνικά τον ήχο της χιονοστιβάδας. Γύρισα και την είδα, λίγα μέτρα ψηλότερα, να έρχεται, ορμητικά, κατά πάνω μας. Πήγα να τρέξω, να ξεφύγω, δεν πρόλαβα όμως να κάνω παρά δυο βήματα. Με άρπαξε βίαια και με παρέσυρε. Προσπάθησα να αντιδράσω, να φρενάρω την πτώση μου, όμως η πλαγιά κάθε άλλο παρά ομαλή ήταν. Λίγο πιο κάτω, σε ένα κάθετο σημείο, βρέθηκα στον αέρα. Πέφτοντας, το αριστερό μου πόδι βυθίστηκε στο μαλακό χιόνι και, όπως στροβιλιζόμουν από την πτώση, όλο μου το κορμί περιστράφηκε γύρο απ’ το γόνατό μου. Το ένιωσα να διαλύεται. Σε ένα επόμενο κάθετο σημείο, από την πτώση και τους όγκους του χιονιού που έπεφταν πάνω μου, αισθάνθηκα τα πλευρά μου να σπάνε κι έχασα και τις αισθήσεις μου. CAMP 3-26 «Στο Ama Dablam, σκαρφαλώνοντας λίγο μετά το Camp 3. Στην κορυφή του βράχου πίσω, ίσα που διακρίνονται τα αντίσκηνα». Όταν συνήλθα ήμουν μπρούμυτα στην πλαγιά, με το κεφάλι προς τα κάτω και γλιστρούσα αργά. Η χιονοστιβάδα με είχε αφήσει και συνέχιζε την πορεία της. Όπως εκτιμήσαμε μετά, η πτώση μου ήταν συνολικά γύρω στα 600 μέτρα. Μου πήρε αρκετή ώρα μέχρι να καταφέρω να γυρίσω ανάσκελα και να ανασηκωθώ, ανακαλύπτοντας ένα ένα τα σπασμένα μου κόκαλα. Προσπάθησα να σκεφτώ τι να κάνω για να επιβιώσω τη νύχτα. Να ανοίξω μια τρύπα στο χιόνι για να μπω μέσα, να γλιστρίσω μέχρι να βρω κάποια ρωγμή στον παγετώνα για να προφυλαχτώ… Ήταν αδύνατον όμως να επιχειρήσω το οτιδήποτε. Δεν μπορούσα ούτε να κουνηθώ από τον πόνο. Έμεινα έτσι, περιμένοντας κι εγώ δεν ξέρω τι. Σίγουρος ότι όλοι οι σύντροφοί μου ήταν νεκροί… Για καλή μου τύχη, ο Μιχάλης Τσουκιάς είχε κατορθώσει να ξεφύγει από την πτώση του στη χιονοστιβάδα. Βρήκε τα σκόρπια υλικά της κατασκήνωσης, μου έφερε έναν υπνόσακο και ένα μισοσπασμένο αντίσκηνο, με έβαλε μέσα να περάσω τη νύχτα και έφυγε για να φέρει βοήθεια. Με το που νύχτωσε, άρχισαν κατολισθήσεις πάγων, πέρναγαν γύρω μου κάθε λίγο, με πάταγο. Ένα κομμάτι χτύπησε το αντίσκηνο και με βρήκε στο μέτωπο. Μου άνοιξε μια πληγή, που μέσα χωρούσαν οι άκρες των δαχτύλων μου. Λουσμένος στο αίμα, την πίεσα δυνατά με το χέρι μου, μέχρι που η αιμορραγία σταμάτησε. Αν ο όγκος του πάγου ήταν μεγαλύτερος, όλα για μένα θα είχαν τελειώσει εκεί… «Χρειάστηκε να περάσω έξι μήνες στο νοσοκομείο και άλλους τόσους μέχρι να επαναφέρω την φυσική μου κατάσταση στα προηγούμενα επίπεδα». Το πρωί μια ακόμη χιονοστιβάδα πέρασε δίπλα μου. Άρχισε να με παρασέρνει, όχι όμως τόσο ώστε να φύγω μαζί της. Με έβγαλε από το πατάρι, στο οποίο με είχε βολέψει ο Μιχάλης, και με άφησε πάλι στην πλαγιά. Για μια ακόμα φορά στάθηκα τυχερός. Ήταν πια μεσημέρι και η βοήθεια δεν είχε φανεί. Είχα ήδη αρχίσει να προετοιμάζομαι ψυχολογικά για μια ακόμη εφιαλτική νύχτα, όταν άκουσα κουβέντες από χαμηλά. Ήταν οι φίλοι μου, τα άλλα μέλη της αποστολής, που έρχονταν να με πάρουν. Από το στόμα τους έμαθα ότι ο Κλήμης Τσατσαράγκος και ο Τάκης Μπουντόλας, δυο μέλη της αποστολής, δυο φίλοι μας, δεν τα κατάφεραν… «Η διάσωσή μου από το ατύχημα. Στο πάνω μέρος της φωτογραφίας διακρίνεται το φορείο που έσερναν στο χιόνι τα υπόλοιπα μέλη της αποστολής». «Η διάσωσή μου από το ατύχημα. Στο πάνω μέρος της φωτογραφίας διακρίνεται το φορείο που έσερναν στο χιόνι τα υπόλοιπα μέλη της αποστολής». Χρειάστηκαν τρεις μέρες μέχρι να με κατεβάσουν στη βάση του βουνού, όπου μπορούσε να προσεδαφιστεί το ελικόπτερο για να με πάρει. Οι πιθανότητες επιβίωσης από ένα τέτοιο ατύχημα είναι ελάχιστες και η διάσωσή μου από τα υπόλοιπα μέλη της αποστολής ήταν ένας πραγματικός άθλος, που ελάχιστες φορές έχει επαναληφθεί στα Ιμαλάια. Μέσα στην ατυχία μου αισθάνομαι απίστευτα τυχερός. Θεωρώ ότι το πολυτιμότερο πράγμα που έχω στη ζωή είναι οι εμπειρίες μου και οι φίλοι μου ‒δεν θα τα άλλαζα αυτά για τίποτα άλλο. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα χρειάστηκε να περάσω έξι μήνες στο νοσοκομείο και άλλους τόσους μέχρι να επαναφέρω την φυσική μου κατάσταση στα προηγούμενα επίπεδα. Ωστόσο, δεν τα παράτησα. Αμέσως μετά ξεκινήσαμε τη διοργάνωση της επόμενης ορειβατικής μας αποστολής στα Ιμαλάια, και έξι ακόμη μήνες αργότερα βρέθηκα στην κορυφή ενός από τα δυσκολότερα βουνά στα οποία είχαν ανέβει Έλληνες μέχρι τότε, του Ama Dablam (6.850 μ). Ζω από θαύμα! Και για αυτό μπορώ να πω ότι η συγκεκριμένη εμπειρία με καθόρισε. Ακόμη και σήμερα, όταν αντιμετωπίζω κάποιες δυσκολίες στη ζωή μου, στη δουλειά μου ή στα προσωπικά μου, φέρνω στο μυαλό μου το πόσο τυχερός ήμουν τότε και πια όλα τα άλλα μου φαίνονται ασήμαντα. CHRIS 03 «Ζω από θαύμα! Και για αυτό μπορώ να πω ότι η συγκεκριμένη εμπειρία με καθόρισε». Η φύση δεν κατακτιέται. Όσο νωρίτερα το καταλάβουμε αυτό, τόσο καλύτερα για εμάς τους ίδιους. Η διαδικασία, κατά τη γνώμη μου, είναι το σημαντικότερο στάδιο της όλης προσπάθειας. Η χαρά της ανάβασης βρίσκεται στην υπέρβαση της κάθε δυσκολίας, μιας-μιας ξεχωριστά, και όχι μόνο στην κορυφή. Θυμάμαι όταν σκαρφαλώσαμε στο Ama Dablam, στα Ιμαλάια ‒μια πολύ δύσκολη αναρρίχηση βράχου και πάγου‒, όταν τέλειωσαν οι δυσκολίες, σταματήσαμε. Θέλαμε ακόμη 50 μέτρα απλό περπάτημα για να ανέβουμε στο ψηλότερο σημείο του βουνού. Δεν πήγαμε ποτέ ως εκεί. Δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος… Οι ορειβάτες που σέβονται το βουνό δεν αναμετρώνται μαζί του, αλλά με τον εαυτό τους. Υπάρχουν, φυσικά, και ορειβάτες που πηγαίνουν στο βουνό με διάθεση να το «κατακτήσουν». Συχνά υπερβάλλουν στις περιγραφές τους, μιλώντας κυρίως για τις ακραίες συνθήκες που συνάντησαν, τις πολικές θερμοκρασίες, τους τρομερούς ανέμους, τους δράκους που έβγαζαν φωτιές και άλλα παρόμοια. Μόλις ακούσετε κάποιον ορειβάτη να μιλάει έτσι, αγνοήστε τον. www.trekking.gr «Η κορυφή Alpamayo στις Άνδεις, όπου σκαρφαλώσαμε το 1988». «Η κορυφή Alpamayo στις Άνδεις, όπου σκαρφαλώσαμε το 1988».

 

Πηγή : Andro.gr [ http://www.andro.gr/drasi/christos-labris/ ]