ορειβασία

[Olga 6,796]

Αίσιο τέλος είχε η «περιπέτεια» τριών ορειβατών που αγνοούνταν στον Όλυμπο.

Όπως αναφέρει το thesstoday.gr κατόρθωσαν να επικοινωνήσουν με τις οικογένειές τους, ανέφεραν πως είναι καλά στην υγεία τους και επιστρέφουν στους δικούς τους, χωρίς να χρειαστούν τη συνδρομή των αρχών.

 

και παλι απο το http://www.paraskhnio.gr/vrethikan-sooi-oi-treis-agnoymenoi-ore/

[wraith 6,406]

Εξαίρετος άνθρωπος και σκηνοθέτης.

 

Τα Βουνά της Ελλάδας

Κλείσανε φέτος 40 χρόνια από το ξεκίνημα μιας σειράς ντοκυμαντέρ του Γιώργου Κολόζη, με θέμα «Τα βουνά της Ελλάδας», που προβλήθηκαν στην τότε ΕΡΤ 2.

Στη σειρά αυτή είχαν παρουσιαστεί μεταξύ άλλων τα βουνά Όλυμπος, Φαλακρό, Βαρδούσια, Άγραφα, Λευκά όρη, τα βουνά του Ασπροποτάμου, οι Δρακόλιμνες και σαν συντελεστές είχαν συμμετάσχει πολλά από τα τότε «ονόματα» της ορειβατικής κοινότητας: από τον πατριάρχη της ελληνικής αναρρίχησης, Γιώργο Μιχαηλίδη, μέχρι τον βενιαμίν της Αλέξανδρο Μπουγιουκλού και από το «τρομερό παιδί» Χριστόφορο Αγνόγλου, μέχρι τον Γκουρού της σύγχρονης αναρρίχησης Δημήτρη Κορρέ.

Η σειρά ολοκληρώθηκε σε 3 χρόνια, αλλά προβλήθηκεαργότερα αρκετές φορές από την κρατική τηλεόραση σε επανάληψη. Σε μια δύσκολη εποχή, που ούτε οι μετακινήσεις ήταν εύκολες, ούτε οι ευκολίες πάνω στα βουνά ήταν δεδομένες όπως σήμερα, τα ντοκυναντέρ αυτά, με την ποιητική ματιά τους, παρουσίασαν τα ελληνικά βουνά στο ευρύ κοινό (τότε δεν υπήρχε ιδιωτική τηλεόραση) και έγιναν η αφορμή για πολλούς, να τα περπατήσουν.

Στη φωτό (αρχείο Τ. Ντάσιου), βλέπουμε στη κορφή του Μύτικα, (από αριστερά προς τα δεξιά) τους: Στάθης Ζάρκος, Γιώργος Μιχαηλίδης, Αλέξανδρος Μπουγιουκλού, Γιώργος Κολόζης, Χριστόφορος Αγνόγλου, Τριαντάφυλλος Αδαμακόπουλος, Κώστας Δαμιανίδης. Αξίζει να σημειωθεί ότι το ντοκυναντέρ αυτό για τον Όλυμπο, είναι η πρώτη κινηματογραφική καταγραφή των ψηλών κορφών του Ολύμπου.

Περισσότερα εδώ.

 

Πηγή: Περιοδικό Ανεβαίνοντας

[wraith 6,406]

Τι συμβαίνει στο σώμα σας όταν περπατάτε;

 

Θυμηθείτε την τελευταία απαιτητική πεζοπορία που κάνατε κι αναπολήστε πώς νιώθατε αφού είχατε περπατήσει για μερικά λεπτά. Η καρδιά σας σφυροκοπούσε κάτω από το ισοθερμικό σας, η κουβέντα άρχισε να λιγοστεύει καθώς αναπνέατε πιο βαριά, μειώνατε τα ρούχα σας καθώς ζεσταινόσαστε ολοένα περισσότερο και οι μύες των ποδιών σας έκαιγαν καθώς άρχιζαν να «ρουφάνε» την τροφή τους.

Όλα αυτά συμβαίνουν όταν το σώμα σας προσπαθεί να συμβαδίσει με τις απαιτήσεις του για ενέργεια προκειμένου να συνεχίσετε να προχωράτε. Αυτή η ενέργεια προέρχεται από τους υδατάνθρακες (γλυκογόνο) στο αίμα σας κι από τις λιπαποθήκες του σώματός σας. Για να μετατρέψει αυτές τις ουσίες σε ενέργεια, το σώμα σας χρειάζεται περισσότερο οξυγόνο, κι αυτή η μετατροπή ενέργειας ονομάζεται «αεροβική».

Aναλογιστείτε τώρα την αίσθηση όταν περπατάτε βάζοντας όλη σας τη δύναμη κι αγωνίζεστε ν’ αναπνεύσετε. Η καρδιά σας πάει κυριολεκτικά να σπάσει και τα πόδια σας τρέμουν σαν ζελέ, ενώ πρέπει να σταματήσετε για να πάρετε ανάσα. Αυτό συμβαίνει επειδή οι μύες σας δουλεύουν τόσο σκληρά, ώστε η καρδιά και τα πνευμόνια σας δεν μπορούν να συμβαδίσουν με την ποσότητα οξυγόνου που απαιτείται για την παραγωγή περισσότερης ενέργειας. Το σώμα σας έχει μια εναλλακτική μέθοδο που μπορεί να χρησιμοποιήσει, αν και μόνο για μικρό χρονικό διάστημα – παράγει ενέργεια αναερόβια, πράγμα που σημαίνει χωρίς οξυγόνο. Σ’ αυτήν την περίπτωση διασπάται μόνο γλυκογόνο (όχι λίπος), όμως το αποτέλεσμα είναι ένα υποπροϊόν που ονομάζεται γαλακτικό οξύ. Αυτή η δυσάρεστη ουσία αυξάνεται μέσα στους μυς, παράγοντας εκείνη την αίσθηση του τρέμουλου. Τότε το σώμα σας περιέρχεται σε «χρέος οξυγόνου» και δεν υπάρχει όριο όσον αφορά το πόσο μπορείτε να το ζορίσετε, συνήθως από ένα ως τρία λεπτά αν περπατάτε με όλη σας τη δύναμη. Ύστερα πρέπει να κάνετε ένα μικρό διάλειμμα.

Από την άλλη, στην αεροβική άσκηση δεν υπάρχει βραχυπρόθεσμο όριο για την απόσταση που μπορείτε να διανύσετε. Ακόμα κι ο πιο κοκαλιάρης πεζοπόρος έχει αρκετό λίπος για να τροφοδοτήσει περπάτημα μιας ή ίσως δύο ημερών χωρίς να ξεμείνει από «καύσιμα». Γιατί λοιπόν κουράζεστε συχνά, νιώθετε πείνα, ζαλάδα και πρέπει να κόβετε το ρυθμό σας κάθε τρεις ή τέσσερις ώρες αν δεν τρώτε τίποτα; Tο πρόβλημα είναι ότι το λίπος είναι καύσιμο πολύ βραδείας καύσης και απαιτεί περισσότερο οξυγόνο. Όταν περπατάτε στο βουνό, όπου ανηφορίζετε και κατηφορίζετε, χρησιμοποιείτε ένα μίγμα λίπους και γλυκογόνου καθώς αυτό μετατρέπεται με πιο γρήγορο ρυθμό σε ενέργεια. Κι όσο πιο σκληρή άσκηση κάνετε, τόσο περισσότερο γλυκογόνο και λιγότερο λίπος χρησιμοποιείτε. Δυστυχώς το σώμα σας μπορεί ν’ αποθηκεύσει μόνο πεπερασμένη ποσότητα υδατανθράκων – που αντιστοιχεί σε τρεις με τέσσερις ώρες σκληρής άσκησης. Γι’ αυτό, αν την εξαντλήσετε και δεν την αναπληρώσετε τρώγοντας, θα καταλήξετε να γίνετε «αργοκίνητο καράβι» με μόνο καύσιμο το λίπος σας.

H πραγματική καλή είδηση όμως είναι ότι όσο περισσότερη πεζοπορία κάνετε, τόσο περισσότερο εξασκείτε το σώμα σας και τόσο πιο αποτελεσματικό γίνεται αυτό στη μετατροπή της ενέργειας. Δεν είστε αναγκασμένοι να σταματάτε τόσο συχνά πια για να πάρετε ανάσα καθώς ανεβαίνετε στην κορφή που έχετε βάλει στόχο, έχετε τη δύναμη να σηκώνετε το σώμα σας όταν χρειάζεται να σκαρφαλώσετε και τα πόδια σας δεν είναι τόσο ανεξέλεγκτα όταν τα πράγματα δυσκολεύουν στις σάρες.

Γι’ αυτό, με λίγα λόγια, η πεζοπορία σάς κάνει γερούς και υγιείς κι αυτό φαίνεται, ενώ δεν έχει καθόλου μειονεκτήματα.

 

Πηγή: Περιοδικό Ανεβαίνοντας

[wraith 6,406]

Πως να επιλέξω τα υλικά μου - Ορειβασία και Trekking

 

Θυμάμαι την πρώτη μου ανάβαση σε βουνό: ήταν πριν πολλά χρόνια, ένας Μάιος στον Όλυμπο και είχα σαν στόχο να ανέβω στον Μύτικα. Η πρόσβαση περιλάμβανε αρκετές ώρες διαδρομής, καθώς και τη διάσχιση μεγάλων κομματιών με χιόνι, ενώ μια δυνατή μπόρα μούσκεψε το βαμβακερό στρατιωτικό μου και παρέμενε έτσι για την υπόλοιπη διαδρομή.

Έφτασα στο Λαιμό μέσα σε καταιγίδα με χαλάζι και, καθώς το χιόνι κάλυπτε τα πάντα από πάνω μου, άρχισα να εύχομαι να είχα φέρει μαζί μου κραμπόν. Πριν περάσει πολλή ώρα, γλίστρησα και βρέθηκα να τσουλάω στο παγωμένο χιόνι προς το γκρεμό. Μόλις που κατάφερα να σταματήσω με το (δανεικό) πιολέ μου. Ο ουρανός ήταν σκοτεινός κι έφτυνε ένα διαβολικό μίγμα από καταιγιστικό χιόνι και βροχή όταν έφτασα στο οροπέδιο, όπου ανακάλυψα ότι είχα ξεχάσει να πάρω μπίβι σακ, ενώ ο πουπουλένιος μου υπνόσακος ήταν ήδη μούσκεμα. Ευτυχώς υπήρχε η φιλόξενη τζαμαρία του ΣΕΟ, όπου πέρασα το βράδυ παγωμένος, πεινασμένος και γενικά σε μίζερη κατάσταση μέχρι που ο καιρός ξέσπασε και μπορούσα πια να κατέβω.

“Η τέχνη του υποφέρειν”, “Πώς θα περάσετε χειρότερα” – αυτές και άλλες ζουμερές περιγραφές υποδηλώνουν πως η ορειβασία και δη ο αλπινισμός απαιτούν ένα συγκεκριμένο επίπεδο δέσμευσης το οποίο απουσιάζει π.χ. στο μπούλντερινγκ. Η αλπική αναρρίχηση ή ακόμα και το δύσκολο χειμερινό βουνό, απαιτεί έναν τόνο εξοπλισμό και μια ευρεία γκάμα δεξιοτήτων επιβίωσης και όλα αυτά μαζί τείνουν να περιορίζουν την απήχησή τους στον περισσότερο κόσμο. Ανεξάρτητα από τις φιλοδοξίες σας –μια ανάβαση είτε στα Ιμαλάια σε αλπικό στιλ, είτε σε ένα ελληνικό -με ήπια κλίση– βουνό χειμώνα, το κλειδί όταν ξεκινάτε είναι να προσπαθήσετε να παραμείνετε άνετοι, πράγμα που με τη σειρά του απαιτεί να αγοράσετε λογικό και λειτουργικό εξοπλισμό. Θα θεωρήσουμε ως δεδομένο ότι έχετε ήδη ένα βασικό υπόβαθρο στην πεζοπορία και την κατασκήνωση, κι έτσι πιθανόν να έχετε ήδη στην κατοχή σας κάποια από αυτά τα υλικά. Το επόμενο βήμα είναι να αποφασίσετε ποιο συγκεκριμένο ορειβατικό εξοπλισμό θα χρειαστείτε για να κάνετε με ασφάλεια μια μη τεχνική ανάβαση, η οποία όμως μπορεί να περιλαμβάνει μια διάσχιση παγετώνα. Για πιο τεχνικό εξοπλισμό διαβάστε το άρθρο που αφορά τον πάγο και το μικτό πεδίο.

ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ

Ιδού τι διαχωρίζει την ορειβασία από την απλή ορεινή πεζοπορία. Το γεγονός ότι μπορεί να καταλήξετε σε μια κρεβάς, σημαίνει ότι θα χρειαστεί να έχετε μαζί σας όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό για να απεγκλωβίσετε κάποιο σχοινοσύντροφο. Ή ίσως βρεθείτε στη θέση να δείτε πέντε σχοινοσυντρόφους σας να γλιστρούν σε μια πλαγιά και να χρειαστεί να αναχαιτίσετε την πτώση τους, αλά Pete Schoening στο K2 το 1953. Όποια κι αν είναι η κατάσταση, υπάρχουν μερικά υποχρεωτικά πράγματα που θα χρειαστείτε.

 

ΜΠOΤΕΣ:

Ας αρχίσουμε με τα πόδια σας, αφού αυτά είναι τελικά που σας ανεβάζουν και σας κατεβάζουν – αριστερό πόδι - δεξί πόδι, περπάτημα το λένε. Αρχίστε με ένα ζευγάρι ισοθερμικές κάλτσες και ύστερα προσθέστε ένα μονωτικό ζευγάρι από μαλλί ή συνθετικό υλικό. Κατόπιν έρχονται οι μπότες. Η μεγάλη απόφαση εδώ είναι ανάμεσα σε μονές ή διπλές μπότες. Οι μονές μπότες, κατασκευασμένες είτε από δέρμα είτε από συνθετικό υλικό, τείνουν να είναι πιο άνετες, πιο ευκολοφόρετες, ενώ είναι και πιο ελαφριές. Το μειονέκτημα είναι ότι μουσκεύουν και έχουν την τάση να παραμένουν έτσι. Είναι επίσης λιγότερο ζεστές από τις διπλές, παρόλο που διατίθενται στην αγορά και μονωμένα μοντέλα. Έτσι, για πιο σύντομες εξορμήσεις σε κορυφές χαμηλότερου υψομέτρου, ειδικά αυτές με μεγάλη πρόσβαση, οι μονές είναι το εισιτήριό σας. Όμως, αν πρόκειται να βρίσκεστε εκεί έξω αρκετό διάστημα, εξετάστε την περίπτωση των διπλών μποτών. Αυτές αποτελούνται από ένα εξωτερικό περίβλημα με μια εσωτερική μονωμένη επένδυση. Η επένδυση βγαίνει, κάτι που είναι βολικό τη νύχτα, εφόσον θα χρειαστεί να κοιμηθείτε μόνο με αυτήν και όχι με ολόκληρη την μπότα μέσα στον υπνόσακο. Ενώ οι διπλές μπότες θεωρούνται παραδοσιακά βαριές, δύσχρηστες και ακατάλληλες για τεχνικό σκαρφάλωμα, τα σύγχρονα μοντέλα προσφέρουν επιδόσεις συχνά ανάλογες με αυτές των μονών μποτών.

Θα χρειαστείτε επίσης κάποιες γκέτες, έτσι ώστε να μην καταξεσκίζετε τα μπατζάκια του αδιάβροχου παντελονιού σας με ξώφαλτσες κραμπονιές και για να εμποδίζετε το χιόνι μπαίνει στις μπότες σας. Εφόσον οι γκέτες είναι φτιαγμένες για να αχρηστεύονται, μάλλον δεν αξίζει να επενδύσετε πάρα πολύ για ν’ αγοράσετε ένα ζευγάρι – κάτι απλό το οποίο να καλύπτει τον αστράγαλό σας και την κορυφή της μπότας σας είναι αρκετό. Για ζέστη, κάποιοι φορούν σούπερ-γκέτες, οι οποίες είναι μονωμένες και καλύπτουν μεγαλύτερο μέρος του ποδιού, όμως κι αυτές αφήνουν εκτεθειμένη τη σόλα. Στα μεγάλα υψόμετρα θα χρειαστείτε overboots – συνήθως από νεοπρέν, οι οποίες περιβάλλουν εντελώς το πόδι για μέγιστη ζέστη. Ωστόσο, εφόσον τα overboots καλύπτουν και τη σόλα της μπότας, μπορούν να φορεθούν μόνο με κραμπόν ή πέδιλα του σκι.

 

ΡΟΥΧΙΣΜOΣ:

Για το κάτω μέρος του σώματός σας, αρχίστε μ’ ένα θερμοεσώρουχο. Θα κινείστε την περισσότερη ώρα, επομένως προνοήστε ανάλογα και μην ντυθείτε πολύ βαριά. Πάνω από το θερμοεσώρουχο φορέστε ένα διαπνέον παντελόνι – είτε shoftshell είτε hardshell. Το shoftshell διαπνέει καλύτερα από το hardshell, όμως όταν κορεστεί από υγρασία, θα μουσκέψει. Όπως και στην περίπτωση των μποτών, για μεγαλύτερες πορείες ή κάθε φορά που το δελτίο καιρού είναι αμφιλεγόμενο, προτιμήστε τα παντελόνια hardshell. Μπορείτε επίσης να φορέσετε σαλοπέτα, που είναι πιο ζεστή από το παντελόνι, αλλά και πιο βαριά και λιγότερο βολική όταν θέλετε να φορέσετε στρώματα.

Οι ίδιες αρχές ισχύουν για το πάνω μέρος του σώματος, όμως με ακόμα περισσότερη εστίαση στα στρώματα ρούχων, που επιτρέπουν την καλύτερη διαχείριση της θερμοκρασίας και της υγρασίας. Οτιδήποτε φοράτε πρέπει να απομακρύνει την υγρασία από το σώμα σας. Για να γίνει αυτό, πρέπει να περάσει η υγρασία από όλα σας τα ρούχα. Όσο περισσότερα στρώματα-ρούχα φοράτε –και όσο λιγότερο διαπνέον είναι κάθε στρώμα–, τόσο λιγότερο αποτελεσματική θα είναι αυτή η διαδικασία. Επίσης, εφόσον τα στρώματα που φοράτε θα υγρανθούν στη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, πρέπει τόσο να στεγνώνουν γρήγορα, όσο και να προσφέρουν μόνωση ενώ είναι υγρά. Επομένως, όχι βαμβάκι. Εμένα μου αρέσει να φοράω ένα T-shirt από πολυπροπυλένιο κι ύστερα μια μακρυμάνικη mid-weight (μέτριο ως προς τη ζέστη που προσφέρει, σε αντίθεση με τα expedition-weight) μπλούζα που φτάνει ψηλά στο λαιμό. Πάνω από αυτό πάει ένα λεπτό φλις, ακολουθούμενο από ένα βαρύτερο wind-proof γιλέκο από φλις. Προσπαθώ πάντα να αποφεύγω να κινούμαι φορώντας το hardshell τζάκετ μου, αν και, όπως ανέφερα προηγουμένως, τα νέα τζάκετ από shoftshell κάνουν πιο λογική κι αυτή την επιλογή. Επίσης φροντίζω να τοποθετώ το πιο ζεστό στρώμα –συνήθως ένα τζάκετ με συνθετικό γέμισμα– κοντά στην κορυφή του σακιδίου μου, έτσι ώστε να μπορώ να το φοράω στις στάσεις. Μην ξεχάσετε να κρατάτε εύχερο το αντιανεμικό σας τζάκετ για την περίπτωση ξαφνικής αλλαγής καιρού.

Τέλος, τα άκρα σας: ένα ζευγάρι windproof φλις γάντια είναι ιδανικό για να το φοράτε όταν κινείστε σε στεγνές συνθήκες. Στις πιο άγριες συνθήκες θα χρειαστείτε ένα διπλό γάντι που να αποτελείται από κάποια μεμβράνη και μια αποσπώμενη επένδυση την οποία μπορείτε να στεγνώνετε, αφού τα γάντια σας θα μουσκέψουν. Οι περισσότεροι κουβαλούν αρκετά ζευγάρια γάντια ή τουλάχιστον δύο εσωτερικά ζευγάρια.

Βεβαιωθείτε ότι τα γάντια σας σάς επιτρέπουν να έχετε κάποια αίσθηση αφής, αφού θα χρειαστεί ίσως να δένετε κόμπους, να τοποθετείτε παγόβιδες κ.λπ. φορώντας τα. Σε κρύο καιρό θα πρέπει να έχετε μαζί σας κι ένα ζευγάρι χούφτες. Έχω εγκαταλείψει τις χούφτες από φλις και αντ’ αυτών κουβαλάω ένα ζευγάρι χούφτες από μαλλί, αλλά για πιο ακραίες καταστάσεις οι χούφτες με συνθετικό γέμισμα είναι ό,τι πρέπει.

Όσο για το κεφάλι, για μια φορά ακούστε τη συμβουλή της μητέρας σας και φορέστε σκούφο. Τίποτα εξεζητημένο, απλώς ένα συνθετικό ή μάλλινο σκούφο, τον οποίο μπορείτε να έχετε πάντα σε μια τσέπη ενώ κινείστε και να τον φοράτε στις στάσεις. Ένα από τα πιο αγαπημένα μου πράγματα είναι μια μεταξωτή μπαλακλάβα, η οποία προσθέτει θερμότητα δυσανάλογα πολλή για το βάρος της. Οι πιο χοντρές μπαλακλάβες τείνουν να εμποδίζουν την ακοή σας.

 

ΓΥΑΛΙA:

Καθώς η ακτινοβολία UV είναι ισχυρότερη στο υψόμετρο και το χιόνι τείνει να αντανακλά το φως του ήλιου, θα χρειαστείτε ένα ποιοτικό ζευγάρι γυαλιά ηλίου. Τα κλασικά γυαλιά για παγετώνα, με τους στρογγυλούς φακούς και τα άκομψα πλαϊνά προστατευτικά είναι λίγο ξεπερασμένα. Η αλπινιστική μόδα επιβάλλει να φοράτε κομψά γυαλιά ηλίου που περιβάλλουν όλο το μάτι. Αγοράστε όσο σκοτεινούς φακούς πιστεύετε ότι θα χρειαστείτε (ή αντέχει η τσέπη σας), όμως τα γυαλιά σας πρέπει τουλάχιστον να σας προσφέρουν 100% προστασία στην υπεριώδη ακτινοβολία και 85% μείωση της έντασης του ορατού φωτός. Επίσης, έχετε μαζί σας ένα καπέλο για προστασία από τον ήλιο.

 

ΠΙΟΛΕ:

Το πιολέ, αυτό το έμβλημα της ορειβασίας, είναι ίσως το πιο βασικό κομμάτι του εξοπλισμού σας. Θα χρειαστείτε ένα ελαφρύ πιολέ, που όμως πρέπει να είναι αρκετά δυνατό ώστε να το χτυπάτε στο χιόνι κι ύστερα να κρέμεστε ολόκληρος σε αυτό. Το μέσο μήκος του είναι 60-70 εκατοστά – δε θέλετε ένα ορειβατικό μπαστούνι 1,5 μέτρων ή ένα κοντό τεχνικό πιολέ πάγου. Αντ’ αυτού, το πιολέ σας πρέπει να έχει κυρτή μύτη, ένα σκεπάρνι κατάλληλο για να κατασκευάζετε πλατώματα για τη σκηνή σας κι ένα ίσιο στέλεχος. Εφόσον σπάνια θα φοράτε τον ιμάντα του ενώ το κρατάτε, απλώς εξοπλίστε το με ένα κορδονέτο. Για εκείνους χωρίς οικονομικά προβλήματα τα πιολέ τιτανίου είναι η τελευταία λέξη της τεχνολογίας, αφού είναι υπερ-ελαφριά και ανθεκτικά.

 

ΚΡΑΜΠΟΝ:

Τα κραμπόν σας, εκείνα τα ακιδωτά εργαλεία που πάντα φαίνεται να προσελκύουν την προσοχή του κοινού, πρέπει να έχουν οριζόντιες τις εμπρός μύτες. Δέκα ή δώδεκα μύτες αρκούν για τη διάσχιση παγετώνα. Η μεγαλύτερη απόφαση εδώ είναι το σύστημα δεσίματος: fast, semi-fast ή δετά; Οι βασικές διαφορές ανάμεσα στα ποικίλα συστήματα είναι η εφαρμογή, η απόδοση και η ευκολία προσάρτησής τους, καθώς και η συμβατότητά του συστήματος με τη δική σας μπότα. Ανεξάρτητα από το ποιο σύστημα θα επιλέξετε, τα κραμπόν σας πρέπει να είναι εύκολο να ρυθμιστούν, χωρίς να απαιτούνται εργαλεία. Οι αντιστομωτικές σόλες (αγγλ. anti-bott) βοηθούν πολύ στο περπάτημα σε υγρό σε χιόνι, κάτι πολύ συνηθισμένο στα βουνά μας.

 

ΜΠΟΝΤΡΙΕ:

Για το μποντριέ σας μην ανησυχείτε για το πάχος της ζώνης, για τις θηλιές των υλικών ή για άλλα αξεσουάρ. Ένα απλό ανοιγόμενο από πίσω μποντριέ με μη ρυθμιζόμενες και χωρίς βάτα θηλιές για τα πόδια είναι τέλειο. Προσέξτε να το αγοράσετε σε νούμερο που να ταιριάζει σε όλα σας τα ρούχα.

 

ΥΛΙΚΑ:

Για υλικά έχετε μαζί σας δυο-τρία μεγάλα καραμπίνερ ασφαλείας με βιδωτή (όχι auto-lock) πύλη, τέσσερα-πέντε απλά καραμπίνερ (τα πιο ελαφριά που θα βρείτε), μια συσκευή ασφάλισης (τα οχτάρια είναι καλά αν η διαδρομή περιλαμβάνει σταθερά σχοινιά) και είτε προύζικ, είτε (για εκείνους που επιμένουν να είναι high-tech) ένα ζευγάρι μηχανικούς αναβατήρες. Προσθέστε δυο ιμάντες (έναν απλό κι ένα διπλό) κι ένα κορδονέτο.

Όσον αφορά τα υλικά ασφάλισης, το τι θα έχετε μαζί σας εξαρτάται από τις συνθήκες του χιονιού. Οι αλουμινογωνιές είναι ό,τι πρέπει στο συμπαγές χιόνι, άχρηστες όμως στην πούδρα ή τον πάγο. Οι παγόβιδες, όπως δηλώνει το όνομά τους, δεν δουλεύουν καλά σε οποιονδήποτε τύπο χιονιού. Τα deadman, βαριά και εύκολο να βγουν όταν τα τοποθετείτε, φυλάσσονται για ασταθές χιόνι. Γενικά, το τι θα επιλέξετε εξαρτάται από το τι θα συναντήσετε.

 

ΣΧΟΙΝΙ:

Θα χρειαστείτε ένα σχοινί που θα σας κρατήσει (ή θα σας τραβήξει) έξω από εκείνες τις εκνευριστικές κρεβάς. Εφόσον δεν έχετε να κάνετε με κοφτερές ακμές ή εξαιρετικά μεγάλες τάσεις, το σχοινί μπορεί να είναι αρκετά λεπτό – 8-9 χιλιοστά είναι μια χαρά. Το μήκος θα εξαρτηθεί από το πόσους ανθρώπους σκοπεύετε να συμπεριλάβετε στη σχοινοσυντροφιά σας, ωστόσο ένα σχοινί 50 μέτρων είναι συνήθως αρκετό για δύο ως τέσσερα άτομα. Βεβαιωθείτε ότι είναι δυναμικό σχοινί πιστοποιημένο από την UIAA με αντοχή στην υγρασία (dry).

 

ΣΑΚΙΔΙΟ:

Τώρα χρειάζεστε κάτι με το οποίο θα κουβαλάτε όλα αυτά τα υλικά εκεί πάνω. Όχι, δεν μιλάμε για βαστάζους, αλλά για σακίδια. Για fast-and-light εξορμήσεις, όπου έχετε περικόψει τον εξοπλισμό στον απολύτως απαραίτητο, μπορείτε να βολευτείτε με ένα σακίδιο χωρίς σκελετό, όμως για πιο μεγάλες εξορμήσεις με περισσότερο εξοπλισμό (που δυστυχώς είναι ο κανόνας) θα χρειαστείτε σακίδιο με εσωτερικό σκελετό. Η κοινή λογική λεει ότι αν αγοράσετε μεγαλύτερο σακίδιο, στη συνέχεια θα βρείτε έναν τρόπο να το γεμίσετε με άσχετο εξοπλισμό. Διαφωνώ. Πάρτε το μεγαλύτερο σακίδιο (μεταξύ 50 και 80 λίτρων), αλλά αποφύγετε (ή περικόψτε) μη απαραίτητα χαρακτηριστικά, όπως καπάκια τα οποία μετατρέπονται σε παράξενα σακίδια, εσωτερικούς κατανεμητές και την πληθώρα ιμάντων και κλιπς, τα οποία στολίζουν τα περισσότερα σακίδια. Στα υποχρεωτικά χαρακτηριστικά συμπεριλαμβάνονται οι πλαϊνοί ιμάντες συμπίεσης, οι θηλιές στήριξης πιολέ/κραμπόν κι ένα επεκτεινόμενο μανίκι-μπίβι σακ στο εσωτερικό.

 

ΜΠΑΤΟΝ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ:

Τα σπαστά τηλεσκοπικά μπατόν πεζοπορίας θα σώσουν τα γόνατά σας στις καταβάσεις και μπορούν να λειτουργήσουν και ως όργανα εξέτασης χιονοστιβάδων. Οι εταιρείες Black Diamond και Grivel κατασκευάζουν μπατόν που διαθέτουν λαβές με κοντές αιχμηρές άκρες, που μετατρέπουν το μπατόν του σκι σε πιολέ κατάλληλο για την αναχαίτιση πτώσεων. Μην ξεχάσετε να αγοράσετε μεγάλες βάσεις για πεζοπορία σε βαθύ χιόνι.

 

ΚΡΑΝΟΣ:

Τέλος, βασικό είναι το κράνος, ιδιαίτερα αν υπάρχει κίνδυνος για πτώσεις πετρών ή πάγου. Πρέπει να ρυθμίζεται εύκολα, να έχει καλό αερισμό και να διαθέτει σημεία στερέωσης φακού. Τα κράνη από hardshell τείνουν να είναι πιο κατάλληλα στους πιθανούς κινδύνους της ορειβασίας απ’ ό,τι αυτά από διογκωμένο πολυστυρένιο, αλλά είναι και βαρύτερα.

ΡΟΥΧΙΣΜΟΣ:

1. Μπότες: μονωμένο δέρμα ή διπλές πλαστικές

2. Κάλτσες

3. Γκέτες

4. Ισοθερμικό παντελόνι

5. Παντελόνι shoftshell

6. Αδιάβροχο παντελόνι/σαλοπέτα

7. Ισοθερμική μπλούζα

8. Windshirt

9. Windproof γιλέκο από φλις

10. Shoftshell τζάκετ

11. Shell τζάκετ

12. Windproof φλις γάντια

13. Shell γάντια

14. Χούφτες

15. Σκούφος με επένδυση

16. Καπέλο για τον ήλιο

17. Γυαλιά ηλίου, αντιηλιακό/λιποζάν

18. Μονωμένες μπότες κατασκήνωσης

ΥΛΙΚΑ:

19. Μπατόν πεζοπορίας

20. Πιολέ

21. Κραμπόν

22. Μποντριέ

23. Καραμπίνερ

24. Συσκευή ασφάλισης

25. Σχοινί

26. Αλουμινογωνιές, deadman, παγόβιδες.

27. Κράνος

28. Φακός κεφαλής

29. Σακίδιο

30. Υπνόσακος

31. Υπόστρωμα

32. Γκαζάκι

33. Σκεύος μαγειρέματος

34. Σύστημα ενυδάτωσης/υδροδοχείο ή μπουκάλια

35. Διάφορα: σουγιάς, κιτ επιδιόρθωσης, κουτί πρώτων βοηθειών

36. Μπίβισακ

 

Πηγή: Περιοδικό Ανεβαίνοντας

[Olga 6,796]

Παροχή βοήθειας από μέλη της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης σε τραυματία στον Όλυμπο

 

Πηγη: http://www.hrt.org.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=520#.Uq7VLCdaQwo

 

Άμεσα ανταποκρίθηκαν τέσσερα μέλη της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης στην κλήση για βοήθεια που δέχτηκαν σήμερα, Κυριακή 15 Δεκεμβρίου, το μεσημέρι για τραυματισμένο ορειβάτη στον Όλυμπο.

 

 

Ο ορειβάτης βρισκόταν στη θέση Κόκα όταν τραυματίστηκε στον αριστερό αστράγαλο, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συνεχίσει την πορεία του. Μέλη της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης, που βρισκόταν στο καταφύγιο της Πετρόστρουγκας, ειδοποιήθηκαν για το περιστατικό στις 14.30 – μέσω ασυρμάτου από φίλους του ορειβάτη - και στις 15.00 βρισκόταν ήδη στο σημείο, όπου και ακινητοποίησαν τον τραυματία με φορείο κενού. Μέλη της ομάδας του ορειβάτη είχαν ήδη φροντίσει το πόδι του, ωστόσο η μεταφορά του τραυματία έγινε με σκληρό φορείο, καθώς η κατάβαση από τη θέση όπου βρισκόταν μέχρι τη διασταύρωση της Γκορτσιάς διήρκεσε αρκετά.

 

Ο ορειβάτης, που έχει πιθανόν υποστεί κάταγμα, μετέβη στο κέντρο υγείας Λιτοχώρου και είναι καλά στην υγεία του.

 

Στη μεταφορά του τραυματία συμμετείχαν επίσης μέλη από τους ορειβατικούς συλλόγους Κοζάνης και Θεσσαλονίκης.

 

[Olga 6,796]

Η κορυφή είναι αυτο-στοχασμός της ζωής

 

Το βουνό πρέπει να το σέβεσαι, αλλιώς θα σε τυλίξει και θα σε πάρει μακριά

Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΛΙΝΑΡΔΟΥ g.linardou@eleftherotypia.net

Πώς γίνεται να σκαρφαλώνεις το βουνό με τον γκρεμό δίπλα σου να χάσκει κι εσύ να κοιτάζεις προκλητικά την κορυφή φωνάζοντας: «Γέλα, αλλά εγώ θα σε κατακτήσω»; Στην εποχή που ακόμη και τα πιο «ψηλά βουνά» ισοπεδώνονται, υπάρχουν άλλα που επιμένουν όρθια. Ξεκινάμε για την κορυφή μ' έναν άνθρωπο που από τα δεκατέσσερα σκαρφαλώνει ενάντια στα στοιχειά της φύσης που, όταν το θελήσουν, σε τσακίζουν.

Ο Θανάσης Γκαρίπης από τα δεκατέσσερα σκαρφαλώνει ενάντια στα στοιχειά της φύσης «Το βουνό πρέπει να το σέβεσαι, αλλιώς θα σε τυλίξει και θα σε πάρει μακριά», λέει ο Θανάσης Γκαρίπης και με προετοιμάζει για τη διαδρομή: «Οι δυσκολίες στο βουνό διδάσκουν. Είναι αυτές που σε βοηθούν να ξεπεράσεις τις δυσκολίες και τις φοβίες της ζωής. Τους κανόνες της φύσης πρέπει να τους σεβόμαστε για να προχωρήσουμε. Είναι η έννοια της ανάγκης, η αυτάρκεια στα απαραίτητα αγαθά που θα σε κάνουν να αντιμετωπίσεις τις δυσκολίες. Οπως ακριβώς ανεβαίνεις σε μια κορυφή με τα απολύτως απαραίτητα, έτσι και στη ζωή. Στόχος η κορυφή. Για να τον πραγματοποιήσεις, δημιουργείς πλάνο, επιλέγεις διαδρομή. Η κορυφή είναι ο αυτο-στοχασμός της ζωής».

Ανέβηκε για πρώτη φορά σε βουνό σε ηλικία 14 ετών. Ορος Μενοίκιο, σύνορα Σερρών-Δράμας. Ξεκίνησε από το χωριό του Εμμανουήλ Παπά με τέσσερις φίλους και φτωχό εξοπλισμό. «Στους πρόποδες του βουνού απλώσαμε τους υπνόσακους για να περάσουμε τη νύχτα. Δυστυχώς, όμως, κάποιοι δεν είχαν. Ψάξαμε σ' ένα στάβλο και βρήκαμε άχυρα με το οποία και τους σκεπάσαμε να μην κρυώνουν».

Από τότε ακολούθησαν 55 βουνά και αμέτρητες ώρες ανάβασης. Ορβηλος. 2.212 μέτρα. Απόμακρος φύλακας. «Ενα βουνό απομονωμένο στη συνοριογραμμή Ελλάδας-Βουλγαρίας» που στο παρελθόν έχει «ρουφήξει» δύο ορειβάτες. Εχει πυκνή ομίχλη.

«Χανόμαστε. Περπατάμε άσκοπα για ώρες. Μπαίνουμε Βουλγαρία. Μετά από μεγάλη περιπλάνηση, βγαίνουμε σ' ένα γνωστό σημείο. Δεν ξέρουμε αν πρέπει να προχωρήσουμε εμπρός γιατί το βουνό από την ελληνική πλευρά είναι απότομο με γκρεμούς. Αποφασίζουμε να περάσουμε το βράδυ στα 2.100 μέτρα. Ξαφνικά η ομίχλη φεύγει για ένα λεπτό. Ισα που προλαβαίνουμε να προσανατολιστούμε. Το βουνό σκεπάζεται ξανά. Περπατάμε δεκατρείς ώρες και φτάνουμε μετά από πολλές δυσκολίες στο Κατάφυτο Δράμας».

Μπέλες. 2.031 μέτρα. Ενα δασωμένο και δύσκολο βουνό των συνόρων. Πριν από δύο χρόνια χάθηκε εκεί ένας ορειβάτης που ήθελε να ανέβει στην κορυφή με αντίξοες συνθήκες.

«Κάπου στα 1.600 μέτρα μας πιάνει καταιγίδα. Σκάνε δίπλα μας οι κεραυνοί. Πετάμε τα μεταλλικά μπαστούνια, αρχίζουμε να κατεβαίνουμε γρήγορα μέχρι που από τη βιασύνη μας χάνουμε το μονοπάτι. Μπλέκουμε στη ζούγκλα του Μπέλες. Στ' αριστερά βλέπω μια λάμψη, σαν να τυφλώνομαι για λίγα δευτερόλεπτα. Κατεβαίνω. Είμαστε μούσκεμα, από την κορυφή μέχρι τα νύχια. Διάφορα περνούν απ' το μυαλό μου. Πρέπει να κατεβούμε όσο το δυνατόν πιο χαμηλά. Καθώς κατεβαίναμε, τα βράχια δημιουργούσαν μια μικρή σπηλιά. Χωνόμαστε μέχρι να περάσει η καταιγίδα». Ασκιο. 2.111 υψόμετρο. Πάνω από το χωριό Βλάστη Κοζάνης.

«Χειμερινή ανάβαση με ριπές ανέμου που φτάνουν και τα εκατό χιλιόμετρα την ώρα. Μια κοπέλα τη σηκώνει ο αέρας. Μετά, μερικοί περπατάμε στα τέσσερα. Φτάνουμε κορυφή με πολλές δυσκολίες και σφοδρό άνεμο».

Η πλέον δύσκολη στιγμή, όμως, ήταν η χειμερινή ανάβαση του Θ. Γκαρίπη με την Ορειβατική Λέσχη Σερρών στην κορυφή Τοντόρκα (2.749 μέτρα), του όρους Πιρίν στη Βουλγαρία. «Εκεί, σ' ένα σημείο της κόψης μόλις που χωρούσε το πέλμα του ποδιού σου. Αν έχανες την ισορροπία σου έφευγες χίλια μέτρα κι από τη μια κι από την άλλη πλευρά».

Στο χωριό Γρανίτης (28ο χιλιόμετρο Δράμας-Κάτω Νευροκοπίου) και σε υψόμετρο 760, φωτογραφίζει ένα παλιό Σανατόριο χτισμένο στο δάσος, κρυμμένο από οξιές και έλατα. Μοιάζει στοιχειωμένο...

* Τι σκέφτεσαι όταν ανεβαίνεις;

- Μέχρι να φτάσω στην κορυφή είναι μια όμορφη στιγμή. Ομως, υπάρχουν σημεία που σου κεντρίζουν το ενδιαφέρον εξαιτίας της απίστευτης θέας: ένα μικρό ξέφωτο μέσα στο μονοπάτι, ένα μπαλκονάκι. Σημεία που στέκομαι και απαθανατίζω με τη μηχανή μου. Πριν την κορυφή, αυτή είναι η ομορφότερη στιγμή για εμένα. Εξίσου όμορφη, όμως, είναι και μία διαδρομή που περνά από κόψεις, λούκια, ράμπες...

Πιστεύει: «Το βουνό είναι ο καλύτερος ψυχολόγος. Καθαρίζει μυαλό και ψυχή».

Υποστηρίζει: «Ενώ ζούμε σε μία από τις ομορφότερες χώρες του πλανήτη, πολλές φορές οι Ελληνες δεν σέβονται τη φύση και τα βουνά σε ατομικό επίπεδο, αλλά και σε επίπεδο κεντρικής εξουσίας. Καταστρατηγούνται οι νόμοι, κάνουν παρεμβάσεις σε εθνικούς Δρυμούς, σε περιοχές Natura και η παράνομη υλοτομία είναι συχνό φαινόμενο στις μέρες μας. Παρ' όλα αυτά η Ελλάδα τίποτα δεν έχει να ζηλέψει από άλλες χώρες. Εχουμε βουνά που θυμίζουν Αλπεις (Τύμφη, Βαρδούσια, Ολυμπος), το φαράγγι του Βίκου στα Ζαγοροχώρια, τις Δρακολίμνες στην Πίνδο, σπάνια είδη φυτών και μανιταριών. Υπάρχουν περιοχές όπου ακόμα δεν είναι τόσο αισθητές οι ανθρώπινες παρεμβάσεις όπως τα Ευρυτανικά Αγραφα, ο Ασπροπόταμος, περιοχές της Βόρειας και Νότιας Πίνδου. Κάθε βουνό έχει τη δική του ιστορία, τη δική του σπάνια ομορφιά. Ο καθένας με τον τρόπο του, θα πρέπει να προστατεύσουμε τη φυσική κληρονομιά της Ελλάδας και για τις επόμενες γενιές».

Θυμώνει: «Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν τη φυσική ομορφιά της χώρας μας γιατί προτιμούν τον "καναπέ" από το βουνό και επιθυμούν να τα βλέπουν μέσα από ντοκιμαντέρ».

Και τώρα που φτάσαμε κορυφή, τι σκέφτεσαι; «Νιώθω την αρμονία της φύσης. Είναι λίγες στιγμές γαλήνης, ψυχικής και πνευματικής ηρεμίας που δεν τις αλλάζω με όλα τα πλούτη του κόσμου».

 

Πηγη:http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=404757

[Turms 2,696]

ψαχνω παπουτσι για πεζοπορια.

Θελω κατι το οποιο να ειναι για ανοιξη - φθινοπωρο.

Οχι για χιονια. Ενδεχομενως και για λιγο πιο ζεστο καιρο.

Προσανατολιζομαι σε μποτακι η ημι, αλλα κατι με GoreTex....

 

εχει καποιος να προτεινει κατι?

εγω βρηκα μερικα μοντελα της Mammut καπου μεταξυ 150-170 ευρω...

[wraith 6,406]

Δες και La Sportiva, Asolo

 

Στάλθηκε από το LG-V500 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

 

 

[kaps 2,736]

Αν θελεις για πεζοπορια σε νορμαλ μονοπατια ακομα κ χειμωνα εκτος οτι ειπε ο Αρης δες και Salomon. Το Quest 4D GTX για παραδειγμα. Αν ενδιαφερεσαι για αναβασεις σε βραχωδη αναγλυφα τοτε πας μονο σε δερματινο μποτακι με πιο ακαμπτη σολα για να δεχεται κ κραμπον.

 

Υπαρχουν κ αλλες μαρκες. Για οτιδηποτε αλλο εδω ειμαστε.

Edited January 13, 2014 by kaps

[Turms 2,696]

οχι....δεν ψαχνω κατι τοσο εξειδικευμενο για κραμπον κλπ

ο προβληματισμος μου ειναι οτι το θελω

1. για πολλα χλμ

2. για ιουνιο-οκτωβριο και πιθανως τελη οκτ-αρχες νοεμβρη

3. συνεπως λογω του 2 υπαρχει το ενδεχομενο για πολυ ζεστη αλλα μπορει και βροχες και ψυχρα (πχ οκτωβρης)

 

δεν με παιρνει οικονομικα για 2 διαφορετικα ζευγαρια

οποτε ψαχνω κατι σε μποτακι ή ημι, πιθανως με goretex to οποιο ομως να αναπνεει πολυ καλα ουτως ωστε να μην ζεσταθει το ποδι υπερβολικα.

 

αυτο το Salomon φανηκε καλη λυση και σχετικα στα λεφτα που διαθετω...θα ψαξω να το δοκιμασω

[kaps 2,736]

οχι....δεν ψαχνω κατι τοσο εξειδικευμενο για κραμπον κλπ

ο προβληματισμος μου ειναι οτι το θελω

1. για πολλα χλμ

2. για ιουνιο-οκτωβριο και πιθανως τελη οκτ-αρχες νοεμβρη

3. συνεπως λογω του 2 υπαρχει το ενδεχομενο για πολυ ζεστη αλλα μπορει και βροχες και ψυχρα (πχ οκτωβρης)

 

δεν με παιρνει οικονομικα για 2 διαφορετικα ζευγαρια

οποτε ψαχνω κατι σε μποτακι ή ημι, πιθανως με goretex to οποιο ομως να αναπνεει πολυ καλα ουτως ωστε να μην ζεσταθει το ποδι υπερβολικα.

 

αυτο το Salomon φανηκε καλη λυση και σχετικα στα λεφτα που διαθετω...θα ψαξω να το δοκιμασω

 

Νομιζω οτι για αυτο που θες και για τα χρηματα που διαθετεις ειναι οτι πρεπει για εσενα. Αν ψαξεις θα το βρεις περιπου στο 140-150αρικο. Δες και το αναλογο σε ημιμποτακι.... Mε Goretex δεν εχεις προβλημα!!!! Θα το εχεις για ολο το χρονο!!!!! Με τον περιορισμο του τεραιν οπως εγραψα κ παραπανω.....

[PRESIDENT 13,189]

Σεμινάριο Αρχηγών Αναβάσεων Σωματείων ΕΟΟΑ

Διοργάνωση Ε.Ο.Σ. Θεσσαλονίκης

 

Στόχος: Βασικός στόχος του Σεμιναρίου είναι να εμπλουτίσουν οι συμμετέχοντες τις γνώσεις τους και τις δεξιότητές τους, για τη Συνοδεία Ομάδων Σωματείων σε Ορεινές Πεζοπορίες στα πλαίσια των αναβάσεων των Ορειβατικών Σωματείων στα οποία ανήκουν.

Συνέ

[miscelano 3,150]

δες και tecnica...μποτακι να παρεις να σου αγκαλιαζει τον αστραγαλο...μη κανεις τη μ@λ@κι@ να παρεις χαμηλο

[vperle 1,172]

οχι....δεν ψαχνω κατι τοσο εξειδικευμενο για κραμπον κλπ

ο προβληματισμος μου ειναι οτι το θελω

1. για πολλα χλμ

2. για ιουνιο-οκτωβριο και πιθανως τελη οκτ-αρχες νοεμβρη

3. συνεπως λογω του 2 υπαρχει το ενδεχομενο για πολυ ζεστη αλλα μπορει και βροχες και ψυχρα (πχ οκτωβρης)

 

δεν με παιρνει οικονομικα για 2 διαφορετικα ζευγαρια

οποτε ψαχνω κατι σε μποτακι ή ημι, πιθανως με goretex to οποιο ομως να αναπνεει πολυ καλα ουτως ωστε να μην ζεσταθει το ποδι υπερβολικα.

 

αυτο το Salomon φανηκε καλη λυση και σχετικα στα λεφτα που διαθετω...θα ψαξω να το δοκιμασω

Υπαρχουν φυσικα πολλες επιλογες και θα μπορουσε να προτεινει κανεις ...

Με βαση την προσωπικη μου εμπειρια

Για τη χρηση που λες αλλα και για το χειμωνα ειχα κατι asolo με goretex που με βγαλαν ασπροπροσωπο για 7 χρονια και σε δυσκολα πεδια, τις περισσοτερες φορες εκτος μονοπατιων, μεχρι που μου διαλυθηκε ο πατος στο ενα.

Με καλες καλτσες και το καλοκαιρι δεν ειχα προβλημα .

Μπορεις να βρεις τιμες κατω απο 150 ευρω μεχρι και 100 με τις εκπτωσεις.(Περσι στις εκπτωσεις βρηκε και πηρε ο μεγαλος μου γυιος με 50% εκπτωση και 80 ευρω στην Πατρα ενα πολυ ωραιο μποτακι)

Τα salomon που πηρα μετα αλλα τα sensifit και χρησιμοποιω τωρα μου φαινονται λιγωτερο ανθεκτικα......

[Χρήστος Λάππας 25,410]

This Might Be The Scariest Trail In The World. But You’ll NEVER Guess Where It Leads. Unbelievable.

 

January 6, 2014

 

We hope you’re not afraid of heights, because this even made our palms sweat. What you see below is a mountain in China called Mt. Hua Shan. At its base, you’ll find a gigantic set of stone stairs, called “the Heavenly Stairs.” These stairs go so high up the mountainside, it’s hard to see where they end. If that wasn’t enough, the precarious stairs lead to the world’s most dangerous trail, the Hua Shan plank path. The plank trail leads high up the Hua Shan mountain just outside the city Xi’an. No one will force you to wear safety gear, although it’s strongly encouraged. The trail itself is dangerous and stunning, but what is at the top will really shock you.

 

The stairs themselves, although beautiful, are daunting.

 

uqpu.net

 

 

And they are the easiest part of the climb.

 

uqpu.net

 

 

However, countless people make the dangerous journey for what’s at the top…

 

uqpu.net

 

 

As you climb the stairs, you pass little villages and houses that have cropped up on the mountain.

 

uqpu.net

 

 

Then, once you get high enough, you can take a gondola to the southern peak, where the plank path awaits.

 

uqpu.net

 

 

This is where the path turns truly dangerous, with nothing but planks to walk on and a rail of chains to hold onto.

 

uqpu.net

 

 

uqpu.net

 

 

 

uqpu.net

 

 

 

http://uqpu.net

 

 

There’s almost nothing from keeping you from falling.

 

imgur.com

 

 

There are parts you must climb as well, with toe holes cut out.

 

uqpu.net

 

 

 

imgur.com

 

 

Our palms are sweating just looking at this path.

 

imgur.com

 

 

… Woah.

 

imgur.com

 

 

 

imgur.com

 

 

 

But, if you’re brave enough to keep climbing…

 

imgur.com

 

 

You’ll find something pretty interesting at the end of your journey.

 

imgur.com

 

 

At the very top of the southern peak is a Taoist temple that was converted into a teahouse.

 

uqpu.net

 

 

 

Thousands of people climb the world’s most dangerous path to end up at a teahouse.

 

imgur.com

 

 

So, either these people really like dangerous climbing, or they really like tea. Either way, you should probably check out the teahouse at the top of Mt. Hua Shan.

Source: reddit.com

 

Αναδημοσιευμένο από εδώ: http://www.viralnova.com/dangerous-trail-huashan/

[agavalas 1,000]

Έχουμε έκπτωση στο παραπάνω πάρκο σαν μέλη ?

[Χρήστος Λάππας 25,410]

Στα έξοδα νοσηλείας.

[PRESIDENT 13,189]

Καταφύγιο στο Χιονοδρομικό Κέντρο Κάτω Βερμίου

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου, με χαρά ανακοινώνει στα μέλη και τους φίλους του οτι το Καταφύγιο-Σαλέ που διαθέτει στο Χιονοδρομικό Κέντρο Κάτω Βερμίου - ΣΕΛΙ, προετοιμάζεται ώστε να λειτουργήσει τη φετινή χιονοδρομική περίοδο. Τηλέφωνο επικοινωνίας για κρατήσεις και πληροφορίες 2331049019 & 6979102109

[Turms 2,696]

Στα έξοδα νοσηλείας.

 

 

sorry αλλα αν πεσεις απο εκει τι νοσηλεια χρειαζεσαι?

[agavalas 1,000]

sorry αλλα αν πεσεις απο εκει τι νοσηλεια χρειαζεσαι?

 

Για τους συγγενείς ...

[Olga 6,796]

Τα 5 καλύτερα ορειβατικά μονοπάτια στην Ελλάδα

 

 

 

Παρτε τα ορειβατικά σας μποτάκια και ξεκινήστε το περιπετειώδες ταξίδι σας προς την κορυφή!

Όλυμπος

Το ιερό βουνό, ορόσημο της ελληνικής μυθολογίας είναι ένας από τους σημαντικότερους εθνικούς δρυμούς της εποχής μας. Στόχος χιλιάδων ορειβατών από τα πέρατα της γης είναι η κατάκτηση της κορυφής του Μύτικα (2.917 μ.) και του θρόνου του Δία (2.909 μ.). Δάση από πεύκα, έλατα, δρυς, οξιές αλλά και σπανιότερα είδη που βρίσκονται και στις Άλπεις. Από τους Μύλους ξεκινά το διεθνές μονοπάτι Ε4 που διασχίζει το φαράγγι του Ενιπέα, την πύλη που οδηγεί στην καρδιά του βουνού.

Πίνδος

Η οροσειρά της Πίνδου εκτείνεται από τον Κορινθιακό κόλπο και φτάνει μέχρι τα σύνορα της Αλβανίας με ύψος 290χλμ. Οι ψηλότερες βουνοκορφές ξεπερνούν τα 2,000 μέτρα ενώ ακόμη και τις πιο ηλιόλουστες μέρες ο αέρας είναι αρκετά κρύος. Τα αγριολούλουδα που ανθίζουν εδώ την άνοιξη συγκαταλέγονται στα ομορφότερα και σπανιότερα της Ευρώπης.

Ταΰγετος

Σε αυτό το μοναδικό βουνό υπάρχουν πολλά παλαιά μονοπάτια που οδηγούν στις κορυφές του, ιδανικά για ορειβάτες και πεζοπόρους, που ξεκινούν από τα πεδινά χωριά και φτάνουν μέχρι τους πιο απομακρυσμένους ορεινούς οικισμούς. Υπάρχουν ευρωπαϊκά μονοπάτια που συνδυάζονται με μαγικές καταβάσεις από τις μεγάλες χαράδρες στις δυτικές πλαγιές.

Φαράγγι Σαμαριάς

Ξεκινώντας από τη βόρεια είσοδο του φαραγγιού στο Ξυλόσκαλο, υπάρχει το μονοπάτι που οδηγεί στον παλαιό οικισμό της Σαμαριάς. Η διαδρομή είναι παράλληλα με το ποτάμι που διαρρέει το φαράγγι. Μετά το εγκαταλελειμμένο χωριό ακολουθεί το πιο επιβλητικό τμήμα της διαδρομής, το πέρασμα μέσα από κατακόρυφους βράχους. Πρόκειται για τις «Πόρτες» ή «Σιδερόπορτες», το πιο στενό σημείο του φαραγγιού με πλάτος που αγγίζει τα 3 μέτρα, ενώ το ύψος του φτάνει τα 200 μέτρα.

Παρνασσός

Για τους λάτρεις της πεζοπορίας ο Παρνασσός αποτελεί πρόκληση. Ορεινά μονοπάτια, δασικοί δρόμοι και καλντερίμια βρίσκονται στη διάθεση όσων αποφασίσουν να περιπλανηθούν στο βουνό. Από όλα τα χωριά ξεκινούν διαδρομές που καταλήγουν στις κορυφές του βουνού ή σε αρχαιολογικούς χώρους, σπήλαια και τοποθεσίες φυσικού κάλλους.

Ανακαλύψτε και εσείς τις πιο απόκρημνες κορυφές των πιο εντυπωσιακών βουνών της Ελλάδας με τον κατάλληλο ορειβατικό εξοπλισμό!

 

 

Πηγη: http://www.anagnosti...tika-monopatia/

[over-poulover 7,010]

Exploring Mount Olympus with The North Face

 

Ένα νεο project με την The North Face και τον Μιχάλη Στύλλα.

 

Σύντομα περισσότερες λεπτομέρειες.

 

 

 

 

Του Μιχάλη Στύλλα:

 

Εάν και ο αριθμός των Ελλήνων που ασχολούνται με την ορειβασία έχει μεγαλώσει θεαματικά κατά τη τελευταία δεκαετία, αναβάσεις στα βουνά της χώρας μας μέσω διαδρομών εκτός των ‘περπατημένων’ πραγματοποιούνται με μικρή συχνότητα. Στα πλαίσια ανάδειξης του ορειβατικού πλούτου της χώρας μας και σε συνεργασία με τη The North Face© ξεκινάμε από το βουνό ορόσημο της Ελλάδας, τον Όλυμπο.

 

Από εξερευνητικής άποψης οι εμπειρίες των αναβάσεων στα βουνά είχαν, έχουν και θα έχουν δύο όψεις: Την εξωτερική και την εσωτερική. Η εσωτερική εξερεύνηση προέρχεται από επαναλήψεις ήδη γνωστών διαδρομών (ορειβατικών ή/και αναρριχητικών) έχοντας ως κύριο χαρακτηριστικό την προσωπική αξιολόγηση της τεχνικής ευχέρειας, της ψυχολογικής και της φυσικής κατάστασης και της ευχαρίστησης που αντλείται τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά από την επανάληψη μιας διαδρομής. Η εξωτερική εξερεύνηση ταυτίζεται με την κίνηση σε τελείως άγνωστο πεδίο με στόχο τη διάνοιξη μιας νέας διαδρομής. Στην περίπτωση αυτή τα συναισθήματα διαφέρουν και συνοψίζονται στην αμφιβολία, στο φόβο, στην εγρήγορση, στην υπέρβαση και στη μεγάλη κούραση μιας και πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο της οπισθοχώρησης ή της αλλαγής διαδρομής, καταστάσεις που συνεπάγονται επιπλέον σωματικής και ψυχολογικής καταπόνησης.

 

Ο Όλυμπος, το βουνό που προσωπικά με έχει εκφράσει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο τα τελευταία 20 χρόνια και το οποίο θεωρώ ως το μεγάλο ορειβατικό μου σχολείο αλλά και σπίτι θα αποτελέσει πρωταρχικό πεδίο εξερεύνησης.

 

 

Παρέα με το φίλο και φωτογράφο Μπάμπη Γκιριζιώτη σκοπεύουμε να πραγματοποιήσουμε τρεις ορειβατικές διαδρομές στη βόρεια απομονωμένη και πιο άγρια πλευρά του Ολύμπου. Οι διαδρομές έχουν διαφορετικό βαθμό δυσκολίας και απευθύνονται στο ευρύτερο ορειβατικό κοινό μιας και οι τεχνικές δυσκολίες (τμήματα με αναρρίχηση) κυμαίνονται από ελάχιστες ως και μέτριες. Απώτερος σκοπός είναι η αναζωπύρωση της εξερεύνησης σχετικά άγνωστων ορειβατικών διαδρομών των Ελληνικών βουνών, έξω από τα στενά περιθώρια των πλέον κλασσικών αναβάσεων.

 

To be continued…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Explorers' Society

[vperle 1,172]

Τα 5 καλύτερα ορειβατικά μονοπάτια στην Ελλάδα

 

 

 

 

Φαράγγι Σαμαριάς

Πρόκειται για τις «Πόρτες» ή «Σιδερόπορτες», το πιο στενό σημείο του φαραγγιού με πλάτος που αγγίζει τα 3 μέτρα, ενώ το ύψος του φτάνει τα 200 μέτρα.

 

[Olga 6,796]

η Πωλινα? παντως μπραβο και στους 3 σας, φαινεται οτι περασατε καλα!!!

[vperle 1,172]

η Πωλινα? παντως μπραβο και στους 3 σας, φαινεται οτι περασατε καλα!!!

Μας περίμενε στο Ελαφονήσι .Την άλλη (τέταρτη) φορά που θα το περάσουμε θα έρθει είπε....