Leaderboard

Ναι αυτή είναι η διαδρομή μου. Από Άρνισσα πάω. Από Αμύνταιο, Παντελεήμονα το ίδιο είναι, αλλά εγώ προτιμώ την άλλη . Με 130 , σταθερά μέχρι διασταύρωση στον Αντίγονο. Μετά λίγο πιο σιγά για 10 λεπτά μέχρι διασταύρωση Άρνισσας Εγώ στον Άγιο δεν ζυγώνω ποτέ. Δεν μου αρέσει η όλη ατμόσφαιρα Μόνο Τσέγανη έχω φάει τα τελευταία πολλά χρόνια στον Άγιο. Μου κάνανε το τραπέζι. Με το ζόρι, αλλά το φιλαράκι επέμενε και πήγα γιαυτόν. Καλό αλλά νομίζω ακριβό. Μαγαζάρα βέβαια. Να πας να φας και να μείνεις στο Σκλήθρο κάτω από το Νυμφαίο. Στο Θωμά. Εστιατόριο να πέσεις κάτω, με χρυσούς σκούφους, μερίδες τέρατα,τιμές που δεν τις πιστεύεις και πανσιόν απέναντι στο δρόμο αξιοπρεπέστατη και οικονομικά.

Σάββατο 27/12. Αναχώρηση στις 6 μπαμ από το σπίτι στο κέντρο της πόλης των Ιωαννίνων Άφιξη στο σαλέ 9 παρά 20, κλασικό μισάωρο για κάρτες για 30 άτομα ουρά, με το που έβγαλε ο γιος μου, απόφαση να το γυρίσουνε πάλι στα βραχιόλια, καθώς η ουρά είχε φθάσει στα σπιτάκια των σχολών και ο κόσμος ξεπαγιαζε στο βοριά Anyways, ο αέρας Σαράντοβρυση στην άνοδο υποφερτός, η Κρέμαση άπνοια κάτω 4άρι γεμάτο στην κορυφή. Κορυφαία 6, στην 5 σε χτυπούσε πλάγια και δεν ήταν καλά. Μία ώρα μόνοι μας και άλλη μία με αυξανόμενη ουρά. 12 παρά τελευταία άνοδος γιατί είχε φτάσει το 20λεπτο η αναμονή με σίγουρα αυξητική τάση και γιατί είχαμε αρχίσει να κουραζόμαστε. Στάση στο αμάξι, το αφήνω πάντα στο φυλάκιο, για τυρόπιτα γιαγιάς και εσπρέσσο σπιτικό από τη Μόκα μου.Όταν το αφήνω το πρωί είναι μόνος με άλλους 3 πάντα. Πρώτη φορά είδα το δρόμο δεξιά αριστερά γεμάτο ως εκεί που έβλεπα, μέχρι το σαλέ σίγουρα έφταναν τα αμάξια Δοκιμάσαμε Μετερίζι, 30 λεπτά ουρά ,καθώς οι σχολές και οι αθλητές ήταν όλοι εκεί. Εν τω μεταξύ ο άνεμος είχε αυξηθεί σημαντικά από το πρωί. Έκανα μια στα αριστερά σε απάτητο ζαχαρόπουδρο θύμιζε, απολαυστικό. Και στην Κρέμαση ηταν υπέροχο το εκτός, όπου έβρισκες απέραστο. Και είχε αρκετό ακόμη αν και 2 μέρες μετά τη χιονόπτωση. Μία Σαράντοβρυση ακόμα ο μικρός, και φύγαμε 1 και μισή για μπάνιο Πόζαρ. Σε 30 δευτερόλεπτα στο σαλέ και το επόμενο μισάωρο σε ακινησία μποτιλιάρισμα. Είχε αρχίσει η μαζική αποχώρηση από κουρασμένους , κρυωμένους στις ουρές, πεινασμένους για μεσημεριανό και απλούς επισκέπτες και η άνοδος επισκεπτών από κάτω ήταν και αυτή πολύ σημαντική. Την ώρα εκείνη η διοίκησή τους, θεώρησε σκόπιμο και σωστά μελετημένο να παραγγείλει πετρέλαιο, που είχε φτάσει με το συγκεκριμένο επικαθήμενο. Το βυτίο το είχαν σταματήσει οι παρκαδοροι στα δεξιά εκεί που αρχίζει το πάρκινγκ, καθώς ούτε λόγος να μπορέσει να φθάσει στο σαλέ. Οι παρκαδοροι τα είχαν παίξει και έβριζαν και αυτοί για την επιλογή αυτή. Με τα πολλά κάναμε 1 ώρα περίπου μέχρι τη διασταύρωση των 2 δρόμων του χιονοδρομικού και έχοντας φοβηθεί το μάτι μας, πήραμε απόφαση για να τραβήξουμε κατά το σπίτι μας. Και κάθεσαι και σκέφτεσαι. Αν ένα ασθενοφόρο έπρεπε να περάσει να πάρει κόσμο. Χιλιάδες κόσμου εκεί πάνω.Αν η Πυροσβεστική έπρεπε να σβήσει?? Ευτυχώς είχαμε το φορτίο του βυτίου. Ρε αυτοί θα μας λαμπαδιάσουνε μιλάμε. Δεν παίζονται. Και ηλίθιοι και αδιάφοροι