louis

Πέρα από τις γνώσεις και τη διάθεση του δασκάλου μεγάλο ρόλο παίζει και η χημεία μεταξύ δασκάλου μαθητή. Τα σημερινά σκι είναι σαφώς πιό εύκολα στα πρώτα βήματα,καθώς το παραμικρό γώνιασμα μεταφράζεται σε στροφή,έτσι ώστε να παρακάμπτονται ενδιάμεσα στάδια της παλιάς εκμάθησης(βλέπε ας πούμε το stem). Το πρόβλημα όμως δεν είναι πως θα αρχίσει κανείς,αλλά πως θα συνεχίσει μετά τις πρώτες φορές. Έχω δει πολλούς να είναι πολύ καλοί στην αρχή και μετά να κολλάνε σε ένα "πλατώ" και να μη λένε να ξεκολλήσουν. Εκεί χρειάζεται η δουλειά από δάσκαλο με καλό μάτι και υπομονή(Βοηθάει το βίντεο,το διάβασμα και το μπανιστήρι καλών σκιέρ). Το καλό σκι δεν είναι μόνο θέμα ποσότητας αλλά κυρίως ποιότητας.Ξέρω πολλούς που κάνουν χρόνια και αρκετές φορές το χρόνο χωρίς να έχουν την ανάλογη εξέλιξη και άλλους που μέσα σε λίγα χρόνια είχαν σημαντική πρόοδο.(Ελπίζω ο Pefto_kai_Matheno να ανήκει στη δεύτερη κατηγορία δηλ exakolouthw na pefto alla matheno ). Τώρα που οι μέθοδοι διδασκαλίας προσαρμόστηκαν στα νέα σκι(κοντά και με έντονο sidecut),μειώθηκαν πολύ οι χρόνοι εκμάθησης και μπορεί κάποιος σε δύο μόλις χρόνια να καρβάρει κανονικότατα,ενώ παλιά έπρεπε να αγωνίζεσαι χρόνια ,να είχες ταλέντο και να μην φοβόσουνα την ταχύτητα για να μπορέσεις να τα καταφέρεις(αν τα κατάφερνες τελικά ).

Σωστός.... Αν θες Αυστρία μπορείς να πας στο Arlberg(St Anton,Zurs,Lech κλπ.) Είναι το καλύτερο μέρος για σκι στην Αυστρία με πολλά χιόνια συνήθως και άπειρες δυνατότητες. Έχει και καλή νυχτερινή ζωή,για όποιον θέλει και μπορεί μετά από τόσο σκι να βγει έξω... Πρακτικά δεν βαριέσαι ποτέ σ'αυτό το μέρος και έχει ωραία κουκλίστικη ατμόσφαιρα(Τυρόλο είναι αυτό!!!).

Συμφωνώ εκτός από το τελευταίο... Δεν αρκεί να κάνεις πολύ σκι για να βελτιωθείς,πρέπει να έχεις στόχο,θέληση για να ανεβαίνεις επίπεδο(α),τόλμη να δοκιμάζεις καινούργια πράγματα,να μην φοβάσαι τις πτώσεις και κυρίως να κάνεις σκι παρέα με τα κατάλληλα άτομα,που σε φτιάχνουν και σε κάνουν να θέλεις να ξεπεράσεις τα όριά σου.

Δεν υπάρχει πρόβλημα λειτουργίας με τις θερμοκρασίες που έχουμε αυτές τις μέρες,αρκεί να έχουν αρκετό νερό. Το πρόβλημα με τα υπάρχοντα μηχανήματα είναι η ποιότητα του χιονιού(σαν γρανίτα είναι). Αυτά τα χιόνια είναι απλά για να μην πατάς πέτρες και να μπορείς να επιστέφεις στα λιφτ. Μόνο με τα σταθερά και ψηλά μπέκ μπορείς να φτάσεις σε σχετικά καλή ποιότητα χιονιού.

Έχω δικό μου εξοπλισμό. Κάνω σκι εκτός πίστας και ορειβατικό(με σκοπό την κατάβαση και λιγότερο τις διασχίσεις βουνών). Στην πίστα απλά περνάω για την επόμενη κατάβαση εκτός πίστας. Στο εξωτερικό κάνω και λίγα bumps η λίγο carving(σε καλοστρωμένες πίστες με κλίση) αν δεν έχει τίποτα ενδιαφέρον εκτός(σπάνιο). Τα σκι με τα οποία κάνω είναι διάφορα mid fat και fat(από 84-101mm μέση),ανάλογα τις συνθήκες. Φέτος θέλω να δοκιμάσω κάποια ελαφρά ορειβατικά(από 88mm και πάνω μέση),για να δώ αν με καλύπτουν στην κατάβαση και ίσως ένα καινούργιο ζευγάρι μπότες(δεν αλλάζω συχνά,αλλά 9 χρόνια είναι πολλά)... Υ.Γ.: Μόνο στην Ελλάδα συμβαίνει αυτό,λόγω καθυστέρησης απόκρισης. Σε Αμερική και Ευρώπη οι περισσότεροι νέοι κάνουν και πάλι σκι.Ένας λόγος είναι ότι οι παλιοί σνοουμπορντάδες είναι μπαμπάδες πλέον και τα παιδιά τους θέλουν να κάνουν κάτι "διαφορετικό","επαναστατικό","τρέντυ",δηλαδή ΣΚΙ,χε χε. Η αυτοκρατορία(των σκιέρ) αντεπιτίθεται...

Γενικά συμφωνώ με τον snowfreak γιατί μέχρι τον Γενάρη του 2006 όλο προβλήματα είχε το κέντρο στη λειτουργία του. Πηγαίνω χρόνια και σχεδόν κάθε Χριστούγεννα την τελευταία 5ετία και πρώτη φορά φέτος έκανα τον Μιγδάνη. Μου είχε γίνει φετίχ και να φανταστείτε πήγαινα μόνο σε αργίες(φαντάζομαι τις καθημερινές ). Το διπλό άνοιγε 10:30πμ και μετά,αν δεν είχε φρέσκα χιόνια και την παραμικρή υποψία αέρα η ομίχλης. Ωραίο μέρος αλλά αν δεν λειτουργεί το διπλό, είναι ασύνδετο και μόνο για αρχάριους και μέσους χιονοδρόμους. Το αν θα πληρώσω 10,13,15 η 20€ μου είναι αδιάφορο,αρκεί να λειτουργεί σωστά. Έμαθα ότι κάτι άλλαξε αργότερα προς το καλύτερο,ας ελπίσουμε και φέτος να συνεχίσει καλά. Είμαι συγκρατημένα αισιόδοξος...

Περαστικά σου αν και όπως φαίνεται μάλλον πας καλά. Θέλω να σταθώ λίγο στα αίτια του ατυχήματος,γιατί από αυτό μαθαίνουμε. Όπως το περιγράφεις, έκανες carving σε βαρύ και υγρό χιόνι σε μία πίστα με μικρή κλήση=ιδανικές συνθήκες για ατύχημα. Όταν τα σκι μένουν πολύ ώρα πάνω στο χιόνι,που συμβαίνει όταν κάνουμε συνεχές carving τότε σ'αυτό το είδος χιονιού κολλάνε περισσότερο,καθώς δεν τα απελευθερώνουμε έγκαιρα στο τέλος της στροφής.Σε συνδυασμό τώρα με την μη αλλαγή τεχνικής με ομοιόμορφο πάτημα και των δύο ποδιών(που χρειάζεται στα βαριά χιόνια),το εσωτερικό πόδι δεν πατάει αρκετά,με αποτέλεσμα να κολήσει στιγμιαία και να πάει ίσια και πάνω στο εξωτερικό με συνέπεια το αστραπιαίο πέσιμο τύπου καταπέλτης(ούτε προλαβαίνεις να καταλάβεις τι έγινε και έχεις φάει πολλαπλές τούμπες)! Οι δέστρες έχουν μία καθυστέρηση απόκρισης στην απελευθέρωση σ'αυτές τις συνθήκες και εκεί ακριβώς μπορεί να γίνει η ζημιά. Νομίζω ότι το βάρος σου σε έσωσε και απελευθέρωσε πιό γρήγορα η δέστρα σου... Υ.Γ.:Ο σκιέρ πρέπει να προσαρμόζει την τεχνική του ανάλογα τις συνθήκες,δεν χρειάζεται να προσπαθούμε να καρβάρουμε τις στροφές μας συνεχώς(έχει γίνει μανία σε μερικούς),υπάρχουν κι άλλες τεχνικές που είναι πιό αποδοτικές στα δύσκολα χιόνια...

Για μένα αυτό είναι θέμα που λύνεται εύκολα,αρκεί ο καθένας να κάνει σωστά τη δουλειά του. Και δεν εννοώ μόνο τους εργαζόμενους στο κέντρο,αλλά και όλους εμάς τους απλούς πολίτες. Πρέπει εμείς να απαιτούμε να τηρούνται οι κανόνες από τους συμπολίτες μας(συναθλητές μας η ότι άλλο συν.. είναι αυτοί). Αν εμείς όλοι καταδεικνύουμε τις παρατυπίες και τις παρανομίες και δεν τις ανεχόμαστε,όπως συνήθως κάνουμε,τότε θα είναι πολύ δύσκολο να υπάρχουν αυτού του είδους οι άνθρωποι...

Ναι κυρίως στη σχέση μας με τη γυναίκα μας(βλέπε ροχαλητό)...

Από τα λίγα που ξέρω(δεν είμαι ειδικός),νομίζω ότι η ιδιοδεκτικότητα η νευρομυική συναρμογή,αποκτιέται με πολύ κόπο και επανάληψη των συγκεκριμένων κινήσεων,που κάνουμε σε κάθε σπορ. Επομένως ότι ασκήσεις και αν κάνουμε,δεν έχουμε την επιθυμητή βελτίωση αν δεν κάνουμε το συγκεκριμένο σπορ που θέλουμε να βελτιωθούμε. Η ιδιοδεκτικότητα κάποιου σε ένα άθλημα καθορίζει πολλές φορές και το ταλέντο του σ'αυτό,δηλαδή μπορούμε να γίνουμε τόσο καλοί όσο μας επιτρέπουν οι νευροδιαβιβαστές μας(α ρε πατέρα,γιατί ρε μάνα)... Υ.Σ.:Μην τα παίρνετε όλα στα σοβαρά με τα προπονητικά,ερασιτέχνες είμαστε,ας χαρούμε όσο μπορούμε απλά κάνοντας όσο πιό πολλά σπορ μπορούμε...

Για να είναι η σέλα στο σωστό ύψος,πρέπει όταν κάθεσαι και πατάς το πετάλ με γυμνό πόδι στο σημείο της φτέρνας,ίσα ίσα να ακουμπάει, στην πλήρη έκταση του ποδιού,χωρίς να αναγκάζεσαι να μετακινείς τους γλουτούς σου πάνω στη σέλα. Μία φυσική περιστροφική κίνηση με τις φτέρνες στα πετάλια σου δηλαδή. Βάλε κάποιον να σου κρατάει το ποδήλατο και κάνε ανάποδες περιστροφές στατικά για καλή ρύθμιση.

Γιώτα δοκίμασες να κάνεις ποδήλατο; Εκτός από το ότι δυναμώνει ιδιαίτερα την περιοχή του τετρακεφάλου,αυξάνει πολύ την αντοχή στην καταπόνηση και βελτιώνει τη φυσική κατάσταση,με αποτέλεσμα να μην κουράζεσαι εύκολα και να μη φτάνεις σε επικίνδυνες καταστάσεις λόγω κόπωσης...

Η Βελίτσα θέλει 1 μέρα για να γίνει και δεν είναι εμπόδιο στην άλλη εκδρομή. Άσε που η καλύτερη εποχή γιά Βελίτσα είναι νωρίτερα,για να έχει πιό καλή χιονοκάλυψη. Τώρα για την αστυνόμευση στη Val d'Disere,όταν είχα πάει πριν από μερικά χρόνια δεν υπήρχε κανένα θέμα,πηγαίναμε όπου θέλαμε χωρίς πρόβλημα,όπως σε όλα τα χιονοδρομικά της Γαλλίας. Απλά έχεις την ευθύνη του εαυτού σου και δεν μπορείς να ζητάς ευθύνες από άλλους. Τον Απρίλιο είναι ιδανική εποχή για απότομες πλαγιές και λούκια,καθώς το χιόνι είναι πιό ασφαλές και η περιοχή έχει φοβερές δυνατότητες.

Συμφωνώ αν και μου άρεσε να παίζω μπάλα...Σταμάτησα στα 30 μετά από έντονο διάστρεμμα,που κράτησε από τον Αύγουστο μέχρι τον Δεκέμβριο με πολύ φόβο αν θα μπορέσω να βάλω το πόδι στην μπότα του σκι. Τελικά έκανα σκι αλλά το πόδι πόναγε όλη την χρονιά και πρήζονταν συνέχεια. Οι επαφές στα ομαδικά σπορ είναι πρόβλημα,και το σκι είναι πολύ απαιτητικό στα πόδια,έτσι από το ποδόσφαιρο(και το μπάσκετ),διάλεξα το σκι.

Ίσως δεν κατάλαβε το πλάϊ... Όπως τα κοιτάς στον τοίχο να βλέπεις η το πάνω μέρος των σκι ,η το κάτω,όχι το πλαϊνό. Βέβαια μην τα παίρνεις όλα "μετρητοίς"(αυτό είναι λεπτομέρεια της λεπτομέρειας).

Προσωπικά τα παρατάω όπου βρώ,γιατί τα θεωρώ αναλώσιμα και χαλάνε από την χρήση πριν γεράσουν τα υλικά τους και η γεωμετρία τους. Βέβαια αν έχεις μόνο ένα ζευγάρι και το προσέχεις,ο καλύτερος τρόπος αποθήκευσης για να μην έχεις παραμόρφωση(κυρίως στα σκι με woodcore), στο camper(η καμπύλη στο διαμήκη άξονα),είναι να τα τοποθετείς οριζόντια με τις δέστρες στο πλάϊ και χωριστά το ένα από το άλλο(όχι ενωμένα με τα φρένα),μέσα σε μία πάνινη σακούλα(για να αερίζονται). Καλό είναι να τα έχεις ψηλά(να μην ακουμπούν στο πάτωμα),ώστε να έχουν όσο το δυνατόν λιγότερη υγρασία και περασμένα με ένα παχύ στρώμα wax,που να καλύπτει και τις ακμές(για να μην οξειδώνονται).

Πάσχω κι εγώ από την ασθένεια του υψομέτρου....... Κάθε φορά που βρίσκομαι σε υψόμετρο κάτω από 2000μ υποφέρω!

Μια ακόμη συμβουλή για την Sandoula:να έχεις ζεστές τις μπότες σου και τα πόδια σου πριν τις φορέσεις και το ίδιο να κάνεις με τα γάντια και τα χέρια σου. Είναι πολύ σημαντικό γιατί,ο οργανισμός καταναλώνει μεγάλα ποσά ενέργειας για να φέρει σε σωστή θερμοκρασία τα άκρα σου συν όλη αυτή την κρύα μάζα απο πλαστικά και συνθετικά μέρη,που έχουν οι μπότες και τα γάντια. Εγώ βάζω τις μπότες στο καλοριφέρ στα πόδια του συνοδηγού, τουλάχιστον μισή ώρα πριν φτάσω στο χιονοδρομικό και όταν έχει άσχημο καιρό φοράω τις μπότες μέσα στο αυτοκίνητο(είναι λίγο ταλαιπωρία βέβαια). Μεγάλη διαφορά να ξεκινάς με ζεστές μπότες στα πόδια(έχουν και καλύτερο fit) και δεν βγάζουν σημεία πίεσης,όπως οι κρύες...

Πολλοί παραπονιούνται για τα κρύα άκρα,κυρίως τα κοριτσάκια σαν και σένα αλλά και πολλά αγοράκια... Και όλοι προσπαθούν να ζεστάνουν τα πόδια τους με πιό ζεστές και χοντρές κάλτσες η με 2 ζευγάρια κάλτσες και πολύ χοντρά γάντια. Όλα ακούγονται λογικά, αλλά είναι συνήθως λάθος... Τα κρύα άκρα οφείλονται τις περισσότερες φορές(οταν δεν υπάρχει πρόβλημα fit στις μπότες η στα γάντια), στο κρύο σώμα!!! Όταν κρυώνουμε ο οργανισμός μας έχει μηχανισμούς αυτοσυντήρησης και το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να μειώνει την κυκλοφορία στα άκρα,ώστε να εξασφαλίζει την καλή λειτουργία των ζωτικών οργάνων. Σε ακραίες συνθήκες σταματάει εντελώς η κυκλοφορία στα άκρα με αποτέλεσμα τα κρυοπαγήματα. Το σκι και το σνόουμπορντ είναι σπορ ακραία με μεγάλες διαφορές θερμοκρασίας(ιδρώνουμε και παγώνουμε)και ειδικά το πρόβλημα είναι πάνω στα λιφτ που είμαστε εκτεθειμένοι και ακίνητοι σε κρύο και αέρα. Χρειάζονται ρούχα με καλή διαπνοή,που στεγνώνουν εύκολα και επαρκώς ζεστά. Ειναι προτιμότερο να ζεσταινόμαστε λίγο παρά να κρυώνουμε. Την επόμενη φορά λοιπόν που κάποιο κοριτσάκι η αγοράκι έχει κρύα πόδια η χέρια,ας δοκιμάσει να φορέσει ένα ακόμη ρούχο(συνήθως fleece),μέσα από το αδιάβροχο,η το αντιανεμικό του...

Γενικά καλά τα ρούχα σου,αλλά ο συνδυασμός με δύο μεμβράνες δεν μου αρέσει. Ιδρώνω πολύ και σαν δεύτερο στρώμα χρησιμοποιώ ένα απλό fleece η ένα powerstretch που έχουν καλύτερη διαπνοή από το windstopper. To windstopper της mountain hardwear το έχω κι εγώ και το χρησιμοποιώ σαν πάνω ρούχο την άνοιξη η σε αναβάσεις τον χειμώνα(με τα σκι η με τα πόδια).

Πολλές φορές ένας σημαντικός παράγοντας τραυματισμού είναι το κρύο... Οι μυς και κυρίως οι σύνδεσμοι δεν αποκτούν τις ελαστικότητες που χρειάζονται για να δουλέψουν σε τόσο απαιτητικό περιβάλλον και είναι ευάλωτοι σε τραυματισμούς. Θέλει μεγάλη προσοχή,κυρίως το πρωί που το σώμα είναι απροετοίμαστο και οι θερμοκρασίες πολύ χαμηλές.

Για να πετάς πούδρες στους πίσω και να μην βλέπουν τι κάνεις. Εντάξει είναι χρήσιμα και αυτά,κυρίως σε στενά περάσματα(λούκια),μπορείς να κινείσαι μπρος-πίσω,χωρίς να χώνονται οι ουρές σου στο χιόνι... Όποιος θέλει κάνει και ανάποδα landings αν και δεν τα συνιστώ(μπορεί να σπάσουν τα γόνατα σου και όχι μόνο).

Δεν είπε τίποτα κακό ο Μάκης,απλά λέει ότι μάλλον έχει πρόβλημα η δέστρα η η ρύθμισή της. Μπορεί και να έχει δίκιο. Πάντως τα στατικά τέστ δεν λένε και πολλά παρά μόνο ότι δεν έχεις κάνει κάποιο ακραίο λάθος στη ρύθμιση και ότι λειτουργούν οι αρθρώσεις της δέστρας. Για την ιστορία τώρα μιά φορά που μου μπλόκαρε το πόδι στο καρεκλάκι του λιφτ, η δέστρα (11 din) άνοιξε οριακά,με πόνο στους συνδέσμους. Αυτή η περίπτωση,όπως και να σε χτυπήσει κάποιος από πίσω είναι από τις χειρότερες ακόμη και με μικρά din. Tώρα για το σατανικό ερώτημα του zox..... ..... Μάλλον τα σκι(και οι άνθρωποι) είναι σχεδιασμένα για να κινούνται προς τα εμπρός. :P

Ζοχ τα είπες σχεδόν όλα... Άσε να πει και κανένας άλλος τίποτα. Οι σοβαρές πτώσεις μου ήταν με alpine δέστρες. Με τις ορειβατικές(Fritschi Freeride) δεν είχα ποτέ το πρόβλημα του υπερβολικού λυγίσματος των σκι,ίσως βέβαια και λόγω σκληρότερων σκι πλέον. Τα plates είναι παραπάνω βάρος ,ύψος και πολυπλοκότητα,που εκτός πίστας είναι όχι μόνο άχρηστα αλλά και ενοχλητικά. Γενικά συμφωνούμε. donmeli αυτό είναι πολύ περίεργο που δείχνεις,αν είναι σωστό το din 13. Ίσως έχει να κάνει με την συμπεριφορά της συγκεκριμένης δέστρας,με αστοχία του ελατηρίου της δέστρας,η με μικρή προένταση της δέστρας...

Γενικά συμφωνούμε... Δύο από τις φορές που έπεσα με μεγάλη ταχύτητα (λόγω prerelease), έκανα πολλές ανάποδες τούμπες και κακώσεις στον αυχένα και στην πλάτη.Την δεύτερη φορά ήταν σε ορειβατικό σκι σε απότομη πλαγιά με βράχια από κάτω και ήμουν πολύ τυχερός που κατάφερα και σταμάτησα(πιάνοντας ένα βράχο)... Από τότε κουβαλάω το αυχενικό μου σύνδρομο. Ειδικά αν τα σκι είναι κάπως μαλακά,λυγίζουν υπερβολικά στις μεγάλες ταχύτητες και χάνεται η κανονικότητα της ρύθμισης κατά din. Ελπίζω να τα πούμε από κοντά κάποια φορά.