louis

Διαφωνώ τώρα τα αυτοκίνητα έχουν καλύτερα πλαίσια,αναρτήσεις, συνεργασία με τον κινητήρα και ατελείωτες ώρες δοκιμών. Οποιοδήποτε κι αν πάρεις, ακόμα και τα φτηνά,έχουν πολύ καλύτερη συμπεριφορά από τα παλιά λεγόμενα σπορ αυτοκίνητα,ανεξαρτήτως αν έχουν ESP η όχι. Κανένας άνθρωπος δεν έχει την ταχύτητα αντίδρασης και την ταχύτητα υπολογισμών που έχουν τα σύγχρονα ηλεκτρονικά συστήματα και αν συνέβαινε δεν θα είχαμε υπολογιστές αυτή τη στιγμή να επικοινωνούμε. Όταν αμφιβάλλεις, κοίτα τα χρονόμετρα λένε κάποιοι... Απλά ας έχουμε τη δυνατότητα της επιλογής απενεργοποίησης προς το παρόν,γιατί σε λίγα χρόνια δεν θα τίθεται θέμα. Τα ίδια είχαμε πριν από χρόνια με την υποβοήθηση των φρένων,μετά με το ABS, με το υδραυλικό τιμόνι (σήμερα με το ηλεκτρικό) και τώρα με το ESP. Τώρα το τι είναι και τι κάνει το ESP, για την κάθε εταιρία είναι διαφορετικό και δεν είπα ποτέ ότι αντικαθιστά το μπλοκέ διαφορικό(μηχανικό η ηλεκτρονικό),αλλά κάνει σε πολλές περιπτώσεις παρόμοια δουλειά(όχι με τον ίδιο τρόπο,αλλά το τελικό αποτέλεσμα μοιάζει). Ένα άλλο πλεονέκτημα με τα ηλεκτρονικά συστήματα ευστάθειας,είναι ότι δεν τοποθετούν ταμπούρα(μπλιάχ) στον πίσω άξονα (αφορά κυρίως τα μικρά και μεσαία αυτοκίνητα), που είναι παλαιολιθικό κατάλοιπο...

Και οι άνθρωποι ηλεκτρονικά ελέγχονται με βιολογικής τεχνολογίας τσιπ. Μήπως γι'αυτό δεν πρέπει να τους έχουμε εμπιστοσύνη; Ο απόλυτος έλεγχος και η αίσθηση του, είναι μία αυταπάτη, όταν μεσολαβούν τόσα συστήματα μέχρι να λάβουμε το τελικό προϊόν,είτε έχουμε μηχανικά είτε ηλεκτρονικά συστήματα. Η ουσία είναι ότι με τα ηλεκτρονικά τα αυτοκίνητα έγιναν "εξυπνότερα" και σαφώς πιό γρήγορα. Σίγουρα χάνεται μιά εποχή με ατελείωτα παιχνίδια(κυρίως με τα πισωκούνητα,έτσι μεγάλωσα κι εγώ),αλλά ειλικρινά δεν θέλω να πάμε πίσω. Η θέα ενός παλιού αυτοκινήτου rally με τις πάντες μόνιμα,δεν μου είναι πλέον και τόσο ευχάριστη. Με συγκινεί πάρα πολύ η ικανότητα ορισμένων αυτοκινήτων να βάζουν όλη τη δύναμη κάτω στο δρόμο και αυτό είναι επίτευγμα και των ηλεκτρονικών. Όσο θα βελτιώνονται με τον χρόνο, τόσο πιό ανεπαίσθητη θα λαμβάνεται από τον οδηγό η επίδρασή τους...

Αν πάτε τέλος Μάρτη μπορώ να έρθω κι εγώ, να ξεναγήσω μερικούς στις αθέατες πλευρές του βουνού...

Και πάλι και ναι και όχι... Μια Φεράρι με traction control είναι η δεν είναι "drivers car"; Τα ηλεκτρονικά είναι για καλό,ότι κι αν λένε,το ποσοστό εμπλοκής τους είναι που μας "διχάζει"... Με τα ηλεκτρονικά σκι-σνόουμπορντ του μέλλοντος θα προλαμβάνεται το skiding... Όλοι καρβαριστοί θα πηγαίνουμε...

Η αντισυμβατικότητα του odyssey μου αρέσει και κάπως έτσι προσπαθώ πλέον να συμπεριφέρομαι,αλλά δεν είναι εύκολο πάντα. Η γυναίκα μου ας πούμε λατρεύει όπως σχεδόν κάθε γυναίκα τις γάτες και φρικάρει κάθε φορά που βλέπει κάποια χτυπημένη στο δρόμο , αλλά μένει παγερά αδιάφορη στη θέα ενός σκοτωμένου φιδιού,που εξοργίζει εμένα... Και όλοι μα όλοι είμαστε επιθετικοί με μερικά εως πολλά έντομα... Νομίζω ότι υπάρχει μεγάλος ρατσισμός και υποκρισία και στη ζωοφιλία...

Ο Μάκης έχει δίκιο και όχι εντελώς... 80 Για να κόψει το ESP στροφές στον κινητήρα, πρέπει να ολισθαίνουν και οι δύο τροχοί του κινητήριου ζεύγους,αν είναι δικίνητο. Το ελεύθερο διαφορικό πηγαίνει τη ροπή στον τροχό με την μικρότερη αντίσταση. Ένα καλά προγραμματισμένο ESP, είναι πάντα ασφαλέστερο και ταχύτερο σε συνθήκες δρόμου και μερικές φορές και στην πίστα(αν δεν κόβει τον κινητήρα)...

Moguls έχω κάνει δύο φορές στον Χελμό,αλλά παλιά, στο μικρό συρόμενο(δεν θυμάμαι το όνομά του) αριστερά της Άρτεμις,αλλά ήταν μάλλον με μικρό πλάτος και όχι και σπουδαίο ανάπτυγμα. Ίσως τα φτιάχνουν αργότερα την άνοιξη που γίνεται ένα τουρνουά με moguls σε διάφορα χιονοδρομικά. Το πρόβλημα είναι η ποσότητα του χιονιού(θέλει 1μ χιόνι τουλάχιστο),για να συντηρηθούν. Πάντως απ'ότι θυμάμαι ήταν καλοφτιαγμένα(και πολύ παγωμένα) και η κλίση ήταν σωστή,ούτε φλάτ ούτε πολύ απότομη. Η υψομετρική διαφορά στο Αυγό είναι όντως 450μ περίπου...

Καλά κάνεις και περιμένεις...Είναι εργαλείο το ESP και όχι μόνο για την ασφάλεια,βελτιώνει πολύ την συμπεριφορά κυρίως στην έξοδο των στροφών(περνάει τη ροπή στον τροχό που έχει πρόσφυση και λειτουργεί σαν ηλεκτρονικό μπλοκέ διαφορικό περίπου).Μεγάλο πλεονέκτημα λοιπόν καθώς στα πολύ γλιστερά κομμάτια των ελληνικών δρόμων εκμεταλεύεται κάθε ίχνος παρεχόμενης πρόσφυσης. Στο χιόνι πάλι είναι μεγάλη βοήθεια αφού δουλεύει περίπου σαν μπλοκέ. Απενεργοποίηση χρειάζεται σε βαθύ χιόνι και σε πολύ παγωμένες η λασπερές επιφάνειες με χαμηλή ταχύτητα(στο όριο του σταματήματος),γιατί δεν επιτρέπει το σπινάρισμα(επεμβαίνει και στον κινητήρα μειώνοντας τις στροφές), που πιθανόν να ξεκολλούσε το αυτοκίνητο... Υπομονή και καλές βόλτες.

Συμφωνώ... Άρα κανένα πλεονέκτημα από το σκι στην εκτεθειμένη στον αέρα μετωπική επιφάνεια.

Πέρα από πλάκα για να επανέρθουμε στο θέμα,πιστεύω ότι πρέπει να τα κερώνουμε από την πρώτη φορά. Πέρυσι έκανα το λάθος και πήρα τα καινούργια μου fat όπως ήταν και το μετάνιωσα πικρά. Είχε μισό μέτρο πούδρα στη Serre Chevalier και στις μικρές και μεσαίες κλίσεις πήγαινα μόνο ίσια,γιατί δεν τσούλαγαν με τίποτα... Με περνούσαν όλοι και γέλαγαν... Την ίδια μέρα τα πήγα για κέρωμα και ορκίστηκα να μην εμπιστεύομαι τα εργοστασιακά wax...

Όταν σκύβεις όμως θα δείχνεις στον αέρα κώλο...

Θα σου φανούν παντοφλάκια για το καναπέ μπροστά στις L10. Είχα δοκιμάσει την L10 race κάποτε,αλλά δεν μου ταίριαζε στο πόδι. Είχα όμως τις πιό παλιές XR9 race(πολύ σκληρές), έκανα άνετα με ανοιχτά τα κλιπ. Καλοπούδρωτες οι σαλόμες σου...

Δεν είναι ακριβώς έτσι... Οι καλοί εκτός πίστας πάνε κυρίως στη Φτερόλακκα και δεν τους βλέπεις. Απλά δεν υπάρχουν ακόμα στην Ελλάδα πολλοί, καλοί σκιέρς που να τα καταφέρνουν παντού. Αυτό ήταν και το μεγάλο πρόβλημα του σκι,καθώς δεν υπήρχε εξέλιξη στην πλατιά μάζα,που έμενε στάσιμη για πολλά χρόνια στα ίδια και στα ίδια. Όλο πίστα και πίστα και άρνηση να ξεκολλήσουν τα ρημάδια τα πόδια μεταξύ τους. Μάταια προσπαθούσα να πείσω ακόμα και τους φίλους μου,ότι το να πηγαίνεις με κολλητά πόδια σε περιορίζει και στην ουσία δεν σου επιτρέπει να καρβάρεις και αυτά γίνονταν πριν από 13-15 χρόνια...(ευτυχώς δικαιώθηκα ) Μόνο μερικοί αθλητές είχαν σωστή στάση,γιατί όταν θες να πας γρήγορα δεν ποζάρεις. Εκτός πίστας ερημιά(είχε και τα καλά της η εποχή), κάναμε πούδρες για μέρες χωρίς αντίπαλο και οι υπόλοιποι σκιέρ μας είχαν για "κάτι γραφικούς τύπους". Τότε ήρθε το σνοουμπόρντ με σύνθημα "δώστε πούδρα στο λαό" και τράβηξε πολύ κόσμο μαζί του(όχι απαραίτητα από το σκι) και δημιούργησε μιά νέα αγορά,ανεβάζοντας περισσότερο κόσμο στο βουνό (αυτό είναι καλό γιατί ήρθαν νέοι που πιθανόν να πήγαιναν σε άλλα σπορ και όχι στο σκι). Αυτό είναι και μια αιτία για το ταχύτερα αναπτυσσόμενο άθλημα στην Ευρώπη που πάλι είναι καθυστερημένη σε σχέση με την Αμερική σε αυτό το τομέα. Η δύναμη του σανιδιού ήταν και είναι,το ότι έδωσε στο μέσο επίπεδο(πλατιά μάζα) τη δυνατότητα να κάνουν σε παρθένο χιόνι πέρα από τα εγκλωβισμένα και στενά όρια των πιστών. Αυτό αν το σκεφτεί κάποιος καλά θα καταλάβει πόσο σπουδαίο είναι(τα εκτός πίστας εκτός από ιδιαίτερα ενδιαφέροντα είναι και πολύ μεγάλα σε έκταση σε σύγκριση με την περιορισμένη έκταση των πιστών. Ολο το βουνό έγινε μια απέραντη playland... Τα τελευταία χρόνια όμως, πολλοί διστακτικοί σκιέρ άρχισαν να ψάχνονται, το internet και τα περιοδικά και γενικά η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων,όπως και τα ταξίδια στο εξωτερικό άνοιξαν τα μάτια. Συγχρόνως τα σκι βελτιώθηκαν πολύ(τα νέα υλικά επέτρεψαν μεγάλη στρεπτική ακαμψία με λογικό διαμήκες φλεξ) και έτσι μπόρεσαν να φαρδύνουν,χωρίς να θυσιαστεί το κράτημα στα σκληρά και παγωμένα χιόνια. Έτσι η πολυπόθητη εξέλιξη στο σκι άρχισε,έστω και καθυστερημένα, και στην μικρή μας χώρα... Δεν ξέρω που θα φτάσει,αλλά βλέπω πολλούς εδώ μέσα ενημερωμένους,διαβασμένους,να κάνουν πιό συνειδητά σκι,να ταξιδεύουν στο εξωτερικό,να γυμνάζονται και γενικά να έχουν διάθεση να μάθουν,πράγμα το οποίο με γεμίζει αισιοδοξία,ότι το σκι τώρα αρχίζει και βρίσκει το δρόμο του με πολλές και ποικίλες μορφές έκφρασης. Το τι ταιριάζει στον καθένα είναι καθαρά θέμα προσωπικής επιλογής, στάσης και προσέγγισης στο βουνό...

Παναγιώτη σας αγαπάω (τους-τις σνοουμπόρντερς)... Δεν θέλω να συγκρίνω τα δύο αθλήματα και μάλιστα πολλές φορές υπερασπίζω το άθλημά σου και τους καλούς τους σέβομαι,απλά κάνω και πλάκα... Μερικές φορές κάνουμε μαζί και με φίλους μπόρντερς,αλλά δεν είναι πάντα εύκολο στα μέρη που πηγαίνω να ακολουθούν(ανηφόρες μεγάλες τραβέρσες και πολύ περπάτημα και σπρώξιμο). Απλά έχω διαλέξει το σκι τι να κάνουμε και το υποστηρίζω με χιούμορ(πιστεύω). Η ορειβατική κίνηση των σκι είναι και θα είναι μεγάλο πλεονέκτημα όμως,καθώς ανοίγει ορίζοντες πέρα από τα λιφτ.Με τα σκι κινείσαι κανονικά στο βουνό ενώ με το σνοουμπόρντ,απλά κατεβαίνεις. Έλα για να σε φτιάξω λίγο κι εσένα... Το σνόουμπορντ πλεονεκτεί στις πολύ απότομες παγωμένες πλαγιές,καθώς μπορείς να έχεις δύο κανονικά πιολέ και στα δύο χέρια για ασφάλεια,κοιτώντας την πλαγιά και πιέζοντας με την μέγιστη δύναμη την ακμή με τις μύτες των ποδιών. Όταν τρως τουμπίδια στις βαθιές πούδρες δεν χάνεις το σανίδι ενώ εμείς με τα σκι ψάχνουμε... μερικές φορές... Υ.γ.:Κάποια στιγμή στο μέλλον,μπορεί να μην λέμε σνόουμπορντ η σκι, αλλά μονό η διπλό...

Μόλις ψήφισα... Το σνόουμπορντ είναι και αυτό ένα άθλημα απαιτητικό(ίσως λίγο λιγότερο από το σκι),αλλά εξαρτάται πως το κάνει κανείς. Σε προχωρημένο επίπεδο απαιτεί κι αυτό τεχνική,όπως όλα. Η προτίμησή μου στο σκι έχει να κάνει με διάφορα πράγματα,εκτός από το ότι είναι η πρώτη αγάπη... Το πρώτο είναι η ανεξαρτησία των ποδιών,μου αρέσει να έχω ποικιλία κινήσεων με τοποθέτηση του βάρους στο εξωτερικό,στο εσωτερικό πόδι η και στα δύο. Μετά μου αρέσει να κοιτάω "κατάφατσα"(σικ ) την κλίση στο βουνό και όχι με το πλάϊ. Το σκι είναι συμμετρικό στον διαμήκη άξονα της κίνησης,ενώ το σνόουμπορντ κοιλιά, πλάτη. Επίσης στο σνόουμπορντ έχεις πάντα ένα πόδι μπροστινό, χωρίς να μπορείς να αλλάζεις (είσαι πλάγια πακτωμένος μόνιμα δηλαδή) και αυτό δεν μου αρέσει. Η ύπαρξη των μπατόν στο σκι και η ανεξαρτησία των ποδιών,είναι μεγάλο πλεονέκτημα σε τραβέρσες,σε ανηφορικά τμήματα,στις ουρές των λίφτ και για στήριξη σε μεγάλες κλίσεις. Το σκι είναι η μόνη ορειβατική λύση (κάποιες προσπάθειες για διαιρούμενα σνόουμπορντ,με φώκιες δεν είχαν αποδοχή). Στα πολύ στενά λούκια πάλι υπερτερεί το σκι, καθώς μπορείς να κάνεις στροφές και όχι μόνο πλαγιολίσθηση. Από τη στιγμή που βγήκαν τα fat ski,το σνόουμπορντ δεν έχει κανένα πλεονέκτημα στην πούδρα και γενικά εκτός πίστας. Στο freestyle οι φιγούρες με τα σκι είναι πλέον καλύτερες και πιό σύνθετες με τα twintip ski. Το σνόουμπορντ έδειξε σε κάποια φάση το δρόμο στο σκι (thanks ), αλλά αυτή τη στιγμή δεν βλέπω κανένα πρακτικό λόγο(παίζει βέβαια ο υποκειμενικός παράγοντας και η αίσθηση που αποκομίζει ο καθένας), να το προτιμήσει κάποιος από το σκι... Υ.Γ.:Το σνόουμπορντ είναι ένα πολύ ωραίο άθλημα αλλά δυστυχώς... γίνεται την ίδια εποχή... με το σκι.

Από θεωρία σκίζεις... Μπράβο,δεν ξέρω πόσο καλός σκιέρ είσαι,αλλά αν έχεις χρόνο και διάθεση,θα μπορέσεις να γίνεις καλός(αν δεν είσαι ήδη). Η κατανόηση της κινηματικής του σκι είναι ένα μεγάλο εφόδιο,το άλλο σημαντικό είναι να αντιλαμβανόμαστε αυτά που κάνουμε,να έχουμε δηλαδή όσο το δυνατόν καλύτερη εικόνα του εαυτού μας. Να προσέχεις τις παρέες σου....στο σκι φυσικά....

Αν ήταν έτσι απλό να κάνεις εκτός πίστας σε όλα τα είδη χιονιού επειδή πήρες ένα ζευγάρι φαρδιά σκι,τότε δεν θα κάναμε καμία συζήτηση και όλοι θα ήταν ευτυχισμένοι. Όμως δεν είναι έτσι και η τεχνική βάση είναι απαραίτητη για σκι αξιώσεων. Άλλο να κατεβαίνεις άνετα και με ικανοποιοητικό στυλ και άλλο να κάνεις σκι με στόχο μόνο να μην πέσεις. Από την παρέα μου που κάνουμε χρόνια συστηματικό σκι εκτός πίστας,μόνο δύο είχαμε καταφέρει να κάνουμε παντού με τα παλιά σκι(203-207cm slalom με 61mm μέση). Φυσικά είχαμε προσπαθήσει πολύ και το σκι το μάθαμε πρώτα στην πίστα και μετά στα σαβουρόχιονα(έχουμε πολλά τέτοια). Σήμερα η ομάδα είναι πολύ καλή με εμπειρία,οργανωμένη,πειθαρχημένη και κυρίως γυμνασμένη και όλοι κάνουν με mid fat-fat ski στα απάτητα(84mm+),αλλά παρόλα τα χρόνια που πέρασαν,παρόλο που οι διαφορές στο επίπεδο μειώθηκαν, μεταξύ των μελών της ομάδας,είναι ακόμη εμφανείς και αξεπέραστες μάλλον...(ποτέ μην λες ποτέ)... Εσύ απ'όσα περιγράφεις έχεις τεχνική βάση,αλλά μάλλον έχεις μείνει λίγο πίσω λόγω τραυματισμού,ίσως και λόγω εξοπλισμού. Μην κολλάς δοκίμασε σκι όπως σου λένε τα άλλα παιδιά,τόλμησε να πάρεις κάτι φαρδύτερο απ' όσο νομίζεις,γυμνάσου λίγο περισσότερο και θα δεις να επανέρχεσαι και να γίνεσαι ακόμα καλύτερος από παλιά. Το πιστεύω αυτό αν προσπαθήσεις βέβαια...

Πάει το κράνος το κατέστρεψες... Ευτυχώς που έβαλες πιστοποιημένα υλικά Πολύ μεροκάματο ρε Κωστή,ο κόπος, το ψάξιμο,ο χρόνος να το σκεφτείς και να το εφαρμόσεις,νομίζω ότι δεν αξίζει τον κόπο,παρά μόνο σαν έκφραση ματαιοδοξίας και αυτοϊκανοποίησης... Όμως τα ίδια κάνω κι εγώ,πάει η πατέντα σύννεφο. Πρέπει νά'ναι γονιδιακό ελάττωμα...

Αν σκοπός σου είναι να μην βγεις ποτέ εκτός πίστας,τότε σου αρκεί αυτό το πλάτος στη μέση των σκι. Αλλιώς όχι. Είναι μεγάλος μύθος ότι στην Ελλάδα το χιόνι είναι πάντα σκληρό και ρηχό,εκτός αν μιλάμε για τις πίστες την Άνοιξη. Η Ελλάδα έχει χιόνια συχνά(λόγω θάλασσας),που είναι κυρίως βαριά και μετά μετατρέπονται σε κρούστες και σε βαθιές σούπες την Άνοιξη. Τα φαρδιά σκι βοηθάνε πολύ σε αυτές τις αρκετά δύσκολες συνθήκες και κυρίως σου επιτρέπουν να κάνεις κανονικό σκι εκτός πίστας και όχι πηδηχτό παλαιού τύπου(αναγκαίο με τα στενά σκι στην κρούστα για να την σπας). Δεν παίρνουμε fat ski γιατί υστερούμε σε τεχνική(αν και βοηθάνε),αλλά γιατί απλά το σκι άλλαξε προς το καλύτερο και δεν γυρίζει πίσω. Κάποιος με καλή τεχνική μπορεί πλέον να καρβάρει εκτός πίστας σε μεγαλύτερες ταχύτητες και πιό ξεκούραστα από παλιά. Στις πολύ δύσκολες συνθήκες διασκεδάζουμε πλέον αντί να παλεύουμε. Οι σνοουμπόρντερς δεν είναι χαζοί που έχουν τόσο πλατιά βάση κάτω από τα πόδια τους. Και πάλι διευκρινίζω ότι είναι καθαρά θέμα που και πόσο και τι είδος σκι κάνεις και πως θες να το κάνεις. Υ.Γ.:Ευχαριστώ το σνόουμπορντ σαν άθλημα,γιατί άνοιξε τα μάτια και στο σκι,που είχε βαλτώσει με τα ίδια και τα ίδια τόσα χρόνια.Η ουσιαστική επανάσταση δεν έγινε με τα carve σκι αλλά με τα midfat και τα fat και μας έδωσε την δυνατότητα να πάμε ένα επίπεδο πιό πέρα ανοίγοντας νέες προοπτικές στο βουνό. Και πάλι ευχαριστώ.

Είναι ακριβώς όπως τα είπε ο Κωστής... Να προσθέσω για την La Grave,αν πάει κάποιος στο εστιατόριο στα 3200μ,που βρίσκεται ανάμεσα από δύο παγετώνες,υπάρχει φωτογραφία στον τοίχο που δείχνει το ρατράκ(ένα ρατράκ έχει το μέρος,που έρχεται από το Les 2 Alpes για να στρώνει τον παγετώνα),να το έχει καταπιεί στην κυριολεξία μία τεράστια crevasse... Γιά να βγει ήρθε ελικόπτερο του στρατού και το τράβηξε,σηκώνοντάς το στον αέρα. Όχι μόνο δεν είναι ασφαλής μιά πλαγιά με σημάδια,αλλά μπορεί να καταλήγει σε γκρεμό... Μπορεί αυτός που πήγε εκεί να έφυγε με αλεξίπτωτο,να κατέβηκε με ραπέλ σε κανένα λούκι η πλαγιά,η απλά να σκοτώθηκε. Το λιγότερο που μπορεί να πάθει κάποιος αφελής σε τέτοια περίπτωση,είναι να περπατήσει πίσω, το οποίο δεν είναι πάντα εύκολο.(Μπορεί να χρειαστεί πολλές ώρες ανάλογα με την απόσταση,την κλίση και τις συνθήκες χιονιού αν τα καταφέρει). Εδώ τόσα χρόνια στον Παρνασσό και συνέχεια μαθαίνουμε καινούργια μέρη,πόσο μάλλον στις Άλπεις που είναι ατέλειωτες. Το σοβαρό εκτός πίστας σκι στο εξωτερικό,γίνεται μόνο με οδηγό βουνού,αλλιώς μόνο τα προφανή και αυτά με φειδώ... Υ.Γ.:Για τους πιό προχωρημένους,συνιστώ(σε όσους δεν το έχουν κάνει ήδη),να πάρουν οδηγό βουνού. Θα δώσει μιά άλλη διάσταση στο σκι τους και θα δουν μέρη που δεν τα φαντάστηκαν καν. Χρειάζονται βέβαια κάποια χρήματα παραπάνω,αλλά αν θέλει κάποιος να κάνει αυτού του είδους το σκι δεν γίνεται αλλιώς,εκτός κι αν έχει φίλους τους ντόπιους.

Δεν είναι τρύπα αλλά σχισμή και δημιουργείται στο παγωμένο υπόστρωμα(κάτω από το φρέσκο χιόνι),λόγω κίνησης του παγετώνα,εξαιτίας του βάρους της μάζας του πάγου. Είναι δηλαδή στην ουσία ένα παγωμένο ποτάμι, που κινείται αργά για τα δεδομένα της μικρής μας ζωής. Οι crevasses(σχισμές) είναι οι αναταράξεις του πάγου(κύματα), πάνω από τα βράχια του παγοποταμού και τα seracs(τεράστια κομμάτια πάγου σαν σπίτια και μεγαλύτερα με μεγάλες αποστάσεις μεταξύ τους και σε διαφορετικά επίπεδα),είναι οι καταρράκτες του παγοποταμού...

Κανένα ρούχο δεν αξίζει τόσα λεφτά.... Εκτός κι αν έχει εγγύηση λειτουργικότητας και αντοχής,πολλαπλάσια του συνηθισμένου,δηλ. άτοπο.(Καμία μεμβράνη δεν αντέχει πολύ). Μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για ρούχα του σκι,άντε ορειβατικά,(όχι μόδας),τα οποία ταλαιπωρούνται αφάνταστα Οι ακριβότερες και πιό hi end μεμβράνες από τις καλύτερες ορειβατικές μάρκες είναι όλες κάτω από 500€(το τζάκετ) και τα παντελόνια το πολύ 300-350€. Τι έχουν ορισμένα ρούχα που δεν το έχουν οι άλλες κορυφαίες του είδους εταιρείες; Απολύτως τίποτα,απλά είναι μόδα και υποστηρίζουν ένα μάρκετιγκ του τύπου ακριβό ίσον ξεχωριστό...

Με το ορειβατικό χρειάζεσαι 27€ περίπου για φαγητό λόγω κατανάλωσης έξτρα θερμίδων,οπότε μία η άλλη θα σου έρθει....

Είδατε τι προβλήματα έχουμε και τι μας απασχολεί... Αυτά είναι τα προβλήματα του πολιτισμού και του βολέματος,δηλαδή π@π@ριές.(Συμφωνώ με τον batucada). Εδώ μας απασχολεί πως να εξασφαλίσουμε την ησυχία,τον πλούτο και το απώτερο μέλλον των παιδιών μας και αλλού(που έχουν πραγματικά προβλήματα),πως θα ζήσουν τις επόμενες ώρες(βλέπε Ιράκ ας πούμε). Όλοι μαζί λοιπόν ας πληρώσουμε το τίμημα της καλοζωίας μας με την πολυτέλεια να εκφράζουμε όμορφα λόγια με τις αντιρρήσεις μας για το που πάνε τα πράγματα...