louis

Καλή αποκατάσταση Όλγα! Υπομονή και επιμονή, με καλή συνεργασία γυμναστή και φυσιοθεραπευτή...

Το Baltoro το έχει ένας φίλος στο 176 και είναι πολύ καλό σκι (λίγο πιο στενό παντού από τα άλλα που αναφέραμε) έχει και λίγο ρόκερ, αλλά μέταλλο νομίζω δεν έχει. Μέταλλο έχει το Elan 888, που είναι πολύ καλό laminate σκι αλλά λίγο βαρύτερο. Το μήκος με το set up που διάλεξες, θα σου πρότεινα το πιο κοντό να ξεμπερδεύεις με τα ελαφρά και ευέλικτα. Το 183 δεν είναι απαγορευτικό, αλλά τις περισσότερες φορές θα σου λείψουν τα κοντά, παρά τα μακριά... Όπως και να 'χει είσαι σε "σωστό δρόμο", η τελική επιλογή δική σου, ανάλογα τις προτεραιότητες που θέτεις...

Δέστρες Dynafit, μπότες Dynafit TLT5 TF, είναι πολύ καλή επιλογή για ορειβατικό σκι. Με τις μπότες αυτές δεν θα πας σε freeride βαρύ σκι, δεν έχει νόημα. Οι διαστάσεις μέσης 84-95mm είναι οι σωστές για Ελλάδα, με προσωπική προτίμηση 84-92mm. Το στενότερο σκι κρατάει πολύ καλύτερα στα σκληρά και πας ψηλότερα και σε μεγαλύτερες κλίσεις με τις φώκιες. Στις παγωμένες τραβέρσες έχει καλύτερο bite στην ακμή και στην πίεση που ασκούμε πάνω στο χιόνι. Στα στενά λούκια στρίβει επίσης πολύ πιο εύκολα από ένα φαρδύ και κουμαντάρεις και την πλαγιολίσθηση ευκολότερα. Το ύψος όχι πάνω από 178cm, δεν χρειάζεται και δεν βολεύει σε kick turns και σε κουβάλημα στην πλάτη. Στα δάση και σε στενές ρεματιές το κουμαντάρεις ευκολότερα και τελικά η αίσθηση της άνεσης ανέβα-κατέβα μετράει πολύ στην ευχαρίστηση και στη διατήρηση της δύναμής μας, άρα και στην τεχνική εκτέλεση του σκι που κάνουμε. Τώρα για το πιο σκι; θα πρέπει να ζυγίσεις το που κάνεις, πότε, πόσο συχνά και με τι ταχύτητα και τεχνική. Μια μέση οδός προς την ποιότητα του σκι κατάβασης είναι σκι με ξύλινο πυρήνα και αρκετή ακαμψία στρεπτική. To Manaslu είναι λίγο φαρδύτερο σκι που του αρέσει το μαλακό χιόνι και τα καλοστρωμένα απάτητα, όλων των ειδών. Το Wayback λίγο πιο damp σκι με καλή συμπεριφορά και στα ανακατεμένα. Τo Amaruq με παρόμοιο χαρακτήρα σαν το Manaslu, αλλά στενότερο και χωρίς ρόκερ. Προτιμώ λίγο ρόκερ μπροστά, βοηθάει και στο να ανοίγεις τα ίχνη στην πούδρα και στο να πιέζεις μπροστά συνέχεια στην κατάβαση σε όλα τα χιόνια. Το Dynastar είναι στιβαρό σκι με ξύλο, αλλά λίγο βαρύτερο. Υπάρχουν πολλές άλλες επιλογές πολύ ελαφριές με carbon, αλλά νομίζω στα ελληνικά χιόνια θέλουμε κάτι πιο "μεστό". Η άλλη λύση είναι αφού διάλεξες ελαφριές δέστρες-μπότες να πας σε ένα σκι με μέταλλο, με κάποια επιβάρυνση φυσικά στο βάρος, αλλά πολύ καλή συμπεριφορά και απόσβεση παντού. Έχω τα Backlash K2 με 92 μέση σε 181 (προπέρσινο μοντέλο Sideshow με 90 μέση τώρα), εξαιρετικό σκι παντού, αλλά κοιτάζω κι εγώ κοντότερο, ελαφρύτερο και ας θυσιάσω λίγη σταθερότητα, για να κερδίσω τα παραπάνω που είπα. Όλα μου τα σκι έχουν ορειβατικές δέστρες πια, τα fat και τα πολύ fat Duke και τα Backlash Fritschi και έχω δοκιμάσει πως είναι να κάνεις ορειβατικό με βαριά σκι, δέστρες, μπότες. Κι εγώ θα πάρω το δικό σου δρόμο με ελαφρύτερο εξοπλισμό, τα σκι όμως θέλω να έχουν λίγη παραπάνω στιβαρότητα, λόγω τρόπου σκι που κάνω αρκετές φορές με μεγάλες ταχύτητες και θέλω να είμαι ξέγνοιαστος...

Κάνε μια προσπάθεια στη Surefoot με email, μήπως έχουν ανταλλακτικό από διάφορες μπότες που στοκάρουν. Μπορείς να απευθυνθείς και στην Garmont, που έχει όλα τα ανταλλακτικά για τις μπότες της, ίσως ταιριάζει κάποιο σετ (όλο μαζί για την άρθρωση του overlap). http://www.wildsnow....vet-525x197.jpg Αλλιώς βγάλε φωτό τη μπότα σου μήπως σου βρω τίποτα από την συλλογή παλιών ανταλλακτικών μου...

Συγγνώμη αλλά αυτή η μέθοδος κερώματος, νομίζω ότι ταιριάζει σε Καλιφορνέζους εργένηδες, συνταξιούχους, που ψάχνουν δικαιολογία να μην πάνε για σκι... Άσε που από το πολύ χάιδεμα, τα σκι θα αρχίσουν να κάνουν νιάου στο τέλος. Δεν αμφισβητώ το αποτέλεσμα του γλιστρήματος, αλλά στην πράξη είναι ανεφάρμοστο για οποιονδήποτε, πέρα από επαγγελματίες αθλητές που έχουν προσωπικό τεχνικό κερώματος στα σκι τους... Για τους υπόλοιπους, o Doug από τον παράδεισο των σκιέρ πλέον, τα λέει μια χαρά. Καλύτερα συχνό πρόχειρο βαξάρισμα, παρά λεπτομερές τριήμερο έπος. Άντε να προσθέσουμε λίγο βούρτσισμα και γυάλισμα στο τέλος...

Συμφωνώ εν μέρει με Athos... 11,5 μέση ταχύτητα σε μικτή διαδρομή, με ανηφόρες έντονες, είναι καλή έως πολύ καλή φυσική κατάσταση, για τρέξιμο. Στο mtb για το οποίο μιλάει είναι αδύνατο να κάνεις 35 χλμ σε 1.20" (26,92 μέση), στην ίδια διαδρομή. Οι καλύτεροι αθλητές στον κόσμο, άντε να πάνε με 21-22 χλμ μέση σε μια διαδρομή με έντονες ανηφόρες. Οι αθλητές με καλή ως πολύ καλή φυσική κατάσταση πετυχαίνουν 15-17, άντε 18 χλμ μέση ταχύτητα περίπου, ανάλογα τη διαδρομή, δηλαδή μιλάμε για μια απόσταση 22 μέχρι 23,4 χλμ στον ίδιο χρόνο... Τώρα για το ερώτημα τρέξιμο η ποδήλατο, παρότι και τα δύο εξαιρετικά για φυσική κατάσταση, δεν μπορώ να τα συγκρίνω, καθώς το ποδήλατο (κυρίως το mtb), είναι κάτι παραπάνω από γυμναστική, είναι άθλημα υψηλής τεχνικής και διασκέδασης, με τρομερή έκκριση αδρεναλίνης στον κατήφορο, κάτι σαν το σκι, χωρίς υπερβολές...

Μπράβο Βρε Κώστα! Πολύ ωραία τα βιντεάκια σου και ειδικά το πρώτο με ταξίδεψε κανονικά! Μπήκα μέσα και έπαιζα κι εγώ νοερά...Με έφτιαξες! Που τα ήξερες αυτά τα μέρη και πήγες; Ήταν στόχος μας πριν από αρκετά χρόνια, αλλά λόγω κάποιων τραυματισμών στην παρέα και λόγω La Grave, δεν καταφέραμε να πάμε. Είχα διαβάσει ένα άρθρο, πριν από πολλά χρόνια στο Powder, που είχε αφιέρωμα σε αυτή την τριπλέτα και μας το σύστησαν και κάποιοι οδηγοί βουνού στο Andermatt. Καταπληκτικό ανάγλυφο και ησυχία τρομερή, με 6 μέρες πούδρα, τι άλλο να θελήσει ο άνθρωπος; Ίσως μια κρύα βαρελίσια μπύρα, από αυτές τις σπιτικές που φτιάχνουν οι Ελβετοί... Αυτό το μοντέλο ανάπτυξης είναι το αγαπημένο μου, το βουνό υπεράνω της ανθρώπινης παρέμβασης! Πιστεύω με έναν καλό οδηγό βουνού και με ορειβατικά σκι ότι το μέρος είναι θησαυρός!

Μπράβο για την εκδήλωση και την διοργάνωση σε ΓΚ και σε ΜΣ! Επίσης ωραία τα γραφόμενα του Μιχάλη και συμφωνώ σε όλα και επαυξάνω την τάση αυτή με το σκι στον Όλυμπο να την δούμε και σε άλλα βουνά. Μακάρι να μπορούσα να πάω στον Όλυμπο και στην Καλαμπάκα, αλλά δυστυχώς αυτό το διάστημα είναι σχεδόν αδύνατον για μένα. Respect στον Davo, που είναι ένας από τους σημαντικότερους σκιέρ στο είδος του, που έχει φέρει νέα δεδομένα στο τι είναι δυνατόν με σκι, στα όρια εντελώς του θανάτου... Ελπίζω όσοι πάνε να τον απολαύσουν και να πάρουν κάτι από την εμπειρία του και τις γνώσεις του... Ζηλεύω απίστευτα!

Πολύ σπάνια θα βρεις το κατάλληλο χιόνι στη Στύγα...τα βαριά συμπιεσμένα χιόνια δεν είναι το φόρτε αυτού του σκι... Για το Αυγό οκ, έχει καλύτερη ποιότητα και προστασία από τα δέντρα, αλλά και πάλι χαμηλά τυχόν βαριά και κρούστες, θα το κάνουν να αισθάνεται σαν βάρκα στον πάγο. Ένα fat σκι με full rocker, ακόμα και το δικό μου το megawatt με zero camper και rocker μόνο μπροστά, κάνει περίπου το ίδιο με αυτό το σκι και σε αφήνει να καρβάρεις η να σκιντάρεις και μια ακμή σε πιο ταπεινά χιόνια από την αυτού εξοχότητα πούδρα... Και πάλι για heli ski θα ήταν ωραία μια δοκιμή σε αυτό το νέο σχήμα...

Όλα τα σκι πάνε με τρελές γωνίες σε σχέση με τον διαμήκη άξονα στην πούδρα... Αυτό θα πηγαίνει και σε σχέση με τον κατακόρυφο άξονα, κοινώς θα πηγαίνει με το πλάι όπως θέλεις. Έχει καρίνα όπως τα σκάφη και τα windsurf, επομένως προορίζεται αυστηρά για απάτητο χιόνι μικρής αντίστασης και συμπίεσης, κοινώς πούδρα και μάλιστα ελαφριά κυρίως. Ενδιαφέρον φαίνεται αλλά πολύ ειδικό, μόνο για first tracks, heli ski κλπ προνομιούχες καταστάσεις, σε μεγάλα βουνά όπου μπορείς να κάνεις 2-3 μεγάλες καταβάσεις με παρθένα πούδρα και μετά να πας για μπύρα... Για ΠαρνασσοΧελμοΒασιλιτσο3-5Πηγάδια, είναι too much καθώς οι μικρές υψομετρικές διαφορές δεν σε αφήνουν να χαρείς τα γκάζια και την surf αίσθηση για πολύ και όταν το χιόνι αλλάζει στα πιο χαμηλά υψόμετρα και κόβεται από άλλους, πρέπει να πηγαίνεις στο αυτοκίνητο να παίρνεις άλλο σκι.. .http://vimeo.com/34640098

Κι εγώ πιστεύω ότι η σχεδίαση της πίστας ήταν λάθος σε εκείνο το σημείο... Δεν είχε αρκετό πλάτος στην έξοδο του άλματος και είχε και ανάχωμα που μηδένισε την ταχύτητα του σκιέρ, με αποτέλεσμα μοιραίες κακώσεις στην σπονδυλική στήλη... Θέλω όμως να πω ότι το συγκεκριμένο αγώνισμα, παρότι σχετικά θεαματικό, είναι πολύ επικίνδυνο και παρότι θάνατος δεν είχε συμβεί μέχρι στιγμής απ' όσο ξέρω, οι υπόλοιποι τραυματισμοί, ήταν υπερβολικά πολλοί. Αγωνίσματα, σαν αυτό, που ανταγωνίζονται ο ένας δίπλα στον άλλον δεν έπρεπε να υπάρχουν κατά τη γνώμη μου στο σκι. Στα πλαίσια του θεάματος, κόβουν συνδέσμους για πλάκα, καταστρέφουν γόνατα, τη μέση τους, τον αυχένα τους και ένα σωρό άλλους τραυματισμούς, για να χαζεύουμε εμείς από τον καναπέ. Ας το κάνουν χρονομετρημένο και ας είναι και πιο δύσκολο, τουλάχιστον να ξέρει ο αθλητής ότι έχει να κάνει με τον εαυτό του...

Μεγάλες ποσότητες υγρού χιονιού και ζεστό έδαφος, κυρίως κοντά σε πλαγιές με βράχια από πάνω. Τα βράχια ζεσταίνονται σε βάθος και αποκολλάται ολόκληρο το στρώμα χιονιού, μέχρι τη βάση του. Συχνά γίνονται την Άνοιξη στις Άλπεις, σε δυτικές εκθέσεις, που θερμαίνονται πολύ μετά το μεσημέρι και είναι πολύ επικίνδυνες, παρόλο που είναι αργές, γιατί αν βρεθείς πάνω τους είναι αδύνατο να διαφύγεις... Ο καλύτερος τρόπος να τις αποφύγεις, είναι όταν δεις το χιόνι να κάνει ντόνατς, να πας για μπύρα...

http://konstantinosd...og-post_02.html Μήπως θα ήταν καλό να ξανασκεφτούμε λίγο τις επιπτώσεις;

Πλάκα κάνω βρε...μη ψαρώνεις... Αλλά το σκι είναι καλύτερο...

Προφανώς δεν είναι για εντελώς αρχάριους και άσχετους με το σκι εκτός πίστας, αλλά για τους ανθρώπους που ήδη κάνουν σκι σε απάτητα χιόνια, δίπλα στις πίστες των χιονοδρομικών έως λίγο πιο πέρα και θέλουν να πάνε ένα βήμα πιο ψηλά σε τεχνική και σε γνώσεις κίνησης στο βουνό. Έτσι είναι δομημένο αυτό το πρόγραμμα και δεν απευθύνεται σε σκιέρ η σε snowboarders, που απλά θέλουν να τους πάνε να τσουλήσουν σε μέρη που δεν έχουν πάει. Αν πραγματικά θέλετε να μάθετε πέντε πράγματα παραπάνω, τότε πρέπει να μάθετε σκι η να αγοράσετε splitboard (αν και έχει περιορισμούς στα σκληρά χιόνια) και εξοπλισμό ασφαλείας ώστε να αρχίσετε σιγά σιγά και με σεμνότητα να διευρύνετε, με τις δικές σας δυνάμεις, τους ορίζοντες σας... Πούδρες κλπ χιόνια, κάναμε πριν ανακαλυφθούν τα snowboard, με τις "οδοντογλυφίδες" μας και με τα fat σκι έχουν τελειώσει τα όποια πλεονεκτήματα είχαν αρχικά τα σανίδια, οπότε μην τρέφετε αυταπάτες, για το τι θα μας κάνετε στις πούδρες...

Μερικές εταιρίες, σε ορισμένα ρούχα τους, χρησιμοποιούν ανάποδα φερμουάρ στις τσέπες. Το πλεονέκτημα είναι ότι κλείνεις εύκολα την τσέπη με ένα χέρι, το μειονέκτημα ότι θέλεις δύο χέρια για το άνοιγμα. Ποιο είναι το καλύτερο δεν ξέρω, αλλά έχω συνηθίσει την κλασσική διάταξη, που μισοανοιγμένο φερμουάρ συγκρατεί ορισμένα πράγματα που βάζω στις τσέπες...

Ακόμα κι αν είναι αλήθεια, δεν βλέπω το λόγο το να "επιδιώκει" κάτι τέτοιο το χιονοδρομικό, αφού είναι πολύ μακριά από το στόχο του, με πολλαπλά περιβαλλοντικά θέματα, που αδυνατεί να τα διαχειριστεί προς το παρόν. Αλλά στην Ελλάδα κάπως έτσι κάνουμε, κοιτάμε κατευθείαν την κορυφή και όχι τη σκάλα...

nephew, έχεις ωραίο λόγο και καθαρή γραφή και θα ήταν ευχάριστο να συνεχίσεις να γράφεις τις απόψεις σου...χωρίς αντίο... Τώρα επί του θέματος, βασικά κουβέντα κάνουμε και προσπαθούμε ο καθένας από τη θέση του, τις όποιες γνώσεις του, τις εμπειρίες του και την άποψη του να βγάλουμε χρήσιμα στοιχεία και συμπεράσματα, ώστε ΟΛΟΙ να γίνουμε καλύτεροι, ασφαλέστεροι και να κάνουμε καλύτερη χρήση του βουνού, ανάλογα με τον καιρό, τις δυνατότητες μας και τον εξοπλισμό μας. Αυτό που αντιλαμβάνεσαι ως επίκριση, είναι ίσως η επιθετική γραφή κάποιων σε θέματα ασφαλείας, που πολλές φορές έχουν δίκιο, απλά δεν το λένε με γλυκόλογα και δεν σημαίνει ότι θέλουν να επικρίνουν κάποιον συγκεκριμένα, αλλά επικρίνουν συμπεριφορές. Τώρα στο μυαλό του καθενός είναι αν θα αντλήσει γνώση, που υπάρχει αρκετή στις 23 σελίδες του topic, μέσω της παραδοχής του λάθους και της ταπείνωσης (λίγο δύσκολο για Έλληνες) η αν θα νοιώσει θιγμένος και θα προσπαθήσει να ελαφρύνει τα λάθη του, αντί να εμβαθύνει σε αυτά... Ναι όλοι έχουμε υπερβεί εαυτόν, έχουμε τολμήσει πράγματα που ήταν πάνω από τον έλεγχο μας και ρισκάραμε πολλές φορές και υπέρμετρα και πρώτος απ' όλους εγώ, που έχω κάνει πολλά λάθη σε δύσκολες μέρες με ομίχλες και φρέσκα χιόνια, που σταμάταγα και περίμενα τους φίλους μου οπουδήποτε, που κάναμε σκι όλοι μαζί γιούρια και ένα σωρό άλλα... Από τότε όμως επιμορφωθήκαμε (μαζί με τον Captain Powder και τα άλλα παιδιά της παρέας), διαβάσαμε βιβλία, εξοπλιστήκαμε, προπονηθήκαμε, πληρώσαμε οδηγούς βουνού, να δούμε πως πραγματικά παίρνονται οι αποφάσεις, πως διαβάζουν το βουνό, πως κινείται μια παρέα σε άγνωστα μέρη και πολλά άλλα, που μέρος τους προσπαθούμε μέσω του φόρουμ αλλά και στο βουνό, να το μεταδώσουμε σε όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο. Αυτό είναι μιας μορφής έτοιμη γνώση και δεν χρειάζεται οι νεώτεροι να ξεκινάνε από το μηδέν, με φόβο και άγνοια. Ίσα, ίσα που ενθαρρύνουμε τον κόσμο να γευτεί το "πραγματικό" σκι, όπως το βιώνουμε εμείς (και με ορειβατικό) και όχι να φοβάται το βουνό, αλλά να το αγαπά και να το σέβεται. Επίσης είμαστε ανοιχτοί σε νέες ιδέες, αντιλήψεις και πράγματα που αλλάζουν, όσο η γνώση μεγαλώνει παγκόσμια, γύρω από το θέμα. Η παλιά αντίληψη που βγάζαμε τα σακίδια από τον ένα ώμο είναι λάθος, το σακίδιο, προστατεύει από χτυπήματα και ο όγκος του δίνει έξτρα πλευστότητα σε περίπτωση χιονοστιβάδας. Δεν μπορούμε να μείνουμε αδιάφοροι στα νέα σακίδια με air bags.Τα πρωτοφόρεσε η παρέα μας στο Andermatt το 2005 και είδαμε ότι είναι ένα πολύ χρήσιμο εξάρτημα που σώζει ζωές, σε συνδυασμό πάντα με τον βασικό εξοπλισμό. Η τιμή και κάποιο παραπάνω βάρος είναι τα μειονεκτήματα του, που είναι πολύ λίγα μπροστά στο όφελος που προσφέρουν. Τα βίντεο και τα περιστατικά είναι πολύτιμα για να τα κουβεντιάζουμε και να βλέπουμε τι θα μπορούσαμε να είχαμε αποφύγει η να είχαμε προβλέψει και τα θέλουμε. Είμαι σίγουρος ότι παρότι τα παιδιά μπορεί να αισθάνθηκαν πικαρισμένα η και μερικώς "αδικημένα" από την κριτική, θα προσπαθήσουν να πάρουν τα καλά αυτής, να εξοπλιστούν και να γίνουν καλύτεροι σε όλα, εξάλλου όλοι μαθαίνουμε συνεχώς χρησιμοποιώντας τις έτοιμες γνώσεις που άλλοι αφιέρωσαν μια ζωή για να μας δώσουν...

Η απόλυτη παρακμή... Μια χώρα που δεν συγκινείται με τίποτα ότι και να βιώνει και διαιωνίζει τις συνήθειες της σε οτιδήποτε χώρο βρει μπροστά της, αρκεί να "πουλάει" τη τσιφτετελογκλαμουριά της στα "πρόβατα", που έχουν εξαντλήσει την σκέψη τους, στο τι θα φορέσουν για να πάνε να φάνε, να πιούνε και να καπνίσουν... Οργή, ντροπή και θλίψη...

Μπράβο Περικλή! Αυτή είναι διαμαρτυρία... Πολύ ωραία βόλτα δείχνει και απορώ που δεν έχει ξαναγίνει τόσα χρόνια και με τόσο έμψυχο δυναμικό στην περιοχή σας. Όπως και να έχει όμως αξίζει ο κόπος και πρέπει να "ανοίξετε" κι άλλες διαδρομές για τους ανθρώπους που έχουν "βαρεθεί" το σκι στα μικρά μας χιονοδρομικά και ψάχνουν για άλλες συγκινήσεις...

Χωρίς διάθεση για επικρίσεις, απλά να σχολιάσουμε μερικά πράγματα, που βλέπω εγώ τουλάχιστον στο βίντεο... Πέρα από την επιλογή της πλαγιάς και της ώρας που έγινε η κατάβαση, που είναι πολύ βασικά πράγματα, εγώ θα σταθώ στην έλλειψη εξοπλισμού για χιονοστιβάδες, αλλά κυρίως στη λάθος κίνηση της ομάδας στο βουνό. Ο πρώτος, ο Θεοδόσης όπως έμαθα από το facebook, φεύγει και μετά από εφτά μόλις στροφές σταματάει στη μέση ακριβώς της πλαγιάς και στην γραμμή κίνησης των άλλων δύο που έπονται. Ακολουθεί ο δεύτερος, που κινείται αργά σχετικά και πέφτει χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο και ακριβώς την ώρα που πέφτει ξεκινάει και ο τρίτος που πηγαίνει πολύ αργά και με στροφές που κόβουν την πλαγιά και πέφτει και αυτός στο ίδιο σημείο με τον δεύτερο, φορτίζοντας κι άλλο το ασταθές τερέν. Επομένως μιλάμε για πολλαπλά λάθη σε ακολουθία, που μυρίζει ατύχημα, που είναι πιθανό να παρασύρει και τα τρία μέλη της ομάδας. Μεγάλο λάθος. Το σκι που βλέπω στον δεύτερο και τον τρίτο σκιέρ, από τεχνικής άποψης, είναι κάτω του μετρίου για εκτός πίστας, χωρίς να θέλω να προσβάλω κανέναν. Για τον πρώτο δεν έχω ιδιαίτερη άποψη για την τεχνική, καθώς η κάμερα στο κράνος δεν μας λέει και πολλά, απλά ο καθένας μας αντιλαμβάνεται διαφορετικά την εμπειρία και την ικανότητα κάποιου στο βουνό και η τεχνική βοηθάει στο να αποφεύγουμε μερικές κακοτοπιές, όχι βέβαια όλες. Το βασικότερο πράγμα μετά την επιλογή του μέρους και της μέρας, ώρας της κατάβασης, σε σχέση με τις συνθήκες είναι η κίνηση της ομάδας, η οποία στο συγκεκριμένο βίντεο είναι πραγματικά το αντίθετο της ενδεδειγμένης, που έχουμε συζητήσει και αναλύσει πολλές φορές εδώ και χρόνια και από αυτό το νήμα,που αξίζει να το ξαναδιαβάσουμε όλοι από την αρχή... Αυτό λοιπόν το μίνι ευτυχώς περιστατικό, ας μας διδάξει για άλλη μια φορά, τη σημασία της σωστής ενημέρωσης, της συνεχούς επιμόρφωσης πάνω σε θέματα βουνού, του εξοπλισμού, της χρήσης και της εξάσκησης αυτού. Μετά θα πρέπει να βελτιώσουμε την τεχνική μας στο σκι, γιατί τα τελευταία χρόνια, με τα βίντεο και την εξέλιξη του εξοπλισμού στα σκι (και το snowboard), έγινε μια αλματώδης αύξηση στο σκι εκτός πίστας, χωρίς αυτή να συνοδευτεί από αντίστοιχη αύξηση της τεχνικής των χιονοδρόμων και το σημαντικότερο, χωρίς να υπάρχει καν επαρκής γνώση για την κίνηση στο βουνό, με αποτέλεσμα να υπάρχει συνέχεια αυξημένο φορτίο στις πλαγιές, για μεγάλο χρονικό διάστημα, ανεξάρτητα από την επικινδυνότητα του τερέν. Η τεχνική βοηθάει στο να "καθαρίζουμε" γρήγορα τα εκτεθειμένα μέρη του βουνού, να είμαστε ξεκούραστοι και να μπορούμε να αντιδράσουμε σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά. Έχοντας καλή τεχνική, μπορεί να λειτουργεί και καλύτερα η ματιά μας στο βουνό και στο χώρο, πράγμα που μπορεί να μας γλιτώσει από πολλές ταλαιπωρίες και κακοτοπιές. Περηφάνειες και εγωισμοί δεν χωράνε σε κανέναν μας, αν θέλουμε να ζήσουμε για να χαιρόμαστε το βουνό. Όλοι μπορούμε να μάθουμε καινούργια πράγματα και να γινόμαστε συνεχώς καλύτεροι, ώστε να απολαμβάνουμε ακόμα πιο πολύ την επαφή μας με τα βουνά, που τόσο πολύ φαντάζομαι οι περισσότεροι, αγαπάμε. Σεμνά λοιπόν και ταπεινά...

Στην Αθήνα σε Pathfinder, στο Skishop στο Μαρούσι, ίσως και στον Κλαουδάτο. Στο Καρπενήσι στον Κλαουδάτο και στην Αράχωβα ρώτα. Στη βόρεια Ελλάδα θα σε κατατοπίσουν άλλοι.

Ξενερώσαμε γιατί ήταν τα λιφτ κλειστά... Το ότι τα σαλεδάκια-μπαράκια ήταν τεκέδες μας ενόχλησε πολύ, σε δεύτερο χρόνο όμως, γιατί ο στόχος είναι το βουνό και όχι το άραγμα. Απλά την Κυριακή σταματήσαμε αρκετά, λόγω ανίας, καθώς το σκι με τα παρεχόμενα λιφτ ήταν για κλάματα. Πουθενά δεν το έχω συναντήσει να κλείνουν λιφτ λόγω ομίχλης (παρά μόνο σε Βασιλίτσα και Βελούχι, το οποίο φέτος κάνει ξανά προσπάθειες επαναφοράς σε ικανοποιητική λειτουργία). Όποιος δεν μπορεί να κάνει να μην κάνει, όσοι μπορούν όμως, θέλουν να έχουν αυτή τη δυνατότητα. Με τον καιρό δεν μπορείς να τα βάλεις, το γνωρίζω καλά, αλλά οι άνθρωποι και η διάθεση να προσφέρουν κάνουν τη διαφορά. Κάνουμε πολλά χρόνια σκι σε ομίχλη να μην βλέπεις τα σκι σου και από όσο θυμάμαι στον Παρνασσό τουλάχιστον, λιφτ εξαιτίας ομίχλης δεν έκλεισε ποτέ. Αυτό το πράγμα με τη Βασιλίτσα μου κάθεται στο λαιμό. πρέπει να έχει ιδανικές συνθήκες για να λειτουργεί όλο το βουνό. Και αφού θεωρούν επικίνδυνη την ομίχλη, γιατί δίνουν το συρόμενο; Ας το κλείσουν κι αυτό να ησυχάσουμε, να μην βγάλουμε κάρτα και να πάμε σπίτι μας η να προλάβουμε να πάμε αλλού... Ακόμα και φίλοι, άνθρωποι του βουνού υποτίθεται, έχουν συνηθίσει αυτή τη χρόνια συμπεριφορά του κέντρου και το θεωρούν φυσιολογικό να κλείνουν τα λιφτ λόγω ομίχλης και μας κοίταγαν παράξενα που είχαμε το "θράσος", να τολμήσουμε να κάνουμε σκι χωρίς μεγάλη ορατότητα. Το λάθος ήταν δικό μας που πιστέψαμε ότι τα πράγματα πιθανόν να άλλαξαν, λόγω Βέρνερ, που τον ξέραμε χρόνια στον Παρνασσό. Πραγματικά θυμώνω και λυπάμαι, που ένα τόσο όμορφο μέρος αποκλείεται από τη λίστα της παρέας μου, για να ευχαριστηθούμε σκι...

Την Κυριακή που μας πέρασε είπαμε να πάμε Βασιλίτσα, καθώς θεωρήσαμε, ότι από τα άλλα τρία χιονοδρομικά που είναι σε λογική απόσταση, θα είχε τις καλύτερες συνθήκες από άποψη αέρα... Όντως δεν είχε αέρα να προβληματίζει, αλλά είχε ομίχλη, με ορατότητα από 30-100μ ανάλογα και έτσι οι υπεύθυνοι δεν άνοιξαν τα σημαντικά λιφτ του βουνού, δηλαδή το διπλό καρεκλάκι και τη Γομάρα. Η απογοήτευση σε όλο της το μεγαλείο, με ένα αστείο συρόμενο που κάθε λίγο σταμάταγε και ένα τριπλό που είναι σχεδιασμένο για μέτριους χιονοδρόμους και φυσικά ασύνδετα το ένα με το άλλο. Αν δεν είχε και το βαν να συνδέει οδικά, από κάποια ώρα και μετά το τριπλό με το συρόμενο, θα είχαμε φύγει πολύ νωρίτερα. Από την κορυφή του συρόμενου κάναμε τραβέρσα και βγήκαμε στη μέση του διπλού, όπου κάναμε μια ωραία κατάβαση σε πούδρα, με ομίχλη φυσικά, αλλά όχι τίποτα που δεν κάνουμε συνέχεια και στα άλλα χιονοδρομικά που πηγαίνουμε. Όταν μάθαμε ότι σε Παρνασσό, Καλάβρυτα και Βελούχι ακόμα, τα λιφτ ήταν ανοιχτά, τότε τρελαθήκαμε. Η Βασιλίτσα μας έχει "ξενερώσει" αφάνταστα, πολλές φορές στο παρελθόν, αλλά ακόμα και με τον Βέρνερ διευθυντή (που ξέρει πως λειτουργεί ο Παρνασσός με κάθε δυνατή συνθήκη) δεν υπάρχει διάθεση να δώσουν σε λειτουργία το βουνό για πραγματικούς χιονοδρόμους και απευθύνονται προφανώς στον τουρίστα του τσίπουρου, του καφέ και του τσιγάρου... Να χαίρεστε το όμορφο βουνό σας με άπνοια και ήλιο, από τις καπνισμένες καφετέριες... Σας ευχαριστούμε αλλά δεν θα ξαναπάρουμε...Αντίο...

Οι ανεμοπαγίδες έχουν χρησιμότητα στη λειτουργία ενός χιονοδρομικού και δεν είμαι κατά... Κατά είμαι στο πως κατασκευάζονται και εφαρμόζονται. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου πόσο κοστίζουν, αν είναι φτηνές, πόσο βολικές είναι κλπ. Αυτά είναι θέματα του κέντρου και των μηχανικών, που θα τα εφαρμόσουν...Τι είπα τώρα....."μηχανικών"; Αυτού του είδους τις κατασκευές και οποιεσδήποτε υπάρχουν σε περιβάλλον χιονοδρομικού (που σημειωτέον δεν είναι δικό του, αλλά δανείζεται τη χρήση του), θα έπρεπε να τις υπογράφει μηχανικός και να πληρούν κάποιες προδιαγραφές... Μη μου λέτε λοιπόν για μπετόβεργες, μασίφ σίδερα, στραντσαριστά καλούδια, αλουμινογωνιές, ξύλα και πλαστικά. Κάντε μία μελέτη, ζητήστε γνώμη ειδικών και κοιτάξτε άλλες εφαρμογές σε άλλες χώρες και χιονοδρομικά και εφαρμόστε το καλύτερο δυνατό για το συγκεκριμένο περιβάλλον, με μία σοβαρή υπογεγραμμένη κατασκευή, που δεν θα αφήνει υπολείμματα και σκουπίδια και θα είναι φιλικότερη από μπετόβεργες... Ξέρω μπορεί να γίνει...