Olga

καλως μας ηρθες!

καλως μας ηρθες!

το θεμα δεν είναι ότι του λεμε εμεις ‘’κανε με προσοχη, σιγα σιγα κλπ.’’ αυτό είναι το μονο σιγουρο οτι θα εφαρμόσει. δυστυχώς ομως, τα ατυχήματα δεν συμβαίνουν παντα επειδη δεν προσεχουμε εμεις. δες τι θα σου πει και ο άλλος ιατρος, πηγαινε και μια βολτα από το ΚΑΤ και αποφάσισε. εχω καποιες ενοχές για το ποστ μου το χθεσινό – σαν να σου λεω βουρρρρ για Ischgl. ο καθενας από εμας σκεφτεται και πράττει διαφορετικα, συμφωνα με τα δεδομενα που εχει, και τα ρισκα που είναι ετοιμος να αναλαβει. πρεπει να σκεφτεις και την περιπτωση μιας πτώσης η οποια δεν θα είναι κατι τραγικο αλλα θα επιδεινώσει την κατασταση και μηπως ένα χειρουργειο που δεν συνίσταται τωρα, μετα να είναι μονόδρομος εναλλακτικά θα μπορουσες να παρεις μερος στην εκδρομη και να μην κανεις σκι (κομματακι δυσκολο το ξερω). δεν γνωριζω βεβαια οικονομικα ποσο ζημιωμένος θα βγεις σε κάθε περίπτωση το μότο μου τους τελευταίους μηνες ειναι: τα βουνα εκει θα είναι και θα σε περιμενουν!

μπραβο Γιωργο! παμε γερά

Remembering Sarah Burke, two years after her passing January 19th, 2014 by Freeskier Magazine Note: The following is an excerpt from FREESKIER’s Sarah Burke Remembrance issue. Sarah passed away on January 19, 2012, from injuries sustained in a skiing accident on January 10 of that same year. Today, we continue to #celebratesarah; visit http://sarahburkefoundation.com/ for information on how you can honor Sarah’s legacy. On January 19, 2012, the skiing world changed in an abrupt and tragic way when Sarah Burke—freeskiing’s queen and inspiration to countless skiers—passed away after succumbing to injuries suffered during a routine training session at Park City. Sarah’s passing dealt a crushing blow to the freeskiing community. The industry lost a guiding light in Sarah, a beautiful reflection of what a professional skier—and person—could be. Sarah was there in freeskiing’s ragtag beginning, competing at big airs and US Opens of yore. She was the principal figure in getting the women’s halfpipe event added to the X Games—and then in getting women’s slopestyle included five years later. Never content with “good enough,” she led by example, building her legacy with X Games medals, an FIS Globe, an ESPY, Dew Tour wins, US Open titles, Euro Open victories, multiple film segments, SOTY awards… The list goes on and on and is a testament to her remarkable talent. But our idols are not measured in wins and trophies. Yes, Sarah was a champion, but she was so much more than a list of achievements. She was a kind soul, warming any room she entered. She was a generous veteran, mentoring the next generation of skiers. She was a graceful competitor, experiencing victory and defeat with equal poise. She was feisty, attacking each day with extraordinary zest and vigor. She was beautiful, intoxicating everyone who caught a glimpse of her. In essence, she was the best of us. An excellent teacher, a lofty role model, a boisterous supporter, and the best friend anyone could have asked for. The smile she flashed so often lured us in, and we never wanted to let go—even now, when tragedy has taken her from us. Sarah’s legacy and inspiration will never fade. She will live on. In our hearts and our memories. At the top of mountains and the bottom of halfpipes, we will think of her and smile. In what little way we can, we pay reverence to you, Sarah. Thank you for all you’ve given us. —Shay Williams, former managing editor, FREESKIER magazine

ναι, ο ορθοπεδικος που με χειρουργησε ειναι (και) σκιερ. σου στελνω ονομα και τηλ με πμ

Πανο, πολλα περαστικα! θα σου ελεγα να παρεις και αλλες γνωμες (εννοειται ορθ. ιατρων) και μετα να αποφασισεις. γνωριζω (οπως και σχεδον ολοι σας ) κοριτσι του φορουμ που εχει αρκετα μεγαλο προβλημα στον αρθρικό θύλακα αλλα και παλι κανει σκι. δεν μπορω να σου πω τι να κανεις, μπορω να σου πω τι θα εκανα εγω - θα πηγαινα και θα προσεχα ΠΟΛΥ μην πεσω. αυτο μονο. στο χτυπημα του μπατον δεν νομιζω να σε ενοχλησει πολυ και παλι περαστικα! ολα φτιαχνουν αλλα θελουν χρονο, υπομονη και δυστυχως χρηματα

η Πωλινα? παντως μπραβο και στους 3 σας, φαινεται οτι περασατε καλα!!!

δεν το εγραψα εγω το κειμενο, απλα το πόσταρα

απο το http://www.protagon....aideia&id=30913 της Άννας Δαμιανιδη Υποθέτω ότι η ιδέα να κλείσουν δυο ή τρεις μέρες τα σχολεία τον χειμώνα θα απορριφθεί μετά πολλής βδελυγμίας και κανενός επαίνου, γι' αυτό σπεύδω να καταθέσω ένα μικρό εγκώμιο στο σκι, με την ελπίδα ότι κάποτε θα επανέλθει η πρόταση πιο σοβαρά και μελετημένα. Κατ' αρχήν νομίζω θα έπρεπε να πούμε μια καλή κουβέντα για το υπουργείο Παιδείας που πρώτη φορά σκέφτηκε, έστω και έμμεσα, να αλλάξει με κάποιον τρόπο την ύλη των μαθημάτων. Μέσα στην ακινησία που βασιλεύει η εκμάθηση του σκι θα έφερνε επανάσταση. Γελάτε, αλλά σοβαρολογώ. Είναι αλήθεια ότι ο χρόνος της σχολικής χρονιάς είναι κουτσουρεμένος, αλλά γι αυτό δεν φταίνε οι ξενοδόχοι. Χρόνια τώρα κουτσουρεύεται το ωράριο, πότε με τις αργίες που σιωπηρά εγκαθίστανται, όπως τ' Αη Γιαννιού που μόλις πέρασε, πότε με τις γιορτές, πότε με τις απεργίες, πότε με τις συνελεύσεις των καθηγητών και δασκάλων, πότε με τις καταλήψεις, και πάντα με την προετοιμασία στο Λύκειο για τις Πανελλήνιες, όταν οι καθηγητές παθαίνουν υπαρξιακό πρόβλημα διδάσκοντας σε τάξεις φαντασμάτων. Οι γονείς ξέρουν καλά ότι στις κανονικές κι επίσημες ώρες του σχολείου τα παιδιά δεν μαθαίνουν ούτε τα βασικά, και προσπαθούν με κάθε τρόπο, είτε να τα στείλουν σε ολοήμερο, βάλτε εισαγωγικά στη λέξη αυτή, είτε σε ιδιωτικό, είτε να τους κάνουν ιδιαίτερα, είτε να περνάνε τ' απογεύματα μαζί τους, ό,τι μπορεί ο καθένας. Στη γειτονιά μας το δημόσιο δημοτικό σχολάει στις 12:45, βάλτε όλη τη φύρα που ανέφερα, πότε να μάθουν γράμματα τα παιδιά; Τα μαθήματα στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο σταματούν από τον Μάιο, δεν είδα κανέναν να διαμαρτύρεται γι' αυτή την απαράδεχτη συρρίκνωση του σχολικού έτους. Το πρόβλημα είναι τεράστιο, αλλά δεν το δημιουργεί η πρόταση για τη "λευκή εβδομάδα", αυτή απλώς κάνει πολλούς παθόντες να βγαίνουν απ' τα ρούχα τους. Κατανοητό. Αλλά εγώ θα επιμείνω στο εγκώμιο του σκι. Λένε πολλοί ότι είναι σπορ ακριβό και δεν το ξέρουμε κιόλας, είναι ξένο στην κουλτούρα μας. Στη δική μας ναι, είναι απολύτως εξωτικό, όχι όμως και στων νεότερων την κουλτούρα. Όταν ήμουν φοιτήτρια δεν πιστεύαμε στα μάτια μας βλέποντας τη χρυσή νεολαία της Θεσσαλονίκης να κατεβαίνει με πέδιλα του σκι από πούλμαν στην Τσιμισκή, τώρα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει. Στα βουνά που κάποτε σήμαιναν μόνο την τραχύτητα του βίου, έχουν ανοίξει ένα σωρό χιονοδρομικά, κι ένα σωρό νέοι ξέρουν σκι πλέον, το έμαθαν εγκαίρως. Όχι πως είναι εύκολο, όμως όταν ξεκινά κανείς από παιδί μπορεί να το μάθει σαν παιχνίδι. Γιατί; Επειδή είναι καταπληκτικό σπορ, δυναμώνει το σώμα, σε μαθαίνει να το ελέγχεις, χαρίζει αυτή τη μοναδική αίσθηση του να γλιστράς στο χιόνι, την επαφή με τη φύση, με το βουνό, ναι, αυτά τα πανέμορφα βουνά της Ελλάδας. Και μπορεί να σας σοκάρει, αλλά εμένα με συγκινεί να βλέπω τα εγγόνια των ανθρώπων που ανεβοκατέβαιναν και μοχθούσαν στις πλαγιές του Πηλίου από τα μονοπάτια για να δουλέψουν στο σκληρό μεροκάματο, να μαθαίνουν σκι στις εξημερωμένες Αγριόλευκες, να δοκιμάζουν αυτή τη χαρά στο ίδιο βουνό που παίδεψε τους παππούδες τους. Αυτό το πράγμα εγώ το θεωρώ μεγάλη κατάκτηση, όσο ανευλαβές κι αν φαίνεται. Είναι δύσκολο κι επικίνδυνο; Για τους μεγάλους ναι, για τα παιδιά, αν διδαχτεί σωστά, όχι. Ακριβό; Ναι, αλλά φτηναίνει συνέχεια και γίνεται προσιτό. Εδώ ήρθε φέτος παγοδρόμιο στην Κυψέλη, άλλο απίθανο εξωτικό πράγμα, που κάποτε έπρεπε να πας στα ακριβά προάστια για να βρεις το ένα και μοναδικό. Μαθαίνουμε πράγματα, όσο κι αν κλαιγόμαστε και δεν το παραδεχόμαστε. Επί της ουσίας οι ξενοδόχοι έχουν δίκιο. Τα βουνά είναι καταπληκτικά, κι είναι κρίμα να μη μάθουν σκι τα παιδιά τώρα που μπορούν. Αλλά βέβαια δεν κάνει να τα λέμε αυτά, χαλάνε το κλίμα της μιζέριας.

εχει αναρτηθει και παλαιοτερα αλλα παραμενει το ιδιο απολαυστικο!

Ενα εκπληκτικό πλην όμως μακάβριο θέαμα αποκάλυψε το λιώσιμο των πάγων στις Ιταλικές Αλπεις, καθώς κάτω από τον πάγο βρέθηκαν διατηρημένες μούμιες από σορούς στρατιωτών που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Τις φωτογραφίες έφερε στη δημοσιότητα το περιοδικό Time το οποίο αναφέρει χαρακτηριστικά «Τον Μάιο του 1915, η Ιταλία αποφάσισε να μπει στον πόλεμο, στο πλευρό των Συμμάχων, ανοίγοντας μέτωπο στα βόρεια σύνορα της χώρας με το αυστριακό τάγμα των Kaiserschützen, που ανήκε στις Κεντρικές Δυνάμεις. Εκεί στις ιταλικές Άλπεις, σε ύψος 6.500 ποδιών, τα ιταλικά στρατεύματα πολέμησαν τους αντιπάλους τους, που υπερτερούσαν σε όπλα και υποδομές». Τουλάχιστον οι στρατιώτες αυτοί βρήκαν ανάπαυση έστω και μετά από έναν αιώνα.

καλως μας ηρθες!

απλα πανεμορφο

και στον παρνασσο βρεχει τωρα

είναι πράγματι ξεχωριστός ανθρωπος, εχει καταφέρει τοσα πολλα και παραμένει απλος. εχω κανει μαζι του την σχολη ορειβασίας και χειμερινου βουνου, όπως και αναρρίχησης. εχουμε περασει πολλες μερες παρεα στα βουνα και σε μια επιδρομή στον Ολυμπο, το βραδυ στο καταφύγιο Χ. Κακκαλος ακουσα της ιστορια με τον Μπαμπη Τσουπρα

The 2014 Adventurers of the Year What does it take to ride the world’s most daunting and dangerous waves? Or walk from Siberia to Australia—completely alone? What does it take to ride the world’s most daunting and dangerous waves? Or walk from Siberia to Australia—completely alone? Our 2014 Adventurers of the Year have pushed boundaries, gone to the extremes, and broken world records. What would you ask them, if you had the chance? Get ready, here’s your opportunity. We will host our first National Geographic Adventurers of the Year Google+ Hangout on January 15, 2014, from 1 to 2 p.m. EST. Submit your questions by posting them in the comments below, or on Twitter, Google+, Facebook, or YouTube with hashtag #AdvOfYearChat. Our Google Hangout will include these 2014 Adventurers of the Year: • Sky runner Kilian Jornet runs up mountains, fast. His physical ability to blaze up and down technical terrain in the mountains has made him one of the most admired mountain athletes. In 2013 he ran up and down the14,692-foot Matterhorn in a record 2 hours and 52 minutes and 15,781-foot Mont Blanc in 4 hours and 57 minutes. • Big-wave surfer Greg Long paddles into the world’s most daunting waves. After nearly losing his life surfing at Cortes Break at the end of 2012, he came back to win the Big Wave World Tour, surfing strong but changed. • Explorer Sarah Marquis walked solo from Siberia to Australia over three years. She spent 1,000 nights in a tent and learned many lessons about traveling alone as a woman. • Long-distance swimmer Diana Nyad made it 110-miles from Cuba to Florida—facing sharks, jellyfish, and powerful currents—after four attempts over 35 years. • Snowboarder Kevin Pearce was one of the world’s top competitors until he sustained a traumatic brain injury on the half pipe just before the Vancouver Olympics. His family, friends, and doctors helped him make an incredible recovery, as seen in the film The Crash Reel. Kevin is now helping brain injury survivors and trying to prevent future ones through his Love Your Brain campaign. This is our ninth year of selecting Adventurers of the Year for their outstanding feats in exploration, adventure sports, conservation, and humanitarianism. Their stories inspire us to live fully, push our own boundaries, and follow our passions every day. Our 2014 honorees embody the spirit of adventure in diverse ways—Amy and Dave Freeman, a couple who use adventure and technology to inspire kids to love the outdoors; Stacy Bare and Nick Watson, a pair of veterans creating community through outdoor adventure where it’s needed most; Raphael Slawinski and Ian Welsted, climbers who solved one of alpinists last great puzzles on Pakistan’s K6 West; JP Auclair, a skier reimagining his backyard and redefining his sport; Adam Ondra, a climber seeking the hardest routes; and five more incredible feats. See all 13 adventurers, then vote every day for the People’s Choice Adventurer of Year through January 31. Each of these adventurers had to figure out how to make his or her ideas a reality. Sure, talent helps. And sponsor support. But that’s not what made their successes. They had to earn them with grit, creativity, passion, kindness, and love. Get to know the adventurers in our interviews, photo gallery, and video—and don’t forget to vote every day for the People’s Choice. How to Participate in the Hangout You can be a part of the Adventurers of the Year Google+ Hangout. Send in your questions for these adventurers and they may be asked on air. Submit your questions by… Uploading a video question to YouTube with hashtag #AdvofYearChat Posting a question on Google+ or Twitter with hashtag #AdvofYearChat Commenting directly on this blog post Follow National Geographic on Google+ or return to this blog post to watch the Google+ Hangout Tuesday, January 15 at 1 p.m. EST.

από το 3:55 σε καθηλώνει!!!!! Υ.Γ. αχ, αυτος ο J.P.

Τα 5 καλύτερα ορειβατικά μονοπάτια στην Ελλάδα Παρτε τα ορειβατικά σας μποτάκια και ξεκινήστε το περιπετειώδες ταξίδι σας προς την κορυφή! Όλυμπος Το ιερό βουνό, ορόσημο της ελληνικής μυθολογίας είναι ένας από τους σημαντικότερους εθνικούς δρυμούς της εποχής μας. Στόχος χιλιάδων ορειβατών από τα πέρατα της γης είναι η κατάκτηση της κορυφής του Μύτικα (2.917 μ.) και του θρόνου του Δία (2.909 μ.). Δάση από πεύκα, έλατα, δρυς, οξιές αλλά και σπανιότερα είδη που βρίσκονται και στις Άλπεις. Από τους Μύλους ξεκινά το διεθνές μονοπάτι Ε4 που διασχίζει το φαράγγι του Ενιπέα, την πύλη που οδηγεί στην καρδιά του βουνού. Πίνδος Η οροσειρά της Πίνδου εκτείνεται από τον Κορινθιακό κόλπο και φτάνει μέχρι τα σύνορα της Αλβανίας με ύψος 290χλμ. Οι ψηλότερες βουνοκορφές ξεπερνούν τα 2,000 μέτρα ενώ ακόμη και τις πιο ηλιόλουστες μέρες ο αέρας είναι αρκετά κρύος. Τα αγριολούλουδα που ανθίζουν εδώ την άνοιξη συγκαταλέγονται στα ομορφότερα και σπανιότερα της Ευρώπης. Ταΰγετος Σε αυτό το μοναδικό βουνό υπάρχουν πολλά παλαιά μονοπάτια που οδηγούν στις κορυφές του, ιδανικά για ορειβάτες και πεζοπόρους, που ξεκινούν από τα πεδινά χωριά και φτάνουν μέχρι τους πιο απομακρυσμένους ορεινούς οικισμούς. Υπάρχουν ευρωπαϊκά μονοπάτια που συνδυάζονται με μαγικές καταβάσεις από τις μεγάλες χαράδρες στις δυτικές πλαγιές. Φαράγγι Σαμαριάς Ξεκινώντας από τη βόρεια είσοδο του φαραγγιού στο Ξυλόσκαλο, υπάρχει το μονοπάτι που οδηγεί στον παλαιό οικισμό της Σαμαριάς. Η διαδρομή είναι παράλληλα με το ποτάμι που διαρρέει το φαράγγι. Μετά το εγκαταλελειμμένο χωριό ακολουθεί το πιο επιβλητικό τμήμα της διαδρομής, το πέρασμα μέσα από κατακόρυφους βράχους. Πρόκειται για τις «Πόρτες» ή «Σιδερόπορτες», το πιο στενό σημείο του φαραγγιού με πλάτος που αγγίζει τα 3 μέτρα, ενώ το ύψος του φτάνει τα 200 μέτρα. Παρνασσός Για τους λάτρεις της πεζοπορίας ο Παρνασσός αποτελεί πρόκληση. Ορεινά μονοπάτια, δασικοί δρόμοι και καλντερίμια βρίσκονται στη διάθεση όσων αποφασίσουν να περιπλανηθούν στο βουνό. Από όλα τα χωριά ξεκινούν διαδρομές που καταλήγουν στις κορυφές του βουνού ή σε αρχαιολογικούς χώρους, σπήλαια και τοποθεσίες φυσικού κάλλους. Ανακαλύψτε και εσείς τις πιο απόκρημνες κορυφές των πιο εντυπωσιακών βουνών της Ελλάδας με τον κατάλληλο ορειβατικό εξοπλισμό! Πηγη: http://www.anagnosti...tika-monopatia/

καλιο αργα παρα ποτέ! καλως ηρθατε και στο φορουμ μας Υ.Γ. υπαρχει περιπτωση να τα πουμε απο κοντα το ΣΚ

καλως μας ηρθες!

μνμ του Κωνσταντινου ''Οι αγώνες τελείωσαν εδώ στην Αμερική για μένα και την επόμενη εβδομάδα γυρνάω στην Ελλάδα με τον προπονητή μου Τriantafyllos Triantafylloy. Είχα 2 καλά αποτελέσματα και 2 άσχημα με πτώσεις αλλά παρόλα αυτά είχα τεράστια βελτίωση στο αγώνισμα μου μαθαίνοντας πολλά καινούργια tricks κάνοντας σκι ανάμεσα σε αθλητές παγκοσμίου επιπέδου. Γυρνώντας στην Ελλάδα θα ξέρω και αν θα είμαι εκπρόσωπος για τη χώρα μου στο αγώνισμα της halfpipe στην Χειμερινή Ολυμπιάδα του Σότσι της Ρωσίας. Θα ήθελα πολύ να ευχαριστήσω την Ελληνική Ομοσπονδία χιονοδρομίας που πίστεψε σε μένα όπως και τους υπόλοιπους χορηγούς μου Solymar Mykonos, Οικογενεια Χριστοδουλου-Christodoulou Family, Line Skis, Drakos Digital, Full Tilt Boots και planks clothing. Χωρίς εσάς δεν θα μπορούσα να είχα έρθει στην Αμερική για να αγωνιστώ. Επίσης θέλω να ευχαριστήσω όλους τους φίλους μου και συναθλητές που με στηρίξανε σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια. Εύχομαι να σας δω όλους από κοντά όταν γυρίσω.''

αχ, αυτος ο J.P. http://freeskier.com/videos/watch-jp-auclair-stomp-colossal-double-backy-2014-swatch-skiers-cup

ο Οδυσσέας πεταει. και εσυ Κωστα τελειο σκι!

εννοειται Αρη! και τα καταλύματα και το φαγητο είναι φθηνότερα στη Γαλλία εξαρταται σε ποιο αεροδρομιο θα πεταξεις. εχει παρα πολλα και τον Μάρτιο σχεδον όλα εχουν επάρκεια χιονιου. οσον αφορα τον κοσμο θα πρεπει να ψαξεις στο ιντερνετ ποτε ισχυουν οι λευκες βδομαδες τον Γαλλον για φετος για την περιοχη που ενδιαφερεσαι για να αποφυγεις εκεινη τη βδομαδα. βαλε semaine blanche και θα στο βγαλει π.χ. http://www.aaacademi...er-vacances.pdf