Olga

δεν ειμαι σιγουρη ποιος (ισως να ηταν και ο Θυμιος Πλαστηρας) εθεσε ενα πολυ καλό ερωτημα στους γερμανούς ομιλιτες του συνεδρίου στο Βολο: εαν ενα χκ βρίσκεται εντός ορίων 2 νομών η περιφερειών τι γινεται? η απαντηση ηταν απλη – δεν ηταν ευκολο να συνεννοηθούν και να παρθούν απο κοινού αποφάσεις αλλα τελικα οι 2 πλευρές καταλαβαν το κοινό οφελος και συνεργάστηκαν. στην Ελλαδα δυσκολεύει το πραγμα γενικως, απ’οτι καταλαβα και εκει τα μικρα χκ αντιμετοπιζουν τα ιδια προβληματα, απλως η λογική υπερτερεί

οπως γράφτηκε και στα προηγούμενα ποστ το Σάββατο 18 Μαΐου στην Πορταριά του Πηλίου διεξήχθη ενα συνέδριο με θέμα ‘’Προώθηση του χειμερινού Τουρισμού στην Ελλάδα’’. Διοργανωτές του συνεδρίου ήταν το ίδρυμα Hanns Seidel Stiftung, το Γενικό Προξενείο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στη Θεσσαλονίκη, η Ένωση Χιονοδρομικών Κέντρων Ελλάδος, η Περιφέρεια Θεσσαλίας, ο Δήμος Βόλου και ο Δήμος Ζαγοράς-Μουρεσίου. οι Γερμανοί ομιλητές παρουσίασαν πετυχημένα μοντέλα ανάπτυξης μικρών χκ της Γερμανίας. τονίστηκε οτι χρειάζεται να δοθεί βάση στον τοπικό χαρακτήρα της κάθε περιοχής που στη χώρα μας μπορούν να κινηθούν στον άξονα – βουνό, αρχαιολογικοί χώροι, θάλασσα. απο την Ελληνική πλευρά μίλησαν με τη σειρά, οι: Μιχάλης Στυλλας, Παναγιώτης Δριβας, Ευθύμιος Βαζαιος, Όλγα Κοτσίνα, Γιώργος Κλαουδατος, Αποστολος Μαυριδης, Πάνος Βατικιώτης, Κωνσταντίνος Οικονομου και Νεκταριος Παρμακης απο εμενα εγινε αρχικα μια παρουσίαση του συλλογου μας: ποτε ιδρύθηκε, ποιοι ειναι οι σκοποί του και ποιες οι δραστηριότητες του στο χώρο της χιονοδρομίας στα 10 χρονια λειτουργίας του. στη συνεχεία επικεντρώθηκα στα προβλήματα της ελληνικής χιονοδρομίας και τις προοπτικές βελτίωσής της. ολα αυτά από την ματιά του Έλληνα τουρίστα χιονοδρόμου. μιλώντας για τα προβλήματα αναφέρθηκα στις ζημιές στους ισολογισμούς όλων των ΧΚ, στον υπερκορεσμό που αντιμετωπίζουν τα Σαββατοκύριακα και την υπολειτουργία τους τις καθημερινές, στις ελλείψεις εξειδικευμένου προσωπικού και την ελλιπής εκπαίδευση των εργαζομένων (εκεί έτσουξε λίγο – μορφασμούς απο τον Παππα κλπ), τις απαρχαιωμένες εγκαταστάσεις, την ανυπαρξία σημαντικών επενδύσεων στο χώρο και τις επιτυχίες του συναγωνισμού και έκλεισα με προτάσεις για την επέκταση, τον εκσυγχρονισμό και την καλή λειτουργία των Χ.Κ, την ανάγκη ανάπτυξης χειμερινού τουρισμού εβδομάδος και του τουρισμού τεσσάρων εποχών. πολλοι ξαφνιάστηκαν, μερικοί δυσανασχέτησαν και οι γερμανοί μας έδωσαν συγχαρητήρια για τη δουλειά που κάνουμε. μου ζητήθηκε μια συνέντευξη απο το τοπικο Βολιοτικο κανάλι Αστρα η οποία μεταδόθηκε το απόγευμα του Σαββάτου και το πρωί της Κυριακής. εισακούστηκαν για αλλη μια φορα τα προβληματα που αντιμετωπίζει ο χειμερινός τουρισμός στη Ελλάδα – το κακο ειναι οτι δεν καλέστηκε κανενας φορέας (Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, ΕΟΤ κλπ) και για αλλη μια φορα τα είπαμε μεταξύ μας, αντε και με Γερμανους καλεσμένους. ηταν σχετικά μια καλη προσπάθεια αλλα για να δοθεί συνέχεια, κατα τη γνωμη μου, θα έπρεπε να ειναι μαζι μας αρμόδιοι απο τα εμπλεκόμενα Υπουργεία και ίσως πολιτικά πρόσωπα τα οποία θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην υλοποίηση όλων αυτών των προτάσεων που έγιναν στο συνέδριο. παραθέτω και λίγες φωτογραφίες (συγνώμη κάποιες ειναι λιγο κουνημένες) (1ο πάνελ Όλγα Κοτσίνα, Ευθύμιος Βαζαίος, Χρήστος Παππας, Μιχάλης Στύλλας) Μιχάλης Στύλλας, διαχειριστής καταφυγίου στον Όλυμπο η Ναταλία Σακκάτου, ελληνίδα δημοσιογράφος στη Γερμανία

δυστυχώς τα εχεις στο ιδιο ποδι. εγω μοιρασμένα, οποτε εκανα την επεμβαση και τωρα κανω φυσ/πιες και στα δυο και ομολογω οτι το μη εγχειρισμένο ποναει περισσότερο απλως αυτο με το ΠΧΣ ειναι αγκυλωμένο αλλα απο πονο ευτυχως δεν...

ναι Μανωλη εχεις δικιο, εγω αρχικα χάρηκα που εχασα 2 κιλα αλλα ηταν μυϊκή μαζα. πλεον εχω 3 χερακια και ενα ποδαρακι

παιδια εχουμε μπερδευτει. ο τιτλος του Κωστα λεει για παπουτσια που προοριζονται για ορεινο τρεξιμο - τρεξιμο σε μονοπατια δηλαδη. ουτε σε τσιμεντο, ουτε σε παρκο, ουτε σε χωματοδρομο (εκει τρεχουμε με τα κανονικα αθλητικα) σε αυτο απαντησα απο προσωπικη εμπειρεια, τρεχω χρονια και μονο με σαλομον (αν και ειμαι φαν πολλων αλλων εταιρειων)

και αυτα. ολη η γκαμα της Σαλομον ειναι οτι καλυτερο για ορεινο τρεξιμο (απ'οτι καταλαβα γι'αυτο τα χρειαζεσαι). ειναι τα ποδια σου, οποτε δεν θα ελεγα να κανεις εκπτωσεις εκει, κανε στον ρουχισμο

κανενα νεο? Ισιδωρα, Γιωργο, Γιαννη, mikrovioslive ολα καλα? εγω συνεχίζω τις φυσικοθεραπείες, εκανα 7 εως σημερα και καθε μερα βλεπω βελτίωση. το οίδημα εξακολουθεί να υπαρχει και στο cpm βρισκομαι στις 85 μοιρες. πριν την φυς/πια κανω 1 ωρα ασκήσεις στην πισινα και εκει ειδα διαφορα στη συμπεριφορά του ποδιου. ισως και η ψυχολογία μου ειναι διαφορετικη μεσα στο νερο, δεν φοβάμαι οτι θα πεσω χωρις τον κηδεμόνα. το ΣΚ θα κανω μια προσπάθεια για οδήγηση

εννοειται θα κανονισουμε. κατι ακουγεται για το τελος του μηνα (να δουμε ποίου?!) οσων αφορα στην ενερξη των εργασιων, ιδωμεν

για trail δαγκωτό Salomon. Site θα βρεις και Ελλαδα και εξωτερικο

με το χωριο του Saas Fee δεν τρελάθηκα, ισως φταει το γεγονός οτι πηγαμε μεσα Νοεμβριου και δεν ειχε χιονι καθόλου. ειναι απο τα ψηλα χωρια, βρισκεται οπως το val στα 1800μ υψομετρο. το χιονοδρομικο ομως λεει, αν και εκεινη την εποχη δουλευε μονο το παγετωνικο κομμάτι, χιονοδρομούσαμε δηλαδη απο τα 2500μ στα 3500μ. συνολικα καλύπτει περιπου 100χλμ πιστών αξιζει μια επισκεψη και μεσα στην κανονικη σεζον πιστευω, αν και παντα θα βρισκεται στη σκιά του γειτονικού Zermatt. δειτε μερικες φωτο ο παγετωνας

περιμενω να μου στειλουν μερικες φωτογραφιες Ρανια και θα ποσταρω

ουτε με τις πρωτες λιστες διαφωνώ βασικα. ας ειχα την ευκαιρία να τα επισκεφθώ ολα για να εκφέρω αποψη

περσι ειχε παει η κολλητή μου ως ιατρος και το βρήκε πολυ ενδιαφέρον. ηταν και οι οικογένεια Κοτρωναρου, μιας και η Αλεξανδρα εχει ειδικότητα στην ιατρικη βουνου (νόσο του υψόμετρου κλπ) και ο Παναγιώτης τους ειχε ανεβάσει στο Σκολιο (για Μυτικα μαλλον δεν τους ειδε ορεξατους)

ε ναι, all time classic!

το Le Fornet απο την πανω μερια και το Bonneval sur Arc απο Νοτιοανατολικά το Le Fornet ειναι με τα λιφτ. το χειμωνα ειναι linked με το Espace Killy, μεσω του Val

μες'στο μυαλο μου εισαι! περιεγραψες ακριβως το πως νιωθω

δεν είναι και πολύ αντικειμενικό, εχει βαλει το σύμπαν στο αρθρο (μικρα, μεγαλα, τα άσχημα χωριά (purpose build κτίρια) κλπ απο αυτα που εχω επισκεφθει ψηφιζω Whistler, Verbier, val d’isere και εκτος συναγωνισμού βεβαίως η παντοτινή μου αγαπη - το Chamonix

στην παραπάνω φωτο στο βήμα βρίσκεται ο κ. Βαζαιος (Δ/ντης του ΧΚ Καλαβρύτων) και κάτω, μετα απο μενα, ο κ. Παππας (Πρόεδρος της Ένωσης Χιονοδρομικών Κέντρων) και ο Μιχαλης Στυλλας (διαχειριστής καταφύγιου Χ. Κακαλος στον Όλυμπο)

μιλησα με τον Μιχαλη, εχει θεσεις γενικώς. τον ρωτησα εαν μπορει να ανεβει κάποιος μαζι σας στον Μυτικα και ειπε οτι ολο και κάποιος θα ειναι διαθέσιμος (χωρις να δεσμευτεί). τωρα η αποφαση ειναι δικη σας, η κλείνετε απο πριν τον οδηγό για 2 μερες η πατε μονοι σας μεχρι το καταφύγιο και ανεβαίνετε παρεα απο εκει στην κορυφή

για όποιον βρίσκεται στην περιοχη επιβάλλεται ενα περασμα απο το ‘’le plus haut col d'Europe=Col de l'Iseran’’. παραθέτω κάποιες φωτο απο το 2010 που το περασα, full στους ποδηλατες με κάποιους άγγλους φιλους. δειτε τα αμαξια τους στο Col πουλανε τα διάσημα ζαχαρωτά των Αλπεων ανεβαίνοντας απο εκει στον παγετώνα του Pissaillas

στο Λιτόχωρο μπορειτε να μείνετε στον ξενώνα Μπουντολα. εχω μεινει και ειναι μια χαρα τα διαμερίσματα 4αρων ατόμων οι διαδρομες ειναι εξισου ομορφες απο οποια πλευρα και να ανεβείτε. εαν μείνετε στον Αγαπητο θα βρειτε αρκετα γκρουπ που θα ανεβουν στον Μυτικα και μπορειτε να κολλήσετε μαζι τους. ισως ειναι η καλυτερη λύση αυριο παω Βολο για το ΣΚ στο συνέδριο και θα ειμαι μαζι με τον Μιχαλη Στυλα, οποτε μπορω να τον ρωτήσω εαν εχει χώρο για το Σα 8 Ιουνίου και αν μπορει να ανεβει κάποιος μαζι σας στην κορυφή

απο Γκορτζια ειναι μεγαλυτερη σε χρονο η αναβαση καθως, εαν ανεβει κανεις απο τα Πριονια, μενει στον Αγαπητο και κανει αναβαση στον Μυτικα την αλλη μερα. απο περιεργεια, στειλε μου με pm το ονομα του οδηγου η του γραφειου που σου ζηρησε 65/ατομο. ειχα ακριβως την ιδια αντιδραση με τον Μιλτο οταν το διαβασα

τον νάρθηκα θα τον φοραω ενα μηνα απ’οτι καταλαβα. με ενοχλεί λιγο ειδικα στον ύπνο αλλα δεν τολμάω να τον βγαλω. ποτέ στη ζωη μου δεν ειχα αϋπνίες, τωρα εχω να κοιμηθώ κανονικα μερες ολόκληρες και σέρνομαι απο την κουραση, θελω απεγνωσμένα ενα 6ωρο εστω συνεχόμενου υπνου. καποια στιγμη θα ερθει κι’αυτο ο φυσιοθεραπευτής χθες ηθελε να ρωτήσει τον ιατρο τι να κανουμε η μαλλον τι ‘’να μην κανουμε’’ στις πρωτες φυσικοθεραπείες αλλα δεν τον πρόλαβε και με βάλανε κατω ενα 3ωρο και μου άλλαξαν τα φωτα: υπέρηχος, ρεύματα, μαλάξεις, CPΜ (-10 εως 50 μοιες), καλτσα κυκλοφορίας λεμφου, ενα σωρό ασκήσεις και μετα ξαπλα μπρούμυτα με βαρος στη γαμπα. στο τελος παγο. ολα αυτα και στα δυο ποδια, εξαιρώντας στο μη εγχειρισμένο ποδι το CPS σημερα ηταν πολυ πρησμένο, βασικα καθε πρωι με το που σηκώνομαι ορθια και περπαταω δείχνει πρησμένο. το εχετε και εσεις? (Ισιδωρα, Γιωργο, Γιαννη). σημερα ηρθε και ο ιατρος μαζι στο φυσ/τηριο και ειπε του ανθρωπου εκει περα να παμε λιγο πιο μαλακά για της πρωτες 5 θεραπειες, οποτε σημερα εκανα λιγοτερη ωρα. ο πονος εκει όμως να ρωτησω: ποσες φυς. κανατε οι περισσότεροι? ειμαι περιεργη διοτι εκει που επελεξα τελικά να παω εχουν ενα αλλο σύστημα που δεν μετρανε της συνεδρίες αλλα κανεις οσες χρειαζεται μεχρι να γινει το ποδι καλα, και η τιμη ειναι πακετο. γνώρισα μια κοπελα η οποια χτύπησε στο kite (Ιρα ακους?) και χθες συμπλήρωσε 98 θεραπείες και ακομα ερχεται να κανει μηχανήματα και ασκήσεις. μου κόπηκε η ορεξη

α πα πα φιλος το επαθε και ξερω οτι και εκει η αποκατασταση παιρνει χρονο