Olga

για να κανεις μια ερωτηση δεν χρειαζεται να κανεις quote ολο το παραπανω αρθρο

τι αλλο θα ακουσουμε θεε μου? δειτε τον βαθμο δυσκολιας που βαζει ο τυπος

τελικα ειναι στο DNA μας

συμφωνω!

Μάκης Καλαράς: Πάει για το ακατόρθωτο… την κατάκτηση μεταλλίου και σε χειμερινή Παραολυμπιάδα Ο Έλληνας αθλητής έχει ήδη πάρει αργυρό μετάλλιο σε θερινούς Παραολυμπιακούς, ενώ στο ενεργητικό του έχει δεκάδες παγκόσμιες και ευρωπαϊκές διακρίσεις Την κατάκτηση μεταλλίου στους Χειμερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες (Αγώνες της 22ης Χειμερινής Ολυμπιάδας), οι οποίοι θα διεξαχθούν το Μάρτιο του 2014 στο Σότσι της Ρωσίας επιδιώκει ο παραολυμπιονίκης Μάκης Καλαράς, διαγωνιζόμενος στο άθλημα sit ski, επιχειρώντας να καταφέρει αυτό δεν έχει καταφέρει κανένας άλλος αθλητής σε παγκόσμιο επίπεδο. Την κατάκτηση μεταλλίου σε Χειμερινή Παραλυμπιάδα, αφού ο Έλληνας αθλητής έχει ήδη πάρει αργυρό μετάλλιο σε Θερινή (2004) και, μάλιστα, στο άθλημα της δισκοβολίας. Αυτό τον «άθλο» όχι μόνο δεν τον έχει επιτύχει Έλληνας αθλητής, αλλά κανένας σε παγκόσμιο επίπεδο. Με την κατάκτηση μεταλλίου και στην Χειμερινή Παραολυμπιάδα, θα καταφέρει να γίνει ο πρώτος αθλητής στην ιστορία της παγκόσμιας αθλητικής διοργάνωσης που θα πετύχει αυτήν την πρόκληση. Και μάλιστα με τα χρώματα της ελληνικής σημαίας. Αν αναζητήσει κανείς κάτι ανάλογο, θα δει ότι υπάρχει μόνο ένας αθλητής που έχει πάρει μετάλλιο σε θερινούς αγώνες, ενώ έχει καταλάβει την 8η θέση στους χειμερινούς. Προκειμένου, όμως, να επιτύχει αυτό τον «άθλο», πρέπει να βρεθεί ένας χορηγός, ο οποίος θα του καλύψει τα έξοδα για τους αγώνες. Δηλαδή, εισιτήρια και έξοδα διαμονής και μόνο, αφού ο ίδιος έχει τον απαραίτητο εξοπλισμό (σ.σ. το κάθισμα, όπου ο αθλητής ασφαλίζεται, ενώ ένα αμορτισέρ βοηθά να απορροφώνται οι κραδασμοί, στολή κ.α.) Και αυτό, διότι η Εθνική Αθλητική Ομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρίες δύναται, ελέω κρίσης, να του καλύψει αποκλειστικά και μόνο την συμμετοχή του στους Παραολυμπιακούς. Συμμετοχή του Μάκη Καλαρά στον Διεθνή Μαραθώνιο «Μέγας Αλέξανδρος» Προηγουμένως, ωστόσο, ο ίδιος πρέπει να συμμετάσχει σε ένα πρόγραμμα δέκα αγώνων -πρόκρισης (σ.σ. σε διάφορες χώρες όπως Αυστρία, Καναδάς), κάτι που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση. Ο ίδιος μάλιστα, «έχει πιάσει» το όριο συμμετοχής που τίθεται από την παγκόσμια διοργάνωση, αν χάσει όμως έστω και ένα αγώνα θα «φάει πέναλντι» με αποτέλεσμα να «πάνε στράφι» αυτά τα τέσσερα χρόνια προετοιμασίας. Ήδη έχει καλή βαθμολογία, το ελάχιστο, όμως, που πρέπει να καταφέρει είναι να τερματίσει μέσα στους 20 πρώτους αθλητές, και αν επιτύχει να είναι μέσα στους πέντε πρώτους, σαφώς και θα συμμετάσχει στους Παραολυμπιακούς του Σότσι με καλύτερες προϋποθέσεις. Μάλιστα, ο χρόνος μετρά αντίστροφα για την άμεση εύρεση χορηγού, αφού ο Έλληνας αθλητής πρέπει να φύγει την 1η Οκτωβρίου για τους «παγετώνες» της Αυστρίας, καθώς τον επόμενο μήνα ξεκινούν οι αγώνες στον Καναδά. Επομένως, πρέπει να κάνει ένα μήνα πριν τουλάχιστον πιο εντατική προετοιμασία. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια ασχολείται «νυχθημερόν» με το sit ski, ώστε να επιτύχει το νέο του στόχο. Αυτό δεν είναι υπερβολή, αφού ο ίδιος ακόμα και αυτή την περίοδο δεν κάνει διακοπές, αλλά καλοκαιρινή προετοιμασία. Κολυμπάει καθημερινά 2- 3 χλμ. σε συνδυασμό με ποδήλατο και βάρη. Μην απορείτε πως τα καταφέρνει όλα αυτά μαζί, καθώς, όπως συνηθίζει να λέει σε φίλους και γνωστούς που εντυπωσιάζονται με την υπερδραστηριότητα του «έχω κολλήσει το μικρόβιο από μικρός. Δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά, για μένα ο αθλητισμός είναι modus vivendi». Όλο το χειμώνα, σηκώνεται από τις 6 το πρωί και αφού φάει το πρωινό γεύμα, ετοιμάζεται να «πάρει τα βουνά». Από τις 8 το πρωί έως τις 12 το μεσημέρι κάνει προπόνηση, ενώ στην συνέχεια κάνει αποθεραπεία. Το απόγευμα, ούτε λόγος για να μείνει «ήρεμος», καθώς κάνει 30 χλμ. ποδήλατο με handbike. Μάλιστα, μέχρι τις 10 Ιουνίου ήταν στις Άλπεις. Πέραν από την εξοντωτική καθημερινή προπόνηση σε διάφορα βουνά του εξωτερικού, αλλά και στον ελλαδικό χώρο (Παρνασσός-Καλάβρυτα) ο Μάκης Καλαράς αφιερώνει τον ελεύθερο του χρόνο σε σχολεία και πανεπιστήμια (σ.σ. ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής) και συλλόγους ατόμων με αναπηρία αλλά και σε διοργανώσεις (π.χ. διεθνείς μαραθώνιους) με στόχο να ενημερώσει τα παιδιά πως είναι να ζεις με την αναπηρία, τι είναι Ολυμπιάδα, τι είναι έμπνευση και τι προσπάθεια. Επιπροσθέτως, δεν είναι λίγες οι φορές που έχει πραγματοποιήσει επισκέψεις και σε σπίτια ατόμων που έχουν πάθει τροχαίο ατύχημα, ώστε μέσω ενός μίνι-σεμιναρίου να τους τονώσει την ψυχολογία και τους αποδείξει εν τοις πράγμασι ότι η ζωή ενός ατόμου με αναπηρία δεν διαφέρει καθόλου με αυτή ενός «αρτιμελή» ανθρώπου. Μπορεί να κάνει τα πάντα- από απλά καθημερινά πράγματα, όπως οδήγηση μέχρι αυτά που φαντάζουν δύσκολα, όπως ορειβασία. Μάλιστα, όλα αυτά τα χρόνια, ο ίδιος κινηματογραφεί την κάθε του κίνηση, από την προετοιμασία του στις χιονοδρομικές πίστες και στο γυμναστήριο, όπου σηκώνει βάρη επί πάγκου, μέχρι το πως οδηγεί, μαγειρεύει και κάνει ψώνια στο σούπερ μάρκετ. Ασφαλώς, το επόμενο βιντεάκι που θέλει να ετοιμάσει είναι αυτό με την προετοιμασία που θα κάνει κατά την διάρκεια των δέκα αγώνων πριν την Παραολυμπιάδα, το οποίο βέβαια στη συνέχεια θα προβάλει σε μαθητές και φοιτητές, για αυτό το λόγο, άλλωστε, χρειάζεται να βρεθεί άμεσα χορηγός, ο οποίος θα του καλύψει τα έξοδα για τους συγκεκριμένους αγώνες. Who is Who Λένε ότι σημασία δεν έχει πόσες φορές θα πέσεις, αλλά πόσες θα σηκωθείς. Η περίφημη φράση φαίνεται ότι ταιριάζει απόλυτα στον παραολυμπιονίκη Μάκη Καλαρά, ο οποίος παρ” όλο που από τα 17 του χρόνια, λόγω ατυχήματος, καθηλώθηκε σε αναπηρικό αμαξίδιο, δεν τα έβαλε ποτέ κάτω. Στο ενεργητικό του έχει ήδη κατακτήσει ότι θα ονειρευόταν ακόμα και ένας «αρτιμελής» αθλητής. Στη συλλογή του έχει ακόμη δύο παγκόσμιες πρωτιές, ρεκόρ Ευρώπης, ενώ έχει ανέβει στο βάθρο του Παραολυμπιονίκη. Ο ίδιος είναι πεισματάρης, υπερδραστήριος και ότι βάζει στόχο, το καταφέρνει. Στην προκειμένη περίπτωση, να δαμάσει τα βουνά του Ρωσίας. Ο ίδιος, μάλιστα, θυμώνει όταν ακούσει τι φράση «Έλληνας σκιέρ; Που ακούστηκε αυτό;», για αυτό θέλει να υπερβεί εαυτόν, όπως κάνει, άλλωστε, στην καθημερινότητα του, καθώς στο συγκεκριμένο άθλημα παραδοσιακά διακρίνονται Αυστριακοί, Καναδοί και Γιαπωνέζοι. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί του στο τηλ: 6940572222 Πηγη: http://thepaper.gr/%CE%BC%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%82-%CF%80%CE%AC%CE%B5%CE%B9-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CF%84%CF%8C%CF%81%CE%B8%CF%89%CF%84%CE%BF/

Fatal Mont Blanc Avalanche Early Morning Mont Blanc du Tacul Avalanche Claims Two Lives An avalanche on the Mont Blanc du Tacul this morning has already claimed the lives on two mountaineers, whilst the search continues in dangerous conditions. At 4am this morning the Chamonix mountain rescue services were alerted of an avalanche on the Mont Blanc du Tacul. Issuing a convoy by foot immediately and a helicopter when the weather conditions allowed, the rescue team have discovered two dead mountaineers under the slide. The two dead, said to be two young women, were part of a team of three Italian climbers caught in the avalanche. The third person in the team has been airlifted to a hospital in Annecy. The rescue team are continuing their search however according to head-counts from local mountain huts there are not thought to be any further possible vitims. Due to the location of the avalanche, just below the seracs, the search is limited to one prober at a time. The avalanche comes one year, one month & one day after the avalanche on the Mont Maudit which claimed the lives of 9 m

για τι υψομετρο μιλαμε (η κορυφη)?

με τη ζεστη ιδρώνεις και χαλαει το μαλλι στις πιστες όμως (ειδικα εάν λαμπει ο ιλιος) φαίνεσαι καλα από μακριά

σκι στη Γαλλια (Dune de Pyla)

μεχρι τις 19/8 ειναι κλειστο. υπαρχει μονο φυλακας απ'οτι ξερω

στο μυαλο μας ειναι και μια προταση για τις κυριες για τον χειμωνα που ερχεται

ενα πολύ ωραίο κείμενο του Μιχάλη Στύλλα με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από την πρώτη ανάβαση στην κορυφή του Ολύμπου Μια ματιά σε κάποια σημαντικά γεγονότα περί των αναβάσεων στον Όλυμπο: Οι πρωτιές... Το πέρας κάθε χρονικής περιόδου που έχει κάποιο επετειακό χαρακτήρα αποτελεί ευκαιρία για μία γενική ανασκόπηση προσώπων και γεγονότων. Οι περιπτώσεις πρώτων αναβάσεων σε κορυφές βουνών ή πρώτων αναρριχήσεων σε ορθοπλαγιές ορεινών συγκροτημάτων σε κάθε γωνιά του πλανήτη εμπεριέχουν ένα μεγαλύτερο ειδικό βάρος σε σχέση με άλλες επετείους, μιας και οι ιστορίες αλλά και οι χαρακτήρες που πρωταγωνίστησαν και διαδραμάτισαν αυτές χαρακτηρίζονται από αισθήματα πλημμυρισμένα από εξερευνητικό πάθος, δέος, φόβο, απόγνωση, τόλμη, κακουχίες, με κύριο ζητούμενο την αίσθηση της ολοκλήρωσης την οποία οι πρωταγωνιστές πολλάκις έχουν νιώσει και ως λύτρωση. Ο Όλυμπος αποτελεί μία ξεχωριστή περίπτωση για τα Ελληνικά βουνά τόσο λόγω της μυθολογικής του εμβέλειας παγκοσμίως, όσο και του γεγονότος ότι η ψηλότερη του κορυφή, ο Μύτικας, αποτελεί το τοπογραφικό ζενίθ της Ελληνικής επικράτειας. Η πρώτη ανάβαση στο Μύτικα αποτέλεσε ένα ανεπίσημο και συνάμα αόρατο τρόπαιο το οποίο 100 χρόνια πριν και μέσω μίας περιπετειώδους ανάβασης χαρακτηριζόμενης αρχικά από την ανάβαση σε λάθος κορυφή (Ταρπήϊα Πέτρα), την απογοήτευση, το κουράγιο και τελικά από την αναρρίχηση στο ψηλότερο σημείο της Ελλάδας (Μύτικας), έκανε τους Χρήστο Κάκκαλο, Frederic Boissonnas και Daniel Baud-Bovy τους πρώτους καταγεγραμμένους θνητούς στα χωρατά των Θεών του Ολύμπου. Έκτοτε, η ιστορία του Ολύμπου χαρακτηρίζεται από πολλές πρωτιές οι οποίες διαμόρφωσαν με τη σειρά τους την εξέλιξη της Ελληνικής ορειβασίας και αναρρίχησης Λιτόχωρο, 1934. (Photo: Fred Boissonnas) Λιτόχωρο, 2010. (Photo: Μιχάλης Στύλλας) ΟΙ ΠΡΩΤΙΕΣ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ 2 Αυγούστου 1913 Οι Χρήστος Κάκκαλος, Frederic Boissonnas και Daniel Baud-Bovy κατορθώνουν την πρώτη ανάβαση στο ψηλότερο σημείο του Ολύμπου την κορυφή του Μύτικα (2918m). 12 Αυγούστου 1921 Οι Marcel Kurz και Χρήστος Κάκκαλος γίνονται οι πρώτοι ορειβάτες που ανεβαίνουν στην κορυφή του Στεφανιού (2909m). Στο Στεφάνι το 1927. (Photo: Fred Boissonnas) 11 Σεπτεμβρίου 1927 Στα πλαίσια της πρώτης διεθνούς αποστολής (105 ορειβάτες από Ελλάδα, Γαλλία, Αγγλία και Ελβετία) στα Ελληνικά βουνά σκαρφαλώνεται από Άγγλους αλπινιστές για πρώτη φορά η ανατολική κόψη του Στεφανιού. Στο Μύτικα κατά τη διάρκεια της πρώτης διεθνούς αποστολής στον Όλυμπο. (Photo: Fred Boissonnas) 7 Σεπτεμβρίου 1930 Θεμελιώνεται το πρώτο καταφύγιο στον Όλυμπο στην τοποθεσία Μπαλκόνι μετά από υπόδειξη της θέσης από τον Χρήστο Κάκκαλο. Το καταφύγιο "Σπήλιος Αγαπητός" αποτελεί σήμερα το μεγαλύτερο ορεινό καταφύγιο της χώρας μας. Το καταφύγιο ΕΟΟΑ «Σπήλιος Αγαπητός» σήμερα. (Photo: Νίκος Νέζης) 20 Μαρτίου 1931 Πρώτη χειμερινή ανάβαση στο Μύτικα από τους Gustave Dorier, Ηρακλή Ιωαννίδη και Κώστα Νάτση. Η ανάβαση πραγματοποιήθηκε με ορειβατικά σκι από τη Μονή Σπαρμού μέχρι την κορυφή Σκάλα (2866m) με ενδιάμεση κατασκήνωση στην περιοχή Βρυσσοπούλες. Στη συνέχεια οι τρεις πραγματοποίησαν μια θεαματική κατάβαση 2000 και πλέον μέτρων μέχρι την Μονή Σπαρμού. Στο Μύτικα, χειμώνα. (Photo: Ηλίας Νικόπουλος) 25-28 Ιουνίου 1934 Ο διάσημος Ιταλός αλπινιστής Emilio Comici με σχοινοσύντροφο την Anna Escher ανοίγει τις πρώτες αναρριχητικές διαδρομές στην ανατολική ορθοπλαγιά του Στεφανιού και τη ΒΔ ορθοπλαγιά του Μύτικα, ενώ ενδιάμεσα ήταν ο πρώτος αναρριχητής που σκαρφάλωσε και τη δύσκολη δυτική κόψη του Στεφανιού. Οι διαδρομές του Emilio Comici στον Όλυμπο θεωρούνται οι πρώτες αναρριχητικές διαδρομές στα Ελληνικά βουνά γενικότερα. Ένα μήνα μετά τις αναρριχήσεις του E. Comici οι Σλοβένοι (τότε Γιουγκοσλάβοι) αλπινιστές Marijan Lipovsek και Leo Pipan σκαρφαλώνουν την πρώτη και πολύ σοβαρή διαδρομή στη Βόρεια ορθοπλαγιά του Σκολιού. Η διαδρομή των Σλοβένων αποτελεί μέχρι και σήμερα μία υψηλής αισθητικής διαδρομή. Στην έξοδο της διαδρομής Comici – Escher…100 χρόνια μετά. (Photo: Γιάννης Αγγελής) Στις τελευταίες σχοινιές της διαδρομής των Σλοβένων. (Photo: Νίκος Ευγενής) 21-22 Ιουλίου 1936 Οι αδερφοί Hans και Sepp Demleitner πραγματοποιούν την πρώτη και πολύ δύσκολη αναρρίχηση της Δυτικής ορθοπλαγιάς του Στεφανιού. Η διαδρομή των Demleitner εάν και παραλλαγμένη ως προς την αρχική της χάραξη αποτελεί ακόμα και σήμερα μία πολύ σοβαρή πρόκληση για τους σύγχρονους αλπινιστές. Στην τρίτη και πιο δύσκολη (VI+) σχοινιά της διαδρομής των αδερφών Demleitner στη δυτική ορθοπλαγιά του Στεφανιού. (Photo: Θεόδωρος Χριστόπουλος) 9 Ιουνίου 1938 Βάση προεδρικού διατάγματος ο Όλυμπος γίνεται ο πρώτος εθνικός δρυμός της Ελλάδας. Ranunculus Brevifolious. Ένα από τα πολλά σπάνια ή/και ενδημικά είδη φυτών που κατέστησαν τον Όλυμπο τον πρώτο Εθνικό Δρυμό της χώρας μας. (Photo: Αντιγόνη Κουραμπά) 7 Αυγούστου 1938 Οι M. Botteri και Κ. Νάτσης πραγματοποιούν την πρώτη αναρριχητική διαδρομή στη ΒΔ ορθοπλαγιά της Σκάλας. Ο Κώστας Νάτσης (δεύτερος από αριστερά) με Ιταλούς αλπινιστές στις Πόρτες του Οροπεδίου των Μουσών πριν την αναρρίχηση του στην ορθοπλαγιά της Σκάλας. (Photo: M. Botteri) 16 Απριλίου 1941 Ο Μύτικας, όπως τον γνώρισε η μεταπολεμική Ελλάδα. (Photo: Θανάσης Χριστοδούλου) Περίπου είκοσι οκτώ χρόνια μετά την ανάρτηση της Ελληνικής σημαίας στο Μύτικα, Γερμανοί στρατιώτες του Χίτλερ την κατεβάζουν για πρώτη φορά, για να αναρτήσουν τη σημαία του τρίτου Ράιχ. Η ελληνική σημαία ανυψώθηκε στο Μύτικα και πάλι στις 13 Αυγούστου 1945 από μέλη του ΕΟΣ Θεσσαλονίκης. 20 Ιουλίου 1951 Πραγματοποιείται η πρώτη Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση (ΠΟΣ) στον Όλυμπο. Κατασκήνωση στον Όλυμπο 1938. (Photo: Γιάννης Αγγελής) Κατασκήνωση στον Όλυμπο στα πλαίσια της 73ης ΠΟΣ, Ιούλιος 2010. (Photo: Αρχείο ΕΟΣ Λιτοχώρου) 25 Δεκεμβρίου 1953 Πρώτη υποχρεωτική διανυκτέρευση (bivouac) κάτω από το Μύτικα από τους Γιώργο Μιχαηλίδη, Γιώργο Τσαμακίδη και Ιωάννη Πετρόχειλο. Ο Γιώργος Μιχαηλίδης στην κορυφή του Στεφανιού το 1980. Photo: Ν. Νέζης 3-4 Αυγούστου 1954 Πρώτη αναρρίχηση της ΒΔ ορθοπλαγιάς του Μύτικα από τους Γ. Μιχαηλίδη, Γ. Τσαμακίδη, Δ. Λιάγκο και Π. Ιδοσίδη. Με την αναρρίχηση αυτή ολοκληρώθηκαν οι πρώτες διαδρομές στις κυριότερες ορθοπλαγιές του Ολύμπου (Στεφάνι, Μύτικας, Σκάλα και Σκολιό) κλείνοντας τον πρώτο κύκλο αναρριχήσεων στις μεγαλύτερες ορθοπλαγιές του Ολύμπου από τις πιο εμφανείς, από αναρριχητικής άποψης, διαδρομές. Η δυτική ορθοπλαγιά του Στεφανιού και η ΒΔ ορθοπλαγιά του Μύτικα. (Photo: Αντώνης Παπαγιανόπουλος) 18 Ιανουαρίου 1959 Πρώτη χειμερινή ανάβαση στο Στεφάνι από τους Γ. Μιχαηλίδη, Γ. Αποστολίδη και Κ. Αρζουμανιάν. Ορειβάτες κατά τη διάρκεια χειμερινής ανάβασης στο Στεφάνι. (Photo: Μιχάλης Στύλλας) 8-13 Αυγούστου 1959 Πρώτη ετήσια Πανελλήνια αναρριχητική σχολή Ολύμπου. Μία διοργάνωση που θεσμοθετήθηκε από τον ΕΟΣ με εκπαιδευτή το Γιώργο Μιχαηλίδη και συνεχίστηκε για πολλά χρόνια (1961, 1962, 1966, 1967, 1968), ενώ αναβιώθηκε ξανά το 2012. Αλπινιστικό Κέντρο Ολύμπου 2012. (Photo: GO experience) 15 Μαρτίου 1964 Πραγματοποιείται η πρώτη αναρριχητική διαδρομή στην ορθοπλαγιά της Ζηλνιάς, πεδίο που έχει διαδραματίσει πολύ σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της αναρρίχησης στη βόρεια Ελλάδα. Στα αρνητικά της Κόψης των Αετών, της πιο χαρακτηριστικής διαδρομής στη Ζηλνιά. (Photo: Ε. Ελευθεριάδης) 01 Σεπτεμβρίου 1972 Οι Τσέχοι F. Kolar και M. Doubner ανοίγουν την πρώτη αναρριχητική direct διαδρομή στη βόρεια ορθοπλαγιά του Μύτικα. Το μέγεθος του εγχειρήματος τους αντικατοπτρίζεται από το γεγονός ότι μέχρι σήμερα η εν λόγω διαδρομή έχει επαναληφθεί παρά μόνο μία φορά από τους Δ. Μπουντόλα και Δ. Κορρέ. Σκαρφαλώνοντας στη βόρεια ορθοπλαγιά του Σκολιού με το Μύτικα στο βάθος. (Photo: Θεόφιλος Χατζησυρλής) Αντιπρόσωπος τεσσάρων γενεών. Ο Σάκης Σπανούδης ενεργός στον Όλυμπο από τα τέλη της δεκαετίας του 1950, σκαρφαλώνοντας στη βόρεια ορθοπλαγιά του Μύτικα. (Photo: Μ. Στύλλας) 1978 Κυκλοφορεί ο πρώτος αναρριχητικός οδηγός του Ολύμπου από τον Ευθύμη Ελευθεριάδη. 15 Δεκέμβρη 1981 Ο Όλυμπος χτυπάει μία ακόμα παγκόσμια πρωτιά. Ανακηρύσσεται από την UNESCO “Τμήμα διατήρησης τη Παγκόσμια Βιόσφαιρας – Biosphere reserve”. Όλυμπος. Απόθεμα Διατήρησης της Παγκόσμιας Βιόσφαιρας. (Photo: Θανάσης Χριστοδούλου) 1 Σεπτέμβρη 1985 Ολοκληρώνεται από τον Δημήτρη Μπουντόλα και το Δημήτρη Ζάρρα η πρώτη διαδρομή στην Πλάκα Καζανιών. Το όνομα αυτής Ήφαιστος. Αναρρίχηση στην διαδρομή Ήφαιστος στην Πλάκα Καζανιών, με το Σκολιό στα δεξιά. (Photo: Θ. Χριστόπουλος) 10 Ιουνίου 1989 Πραγματοποιείται η πρώτη μαζική εκδήλωση διαμαρτυρίας για τη αποτροπή κατασκευής χιονοδρομικού κέντρου στον Όλυμπο με κύριο διοργανωτή τη Mountain Wilderness. Μεταξύ των πολλών και εκλεκτών προσκεκλημένων ήταν οι Reinhold Messner και Γιώργος Μιχαηλίδης. Η επαγρύπνηση του κόσμου, η άνοδος του ορειβατικού σκι στην Ελλάδα καθώς και η διοργάνωση διεθνών αγώνων ορειβατικού σκι στον Όλυμπο συντέλεσαν με τον τρόπο τους στο ναυάγιο κατασκευής μεγάλου χιονοδρομικού κέντρου στον Όλυμπο με μόνη εξαίρεση τους αναβατήρες στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ορεινού Αγώνα Χιονοδρόμων (ΚΕΟΑΧ). (Photo: Νίκος Νέζης) 18 Ιουλίου 1993 Ανοίγεται από τους Λάζαρο Μποτέλη και Δημήτρη Ζάρρα η πρώτη αθλητικού χαρακτήρα (sport climbing) διαδρομή στον καθρέφτη του Στεφανιού. Η ιδιαιτερότητα της έγκειται στο γεγονός ότι λόγω της μορφολογίας του βράχου η μόνη δυνατή ασφάλιση ήταν βύσματα τα οποία τοποθετήθηκαν με τρυπάνι καθώς η σχοινοσυντροφιά αναρριχώνταν από κάτω προς τα πάνω. Σήμερα στις ψηλές ορθοπλαγιές του Ολύμπου (Στεφάνι, Σκολιό) συνολικά υπάρχουν 6 διαδρομές αθλητικού χαρακτήρα με δυσκολίες από 6b μέχρι και 7a/7a+. Σκαρφαλώνοντας την τελευταία σχοινιά της διαδρομής "Σε Περιμένω να ‘ρθεις – 120m, 7a+" στον καθρέφτη του Στεφανιού. (Photo: Χ. Τσούτσιας) Φεβρουάριος 2000 Ανοίγονται οι πρώτες καθαρά χειμερινές διαδρομές στη βόρεια ορθοπλαγιά του Σκολιού (Τρύπα, Άνομη Έλξη) με δυσκολίες Μ2+/Μ3. Χειμερινή αναρρίχηση στη διαδρομή Schwab – Aglliardi στο Στεφάνι. (Photo: Β. Ζολώτας) 29 Δεκέμβρη 2006 Ο Βασίλης Ναξάκης πραγματοποιεί την πρώτη μοναχική χειμερινή αναρρίχηση της Πλάκας του Zerf στην ορθοπλαγιά της Σκάλας, μία από τις σοβαρότερες αναρριχήσεις στα Ελληνικά βουνά. Από τη δεύτερη χειμερινή επανάληψη της Πλάκας του Zerf, στην 11η σχοινιά. (Photo: Θ. Χριστόπουλος) 02 Αυγούστου 2013 Στα πλαίσια των εορτασμών για τον πρώτο αιώνα του Ολύμπου πραγματοποιείται ανάβαση στο Μύτικα με συμμετοχή πολλών ορειβατών αλλά και συγγενών των πρωτοπόρων. Γραμματόσημα που εκδόθηκαν για τον εορτασμό των 100 χρόνων από την πρώτη καταγεγραμμένη ανάβαση στην ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου. (Photo: Αρχείο ΕΟΟΑ) Κείμενα: Μιχάλης Στύλλας

οχι παντα Αλεξη. εχω κανει 34 ταξιδια για σκι στο εξωτερικο και το 1/3 ηταν άνοιξη, φθινόπωρο, καλοκαιρι..αρα όχι σε περιοδο υψηλού ρισκου παντα γυρω από το ring που οδηγεί στο Φραντς-Γιόζεφ του Μοναχου εάν πας Πα-Σα-Κυ θα βρεις μποτιλιάρισμα, οποτε υπολογισε έναν αερα στο χρονο σου, ειδικα για την πτήση επιστροφής. γυρω από το Μιλανο (ειτε πας Λινατε, ειτε Μαλπενσα) είναι πιο ευκολα τα πραγματα. επισης, δεν βλεπω το λόγο να είναι χαμενες οι μερες που ταξιδεύεις από/προς το χκ. εάν η αποσταση από το αεροδρομιο είναι < 4 ωρών και η πτήση είναι πρωινή μια χαρα προλαβαινεις. με την Ιρα εχουμε εμπεδώσει πλέον το σύστημα ‘’αλλάζω ρουχα του σκι στο baby-room του αεροδρομιου’’. είναι πιο ευρύχωρα και καθαρα απ’ότι οι τουαλετες. μπορεις κάλλιστα να πας από Πα εως Δε και να κανεις σκι 4 μερες

κανα δυομισαρι ωρες ειναι (170χλμ) αλλα αξιζει. ειναι σαφως καλυτερο χκ

125km απο το αεροδρομιο του Μοναχου ειναι το Garmisch-Partenkirchen. και για 3μερο να πας κανεις σκι ολες τις μερες

εισαι καλλιτεχνης Γιωργο, τελος!

μην ξεχνιόμαστε

Κωστα, θυμασαι στα 1α μαθηματα στη σχολη που χαζευαμε την 34 διπλα? μας φαινοταν το κατι άλλο…και να, τωρα τα παιδια την εχουν χαλαρα

το ΧΚΠ παραμενει κλειστο εως τις 19 Αυγουστου, οποτε εργασιες δεν θα γινουν εως τοτε

ο Στερκος ειναι δασκαλος του σκι. να αναλαβει τι? την διοικηση του χκ?

ναι Κωστα, αυτο θα κανω!

για πες? γιατι και εγω μαλλον εκανα μια σημερα κλεινω 14 βδομαδες από το χειρουργείο. νιώθω καλα, το ποδι ολο και πιο δυνατο μερα με τη μερα. ειδα μεγαλη βελτιωση με το κολύμπι στη θαλασσα για την πατατα τωρα – ξεκίνησα το ποδηλατο εξω από την προηγουμένη παρασκευή και μετα από 2 μερες με ποναγε αρκετα το γόνατο. δεν ξερω, το κουρασα η ακομα δεν κανει να βγαίνω εξω, εχει λιγες ανηφόρες-κατηφόρες, πολύ ήπιες γυρω από το ρεμμα Χαλανδριου που κανω. ενώ στο φυς/τηριο κανω ποδηλατο στατικό και δεν νιώθω τιποτα, το άλλο με κουρασε. Γιωργο, Γιαννη, εσεις σε ποσο καιρο ξεκινήσατε το ποδηλατο εξω? επίσης παρατηρώ τωρα που εχει ξεπρηστει το ποδι ότι κανει ένα κενό (μπαινει προς τα μεσα) στο σημειο της τομης απ’το οποιο βγηκε το μόσχευμα. ο ιατρος μου λείπει σε αδεια για να με δει αλλα το συζήτησα με αλλον και μου ειπε ότι, στο σημειο της τομης στην ουσια το δερμα ακουμπάει στο κοκκαλο και θελει λιγο μασαζ τοπικα για να μαλακώσει και να αρχίσει να ξεκολλήσει φυσιολογικά. δεν ξερω εάν βγαζει ακρη όπως το περιγραφω, εάν όχι να βγαλω μια φωτο του γονάτου να την δειτε. ειχε κανεις αναλογο θεμα?

Νοτιο Ημισφαίριο, New Zeeland δειτε ενα πανεμορφο Igloo Village στη Φινλανδια

Η πρώτη ανάπηρη γυναίκα, η Ινδή Arunima Sinha, στην κορυφή του Εβερεστ!