pka

Ο δικηγόρος είναι μάλλον αδιάβαστος Κανονισμός λειτουργίας καταφυγίων(Υπουργική Απόφαση 2868/2004 – Φ.Ε.Κ. 398 Β/27-2-2004) ... Άρθρο 6. Εσωτερικός κανονισμός Α. Δεν επιτρέπεται 1. Το κάπνισμα σε κανένα χώρο του καταφυγίου. 2. Η χαρτοπαιξία, έστω και αν είναι χωρίς χρήματα, καθώς και παιχνίδια που προκαλούν θορύβους. 3. Η χρήση μουσικής. 4. Η είσοδος σε άτομα που αποδεδειγμένα έχουν μολυσματικές ασθένειες. 5. Η κατάχρηση αλκοολούχων ποτών και η είσοδος σε άτομα υπό την επήρεια οινοπνεύματος ή ναρκωτικών ουσιών. 6. Η τοποθέτηση και χρήση τυχερών μηχανημάτων. 7. Η είσοδος σε κυνηγούς εφόσον φέρουν οπλισμό. 8. Η είσοδος – παραμονή ζώων εντός του καταφυγίου. 9. Η είσοδος στα υπνοδωμάτια με αρβύλες. Οι αρβύλες πρέπει να τοποθετούνται σε ειδικό χώρο. Θα το ξαναπώ. Άν έμενα μέχρι Θεσσαλονίκη και πήγαινα συχνότερα, θα τους το είχα κλείσει. Εύκολα αφού η σχετική νομοθεσία υπάρχει. Αλλά για μια φορά τα δύο χρόνια, και αφού σας αρέσει έτσι πάω πάσο. Όσο για αυτά που λες για τα χρήματα που έβαλε ο επενδυτής, όλοι καταλαβαίνουμε ότι δεν στέκουν. Από το νοίκι προφανώς βγήκαν αλλιώς δεν θα λεγόταν ενοικιαστής, θα λεγόταν ευεργέτης. Που αν είναι έτσι να του ζητήσω συγνώμη του ανθρώπου και να προτείνω να βάλουν μαρμάρινη πλάκα με το όνομά του στην είσοδο. ΥΓ 1.Πριν δύο εβδομάδες βρέθηκα στο Σέλι. Και εκεί υπάρχει μια ανάλογη κατάσταση με ιδιωτικά σαλέ και ενοικιασμένα καταφύγια. Πουθενά δεν αντιλήφθηκα το απίστευτο χάλι της Βασιλίτσας. 2. Αλλού έχετε ανοίξει συζήτηση για το σύλλογο και τον ρόλο του. Ορίστε λοιπόν, πείτε μας τι έχετε κάνει για αυτά τα χάλια; Όχι με λόγια, με μηνύσεις. Που εδώ είναι εύκολες, δεν είναι σαν τον λαβύρινθο της λειτουργίας ενός χιονοδρομικού ή την αλλαγή της τουριστικής πολιτικής της χώρας. EDIT Και ξαναγυρνάω για να πω για την αναφορά στους πρόσφυγες. Μόνο εμένα με έβγαλε από τα ρούχα μου αυτή η αναφορά και μου έρχεται να τους σκυλοβρίσω; Ειλικρινά δεν έχω λόγια.

Το να επικαλούνται το νόμο για τα καταφύγια οι ενοικιαστές του καταφυγίου του ΧΟΣ Γρεβενών, είναι απύθμενο θράσος. Κανονικά και με βάση αυτό το νόμο που επικαλούνται (αποσπασματικά) θα έπρεπε να τους είχαν πετάξει έξω. Για όσους δεν έχουν βρεθεί στη Βασιλίτσα να πω ότι οι κύριοι αυτοί έχουν μετατρέψει ενα καταφύγιο, με την ανοχή του ιδιοκτήτη ΧΟΣ Γρεβενών σε κωλόμπαρο. Αν δεν έχεις ωτοασπίδες και δεν αντέχεις τη τσιγαρίλα δεν είναι να περνάς ούτε απ έξω. Και ο νόμος που θρασυτατα επικαλούνται έχει ρητή αναφορά και στο τσιγάρο και στη μουσική. Δεν λέει βέβαια τίποτα για τους πρόσφυγες. Ντροπή τους ακόμη και για την (τάχα) απλή αναφορά του θέματος των προσφύγων. Και επειδή κάπου αναφέρθηκε και το καταφύγιο του Παρνασσού, να πω σε αυτούς που δεν ξερουν ότι δεν υπάρχει καμία σχέση ανάμεσα στα δύο. Ο Δέφνερ στο Παρνασσό είναι όπως θα έπρεπε να είναι ένας χώρος δίπλα σε ένα χιονοδρομικό, και το άλλο στη Βασιλίτσα είναι ...

Ενδιαφέρον άρθρο. Υλικά μπορείς να βρεις, που αλλού; Στο telemark-pyrenees.com. Στον Παρανσσό έκανε μαθήματα ο Χατζής. Που νομίζω ήταν και ο μόνος Έλληνας που ήταν εκπαιδευτής στο τέλεμαρκ. Δεν βρήκα κάποιο βίντεο του Χατζή. Βρήκα όμως αυτούς.

Από τότε που ξεκίνησα να κάνω σκι (30+ χρόνια) ποτέ μα ποτέ δεν είχα πάει πέδιλο σε επαγγελματία για service. Έχω μερικά στοιχειώδη εργαλεία και τα κάνω μόνος μου. Οι ζημιές συνηθισμένες, που εύκολα διόρθωνα με λίγο κόφιξ. Πανιά βούρτσες, ένα καλούτσικο ακόνι για τις γωνιές, και όλα καλά. Φέτος όμως λίγο μετά τα Χριστούγεννα έπαθα μια ζημιά στο Χελμό που όμοια της δεν είχα ξαναδεί. Βρήκα σε μια βαθιά θαμένη κοτρώνα κάτω από τη Νεραιδόραχη και είπα ότι το καινούργιο μου rossignol sky 7 διαλύθηκε. Άνοιξε μια τεράστια τρύπα, σηκώθηκε ο πάτος 1-2 χιλ πάνω από το μαχαίρι και το κυριώτερο ξυλώθηκε το μαχαίρι και βγήκε 1 πόντο από το σκί. Πέρναγε δάχτυλο. Αναγκάστηκα να βαρέσω το μαχαίρι με το μπατόν για να μπει λίγο μέσα και να γυρίσω στο πάρκινγκ. Τα σκι τα είχα για πέταμα. Μέχρι που ο captain powder μου σύστησε τον Θωμά Σκλατινιώτη και το Bestboards.gr Δεν είχα μεγάλες ελπίδες και το αποφάσισα να πάω μόνο ένα μήνα αργότερα. Και ο επαγγελματίας τα έφτιαξε. Δηλαδή τι τα έφτιαξε, τα έκανε σαν καινούργια. Μου είπε μάλιστα ότι δεν ήταν και μεγάλη ζημιά ! Το μαχαίρι κολλήθηκε, ο πάτος μπήκε στη θέση του και ένα τμήμα του πάτου αντικαταστάθηκε. Ούτε ήξερα ότι μπορείς να μπαλώσεις τον πάτο. Εξαφανίστηκαν και αυτά τα ενοχλητικά βουλιάγματα στον πάτο, που γίνονται από παγάκια και πετρούλες και δεν είναι τόσο βαθιά για να γεμιστούν με κόφιξ. Είχα μάθει να ζω μαζί τους. Τα σκι έγιναν σαν καινούργια. Δοκιμάστηκαν και όλα λειτούργησαν άψογα. Τη διαφορά φυσικά την κάνει ο καλός μάστορας και τα κατάλληλα εργαλεία. Εξάλλου όπως λένε, τα εργαλεία κάνουν το μάστορα. Φαντάζομαι ότι στο μέλλον θα συνεχίσω να συντηρώ τα σκι μου μόνος μου. Αλλά σίγουρα μια στο τόσο θα τα πηγαίνω στο Θωμά τον Σκλατινιώτη για να μου τα κάνει σαν καινούργια. Σας τον συστήνω ανεπιφύλακτα. Μόνο αν πάτε, πρώτα τηλέφωνο. Δουλεύει απογεύματα και εγώ πήγα απροειδοποίητα Σάββατο και το μαγαζί ήταν κλειστό και το αφεντικό στον Παρνασσό για σκι. Άσε που το μαγαζί δεν φαίνεται. Είναι ακριβώς εκεί που λέει, αλλά ταμπέλα δεν υπάρχει, βιτρίνα δεν υπάρχει, και εγώ ρώταγα γείτονες για να σιγουρευτώ.

Και τα Ελληνικά των Ιταλών στις Μινωικές είναι ...άψογα. Όπως και όλο το υπόλοιπο καράβι δηλαδή.

Καλή η χαριτωμενιά, δε λέω. Δηλαδή για σένα θα πρέπει οπωδήποτε να ...θέμε είτε ένα χιονοδρομικό σε κάθε ραχούλα είτε να γίνει ολόκληρος ο Παρνασσός νταμάρι όπως κατάντησαν τα Κελάρια; Τρίτη επιλογή δεν έχει; Δεν θέλω απάντηση τη ξέρω. Νταμάρι, νταμάρι. Και εν πάσει περιπτώσει εσύ είσαι αυτος που είσαι και το έχεις φωνάξει πολλές φορές εδώ μέσα. Για τον Θεοχαρόπουλο λυπάμαι.

Βάζω το θέμα στην ενότητα "Περιβάλλον" και όχι στο "Ορειβατικό σκι" γιατί δυστυχώς εδώ ταιριάζει καλύτερα. Πολύ κρίμα που το όνομα του Γιάννη Θεοχαρόπουλου μπλέκεται με τη προσπάθεια δημιουργίας ενός νέου χιονοδρομικού στα Τζουμέρκα. Να μη μιλήσω για την επιχείρηση εμπλοκής όσων συμμετέχουν σε μια εκδήλωση ορειβατικού σκι ως άλλοθι στη προσπάθεια για τη δημιουργία ενός ακόμη χιονοδρομικού. Γιατί μην αμφιβάλετε καθόλου όσοι πάτε. Αυτό το λόγο θα σας βγάλει ο δήμαρχος. Κάποιοι φαίνεται ότι έχουν χάσει τη μπάλα. Ski festival και αίτημα για χιονοδρομικό EPIRUSPOST.GR 26 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018 ΙΩΑΝΝΙΝΑ Συνεχίζεται από τον Δήμο Βορείων Τζουμέρκων η ανάληψη πρωτοβουλιών με στόχο την προβολή της περιοχής των Τζουμέρκων και την ανάδειξή των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της στον τομέα του χειμερινού τουρισμού. Στο πλαίσιο αυτό, ο Δήμος Βορείων Τζουμέρκων, σε συνεργασία με το Κέντρο Άθλησης και Αναψυχής Tzoumerka Activities Center (T.A.C), διοργανώνουν το Tzoumerka Ski And Climb Festival 2018 στις κορυφές και πλαγιές των Αθαμανικών Ορέων, το Σάββατο 3 και την Κυριακή 4 Μαρτίου. Ουσιαστικά η διοργάνωση θα ξεκινήσει από την Παρασκευή 2 Μαρτίου, με την υποδοχή και ενημέρωση των συμμετεχόντων. Σύμφωνα με τον Δήμαρχο Γιάννη Σεντελέ, στόχος αυτής της πρωτοβουλίας είναι να καταστεί ένας θεσμός για την περιοχή τα επόμενα χρόνια, με στόχο μυημένοι και μη στα χειμερινά σπορ, να γνωρίσουν την περιοχή. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η πρωτοβουλία για τη δημιουργία πίστας ορεινής ποδηλασίας (downhill), η οποία αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί στο μεγαλύτερο μέρος της μέχρι το ερχόμενο καλοκαίρι. «Αναλαμβάνουμε όλες εκείνες τις πρωτοβουλίες προς κάθε κατεύθυνση, οι οποίες θα κάνουν γνωστή την περιοχή μας και θα αναδείξουν τα ιδιαίτερα πλεονεκτήματα που έχει. Έτσι, μετά τον ποδηλατικό ορεινό αγώνα που κάναμε το καλοκαίρι, ερχόμαστε στην καρδιά του χειμώνα να διοργανώσουμε αυτή την εκδήλωση, που θα φέρει κόσμο στο άθλημα του ορειβατικού σκι στα βουνά μας. Δείχνουμε ότι και κατά την διάρκεια του χειμώνα μπορούν να γίνουν πολλές δραστηριότητες στα Τζουμέρκα και επομένως αυτοί οι αθλητές θα έχουν την ευκαιρία, εκτός από το να εξασκήσουν τη δραστηριότητά τους, να γνωρίσουν την περιοχή μας και την τζουμερκιώτικη φιλοξενία, με την ελπίδα ότι στη συνέχεια θα είναι καλοί πρεσβευτές για την περιοχή μας. Θέλουμε αυτή την εκδήλωση να την καθιερώσουμε κάθε χρόνο. Αυτή η χρονιά είναι κάπως αναγνωριστική, αλλά πιστεύουμε ότι θα έχει επιτυχία και τα επόμενα χρόνια θα γίνεται όλο και καλύτερη», σημείωσε. Οι συμμετοχές στη συνάντηση ορειβατικού σκι Tzoumerka Ski And Climb Festival αναμένεται να φτάσουν τις 100, σύμφωνα με τον οδηγό βουνού, αθλητή ορειβατικού σκι και υπεύθυνο του Κέντρου Άθλησης και Αναψυχής Γιάννη Θεοχαρόπουλο. Φυσικά απευθύνεται σε γνώστες τους αθλήματος, οι οποίοι, σύμφωνα με την προηγούμενη εμπειρία, «μαγεύονται» από την περιοχή, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά. Τα Τζουμέρκα, εξάλλου, διαθέτουν άγρια ομορφιά και σπάνιες για τα ελληνικά βουνά, χειμερινές συνθήκες, που συνδυάζουν πολύ καλά μέρη για ορειβατικό σκι και χειμερινή αναρρίχηση και μεγάλη χρονική περίοδο χιονιού. Πρόγραμμα Παρασκευή 2 Μαρτίου: Ενημέρωση, προβολή διαφανειών με εικόνες από την τελευταία εβδομάδα για τις προτεινόμενες διαδρομές ορειβατικού σκι στην περιοχή στο Δημαρχείο Βορείων Τζουμέρκων (Πράμαντα), κέρασμα-μπουφές με τοπικές λιχουδιές, αναμνηστικό t-shirt και δώρα στους συμμετέχοντες. Σάββατο 3 Μαρτίου: Ορειβατικό σκι στις πλαγιές των Τζουμέρκων σε επιλεγμένη διαδρομή, το βράδυ φαγητό σε παραδοσιακή ταβέρνα, προβολή διαφανειών με εικόνες της ημέρας. Κυριακή 4 Μαρτίου: Ορειβατικό σκι στις πλαγιές των Τζουμέρκων σε επιλεγμένη διαδρομή. Το πρόγραμμα ενδέχεται να διαφοροποιηθεί ανάλογα με τις επικρατούσες καιρικές συνθήκες. Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα http://tac.com.gr/tzoumerka-ski-festival-2018/και στα τηλέφωνα 6947 634197, 6945 247715. Με μελέτη και ορθολογισμό οι υποδομές Τη βεβαιότητα ότι η περιοχή των Τζουμέρκων είναι απολύτως κατάλληλη για την δημιουργία ενός χιονοδρομικού κέντρου εξέφρασε ο Δήμαρχος Βορείων Τζουμέρκων Γιάννης Σεντελές, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου, σημειώνοντας όμως ότι θα πρέπει να συνεκτιμηθούν όλοι οι οικονομοτεχνικοί παράγοντες. «Το αίτημα για χιονοδρομικό κέντρο είναι παλιό και θα έλεγα ότι υπάρχουν όλα εκείνα τα στοιχεί που συνηγορούν στο ότι η περιοχή των Τζουμέρκων και ιδιαίτερα η περιοχή Μπαλντινέσι και Σταυρός των Μελισσουργών είναι απολύτως κατάλληλη για τη δημιουργία ενός χιονοδρομικού κέντρου. Αυτό το λέμε γιατί υπάρχει μια πρώτη μελέτη από το ΑΠΘ. Είναι παλιά μελέτη και πιθανά να χρειάζεται επικαιροποίηση, όμως έχουμε ένα πρώτο στοιχείο ότι αυτή η περιοχή, λόγω της ποιότητας και της ποσότητας του χιονιού, αλλά και των κλίσεων που υπάρχουν, προσφέρεται για τη δημιουργία χιονοδρομικού κέντρου. Μένει αυτό να αποφασιστεί σε ανώτερο επίπεδο και εμείς είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε εφόσον δούμε το οικονομοτεχνικό κομμάτι, καθώς στην Ήπειρο ήδη λειτουργούν δύο Χιονοδρομικά Κέντρα και αφού δούμε και τον τρόπο που μπορεί να υλοποιηθεί ένα τέτοιο έργο, να το προχωρήσουμε με πολύ μεγάλη σοβαρότητα», σημείωσε. Την ανάγκη προσεκτικών κινήσεων και στο κομμάτι της ανάπτυξης τουριστικών υποδομών γενικότερα, σημείωσε ο κ. Σεντελές, απαντώντας σε άλλη ερώτηση. Όπως ανέφερε στην περιοχή εντοπίζονται ελλείψεις σε επίπεδο καταλυμάτων τις περιόδους αιχμής, ωστόσο, η ανάπτυξη νέων υποδομών θα πρέπει να γίνει με ορθολογιστικό τρόπο, προκειμένου να μη δημιουργηθούν προβλήματα μελλοντικά. «Η ανάπτυξη θα πρέπει να γίνεται με σεβασμό στο περιβάλλον. Αυτή είναι η προίκα μας. Όσες επενδύσεις γίνουν, θα πρέπει να γίνουν αφού προηγηθεί κάποια μελέτη για το τι χωράει στην περιοχή. Αφού προχωρήσουμε με αυτά τα βήματα και με την άρση της απομόνωσης μέσω των οδικών αξόνων, νομίζω ότι η περιοχή θα φτάσει ψηλά, γιατί έχει όλα τα απαραίτητα στοιχεία που θα επιτρέψουν να γίνει αυτό», ανέφερε.

Ξέχασες να διαβάσεις το ερωτηματικό. Το Σέλι που είδα εγώ, σε καμμία περίπτωση δεν είναι χειρότερο από τον Παρνασσό. Ούτε κατάλαβα τι είναι αυτό που με ρωτάς. Εγώ είμαι από τους πατεράδες που μόλις άκουσα ότι έρχονται τα ανοιχτήρια, περίμενα ότι θα μας κεράσουν μπύρες, Πήγαμε στο Σέλι από Παρασκευή για να εξοικειωθούν τα παιδιά με το χώρο πριν τους αγώνες του ΣΚ. Το ίδιο έκαναν και οι άλλες ομάδες από διάφορα μέρη της Ελλάδας

Εγώ πάντως δεν αποκόμισα κάποια κακή εικόνα από τη λειτουργία του χιονοδρομικού. Πως θα μπορούσα άλλωστε με μια φορά που πήγα. Τα αρνητικά μου σχόλια αφορούσαν μόνο την οργάνωση του αγώνα

Πήγα το ΣΚ 24-25 στο Σέλι για τους αγώνες των παιδιών και είπα να κάνω μερικές παρατηρήσεις. 1. Τελικά υπάρχει κανένα χιονοδρομικό στην Ελλάδα που να είναι χειροτερο από τον Παρνασσό; Είχα κακή εικόνα για το Σέλι, μάλλον γιατί υπολειτουργεί, αλλά είχα λάθος. Νόμιζα ότι ήταν μικρό αλλά ξανά είχα λάθος. Πολύ κρίμα για τους βορειοελλαδίτες που ένας τέτοιος παράδεισος, ούτε 100 χλμ απο τη Θεσσαλονίκη, έχει χιόνι 5 μέρες το χρόνο. Εγώ βέβαια το πέτυχα σαν κουραμπιέ και η χιονόπτωση συνεχίζεται. 2. Όσα (πολλά) χρόνια ανεβαίνω με αυτοκίνητο στα βουνά δεν έχω ξαναδεί τέτοια πανωλεθρία στο δρόμο όπως χθες το απόγευμα στη κατάβαση από το χιονοδρομικό. Ο πεντακάθαρος και αλατισμένος δρόμος το πρωί (και οι αγώνες φυσικά) ανέβασαν πλήθη που στην επιστροφή το απόγευμα τα βρήκαν πολύ σκούρα. Ποτέ άλλοτε δεν έχω δει τόσα πολλά ακινητοποιημένα αυτοκίνητα, τόσα τρακαρίσματα, τόσα αυτοκίνητα σε χαντάκια. Είδα τουλάχιστον τρία 4Χ4 να βρίσκονται σε χαντάκια ή τρακαρισμένα. Το ένα από αυτά που πήγαινε σιγά-σιγά μπροστά μου, σε ελαφρά κατηφόρα, σε άπλετο χώρο, έχασε τον έλεγχο και πήγε και καρφώθηκε σε ένα σταματημένο. Και είχε τόσο χώρο που μπόρεσα και πέρασα αριστερά τους και συνέχισα. Και με τις κουβέρτες είδα να γλυστράνε. Εγώ με τις αλυσίδες μια χαρά. Πολλοί βέβαια ήταν φανερό ότι δεν είχαν αλυσίδες. Πολλά αυτοκίνητα οδικής βοήθειας ανέβαιναν το ένα πίσω από το άλλο για να μαζέψουν τα τρακαρισμένα και να τραβήξουν άλλα από τα χαντάκια. Θα υπήρχε κόσμος που θα το ξενύχτησε. 3. Γνώρισα τον Σταύρο Πλατίτσα. Ζωντανή ιστορία της Ελληνικής χιονοδρομίας και του Σελίου. Ένας έφηβος 91 ετών με συμμετοχή σε αγώνες μέχρι και πέρυσι. Και ίσως και φέτος. 4. Πήγα για τους αγώνες των παιδιών και κάτι πρέπει να πω και για αυτούς. Ανοργανωσιά και ελλειψη σεβασμού σε ανθρώπους που οδήγησαν 5-6 ώρες για να βρεθούν στο Σέλι. Έλλειψη σεβασμού στα παιδιά που άφησαν το σχολείο τους την Παρασκευή για να βρεθούν στο Σέλι.Τη πρωτη μέρα οι αγώνες δεν έγιναν λόγω τεχνικών προβλημάτων του εξοπλισμού χρονομετρησης. Έτσι τουλάχιστον έλεγε το ράδιο αρβύλα γιατί επίσημη ενημέρωση δεν υπήρχε. Ευτυχώς είχε καλούτσικο καιρό και κάναμε σκι. Η πρωινή παγοποίηση των ψηλών λιφτ στο Αρσούμπαση πολύ γρήγορα αντιμετωπίστηκε. Η κυρία που χειριζόταν τον εξοπλισμό χρονομέτρησης των αγώνων, είχε άγνοια. Μπορώ να ισχυριστώ βάσιμα ότι αν τη δεύτερη μερα δεν ήταν μπροστά η (άσχετη) γυναίκα μου να τους πει "μηπως φταίει αυτό το καλώδιο που σας έπεσε;" μπορεί να μη γίνονταν ούτε τη δεύτερη μέρα αγώνες. Που ξεκίνησαν με μεγάλη καθυστέρηση και με τα παιδιά να περιμένουν στη κορυφή αν θα δουλέψει το χρονόμετρο. Για άλλη μια φορά μας ξένισε το πολύχρωμο πλήθος των παιδιών και των γονιών, με το απέραντο άγχος για τη θέση και το χρόνο. Ευτυχώς ξένισε και την κόρη μου. Για μια ακόμη φορά θα πω ότι είναι πολύ κρίμα που δεν προσφέρουν οι σύλλογοι μια εναλλακτική πρόταση για παιδιά (και γονείς) που δεν τρελαίνονται με όλο αυτό το πανηγύρι. Μετά από αναμονή ωρών μετά το τέλος του αγώνα, τελικά αποφασίσαμε να φύγουμε πριν την υποτιθέμενη γιορτή της απονομής που δεν έλεγε να ξεκινήσει. Είχαμε πολύωρο ταξίδι μπροστά μας. Έφτασα σπίτι στις 11 το βράδυ. Αναρωτιέμαι τι ώρα ξεμπέρδεψαν αυτοί που έμειναν για την απονομή και θα έπεσαν πάνω στο χάος του παγωμένου δρόμου.

Δεν είχα αντιδράσει καθόλου. Και τις δύο φορές ήταν απροειδοποίητο. Με το μηχανάκι, ανέβαινα μια ανηφόρα και ήρθε ένας ημιαδέσποτος μούργος και με άρπαξε από πίσω. Δεν του άρεσε ο θόρυβος ίσως. Πεζός ήμουν μέσα σε μαγαζί από το οποίο έτρεξα να βγω και με άρπαξε το κανίς του ιδιοκτήτη. Φαίνεται ήταν εκπαιδευμένο να μην αφήνει πελάτες να φεύγουν. Πάντως δεν θεωρώ ότι έχει υποχρέωση κάποιος να ξέρει πως θα φερθεί απέναντι σε ένα δεσποζόμενο ζώο. Την υποχρέωση την έχει ο ιδιοκτήτης αν το ζώο του είναι επικίνδυνο.

Δεν είναι τόσο απλά όσο το λες. Ούτε τόσο δικιολογημένα. Τα τσοπανόσκυλα δεν έχουν φυσιολογική συμπεριφορά και είναι εξαιρετικά επιθετικά ζώα. Τις περισσότερες φορές χωρίς λόγο. Το να αφήνονται μόνα χωρίς επίβλεψη τσοπάνη είναι εγκληματικό. Και αυτό γίνεται συχνότατα. Για τη φαγωμένη Αγγλίδα γράφτηκε ότι μπορεί και να φαγώθηκε από τσοπανόσκυλα. Πες μου τι δικιολογεί αυτή τη κατάσταση: Εμένα με έχουν αρπάξει σκύλοι δύο φορές. Και δεν εισέβαλα σε καμμία περιοχή. Τη μία ήμουν με το παπάκι και την άλλη πεζός. Μιλάμε για αίματα, σκισμένα παντελόνια κλπ.

Εγώ να πω την αλήθεια δεν το βλέπω το θέμα συναισθηματικά. Η (νέα) ζωή και ο θάνατος είναι μεσα στη φύση των ζώων. Πολλά περισσότερα πατημένα κουνάβια θα συναντήσει κανείς σε ένα καλοκαίρι, από όλες τις πατημένες γάτες που θα δει στη ζωή του. Μήπως πρέπει να αρχίσουμε να βάζουμε φάκες για να στειρώσουμε τα κουνάβια; Έτσι θα γλυτώσουν και οι κότες και τα κεραμίδια. Γιατί ειδικά τις γάτες; Και μάλιστα τις γάτες που δεν φορτώνουν εμάς με νέα στόματα αλλά τρέχουν οι ίδιες. Ναι, όλα τα θηλυκά που είχα στο σπίτι ήταν στειρωμένα αναγνωρίζοντας ότι δεν μπορώ να διαχειριστώ τα γατάκια. Άντε μετά τη πρώτη γέννα. Σαφώς και οι γάτες μετά τη στείρωση έχουν αλλαγμένη συμπεριφορά. Λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Τον αρσενικό όμως δεν θα τον στείρωνα με τίποτα. Και μου είναι ανήκουστο να στειρώνεις ένα ζώο (να του στερείς δηλαδή τη φύση του) και μετά να το εγκαταλείπεις στο δρόμο. Θεωρώ ότι από τη στιγμή που στειρώνεις ένα ζώο θα πρέπει να του ανοίξεις και το σπίτι σου. Αλλιώς άστο στην ησυχία του. Τα αδέσποτα γατιά στη γειτονιά μου ζουν μια χαρά. Μαλώνουν, ερωτεύονται, γεννάνε και αργά ή γρήγορα πεθαίνουν. Οι γειτόνοι βγαίνουμε στα μπαλκόνια και τα καταβρέχουμε όταν παραουρλιάζουν και οι καλές κυρίες που τα ταίζουν (πότε-πότε), φροντίζουν να είναι χορτάτα (πότε-πότε). Κανένας ποτέ δεν έχει δηλώσει ενοχλημένος από τα γατιά. Και δεν έχει τύχει να πατήσει κάποιο γατί αυτοκίνητο. Αλλά κι αν γινόταν κάτι τέτοιο, μέσα στη ζωή είναι. Όσα έχουν εξαφανιστεί έχουμε βάσιμες υποψίες ότι τα έχουν εξαφανίσει οι ταλιμπάν του συγκεκριμένου "ζωοφιλικού" συλλόγου. Όσες φορές ρωτήθηκαν για χαμένα γατιά, έδωσαν αόριστες απαντήσεις. Σας συστήνω ανεπιφύλακτα να τσιπάρετε τα ζώα σας. Ειδικά αν κυκλοφορούν εκτός σπιτιού. Αν μάλιστα σκέφτεστε σαν εμένα σχετικά με τη στείρωση, τότε το τσιπάκι θα σώσει το ζώο σας. Κανείς δεν θα τόλμαγε να ευνουχίσει το γάτο μου αν ήταν τσιπαρισμένος. Το λουράκι δεν τον έσωσε. Εγώ φταίω. Και δεν είναι τίποτα το τσιπάρισμα. Το τσιπάκι μπαίνει ανώδυνα και πανεύκολα με μια ένεση, και σε μια στιγμή το γατί γίνεται εντελώς ,,,χάι τεκ. Και μια τελευταία παρατήρηση που πάλι θα ακουστεί παράξενη για ζωόφιλο. Όπως το σκέφτομαι εγώ δεν είναι το ίδιο πράγμα οι αδέσποτες γάτες με τους αδέσποτους σκύλους. Δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο από το νόμο επειδή το λέει κάποιος ηλίθιος τάχα "ζωόφιλος".. Η γάτα είναι ένα πραγματάκι μια σταλιά και οι αδέσποτοι σκύλοι σχηματίζουν αγέλες που μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνες. Πρόσφατο είναι το ατύχημα στη Θράκη με την Αγγλίδα που φαγώθηκε (κυριολεκτικά) από σκύλους. Ο σκύλος δεν είναι σαν τα άγρια ζώα που αναγνωρίζουν τον άνθρωπο στη κορυφή της τροφικής αλυσίδας και τον αποφεύγουν αν δεν προκληθούν. Ο σκύλος είναι εξοικειωμένος με τον άνθρωπο και δεν διστάζει να του επιτεθεί. Ακόμη και χωρίς λόγο. Καθε πεζοπόρος θα σας πει ότι το πιο επικίνδυνο ζώο στα βουνά μας είναι το τσοπανόσκυλο. Και όλοι έχουν να διηγηθούν ιστορίες. Να μη πω για ποδηλάτες. Γι΄αυτό βγήκα από τα ρούχα μου με τον πρόσφατο ξεσηκωμό αυτών των τάχα "ζωοφιλικών" οργανώσεων κατά της πρόβλεψης σε πρόσφατο νόμο (αν θυμάμαι καλά) για τη συγκέντρωση (όχι θανάτωση) των αδέσποτων σκύλων. Τελικά κατάφεραν να αποσυρθεί αυτή η πρόβλεψη και τα μαντρόσκυλα αφού στειρωθούν θα αφήνονται πάλι ελεύθερα. Και επειδή οι σκύλοι θα συνεχίσουν να εγκαταλείπονται από ανεύθυνους ιδιοκτήτες, το πρόβλημα θα συνεχίσει να υπάρχει είτε το ζώο στειρώνεται είτε όχι. Εδώ το υποχρεωτικό τσιπάρισμα κάθε ζώου είναι πράγματι η λύση κατά της εγκατάλειψης. Και σίγουρα η συγκέντρωση τουλάχιστον των πιο επιθετικών από αυτά. Φέτος το καλοκαίρι βρέθηκα στη Θράκη στη περιοχή του Πόρτο Λάγος λίγο καιρό πριν το ατύχημα με την Αγγλίδα. Ποτέ δεν έχω ξαναδεί τόσα πολλά αδέσποτα και πρέπει να σας πω ότι έτυχε και να φοβηθώ. Όπως αποδείχτηκε δεν είχα άδικο.

Αφού σιχάθηκα να περιμένω 2-3 ώρες στην ουρά στο Bansko, είπα την τρίτη μέρα να πάω στο διπλανό χιονοδρομικό. Το Dobrinishte είναι στα 5 χλμ από το Βansko και από εκεί το καταφύγιο Gotse Delchev (που αρχίζει το λιφτ) απέχει άλλα 10 χλμ σε καλό ασφάλτινο δρόμο. Το λιφτ με μια ενδιάμεση στάση σε ανεβάζει στο καταφύγιο Bezbog από όπου αρχίζει η κατάβαση. Το λιφτ (που απ' ότι διάβασα είναι Βουλγαρικής κατασκευής), είναι διθέσια καρέκλα μη αποσυμπλεκόμενη και κάνει κανά μισάωρο να σε ανεβάσει στο προορισμό σου. Η πίστα είναι μία. Ένας μακρύς δρόμος 5 χλμ μέσα στο δάσος που τα έχει όλα. Και μπλε και κόκκινα και μαύρα κομμάτια. Τα μαύρα παρακάμπτονται. Κατά διαστήματα ο δρόμος ανοίγει και δημιουργούνται 2-3 ανοίγματα που τα λες πίστες. Πολύς κόσμος κατεβαίνει εκτός μέσα στα δέντρα. Στη βάση του υπάρχουν και 2 συρόμενα που εξυπηρετούν αρχάριους. Η τιμή της κάρτας είναι (2017) 30 λεβα. Που είναι πανάκριβη για αυτό που προσφέρει. Έχει όμως και μειωμένο στα 20 λέβα. Είτε από το μεσημέρι είτε πολύ βολικά μέχρι το μεσημέρι. Έχει και προσφορές. Γιατί να πάει κανείς εκεί; Για να δει το πανέμορφο Pirin και ένα μικρούλι χιονοδρομικό όπως θα ήταν κάποτε και το Bansko. Για να ξεκολλήσει από το Bansko, να δει και κάτι άλλο και να κάνει λίγο σκι πριν ξεκινήσει το μεσημέρι για Αθήνα. Για να φάει στα όμορφα ταβερνάκια της διαδρομής και στα καταφύγια. Εγώ έφαγα στο καταφύγιο Bezbog και το φαγητό ήταν άψογο και πάμφθηνο σε σχέση με το Bansko. Σημειώστε ότι στο Bezbog δεν πάει δρόμος και τα πάντα κουβαλιώνται με το λιφτ. Υπολογίστε πόσο θα έκανε το φαί σε ένα τέτοιο μέρος στην Ελλάδα. Για να κοιμηθεί φτηνά στα καταφύγια. Βρήκα αυτή τη προσφορά για 4 μέρες φαί, ύπνο και σκι στο Bezbog με 120 λέβα. Τζάμπα. Και αν σας αρέσει το ορειβατικό σκι, τότε να ξέρετε ότι πάνω από το καταφύγιο Bezbog απλώνεται ο παράδεισος. Από την προφανή και ασφαλή διαδρομή 2:30 ωρών για τη διπλανή κορυφή, μέχρι ότι φανταστείτε.

Από τη στιγμή που ο χώρος ανήκει στο χιονοδρομικό αυτό είναι το υπεύθυνο. Και για το αν γίνει κάποιο ατύχημα. Όσο για το αν είναι παράνομη η παρουσία του ...είναι να το συζητάμε; Το στοιχειώδες μόνο να σε ρωτήσω. Αριθμό κυκλοφορίας είχε; Ασφάλεια; Ποινικά δεν είναι αυτά; Άσε όλα τα άλλα εξωφρενικά που με την διαχρονική ανοχή των διευθύνσεων του ΧΚΠ γίνονταν και συνεχίζουν να γίνονται.

Θα ακουστώ αιρετικός αλλά ακούστε κι την άποψή μου. Πρώτα απ' όλα να σας πω ότι είμαι φανατικός γατόφιλος, κάτι που κληρονόμησα από τον πατέρα μου, και που έχει κληρονομήσει απο μένα η κόρη μου. Τα τελευταία χρόνια ακούγεται συνεχώς η άποψη ανθρώπων που μάλιστα οργανώνονται και σε συλλογικότητες, οι οποίοι πιστεύουν ότι οι γάτες είναι πιο ευτυχισμένες χορτάτες στο σαλόνι τους, παρά ελεύθερες και ίσως καμμιά φορά πεινασμένες στο δρόμο. Ανθρώπων που προβάλλουν σε ένα ζώο που ευτυχώς παραμένει ημιάγριο, τις φοβίες τους, τις αναστολές τους ή ακόμη και τις εμονές τους. Έτσι βλέπουμε ανθρώπους σαν τον παραπάνω συνεντευξιαζόμενο (και μάλλον τιμώμενο), να έχουν βαλθεί να εξαφανίσουν τις γάτες από προσώπου γης. Ο συγκεκριμένος έχει βαλθεί να εξαφανίσει τις γάτες από τη Σύρο. Φέτος το καλοκαίρι κάποιοι άλλοι (τουρίστες) κάναν έρανο στη Δονούσα για να στειρώσουν τα γατιά του νησιού με τη δικιολογία ότι όταν το χειμώνα αυτοί (οι τουρίστες) φεύγουν, τα γατιά πεινάνε και κατά την άποψή τους είναι δυστυχισμένα! Στο νησί. Προφανώς για να φύγουν οι γάτες και να γεμίσει το νησί ποντίκια. Η παράνοια σε όλο της το μεγαλείο Συνεχείς διαφημίσεις στη τηλεόραση, άρθρα και συνεντεύξεις όπως η παραπάνω, έχουν βαλθεί να μα πείσουν ότι πρέπει να γίνουμε Λονδίνο. Αυτό είναι του συρμού. Το πολιτικά ορθό. Η σχέση συνύπαρξης και κυριαρχίας που είναι ο ελληνικός τρόπος στη σχέση ανθρώπου-ζώων είναι πια ντεμοντέ. Κυριαρχούν ασυνάρτητοι "ζωόφιλοι" που έβαλαν σκοπό της ζωής τους να εξαφανίσουν τις γάτες από τη Σύρο και παρανοϊκοί αντισπισισιστές που σπάνε χασάπικα. Οι αξιαγάπητες και γνωστές σε όλους κυρίες που φροντίζουν σε κάθε γειτονιά τις γάτες, δεν τιμούνται από αυτούς τους αγγλοσαξωνικής νοοτροπίας συλλόγους τάχα φιλόζωων. Μοιάζουν αταίριαστες και γελοίες στον αποστειρωμένο κόσμο που ονειρεύονται. Μπορώ βέβαια να καταλάβω γιατί πρέπει να είναι στειρωμένη μια σπιτίσια γάτα που ζει κλεισμένη στον 5ο όροφο μιας πολυκατοικίας. Αλλά κανένας δεν μπόρεσε να μου δώσει μια ικανοποιητική εξήγηση γιατί θα πρέπει να στειρωθεί ένα αδέσποτο γατί. Και για να το κάνω πιο προσωπικό το θέμα να σας διηγηθώ την εμπειρία μου. Έχω στο σπίτι μια θηλυκιά στειρωμένη γάτα που κληρονόμησα από τη μάνα μου, και έδώ και σχεδόν 2 χρόνια και ένα αρσενικό που μου τον κουβάλησε η κόρη μου από το σχολείο. Και οι δύο γάτες είναι ημιελεύθερες και μπαινοβγαίνουν στο σπίτι κατά βούληση ακόμη κι όταν εμείς λείπουμε. Έχω φροντίσει να υπάρχει πρόσβαση. Πριν μερικούς μήνες (τη βραδιά με τη μεγάλη βροχή στη Μάνδρα) εξαφανίστηκε ο αρσενικός . Γύρισε μετά από 4 μέρες σε κακά χάλια και ακρωτηριασμένος-ευνουχισμένος. Δεν λέω στειρωμένος γιατί πρέπει να γίνει ξεκάθαρο σε όλους ότι άλλο στείρωση και άλλο ο ακρωτηριασμός-ευνουχισμός. Το έψαξα λίγο κι ανακάλυψα ότι τον γάτο (που φορούσε λουράκι αλλά δυστυχώς δεν είχε τσιπάκι) τον είχε κλεψει από τη αυλή μου μια κυρία από έναν από αυτούς τους συλλόγους, και τον είχαν ευνουχίσει σε γνωστό κτηνιατρείο του Πειραιά στην οδό Λαμπράκη. Μάλλον δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιήσουν την τεράστια φάκα με δόλωμα που χρησιμοποιουν κολλώντας την στα κάγκελα των αυλών για να παρασύρουν τα γατιά. Βλέπετε ο δικός μου μεγαλωμένος στην αγκαλιά, πήγαινε ο βλάκας σε όποιον του έκανε ψιτ. Μίλησα στο τηλέφωνο με αυτή τη κυρία και με μιά φίλη της και γειτόνισα μου, και ενώ ήμουν παράλογα ευγενέστατος, με σκυλόβρισαν και οι δύο και με απείλησαν με μήνυση επειδή ο γάτος δεν ήταν τσιπαρισμένος. Λες κι αυτή όταν τον έκλεβε ήξερε αν είναι τσιπαρισμένος. Ο γάτος βέβαια είναι γνωστός σε όλους στη γειτονιά και φορούσε και λουράκι. Στο κτηνιατρείο του Πειραιά που επισκέφθηκα μου είπαν (απολογητικά) ότι αυτοί δεν είχαν ευθύνη αφού ο γάτος δεν ήταν τσιπαρισμένος και ότι δεν μπορούσαν να ξέρουν ότι δεν ήταν της κυρίας που τους τον έφερε. Είπα να παραβλέψω ότι ξέραν πολύ καλά ποιά ήταν αυτή η κυρία. Η κτηνίατρός μου (στον Αίλουρο στο Φάληρο) που της πήγα το γάτο να τον δεί, μου είπε να το ξεχάσω γιατί θα μπλέξω και ότι αυτοί οι σύλλογοι πάνε αγκαλιά με το δικηγόρο. Τους κάνουν συνεχώς μηνύσεις και το ίδιο κάνουν και αυτοί σε άλλους. Στη αστυνομία φρίκαραν και μου είπαν να το ψάξουμε γιατί αν είναι κακοποίηση τότε διώκεται αυτεπάγγελτα. Με έκπληξη ανακαλύψαμε και εγώ και ο συμπαθέστατος αστυνομικός ότι πρόκειται για μια συνηθισμένη κτηνιατρική πρακτική. Γιατί βλέπετε όλοι αυτοί οι τάχα "φιλόζωοι" είναι και φτηνιάρηδες που προτιμούν το τσίπικο ακρωτηριασμό από την προφανώς ακριβώτερη και φιλική για το ζώο βασεκτομή. Που αν το ψάξετε, μια χαρά γίνεται. Στη αστυνομία μου πρότειναν να κάνω μήνυση τουλάχιστον για αυτοδικία, αλλά είπα να μη το συνεχίσω. Μου είπαν ότι θα τηλεφωνούσαν σε αυτή τη κυρία για προειδοποίηση. Δεν ξέρω αν το έκαναν. Μου σύστησαν πάντως αν τις ξαναδώ με τη φάκα να καλέσω το 100. Στο μεταξύ εγώ έπρεπε να ηρεμήσω τη σοκαρισμένη κόρη μου και να της εξηγήσω γιατί κάποιος έκανε κάτι τέτοιο στο γάτο της, που μεγάλωσε στην αγκαλιά της και κοιμόταν στο κρεβάτι της. Ο γάτος παρόλο που μου λέγανε ότι δεν θα επηρεαστεί καθόλου, έχει αλλάξει εντελώς συμπεριφορά και εκεί που ήταν ένα παιχνιδιάρικο και κοινωνικό ζώο, έχει κλειστεί στο σπίτι, τρώει και κοιμάται συνέχεια. Γατοψυχίατρος δεν είμαι πάντως καλά δεν μου φαίνεται. Και για να κλείσω να πω δυο πράγματα. Τι είδους ζωόφιλος είναι βρε παιδιά κάποιος που βλέπει μια οικογένεια γατιών να λιάζεται στην αυλή και την αποκαλεί απαξιωτικά "αποικία"; Τι είδους ταλιμπάν πρέπει να είναι κανείς βρε παιδιά όταν μέσα στο βράδυ, μέσα στη τρομερή καταιγίδα, βγαίνει στα κρυφά και κλέβει με φάκες σαν τεράστιες ποντικοπαγίδες, γάτες από ξένα σπίτια για να τις εξαφανίσει; Πάντως αν θέλετε να δείτε πως είναι οι άνθρωποι που αγαπούν τις γάτες και μια πόλη που αγαπά τις γάτες, σας συστήνω να δείτε την ταινία Kedi. Και χέστε όλους αυτούς τους στερημένους συναισθηματικά τάχα ζωόφιλους που μας έχουν πρήξει τα τελευταία χρόνια.

Τι σφυρίχτρες λέτε. Εγώ άκουσα-διάβασα στις ειδήσεις από τη προηγούμενη μέρα το απόγευμα, ότι είχαν ήδη εντοπιστεί. Προφανώς από το σήμα του κινητού και προφανώς άμεσα. Απλά οι "διασώστες" δεν μπορουσαν να τους προσεγγίσουν γιατί είχε κακό καιρό. Πήγαν την άλλη μέρα, αφού ξημέρωσε. Φανταστείτε να βρίσκονταν οι μακαρίτες και σε καμιά ορθοπλαγιά. Χρειάζονται μάλλον άλλου τύπου διασώστες, που να μπορούν να σε σώζουν και όταν κάνει κρύο. Το μήνυμα προς όλους πρέπει να είναι ότι στην Ελλάδα άμα χαθείς χάθηκες.

Ειδοποίησαν ότι χάθηκαν στις 14:30. Βρέθηκε η θέση τους από το σήμα του τηλεφώνου τους και τελικά προσεγγίστηκαν την άλλη μέρα το πρωί. Σχετικά κοντά στο χιονοδρομικό απ΄ ότι καταλαβαίνω. Σίγουρα υπάρχει πρόβλημα.

Προχτές μια νταλίκα φορτωμένη με κηπευτικά, πήρε φωτιά (η καρότσα, όχι ο τράκτορας) ενω βρισκόταν στο δρόμο για τη Σούδα. Η φωτιά (λέει) πήρε γρήγορα μεγάλες διαστάσεις Κι αν είχε πάρει φωτιά το βράδυ μέσα στο πλοίο; Ότι και να πείτε, είναι ανατριχιαστικό να το σκέφτεσαι. http://www.lifo.gr/now/greece/179116/ntalika-tylixtike-stis-floges-en-kinisei-sta-xania

Θα μου πεις κάποιοι δεν προσέχουν πουθενά. Γιατί να προσέχουν στα τούνελ; Εγώ πάντως ανατριχιάζω και εκνευρίζομαι αφάνταστα όταν μέσα σε ένα τούνελ μου κολλάνε στο ένα μέτρο. Όταν βλέπω προσπεράσεις με 200. Έχω δει μέσα σε πηγμένο τούνελ ακόμη και προσπέραση από δεξιά, από την υποτυπώδη ΛΕΑ. Μπορεί το όριο ταχύτητας (70) να έχει μπει στο βρόντο. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κανόνες ασφαλείας απαράβατοι στη κίνηση μέσα στα τούνελ. Και αυτοί είναι 1. ότι ποτέ δεν αλλάζουμε λωρίδα, 2. ότι δεν προσπερνάμε σε καμμία περίπτωση ούτε από άλλη λωρίδα, 3. ότι κρατάμε τεράστια απόσταση ασφαλείας βοηθούμενοι και από τα φώτα δεξιά μας. Με λίγα λόγια κρατιόμαστε σε μεγάλη απόσταση από τα αυτοκίνητα μπρος-πίσω (απόσταση ασφαλείας) αλλά και δεξιά-αριστερά (όχι προσπεράσματα), και δεν κάνουμε τίποτα που να μπορεί να ξαφνιάσει κάποιον οδηγό που δεν προσέχει. Αν σε ένα τούνελ με μήκος ένα χιλιόμετρο γίνει ατύχημα στη μία άκρη, τότε για να βγούμε από την άλλη θέλει 20' περπάτημα. Στο χτεσινό ατύχημα στο Μέτσοβο, νταλίκα πήρε φωτιά ακριβώς μετά την έξοδο από το τούνελ. Αν γινόταν αυτό σε μέρα με κίνηση και η νταλίκα σταματούσε 50 μ. πιο μέσα, τότε μπορεί να είχαμε νεκρούς. Το τούνελ στο Μέτσοβο είναι 3500 μ και για να το περπατήσεις ανάποδα (για να βγείς από την άλλη), θέλεις μια ώρα και. Το τούνελ σε ελάχιστο χρόνο θα γεμίσει καπνό. Ακόμα και με τις εξόδους διαφυγής προς το διπλανό τούνελ (που δεν υπάρχουν πάντα) δεν εξασφαλίζεται ότι θα τη γλυτώσει κανείς. http://www.iefimerida.gr/news/391019/metsovo-ntalika-tylihthike-stis-floges-stin-egnatia-odo-diakopi-kykloforias-eikones

Πολύ ωραίο άρθρο για τον οινοτουρισμό Ρίξτε μια ματιά εδώ για να δείτε τι έχουν σκαρφιστεί στη Νότια Αφρική όπου σημειώστε ότι ο οινοτουρισμός σκίζει. Ένα wine tram Εκεί βέβαια είχαν την ιδέα, έφτιαξαν το τραινάκι μόνοι τους, φαντάζομαι ότι πληρώνουν και κάποιο ενοίκιο για τη χρήση των γραμμών και όλα καλά. Θα εισπράτουν και από τους επιβάτες αλλα και από τα οινοποιεία. Έχουμε κι εδώ τις γραμμές και κάθονται. Με δίκτυο σε όλη τη Πελοπόννησο αλλά και στην Αιτωλοακαρνανία. Αλλά εμείς θα περιμέναμε να μας υλοποιήσει ένα τέτοιο σχέδιο το κράτος. Γιατί ανάθεμα κι αν βρισκόταν ένας μαγαζάτορας στον οποίο το τραινάκι θα έφερνε πελάτες, που να δεχόταν να πληρώσει τον επιχειρηματία που θα υλοποιούσε μια τέτοια ιδέα.

http://www.pghm-chamonix.com Οι Γάλλοι χωροφύλακες ψηλού βουνού. Δημόσια και δωρεάν διάσωση στα σημαντικότερα βουνά της Γαλλίας και της Ευρώπης. Μακράν η καλύτερη υπηρεσία διάσωσης που υπάρχει παγκόσμια. Σε μερικά από τα διασημότερα βουνά στο κόσμο, όπου ανεβαίνει όποιος θέλει, όποτε θέλει, όπως θέλει, χωρίς να δώσει λογαριασμό σε κανένα, και χωρίς να πληρώσει φράγκο σε κανένα. Έχω δει και πληρωτή διάσωση. Κι αυτή, αν έχεις λεφτά κι αν θέλεις να πληρώσεις. Αλλιώς δεν σε υποχρεώνει κανείς. Αλλά εισιτήρια, κανόνες και υποχρεωτικούς οδηγούς δεν έχω συναντήσει. Την άποψη για την αποθάρρυνση της αύξησης των ορειβατικών αναβάσεων για να μην αυξηθούν τα ατυχήματα, δεν ξέρω πως να τη σχολιάσω. Λείπει η κουλτούρα του βουνού στην Ελλάδα. Γι' αυτό όποτε γίνεται ατύχημα γίνεται και πρώτο θέμα στις ειδήσεις. Γιατί ακόμη και σήμερα ακούγεται απίστευτο (αν όχι απαράδεκτο) στο πολύ κόσμο ότι κάποιοι διασκεδάζουν ανεβαίνοντας στο Στεφάνι. Που όχι, δεν έγινε πιο εύκολο απ' ότι ήταν. Απλά εν έτει 2018 είναι πια μια διαδρομή που δεν είναι επίτευγμα αλλά μια ανάβαση που θα πρέπει να μπορεί να κάνει κάθε απόφοιτος μιας σχολής ορειβασίας. Το επίπεδο έχει ανέβει. Δεν είμαστε στις αρχές του 1980. Και σιγά σιγά μαθαίνει κι εδώ ο κόσμος ότι ορειβασία σημαίνει σχοινιά, σίδερα, ατυχήματα, ελευθερία. Όπως το ξέρει και η τελευταία γιαγιά στις προηγμένες ορειβατικά χώρες.

Δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς προτείνετε. Να σταματήσει ο κόσμος να ανεβαίνει στα βουνά για να μη κλαίνε οι μανούλες τους; Να μπει εισιτήριο για να ανεβαίνουν λιγότεροι και έτσι να μειωθούν τα ατυχήματα; Να γίνει υποχρεωτική η χρήση οδηγών για να βγάλουν κι αυτοί κάνα φραγκο; Να δείχνει δίπλωμα οποίος θέλει να ανέβει στο βουνό; Να σταματήσει να υπάρχει ακόμη και αυτή η στοιχειώδης διάσωση αφού τα 'θελαν και τα 'παθαν; Να πληρώνει η μάνα μου για χιονοδρομικά και οι ορειβάτες για διάσωση; Ρωτάω μόνο από περιέργεια για να καταλάβω πως σκέφτονται για το θέμα άνθρωποι που έχουν κάποια σχέση με το βουνό. Γιατί αν άνθρωποι που έχουν κάποια σχέση λένε αυτά που διαβάζω πιο πάνω, τότε δικιολογημένα οι ασχετοι-"το-βουνό-δεν-συγχωρεί" δημοσιογράφοι, γράφουν όλες αυτές τις μπούρδες που κατά καιρούς διαβάζουμε.

Πάντως η συγκεκριμένη διάσωση θα δουλέψει θετικά και για τον τουρισμό, μιας και όπως διαβάζω αλλού, η διασωθείσα είναι αλλοδαπή.