pka

Guest House Legeto+359 895 614021 hristo_cholakov94@abv.bg

Ξεκινάω με αυτή τη δήλωση του αγαπητού Pepe από το νήμα του Bansko Έχω πάει 5-6 φορές Bansko και φέτος, ανάμεσα πρωτοχρονιά και Φώτα, πήγα για πρώτη φορά στο Borovets. Ε λοιπόν κατά τη γνώμη μου αυτό που λέει ο Pepe δεν ισχύει και ακριβώς. Σε ότι αφορά τα μηχανήματα μπορεί στο Boro να μην είναι υπερσύγχρονα όπως στο Bansko, αλλά είναι απολύτως επαρκή. Εμένα μια χαρά μου φτάνουν τα γρήγορα τετραθέσια αποσυμπλεκόμενα τύπου Ηρακλή. Που τα βάζουν μάλιστα να τρέχουν πολύ πιο γρήγορα από τον Ηρακλή. Σε ότι αφορά στην ουρά που διάβαζα ότι υπάρχει στην 6θέσια γόνδολα, θα πω μόνο "αστεία πράγματα". Από τις 3 μέρες μόνο τη μία (Σάββατο) βρήκαμε μια τεράστια ουρά στη γόνδολα που έφτανε στο δρόμο. Σε 10 λεπτά ήμασταν επάνω. Αν έχεις μείνει 2 ώρες στην ουρά στο Bansko μόνο να γελάσεις μπορείς. Σε ότι αφορά τους Βούλγαρους, τόσα χρόνια έλεγα και μου λέγανε ότι το Bansko δεν έχει πολλούς Βούλγαρους γιατί είναι ακριβό για αυτούς. Ε λοιπόν το Borovets ήταν γεμάτο Βούλγαρους. Η συντριπτική πλειοψηφία ήταν Βούλγαροι. Κάθε λογής Βούλγαροι. Αρχάριοι, τζιμάνια, αστέρια, μισότρελλοι. Όλοι καλοί δηλαδή και κάθε λογής. Δεν εξηγείται μόνο επειδή είναι πιο κοντά η Σόφια. Πιστεύω ότι πάνε γιατί ξέρουν ότι εκεί κάνεις καλύτερο σκι. Δεν το μέτρησα με τη μεζούρα αλλά μου φάνηκε μεγαλύτερο από το Bansko που το ξέρω καλά. Αυτά που έκανα ήταν σίγουρα περισσότερα και η αίσθηση είναι αυτή που μετράει. Ανεβαίνοντας με τη γόνδολα οι τρεις κόκκινες πίστες Γιάστερμπετς είναι ατελείωτες και απολύτως συγκρίσιμες με τις κόκκινες του Bansko. Εμένα μου φάνηκαν μεγαλύτερες. Μπορεί να είναι πράγματι, μπορεί να ήταν και το χιόνι. Το χιονοδρομικό Μάρκουτζικ βρίσκεται στο πάνω μέρος και νόμιζα ότι είναι 3-4 μικρούλες πίστες. Αλλά όταν πήγα έπαθα πλάκα. Οι πίστες είναι απολαυστικές και η κάθε μία 2-3 φορές σαν τον κόκκινο Ηρακλή και τον Βάκχο. Και μία μαυροκόκκινη. Αρκετός κόσμος πήγαινε και κόλλαγε όλη μέρα εκεί. Στο κάτω αριστερά μέρος (Σιτνιάκοβο) που γίνεται και το νυκτερινό, δεν πηγαίναμε τις πρώτες 2 μέρες γιατί νομίζαμε ότι θα πήζαμε στους αρχάριους. Και όταν την τελευταία μέρα πήγαμε και εκεί, πάθαμε πλάκα. Απολαυστικές κόκκινες που μπορεί να μην είχαν το μήκος των Γιάστερμπετς αλλά που ήταν κι αυτές πολύ μεγάλες και αν θυμάμαι καλά κάναμε και 1-2 που τις έλεγε μαύρες αλλά εγώ θα τις έλεγα μαυροκόκκινες. Και το πιο καλό και απίστευτο είναι ότι 3 μέρες (μέσα στις γιορτές) κάναμε σκι (σε κόκκινόμαυρες πίστες) λες και ήμασταν μόνοι μας. Δεν υπήρχε ο απίστευτος κόσμος και ο απίστευτος κίνδυνος που έχω αντιμετωπίσει στο Bansko στις πίστες 5 και 10. Μαζευόταν ο κόσμος στα πολύ εύκολα και στα άλλα ήταν απόλαυση. Ακόμη και αριστερά, στο Σιτνιάκοβο με τον πολύ κόσμο, κατέβαινες τις (αρκετές) πιο δύσκολες πίστες μόνος. Κατέβηκα στο Σιτνιάκοβο μία πίστα λίγο πριν φύγω το μεσημέρι, και ανάθεμα κι αν την είχε κατέβει άλλος όλη μέρα. Δεν θυμάμαι πόσα χρόνια έχω να δω τόσο καλά στρωμένες πίστες στο Bansko. Και σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Σε τρεις μέρες έβαλε 1 μέτρο. Τη πρώτη μέρα δεν έβλεπα τα σκι μου. Πούδρα πούδρα πούδρα. Τη δεύτερη μέρα βρήκαμε μπάμπς επειδή αργήσαμε να ανέβουμε, και την τρίτη μέρα χαλί. Λίγα πράγματα βρήκα αρνητικά στο Boro. Δεν έχει μπλε πίστες. Αυτοί οι δρόμοι που σπρώχνεις και τους λένε μπλε πίστες (ή path ή δεν ξέρω τι άλλο) είναι αστείοι και επικίνδυνα πηγμένοι στον κόσμο. Αν πάτε με αρχάριους μη πάτε στο Borovets. Το Borovets είναι ο παράδεισος του μέσου σκιέρ. Ακόμη και οι μαύρες του δεν είναι τόσο δύσκολες όσο η Tomba. Έχουν σκαλιά. Αλλά το τραγικό που έχει το Borovets είναι αυτοί οι δρόμοι και τα μονοπάτια που συνδέουν τις πίστες ή που είναι στην αρχή της πίστας ή που είναι στο τέλος της πίστας. Μιλάμε για τεράστια ισιώματα. ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ. Μου βγήκε η πίστη στο περπάτημα. Μου πόναγαν μια εβδομάδα οι αχίλλειοι τένοντες. Και δεν μπορείς να αποφύγεις με τίποτα τα ισιώματα, ειδικά αν θέλεις να μετακινηθείς ανάμεσα στα τρία χιονοδρομικά. Αλλά και μέσα στο ίδιο χιονοδρομικό πεδίο. Τελειώνεις τις κόκκινες, περπάτημα. Πας στη γόνδολα, περπάτημα, κάνεις κάποια ευκολότερη από κόκκινη, πάρα πολύ περπάτημα. Παρόλο που τρεις μέρες ξεσκιστήκαμε στο σκι, η εικόνα που μου έμεινε είναι κάτι τύποι να περπατούν στο ίσιωμα κουβαλώντας στα χέρια σνόουμπορντ. Αν θέλουν να αναπτύξουν το χιονοδρομικό αυτό είναι για μένα το κορυφαίο σημείο προσοχής. Πρέπει οπωσδήποτε να ανοιχτούν νέοι διάδρομοι μέσα στο δάσος ακόμα και με κλείσιμο κάποιων υπαρχόντων διαδρόμων. Με ανταλλαγή ίσως; Δεν ξέρω. Όποιος έχει τα γένια... Το εκτός πίστας που κάναμε ήταν κάτω από πυλώνες. Ήταν το πρώτο χιόνι και ήθελε να κάτσει λίγο για να είναι ασφαλές από βαθιά θαμμένες πέτρες. Εκτός πίστας βέβαια έκαναν όπου τους κατέβαινε στο κεφάλι. Δεν έχω ξαναδεί τόσους πυροβολημένους μαζεμένους στο ίδιο μέρος. Που όμως το ξέρανε το μέρος, αλλιώς δεν θα πήγαιναν. Δεν μιλάω για γκρεμούς ή δυσκολία. Μιλάω να κατεβαίνουν μια κατηφόρα 5 δευτερόλεπτα μάξιμουμ, μέσα και πάνω από θάμνους, και μετά να έχουν μισή με μία ΩΡΑ σαρκοτυρρανία και κολύμπι μέσα στις σούπες μέχρι το λαιμό για να φτάσουν ξανά στο πολιτισμό. Τους έβλεπες από το λιφτ και τους λυπόσουν. Αν πάτε εκτός, προσοχή. Να πάτε με άνθρωπο που εμπιστεύεστε τη διανοητική του κατάσταση. Το Μπόροβετς (το "χωριό") σαν μέρος μου άρεσε. Δεν το περίμενα έτσι. Κοιτώντας από το street view, νόμιζα ότι θα βρω 5-10 εστιατόρια, σκόρπια στο δάσος. Και δεν γύρευα αυτό. Ήθελα κάτι μαζεμένο σαν την οδό Pirin στο Bansko. Αλλά το street view τραβήχτηκε καλοκαίρι και αυτό που βρήκαμε ήταν ακριβώς αυτό που θέλαμε και καλύτερα από την Pirin. Μια αγορά και κάθε λογής μαγαζιά μαζεμένα σε 1-2 δρόμους, αρκετά μεγάλους για να κάνεις μια μικρή βόλτα και χάζι στα μαγαζιά, αλλά και αρκετά μικρούς για να μη σου βγαίνει το λάδι στο περπάτημα όπως στο Bansko αν θες να πας από τη γόνδολα στη πλατεία. Εμείς είχαμε κλείσει για Χριστούγεννα στο Bansko, αλλά με τις φετινές αχιονίες των Χριστουγέννων το ακυρώσαμε και κλείσαμε 2 μέρες πριν φύγουμε για Μπόροβετς. Όταν το αποφασίσαμε την τελευταία στιγμή, για να βρεις δωμάτιο μέσα στο Borovets ήθελες ένα 100ρικο το λιγότερο. Το βρήκα και ακριβό και απαράδεκτο να δώσω για δωμάτιο στο Μπόροβετς πιο πολλά από την Κορβάρα. Οπότε επιλέξαμε να μείνουμε στο γειτονικό Σάμοκοβ όπου υπήρχε μεγάλη προσφορά αξιοπρεπών δωματίων με ένα 20ρικο (4-5 φορές φτηνότερα από το Μπόροβετς). Είχε και με πισίνες ακριβώτερα. Το Σάμοκοβ απέχει 10 χλμ από το Borovets. Είναι μόνο 300 μ. χαμηλότερα από το χιονοδρομικό και ο σχεδόν ίσιος δρόμος είναι άψογος χωρίς απότομες ανηφόρες και στροφές. Απόσταση αναπνοής δηλαδή. Σκεφτείτε ότι η Αράχωβα έχει 800 μ. υψομετρική και άπειρα παγωμένα στροφιλίκια μέχρι τα Κελάρια. Και παρόλη την πανεύκολη πρόσβαση, με την ελάχιστη απόσταση και το περίπου ίδιο υψόμετρο με το χιονοδρομικό, τα πάντα είναι πολύ πολύ φτηνότερα στο Σάμοκοβ από ότι στο Μπόροβετς. Δύο και τρείς και τέσσερις φορές φτηνότερα. Για τα δωμάτια είπα. Το φαγητό ήταν επίσης πολύ φτηνό . Τέσσερα άτομα, του σκασμού με τουλάχιστον 2 πιάτα ο καθένας και μπύρες σε εστιατόρια από καλά μέχρι εξαιρετικά, με 45-70 λέβα. Ενώ το Μπόροβετς είχε τιμές Ελλάδας και βάλε. Χωρίς καμιά συζήτηση το Σάμοκοβ είναι αυτό που λέμε στα ελληνικά "value for money". Και όλη αυτή η διαφορά για 10 χλμ ίσιο δρόμο. Απορώ με αυτούς που ζητάνε ρηζόρτ και άλλα μεγαλεία σε Παρνασσούς και Καλάβρυτα. Εννοείται ότι αν ήμουν Αραχωβίτης ή Καλαβρυτινός θα κυνηγούσα αλύπητα κάτι τέτοιες ιδέες. Το παράδειγμα του Σάμοκοβ βγάζει μάτια. Σημειώστε ότι το Σάμοκοβ είναι ολόκληρη πόλη, με τις ωραίες και τις άσχημες γειτονιές της, με τα όμορφα και τα άσχημα σπίτια της, χωρίς κανένα τουριστικό κέντρο. Αν περιμένετε να βρείτε που θα φάτε κάνοντας βόλτα τριγύρω, θα μείνετε σίγουρα νηστικοί και ξεποδαριασμένοι. Εμείς κινηθήκαμε με το tripadvisor και το google maps, και μπορώ να πω ότι όλες οι επιλογές μας ήταν πετυχημένες. Αλλιώς δεν γίνεται. Συμπέρασμα: Αν ξαναπάω για σκι στη Βουλγαρία θα πάω πάλι στο Borovets και θα μείνω στο Σάμοκοβ. Λυπάμαι να πω ότι το Bansko θα με ξαναδεί μόνο αν πάω μαζί με κάποιο αρχάριο στη παρέα. ΥΓ1 Και ένα περιστατικό που μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση. Μια μέρα ψάχναμε συνεργείο για να βάλουμε στο αμάξι μια λάμπα που κάηκε, και βρεθήκαμε σε ένα μικρό ΚΤΕΟ. Εκεί λοιπόν που προσπαθούσαμε να συνεννοηθούμε με νοήματα, πετάγεται η γυναίκα του αφεντικού και μας ρωτάει σε άψογα Ελληνικά (με προφορά βουλγαρική) αν είμαστε Έλληνες. Χάρηκα που άκουσα τη γλώσσα και την ρώτησα αν έχει ζήσει στην Ελλάδα και έμαθε τόσο καλά τα Ελληνικά. Και τι μου απαντάει η κυρία; Ότι δεν έχει ζήσει στην Ελλάδα, ότι είναι ντόπια πάππου προς πάππου Σαμοκοβίτισα και ότι μιλάει τα Ελληνικά επειδή είναι Σαρακατσάνα! Μου είπε επίσης ότι στο Σάμοκοβ ζουν αρκετοί Σαρακατσάνοι και μας σύστησε ένα ξενοδοχείο που το έχει μια Σαρακατσάνα για να μιλάμε και Ελληνικά! Ξαφνιάστηκα και μιλήσαμε αρκετά. Μου είπε ότι η γλώσσα (που επαναλαμβάνω τη μίλαγε άψογα) σιγά σιγά χάνεται με τους μικτούς γάμους. Ο γιός της δεν τα μιλάει, παρόλο που ξέρει την καταγωγή της μητέρας του και την ακούει να μιλάει Ελληνικά με τη γιαγιά του. Δεν σας κρύβω ότι έπαθα πλάκα για να πάθω μεγαλύτερη πλάκα όταν διάβασα ότι οι Σαρακατσάνοι εγκαταστάθηκαν στη Βουλγαρία πριν 200+ χρόνια (!) κυνηγημένοι από τον ...Αλή Πασά. Και κάτι τελευταίο. Πληροφορίες για τους Σαρακατσάνους στη Βουλγαρία και το Σάμοκοβ, βρήκα (στα Ελληνικά) και στο site της κρατικής Βουλγαρικής ραδιοφωνίας. Για να εκτιμήσω έτσι και την ακομπλεξάριστη στάση μιας χώρας και ενός λαού απέναντι στις μειονότητές του, που κατά τη γνώμη μου αποτελούν πλούτο στο μωσαϊκό μιας χώρας. ΥΓ2 Τη τελευταία μέρα μετά το σκι πήγαμε κατευθείαν για θερμά λουτρά στη Sapareva Banya. Λιγώτερο από μισή ώρα από το Borovets σχεδόν πάνω στο κεντρικό δρόμο. Ήταν τέλεια, δεν θέλαμε να φύγουμε. Το χωριό τουριστικό με κάμποσα μαγαζιά για να φας αν θες μετά το μπάνιο. Το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Αν ανοίξουν τη 10 και στο πάνω μέρος η 5 είναι κλειστή, μιλάμε για κίνδυνο θάνατο. Εγώ ακύρωσα. Δεν τη ξαναπατάω.

http://www.snowclub.gr/forums/index.php?showtopic=20381&hl= Εδώ για τα πάντα.

Το έχω πει πολλές φορές. Το να βγαίνεις στο βουνό και να στηρίζεσαι σε ένα smartphone είναι πάρα πολύ επικίνδυνο. Σχεδόν γελοίο. Η μπαταρία τελειώνει ΠΑΝΤΑ σε χρόνο μηδέν και μένεις χωρίς προσανατολισμό και χωρίς επικοινωνία. Μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Κανονικό gps και μάλιστα με κανονικές μπαταρίες (όχι ενσωματωμένες) είναι ακόμα εκ των ων ουκ άνευ. Θα πρέπει να αλλάξει δραματικά η τεχνολογία στις μπαταρίες για να αλλάξουν τα πράγματα.

Πριν μερικά χρόνια βρέθηκα στο Bansko με ανοιχτή τη 10 και κλειστό το πλατό και κυρίως κλειστή τη 5. Η κατάσταση ήταν απιστευτη. Στο πάνω μέρος, πριν τη πρώτη διασταύρωση ήταν ο ένας πάνω στον άλλο. Πολύ επικίνδυνα. Μας κτυπησαν και φύγαμε. Τώρα βέβαια θα είναι ανοικτή η τομπα. Αλλά πιθανολογώ ότι αυτοί που δημιουργούσαν το απίστευτο πρόβλημα στην ευκολη 10 δεν είναι από αυτούς που πάνε στη τομπα. Οι περισσότεροι ήταν με σνόουμπορντ. Και εγώ δεν θέλω να βγάλω τρεις μέρες ανεβοκατεβαίνοντας μόνο μια μαύρη πιστα για να γλυτώσω από αυτούς. Πάντως απορώ. Φέτος κρύο είχε. Κανόνια έχουν πολλά. Ανάλογα με την Ιταλία. Εκεί όμως θα ηταν τα πάντα ανοιχτά και αψογα ακόμα και αν δεν είχε χιονίσει από αρχές Νοέμβρη. Ενώ στο Bansko...

Δεν τα βλέπω καλά τα πράγματα. Πέτρες και χόρτα. Για να δούμε αύριο που ανοίγει τι θα δώσουν. Κυριακή κοντή γιορτή.

Ο Πλαστήρας είναι ντόπιος Παλιοχωρίτης. Πολύ παλιά, σε δύσκολη στιγμή, με είχε βοηθήσει ως διευθυντής. Αν μη τι άλλο, το σκι κυλάει στο αίμα του.

Σήμερα το πρωί στη κάμερες σιλιγκαρνικα φαινόταν μια πίστα (μάλλον η 4) να είναι ξέχιονη. Στο πλατό ήταν γεμάτο χόρτα και φαίνονταν τα τσιμέντα από τους πυλώνες. Αν δεν ανοίξουν τα πάντα όλα υπάρχει πρόβλημα. Βρέθηκα πριν μερικά χρόνια Χριστούγεννα με τις δεξιά πίστες κλειστές (τόμπα, κόκκινες) και κινδυνεύσαμε. Φύγαμε μια μέρα νωρίτερα. Θα περιμένω μέχρι το πάρα πέντε αλλά αν δεν ανοίξουν όλα (τουλάχιστον ψηλά) λέω να κάτσω σπίτι μου. Θα χάσω το ξενοδοχείο αλλά θα γλυτώσω τη ζωή μου. Πεπε κράτα μας ενήμερους.

Μπορεί το χωριό να άσπρισε αλλά στο βουνό οι πίστες φαίνονται χορταριασμένες. Σε όλα τα μήκη και πλάτη του βουνού. Είμαι ένα βήμα από το να το ακυρώσω. Ελπίζω στα κανόνια. Αλλά κι αυτά τα βλέπω στις κάμερες συνεχώς κλειστά. Παρόλο που φαίνεται από το θερμόμετρο της κάμερας να έχει κρύο για να δουλέψουν. Με το μισό χιονοδρομικό κλειστό δεν παίζει το Bansko. Δεν είναι μόνο ότι δεν είναι ευχάριστο. Είναι πολύ επικίνδυνο.

Ποιά μάζα; Το σύρμα που γλίστρησε (τρόπος του λέγειν) μέσα από 4-5 κλέμες δεν είναι πιθανό να είναι για πέταμα;

Τα links οδηγούν υποχρεωτικά στο tapatalk το οποίο δεν παρακάμπτεται. Αν επιλέξεις να το παρακάμψεις σε οδηγεί στη πρώτη σελίδα του φόρουμ και όχι εκεί που θέλει το link.

Από την Καθημερινή: Μπορίσοφ: Να συνδέσουμε ενεργειακά, οδικά και σιδηροδρομικά το Αιγαίο με τη Μαύρη Θάλασσα ... Ο κ. Μπορίσοφ γνωστοποίησε ότι περί το τέλος του τρέχοντος μηνός θα εγκαινιαστεί ο αυτοκινητόδρομος από το Σαντάνσκι μέχρι τα στενά της Κρέσνα, τμήμα του πανευρωπαϊκού διαδρόμου IV, που συνδέει τη Θεσσαλονίκη με τη Σόφια. ...

Τι μου θύμησες!!! Ήμουν κι εγώ σε εκείνο το τρένο. Στο δρόμο για το Bansko. Αγουροξυπνημένοι αλά διασκεδάζοντας τη κατάσταση στο Παλιοφαρσαλο Βόλτες στη Θεσσαλονίκη για να περάσει η ώρα Το απόγευμα, περιμένοντας τον ...Γκοντό (το τρένο με το αυτοκίνητο). Ήρθε! Ήρθε! Το βραδινό τρένο, τότε είχε ακόμα κλινάμαξα. Τώρα πια ταξιδεύεις καθιστός. Λίγο καιρό αργότερα πήρα μια επιστολή συγνώμης από τον ΟΣΕ. Τι να το κάνεις, χάσαμε τη μέρα τζάμπα και βερεσε. Πάντως για να γυρίσω στο τωρινό θέμα μας (Φαλακρό), νομίζω ότι αν τα φτιάξουν όλα αυτά, θα (ξανα)φτιάξουν το καλύτερο χιονοδρομικό στην Ελλάδα. Είναι χαώες. Όλα αυτά με τα χλμ πίστας είναι χωρίς νόημα στο Φαλακρό. Πας όπου θες. Του λείπουν βέβαια οι μαύρες και το περιπετειώδες οφπίστ, αλλά δεν είναι αυτά που ψάχνει ο πολύς κόσμος. Και με τα προβλήματα ...υπερπληθυσμού που έχει το διπλανό Bansko δεν βλέπω κάποιο λόγο ένας Έλληνας να πάει εκεί και όχι στο Φαλακρό.

Άγρια επίθεση δέχθηκε προπονητής στο Χιονοδρομικό Κέντρο Πηλίου από μία παρέα τριών σκιέρ όταν τους κάλεσε να μην παραβιάσουν χώρο στον οποίο προπονούσε την αθλήτριά του. Πηγή: magnesia.gr Η επίπληξη του προπονητή να μην παραβιάσουν το χώρο σήμανσης του Χιονοδρομικού Κέντρου με κορδέλες, έκανε την παρέα των τριών σκιέρ, να του επιτεθούν και να τον χτυπήσουν με γροθιές και κλωτσιές. Ο λόγος για έναν 30χρονο και έναν 28χρονο, που καταδικάστηκαν σε δεύτερο βαθμό από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Βόλου σε φυλάκιση 12 μηνών για πρόκληση απλής σωματικής βλάβης και έναν 32χρονο που του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης έξι μηνών για άμεση συνέργεια, ποινές που είχαν επιβληθεί και πρωτόδικα, με τριετή αναστολή. Το επεισόδιο είχε γίνει στις 23 Φεβρουαρίου του 2012, όταν Σέρβος προπονητής σκι χρησιμοποιούσε πίστα του Χιονοδρομικού για τις ανάγκες αθλήτριας του. Στον χώρο υπήρχαν κορδέλες που τον οριοθετούσαν και οι τρεις άνδρες ήθελαν να μπουν για να κάνουν σκι. Ο προπονητής τους είπε ότι ενοχλούσαν και τους ζήτησε να φύγουν. Οι τρεις άνδρες αρνήθηκαν και έτσι οι τόνοι ανέβηκαν μεταξύ των δύο πλευρών, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει συμπλοκή με γροθιές και κλωτσιές.

Σωστά τα λες τα περισσότερα. Με δύο αντιρρήσεις. 1) Δεν είμαι και πολύ σίγουρος ότι όταν μιλάμε εκεί κάτω για λαϊκισμό μπορούμε να κάνουμε σύγκριση με την Ελλάδα ή άλλα μέρη που έχω στο μυαλό μου. Νομίζω ότι είναι πολύ άγρια τα πράγματα και οδηγούν σε αποτελέσματα άγνωστα (ακόμα) σε εμάς. 2) Ο μακαρίτης ο Μαντέλα δεν έκανε τη παραμικρή προσπάθεια για να δημιουργήσει μεσαία ταξη. Για το χάλι που είδες 20 χρόνια μετά το τέλος του απαρτχάιντ σε μια χώρα του G20, είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος αυτός. Και αυτό ήδη αναγνωρίζεται από πολλούς τώρα που πέρασε ο καιρός και το φωτοστέφανο ξεθωριάζει. Κάτι πήγαν να κάνουν οι επίγονοί του αλλά κάτι που βγήκαν κλεφταράδες, κάτι που ξεσηκώθηκαν οι αγορές, τους έχουν κάνει να μη μπορούν να ανασάνουν και να θέλει ο ένας να βγάλει το μάτι του άλλου. Αυτό που πρέπει σίγουρα να πιστωθεί στον Μαντέλα είναι η αποτροπή των εμφυλίων. Που τους θεωρούσαν σίγουρους και πολλούς. Όλοι εναντίον όλων. Λευκοί με μαυρους, μαύροι με μαύρους, έγχρωμοι με μαύρους, ίσως ακόμα και λευκοί με λευκούς. Τους έσωσε και τους έδωσε περιθώριο χρόνου. Και χρειάζεται πολύς χρόνος. Είμαι σίγουρος όμως ότι τα πράγματα θα αλλάξουν προς το καλύτερο καθώς πολλοί νέοι άνθρωποι είναι απαλλαγμενοι από τα ρατσιστικά ταμπού του χτες. Ηδη πολλοί μαύροι παύουν να ψηφίζουν τους διεφθαρμένους του άλλοτε επαναστατικού anc. Τους βλέπεις να ψηφίζουν πια με κριτήρια πολιτικά και όχι χρωματικά αυτό που μέχρι χτες ήταν το κόμμα των λευκών. Το οποίο όμως έχει πια ηγέτη ένα μαύρο πολιτικο. Νέα κόμματα ξεπετάγονται και όλες αυτές οι αλλαγες θα έχουν αντανάκλαση και στην κοινωνία. Όσο για μάς, ως Έλληνες, θα μας αρέσει πάντα να σχολιάζουμε και κάποιες φορές να μαλώνουμε για τη ιστορία και την πολιτική. Ακόμα και των άλλων. Ακόμα και σε ένα χιονοδρομικό φορουμ. Αλλιώς τι Έλληνες θα ήμασταν; Και κάτι για να κλείσω τα δικά μου γυρνώντας εντός θέματος. Παρόλα τα ανησυχητικά που συζητήσαμε εγώ προτρέπω το κόσμο να πάει στη Νότια Αφρική. Και όχι μόνο στο Κρουγκερ και όχι μόνο κλεισμένος σε σδερόφρακτα ξενοδοχεία. Να πάει στο Κέιπ Τάουν και να ανέβει στο βουνό Τέημπλ, να τριγυρίσει στους αμπελώνες, να διασχίσει κατά μήκος της παραλίας το garden route, να ανέβει στο καρού, να πάει στο Addo για να δει τη μεγαλύτερη συγκέντρωση ελεφάντων σε ολόκληρη την Αφρική. Και τα άλλα ζώα δηλαδή. Να μη κλείσει τα μάτια του στις παραγκουπολεις και γιατί οχι, να έρθει σε επαφή με τις ελληνικές κοινότητες που είναι ακόμα ζωντανές. Όλα γίνονται ακολουθώντας κάποιους κανόνες ασφαλείας. Που μπορεί να είναι πιο περίπλοκοι από αλλού, αλλά υπαρχουν.

Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Ποτέ δεν είναι σε τέτοιες περιπτώσεις. Σε όλο το κόσμο οι άνθρωποι ξεσηκώνονταν παντα για γη και ελευθερία. Η ιδιοκτησία της γης είναι πολύ παραπάνω από το να χεις ένα διαμέρισμα. Όλη η γη πέρασε υποχρεωτικά στα χέρια μερικών χιλιάδων λευκών με νόμο του απαρτχάιντ. Και ο Μαντέλα δεν έδωσε τίποτα στα εκατομμύρια εξαθλιωμένους πάρα μόνο το δικαίωμα να ψηφίζουν τους νέους καταπιεστές τους χωρίς καμιά ελπίδα για το μέλλον. Καμία αλλαγή. Τους έλεγα σε φιλικές συζητήσεις ότι θα έχουν επανάσταση, και με κοίταγαν στραβά στραβά καθισμένοι γύρω από τις πισίνες τους. Τώρα όμως τα πράγματα έφτασαν στα άκρα και βρέθηκε ένας μισοτρελος πολιτικός που δίνει πολιτική κάλυψη και πυροδοτεί τις μαζικές σφαγές λευκών αγροτών. Και ακόμα και τώρα το μόνο που έχουν να πουν είναι ότι αν οι μαύροι πάρουν τη γη, θα έχουν μικρότερη παραγωγή γιατί δεν είναι καλοί αγρότες. Και αυτό θα είναι κακό για την ...οικονομία. Ξεχνώντας τον συμβολισμό που κρύβει η γη. Και το πως βρέθηκε η γη στα χέρια αυτών που την έχουν. Και κλείνοντας τα ματια στη συνεχιζόμενη εξαθλίωση του πληθυσμού. Οι άνθρωποι είναι στη κοσμάρα τους. Όλο την οικονομία, τις αγορές και την ...Ζιμπάμπουε πιπιλάνε. Γι αυτό όπως πάνε θα γίνουν παρελθόν. Πίσω πάντως δεν τους βλέπω να κάνουν. Οι πισίνες πισίνες.

Δεν χρειάζεται πολύ για να καταλάβεις τι γίνεται εκεί κάτω. Απ' ότι φαίνεται κατάλαβες λίγο-πολύ τι γίνεται. Και τι πάει να γίνει. Οι απέραντες παραγκουπόλεις βγάζουν μάτι. Οι μόνοι που φαίνεται ότι δεν καταλαβαίνουν είναι οι ντόπιοι. Λευκοί και μαύροι. Με όσους έχω συζητήσει είναι τρεις λαλούν και δυο χορεύουν. Τα καλά και συμφέροντα. Ο καθένας κατά το δοκούν. Κατά τα άλλα οι κοινωνικές αντιθέσεις στο ζενίθ, η φτώχια και ο πλούτος στο ζενίθ, και όπως διάβαζα πρόσφατα, ο ρατσισμός αυτή τη στιγμή είναι πολύ εντονότερος απ' ότι την εποχη του απαρτχάιντ. Ρατσισμός όλων εναντίων όλων και καλλιεργούμενος από τους πάντες ακόμα και από διεθνείς εταιρείες δημοσίων σχέσεων. Διάβασε για την υπόθεση Gupta. Κατά τα άλλα είσαι μάλλον ο πρώτος άνθρωπος που ακούω να προσεγγίζει τον τουρισμό στη πολύ όμορφη Νότια Αφρική με ρεαλισμό. Έχουμε αποτρέψει κάμποσους να πάνε με τη λογική: "Θέλω να πάω στη Νότια Αφρική για να δώ το Κέηπ Τάουν και μετά να ανέβω μέχρι το Λεσότο και απο κει να πάω στο Κρούγκερ και μια και είμαι εκεί να δω και τους καταρράκτες Βικτώρια" Και είναι πολλά τουριστικά γραφεία που προσφέρουν τέτοιες εκδρομές. Δηλαδή κατ' αναλογία είναι σα να λέει ένας Αμερικάνος που έρχεται για διακοπές στη Μύκονο: "Ε, είμαι που είμαι στην Ευρώπη, δεν πετάγομαι και μέχρι το Βόρειο Ακρωτήριο;" Παράνοια. Είναι μεγάλη χώρα και δεν το καταλαβαίνει ο κόσμος. Να πω ότι δεν πιστεύω ότι μπορεί κάποιος πηγαίνοντας χωρίς επαγγελματία οδηγό, να έχει το επίπεδο της λεπτομέρειας και άρα της ικανοποίησης ότι τα λεφτά του έπιασαν τόπο, που μάλλον θα έχεις εσύ από τις διακοπές σου. Όχι οτι δεν υπάρχουν άλλα τεράστια πάρκα (μικρότερα από το Κρούγκερ), όπου μπορεί κάποιος που δεν ψάχνει τη λεπτομέρεια (όπως εγώ), να έχει και χωρίς οδηγό την ικανοποίηση που ψάχνει. Θα δει τους ελέφαντες θα δει τις καηλοπαρδάλεις θα δει τις ζέβρες, θα δει τους ρινόκερους, θα αισθανθεί στην Αφρική. Μπορεί να αναρωτηθεί τι πουλί είναι αυτό και να τα μπλέξει με τις πολλές και διάφορες αντιλόπες, αλλά δεν θα χάσει καθόλου τη γοητεία του πράγματος. Και θα είναι και πιο κοντά στο πολιτισμό και τα μεγάλα τουριστικά κέντρα του νότου για να συνδυάσει τις διακοπές του και με κάτι άλλο. Όπως για παράδειγμα με μια κραιπάλη κρασοκατάνυξης γυρνώντας από φάρμα σε φάρμα στην μεγάλη οινοπαραγωγική περιοχή του νότου. Και δεν θα φοβάται και για ελονοσίες που δεν εχει στο νότο. Θα φοβάται μόνο μη τον σκοτώσουνε.

Πολύ όμορφα. Πες μας και μερικά πράγματα για το ταξίδι. Πολλοί μας ρωτάνε στο σπίτι λόγω εντοπιότητας της συζύγου. Και θα ήθελα να ακούσω και μια άλλη άποψη.

Για την ακρίβεια του πράγματος να θυμίσω ότι στο Ama Dablam ανέβηκαν πριν 30 χρόνια οι Τσουκιάς, Λάμπρης, Μανάλης. Είναι μέχρι και σήμερα η πιο τεχνική ανάβαση Ελλήνων στα Ιμαλάια.Μπορεί βέβαια ο Φάτσης να ακολουθήσει διαφορετική διαδρομή για τη κορυφή και αυτό να εννοεί με το "ο πρώτος Έλληνας...". Στο Ama Dablam πάντως έχουν ανέβει κι άλλοι. Και είναι και το άλλο. Οι παλιοί το μακρινό 87 ανέβηκαν στη κορυφή σκαρφαλώνοντας μόνοι τους τη διαδρομή. Τώρα αν ο Φάτσης συμμετέχει σε κάποια εμπορική αποστολή, αυτό που θα κάνει θα είναι να ζουμάρει σχοινιά που θα στήσουν άλλοι. Όλα έχουν την αξία τους αλλά χρειάζεται και κάποια προσοχή στις συνεντεύξεις. Και υπενθύμιση αυτών που άνοιξαν δρόμους σε πολύ πιο δύσκολες εποχές.

Καιρό είχα να ακούσω για μια τόσο τεχνική ανάβαση από Έλληνα στα Ιμαλάια. Δεν μιλάμε για μια χιονισμένη ανηφόρα σε μεγάλο υψόμετρο. Πολλοί την ονειρεύονται. Μακάρι να τα καταφέρουν. Έχει ξαναγίνει βέβαια πριν χρόνια, αλλά δεν έχει και πολλή σημασία.

Ας μη τα ισοπεδώνουμε όλα. Άνθρωποι συνεχίζουν να πεθαίνουν σε αυτά τα μέρη. Και δικοί μας άνθρωποι. Επειδή το παίζουν πολλοί το παιχνίδι, δεν παύει να είναι ένα παιχνίδι με το θάνατο. Το μόνο που έχει απλοποιηθεί στην εποχή μας είναι τα logistics. Όλα τα άλλα απαιτούν σεβασμό και και από τους συμμετέχοντες και προς τους συμμετέχοντες.

Η ουσία είναι μία. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δυσφήμιση της πράσινης ενέργειας στην Ελλάδα, από τις μεθοδεύσεις (μόνο έτσι μπορούν να περιγραφούν) για την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών. Και η υπεράσπισή αυτού του τρόπου (και εδώ και αλλού), θυμίζει λίγο και τη μασονία των κυνηγών όπου για όλα υπάρχει μια δικιολογία, και τα πάντα είναι άγια και καλώς καμωμένα.

Το σημαντικό δεν είναι για μένα ότι κλείνει το πέρασμα αλλά ότι κλείνει το μαγαζί και το βενζινάδικο. Που βρίσκονταν σε εξαιρετική θέση. Τώρα το επόμενο βενζινάδικο στο Σχηματάρι. Δεν αρκεί πια να βγάλεις τη κατηφόρα (προς Αθήνα) για να βάλεις βενζίνη. Και για μαγαζί στα μοδάτα. Μπλιάχ.

Φέτος το χιονοδρομικό δεν λειτούργησε για τα ποδήλατα. Όχι ότι λειτουργούσε άψογα τα προηγούμενα χρόνια ούτε ότι οι άσχετοι ξενοδόχοι το εκμεταλλεύονταν (ή το ενίσχυαν). Αλλά κάτι ήταν κι αυτό. Βέβαια για να είμαι δίκαιος προς τους ξενοδόχους θα πρέπει να αναγνωρίσω ότι για να το εκμεταλλευτούν χρειάζεται σιγουριά για τη συνέπεια του χιονοδρομικύ. Άντε να έχεις κλείσει από το χειμώνα καλοκαιρινές διανυκτερεύσεις για ποδήλατο και μετά να σου λένε ότι όλο το καλοκαίρι τα καρεκλάκια θα είναι κάτω για συντήρηση.