kantoniou

Στον ξενώνα στην Κερασιά το εστιατόριο λειτουργεί και είναι ΠΑΡΑ πολύ καλό. Τίποτα άλλο δεν έχει.

Ημασταν επανω Παρασκευη-Σαββατο. Το χιονι ειναι επαρκες, αλλα στα γνωστα "αποτομα" σημεια εχει αρχισει να εχει χωματα-χορτα-πετρες (λιγα), χωρις σημανση. Εκτός πιστας ειναι πολυ καλα, μολις ξεπαγωσει. Εχουν εγκατασταθει τα τουρνικε και οι αναγνωστες καρτων στα λιφτ και λειτουργουν. Στο σαλε δεν καπνιζει κανεις, οι τιμες αρκετα τσιμπημενες. Απο κοσμο γινοταν χαμος. Οι ουρες στις καρτες ειναι της ταξης της μισης ωρας και πανω, στο Μετεριζι κανενα εικοσαλεπτο για να ανεβεις 200 μέτρα. Πρεπει να ανοιξει ο δρομος και το παρκινγκ για τη βαση της καρεκλας. Στη Σαραντοβρυση ο κοσμος μοιραζεται και οι ουρες ειναι ανεκτες (βοηθαει βεβαια σε αυτο και η γρηγορη καρεκλα,,,). Για την Κρεμαση, απο ανθρωπο που συμμετεχει στις εργασιες: Επισκευαστηκε η βλαβη που υπηρχε και εγκατασταθηκαν οι τροχαλιες. Μενει να δοκιμαστει η γεννητρια, τα αντιβαρα κτλ, να κρεμαστουν οι αγκυρες και να στρωθει. Πιστευει οτι εντος 3-4 ημερων λογικα θα ειναι ετοιμη. Χωρις δευτερο ρατρακ το χιονοδρομικο δεν μπορει να λειτουργησει σωστα (λενε οτι ερχεται). Οι ανθρωποι του ΧΚ κανουν μεγαλη προσπαθεια και φαινεται. Αλλα θελει δουλεια ακομα. Την Παρασκευη το συστημα "επεσε" για καμποση ωρα, με αποτελεσμα τεραστιες ουρες. Για ενα διαστημα κοβαν "καρτες" με 1 Ε, μετα επανηλθε. Ζητησα να "φορτωσω" την καρτα για το Σαββατο και μου ειπαν αυτο θα γινεται οταν περαστει μια αναβαθμιση στο συστημα. Ετσι οπως ειναι τα πραγματα, στηνεσαι στην ουρα καθε μερα, χωρις λογο. Περασαμε παντως δυο υπεροχες μερες. Το μεγαλυτερο προβλημα ειναι ο πολυς κοσμος (κατι αναποφευκτο λογω της ελλειψης χιονιου στα γυρω ΧΚ), για το οποιο δεν φταιει το ΧΚ (το Σαββατο τα παρκαρισμενα οταν φευγαμε ειχαν φτασει στις κεραιες της κινητης τηλεφωνιας!!!).

Παιδες, μου 'κατσε μια μερα αδεια την Παρασκευη και σκεφτομαι να την κοπανησουμε για καπου, αλλα για που; Καϊμακ; Βασιλιτσα; Αλλου; Παρασκευη και Σαββατο βλεπω τον καιρο ΟΚ. Κυριακη να μεινουμε ή δεν θα αξιζει; ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

Συμφωνω απολυτα με τις επισημανσεις του altri. Ημουν εκει την Κυριακη με τις κορες. Απο χιονι ειναι κομπλε, χωρις καθολου πετρες και με καλη ποιοτητα, σφιχτο και κρυο. Το Μετεριζι προκαλουσε ολο το μποτιλιαρισμα. Προσωπικα πιστευω οτι το να ανοιξει η προσβαση με αυτοκινητο στη βαση της καρεκλας ειναι πιο ευκολο απο το να γινει δευτερο λιφτ στο σαλε. Γενικα, αν δεν λυθει το Μετεριζι, βρασε ρυζι... Το προσωπικο ηταν ευγενεστατο και προθυμο, απ' οτι λεγαν τα παιδια στα λιφτ, εκαναν μεγαλο αγωνα για να λειτουργησουν και συντομα[;] θα ανοιξει και η Κρεμαση. Στις ενοικιασεις και στο παρκινγκ γινοταν της τρελης, αλλα για αυτο δεν φταει το ΧΚ. Οι αργιες, ο καιρος, η αχιονια στα αλλα ΧΚ οδηγησαν ολο τον κοσμο στο Καϊμακ. Το υψομετρο και η τοποθεσια ειναι ευχη και καταρα, πολλες φορες δημιουργουν προβλημα, αλλα μερες οπως προχθες ειναι μονοδρομος.

Ρε παιδια, ο hakem λεει κατι απλο: Το βουνο, λογω του δυσκολου καιρου και των προβληματων στη λειτουργια (ειδικα για την Κρεμαση) εχει μεγαλο ποσοστο ημερων "μη πληρους" λειτουργιας. Η αναγνωριση του προβληματος, με ειδικη (μειωμενη) τιμολογηση επισημως στον τιμοκαταλογο ειναι θετικο βημα και προς τιμην των υπευθυνων. ΟΜΩΣ, θα πρεπει να καθοριστει τι σημαινει περιορισμενη λειττουργια και να τηρειται. Κατα τη γνωμη μου, εννοειται πως οταν δεν λειτουργει η καρεκλα λογω αερα-ομιχλης, θα πρεπει να τιμολογουν με το μειωμενο τιμολογιο. Τωρα, για την Κρεμαση, δεν ξερω, κανενα χιονοδρομικο δεν μειωνει την τιμη αν δεν λειτουργει μια πιστα...

Εγώ την άνοιξη πήγα από Ξάνθη, με κριτήριο να κάνω όσα περισσότερα χιλιόμετρα γίνεται εντός Ελλάδας, Οδηγίες εδώ: http://www.snowclub.gr/forums/index.php?showtopic=14146&view=findpost&p=275077

Πηγαμε σημερα με τη μια κορη απο Θεσσαλονικη. Το βουνο ειναι σε πολυ καλυτερη κατασταση απ' οτι φανταζομουν. Οι πιστες δεν εχουν πετρες και χωματα και το χιονι ηταν σε πολυ καλη κατασταση μεχρι το μεσημερι. Μονο σε λιγα σημεια στο πλατο της Ελιμειας εχει χωματα, αλλα ειναι μαρκαρισμενα με σημαιακια. Επισης στο γνωστο σημειο στο συνδετικο απο την κορυφη της Ελιμειας στην διπλη εχει μερικες πετρες. Εκτος πιστας ειναι παγωμενο και δεν "λεει". Ηλιος, καθολου αερας, λιγος κοσμος, καλο χιονι. Καναμε τελεια αρχη, περασαμε φανταστικα και αξιζε απολυτα το ταξιδι (και τις βενζινες...)

Θα αντεξει το χιονι μεχρι την επομενη "ενισχυση" ή ειναι οριακα;

miscelano, ασε τα "καλο μηνα" και στειλε καμια ανταποκριση για το τι γινεται στη βουναρα.

Dawa Steven Sherpa: Ο άνθρωπος που έχει κατακτήσει δύο φορές το Έβερεστ και το καθαρίζει από τα σκουπίδια μιλάει στο TEDxAthens http://news247.gr/eidiseis/synentefxeis/dawa_steven_sherpa_o_anthrwpos_poy_exei_katakthsei_duo_fores_to_everest_kai_to_katharizei_apo_ta_skoypidia_milaei_sto_tedxathens.2525660.html

Εχεις δικιο, δεν καταλαβα τι εγραψες. Το Pamporovo θα ανοιξει το μεθεπομενο ΣΚ, με δωρεαν καρτα το Σαββατο.

Βαλε κατι παραπανω (Χ2 = κανα 5ωρο+ ας πουμε)

Ω, ρε, φωτιες μας αναβετε...

Μπραβο φιλε μου, παντα τετοια. Γιατι δεν ξανανεβηκατε, αφου ηθελε ο μικρος;;;

Συμπληρώνω με κόκκινα τις -άριστες- οδηγίες του samick. Γενικά οι οδηγίες του φίλου Samick ήταν πάρα πολύ αναλυτικές και σωστές. Τις είχα τυπωμένες και την κόρη σε ρόλο συνοδηγού να μου τις διαβάζει, γιατί πήγαινα και λίγο σε ρυθμό ράλι (φοβόμουν -άδικα τελικά- τις συνθηκες που θα βρω στην ανάβαση του βουνού και ήθελα να φτάσω εκεί σχετικά νωρίς). Καλές οι οδηγίες του samick, κάλλιστο ενα GPS. Όχι ότι είναι απαραίτητο (έχουν μπει πολλές πινακίδες), απλά σου προσφέρει και μια επιπλέον σιγουριά. Λαγυνά (Λαγκαδάς)-Έξοδος Εγνατίας για Ξάνθη: 1:10 Έξοδος Εγνατίας - Συνοριακός Σταθμός: 1:20 :Συνοριακός Σταθμός-Παμπόροβο: 2:00 Σύνολο 4:30 ώρες, με γρήγορο ρυθμό. Άργησα λίγο να ξεκινήσω, και προσπαθούσα να κάνω όσο περισσότερη διαδρομή μπορούσα με το φως της ημέρας. Αυτοί οι χρόνοι, για μένα τουλάχιστον, δεν έχουν περιθώρια συντόμευσης. Βενζίνη έβαλα μια φορά (στη Βουλγαρία), σε τιμή νομίζω γύρω στο 1.35 Ε. Ο δρόμος στο ελληνικό κομμάτι είναι χάλια, στενός και με κακή χάραξη. Αν πετύχεις κίνηση, δεν μπορείς να περάσεις πουθενά. Τα πρώτα χιλιόμετρα στη Βουλγαρία είναι τα ίδια, με έξτρα δώρο τις συνεχείς λακκούβες. Μετά όμως, αν και στενός, δεν έχει μεγάλες κλίσεις, ούτε λακκούβες, ούτε και κίνηση, οπότε παλεύεται. Το κομμάτι από το Σμόλυαν μέχρι το χιονοδρομικό, είναι κλασικός ορεινός δρόμος, στενός και με στροφές, αλλά σε καλή κατάσταση. Αποχιονισμό κάναν πολύ καλό. Η διαδρομή είναι πάντως πανέμορφη, μέσα στο δάσος και παράλληλη (σε μεγάλα τμήματα) σε όμορφα ρέματα/ποτάμια. Πρέπει να έχει κανείς άνεση χρόνου, για να την απολαύσει, όπως κάναμε στην επιστροφή. Τα χωριά τους βέβαια είναι παρατημένα και φτωχά (κλειστά σπίτια και μαγαζιά, συχνά χωρίς σοβάδες, εγκαταλειμμένα εργοστάσια, ένα τεράστιο ρημαγμένο υπαίθριο κολυμβητήριο, στη μέση του πουθενά). Δυστυχώς δεν είχα πάρει το φορτιστή της φωτογραφικής και στην επιστροφή δεν είχα μπαταρία. Οι εικόνες είναι για τη μεν φύση εκπληκτικές για τη δε ζωή των ανθρώπων ανησυχητικές και για αυτούς και για ... εμάς, στο άμεσο μέλλον. Συμφωνω απόλυτα, όπως έγραψα παραπάνω. Ευχαριστώ πολύ και τον samick, και όσους μου απάντησαν στο άλλο θέμα που ρώτησα πριν φύγω και για όσους μου απάντησαν για το FaceBook. Με μπέρδεψαν οι ανόητοι του FB, γιατί γράφουν: Δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτόν το σύνδεσμο για να κοινοποιήσετε το άλμπουμ φωτογραφιών σε όλους (ακόμη και σε όσους δεν έχουν λογαριασμό στο Facebook). Όποιος έχει αυτόν το σύνδεσμο θα μπορεί να δει το άλμπουμ φωτογραφιών σας. Οτι να'ναι...

Μπορει καποιος φιλος, που δεν εχει facebook, να γραψει αν φαινονται οι φωτο? Με ενδιαφερει για να δω αν μπορω να κοινοποιω ετσι αλμπουμ, χωρις να χρειαζεται να τα ανεβαζω σε photo hosts.

15-17 Μαρτίου πήγαμε τελικά Παμπόροβο, όλη η φαμίλια και η αδερφη μου. Εδω εχω ενα αλμπουμ που ανεβασα στο FB. Νομιζω με αυτο το link μπορειτε να το δειτε. Αν οχι, ας το γραψει καποιος, να ανεβασω τις φωτο αλλου. https://www.facebook...=1&l=805c39ac05 Φυγαμε απο Θεσσαλονικη Παρασκευη απογευμα, μετα τη δουλεια. Πηγαμε μεσω Ξανθης-Θερμων-Ζλατογκραντ, με κριτηριο να κανουμε οσα περισσοτερα χλμ μπορουσαμε Εγνατια και οσα λιγοτερα εντος Βουλγαριας, Οι οδηγιες που εδωσε παραπανω ο φιλος samick πολυ σωστες και χρησιμες. Θα κανω ενα update σε ξεχωριστο post. Παρασκευη ειχαν σφοδρη χιονοπτωση. Εμεις περασαμε με βροχη απο Ελλαδα, αλλα Βουλγαρια δεν ειχαμε κανενα προβλημα, ειχαν καθαρισει το δρομο παντου. Φτασαμε κατα τις 21:30, με λιγη μονο ομιχλη. Το "χωριο" φουλ στο χιονι, εκτος του κεντρικου δρομου. Ανεβηκαμε την ανηφορα προς το ξενοδοχειο χωρις αλυσιδες, με το ζορι. Απο το βραδυ της Παρασκευης μεχρι το βραδυ του Σαββατου χιονιζε ασταματητα. Καναμε σκι το Σαββατο με χιονι να πεφτει μεσα στα ελατα, χωρις καθολου ομιχλη και αερα (-1 μεχρι 1 βαθμο) και την Κυριακη με υπεροχη λιακαδα. Γενικα και στο δρομο και στο βουνο ημασταν παρα πολυ τυχεροι απο καιρο, καναμε σκι ανοιξιατικα με αριστο φρεσκο χειμωνιατικο χιονι! Το βουνο ειναι πανεμορφο απο τοπιο, ολες οι πιστες μεσα στα ελατα. Εχει διαδρομες για ολα τα γουστα. Οι χαρακτηρισμοι που δινουν στο χαρτη για τις πιστες ειναι "ελληνικοι" (ευκολοι), του Μπανσκο μου φανηκαν πιο δυσκολοι. Δηλ. μια κοκκινη στο Παμποροβο ειναι πιο ευκολη απο το Μπανσκο. Ολες οι πιστες ηταν ανοιχτες και πατημενες, εκτος απο την 9, στην πισω μερια του βουνου (λιμνες), που ειχε χιονι, αλλα δεν δουλευε το καρεκλακι. Τα λιφτ ειναι πολυ καλα, σε συγκριση με Ελλαδα. Μια 6θεσια με καλυμμα για το κρυο στην καινουρια πιστα Stoykite, 2 τετραθεσιες πολυ καλες, μια τριθεσια λιγο πιο παλια (αποσυμπλεκομενη), ενα μονοθεσιο(!) καρεκλακι, το οποιο "σερνεται" πολυ χαμηλα και το λειτουργουν μαλλον για ιστορικους λογους (δεν το επαιρνε κανεις). Διαδρομες εκτος πιστας και μεσα στα δεντρα εχει, αλλα οχι πολλες, απ' οσο ειδα. Βγηκαμε λιγο εκτος πιστας με τα κοριτσια, αλλα στα πολυ ευκολα, Η θεα απο τον πυργο ειναι καταπληκτικη. Το Παμποροβο δεν "λεει" για μη-σκιερ (συζυγος), γιατι δεν υπαρχει χωριο, οπως στο Μπανσκο. Απλα "συνοικισμοι" απο ξενοδοχεια και ενα υποτυπωδες "κεντρο". Το ξενοδοχειο ηταν παμφθηνο και πολυ καλο., κυριολεκτικα 50 μ. απο τη βαση της 4θεσιας στην κεντρικη μαυρη πιστα (the wall). Ειχαμε θεα την πιστα, η οποια ειδικα το βραδυ, που ειναι φωτισμενη και κανουν νυχτερινο, ειναι υπεροχη. Φαγητο δοκιμασαμε στο ξενοδοχειο (πολυ καλο) και στο Gloria Mar (σουπερ). Εχει πολλα pubs, μπαρ, φαγαδικα μεσα στις πιστες, και στον πυργο στην κορυφη. Αξιοθεατα γυρω-γυρω δεν εχει τιποτα, μονο θλιβερα χωρια. Μου αρεσε παρα πολυ το βουνο, απλα ειναι μακρυα και κωλοδρομος (θα γραψω στο αλλο ποστ). Σε σχεση με το Μπανσκο ειναι πιο ομορφο βουνο, εχει πιο λιγο κοσμο, ειναι πιο "μαζεμενα" (οχι τοσο πολλα και μεγαλα) τα ξενοδοχεια και δεν εξαρτασαι απο τη γονδολα, αλλα ειναι μικροτερο σε πιστες και υψομετρο, πιο μακρυα και δεν εχει κανονικο χωριο. Γενικα περασαμε υπεροχα και πιστευω θα ξαναπαμε. Το 2014 στοχος το Μποροβετς και το 2015 οι Αλπεις. Ρωτηστε οτι θελετε.

Ski resorts in surprising places http://www.telegraph.co.uk/travel/snowandski/9695839/Ski-resorts-in-surprising-places.html?frame=2406593

Το πρωτο το 'χω κλεισει εγω μεχρι 30/4. Κλεισε καποιο απο τα κατω.

Δεν εβρισκα πιο σχετικο θεμα, για να τα βαλω: Inside Courchevel's £150k-a-week chalet http://www.telegraph.co.uk/travel/ultratravel/9910686/Inside-Courchevels-150k-a-week-chalet.html#?frame=2500840 Luxury ski chalets: Winter 2012-2013 ski season selection http://www.telegraph.co.uk/travel/ultratravel/9743117/Luxury-ski-chalets-Winter-2012-2013-ski-season-selection.html#?frame=2426829

Vintage skiing posters http://www.telegraph.co.uk/travel/picturegalleries/9708363/Vintage-skiing-posters.html#?frame=2412253

Δεν ξερω τι συμβαινει με το φορουμ, μου εμφανιζει τις δημοσιευσεις μου αλλα δεν "ανεβαζει" το θεμα. EDIT: (Με αυτη τη δημοσιευση το ανεβασε) editedit: Βρηκα και αυτο: http://www.snowclub.gr/forums/index.php?showtopic=14146

Θα παμε Παμποροβο (πρωτη φορα) το Σ/Κ με δικό μας αυτοκίνητο. Φευγω απο Θεσσαλονικη Παρασκευή απόγευμα, οπότε θα φτάνω εκεί βραδάκι. Βλέπω ότι ο καιρός θα είναι ψιλοδύσκολος, αν και τα πολλά φαινόμενα μάλλον θα έχουν σταματήσει. Η ερωτήση μου είναι αν μπορεί κάποιος να δώσει οδηγίες για το ποιο δρόμο να προτιμήσω. Βλεπω οτι στο google maps εχει 3 περιπου ισοδυναμες χρονικα διαδρομες: Απο Σιδηροκαστρο, απο Νευροκοπι και απο Εχινο. Η τελευταια εχει πιο πολλα χλμ συνολικα, αλλα τα περισσοτερα ειναι εντος Ελλαδος (Εγνατια). Το δρομο και του Νευροκοπιου και του Εχινου (στο ελληνικο κομματι) τον ξερω. Τα τελωνεια λειτουργουν παντου; Βασικα με ενδιαφερει η ασφαλεια του δρομου, γιατι θα ειμαστε ολη η οικογενεια και κλινω στην τριτη επιλογη. Καμια γνωμη;;;

link http://travel.nytime...ml?pagewanted=1 photos http://www.nytimes.com/slideshow/2013/03/10/travel/10KASHMIR.html Skiing Kashmir’s Snow-Swept Peaks (...) Jon and I had come to Gulmarg in the Jammu and Kashmir region of northern India for a reason that, given the area’s militant history and lack of reliable infrastructure, might sound a bit absurd: to go skiing. We came for perfect powder, an absence of crowds and serene, stunning Himalayan beauty — as seen from the world’s highest-altitude gondola-serviced ski runs. Those runs top out, dizzyingly, at more than 13,000 feet. (...) After insinuating myself into a group of three Frenchmen and their guide, Mushtaq, I engaged in some of the best skiing of my life. Not bad considering I live on the doorstep to the Austrian Alps. From the top of the gondola, a high ridge spread in both directions leading to bowl after bowl of virgin snow. Dropping into the bowls were steep trails that ran through rocky chutes, loosely spaced trees or wide expanses of fluffy white. Beyond, toward Pakistan, there were more mountains, more snow. One day I rode the gondola to the top, put on skins (a mohair and nylon fabric that attaches to skis so they won’t slide backward when going uphill) and plodded my way past the summit of Mount Apharwat (over 13,500 feet high), before skiing an exhilarating route known as Khilanmarg 3, which descends down a narrow bowl, then through a thin stand of birch trees that reminded me of cragged old men. Here the snow was deep, fluffy so-called “curry powder,” which I practically flew over. The next day, when Mount Apharwat was covered in snow showers and the gondola was closed, our small group made repeated steep powder runs through the forest, using the switchback roads that led to Srinagar for access. We would climb over a snow bank and shoot through dense stands of pines, many more than 100 feet tall, until we finally exited back onto the road farther down. One person saw a fox and we all saw rhesus monkeys huddling above us in the trees against rapidly accumulating snow. Instead of a lift, a Jeep ferried us to the next run. (...) Midway down we made turns in deep, fresh powder, one by one — a standard avalanche mitigation technique — through a tight chute, just 10 to 15 feet wide, that opened up to a wide bowl. I picked up speed, and as my skis planed atop the powder I had the sensation of floating. I felt like a kid losing track of myself. Later, there would be tales to tell, sitting around a wood stove, as Kashmiris and locals shared stories about happy times and the deep turmoil that defined the India-Pakistan conflict in this region. For a moment, though, nothing existed but the mountain and the glistening snow.