Τα νέα τα πρόλαβε ο gvaf72, σκι δεν κάνουμε που δεν κάνουμε σήμερα, ας το αναλύσουμε λίγο.
Να σε κάψω Γιάννη μ’, να σ’ αλείψω μέλι λέει ο λαός.
Ετσι ήταν το Πήλιο χθες.
Το κάψιμο.
Η ενημέρωση made in Greece επαναλήφθηκε και χθες (και σήμερα όπως βλέπω την κάμερα να δείχνει ηλιόλουστο χθεσινό πλάνο, ενώ έχει τουλάχιστον συννεφιά).
Μέχρι και τις 12:00 που το έκλεισα έδινε το 2πλο σε αναμονή, ενώ όπως έμαθα λειτούργησε από το πρωί.
Αυτό μπορεί να λειτούργησε ανασταλτικά για ορισμένους, αλλά ουδέν κακόν αμιγές καλού. Και εξηγούμαι:
Αποφάσισα να ανέβω αργά, θεωρώντας πως κάποιοι πρωινοί θα είχαν φύγει.
Τα σημάδια φάνηκαν νωρίς, αρχίζοντας την ανάβαση από Βόλο, τραινάκια με χελώνες των εορτών και του Σαββατοκύριακου σέρνονταν στη διαδρομή.Ευτυχώς που τα άλογα είναι πολλά και ορεξάτα. Στις 14:30 που έφτασα, ακόμα και στο 3οparking η κατάσταση ήταν δύσκολη.
Πήξιμο, σταθμευμένα αυτοκίνητα στο δρόμο με αποτέλεσμα μένει χώρος για να περνά ένα αυτοκίνητο κλπ. Να λές, αν κολλήσω εδώ, θα φύγω των Φώτων. Φτάνοντας στο δεύτερο, βρήκα μια θέση και σταμάτησα για αναγνώριση. Ηδη κατέβαινε κόσμος. Ρωτάω να μάθω τι γίνεται πάνω, αν αξίζει να φορτωθώ και να πάω περπατώντας 500 μέτρα.
Ασε, δράμα, είμαι από το πρωί και κατέβηκα δύο φορές! ο ένας.
Χάλια φίλε, τέσσερεις φορές κατέβηκα όλη μέρα…(τυχερός αυτός).
Το έργο το είχα δει παλιά. Πως λέμε Βάκχος, 15 λεπτά ν’ ανέβεις 2 να κατέβεις και 30 ουρά; αυτό.
Ολοι απογοητευμένοι. Ιδίως όσοι είχαν έρθει από μακριά.
Είπα να γυρίσω πίσω αλλά πρώτη για φέτος, ήλιος, χιόνι τέλειο, δεν έλεγε να το παρατήσω.
Μη το κουράζω, τελικά με λίγη τύχη, είχε πάει τρεις η ώρα, έφτασα στο πάνω parking.
ok μία ώρα έμεινε, 1-2 βόλτες θα γίνουν.
Το μέλι.
Γρήγορο setup ,κούμπωμα μπότες δέστρες, και έφυγα κάτω για τη βάση του 2πλού λες και ξεκινούσα αγώνα.
Ζέσταμα μηδέν, χιονοστέριση 100, ενθουσιασμός 500 και παραλίγο η τούμπα της χρονιάς, ok το ΄σωσα, απλά το στυλ πήγε …
Στο ταμείο είχαν τελειώσει όλα, ρέστα, συνδετικά για την κάρτα… Τα ρέστα δικά σου φίλε, για την πληροφορία της παράτασης λειτουργίας μέχρι 16:45.
Τρεισήμισι η ώρα, οι ουρές 10λεπτες, η ανάβαση 5λεπτη, κάτι θα γίνει.
Κορυφή με τα δύο μονά και καλή χρονιά. Πράγματι πολύ καλό τριζάτο χιόνι, καλά πατήματα, πίστες ακόμα και μετά από τόσο κόσμο σε πολύ καλή κατάσταση. Η αρχή του πανοράματος (πιατάκι Π4) ήταν χωραφάκι, αλλά είχε κι αλλού πορτοκαλιές. Η διαδρομή ‘πυλώνες’ (κατά μήκος του Π1, 10-12μ πλάτος, εκεί που παίζεις με ομίχλη) άψογη και με λίγο κόσμο. Μικρή και απότομη όσο πρέπει για ξεμούδιασμα και προσαρμογή. Τελικά 5-6 κατεβασιές γίνανε, μετά το πρώτο ξεμούδιασμα ήταν απολαυστικά, προς τον Παγασητικό ήλιος και θάλασσα, προς το Αιγαίο ψύχρα και λόγω σκιάς (είχε πάει τεσσεράμισι) είχε συνθήκες χαμηλού contrast αλλά μηδέν ουρά.
Μετά το κλείσιμο, κατέβηκα στο ξενοδοχείο για καφέ, όπου όλα μαρτυρούσαν το τι έγινε από τους εκατοντάδες επισκέπτες της ημέρας. Η ουρά για καφέ πριν ήταν ημίωρη και βάλε. Στις πέντε έγινε 10λεπτη.
Βγήκα έξω. Το ηλιοβασίλεμα αποζημίωνε επισκέπτες και χιονοδρόμους για την ταλαιπωρία.
Αρχισε να σκοτεινιάζει, ώρα για αναχώρηση. Η κατάβαση μέχρι το αυτοκίνητο (σχεδόν νυχτερινή) έδωσε μια ακόμα δόση στον στερημένο χιονοδρόμο. Στην επιστροφή η κίνηση αρκετή, αλλά ποιος βιάζονταν πλέον;
Στα Χάνια πολυκοσμία χιόνι και φώτα, θύμιζαν άλλες εποχές. Στην Πορταριά το ίδιο.
Κάπου εκεί, ένας καφές με θέα τα φώτα του Βόλου, έκλεισε το πολύ ωραίο απόγευμα μιας μέρας που έδειχνε τουλάχιστον αδιάφορη.
Είναι μοναδικό μέρος για σκι το Πήλιο. Αρκεί να έχει αρκετό χιόνι και λογικό κόσμο.
Τότε αξίζει να πάς και από μακριά. Για μένα, χθες δεν άξιζε. Θα υπάρξουν μέρες…
Ποτέ την Κυριακή.
Το μάθημα (δέυτερο) και πάθημα. Το είχα δει και πέρυσι το έργο σε άλλο μέρος.
Ποτέ ξανά 2η του χρόνου για σκι. Βγαίνουν όλοι να πάνε στα χιόνια. Και καλά κάνουν.
Θέλεις σκι και ηρεμία; Πρωτοχρονιά παιδί μου. Εννιά το πρωί στο λιφτ. Σκέπτεσαι κάτι καλύτερο;
Αντε, και του χρόνου !!
Ενα ξενοδοχείο με τους ολυμπιακούς κύκλους, είναι στο ίδιο μέρος που δέιχνουν οι φωτό παραπάνω;