VAL GARDENA - WOLKENSTEIN, ST. CHRISTINA, ST.ULRICH

[mil 8,739]

Edited March 14, 2010 by mil

[mil 8,739]

Edited April 20, 2010 by mil

[MAC 1,032]

Τώρα να πούμε ότι ζηλέυουμε, ψέματα θα πούμε ...

[Olga 6,796]

πανεμορφες ως συνήθως Αλεξη. το St. Ulrich γραψ'το και Ortisei..μας μπερδεψες για 1 λεπτο

[viva_ski 2,572]

άντε συγκινήθηκα πρωί, πρωί...

 

ΤΕΛΕΙΕΣ Φωτό !!!!!!

 

ευτυχώς είδα αυτό το post

 

μετά το... post του Μητσάρα

Edited March 15, 2010 by viva_ski

[skimad 665]

ρισπεκτ ειδικα στις βραδυνες φωτο του Αλεξη!!!!

[KSpecial 17]

Ωραίες φωτογραφίες! Ότι πρέπει για ορεκτικό.... Το κυρίως θα έρθει το Σάββατο που θα ταξιδέψουμε κι εμείς στα μέρη αυτά κι ελπίζω να συναντήσουμε το ίδιο καλές μέρες με αυτές στις φωτογραφίες!!

[Guest afrodite]

Axxxxxxxxx...μόνο αυτό εχω να πω...

 

 

Με ταξίδεψες 4 μηνες πριν...

[mil 8,739]

Η περιοχή, καθώς είναι γερμανόφωνη, θεώρησα σκόπιμο να γράψω τις Γερμανικές ονομασίες των χωριών. Αντίστοιχα, το Wolkenstein, στα Ιταλικά λέγεται Selva.

Από την άλλη, η κοιλάδα που γενικά είναι γνωστή ως Val Gardena, στα Γερμανικά λέγεται Groden. Τελικά, αυτές οι διπλές ονομασίες μπερδεύουν λίγο.

 

Πάντως η περιοχή είναι ιδιαίτερα επιβλητική, κάτι που ίσως δεν απεικονίζεται πάντα στις φωτογραφίες.

 

[eolos 50]

Καταπληκτικές φωτογραφίες όπως πάντα!

Ευχαριστούμε πολύ!

[Χρήστος Λάππας 25,401]

 

Και λέω, τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει...

 

[mil 8,739]

Για βάλ'τε και εσείς μερικές φωτογραφίες σας από την περιοχή να φτιάξουμε ένα άλμπουμ. Κατά καιρούς έχουν "δημοσιευθεί" από εδώ πάρα πολύ καλές φωτογραφίες και η δημιουργία τέτοιων αρχείων βοηθάει και το forum. Επίσης θα βοηθήσει τόσο εμάς να νοσταλγούμε, όσο και όσους ενδιαφέρονται να πάνε. Η περιοχή έχει πολλά εντυπωσιακά τοπία.

Τις ημέρες που βρέθηκα εκεί, ο καιρός είχε μεγάλες μεταβολές μέσα στην ημέρα και είχα την τύχη να βρω για κάποιες ώρες μερικές πολύ καλές φωτογραφικές συνθήκες. Δυστυχώς όμως για νυχτερινή φωτογράφηση, μόνο την πρώτη νύχτα βρήκα καλές συνθήκες (με γεμάτο και φωτεινό φεγγάρι και πολύ καλή ορατότητα) και έτσι το "νυχτερινό ρεπερτόριο" μου είναι περιορισμένο. Η εύρεση του κατάλληλου φωτογραφικού φωτισμού, πολλές φορές είναι θέμα τύχης.

Μερικές ακόμα από την Sella ronda (Ελληνικότερη περιγραφή ο γύρος του ορεινού όγκου Sella):

 

[KSpecial 17]

Μια πρώτη γέυση από το ταξίδι μας στη ValGardena

 

 

 

Θα ακολουθήσει και περιγραφή...

[mil 8,739]

Στα ίδια μέρη πήγαμε αγαπητέ. Δες μόλις 6 φωτογραφίες πιο πάνω! Για βάλε κι άλλες.

[KSpecial 17]

Ε μα το έχω δει βεβαίως.... είχα γράψει και πριν στο νήμα... Θα ακολουθήσουν και άλλες με αναλυτική περιγραφή του ταξιδιού.

 

Ο εντυπωσιακός όγκος της Sella όπως φαίνεται από την Arabba

 

 

ΥΓ. Μόλις πρόσεξα ότι εννοούσες ακριβώς στα ίδια μέρη!....

Edited April 14, 2010 by KSpecial

[KSpecial 17]

Στα πλαίσια της καθιερωμένης εκδρομής μας στο εξωτερικό την 25 Μαρτίου επισκεφθήκαμε τη Val Gardena και την ευρύτερη περιοχή της Sella την εβδομάδα 20-27 Μαρτίου. Ήταν μια υπέροχη εβδομάδα με φανταστικά τοπία, απίθανες γεύσεις και το σπουδαιότερο.. καταπληκτική χιονοδρομία! Ακολουθεί αναλυτική περιγραφή του ταξιδιού με φωτογραφίες αλλά και πληροφορίες για όσους επιθυμούν να το πραγματοποιήσουν.

 

Γενικά - Επιλογή χιονοδρομικού

 

Η απόφαση είχε λήφθεί ήδη από πέρσι μετά το ταξίδι μας στην Αυστρία. Κάθε χρόνο επιλέγω να επισκεφθούμε μια διαφορετική χώρα και φέτος ήταν η σειρά της Ιταλίας. Ο λόγος γι' αυτό είναι ότι επισκεπτόμενοι μια διαφορετική χώρα κάθε χρόνο έχουμε τη δυνατότητα να γνωρίσουμε την ενδοχώρα από διαφορετικές περιοχές και ταυτόχρονα να έρθουμε σε επαφή με διαφορετική αρχιτεκτονική, τοπογραφία αλλά και νοοτροπίες, αντιλήψεις, ήθη και χαρακτηριστικά των λαών. Η ετήσια αυτή εκδρομή δεν είναι για μένα απλά ένα ταξίδι με σκοπό τη χιονοδρομία αλλά μια συνολική ταξιδιωτική εμπειρία.

 

Αρχικό κριτήριο για την επιλογή του χιονοδρομικού ήταν να μπορεί να συνδυαστεί με εκδρομή στη.... Βενετία. Η, όχι και τόσο καλή τελικά, σκέψη μου ήταν να μέναμε 2 μέρες Βενετία και έπειτα να πηγαίναμε για σκι. Με βάση αυτό και έπειτα από σχετική έρευνα περιόρισα την επιλογή μου μεταξύ των Cortina, Madonna di Campiglio και βέβαια του συγκεκριμένου. Ο βασικός λόγος που επελέγη τελικά το χιονοδρομικό της Val Gardena ήταν το μεγάλο ποσοστό πιστών αυξημένης δυσκολίας (κοκκινες και μαύρες), οι σύγχρονες εγκαταστάσεις αλλά και οι ανεξάντλητες δυνατότητες που προσφέρονται στην ευρύτερη περιοχή της Sella με τη χρήση του Dolomiti Superski. Στην πορεία ωστόοσο το ταξίδι στη Βενετία... "κόπηκε" γιατί δύσκολα μπορούσε να συνδυαστεί με το Μιλάνο όπου γίνονται οι πτήσεις και το ΧΚ λόγω μεγάλων αποστάσεων, οπότε θα μας έκοβε χρήσιμες μέρες από τη χιονοδρομία χωρίς μάλιστα να έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε επαρκώς και τη Βενετία. Η σκέψη λοιπόν ότι μάλλον δε "χωρούν πολλά καρπούζια στην ίδια μασχάλη" σε συνδυασμό με κάποιες αντιρρήσεις από την παρέα για το συγκεκριμένο προορισμό, μετέθεσαν την επίσκεψη στη Βενετία για το απώτερο μέλλον...

 

Αυτό βέβαια δεν επηρέασε καθόλου την ήδη ειλημμένη απόφαση για εκδρομή στη Val Gardena μια και στο μεταξύ, όσο περισσότερα διάβαζα για το συγκεκριμένο χιονοδρομικό τόσο μεγάλωνε ο ενθουσιασμός μου για την επιλογή μου! Και όπως φάνηκε τελικά αυτό δεν ήταν τυχαίο....

 

Πολλές πληροφορίες για την επιλογή του χιονοδρομικού έλαβα, εκτός βέβαια από το φόρουμ, και από τα παρακάτω σάιτ, που ανέφερα και πέρσι: www.ifyouski.com , www.ski-europe.com , www.ski-europe.com , www.igluski.com ,www.j2ski.com , www.worldsnowboardguide.com , http://snowheads.com (αγγλικό forum), www.bergfex.com αλλά πλέον και από το το βιβλίο "Where to ski and snowboard" http://www.wheretoskiandsnowboard.com/the-book/ το οποίο συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους.

 

Πιο συγκεκριμένες πληροφορίες για το χιονοδρομικό και την ευρύτερη περιοχή θα βρει κανείς στο επίσημο σάιτ του χιονοδρομικού http://www.valgardena.it/en/ αλλά και στα http://www.val-gardena.com/en/, http://www.suedtirol.info/What_to_See_-_Do/holiday.html, www.altabadia.org/ και www.dolomitisuperski.com

 

 

Η οργάνωση του ταξιδιού

 

Αεροπορικά εισιτήρια

 

Αυτή τη χρονιά, έχοντας πλέον αποφασίσει απο νωρίς ότι θα αφιερώσουμε στη χιονοδρομία μια ολόκληρη εβδομάδα και γνωρίζοντας τις κατάλληλες ημερομηνίες φροντίσαμε και κλείσαμε εγκαίρως τα αεροπορικά εισιτήρια και έτσι πετύχαμε μια ανέλπιστα χαμηλή τιμή προς Μιλάνο μετ' επιστροφής με την Aegean στα 70€/άτομο! Η αγορά έγινε απ' ευθείας από το σάιτ της εταιρείας. Αυτό, σε συνδυασμό με το ότι φέτος η αεροπορική εταιρεία εναρμονίστηκε με την πολιτική του ομίλου star alliance σχετικά με τη δωρεάν μεταφορά χιονοδρομικού εξοπλισμού, συνέδραμε αρκετά στο να διατηρηθεί χαμηλά το κόστος της εκδρομής. Κι ενώ πέρσι έγραφα ότι θα αποφεύγω την Aegean λόγω χρέωσης του εξοπλισμού, πλέον έχω εκ διαμέτρου αντίθετη στάση.

 

Αυτοκίνητο

 

Από το Μιλάνο προς τη Val Gardena ταξιδέψαμε με αυτοκίνητο, το οποίο νοικιάσαμε μέσω του www.autoeurope.ie, όπου για αυτοκίνητο estate (station wagon) έλαβα τιμή 236€ για 7 ημέρες με εξυπηρέτηση από την Budget (πέρσι ήταν η Avis). Ας σημειωθεί ότι στο Μιλάνο τα αυτοκίνητα δεν προσφέρονται με χιονολάστιχα όπως στο Μόναχο, οπότε για να είστε σύμφωνοι με το νόμο που απαιτεί στα βουνά είτε χιονολάστιχα είτε αλυσίδες αλλά και για να είστε ασφαλείς θα πρέπει προφανώς να φέρετε αλυσίδες. Στην Budget οι αλυσίδες χρεώνονται στα 12€ την ημέρα αλλά μας έκαναν δώρο τις 2 μέρες οπότε χρεωθήκαμε επιπλέον 70€. Η τιμή αυτή δεν νομίζω να διαφέρει και πολύ μεταξύ των εταιρειών.

 

Διαμονή

 

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος προτιμήσαμε αντί δωματίου σε ξενοδοχείο να νοικιάσουμε διαμέρισμα. Η επιλογή αυτή γενικά δε συνηθίζεται στη χώρα μας αλλά για μια παρέα έχει πολλά πλεονεκτήματα και αξίζει κανείς να τη συνυπολογίζει. Το βασικότερο για μένα είναι ότι διαμένωντας για λίγες μέρες σε ένα διαμέρισμα νιώθεις λιγότερο "τουρίστας" μια και για το διάστημα που μένεις εκεί έχεις το δικό σου χώρο. Μπορείς να χαλαρώσεις με τους φίλους σου στο σαλόνι, να μαγειρέψεις στην κουζίνα, ακόμη και να πιεις ένα καφέ χωρίς να χρειαστεί να βγεις έξω ή να καλέσεις στο τηλέφωνο... Αυτό, προσθέτει στη χαλάρωση και στην αίσθηση της απόδρασης από την ζωή στην Ελλάδα αφού για λίγες μέρες νιώθεις, σε ένα βαθμό, ενταγμένος στον τοπικό τρόπο ζωής. Γενικά σε αυτού του είδους τις διακοπές δεν επιδιώκω τη νυχτερινή διασκέδαση, οπότε η ύπαρξη ενός χώρου όπου μπορούμε να συγκεντρωθούμε και να δούμε ταινίες, να ακούσουμε μουσική, να παίξουμε χαρτιά ή επιτραπέζια είναι για μένα σημαντική γιατί τελικά είναι και αυτές οι στιγμές που με κάνουν να προσμένω αυτά τα ταξίδια. Επιπλέον στο διαμέρισμα έχεις τη δυνατότητα να μαγειρέψεις και να ετοιμάσεις το δικό σου πρωινό πράγμα που εκ πρώτης όψεως ίσως φαίνεται κουραστικό αλλά ισχύει το αντίθετο. Έτσι το κόστος διαμονής και φαγητού μετριάζονται και αυτό βέβαια αποτελεί ένα ακόμη πλεονέκτημα.

 

Διαμέρισμα βρήκαμε μέσα από τη σχετική επιλογή του επίσημου σάιτ του χιονοδρομικού. Το βασικότερο μου δίλημμα ήταν η επιλογή του χωριού όπου θα μέναμε μια και, για όσους δε γνωρίζουν, η κοιλάδα του χιονοδρομικού αποτελείται από 3 χωριά που βρίσκονται σε σύντομη απόσταση μεταξύ τους: Ortisei (St Ulrich), S. Cristina (St. Christina) και τη Selva Gardena (Wolkenstein). Τελικά, έπειτα και από συμβουλές από το φόρουμ, επέλεξα το Ortisei που είναι περισσότερο γραφικό από τα άλλα χωριά, έχει χαρακτηριστικό κέντρο, μεγάλη αγορά και πολλές επιλογές σε όλους τους τομείς. Το βασικό του μειονέκτημα είναι ότι βρίσκεται στην άκρη της κοιλάδας και σε αντίθετη θέση από τα σημεία όπου ξεκινά η περίφημη διαδρομή "sella ronda". Επειδή όμως είχαμε δικό μας μέσον και μπορούσαμε να μετακινηθούμε προς τα άλλα χωριά και με αυτό τον τρόπο, αυτό δε μέτρησε ιδιαίτερα στην τελική μου επιλογή. Αν ωστόσο κάποιος ταξιδέψει χωρίς δικό του αυτοκίνητο θα πρέπει να το συνεκτιμήσει. Από την άλλη, το χωριό είναι ιδανικό για οικογένειες και για αρχάριους αφού από εκεί ξεκινά λιφτ για το Alpe di Siusi (www.seiseralm.it/en/) μια μεγάλη περιοχή με πολλές πίστες ήπιας κλίσης και σχετικά λίγο κόσμο, που θεωρειται το μεγαλύτερο λιβάδι σε μεγάλο υψόμετρο στην Ευρώπη. Η περιοχή αυτή περιλαμβάνεται στην κάρτα του χιονοδρομικού.

 

Η S. Cristina είναι ένας ήσυχος οικισμός χωρίς ιδιαίτερες επιλογές και αγορά αλλά έχει το πλεονέκτημα ότι βρίσκεται ακριβώς στη μέση της κοιλάδας και προσφέρει σχετικά εύκολη πρόσβαση σε όλες τις περιοχές του χιονοδρομικού αλλά και στη sella ronda. Η Selva είναι μεγάλο χωριό με κάποιες καλές επιλογές για φαγητό και apres ski αλλά δεν έχει ξεκάθαρο κέντρο και στερείται της γραφικότητας του Ortisei. Ωστόσο βρίσκεται στη βάση του ορεινού όγκου της Sella και αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος να την επιλέξουν για διαμονή όσοι επιθυμούν να έχουν γρήγορη προσβαση στη Sella Ronda άλλα και στα υπόλοιπα χιονοδρομικά που περικλείουν τη Sella.

 

Μέσα από το σάιτ επέλεξα να μου υποδείξει διαμονή κοντά σε κάποιο λίφτ (υπάρχουν πολλές δυνατότητες συγκεκριμενοποίησης των κριτηρίων αναζήτησης στο σάιτ) και τελικά επέλεξα το διαμέρισμα Stefania (http://www.app-stefania.com/stulrich-en.php) το οποίο βρισκόταν μόλις 100 μέτρα από το λιφτ Seceda που σε ανεβάζει σε μια από τις καλύτερες περιοχές του χιονοδρομικού και 200 μέτρα από το κέντρο του χωριού. Οπότε αν το επιθυμούσαμε μπορούσαμε έτσι να κάνουμε τα πάντα με τα πόδια. Μάλιστα από τη βάση του Seceda ξεκινούν κυλιόμενες σκάλες προς το κέντρο του χωριού που διευκολύνουν ιδιαίτερα στην ανηφορική επιστροφή. Το διαμέρισμα είχε 2 άνετα υπνοδωμάτια και μπορούσε να κοιμίσει άνετα 4 άτομα ή 5-6 αν άνοιγε ο καναπές στο ευρύχωρο σαλόνι. Το κόστος του για 3 άτομα ήταν στα 650 ευρώ για 7 νύχτες και για 4 άτομα θα μας στοιχίζε μόλις 700. Η χαμηλή του τιμή ήταν και αποτέλεσμα μια προσφοράς που παρέχεται από 20 Μαρτίου κι έπειτα από διάφορα καταλύματα σε συνεργασία με το χιονοδρομικό (Supersun offer) και ορίζει ότι από 7 νύχτες και πάνω (6 ημέρες και πάνω σκι) η μία νύχτα προσφέρεται δωρεάν και επίσης, μια μέρα σκι προσφέρεται δωρεάν όπως και ο εξοπλισμός για τη μέρα αυτή! Οπότε μένοντας 7 νύχτες πληρώσαμε τις 6, ενώ από τις 6 μέρες χιονοδρομίας πληρώσαμε τις 5! (Είδες οι κουτόφραγκοι; ) Να σημειωθεί ότι η προσφορά ισχύει τόσο για την κάρτα του χιονοδρομικού όσο και για την ευρύτερη περιοχή (Dolomiti Superski)! Το διαμέρισμα ήταν εξαιρετικό, σύγχρονο, πλήρως εξοπλισμένο (π.χ. πλυντήριο πιάτων, στεγνωτήριο για μπότες σκι κλπ κλπ) και το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

 

 

συνεχίζεται....

Edited April 13, 2010 by KSpecial

[KSpecial 17]

Ταξιδεύοντας...

 

....με αεροπλάνο

 

Το ταξίδι μας ξεκίνησε νωρίς νωρίς το πρωί του Σάββατου μια και η πτήση μας ήταν στις 8.30. Η πτήση ήταν ευχάριστη και η εκπληκτική διαύγεια που υπήρχε εκείνη τη μέρα, μας επέτρεπε να περάσουμε τα πρώτα λεπτά χαζεύοντας από το παράθυρο του αεροπλάνου τη βόρεια Πελοπόννησο, καθώς το αεροπλάνο πετούσε πάνω από τον Κορινθιακό. Με χαρά και έκπληξη διακρίναμε πεντακάθαρα τον αγαπημένο μας Χελμό, και τις χαρακτηριστικές πλαγιές όπου χιονοδρομούμε. Εκείνο όμως που με εντυπωσίασε ιδιαίτερα ήταν ο επιβλητικός όγκος του Ταυγέτου που δέσποζε περήφανα στο Νότο. Σύντομα, αφήσαμε πίσω μας τον ελληνικό γεωγραφικο χώρο και έπειτα από 2 ώρες και 40 λεπτά πτήσης προσγειωθήκαμε στο αεροδρόμιο Malpensa δυτικά του Μιλάνου.

 

Εκεί μας περιμένε μια παντελώς διαφορετική καταστάση από αυτή που είχαμε συνανήσει πέρσι στο αεροδρόμιο του Μονάχου. Έγραφα στο περσινό ταξίδι:

 

Μόλις βγήκαμε απ’το τερματικό άρχισε να πρωτοσχηματίζεται η εντύπωσή μου ότι όλα είναι πολύ εύκολα... Η εντύπωση αυτή παρέμεινε μέχρι τέλους και ίσως να οφείλεται σε ένα βαθμό στην καλή μας προετοιμασία. Σε έναν άλλο βαθμό οφείλεται στην υποδειγματική οργάνωση και νοικοκυροσύνη Γερμανών και Αυστριακών.

 

Και πράγματι, αποδείχτηκε ότι το συναίσθημα ευκολίας δεν οφείλεται αποκλειστικά στον καλό μας προγραμματισμό.... Στο Mιλάνο λοιπόν ήταν φανερό από την πρώτη στιγμή ότι η οργάνωση υστερούσε σημαντικά. Χρειάστηκε πατέντα για να καταφέρουμε να πάρουμε ένα καρότσι για τις αποσκευές, οι οποίες έφθασαν και με μια μικρή καθυστέρηση. Ο χιονοδρομικός εξοπλισμός έπρεπε να παραληφθεί από διαφορετικό σημείο στο οποίο έφερναν τις μεγάλες αποσκευές (δείτε πινακίδες προς bulky baggage claim) και έτσι περιμέναμε άλλη μισή ώρα περίπου για τα σανίδια. Ας σημειωθεί ότι στο Μόναχο ο εξοπλισμός είχε φτάσει με καρότσι δίπλα στον ιμάντα ταυτόχρονα με τις αποσκευές μας...

 

Τα πράγματα ήρθαν κανονικά και αφού τα φορτώσαμε πάνω στο καρότσι αναζητήσαμε τα γραφεία ενοικίασης αυτοκινήτων. Οι πινακίδες μας οδήγησαν σε 4 ανελκυστήρες που βρίσκονταν αντικρυστά σε ζεύγη, με μικρό χώρο ανάμεσά τους, μικρού ανοίγματος πόρτες και περιορισμένη χωρητικότητα.. (απίθανος σχεδιασμός!...) Μαζί με μας στέκονταν άλλα 50 άτομα τουλάχιστον, τα οποία μόλις είχαν παραλάβει αποσκευές και εξοπλισμούς οπότε μπροστά από τους ανελκυστήρες γινόταν το αδιάχώρητο. Αντιληφθήκαμε ότι θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να καταφέρουμε να μπουμε σε ανελκυστήρα τρία άτομα με τόσα πράγματα και όλο αυτό τον κόσμο οπότε έμεινε ένα άτομο απ’ την παρέα να τα προσέχει και κατεβήκαμε προς τα γραφεία ενοικίασης που βρίσκονται στο -1.

 

Η Budget είχε μόνο 2 γραφεία που εξυπηρετούσαν (η Avis είχε 4-5 αν πρόσεξα καλά) και όταν φτάσαμε εκεί υπήρχε ήδη μια μικρή αναμονή... ή τουλάχιστον έτσι νομίζαμε διότι αποδείχτηκε τελικά ότι οι υπάλληλοι εξυπηρετούσαν πολύ αργά. Έτσι μια και οι περισσότεροι εκεί είμασταν Έλληνες πιάσαμε για αρκετά λεπτά κουβέντα μεταξύ μας (νομίζω ήταν και τα παιδιά που έγραψαν για το ταξίδι στη Μαντονα; ). Μετά από μισή ώρα και κάμποσες υπογραφές καταφέραμε να ξεμπερδέψουμε αλλά πλέον έπρεπε να κατεβάσουμε όλα τα πράγματα μας κάτω, καθώς το -1 επίπεδο ήταν στο ύψος του δρόμου που έβγαζε στο πάρκινγκ. Μετά από τόση αναμονή, αυτό ήταν ακόμη πιο κουραστικό, γιατί το γεγονός ότι οι πόρτες των ανελκυστήρων ήταν στενές μας ανάγκαζε να ξεφορτώνουμε τις τσάντες με τα σανίδια από το καρότσι και να τις τοποθετούμε μία μία στο ασανσέρ χωριστά από το καρότσι και έπειτα να τις ξαναφορτώνουμε στο επόμενο επίπεδο... Δυστυχώς όλες οι πόρτες που οδηγούσαν έξω απ' το τερματικό είχαν αντίστοιχο άνοιγμα οπότε η όλη διαδικασία ξεφορτώματος και ξαναρφορτώματος επαναλήφθηκε αρκετές φορές μέχρι να βγούμε έξω. Είναι φανερό ότι το Malpensa είναι ένα παλιό αεροδρόμιο αλλά μια μικρή ανακαίνιση δε θα έβλαπτε... Αναρωτιέμαι, πόσο δύσκολο είναι να αντικαταστήσουν τις πολλές μικρού ανοίγματος θύρες στη σειρά με 2 μεγάλες;

 

Μετά και από αυτή τη μικρή ...προπόνηση φτάσαμε τελικά στο πάρκινγκ, το οποίο βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το τερματικό (Τ1). Εκει οι εταιρείες είναι παρατεταγμένες σε κυκλική διάταξη οπότε θα πρέπει κανείς να ακολουθήσει τις πινακίδες με τα σήματά τους για να βρει το τροχόσπιτο με τους υπεύθυνους. Στο "γραφείο" λοιπόν μας ενημέρωσαν ότι μας είχαν κάνει αναβάθμιση και το όχημά μας θα ήταν ένα Citroen Picasso C4 1600cc (o θεός να την κάνει αναβάθμιση...). Πιθανότατα δε θα είχαν διαθέσιμο κάποιο από τα τυπικά 1400cc station wagon όπως το Opel Astra που είχαμε πέρσυ.

 

Παραλαμβάνοντας το αυτοκίνητο και μην έχοντας πλέον πολύ εμπιστοσύνη στους φίλους μας τους Ιταλούς, έριξα μια ματιά γύρω γύρω μήπως υπήρχαν ζημιές οι οποίες δεν είχαν επισημανθεί στη μικρή κάτοψη οχήματος που έχει το συμβολαίο. Και πράγματι κάποια καλά γδαρσίματα και χτυπήματα δεν είχαν σημειωθεί στο σχέδιο. Το λέω στον τύπο που μας έδωσε τα κλειδιά και.... θα έπρεπε να δείτε την εκφρασή του... σα να έλεγε "μα ποιός δίνει σημασία σε αυτά (εδώ στην Ιταλία);;" Παίρνει λοιπόν το χαρτί και σημειώνοντας με το στυλό μου λέει με σπαστά αγγλικά "Λοιπόν, για μένα το αυτοκίνητο έχει πρόβλημα, εδώ, εδώ κι εδώ... και μου επιστρέφει το χαρτί με ένα σχέδιο γεμάτο Χ σε όλη την περίμετρο του αυτοκινήτου!! Θεός!!!

 

Χαμογελώντας, πήραμε τις αλυσίδες, φορτώσαμε τα πράγματά μας και παρά τις 2.30+ ώρες στο αεροδρόμιο ξεκινήσαμε με κέφι την εκδρομή μας. Αρχικά είχαμε σκοπό να ψωνίσουμε σε κάποιο σουπερμάρκετ που διάβασα ότι υπάρχει στο αεροδρόμιο αλλά είχαμε πλέον κουραστεί και ξεκινήσαμε δίχως άλλη καθυστέρηση. Φάγαμε πάνω από 2.30 ώρες για μια διαδικασία που στο Μόναχο τον προηγούμενο χρόνο απαίτησε το πολύ μια ώρα μαζί με τα ψώνια στο σουπερμάρκετ!

 

Τα αναφέρω όλα αυτά γιατί το Μόναχο και το Μιλάνο είναι οι δύο βασικοί προορισμοί για κάποιον που θέλει να κάνει σκι στην Ευρώπη σε λογικές τιμές, οπότε θεωρώ χρήσιμο να καταγραφεί μια σύγκριση των δύο αεροδρομίων. Προσωπικά, δύσκολα θα ξαναπροτιμήσω το αεροδρόμιο του Μιλάνου στο άμεσο μέλλον και σίγουρα δε θα το συνιστούσα για προορισμούς που εξυπηρετούνται και από το Μόναχο (όπως η Val Gardena καλή ώρα...) εκτός μόνον αν κάποιος επιθυμεί να κάνει μια εκδρομή στην ενδοχώρα της Ιταλίας ή το κόστος είναι πολύ πιο χαμηλό.

 

 

...με αυτοκίνητο

 

Βγαίνοντας από το αεροδρόμιο και μέχρι να ανοίξουμε το GPS συναντήσαμε μια μικρή δυσκολία με την εύρεση της διαδρομής προς Μιλάνο μια και η σήμανση ήταν ελλιπής. Γρήγορα όμως την ξεπεράσαμε και με κάποια ανακούφιση διαπιστώσαμε ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα είχαμε πρόβλημα με τη σήμανση.

 

Η κίνηση στους δρόμους ήταν φυσιολογική και έτσι ταξιδεύαμε γρήγορα και άνετα. Τα όρια στον αυτοκινητόδρομο ήταν περίπου όπως στην Ελλάδα, 120-130, και κατά διαστήματα υπήρχαν κάμερες για την ταχύτητα. Αυτές ήταν τοποθετημένες πίσω από μεγάλες οριζόντιες ταμπέλες οι οποίες βρίσκονταν πάνω από το δρόμο (όπως οι πινακίδες μας στις εθνικές οδούς) και επισήμαιναν, στα Ιταλικά, τον έλεγχο ταχύτητας. Γενικά, οι Ιταλοί τηρούν το όριο όπως εμείς.... +10, +20...., οπότε κατά διαστήματα μπορούσαμε να κινηθούμε και ταχύτερα. Αν πάντως κανείς ακολουθεί την ταχύτητα της γενικής κυκολοφορίας δε νομίζω να έχει κανένα πρόβλημα.

 

Το ενδιαφέρον μας στην αρχή της διαδρομής είχε επικεντρωθεί κυρίως στο νέο μας όχημα το οποίο ο οδηγός της παρέας χαριτολογώντας, παρομοίαζε με ΚΤΕΛ. Είναι ένα αυτοκίνητο με πολύ μεγάλους χώρους στην καμπίνα, καθίσματα σα πολυθρόνες και μεγάλες γυάλινες επιφάνειες το οποίο προσφέρει στους επιβάτες μεγάλη άνεση σε ένα τέτοιο ταξίδι. Ωστόσο ο όγκος του και οι αναρτήσεις του δε μας ενέπνεαν ασφάλεια, ειδικά σε κάποιες πιο κλειστές καμπές. οπότε ταξιδεύαμε συντηρητικά (αυτό ασφαλώς είναι καθαρά υποκειμενικό...). Ο χώρος των αποσκευών είναι πιο μικρός σε μήκος από ένα τυπικό station αλλά κερδίζει σε ύψος. Μια παρέα 4 άτομων με αποσκευές και εξοπλισμό πιθανόν να στριμωχτεί λίγο αλλά με σωστή χωροταξία των πραγμάτων δε θα έχει πρόβλημα. Εμείς βέβαια αν είχαμε να διαλέξουμε θα προτιμούσαμε το περσινό Opel Astra που ήταν μεν χαμηλότερου κυβισμού αλλά ήταν πιο άνετο σε χώρους αποσκευών και πιο προβλέψιμο στην οδηγική συμπεριφορά του.

 

 

Ταξιδεύοντας με Picasso C4...

 

 

Σε πληρη ανάπτυξη!

 

 

Χαρακτηριστικό στην Ιταλία είναι ότι τα περισσότερα αυτοκίνητα φέρουν κινητήρες diesel και αυτό ίσχυε και για το δικό μας. Το βασικό πλεονέκτημα που παρατηρήσαμε ήταν η πολύ χαμηλή κατανάλωση! Για 750 χιλιόμετρα συνολικά, καταναλώσαμε περίπου 50 λίτρα που με τιμή ανά λίτρο γύρω στο 1,20€ μας έδωσε ένα συνολικό κόστος για καύσιμα μόλις στα 60€. Θα πρέπει να σημειωθεί, για όσους δεν το γνωρίζουν, (εμείς ενημερωθήκαμε σχετικά από το γραφείο ενοικίασης) ότι σε χαμηλές θερμοκρασίες η diesel μπορεί να πήξει (gelling) ή απλά να κρυσταλοποιηθεί η παραφίνη της και να φράξει το φίλτρο. Και στις δύο περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι να μην τροφοδοτείται με καύσιμο ο κινητήρας με τις ευνόητες ανεπιθύμητες συνέπειες. Αυτό αντιμετωπίζεται είτε με την προσθήκη κάποιου πρόσθετου που αποτρέπει τα παραπάνω φαινόμενα, είτε με την χρήση χειμερινής diesel (winter diesel) που υπάρχει στα βενζινάδικα των ορεινών περιοχών. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ... http://www.filtercouncil.org/techdata/tsbs/91-1R3.pdf και http://www.bp.com/liveassets/bp_internet/a...ems_Summary.pdf

 

 

Είχε πλέον περάσει αρκετή ώρα από το ξεκίνημα της μέρας μας οπότε κάναμε μια σύντομη στάση για καφέ και πρόχειρο φαγητό σε ένα Autogrill στην άκρη του δρόμου. Κάτι που μου αρέσει ιδιαίτερα στην Ιταλία είναι ότι μπορείς να βρεις εξαιρετικό espresso παντού, ακόμη και στην εθνική, και βέβαια σε χαμηλή τιμή (δε δώσαμε πουθενά πάνω από 0,90). Το ίδιο ισχύει σε μικρότερο ίσως βαθμό και με το φαγητό.. μέχρι και τα panini που φάγαμε εκεί ήταν φανταστικά. Στο «μπαρ» που σταθήκαμε να πιούμε το καφεδάκι o μπουφετζής, ένας απίθανος τύπος, είχε όρεξη για κουβέντα και έτσι ετοιμάζοντάς μας το espresso ρώτησε από που είμαστε. Ε, μόλις του είπαμε ότι είμαστε Έλληνες μας κοίταξε με ένα βλέμμα συμπόνοιας και άρχισε να μας λέει πολλά και διάφορα στη γλώσσα του (κανείς μας δε μιλά ιταλικά αλλά κάτι πιάνω) όπου μέσες άκρες κατάλαβα ότι μίλαγε για φτώχεια, επανάσταση, τη φασίστα Μέρκελ (δική του έκφραση!) και ότι φοβόταν ότι έρχεται και η σειρά τους.... Εγώ χαμογελούσα και ένευσα ότι συμφωνούσα, ήπια τον υπέροχο καφέ που μας έφτιαξε και απορούσα αν όλοι έξω θα μας αντιμετωπίζουν πλέον ανάλογα... Και μάλλον έτσι είναι αφού το ίδιο βράδυ στο εστιατόριο που φάγαμε, ο σερβιτόρος, στο άκουσμα της προέλευσής μας, προσφέρθηκε χαριτολογώντας να μας κάνει έκπτωση!!

 

Έχοντας πλέον ανεφοδιαστεί σε τρόφιμα και νερό για το ταξίδι, ξεκινήσαμε με καλή διάθεση για τον επόμενο προορισμό της εκδρομής μας.... το Sirmione στη λίμνη Garda (Lago di Garda)....

 

 

Συνεχίζεται...

Edited April 14, 2010 by KSpecial

[Χρήστος Λάππας 25,401]

[Dimoski 0]

Τέλειο!! Πολύ καλή δουλειά!! Keep it up!!

[vvlah 2]

Αυτό ακριβώς χρειαζόμασταν για να δροσιστούμε! Μπράβο Χρήστο. Πολύ καλλιτεχνικό.

Μόνο εγώ νομίζω ότι έχεις διαλέξει λάθος καριέρα;

[Yota 472]

Μόνο εγώ νομίζω ότι έχεις διαλέξει λάθος καριέρα;

 

Όχι, αλλά δεν εννοούμε την ίδια καριέρα!!!

[ChristosZ 2,649]

Τι φτιάχνεις ρε Χρήστο καλοκαιριάτικα?

Θες να βάλουμε τα κλάματα?

[Χρήστος Λάππας 25,401]

Όχι, αλλά δεν εννοούμε την ίδια καριέρα!!!

 

Έχω ήδη ξεκινήσει γυρίσματα για την καινούργια μου εταιρία, Chris SiLappa Produzioni.

[Koumparos 5,439]

Μπράβο ρε Χρήστο!!!!!

Μόλις γύρισα από θάλασσα και αυτό το βιντεάκι ήδη μου έχει φτιάξει την δύσκολη εβδομάδα που ξεκινάει αύριο

 

Δέχεσται βιογραφικά για την εταιρεία????

[Yota 472]

Έχω ήδη ξεκινήσει γυρίσματα για την καινούργια μου εταιρία, Chris SiLappa Produzioni.

 

Α, γειά σου! Μπορώ να αναλάβω το recruiting των πρωταγωνιστών!