Το διάβασα στο internet...

[leonidastria 4,307]

 

Τα εχει δει κανεις ζωντανα σε καποια πιστα σε ταξιδι εξωτερικου?

Τι αλλο θα δουμε...

 

http://www.antonskis.com/videos.php

 

[panchristo 6,271]

Ωραία ιδέα δείχνει, αλλά στα $2500+ μου ακούγεται λιγότερο δελεαστικό κι από Pagani Zonda (κατα αναλογία).

[leonidastria 4,307]

Δεν πειραζει ας μην ακουμπαει ολη η επιφανεια του πεδιλου στο χιονι...αμα ειναι να δωσω 2000+euro

Edited May 5, 2014 by leonidastria

[over-poulover 7,010]

Μέσω διαδικτύου η ανανέωση της κάρτας ανεργίας από τον Ιούνιο

 

 

Μέσω του διαδικτύου θα μπορούν από τον ερχόμενο Ιούνιο να ανανεώνουν την κάρτα ανεργίας, οι περίπου 1.000.000 άνεργοι, που είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ, είτε λαμβάνουν επίδομα ανεργίας, είτε όχι, με τροπολογία που κατέθεσε σήμερα στη Βουλή ο υπουργός Εργασίας, Γιάννης Βρούτσης. Το ίδιο ισχύει και για τις άλλες παροχές του Οργανισμού.

 

Η τροπολογία προβλέπει τη διασύνδεση των συστημάτων του Οργανισμού Απασχόλησης με το πληροφοριακό συστήματος «Εργάνη» του υπουργείου Εργασίας, σύστημα το οποίο επιτρέπει την αξιόπιστη ηλεκτρονική καταγραφή των ροών της μισθωτής εργασίας και συνεπώς την άμεση ενημέρωση του ΟΑΕΔ για κάθε μεταβολή της εργασιακής κατάστασης των εγγεγραμμένων ανέργων του Οργανισμού.

 

Έτσι, δεν απαιτείται πλέον η αυτοπρόσωπη παρουσία στις υπηρεσίες του ΟΑΕΔ και προσκόμιση δικαιολογητικών.

 

Είχε προηγηθεί τον περασμένο Απρίλιο, η κατάργηση της αποστολής βεβαιώσεων συντάξιμων αποδοχών που έβγαλε από την αναμονή, στις υπηρεσίες των ασφαλιστικών ταμείων, 2,8 εκατ. συνταξιούχους.

 

«Η προτεινόμενη διάταξη αποτελεί ένα ακόμη βήμα οργανωτικού εκσυγχρονισμού, διαφάνειας και αποτελεσματικότητας στη νέα ψηφιακή εποχή για το υπουργείο Εργασίας και τους εποπτευόμενους» σημειώνει με δήλωσή του στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο υπουργός Εργασίας και προσθέτει: «Η καινοτόμος αυτή αλλαγή, αποτελεί πραγματική επανάσταση, κινείται στο πρότυπο των πλέον προηγμένων ευρωπαϊκών δημόσιων υπηρεσιών απασχόλησης. Τα οφέλη που προκύπτουν για όλους τους δικαιούχους του ΟΑΕΔ και ιδιαίτερα τους εγγεγραμμένους στα μητρώα ανέργων του Οργανισμού, είναι άμεσα και απτά, εφόσον καταργούνται οι ουρές και η ταλαιπωρία.

 

Ταυτόχρονα όμως, περιορίζεται η γραφειοκρατία, ενισχύεται η διαφάνεια και η παρέμβαση του ΟΑΕΔ στην αγορά εργασίας, και διασφαλίζεται το δημόσιο συμφέρον».

 

Η αξιοποίηση του διαδικτύου για τις υπηρεσίες του ΟΑΕΔ που κατέστη τεχνικά εφικτή, έπειτα από πολύμηνη εργασία με την επίβλεψη του διοικητή του Οργανισμού, Θεόδωρου Αμπατζόγλου, αναμένεται να επιτύχει τη μείωση των επισκέψεων των ανέργων και άλλων συναλλασσόμενων με τον ΟΑΕΔ, σε αριθμό μέχρι και 4.250.000 ετησίως.

 

Σύμφωνα με το υπουργείο Εργασίας, ο νέος τρόπος συναλλαγής των δικαιούχων με τον ΟΑΕΔ απελευθερώνει περίπου 800 εργασιακούς συμβούλους και 1.200 διοικητικούς υπαλλήλους, οι οποίοι θα αξιοποιηθούν στην εξατομικευμένη προσέγγιση των ανέργων με προσωπικές συνεντεύξεις και τη σύνταξη Ατομικού Σχεδίου Δράσης, ώστε να γίνουν αποτελεσματικότερες οι υπηρεσίες, που παρέχει ο Οργανισμός προς τους ανέργους.

 

Εξάλλου, η διασταύρωση των στοιχείων των συναλλασσομένων με τα πληροφοριακά συστήματα των συναρμοδίων φορέων (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ΕΡΓΑΝΗ, ΟΑΕΔ, ΓΓΠΣ, ΗΔΙΚΑ Α.Ε.) επιτρέπει τον άμεσο εντοπισμό καταχρηστικής λήψης επιδομάτων ανεργίας, ή άλλες παραβατικές συμπεριφορές των συναλλασσομένων με τον ΟΑΕΔ.

 

 

zougla.gr

[Χρήστος Λάππας 25,410]

[agavalas 1,000]

http://www.pentapostagma.gr/2014/05/%CE%B2%CF%81%CE%AD%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CE%B6%CF%89%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%B8%CF%81%CE%B1%CE%BA%CF%89%CF%81%CF%8D%CF%87%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%AE%CF%84.html#.U28cu65zuSq

[giannis-ski 4,870]

 

http://www.youtube.com/watch?v=FoZRyYohnvI

[Χρήστος Λάππας 25,410]

Riverbank of the Mississippi River as the dusk sun sets on a summer evening. (© Nathan Benn/Ottochrome/Corbis)

 

My Life as a Mississippi River Rat

 

A half century spent on, in, and around our most all-American body of water

 

 

 

By Paul Schneider

SMITHSONIAN.COM

MAY 20, 2014 6:00AM

 

The first time I saw the Mississippi River was almost certainly from a bridge, when I was a child, looking through the backseat window of a Volkswagen bus. It was the 1960s, and we were on one of our semi-regular trips across America from New England to visit cousins, monuments, and roadside rest areas. The bridge would have begun in Wisconsin, where my father was born, or ended in Missouri, where my mother's people are from. My father, most likely, was behind the wheel, and my mother, most likely, was the one to sing out from the front seat, "Look, everyone look, it's the Mississippi River."

 

The river was filthy then, in those years before a bipartisan Congress functioned well enough to override Richard Nixon's veto of the Clean Water Act. It's hard today to fathom how bad the bad old days were, when letting freedom ring meant letting everyone, from the city of Chicago to the machine shop on Stinking Creek, send their untreated sewage and industrial waste downstream toward New Orleans and the Gulf. Nonetheless, from high above on the bridge, the Mississippi was also a creature of beauty, slithering way to the north and south as my family headed west. Knowing what I know about myself now, nearly 50 years later, I have no doubt that I wished in my young heart to be traveling on that river and around those mysterious bends in an open boat rather than rolling along on the straight Midwestern macadam.

 

Some part of me has always been a river rat. The first thing I bought with my own money from summer jobs was a canoe, only to discover that with no license or car I could not move it to the Connecticut River, near where I grew up. The first book idea I ever pitched to an editor was to take that canoe down the Missouri, only to learn that if I were to make such a trip, I would have to pay for it myself. It took me five books, but I finally sold the river story and began to research the role of the Mississippi in North American history for my latest book Nekonomist)

 

Not all the places I revisit are in town. Both in a car and in a boat, I have stopped at Fort Defiance State Park in Cairo, Illinois, to watch the coffee-colored prairie water of the Mississippi merge reluctantly with the black-green forest water of the Ohio. This place above all others, to me, is where the river becomes The River. The relatively short Ohio River, draining the western slopes of the Appalachians, brings more water to the Mississippi than the Upper Mississippi and Missouri combined. Where the Ohio and Mississippi meet, at a strangely deserted and rundown park, the river on the west looks less like the Father of Waters than the nephew. Below Cairo, though, there is no question. You are on the big river.

The confluence of the Mississippi River and Ohio River at Cairo, Illinois. (© Nathan Benn/Ottochrome/Corbis)

 

It's all one river, I came to believe after four years of wandering. And there are places in the watershed that I haven't yet been to that call me. I only know them by name or reputation—the stretch of the Yazoo that hides 29 sunken Civil War ships, the passage between the Fox River and the Wisconsin across which the first Europeans reached the upper river. I want to see where the Dry Cimmaron in New Mexico becomes wet. There are too many places to list. They tug the way the current does when you are up to your thighs in the flow and know that it would far wiser to not have ventured any deeper than your calves.

 

The wallpaper on my phone these days is an image of an island on the Mississippi River below St. Louis and above Cairo. The shot looks over the shoulder of my teenaged son, past a campfire, and on to the Mississippi River, down which a barge the size of a football field is traveling. Of all the places I've ever been on any river or any road, that's indisputably where I would go again.

But I will not get to that moment again even if I return there with my son. An old proverb says you can never step into the same river twice, and it's true. No matter how many times I've gone down to visit the river—any river—it has never been the same. A river is not so much a place as it is a living phenomenon moving across and through a place and a time that are being created and destroyed by its presence. A river is not unlike a life: You don't go to a river simply to be there, you go to share a few moments with it, and hope that you remember it forever.

 

Paul Schneider is the author of five books. His most recent is Old Man River: The Mississippi in North American History, which The New Yorker described as “vivid history.” He wrote this piece forZocalo Public Square.

 

 

 

Read more: http://www.smithsoni...IJF2zK3Z2Z2i.99

 

Πηγή: http://www.smithsonianmag.com/travel/mississippi-river-rat-180951475/?utm_source=facebook.com&no-ist

[leonidastria 4,307]

Σωζοντας μια βαρκα που βουλιαζει.

Μου εκανε πολυ εντυπωση πως καποιοι μακρια απο τις βασικες ανεσεις του δυτικου κοσμου , οδηγουνται σε διαφορετικο τροπο σκεψης και επιτυγχανουν πραγματα ακατορθωτα για μας .Εμεις θα ειχαμε εγκαταληψει την προσπαθεια και θα ειχαμε θεωρησει δεδομενο το αποτελεσμα.

http://youtu.be/GH6SMocBwN0

Edited June 8, 2014 by leonidastria

[over-poulover 7,010]

O Pacman και η ιστορία του ονόματος του...

 

Το Pac-Man είναι χωρίς υπερβολή το δημοφιλέστερο arcade game όλων των εποχών, κάνοντας θραύση από την πρώτη κιόλας μέρα της εμφάνισής του στις κονσόλες, με ουρές μικρών και μαγάλων να περιμένουν να πάρουν θέση! Το παιχνίδι εμφανίσθηκε πρώτη φορά στις 12 Μαΐου 1980 στην Ιαπωνία, παίρνοντας σιγά σιγά το δρόμο του προς τις αγορές της Ευρώπης και της Αμερικής.

 

 

Πολύ σύντομα ο Pac-Man κατέκτησε τον κόσμο… τρώγοντας ασταμάτητα τελίτσες και φαντάσματα μέσα σε έναν λαβύρινθο. «Δεν είναι εύκολο να δημιουργήσεις ένα επιτυχημένο παιχνίδι, πόσω μάλλον κάποιο που βασίζεται αποκλειστικά στο… φαγητό!», αναφέρει ο σχεδιαστής Toru Iwatani, υπάλληλος στην εταιρεία Namco, ο οποίος εμπνεύστηκε από το στρογγυλό σχήμα της… πίτσας (που της λείπει ένα κομμάτι) αλλά και από τον ιαπωνικό χαρακτήρα για το «στόμα» στη στρογγυλεμένη, όμως, εκδοχή του.

 

Το αρχικό όνομα του παιχνιδιού ήταν «Pakkuman», εμπνευσμένο από την ιαπωνική λέξη «Paku-Paku», η οποία χρησιμοποιείται για να περιγράψει το θόρυβο που κάνει κανείς ανοιγοκλείνοντας το στόμα του, αλλάζοντας σε Puck-Man μόλις κυκλοφόρησε στην αγορά.

 

Μόλις, όμως, ο Puck Man έκανε την εμφάνισή του στη Βόρεια Αμερική το 1981 από την εταιρεία Midway, αποφασίστηκε και η αλλαγή του ονόματος επειδή η επιγραφή «Puck-Man» πάνω στις κονσόλες μπορούσε εύκολα να αλλάξει σε «*uck-Man», σημαίνοντας, βέβαια, κάτι εντελώς διαφορετικό! Έτσι ο Pac-Man και η παρέα του (Blinky, Pinky, Inky και Clyde) μπήκαν δυναμικά στο παιχνίδι των… βιντεοπαιχνιδιών, κερδίζοντας όλους τους αντιπάλους τους στα σημεία, και μάλιστα με διαφορά.

 

Για την ιστορία αξίζει να σημειώσουμε ότι το παιχνίδι αποσύρθηκε τον Ιούνιο του 2007, μετά από 30 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στη βιομηχανία ηλεκτρονικών παιχνιδιών, ενώ το ρεκόρ πόντων αλλά και ολοκλήρωσης και των 256 λαβυρίνθων του παιχνιδιού κατέχει ο Μπίλι Μίτσελ από το 1990: Οδήγησε τον Pac-Man μέσα από τους 256 λαβυρίνθους με το μέγιστο δυνατό σκορ, δίχως να χάσει ούτε μία ζωή. Μάζεψε όλα τα μπόνους και έφαγε όλα τα μπλε φαντάσματα. Το μέγιστο δυνατό σκορ είναι 3.333.360 και λέγεται «τέλειο αποτέλεσμα» («perfect game»).

 

 

"Α ΜΠΕ ΜΠΑ ΜΠΛΟΝ ΤΟΥ ΚΕΙΘΕ ΜΠΛΟΝ"…τι σημαίνει;

 

Η διαχρονικότητα της Ελληνικής γλώσσης είναι αδιαμφισβήτητη και αυταπόδεικτη!

 

 

Το τραγουδούσαμε όταν είμασταν μικροί και το τραγουδούν ακόμα στα παιχνίδια! Τί σημαίνει Α μπε μπα μπλον του κείθε μπλον; Η διαχρονικότητα της Ελληνικής γλώσσης είναι αδιαμφισβήτητη και αυταπόδεικτη! Μεταξύ πολλών παραδειγμάτων ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα...

 

Μικροί είχαμε παίξει το γνωστό παιδικό παιχνίδι: δύο ομάδες αντιπαρατιθέμενες, εναλλάξ να εφορμούν η μία της άλλης ψελλίζοντας ακαταλαβίστικα λόγια, που όλοι νομίζαμε αποκυήματα παιδικής φαντασίας και κουταμάρας (μετέπειτα πήρε την μορφή: «έλα να τα βγάλουμε»)

«Ά μπε, μπα μπλόν, του κείθε μπλόν, ά μπε μπα μπλόν του κείθε μπλόν, μπλήν-μπλόν.» Τι σημαίνουν αυτά;

 

Μα, τι άλλο, ακαταλαβίστικες παιδικές κουταμάρες, θα πει κάποιος. Όμως δεν είναι έτσι.

 

Ατυχώς, η Ελληνική γλωσσα δέχθηκε πολλές προσβολές από εξελληνισμένους βαρβάρους, Σλάβους, Τουρκόφωνους, Λατίνους κ.ά.., που δεν κατανοούσαν την ελληνική -ούτε κάν είχαν την φωνητική ανατομία που θα τους επέτρεπε σωστές εκφωνήσεις φωνηέντων - εμιμούντο τις φράσεις, παραφράζοντάς τις συχνότατα, και έτσι διεστραμμένα και παραμορφωμένα, έφθασαν μέχρι των ημερών μας, ώστε πλέον να μη αναγνωρίζονται.

 

Με τον τρόπο αυτό, στην Ελληνική γλώσσα εισήλθαν όροι, λέξεις και φράσεις, ως μέσα από παραμορφωτικό κάτοπτρο είδωλα, καθιστάμενα αγνώριστα στον απλό κόσμο.

 

Η όλη στιχομυθία, προέρχεται από παιδικό παιχνίδι που έπαιζαν οι Αθηναίοι Παίδες και ταυτόχρονα γυμνάζονταν στα μετέπειτα αληθινά πολεμικά παιχνίδια.

 

Πράγμα απολύτως φυσικό, αφού πάντοτε ο Αθηναίος Πολίτης ετύγχανε και Οπλίτης (βλέπετε παίζοντας και με τα γράμματα, προκύπτον συνδεόμενες έννοιες. Πολίτης - Οπλίτης).

 

Τι έλεγαν λοιπόν οι αντιπαρατιθέμενες παιδικές ομάδες, που τόσον παραφράσθηκε από τους μεταγενέστερους;

 

Ιδού η απόδοση:

 

«Απεμπολών, του κείθεν εμβολών !!!...» (επαλαμβανόμενα με ρυθμό, εναλλάξ από την δείθεν επιτιθέμενη ομάδα)

 

Τι σήμαιναν ταύτα; Μα..απλά ελληνικά είναι! « Σε απεμπολώ, σε απωθώ, σε σπρώχνω, πέραν (εκείθεν) εμβολών σε (βλ. έμβολο) με το δόρυ μου, με το ακόντιό μου!

 

 

 

Η παράξενη ιστορία της λέξης «ΟΚ»

 

 

Η λέξη «ΟΚ» είναι ευρέως γνωστή και χρησιμοποιείται σε ολόκληρο τον κόσμο για να δηλώσει ότι «όλα είναι εντάξει».

Αποτελεί τη δεύτερη πιο γνωστή λέξη στον κόσμο (μετά από την Coca Cola!) και η δημοφιλία της έγκειται στο γεγονός της… ευκολίας της! Παρόλα αυτά είναι μία από τις πιο παράξενες εκφράσεις που έχουν επινοηθεί και κρύβει πίσω της μια περίεργη ιστορία σχετικά με τη γέννησή της.

 

 

 

Βρισκόμαστε στη Μασαχουσέτη του 1830 όταν οι εκδότες μιας εφημερίδας αποφάσισαν για τη δική τους ευκολία να επινοήσουν διάφορες συντομογραφίες, που όμως όλες έπεσαν στο κενό και καμία από αυτές δεν εδραιώθηκε στη γλώσσα. Ωστόσο, η προσπάθεια αυτή άνοιξε το δρόμο για τη δημιουργία της λέξης «ΟΚ». Ήταν 23 Μαρτίου 1839 όταν το ΟΚ εισήχθη στον κόσμο, στη δεύτερη σελίδα της εφημερίδας «Boston Morning Post», όπου σε μια ολόκληρη παράγραφο οι εκδότες επεξηγούσαν στους αναγνώστες τη σημασία του: Αll correct, δηλαδή «όλα σωστά».

 

Το 1837 οι ΗΠΑ ετοιμάζονταν να εκλέξουν τον 8ο πρόεδρό τους. Υποψήφιος και ακλόνητο φαβορί ήταν ο Δημοκρατικός Martin Van Buren, ο οποίος καταγόταν από την περιοχή Old Kinderhook της Νέας Υόρκης. Για ευκολία στην προεκλογική του εκστρατεία αποφασίστηκε ο Van Buren να χρησιμοποιήσει το παρατσούκλι «Old Kinderhook» και μάλιστα το σύνθημα ήταν: Ψηφίστε τον «O.K.». Το αποτέλεσμα ήταν θετικό για τον Van Buren, που εξελέγη 8ος πρόεδρος των ΗΠΑ, και το «ΟΚ» είχε βρει πια τη θέση που του ταίριαζε μέσα στη γλώσσα.

 

Το νόημα ήταν απλό: «Όλα καλά», όπως συνέβη, δηλαδή, και με την εκλογή του Van Buren. Μέχρι το 1900 η χρήση του «ΟΚ» ήταν σχετικά περιορισμένη και αφορούσε όχι τόσο στην καθομιλουμένη όσο στην εμφάνισή του σε επαγγελματικά έγγραφα και σε τηλεγραφήματα. Τον 20ό αιώνα έκανε το «ΟΚ» το μεγάλο άλμα, περνώντας σε γενική χρήση ως βασική λέξη της γλώσσας, την οποία οι άνθρωποι επέλεγαν να χρησιμοποιήσουν στο καθημερινό τους λεξιλόγιο και στις συζητήσεις τους, δηλώνοντας ότι »όλα βαίνουν καλώς»!

 

Σιγά σιγά το «ΟΚ» πέρασε τα σύνορα και η χρήση του επεκτάθηκε σε πολλές χώρες, ενώ αποτελεί σήμερα έναν από τους πλέον οικείους ήχους ανά τον κόσμο. Η προέλευσή του ξεχάστηκε και έμεινε μόνο η ερμηνεία που την ακολούθησε. Άλλωστε το «ΟΚ» είναι η πιο εύκολη λέξη στον κόσμο και για έναν ακόμη λόγο: Όταν την πεις δεν χρειάζεται να εξηγήσεις κάτι, δεν υποχρεούσαι να εκφράσεις γνώμη… Σχολιάζεις απλώς μια κατάσταση με απλά λόγια. Σας έπεισα ή δεν σας έπεισα; Ή ακόμη καλύτερα «είστε ΟΚ;»!

 

 

 

 

gnorizes.blogspot.gr

[mil 8,780]

Δεν ξέρω πόσο μπροστά νομίζουμε ότι είμαστε, ούτε και αν είναι αληθινό....... αλλά:

 

http://www.sport-fm.gr/article/oi-iapwnes-katharizoun-pics/771320

[over-poulover 7,010]

Πώς «πετούσαν» κάποτε οι άνθρωποι -Ενας εντελώς διαφορετικός κόσμος

 

 

Ενα αεροπορικό ταξίδι δεν εντυπωσιάζει και πολλούς πια, με εξαίρεση ίσως τα δεκάχρονα παιδιά που ζουν την εμπειρία για πρώτη φορά. Οι πτήσεις αποτελούν καθημερινότητα, αν και η τεχνολογία- όπως για παράδειγμα το WiFi πλέον- αλλάζουν λίγο το καθιερωμένο σκηνικό. Κάποτε όμως τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά.

 

Στη δεκαετία του '50 το να πετάξει κανείς ήταν σχεδόν... μαγικό. Τα αεροπορικά ταξίδια δεν ήταν εύκολα για τον καθένα. Οι επιβάτες φορούσαν τα καλά τους για να ταξιδέψουν, πόζαραν για μία φωτογραφία πριν από την επιβίβαση και ένιωθαν σαν σταρ του κινηματογράφου. Κάτι απόλυτα λογικό, αν αναλογιστεί κανείς ότι χρειάζονταν το μισθό ενός ηθοποιού για να εξασφαλίσουν ένα εισιτήριο. Η Huffington Post έκανε ένα ταξίδι στο χρόνο και θυμίζει πώς ήταν τα αεροπορικά ταξίδια εκείνη την εποχή.

 

Κανείς δεν ένιωθε στριμωγμένος

Οι θέσεις είχαν πολύ μεγαλύτερο χώρο για να... απλώσει κανείς τα πόδια του σε σύγκριση με τη σημερινή εποχή. Τότε, η οικονομική θέση έμοιαζε περισσότερο με business class, ενώ η πρώτη θέση θύμιζε... ξενοδοχείο.

 

 

 

Οι αεροσυνοδοί ήταν καλλονές

Το αεροπορικό ταξίδι ήταν μία πολυτελής εμπειρία και οι πρόσχαρες αεροσυνοδοί με τα μακριά πόδια ήταν μέρος του σόου. Εκείνη την εποχή οι εταιρείες επέβαλλαν στις υπαλλήλους τους να φορούν τακούνια διαρκώς, είχαν όριο βάρους, τα μαλλιά τους έπρεπε να μην φτάνουν στο ύψος του γιακά τους, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις έπρεπε να είναι ανύπαντρες και να είναι «ηθικές» εν ώρα εργασίας.

 

 

 

Το εισιτήριο ήταν πανάκριβο

Μία πτήση από τις ΗΠΑ προς τη Ρώμη, χωρίς επιστροφή, κόστιζε περίπου 3.000 δολάρια με τα σημερινά δεδομένα.

 

Το μενού είχε και αστακό

Οι εταιρείες προσπαθούσαν να συναγωνιστούν η μία την άλλη σε κάθε επίπεδο. Οπως για παράδειγμα στο γεύμα που σέρβιραν. Για παράδειγμα, η TWA πρόσφερε στους επιβάτες κατά τη διάρκεια του ταξιδιού σούπα, κρέας, σαλάτα, λαχανικά και επιδόρπιο, ενώ χρησιμοποιούνταν κρυστάλλινα σερβίτσια.

 

 

 

Το κάπνισμα ήταν απόλυτα επιτρεπτό

Εκείνη την εποχή οι επιβάτες μπορούσαν να καπνίσουν όσο ήθελαν κατά τη διάρκεια της πτήσης.

 

Οι επιβάτες έπαιρναν καρτ ποστάλ

Ενα αεροπορικό ταξίδι ήταν κάτι τόσο σπάνιο, που οι επιβάτες ήθελαν να καταγράψουν κάθε στιγμή του, με καρτ ποστάλ που απεικόνιζαν το αεροσκάφος ή το γεύμα, ώστε να δείξουν στους λιγότερο τυχερούς φίλους τους πώς ήταν η εμπειρία. Ετσι, αρκετές εταιρείες μοίραζαν στους επιβάτες καρτ ποστάλ κατά την επιβίβαση.

 

 

 

Το αλκοόλ έρεε άφθονο και ήταν δωρεάν

Συχνά οι επιβάτες έφταναν μεθυσμένοι στον προορισμό τους, καθώς κατά την πτήση τους σέρβιραν όσο αλκοόλ μπορούσαν να πιουν και μάλιστα δωρεάν.

 

Δεν χρειαζόταν ταυτότητα

Εως περίπου τη δεκαετία του '70, οι επιβάτες έμπαιναν στο αεροπλάνο χωρίς να χρειαστεί να πιστοποιήσουν την ταυτότητά τους, ενώ εμφανίζονταν στο αεροδρόμιο 30' πριν από την απογείωση.

 

Οι βαλίτσες

Για να παραλάβουν τις αποσκευές τους οι επιβάτες, περίμεναν στη σειρά μπροστά από ένα γραφείο, έδειχναν τη βαλίτσα τους, έδιναν φιλοδώρημα και την παραλάμβαναν.

 

 

 

 

 

iefimerida.gr

[MakisM 3,965]

[leonidastria 4,307]

WORLD’S FIRST AUTO-FOLLOW ACTION SPORTS DRONE

 

Welcome to the future of video. The AirDog is your airborne sidekick, giving you the ability to track, follow, and fly your way to whole new heights of videography. This is epic videography for the extreme fanatic.

 

 

 

 

 

 

http://www.airdog.com/

Edited June 20, 2014 by leonidastria

[leonidastria 4,307]

WORLD’S FIRST AUTO-FOLLOW ACTION SPORTS DRONE

 

Welcome to the future of video. The AirDog is your airborne sidekick, giving you the ability to track, follow, and fly your way to whole new heights of videography. This is epic videography for the extreme fanatic.

http://www.airdog.com/

 

Οποιος αγορασει 2-3 τετοια drone και τα νοικιασει κανα 20ρικο για 15 λεπτα σε καποιο χιονοδρομικο θα θησαυρισει

Edited June 20, 2014 by leonidastria

[MakisM 3,965]

Οποιος αγορασει 2-3 τετοια drone και τα νοικιασει κανα 20ρικο για 15 λεπτα σε καποιο χιονοδρομικο θα θησαυρισει

Ιδου πεδιον δοξης λαμπρον! Η Ελλαδα χρειαζεται την επιχειρηματικοτητα!...

 

Να δουμε ποσο μεσα μπορυν να σε βαλουν τα γατονια του κρατους με το που θα το στησεις σαν επιχειρηση!...

[Χρήστος Λάππας 25,410]

Τι συμβαίνει με την Airfasttickets -Τι πρέπει να γνωρίζουν όσοι έχουν αγοράσει εισιτήριο

24.06.2014 07:52

 

Σε καθεστώς default, απαγόρευσης πώλησης εισιτηρίων τέθηκε το βρετανικό παράρτημα του διαδικτυακού ταξιδιωτικού γραφείου Airfasttickets.co.uk λόγω οφειλών που διαμορφώνονται σε περίπου 45 εκατομμύρια ευρώ, όπως επισημαίνεται στην επιστολή που απέστειλε η ΙΑΤΑ στις αεροπορικές εταιρείες ("the company had been put in default in the UK due to their inability to meet the deadline of their remittance obligations"), σύμφωνα με δημοσιεύματα του ξένου τύπου.

 

Η εταιρεία, όπως αναφέρεται στην επιστολή της ΙΑΤΑ που δημοσιεύεται στις τουριστικές ιστοσελίδες TTG digital και Travel Weekly, διατηρεί συνολικές οφειλές της τάξης των 45 εκατ. ευρώ.

 

«Βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να σας ενημερώσουμε ότι νωρίτερα σήμερα το πρωί αναγκαστήκαμε να θέσουμε το γραφείο στο Ηνωμένο Βασίλειο, σε καθεστώς χρεοκοπίας, εξαιτίας της αδυναμίας του να τηρήσει την προθεσμία των εμβασμάτων του», αναφέρει η επιστολή. Η ΙΑΤΑ, γνωστοποίησε ότι το ποσό σε κίνδυνο ανέρχεται στα 14 εκατ. ευρώ για την βρετανική αγορά, στα 22 εκατ. ευρώ στη Γερμανία και στα 9 εκατ. ευρώ στην Ελλάδα.

 

«Πέραν της κήρυξης χρεοκοπίας της BSP UK, προχωρήσαμε επίσης στην αναστολή λειτουργίας του πρακτορείου στην Ελλάδα και τη Γερμανία, λόγω τις κοινής ιδιοκτησιακής δομής των εν λόγω πρακτορείων», συνεχίζει η ΙΑΤΑ.

 

Η ανακοίνωση της εταιρείας

 

«Με αφορμή αναπαραγωγή δημοσιεύματος, σχετικά με την υποτιθέμενη κίνηση της ΙΑΤΑ εναντίoν της εταιρείας, για διεκδίκηση καθυστερούμενων πληρωμών ύψους 45 εκατ. ευρώ, θα θέλαμε να επισημάνουμε τα ακόλουθα:

 

Το δημοσίευμα είναι ανακριβές, διότι καμία αναστολή online πωλήσεων δεν υφίσταται και όλα τα site των εταιρειών του Ομίλου, σε όλες τις χώρες, λειτουργούν κανονικά.

 

Δεν υφίσταται ληξιπρόθεσμη οφειλή της Airfasttickets σε κανέναν προμηθευτή.

 

Στη Μεγάλη Βρετανία, δραστηριοποιείται θυγατρική εταιρεία της Airfasttickets International. Παρ' όλα αυτά ούτε για εκείνη ούτε για κάποια άλλη εταιρεία του Ομίλου υφίστανται οικονομικές εκκρεμότητες, για τις οποίες να έχει περάσει το νόμιμο χρονικό διάστημα τακτοποίησής τους.

 

Ουδέποτε, πόσο μάλλον τις τελευταίες 50 μέρες, δεν έχει τεθεί έλεγχος στις συναλλαγές της Airfasttickets. Η επικοινωνία η οποία έχει πραγματοποιηθεί μεταξύ της ιδιοκτησίας της εταιρείας και της ΙΑΤΑ αφορούσε στην παράταση των εγγυητικών επιστολών, λόγω της δυναμικής αύξησης των πωλήσεων της Airfasttickets, η οποία έφτασε το 1.937% στο διάστημα 2013-2014. Με βάση το συμβόλαιο της Airfasttickets με την ΙΑΤΑ, η εταιρεία έχει το δικαίωμα να ζητήσει μέχρι και 60 ημέρες παράταση πληρωμής.

 

Όσον αφορά τις πωλήσεις της Airfasttickets, για τους μήνες Μάιο και Ιούνιο, αυτές είναι πολύ περισσότερες από ότι αναφέρεται στο δημοσίευμα».

 

Ο πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Airfasttickets κ. Νίκος Κοκλώνης, δήλωσε:

 

«Τα ταμειακά διαθέσιμα της Airfasttickets υπερβαίνουν κατά πολύ τις συνολικές οφειλές της εταιρείας. H Airfasttickets, με κέντρο την Ελλάδα, είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη επιχείρηση στη χώρα και στον υπόλοιπο κόσμο, στον Κλάδο της διακίνησης επιβατών. Η ποιότητα των υπηρεσιών μας, σε συνδυασμό με τις χαμηλές μας τιμές, έχουν οδηγήσει την εταιρεία μας στην τιμητική θέση Νο. 3 σε όλη την Ευρώπη. Είναι πάγια θέση και πεποίθησή μας ότι στους καταναλωτές αξίζουν φθηνές και ποιοτικές διακοπές. Αυτό πράτταμε. Αυτό πράττουμε. Αυτό θα πράττουμε. Η οικονομική μας ευρωστία είναι αδιαμφισβήτητη. Ευχαριστούμε τα εκατομμύρια των πελατών μας για την εμπιστοσύνη τους και δεσμευόμαστε για περαιτέρω καινοτόμες υπηρεσίες στο άμεσο μέλλον».

 

Πηγή: Τι συμβαίνει με την Airfasttickets -Τι πρέπει να γνωρίζουν όσοι έχουν αγοράσει εισιτήριο | iefimerida.gr

[Χρήστος Λάππας 25,410]

Νίκος Κοκλώνης: Tα κρυμμένα μυστικά της Air Fast Tickets

 

Γιατί η IATA απέκλειε την «ταχύτερα αναπτυσσόμενη μικρομεσαία επιχείρηση στην Ελλάδα» από τα συστήματα κράτησης εισιτηρίων σε Ελλάδα, Γερμανία και Ηνωμένο Βασίλειο

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 29/06/2014 05:45

 

Παρά τη διαρκή έκθεση του κ. κ. Νίκου Κοκλώνη στη δημοσιότητα (προσφιλές πρόσωπο στο κοσμικό ρεπορτάζ), ο ίδιος ουδέποτε συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρίας ούτε την εκπροσωπούσε – ούτε αποποιόταν τον τίτλο του προέδρου που του αποδιδόταν στις συνεντεύξεις του.

 

Ηταν μια ειρωνεία της τύχης. Την ώρα που ο (κατά δήλωσή του) πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της AirFastTickets κ. Νίκος Κοκλώνης υποδεχόταν τη βράβευση της εταιρείας του ως της ταχύτερα αναπτυσσόμενης μικρομεσαίας επιχείρησης στην Ελλάδα στα βραβεία του ΕΒΕΑ, η IATA, δηλαδή η Διεθνής Ενωση Αερομεταφορών, απέκλειε την εταιρεία από τα συστήματα κράτησης εισιτηρίων σε Ελλάδα, Γερμανία και Ηνωμένο Βασίλειο. Ο ιδρυτής της AirFastTickets δεν παρέλαβε το βραβείο του και απέφυγε τη φωτογράφιση. Η είδηση του αποκλεισμού είχε προλάβει να κάνει τον γύρο της Ευρώπης.

 

Εδώ και μήνες ο θόρυβος στην εγχώρια τουριστική αγορά γύρω από το «φαινόμενο» της AirFastTickets ήταν έντονος. Πώς ήταν δυνατόν ένας άνθρωπος ο οποίος πωλούσε έπιπλα σε χαμηλής τηλεθέασης τηλεοπτικά κανάλια να βρεθεί στο τιμόνι μιας δυναμικής startup σε μεγάλες αγορές δύο ηπείρων, να δαπανά τεράστια ποσά και να πωλεί κάτω από το κόστος;

 

Η έρευνα του «Βήματος της Κυριακής» αποκαλύπτει τα καλά κρυμμένα μυστικά της AirFastTickets, η οποία δεν απάντησε σε κανένα απολύτως ερώτημα της εφημερίδας.

 

Παρά τη διαρκή έκθεση του κ. Κοκλώνη στη δημοσιότητα (προσφιλές πρόσωπο στο κοσμικό ρεπορτάζ), ο ίδιος ουδέποτε συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας ούτε την εκπροσωπούσε - ούτε αποποιόταν τον τίτλο του προέδρου που του αποδιδόταν στις συνεντεύξεις του.

 

Σύμφωνα με την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος εμφανίζεται να είναι ο κ. Ronny Halbert Yeatman, κάτοικος Φρανκφούρτης και Μεσσηνίας και κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου. Αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι η κυρία Αθανασία Λάμπρου και μέλος η κυρία Κυριακή Κοντογιάννη.

Νωρίτερα πρόεδρος και διευθύνουσα σύμβουλος ήταν η γεννηθείσα το 1989 κυρία Ερασμία Μητρούσια, αντιπρόεδρος η κυρία Λάμπρου και μέλος του ΔΣ η κυρία Καλυψώ Κοντογιάννη. Το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας είναι 60.000 ευρώ και, σύμφωνα με το ΦΕΚ, δεν έχει γίνει καμία αύξηση μετοχικού κεφαλαίου από την ίδρυσή της ως σήμερα.

 

Στη βρετανική εταιρεία AirFastTickets Limited εμφανίζεται ως επικεφαλής ο κ. Σπύρος Μαραγκουδάκης, ενώ ο κ. Κοκλώνης φέρεται αποσυρθείς τον Δεκέμβριο του 2012. Στην Αμερική τα πράγματα είναι ακόμη πιο περίεργα καθώς υπάρχουν τρεις διαφορετικές νομικές οντότητες με την επωνυμία AirFastTickets Inc. σε Φλόριδα, Νέα Υόρκη και Χιούστον αντίστοιχα. Ωστόσο, από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει εταιρική ή μετοχική σχέση ούτε μεταξύ τους ούτε με τις εταιρείες της Ευρώπης. Ο χαρακτηρισμός του «ομίλου» δεν ευσταθεί.

 

Καθοριστική ημέρα η Τετάρτη

 

Σύμφωνα με τον κανονισμό της ΙΑΤΑ, η δυσκολότερη ημέρα για την AirFastTickets θα είναι η 2α Ιουλίου. Και αυτό διότι εκκαθαρίζονται οι πωλήσεις εισιτηρίων και του δευτέρου δεκαπενθημέρου του Ιουνίου και καθίστανται ληξιπρόθεσμες οι απαιτητές, υφιστάμενες οφειλές της εταιρείας στην ΙΑΤΑ.

 

Σύμφωνα με έγγραφο της ΙΑΤΑ που περιήλθε στην κατοχή του «Βήματος», η ελληνική εταιρεία έκανε τον Μάιο και το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου πωλήσεις εισιτηρίων μέσω του συστήματος εκκαθαρίσεων πληρωμών εισιτηρίων της Ελλάδας, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γερμανίας ύψους 71,6 εκατ. ευρώ. Από αυτό το ποσό 14 εκατ. ευρώ καλύφθηκαν από εμπρόθεσμες καταβολές και 11 εκατ. ευρώ από εγγυητικές επιταγές. Το επισφαλές ποσόν, σύμφωνα με την ΙΑΤΑ, είναι 45 εκατ. ευρώ, τουλάχιστον ως τις 15 Ιουνίου, όταν και ακυρώθηκε ο αριθμός διαπίστευσης της ΙΑΤΑ της AirFastTickets στις εν λόγω τρεις χώρες. Εκτοτε η εταιρεία εκδίδει εισιτήρια μέσω άλλων πρακτορείων.

 

Αν δεν καταβληθεί το ποσόν, θα ακολουθήσει ντόμινο εξελίξεων. Ηδη πληροφορίες, που δεν κατέστη δυνατόν να επιβεβαιωθούν, θέλουν μεγάλη ελληνική τράπεζα να έχει «παγώσει» τους λογαριασμούς της εταιρείας επιτρέποντας μόνο τις πληρωμές προς την ΙΑΤΑ.

 

Είχε προηγηθεί προειδοποίηση της Ενωσης των κατόχων αδειών διοργάνωσης αεροπορικών ταξιδιών του Ηνωμένου Βασιλείου προς τα μέλη της να αποφεύγουν τις συναλλαγές με την AirFastTickets έπειτα από καταγγελίες επιβατών ότι εξέδωσαν εισιτήρια μέσω της εταιρείας και στη συνέχεια αυτά ακυρώθηκαν χωρίς οι ταξιδιώτες να πάρουν πίσω τα χρήματά τους.

 

Καμία απάντηση στα ερωτήματα

 

Η AirFastTickets δεν σχολίασε αυτά τα περιστατικά ούτε τα ερωτήματα που απέστειλε «Το Βήμα». Προηγούμενη ανακοίνωσή της σημείωνε ότι διαπραγματεύεται με την ΙΑΤΑ τη ρύθμιση των εγγυητικών επιστολών, οι οποίες καθώς συνδέονται με τον τζίρο και δεδομένου ότι ο κύκλος εργασιών της εταιρείας πολλαπλασιάστηκε έπρεπε να αναθεωρηθούν.

 

Ωστόσο η ΙΑΤΑ δεν διαπραγματεύεται ποτέ την καταβολή των εγγυητικών επιστολών ούτε την ημερομηνία πληρωμής αλλά την επαναφορά ενός πράκτορα που είχε τεθεί εκτός μηχανισμού λόγω αθέτησης πληρωμών πίσω στο σύστημα. Το άλλο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η AirFastTickets απάντησε πως είχε τα χρήματα στην τράπεζα αλλά - άγνωστο γιατί - δεν τα έβαλε.

 

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η AirFastTickets ξεκίνησε με μετοχικό κεφάλαιο 60.000 ευρώ, το οποίο ουδέποτε αυξήθηκε και δεν είναι γνωστό από πού αντλεί χρηματοδότηση. Ο κ. Κοκλώνης δήλωνε μέχρι προσφάτως ότι ετοιμάζεται για είσοδο στο Nasdaq. Προϋπόθεση για ένταξη στο Nasdaq είναι η προεγγραφή, η οποία γίνεται έξι μήνες νωρίτερα. Είναι άγνωστο αν έχει υλοποιηθεί η συγκεκριμένη διαδικασία.

 

 

 

 

ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ

Οι πράκτορες και οι προμήθειες

Στελέχη της αεροπορικής αγοράς αναφέρουν ότι οι τιμές των εισιτηρίων είναι ίδιες σε όλα τα πρακτορεία. Ωστόσο ένας πράκτορας μπορεί να εξασφαλίσει επιπρόσθετες προμήθειες οι οποίες του αποδίδονται από την εκάστοτε αεροπορική στο τέλος του έτους και υπό προϋποθέσεις. Συμβάλλεται απευθείας με κάποια αερογραμμή -και όχι με την ΙΑΤΑ - εφόσον έχει τουλάχιστον διετή δραστηριότητα με σημαντικό όγκο εργασιών. Επειτα ακολουθεί η ΙΑΤΑ, η οποία κάνει την εκκαθάριση των πωλήσεων και αποδίδει στις αεροπορικές τα αναλογούντα έσοδα.

 

 

 

 

Εισιτήρια κάτω από το κόστος της χονδρικής

Οπως είναι σε θέση να γνωρίζει «Το Βήμα της Κυριακής», η Airfasttickets προσέγγισε την επενδυτική κοινότητα παρουσιάζοντας επενδυτικό πλάνο το οποίο στηρίζεται στην παραδοχή ότι το περιθώριο κέρδους της κυμαίνεται στο 25%, αντί 2%-3% που ισχύει για τους υπόλοιπους πράκτορες του πλανήτη. Το πλάνο περιλαμβάνει την εξαγορά 11 πρακτορείων και άλλων εταιρειών σε δύο φάσεις, σε μία σειρά από χώρες, κόστους 83 εκατ. δολαρίων. Η εταιρεία υπόσχεται έσοδα, τα οποία θα φτάσουν στην Αμερική τα 400 εκατ. δολάρια την επόμενη τριετία. Οι εξαγορές θα γίνουν με τη μέθοδο της υποσχετικής για καταβολή σημαντικού τιμήματος μετά την είσοδο στο NASDAQ.

 

Κατά της Airfasttickets έχουν προσφύγει οι περισσότεροι ηλεκτρονικοί πράκτορες εισιτηρίων της Ελλάδας (pamediakopes.gr, viva.gr, airtickets.gr και travelplanet24.com) με την κατηγορία του αθέμιτου ανταγωνισμού, καθώς την κατηγορούν ότι πουλάει εισιτήρια όχι απλώς κάτω από το κόστος της χονδρικής, αλλά και κάτω από τον φόρο και τα τέλη.

 

Τα δικαστήρια δικαίωσαν τους πράκτορες εκδίδοντας προσωρινή διαταγή με την οποία απαγορεύεται στην Airfasttickets να πουλάει εισιτήρια με παράνομες πρακτικές. Μάλιστα, η συνέχεια δίδεται την 1η Ιουλίου, όταν και θα εκδικαστούν τα ασφαλιστικά μέτρα των πρακτόρων.

 

Οι ηλεκτρονικοί πράκτορες μιλούν για επιθετική, αθέμιτη πρακτική και σημειώνουν ότι η διάθεση των εισιτηρίων κάτω του κόστους αρχικής αγοράς είναι διαρκής, άρχισε τον Μάρτιο του 2014 και συνεχίζεται ως και σήμερα με σύστημα, σταθερότητα και εμμονή.

 

«Η υποτίμηση που εφαρμόζει η αντίδικος στερείται οποιασδήποτε εμπορικής λογικής» σημειώνουν στο κείμενο της προσφυγής και επισημαίνουν ότι η εταιρεία πουλάει όχι μόνο κάτω από την τιμή του εισιτηρίου, αλλά και κάτω από τον φόρο και τα τέλη των αεροδρομίων, σε μια αγορά που υπό κανονικές συνθήκες έχει περιθώριο κέρδους με το ζόρι 3%.

 

http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=610431

[Χρήστος Λάππας 25,410]

Mystery Of How The Egyptians Moved Pyramid Stones Solved

 

May 5, 2014 | by Janet Fang

 

photo credit: Schematic from the tomb of Djehutihotep depicting the transport of a colossal statue. Notice the person standing by the statue’s foot is pouring water over the sand right in front of the sled / Wikimedia

 

Ancient Egyptians had to pull massive statues and pyramid stones weighing 2.5 tons on large sleds across the desert -- without any modern mechanical device. Now, Bonn tells LiveScience. "There's an optimum stiffness." The ideal amount of water falls between 2 and 5 percent of the volume of sand.

 

The answer had been staring us in the face for a long time. In a wall painting from the tomb of Djehutihotep (schematic above), you can see a worker pouring water on the sand in front of a sled that’s carrying a colossal statue. The sleds were little more than large wooden planks with upturned edges. “Egyptologists had been interpreting the water as part of a purification ritual," Bonn says, "and had never sought a scientific explanation.”

 

The work was published in Physical Review Letters last week.

 

Read more at http://www.iflscienc...xbryhXs3rLg6.99

 

Αναδημοσιευμένο από εδώ: http://www.iflscience.com/physics/mystery-how-egyptians-moved-pyramid-stones-solved

 

 

 

Η λύση ήταν εξευτελιστικά απλή.

[Χρήστος Λάππας 25,410]

Τα μεγαλύτερα ορυχεία στον κόσμο

[leonidastria 4,307]

Ωραιο ψυγειακι για εξορμησεις

 

https://d2pq0u4uni88...4-h264_high.mp4

Edited July 15, 2014 by leonidastria

[leonidastria 4,307]

The following is a list of companies known primarily for their skis. Most existing companies produce boots and bindings as well. Name of brand Main products Origins from Established in Notes Armada skis alpine skis, twin tips USA 2002 Armada was founded in 2002 by a group of professional skiers and the ski and snowboard photographer Chris O'Connell. Armada is credited with helping to shift mainstream perception of skiing in a younger, more dynamic direction through its unusual graphics and savvy marketing. Today Armada produces a full line of skis, poles, technical outerwear and skiing-related softgoods Atomic alpine skis, ski jumping skis, twin tips, bindings, ski boots, ski clothes Austria 1955 Major alpine brand, purchased by Amer Sports. Black Diamond Equipment alpine skis, telemark skis, cross-country skis, ski boots, ski bindings USA 1989 Formerly Chouinard Equipment (founded in 1957), Black Diamond first entered the ski market in the early 1980s with the XCD telemark binding. Today Black Diamond designs and manufacturers a full line of skis, boots and bindings for alpine, telemark and touring pursuits.^[1] Blizzard alpine skis Austria 1945 Firebird design remains a standard from 1973 into the 1980s. Introduced the "Thermo" with temperature-sensitive materials. Dynamic alpine skis France Famed for their VR series race skis from the 1970s. Purchased by Atomic, and now part of Amer Sports. Dynastar alpine skis France 1963 First to introduce vibration-damping in the 1980s. Purchased by Rossignol. Elan alpine skis, ski jumping skis, mogul skis Slovenia 1945 Produced a variety of products, notably skis and boats. Started winning on the World Cup circuit in 1964 and became famous as the ski of Ingemar Stenmark. Introduced the first widely used carving ski ("parabolic" or "shaped") in 1992, the Elan SCX. Fischer alpine skis, ski jumping skis, cross-country skis, ski boots Austria 1924 One of the largest brands through the 1960s and into the 80s, and became a force in the downhill racing market with their C4 design in the early 1980s. Today Fischer concentrates on back-country and cross-country skis. Hart alpine skis, mogul skis USA 1955 Another early metal-laminate design from just after Head. After being joined by Billy Kidd in the late 1960s, Hart became a major brand though the 1970s and 80s. Currently makes custom hand-built skis to order. Head alpine skis, ski boots USA 1950 Introduced the Head Standard, the first successful metal/wood composite ski, and took over the majority of the ski market in the US and UK in the 1960s. Was slow to move to fibreglass, and Howard Head left the company in 1969 handing it to AMF. AMF rebuilt the brand in the 1970s and became a force again, purchasing Tyrolia. Taken over in 1989 and currently owned by Head NV, a Dutch company. Icelantic Skis alpine skis, twin tips USA 2005 Icelantic Skis was founded in 2005 and focused on American-made skis with a unique top sheet design through artist Travis Parr. The skis are handcrafted locally in Denver, CO at the Never Summer Factory and sold in 4 continents and over 14 countries. K2 alpine skis, twin tip skis, snowboards, mogul skis USA 1962 In 1962, K2’s founder, Bill Kirshner, was the first person to feature a fiberglass wrapped torsion box in a ski to effectively create the first modern ski. Over the last 50 years K2 has grown into a major conglomerate that is constantly developing new ski technology. In 2007, consumer products company, Jarden Corp, bought out K2 and its subsidiaries and has enabled K2 to expand its brand and presence in the Northwest US as well as around the world. Kästle Ski alpine skis Austria 1924 Many wins on Kästle all-wood skis in the 1950s, and again on fibreglass in the 1980s, notably withPirmin Zurbriggen. Purchased by Benneton in 1991 and folded into Nordica. Re-introduced in 2007. Kneissl alpine skis Austria 1861 Started ski production in 1919 and becomes Kneissl Ski in 1921. Introduced the composite "White Star" in 1960, sparking a revolution in materials. Merged with Dachstein in 1991 and merged Raichle and Dynafit in 1996. Line Skis alpine skis USA 1995 Introduced a radical-sidecut mini-ski in 1995, and then developed this basic idea into the first twin-tip skis in 1999. Purchased by K2 around 2002. Continues to cater to the free ride market. Madshus cross-country Norway 1906 Only major producer left in Norway. Begins production of fiberglass skis in 1974. Purchased by K2 in 1988. Madshus becomes number two worldwide in Nordic sales in 1997. The brand focuses on development of new production method and materials to keep its position as top three brand in the Nordic skis genre. Miller Ski alpine skis USA 1960s Earl Miller invented one of the first release bindings and equipment used to test them. Started Miller Ski in 1972 in order to produce a design specifically for skiing Utah powder. Of conventional construction but built wide and soft, the Miller Soft revolutionized powder skiing. Olin alpine skis USA 1960s Major player in the 1970s and 80s with their Mark IV. Licensed their line to K2 in 1986 and exited the business, brand re-introduced in 2010 and then abandoned again. Peltonen cross-country Finland 1945 Founded by Toivo Peltonen (1921–2007). Currently owned by Normark Suomi Oy, a Rapala VMC company. Produces competition level skis with advanced nanocarbon technology at the Heinola ski factory, but also markets cross-country skis for all price classes. Pre alpine skis USA Well-known brand in the US during the 1980s. Purchased by K2, owners formed the short-lived Research Dynamics. Rønning Treski cross-country skis, alpine Norway 1936 Historic producer of mainly cross-country but also other types of skis such as Telemark, Big Mountain, and Hunter. Started production under the Rønning brand in 1936, and is currently the only producer of wooden skis in Norway. Still produces all skies by hand. SkiTrab ski touring, cross-country Italy 1946 Family run company founded by Giacomo Trabucchi in 1946. Main production volume is in Bormio, Northern Italy. Specialises in lightweight ski touring skis for competition and recreational use. Rossignol alpine skis, ski jumping skis, cross-country skis, twin tips, ski boots, bindings, snowboards France 1907 Introduced one of the first successful all-round fibreglass ski designs. Built a major conglomerate in the 1990s, including Rossignol, Dynastar, Lange, Look, Kerma and other brands. Taken over byQuiksilver in 2005 but lost money and sold only two years later to its CEO, Bruno Cercley. Swallow alpine skis USA 1970s Introduced the "swallow tail" design which claimed major advantages. Disappeared in the late 1980s. Recently re-introduced as a Japanese design made in China. Salomon alpine skis, cross-country skis, ski boots, twin tips, bindings, snowboards France 1947 Started as a binding company, but made a famous foray into boots during the 1980s, and finally to skis in the 1990s. Another major conglomerate of the 1980s/90s, along with K2, Head and its primary competitor, Rossignol. Salomon owned Atomic, Volant, Dynamic and non-ski sporting companies Wilson and Arc'Teryx. Purchased by Adidas in 1997 and sold to Amer Sports in 2005. Stöckli alpine skis Switzerland 1936 Introduced a wooden ski with a fluted top that left a ridge down the middle. Was one of the earliest companies to introduce a metal laminate ski, the year after Head. The Ski alpine skis USA 1970s Entered the field by marketing to the "hot dog" (freestyle) skier, and became a well-known brand in the 1970s. Voit alpine skis USA 1966 Used a new fibreglass/epoxy technique that was well-liked but very expensive. Exited the industry after only three years. Volant alpine skis USA 1966–1989 Introduced a stainless steel cap-ski in 1989, but was very expensive to produce and went out of business in 2001. Purchased by Amer Sports in 2003 and the brand abandoned around 2008. Völkl alpine skis, twin tips, ski clothes Germany 1923 Distributed in the 1960s by Sears in the US. Purchased by K2, and in turn, Jarden in 2007.

Boots[edit]

 

The following list consists of companies known primarily for their ski boots. Some entries are duplicated from above, but not all. Some, like Head, sell branded boots from other companies and are not listed here. Name of brand Origins from Established in Notes Alpina Slovenia 1951 From its roots as Žiri Shoe Factory (est. 1947), Alpina D.O.O. is one of the dominant companies in the Nordic Skiing segment. Alpina achieved a loyal customer base in the Alpine boot market due to their comfortable fit. They are one of the few companies still producing rear entry boots (currently only in children's sizes up to 25 m.p.) Capitalizing on their tradition in excellence in Nordic skiing, Alpina also marketed a complete a line of back-country alpine / touring / telemarking equipment. In recent years the company's presence in the Alpine market has fallen off substantially, failing to connect with younger skiers who have flocked to park/trick skiing. Black Diamond Equipment USA 1989 Formerly Chouinard Equipment (founded in 1957), Black Diamond first entered the ski market in the early 1980s with the XCD telemark binding.^[2] Today, Black Diamond designs and manufacturers a full line of skis, boots and bindings for alpine, telemark and touring pursuits. Black Diamond Equipment and Scarpa began a partnership in 1987 that ended in 2005.^[3] Dalbello Italy 1969 Originally a designer at Henke in Switzerland, Dalbello formed in 1974 when Giovanna Dal Bello moved back to Italy. Made conventional front-entry designs, and introduced the three-piece Krypton in the 2000s. Dolomite Now owned by Tecnica Hanson USA 1969 Developed the rear-entry boot while working at Lange, and left to form their own company. Successful during the 1970s, mis-steps during the early 1980s led to their bankruptcy in 1984. Purchased by Daiwa and continues to exist in Japan. Dynafit Austria 1950 Originally known as Humanic, started making lace-up leather boots in 1950. Started using the name Dynamic for the boots, introduced buckles in 1965, and plastics in the early 1970s. Changed their name to Dynafit some time in the 1970s. Purchased by Raichle in 1991, and ended ski boot production in 1998. Returned to the touring market in 2001 after being sold to Salzer Holding. Full Tilt USA 1980 Designed for downhill skiing in the early 1980s by a NASA engineer but were then discovered to be more useful in the freestyle genre of skiing. They are now the use by predominantly freestyle skiers. K2 USA 1962 K2 began production of alpine ski boots in 2013 with the intent to create a performance boot that maximizes efficiency, optimizes power transfer, and delivers performance over a wide range of terrain and snow conditions, without the rigidness that race boots are known for. Lange USA 1962 Introduced the first plastic ski boots in 1962, and followed up with a greatly improved model in 1965/66. After 1968, they were a must-have for racers, and rapidly took over the market. Remains a major player to this day, especially in racing. Nordica Italy 1939 Nordica was formed in Montebelluna, the center of Italian ski boot manufacturing to this day. Entered the plastic ski boot market in 1968, following the lead set by Lange. Also produces skis and other equipment today. Part of the Tecnica Group. Raichle Switzerland 1907 A long-time maker of leather boots, Raichle introduced a hybrid leather/plastic design in 1968, the Raichle Fibre Jet, but saw little sales. Followed other plastic designs during the 1970s. Broke out of the mould with the now famous Flexon in 1980–81, a three-piece boot based on designs from Eric Giese. Purchased by a Swiss banker in 1996, who shortly thereafter purchased Kneissl and merged the brands in 1999. Purchased by Mammut Sports Group in 2000, and both brands disappeared. The original Flexon moulds returned to the US and became Full Tilt, while late model designs are produced by their Italian assemblers as Roxa. Rosemount USA 1965 Another contender for title of "first plastic boot", Rosemount was an all-fibreglass shell with a unique side-opening design. Was in the process of introducing a rear-entry model in 1973 when they were purchased by Raichle as the side-effect of a larger deal. Raichle ended production. Rosemount Italy 1988 Producing boots for the likes of Raichle and Full Tilt for years, they are now entering the North American Market being distributed by 4FRNT Skis. Salomon France 1947 Introduced the famed SX series of rear-entry boots in 1980, and was a major success through the 1980s. When the rear-entry design rapidly fell from favour around 1990, they turned to traditional front-entry designs. Salomon remains a major boot producer today. SCARPA Italy 1938 Originally shoe and boot makers, SCARPA entered the ski boot market during the 1970s. They introduced the first plastic dedicated Telemark boot. Tecnica Italy 1960

Formed in Montebelluna in 1960 to produce leather work boots, the company introduced the Moon Boot for apres-ski. They followed this with their first ski boots in 1973. Now controls a large number of brands including Nordica, Rollerblade, Dolomite, Lowa, Nitro Snowboards, Think Pink, Blizzard, Moon Boot, and others.

 

(Διαβαστε το απο το link ειναι πιο ευκολο )

 

 

πηγη: Wikipedia

http://en.wikipedia....t_of_ski_brands

Edited July 21, 2014 by leonidastria

[leonidastria 4,307]

• What is the RaxSki?
   
  A ski for groomed piste and freeride with rear fins for direction control. Rear fins make the RaxSki behave like an ice skate on hard pack snow or like a surf-board in powder.
  
• With what?
   
  With guiding blades at the upwardly bent ski tail. You can ride just on this tail while raising the ski tip and such reducing the effective ski length - see the Principle of RaxSki
  
• What is it good for?
   
  For fast and easy turns on hard surface, your RaxSki behaves like an ice skate there. In powder you feel as if you had a surfboard under your feet. The guiding blades act like a rear fin - see The Skiing Technique
  
• Can the RaxSki carve and glide like any other ski?
   
  Sure, just shift your weight slightly forward and put your ski on the shaped edge or on the whole gliding surface such making the RaxSki "long" again.
  

http://www.raxski.com/

http://www.raxski.co.../what-is-raxski

Edited July 21, 2014 by leonidastria

[mil 8,780]

http://www.skai.gr/news/technology/article/262774/mia-evdomada-esose-tin-anthropotita-apo-to-perasma-iliakis-kataigidas-to-2012/

[panchristo 6,271]

Με αυτά τα Rax Skis νομίζω δεν είμαι και πολύ αισιόδοξος.

 

Λέει και κάποια κουφά του τύπου όσο πιο γρήγορα πηγαίνεις τόσο πιο ασφαλής είσαι, αλλά τονίζει ότι δεν είναι για να γέρνεις και πολύ πίσω...

 

Αν κρίνω δε και από το site και το online shop που έχει, μάλλον για προχειροδουλειά μου ακούγεται κάποιου ερασιτέχνη και της παρέας του.

Βέβαια αν το αναλάμβανε κάποιος σοβαρός μαρκετίστας μπορεί και να μιλάγαμε για την εφεύρεση που άλλαξε τη χιονοδρομία.

 

Μέχρι τότε είδωμεν...