Leaderboard

Χαρίζονται τα παρακάτω: Παλιά πέδιλα Rossignol Watt6, μήκους 1.60, 107-70-97 Μπότες Rossignol Salto, μέγεθος 27.5

Για να γίνει κάτι τέτοιο στην Ελλάδα, πρέπει να υπάρχει μια κρίσιμη μάζα πελατών και μια σφαιρική εκμετάλλευση του χιονοδρομικού προϊόντος που εντάσει όχι μόνο το σκι αυτό καθ εαυτό, αλλά και το φαγητό, και την διαμονή. Όλοι όσοι βγάζουν υπεραξία από το χιονοδρομικό, θα συνεισφέρουν μέσω της φορολογίας τους στην συντήρηση και ανάπτυξη του. Για να υπάρξει ομως αυτή η κρίσιμη μάζα πελατών ώστε το χιονοδρομικό να αξίζει να στηριχθεί από τις υπόλοιπες επιχειρήσεις, είναι αναπόδραστη αλήθεια ότι χρειάζεται τουρισμός εβδομάδας. Εξίσου αναπόδραστη αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να έχει τέτοιο τουρισμό μόνο από την εσωτερική της αγορά (με το ζόρι καταφέρνει να μαζέψει εγχώριο τουρισμό εβδομάδας για τον καλοκαιρινό της τουρισμό). Για να υπάρξει τουρισμός εβδομάδας για τα Ελληνικά χιονοδρομικά λοιπόν, πρέπει να υπάρχουν 3 βασικοί παράγοντες που δεν υπάρχουν στην Ελλάδα και που αμφιβάλλω ότι θα υπάρξουν ποτέ: 1) Ικανό μέγεθος χιονοδρομικού. Αν το χιονοδρομικό δεν έχει πάνω από ένα συγκεκριμένο αριθμό πιστών και αναβατήρων, δεν υπάρχει πρακτορείο στον κόσμο που θα το προτείνει σε τουρίστες. Ποιο είναι αυτό το μέγεθος; Νομίζω ότι το Bansko μας έχει δείξει το τι μπορεί να γίνει με επιτυχία στα χιλιόμετρα του. Κάτω από αυτά τα (60 νομίζω) χιλιόμετρα πιστών όμως, κανένας δεν θα ασχοληθεί μαζί σου. Ποιά Εληνικά χιονοδρομικά μπορούν να φτάσουν αυτό το νούμερο; Παρνασσός σίγουρα, ίσως και Καλάβρυτα εφόσον βρεθεί τρόπος να επεκταθούν με ασφάλεια προς το Αβγό. 2) Snow-sure διακοπές. Χρειάζεται οπωσδήποτε τεχνητό ώστε να εξασφαλίσεις ότι αυτοί που έχουν κλείσει εισητήρια, δωμάτια, πιθανόν και κάρτες λιφτ, δεν θα μείνουν με το... σκι στο χέρι σε μια σεζόν με λίγο χιόνι. Με το τεχνητό επίσης, εξασφαλίζεις ότι οι πίστες θα έχουν επάρκεια χιονιού και θα προσφέρουν πρόσβαση σε διάφορα σημεία του βουνού που χωρίς αυτό συχνά είναι απροσπέλαστα (π.χ. το 1750 και το 1650 στον Παρνασσό, το κάτω σαλέ στον Χελμό). 3) Ski in-ski out διαμονή. Λίγα είναι τα χιονοδρομικά στον κόσμο που έχουν καταφέρει να φέρνουν τουρίστες που συντηρούν την ισσοροπία στο σύστημα ενώ παράλληλα τους ζητούν να οδηγήσουν κάθε μέρα τουλάχιστον μισή ώρα μέχρι να φτάσουν από το ξενοδοχείο τους στην πρώτη τηλεκαμπίνα. Παρνασσός και Καλάβρυτα έχουν την δυνατότητα να δημιουργήσουν από ένα μικρό χωριουδάκι στην ρίζα των χιονοδρομικών. Δεν θα συμβεί ποτέ.