Leaderboard

Από Ελληνικό για δύο άτομα που μοιράζονται βενζινη & διόδια το κόστος είναι περίπου €40/άτομο. Σε αυτό θα προσθέσεις την κάρτα του Παρνασσού (όσο κάνει εκείνη την ημέρα) και αν φας/πιεις κάτι. Κάτω από €80/άτομο μάλλον χλωμό να πέσει το κόστος του ημερήσιου σκι στον Παρνασσό. Και βέβαια πρέπει να ξυπνήσεις από τις 5, να φας ταλαιπωρία στον δρόμο (αν είναι καθημερινή, ή επιστροφή στα νότια προάστια είναι γολγοθάς) και να παρακαλάς να ανοίξουν όλα όσα έχουν υποσχεθεί.

Το θέμα Χρήστο είναι αν ο σύλλογος με το μέγεθος σε ενεργά μέλη , έχει πλέον αντικειμενικά την δυνατότητα να παίξει οποιοδήποτε ρόλο στην πολιτική των χιονοδρομικών ή θα πρέπει να επικεντρωθεί στο πως τα μέλη του θα περνούν καλύτερα σε πολλαπλές χιονοδρομικές εξορμήσεις στις Άλπεις διαφορετικού κόστους για μεγαλύτερη συμμετοχή πιστεύω θα είναι ένα από τα θέματα συζήτησης στην ΓΣ

Δεν ξέρω, ίσως μπορεί να μας το βρει ο KonKan αυτό. Για να συνεχίσω στην σκέψη μου, η αρχική ιδέα πάνω στην οποία χτίστηκε ο σύλλογος ήταν διπλή. Αφενός, να αλλάξουμε τα ελληνικά χιονοδρομικά προς το καλύτερο. Αφετέρου, να αλλάξουμε το σκι που κάνουμε εμείς προς το καλύτερο. Αυτά τα δύο, όσο μεγάλωνε η εμπειρία μας και διευρύναμε τους ορίζοντες μας, έγινε απολύτως σαφές ότι δεν ταυτίζονται απαραίτητα. Στην πραγματικότητα -και για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς με τους εαυτούς μας- τις περισσότερες φορές ήταν ασύμβατα μεταξύ τους. Και φτάσαμε τώρα, δεκαετίες μετά, να έχουμε συνειδητοποιήσει και αποδεχτεί ότι είτε καταφέρνεις και πηγαίνεις για σκι στο εξωτερικό και περνάς καλά (ο σύλλογος έχει βοηθήσει αφάνταστα σε αυτό), είτε μένεις στην Ελλάδα, απογοητευμένος από τα μεγέθη, τον τρόπο λειτουργίας, την νοοτροπία και την αντιμετώπιση των χιονοδρόμων στην χώρα μας. Αυτό δε σημαίνει φυσικά ότι δεν έχουν γίνει κάποια πολύ σημαντικά βήματα εμπρός. Σημαίνει όμως ότι μετά από πολλά χρόνια εμπειρίας καταλαβαίνει κανείς ότι υπάρχουν όρια στο τι μπορεί να απολαύσει στην Ελλάδα και στο πόσο συγκλονιστικά καλύτερα περνάει όταν καταφέρνει τελικά να πάει στο εξωτερικό. Και θα τολμούσα να επισημάνω, ότι η μεγαλύτερη διαφορά, είναι αυτό που στην Ελλάδα δεν πρόκειται ποτέ να προσφερθεί (και συγκεκριμένα στον Παρνασσό, από επιλογή, όχι καπρίτσιο της φύσης) : Χιονοδρομικό πεδίο ικανού μεγέθους και πλήρους λειτουργίας ώστε να σε κάνει να θέλεις να μείνεις πάνω από 3 συνεχόμενες μέρες.