Αυτό που συνέβη είναι ότι όποιος προσπάθησε να κάνει κάτι για την χιονοδρομία στην Ελλάδα αργά ή γρήγορα συνειδητοποίησε ότι υπάρχουν αγκυλώσεις και ανυπέρβλητα εμπόδια σε βαθμό που δεν αξίζει να ασχολείται. Από το 94 κάνω σκι και ακόμα δεν έχω δει ΕΝΑ από τα πολλά Ελληνικά βουνά να αναπτύσσεται εκεί που έχει χιόνι και είναι λογικό να υπάρχει χιονοδρομικό. Φταίει ο ΟΦΥΠΕΚΑ, φταίει το δασαρχείο, φταιει ο πιτσιλωτός λυκος και η κουνιστή κουκουβάγια, φταίει το άδειο μας το κεφάλι.
Οι περισσότεροι -για να μην πω όλοι- μετά από 30 χρόνια στον χώρο, γνωρίσαμε την χιονοδρομία στο εξωτερικό, κάναμε τις αναπόφευκτες συγκρίσεις, και συνειδητοποιήσαμε ότι ή καταφέρνεις να πηγαίνεις κάθε χρόνο στο εξωτερικό, ή πολεμάς με το τέρας και με όλους όσους θα προσπαθήσουν να απαξιώσουν και να λοιδορήσουν την οποιαδήποτε προσπάθεια για να αλλάξει κάποτε κάτι. Με τα χρόνια απλά βαριέσαι να τσακώνεσαι και να ασχολείσαι με τον καθένα που θα γράψει το μακρύ του και το κοντό του στο βήμα που εσύ του προσφέρεις.