Αννα

Ευχαριστώ πολύ παιδάκια για τις ευχές σας! Αν και εργάσιμα, ήταν από τα πιο γλυκά γενέθλια που πέρασα, παρέα με πολύτιμους συνοδοιπόρους!

Βιβή, υποθέτω ότι ο μάστορας Eolos δε θα σε αφήσει χωρίς φωτογραφιούλες για χάζεμα, μια και τον είδαμε πάνω! Όση ζέστη και ήλιο απολαύσαμε το Σάββατο, τόσο κρύο και συννεφιά υποστήκαμε την Κυριακή. Βέβαια, καλό το δεύτερο για να γυρίσει και λίγο η θερμοκρασία προς τα πιο χαμηλά της επίπεδα για την εποχή, μπας και καταφέρουμε να έχουμε αρκετό χιονάκι και για το Πάσχα. Προσωπικά, αναλογίζομαι ότι πέρυσι βγάλαμε στον Παρνασσό όλη τη σαιζόν με πετρούλες σε όλες τις πίστες και με οριακό χιόνι. Αλίμονο, δεν μπορεί, λογικά το χιόνι που υπάρχει αυτή τη στιγμή είναι αρκετό για να κάνουμε αρκετό σκι ακόμα... Είμαι λάθος; Καλά, αν χτυπήσουν 20άρια Κελσίου, όλα παίζονται, αλλά λέω τώρα εγώ η αισιόδοξη! Κατά τα άλλα, μπροστά, πλάγια, πίσω μου, παντού έτριζαν χιονοπέδιλα και χιονοσανιδούλες! Γυαλί οι πίστες, με εξαίρεση τον Αίολο. Είχα μια καλή δικαιολογία για να ... αυτοσχεδιάζω κατεβαίνοντας, χιχι! Τέλος, η χιονόσουπα του Ηρακλή το Σάββατο μού επέτρεψε να αποπειραθώ να τον κατέβω (το απότομό του, εννοώ, δηλαδής) για πρώτη φορά! Ένιωσα κάτι από θηλυκή James Bond ή Μαγκάιβερ σε μυστική αποστολή! χιχι (καλά, μη βαράτε, είπα να περηφανευτώ κι εγώ λιγάκι...)

Άντε, θα με απαγάγει ο Νιφάδας αύριο πρωί-πρωί, οπότε τα λέμε στο βουνό με όσους πιστούς προσέλθουν!

Εχμ, επειδή κι εγώ ενδιαφέρομαι, θα φτιαχτεί συμπληρωματική λίστα ενδιαφερομένων;;;

Είναι φοβερό αυτό, Διονύση. Τουλάχιστον φαίνεται ότι οι δήμοι της Φωκίδας αρχίζουν να αντιδρούν συντονισμένα. Για να δούμε βέβαια τι θα κάνουμε κι εμείς τα (φοβισμένα; ) ανθρωπάκια...

Kαλό! Αν και δε σκοπεύω να δηλώσω την ηλικία μου ( ), αρκετά από αυτά που αναφέρονται στο κείμενο τα έζησα σαν παιδί. Κι ας με είχα(ν) φορτώσει από μικρή με μαθήματα... Αλλά κι έτσι όπως έχουν γίνει σήμερα τα πράγματα, πάλι μπορείς να ζήσεις αρκετά από αυτά, αρκεί να κόψεις στα παιδιά σου κάποιες "ανέσεις" του καναπέ και της πολυθρόνας. Εχω παράδειγμα μια οικογένεια φίλων, που καταφέρνουν να μένουν στους Θρακομακεδόνες, σε ένα μικρό σπιτάκι ισόγειο των 70τμ, ο κήπος τους είναι ένα μικρό ζουγκλέικο λιβάδι, τα παιδιά διασκεδάζουν με το να μαθαίνουν καινούργια πράγματα στο πιάνο (ε, και λίγη Τσικιτίτας στην TV!), βάζουν μια φωνή και οι φιλενάδες από απέναντι καταφθάνουν, κυνηγάνε τις γάτες και ντύνονται Ινδιάνοι όποτε τους καπνίσει... Αυτό είναι...

Γρήγορα σιδερένιος, μικρέ! Και ΚΟΡΜΑΡΑ, παρακαλώ!

Σωστά τα λέτε, όλοι σας. @ Lappas: Ανούσιο είναι, ωστόσο, βαρειά κουβέντα. Σκεφτόμουν σήμερα πόσοι Ελληνες του '90 θα ξόδευαν έστω κι ένα εκατοστό του χρόνου τους για να σκεφτούν οτιδήποτε σχετικά με το περιβάλλον, πόσο μάλλον σχετικά με την εξοικονόμηση ενέργειας. Έχουμε κάνει μεγάλη πρόοδο, όχι μόνο εμείς και οι γενιές μέχρι και τα 50, αλλά και οι πιο μεγάλες γενιές. Όταν βλέπω τους γονείς μου να έχουν καθιερώσει δύο κάδους σκουπιδιών στο σπίτι, ενώ πριν δυο χρόνια ελαφρώς δυσανασχετούσαν με την ιδέα, νιώθω ότι ως λαός έχουμε ήδη αρχίσει να αλλάζουμε φιλοσοφία. Δεν (πρέπει να) είναι απλή μόδα.

Να λείπει το βύσσινο! Φαντάσου να ήμουν και συγγενής τους. Εγκεφαλικό θα πάθαινα... (είμαι μάλλον υπερβολικά φοβιτσιάρα ή έχω δίκιο άραγε; )

Και η Ελλάδα τα πάει απ' ό,τι φαίνεται πολύ καλά σε συμμετοχές. Άντε, μακάρι να μην είναι μόνο μόδα!

Δε νομίζω ότι χρειάζεται να delete κάποιος το θέμα σου. Τουλάχιστον εγώ του δίνω λόγο ύπαρξης. Τελικά, μετά από πτώση, πρέπει μάλλον να σπεύδουμε για ένα τσεκάρισμα σε γιατρό, απ' ό,τι καταλαβαίνω. Μπορεί να έχεις δει αστεράκια εκείνη τη στιγμή και μετά να πεις ότι είσαι οκ, να σηκωθείς και να συνεχίσεις χαμογελαστός το σπορ σου και τελικά να έχεις πάρει ήδη εισιτήριο για τον άλλο κόσμο... Κι όλα αυτά τα ενδεχόμενα ενισχύονται, αν δε φοράς κράνος. Με κράνος φαντάζομαι ότι περιορίζεται εξαιρετικά ο κίνδυνος θανάτου.

Χιχι, μα για τους δικούς μας μιλάω... (φαρμακόγλωσσες!!!)

Γιατί δε δοκίμασες; Νομίζω ότι θα σου άρεσε (αν ίσως έλειπε και η ...κριτική επιτροπή πολλών ζευγαριών ματιών, θα ένιωθες και λίγο πιο άνετα να δοκιμάσεις!)!!

Χρόνια σου Πολλά, με υγεία και δημιουργικότητα!

Να δω σε φωτο τον Κωστή (Νιφάδα) να κάνει limbo-σκι, ήταν το τελευταίο πράγμα που θα πίστευα! Απίστευτος όμως, έτσι; Άντε και στα δικά μου, αμήν!

Χρόνια σου Πολλά και με πολύ χιόνι!

Χρόνια σου Πολλά και με πολύ χιόνι!

Χρόνια σου Πολλά και πολύ πολύ καλά!

Γεια σου Γιώτα! Καλώς μας ήρθες! Ο Βασίλης (Αrcas) το πήρε αμπάριζα το καλωσόρισμα, απ' ό,τι βλέπω!

Ευχαριστούμε Panpanou και Eolos!! Από τον τελευταίο έχω ήδη αποσπάσει για το φόντο του desktop μου τη φωτο με "τα ίχνη ορειβατικού σκι"!

Λέμε κι εμείς με τον Κωστή (Nifadas) να ανεβούμε με μερικά παιδιά από την ομάδα μας από τους Οδηγούς Θρακομακεδόνων. Δε χωράμε όλοι στο αμάξι του Κωστή, αλλά δεν μπορούμε να τα βάλουμε και σε άλλο (ανήλικα-ευθύνη κλπ κλπ). Κρίμα που δεν μπορούμε να σε εκμεταλλευτούμε!!! Μας βλέπω να ανεβαίνουμε αραχτοί με το Ski bus (Κωστής - Άννα = ύπνος, παιδιά = ξεφάντωμα στις 6πμ παρέα με όλους τους λοιπούς χιονοτρελαμένους συνεπιβάτες!!). Θα τα πούμε, ελπίζω, πάνω! (Μάλλον στη baby θα τη βγάλουμε, τουλάχιστον μέχρι να μάθουν τα βασικά καλά!)

Καλώς μας ήρθες!

Επειδή νιώθω πολύ καλά με τον εαυτό μου που κατάφερα επιτέλους να αποδράσω αυτό το 3ημεράκι (έστω και μέχρι την Κυριακή μεσημέρι), είπα να γράψω κι εγώ. Πρώτη προτεραιότητα: αγορά φωτογραφικής. ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!!!! Απίστευτες εικόνες, απίστευτος καιρός, απίστευτη ζέστη (την Κυριακή), που με έπεισε να βγάλω τον άχαρο τον σκούφο και να απολαύσω το αεράκι, απίστευτο χιόνι, ένιωθα ότι όλα είναι πολύ εύκολα!! Κι εκείνη την ώρα που συνήθως θα τα είχα φτύσει και θα τα παρατούσα, κάτι με τσίγκλιζε να συνεχίσω, για όσο αντέχω. Τέτοιες μέρες φοβάμαι ότι δε βρίσκονται εύκολα!!! Μακάρι να τον βλέπουμε συχνά τον Παρνασσό έτσι. Μοναδικά ατοπήματα ήταν για μένα: -οι χιονοδρόμοι που ΕΠΡΕΠΕ σώνει και καλά να ανέβουν με την παρέα τους στο λιφτ και, ενώ περιμέναμε μια χάβρα σκιεροσανιδάδων να πάρουμε σειρά για τον Ηρακλή, έβλεπες πολλά καρεκλάκια να ανεβαίνουν άδεια... -μικρά παιδιά που κατέβαιναν πατημένα και μονορούφι σε ολόισια γραμμή το τελείωμα του Αιόλου+χιονοδρόμοι αρχάριοι/προχωρημένοι που ανά πάσα στιγμή έτρεμα ότι θα πέσουν πάνω μου... Ένας (σανιδάς) έπεσε πάνω μου με φόρα, ούτε συγγνώμη δε ζήτησε. Έχω σουβενίρ μια τεράστια κατάμαυρη μελανιά στο μηρό... 'Ημουν μπροστά του, στην κορυφή του Ηρακλή, 50μ από εκεί που σταματάνε όλοι για να δέσουν μπότες κλπ και να ξεκινήσουν... Εκεί βρήκε να αναπτύξει ταχύτητα, την οποία προφανώς δεν ήλεγχε;

Χρόνια σου Πολλά, Βανέσσα! Δυνατή και ορεξάτη!

Πολύ καλό το παρτάκι, άντε να βλέπω και κανένα ζευγάρωμα εκεί πάνω στη Βασιλίτσα που πάτε! Έχω δώσει σαφείς εντολάς!