mil

Την πάτησες

Μάλλον ο Πρόεδρος σκανάρει καθημερινά όλα τα τελωνεία της επικράτειας!

Γατόνι ο Πρόεδρος!! Αν και πιάνει πουλιά στο αέρα, δεν έπιασε και τον κούκο που χρησιμοποίησε απλή λογική! Βέβαια η πρώτη φωτογραφία είναι ξεκάθαρη, αλλά και πάλι γάτα ο Πρόεδρος!

Πρώτες φωτογραφίες από την άφιξη:

Επειδή εμείς ασχολούμαστε με το χιονοδρομικό τμήμα, πιστεύω ότι στο συγκεκριμένο κομμάτι έχουν δίκιο και μάλλον συμφωνούμε.

Θεωρητικά, κάθε φαινόμενο "πέραν του φυσιολογικού", δεν μπορεί να είναι "επιθυμητό", αφού αλλοιώνει την υπάρχουσα ισορροπία. Την υπάρχουσα ισορροπία που μας έχει βολέψει γιατί πάνω της στηρίξαμε την ανάπτυξη μας τις τελευταίες δεκαετίες, που είναι λιγότερο από μια στιγμή στην ιστορία του πλανήτη μας. Μία στιγμή σημαντική για εμάς που την ζούμε, ασήμαντη για τον πλανήτη, που αλλαζονικά θεωρούμε ότι έχουμε την δύναμη να τον επηρεάσουμε. Όμως, όπως και να το κάνουμε και αυτό είναι ένα φυσικό φαινόμενο, ανεξάρτητο από τις ανθρώπινες παρεμβάσεις. Μπορεί να είναι "σπάνιο", όμως υπάρχουν πολλά ανάλογα "σπάνια" αλλά ακραία φαινόμενα, που επειδή δεν τα ξέρουμε δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν. Παράδειγμα, πριν λίγους αιώνες, το τσουνάμι που προήλθε από τις Αζόρες (ηφαιστειογενή νησιά στον Ατλαντικό που ανήκουν στην Πορτογαλία), όταν αποκολλήθηκε μία πλευρά του ασταθούς βουνού που γλίστρισε και έπεσε στον Ατλαντικό (κάτι που θα ξαναγίνει). Το τσουνάμι που προκλήθηκε, εκτιμάται ότι στην Νέα Υόρκη είχε ύψος πάνω από 20 μέτρα. Όμως τότε δεν είχε ανακαλυφθεί η Αμερική (από τους Ευρωπαίους). Το πιθανότερο είναι ότι στους επόμενους αιώνες (ίσως όχι πολύ μακρυά), θα ξαναγίνει κάτι τέτοιο. Όπως επίσης ο μετεωρίτης που έπεσε πριν 150 περίπου χρόνια στην Σιβηρία, φαινόμενο όχι πιθανό να επαναλβάνεται συχνά, αλλά ανά 1000 χρόνια κάτι τέτοιο "είναι εντός των πιθανοτήτων". Πριν 50 χρόνια, είχαμε τσουνάμι 5 μέτρων στον Κορινθιακό. Τότε ο κόσμος δεν καθόταν στις "αφιλόξενες" παραλίες, τα δε "παραθαλάσσια οικόπεδα" (στα οποία δεν φύτρωνε τίποτα) τα έδιναν προίκα στις κόρες και τους άτακτους γιούς. Οπότε τότε δεν είχαμε πολλά θύματα. 15 μέτρα στην Αμοργό. Έχει καθυστερήσει η έκρηξη σε Σαντορίνη (όχι φυσικά κάτι ανάλογο της ιστορικής έκρηξης), αλλά η Νέα Καμμένη έπρεπε να έίχε μεγαλώσει λίγο ακόμα. Όπως και η έκρηξη του Βεζούβιου. Κατά τα άλλα, το νέο τετραπλό καρεκλάκι στο βουνό θα καταστρέψει την γη.

Στα λόγια καλός είσαι, όμως τζάμπα. Στοίχημα ακόμα δεν έβαλες ότι έρχεται το πρώτο τετραπλό καρεκλάκι......

Και χρόνια πολλά και καλά!!!!!!!

Σημασία δεν έχει το που (αν και είναι εύκολο)

Πωλείται φακός κατάλληλος για ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές Nikon slr. Κατάλληλος ως καθημερινός φακός, με ικανοποιητικό ευρυγώνιο. Πωλείται γιατί αγοράστηκε ο καλύτερος AF-S 16-85mmf/3.5-5.6 VR, όμως κοστίζει σχεδόν 2πλάσια χρήματα. ΤΙΜΗ: 175ε + 15ε φίλτρο προστασίας UV φ67 = 190ε Ο φακός βρίσκεται στο κουτί του με όλα τα παρελκόμενα του (σκέπασμα, καπάκι, πουγκί), όπως αγοράστηκε και φοράει το φίλτρο από τότε που ανοίχτηκε από το κουτί του. Ο φακός είναι αυτός: http://www.adorama.g...ls.php?PrID=759 Κριτική για τον φακό εδώ: http://www.photozone...ew--test-report Εδώ η εισαγωγή, ακολουθούν πολλά διαγράμματα στο ως άνω site: The Nikkor AF-S 18-70mm f/3.5-4.5 G IF-ED DX is considered as THE standard zoom for Nikon DSLRs thanks to attractive specifications combined with a moderate price tag of around 350 US$/€. Nikon also sells this lens in some camera kits (D70s, D200). The Nikkor is a designated DX lens projecting a reduced image circle and as such not compatible to full-frame SLRs. The field-of-view is equivalent to 27-105mm (3.8x zoom ratio) on classic full frame cameras. The build quality is very decent. Nikon used higher quality plastics compared to e.g. the AF-S 18-55mm DX but it can't match the (excessively higher priced) AF-S 17-55mm f/2.8 DX here. Interestingly the lens features a dust and waterproof rubber sealing mount which is highly unusual in this price class. The zoom ring has a relatively high friction whereas the focus ring feels quite smooth (though a little plasticy). As you can observe in the product shot above the lens has a duo-cam zooming mechanism which extends towards the long end of the zoom range. The inner lens tubes/cams wobble only marginally. A petal-shaped hood (not shown) is also part of the standard package. Typical for all G lenses the Nikkor does not provide a dedicated aperture ring anymore. The Nikkor features an AF-S motor (silent-wave (ultrasonic)) which is both very fast and near silent. It is also possible to intervene manually in S-AF mode. Thanks to an IF (internal focusing) design the front element does not rotate so using a polarizer remains easily possible.

Βεβαίως και το βάζουμε. Αλλά όταν κάποιος μιλάει πολύ, κάποια στιγμή θα πρέπει και να "πληρώσει" για όσα λέει. Όχι λέμε, λέμε, λέμε...... τζάμπα. Μην πάρετε τις εκφράσεις τοις μετρητοίς!

Τα πολλά λόγια είναι φτώχια. Ούτε κόκκινα, ούτε μαύρα, ούτε μπλέ.... Άσε τα Περτούλια και τα Πισοδέρια. Στοίχημα βάζεις;

Δεν ξέρω πώς να βάλω περισσότερα από 1 "like". Όμως όλα αυτά, έχουν να κάνουν με το τι έχει ήδη γίνει και το πως φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Η αλήθεια είναι ότι ως πολίτες και ως κράτος, αντιμετωπίσαμε όλα μας τα ζητήματα με την ίδια ελαφρότητα και γι'αυτό ζούμε τώρα τις οικονομικές επιπτώσεις της συμπεριφοράς μας. Καλή η αυτοκριτική, ή η διάγνωση. Όμως το ζητούμενο είναι που πάω. Και αναφερόμενοι στον Παρνασσό και το ΠΔ, αυτό είναι που προσπαθούμε να κάνουμε έστω και καθυστερημένα. Και αν δεν γίνει ούτε τώρα θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας για την καταστροφή που θα έρθει και θα την αξίζουμε (θυμίζω τότε που δόθηκε η δασοπυρόσβεση στην πυροσβεστική και τις φωτιές τις έβαζαν αυτοί που μέχρι τότε την είχαν χρεωθεί μαζί με τα κανδύλια). Για παράδειγμα, μπορεί να είμαι εναντίον της εκτός σχεδίου δόμησης, όταν όμως ο νόμος την επιτρέπει, δεν μπορώ να εναντιωθώ σε αυτόν που χρησιμοποίησε τον υφιστάμενο νόμο. Ούτε έχω το δικαίωμα να στερήσω αυτό το δικαίωμα σε κάποιον που είχε κάποια λεφτά, τα τοποθέτησε με αγορα 5 στρεμμάτων στο λιβάδι, χτίσαν οι γείτονες του και αυτόν να τον υποχρεώσω να γίνει η αυλή των γειτόνων του. Όμως από αυτό το βήμα, καλούμαστε κυρίως να δούμε το χιονοδρομικό κομμάτι του Παρνασσού. Και υπό το πρίσμα της οικονομικής δυσπραγίας, περισσότερο στόχους προς μελλοντική επίτευξη θα βάλεις. Και ο στόχος δεν μπορεί να είναι άλλος από ένα σύγχρονο χιονοδρομικό (όχι προσκολλημένο σε αυτό που τώρα θεωρείς σύγχρονο και μετά από λίγο απαξιωμένο), ενταγμένο ομαλά στο περιβάλλον του, που θα προσφέρει στους επισκέπτες του ασφαλείς υπηρεσίες ποιότητας, ανταγωνιστικές και αποδίδοντας οικονομικά τόσο στην ευρύτερη περιοχή, όσο και στο κράτος. Και αυτό επιτυγχάνεται χωρίς αγκυλώσεις και επιβολή εκ των προτέρων περιορισμών που στηρίζονται σε δεισιδαιμονίες και φαντάσματα.

Στην Ελλάδα πάντα πρέπει να είσαι επιφυλακτικός με ό,τι ακούς. Και σίγουρα δεν είναι εύκολο πιστέψεις σε κάτι καλό, όταν από παντού βλέπεις μουτζαχεντίν μαχητές να εναντιώνονται ακόμα και για το πιο προοδευτικό σκοπό. Όμως θα πρέπει να παραδεχτείς ότι το "βάζω ένα νέο λιφτ", έχει λίγο παραπάνω δουλειά από το "ένα σουβλάκι απ'όλα". Θέλει προγραμματισμό και υπάρχει σειρά εργασιών. Θα μου πεις, αν μέχρι τότε βγούμε από το ευρώ, γίνει πόλεμος στην Μέση Ανατολή, διαλυθεί η Ευρώπη..... τότε δεν θα τοποθετηθεί το λιφτ. Σίγουρα, αλλά τότε δεν θα έχει ανατραπεί μόνον ο πραγραμματισμός για την τοποθέτηση του λιφτ στον Παρνασσό. Αν όμως υπάρξει μία "λογική" πορεία πραγμάτων, το λιφτάκι θα μπει. Πόσο σίγουρο είναι; Είναι κανένας μας βέβαιος ότι θα ζει και του χρόνου; Απλά θεωρούμε ότι λόγω ηλικίας και αν δεν υπάρχει κάποια χρόνια και σοβαρή αρρώστια, το πιθανότερο είναι ότι θα ζούμε και του χρόνου. Βεβαιότητα όμως δεν υπάρχει ούτε μπορεί να υπάρξει. Το ίδιο ισχύει και για το λιφτάκι. Άραγε τι στοίχημα βάζεις (ή οποιοσδήποτε άλλος) ότι τέλος Ιουλίου ή αρχές Αυγούστου, θα έρθει ΝΕΟ ΤΕΤΡΑΠΛΟ ΚΑΡΕΚΛΑΚΙ (δεν μιλάω για Παρνασσό);

Δεν νομίζω να αμφιβάλλει κανείς για το λιώσιμο των πάγων. Για αυτό όμως που κανείς δεν δίνει ξεκάθαρη απάντηση είναι για την πιθανή αλλαγή κλίματος. Δεν ξέρω επιστήμονικές προσεγγίσεις που να εξηγούν ανάλογες καιρικές μεταβολές. Και όταν λέω δεν ξέρω, δεν σημαίνει ότι εγώ θα εγκρίνω την όποια μελέτη, αλλά για την γενικότερη επιστημονική αποδοχή κάποιας συγκεκριμένης άποψης ανάμεσα στις πολλές αντικρουόμενες.Είναι γνωστό ότι θερμοκρασιακά γίνονται αρκετοί κύκλοι, άλλοτε ψυχροί, άλλοτε θερμοί. Η μέση αλλαγή θερμοκρασίας του θερμότερου από τον ψυχρότερο κύκλο (κύκλοι που μετριούνται σε 100άδες έτη), μπορεί να είναι πάνω από 5 βαθμούς και δεν νομίζω να είμαστε βέβαιοι για το τι προκαλεί αυτές τις αλλαγές. Τώρα, μετά από τον ψυχρότερο γνωστό κύκλο, οδεύουμε προς έναν θερμό κύκλο. Άρα ανάλογα φαινόμενα είναι αναμενόμενα. Όμως ακόμα δεν έχουμε φτάσει στο θερμότερο σημείο των τελευταίων 5000 ετών και βλέποντας τις αντίστοιχες τελευταίες θερμές περιόδους έχουμε ακόμα δρόμο μπροστά μας. Από αυτά που έχω διαβάσει, από τις θερμότερες περιόδους ήταν η εποχή που τοποθετείται ο Τρωικός πόλεμος, όπου οι μέσες θερμοκρασίες ήταν περισσότερο από +2 βαθμούς από τις σημερινές. Το άλλο ερώτημα είναι κατά πόσο η ανθρώπινη δραστηριότητα, πέραν του μικροκλίματος, επηρεάζει ουσιαστικά αυτό τον κύκλο. Το διοξείδιο του άνθρακα, είναι σχεδόν "ακίνδυνο" σε σχέση με το μεθάνιο στο φαινόμενο θερμοκηπίου. Αλλά συνεχίζοντας, τα ερωτήματα πολλαπλασιάζονται.... Άλλο παράδειγμα είναι οι υπερβολικές αυξήσεις πληθυσμών ζώων που έγιναν για να δώσουν τροφή στον άνθρωπο. Υπολογίζεται ότι, 200 αγελάδες, παράγουν ισοδύναμη ποσότητα μεθανίου όση με άνθρακα από την καύση από αυτοκίνητο 21.400 λίτρων βενζίνης!

Χάρην της ανάπτυξης έγιναν πολλά στραβά. Άραγε κανένα καλό δεν έφερε αυτή η ανάπτυξη; Όλα στραβά πήγαν; Ζούμε όπως ζούσαν πριν 20, 50, 100.... χρόνια; Την ίδια ποιότητα ζωής έχουμε; Αρνούμενοι να δούμε το μέλλον, απλά το καταδικάζουμε. Όμως θα έρθει αναπόφευκτα. Έχοντας καταδικάσει τους επόμενους. Το κακό είναι ότι η ανάπτυξη στην Ελλάδα είρθε πολύ γρήγορα και άκοπα. Πως η γενιά των "νεόπλουτων" φούσκωσε αποκτώντας χωρίς μόχθο όλα όσα έλεγε ο Γκάντι. Το μαχαίρι ήταν μία τεράστια ανακάλυψη, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και με κακό τρόπο. Και εμείς προσπαθούμε να το απαγορεύσουμε αντί να το χρησιμοποιήσουμε.

Ξεκινάς από λάθος αφετηρία. Η χρησιμοποίηση της έκφρασης "να θυσιάσεις", ξεκινάει ήδη από αρνητισμό. Κανείς δεν σκοπεύει να "θυσιάσει" κάτι. Οι προοπτικές ανάπτυξης και ανάδειξης, είναι αντίθετες της ατυχούς αυτής έκφρασης. Σε όλα τα πράγματα στην ζωή, συναντάς αρνητισμό και καχυποψία, ακόμα και στο καλύτερο και στο μεγαλύτερο. Αν είμασταν πριν 2.500 χρόνια και συζητάγαμε για την Ακρόπολη, ΑΚΡΙΒΩΣ τα ίδια θα λεγόντουσαν και αν υπήρχε τότε το ΣτΕ, η Ακρόπολη δεν θα υπήρχε και θα θαυμάζαμε τις πέτρες.

ΚΑΝΕΝΑ Το φόρουμ είναι ιδιοκτησία του συλλόγου, όμως δεν ταυτίζεται σώνει και καλά με ό,τι απόλυτο και ακραίο γράφεται σε αυτό. Ευχαριστούμε όλα τα μέλη του φόρουμ για το ενδιαφέρον τους για την διαχείρηση των ακραίων και απόλυτων απόψεων, ακόμα και όταν ντύνονται με παιδικούς χιτώνες αγνότητας. Ανάμεσα στους κουκουλοφόρους και την ΧΑ, δεν παίρνεις θέση.

Αυτό το παράδειγμα θα είχε νόημα μόνο αν το συγκεκριμένο νησί ήταν ακατοίκητο και ΟΛΕΣ του οι εγκαταστάσεις γινόντουσαν αποκλειστικά και μόνο για μία συγκεκριμένη δραστηριότητα. Παράδειγμα, αν υπήρχε το Χ προϊόν προς εξόρυξη, στο τελικό του κόστος, θα συνυπολόγιζες τις αποσβέσεις όλων των εγκαταστάσεων, μεταφορών, κλπ και όχι μόνο το κόστος εξόρυξης. Αν το προϊόν ήταν ο τουρισμός, αντίστοιχα θα έβαζες μέσα άυτά τα κοστολόγια. Όταν όμως έχεις μία κατοικημένη περιοχή, ως κράτος, αναπτύσεις μία πολιτική (αναλόγως της γενικότερης οικονομικής κατάστασης) βελτιστοποίησης του επιπέδου ζωής των κατοίκων. Με το σκεπτικό αυτό, ορεινός δρόμος δεν θα φτιαχνόταν προς ένα χωριό, παρά μόνο σε κάποια σημαντική οικονομική δραστηριότητα (τουρισμός, νταμάρι, κλπ). Οι επενδύσεις στην βελτίωση της ποιότητας διαβίωσης, είναι συνήθως μη ανταποδοτικές δαπάνες και δεν μπορούν να συνυπολογιστούν με αυτές που εννοείς. Αντίστοιχα, η κατασκευή ενός λιμανιού, επειδή έχει πάρα πολύ μεγάλο χρόνο ζωής (με την προϋπόθεση της σωστής σχεδίασης βέβαια), θα αποσβαίνεται σε πάρα πολύ μεγάλο χρόνο, τόσο μεγάλο που είναι αμεληταία η απόσβεση ανά έτος.

Παρ'όλο που δεν υπάρχουν στοιχεία ούτε γι'αυτό, εκτιμώ ότι αυτό συμβαίνει σε μεγάλο ποσοστό. Πιθανώς και σε πλειοψηφία, αν και όταν δεν γνωρίζουμε πόσο μεγάλο είναι το ποσοστό που μιλάμε, προφανώς δεν ξέρουμε τίποτα. Διότι αν τα έσοδα από πωλήσεις καρτών είναι το 50% των εξόδων, δεν είναι το ίσιο με το αν είναι το 95%. Όμως ένα χιονοδρομικό κέντρο, δεν έχει ως αποκλειστική "δουλειά" το χιονοδρομικό κομμάτι, αφού εντός της ζώνης ευθύνης του υπάρχουν μία σειρά από δραστηριότητες (σαλέ, ενοικιάσεις, διαφημήσεις, κλπ) που επίσης αφήνουν αρκετά έσοδα και δεν ξέρω γιατί αυτά δεν θα πρέπει να τα συνυπολογίζω, αφού είναι δραστηριότητες του ίδιου του ΧΚ, (που συνήθως ενοικιάζονται σε τρίτους).

Από την στιγμή που δεν υπάρχουν νούμερα, δεν είσαι σε θέση να αποδείξεις ούτε εσύ ότι έχεις δίκιο, ούτε εγώ ότι έχω δίκιο, απλά διαφωνώ πλήρως.

Όταν μεταποιώ ένα προϊόν, του προσθέτω αξία. Επειδή το τελικό προϊόν περιέχει μία σειρά από κοστολόγια υλικών, υπηρεσιών, κλπ, βγαίνει ένα τελικό κόστος. Το κόστος αυτό, κανονικά συμπεριλαμβάνει εκτός από τα κοστολόγια της πρώτης ύλης τα μεροκάματα, τα ασφαλιστικά των εργαζομένων, τις εισφορές, τις αποσβέσεις...... και τα κέρδη όσων εμπλέκονται στην παραγωγή. Επί όλων αυτών, το κράτος εισπράτει φόρο, τον ΦΠΑ. Το ΦΠΑ, μπαίνει ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ σε όλες τις αξίες. Ο συμψηφισμός του φόρου αγοράς, έχει ως μοναδικό νόημα την αποφυγή διπλής, τριπλής,,,,, πολλαπλής φορολόγησης ενός κόστους που ήδη φορολογείται αφού ήδη έχει συνυπολογιστεί ο φόρος του. Επειδή είναι αδύνατος ο διαφορετικός τρόπος αντιμετώπισης. Ο φόρος λοιπόν δεν είναι ουσιαστικά στην παραγωγή, απλά το κάθε στάδιο (=κοστος) παραγωγής που επιβαρύνει το τελικό προϊόν και δεν παράγεται από τον ίδιο φορολογικά φορέα. Και όπως είπαμε επιβάλεται πάνω σε κάθε επιμέρους κόστος, ακόμα κσι στις ασφαλιστικές εισφορές και στα κέρδη των ενδιάμεσων (οι οποίοι φορολογούνται επίσης πάνω σε αυτά). Και ο φόρος είναι τελικά στην τιμή πώλησης, επιβαρύνει την τελική τιμή, επιβαρύνει τον τελικό καταναλωτή, είναι φόρος κατανάλωσης καί όχι παραγωγής. Επί θεωρητικής βάσης όταν δεν υπάρχει κατανάλωση δεν υπάρχει παραγωγή. Όμως ο φόρος δεν επιβάλλεται στο κόστος παραγωγής, αλλά στην τελική τιμή πώλησης. Και επιβάλλεται όχι μόνο σε προϊόντα, αλλά και σε υπηρεσίες. Και όσο καταναλώνεις, τόσο περισσότερο φόρο (ΦΠΑ) πληρώνεις. Ανάλογα με την εκάστοτε κοσμοθεωρία, ακούγονται διάφορα. Η προσφορά υπηρεσίας, δεν ταυτίζεται με τα θεμελιώδη υπαρξιακά χαρακτηριστικά της κοινωνίας (άμυνα, δικαιοσύνη,....) Κανονικά υπηρεσία δεν είναι ούτε η στοιχειώδης (συζητείται τι είναι στοιχειώδης) παροχή υγείας, παιδείας. Δηλαδή είναι η εξασφάλιση της πρόσβασης σε οικονομικά ασθενέστερους σε τομείς απόλυτα απαραίτητους για την επιβίωση τους (φυσική και ηθική). Κανονικά οι "υπηρεσίες" δεν ταυτίζονται με την απόλυτη επιβίωση, αλλά με την παροχή υπηρεσίας (πχ τηλεπικοινωνίες, μεταφορές-τρένα-αεροπλάνα-λεωφορεία, κοινωνικός τουρισμός.....) κι εδώ παίζεται τι πρέπει να δεχόμαστε να μπαίνει σε αυτό το σακκούλι. Και αυτό είναι "ιδεολογία" στο τι είναι κράτος. Δεν καταλαβαίνω τι σχέση έχει ο Μάνος με όλα αυτά, αλλά απ'όσα έγραψες πριν δεν την σέβεσαι καθόλου. Ακίνητη περιουσία, δεν είναι μόνο οι κατασκευές, αλλά η γη. Επί αυτής, υπάρχουν διάφορες χρήσεις, με συνηθισμένη την κατασκευή οικοδομικού έργου, που σε μεγάλη πλειοψηφία έχει πεπερασμένη διάρκεια ζωής, σε αντίθεση με τις γεωμετρικές διαστάσεις του οικοπέδου. Επί της μεταβίβασης ακινήτων, υπάρχει φορολόγηση, κατά την γνώμη μου υπερφορολόγηση. Αυτή, αλλά ζει από χώρα σε χώρα. Όπως αλλάζει και η επιθυμία ύπαρξης ιδιοκτησίας, η οποία στην Ελλάδα είναι μεγάλη λόγω της ανασφάλειας που έχουν οι πολίτες στην παροχή βασικών αγαθών (παιδεία, υγεία, σύνταξη). Πέρα από τον φόρο μεταβίβασης, υπάρχει και σειρά φόρων διατήρησης. Οι οποίοι δεν θα έπρεπε να υπάρχουν από την στιγμή που έχεις φόρους μεταβίβασης. Από που και ως που φορολογείς κάποιον για την ακίνητη περιουσία του; Και όχι για το υπόλοιπο της περιουσίας του; Πολύ ευχαρίστως, κοντά είναι. Όμως στην θεωρία του τι είναι ισότητα σε αυτή την ζωή, δεν υπάρχει απάντηση. Το ζητούμενο είναι ποιες ευκαιρίες δίνονται σε κάποιον. Όσο για την ξεφτίλα του Αντρέα, καλύτερα μην σχολιάσω. Με το ίδιο σκεπτικό δεν δικαιούμαστε την Ακρόπολη, δεν δικαιούμαστε ούτε την Ελλάδα. Γιατί ο κάθε ένας που γεννιέται, με κάποια αυστηρή κρίση ικανοτήτων θα τοποθετείται ανά τον κόσμο σε περισσότερο θετικό ή μειονεκτικό τόπο, ξεκομένος από κάθε έννοια παράδοσης των προγενέστερων γεναιών. Θεωρητικά ο τελειότερος τρόπος κοινωνίας είναι αυτός των μελισσών, η ζωή των οποίων είναι πολύ πιο περιορισμένη στις δυνατότητες που της δίνονται, ο οποίος και πάλι δεν θα μπορούσε να εφαρμοστεί.

Δεν ξέρω ποιες είναι οι πηγές, αλλά οι απλοποιήσεις, οδηγούν σε εντελλώς αυθαίρετα αποτελέσματα. Το δε "υποτιθέμενο" αποτέλεσμα, ξεπερνάει τα όρια της κοινωνικής ηθικής και ισονομίας. Η φορολογία δεν είναι ένα πράγμα απρόσωπο, αλλά υποτίθεται ένα νόμιμο μέσο αναδιανομής πλούτου μίας κοινωνίας (άρα σχετικό με το εισόδημα της και δεν μετριέται σε απόλυτα νούμερα, αλλά με σχετικά) ώστε να καλύπτονται οι βασικές ανάγκες διαβίωσης σε ένα υποτιθέμενο ελάχιστο αποδεκτό όριο (πχ υγεία, παιδεία), αλλά και να εξασφαλίζει την ασφάλεια, τάξη, σταθερότητα και το νομικό πλαίσιο που θα κινείται η κοινωνία. Ως εκ τούτου, εκφράσεις τύπου "το πόσα μπορείς να μαζέψεις" δεν ευσταθούν. Όπως ο ΦΠΑ δεν είναι φόρος παραγωγής, αλλά φόρος κατανάλωσης, που όταν έγινε έγινε για να είναι σε πολύ μικρότερο ποσοστό (από το υφιστάμενο) και για να αντικαταστήσει τον φόρο εισοδήματος. Η όλη παραπάνω ανάλυση περί φόρων, περισσότερο μοιάζει με το από "που μπορώ να αρμέξω περισσότερο". Χωρίς να με ενδιαφέρει αν κάτι τέτοιο είναι σωστό ή ηθικό, αν μία δράση πρέπει να πληρώνει φόρο ή όχι. Όσο για την κατάληξη "Οπότε μας μένει η περιουσία. Η ακίνητη περιουσία είναι ακριβώς αυτό - ακίνητη. Άρα μπορεί να φορολογηθεί. Το ότι υποφορολογείται στη χώρα φαντάζομαι ότι δεν χρειαζεται να το συζητήσω", αναρρωτιέμαι αν μόνο αυτό είχες να πεις. Λυπάμαι, αλλά αντιμετωπίζεις την ιδιοκτησία ως κάτι που δεν πρέπει να υπάρχει και δεν καταλαβαίνω τι κόλλημα τραβάς μαζί της και γιατί σκοπεύεις να την αφανίσεις. Διότι μας μένει εξ'ίσου και η κινητή περιουσία. Καταθέσεις, χρυσαφικά, θυρίδες, ρούχα, κλπ. Όταν λοιπόν θέλεις να βάλεις το χέρι σου στην τσέπη του άλλου για να του αφαιρέσεις την περιουσία του, θα πρέπει να συμπεριλάβεις κάθε είδους περιουσία που κατέχει. Παράδειγμα ανάλογης εμπάθειας δεν είναι το "Αν λοιπόν εγώ ξεκινάω ένα μαγαζί και πρέπει να νοικιάσω κάποιο ακίνητο και ο Χ όχι γιατί του το έδωσε ο μπαμπάς του, οι ευκαιρίες μάλλον δεν είναι ίσες" Πραγματικά σοκαριστική παρατήρηση. Διότι αν το ποσό ήταν μετρητά, δεν θα υπήρχε πρόβλημα, ενώ αν το ποσό είναι τοποθετημένο σε "ακίνητο", είναι ευκαιρία "φορολόγησης". Δηλαδή αν ο μπαμπάς του είχε λεφτά και τον σπούδασε, αυτό δεν δίνει άνισες ευκαιρίες; Και συνεχίζοντας καταλήγεις πολύ πολύ μακριά. Για ξανασκέψου λίγο μερικά πράγματα, γιατί η θλίψη είναι κοντά.

ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΩ ΚΑΘΟΛΟΥ Δεν ξέρω τι "τραβάς" με τα ακίνητα, αλλά δεν είσαι σε σωστό δρόμο.