mil

Καλοκαιράκι έρχεται, όνειρα θερινής νυκτός κάνουμε. Πειράζει; Τζάμπα είναι.

Εγώ πάντως το περιμένω με αγωνία. Εν τω μεταξύ να εκτεθώ με αυτό που ξέρω. Σειρά εξοπλιστικών προγραμμάτων που είχαν γίνει και ήταν να παραδωθούν τα επόμενα χρόνια, είχαν προγραμματιστεί για να μπουν ΛΟΓΙΣΤΙΚΑ στα έξοδα του κράτους λίγα χρόνια μετά το 2004 (όταν άλλαξε η κυβέρνηση), δηλαδή τότε που θα γινόταν η ΠΑΡΑΔΟΣΗ των εξοπλισμών. Μέχρι τότε, ίσχυε η πρακτική το κάθε κράτος να έχει την δυνατότητα να τα βάλει με όποιον τρόπο θέλει, πριν, μετά ή τμηματικά. Ο τρόπος που επέλεξε η πρώην κυβέρνηση έπλητε την νυν κυβέρνηση και προσπάθησε να μεταφέρει τις δαπάνες, άρα και την ευθύνη των ελλειμάτων που θα προέκυπταν στην πρώην κυβέρνηση. Την μεθόδευση αυτή ΔΕΝ την δέχτηκε τελικά η ΕΕ.

Αυτή την στιγμή το δολάριο και το ευρώ πάνε χέρι-χέρι. Μπορεί ο ένας να θέλει να είναι λίγο πιο πάνω από τον άλλον και να ψιλοτσακώνονται, αλλά μαζί θα πηγαίνουν. Το μεγάλο "κόλπο" του δολαρίου είναι ότι τα πληθωριστικά δολάρια ακόμα τα κρατάει στο μπαούλο η Κίνα και οι Άραβες. Και όσο τα κρατάνε έχει καλώς για το σύστημα μας. Το πρόβλημα το έχει το ίδιο το σύστημα κατά την γνώμη μου. Παλιότερα, έπαιρναν την σοδιά (δηλαδή ο τσιφλικάς έπερνε τα έσοδα) και τα μοίραζαν με την αναλογία που επικρατούσε τότε. Τώρα δεν περιμένουμε να εισπράξουμε τα έσοδα για να τα μοιράσουμε. Προσδοκούμε τα έσοδα, λέγοντας ότι θα κάνω αυτή την δουλειά και του χρόνου θα κερδίσω Α, πάω στην τράπεζα και δανείζομαι 20Α. Μόνο που η τράπεζα τα 20Α δεν τα έχει στην κατοχή της. Είναι χρήματα που δεν υπάρχουν. Δανείζει χρήματα που δεν έχει και που δεν υπάρχουν, προσδοκώντας το όφελος που θα έρθει του χρόνου, δηλαδή το Α. Όσο αποπληρώνεται το κεφάλαιο και βγαίνει κέρδος, το σύστημα προχωράει. Όμως ο δανεισμός που υπάρχει παγκοσμίως είναι τόσο μα τόσο μεγάλος, που δεν έχει αντίκρυσμα σε τίποτα. Έχουμε προεξοφλήσει μελλοντικά κέρδη γενεών και τα έχουμε προεισπράξει, από την ανάπτυξη που προσδοκάμε ότι θα έχουμε. Σε αυτό όμως δεν έχουμε συνυπολογίσει ότι ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρχει στους αιώνες των αιώνων, διότι το σύστημα έχει όρια που τα έχουμε υπερβεί. Και στα προβλήματα του ευρώ, η Ελλάδα ήταν ο πιο αδύναμος κρίκος. Όταν ο Αλογοσκούφης έκανε την δικιά του απογραφή, δεν φαινόταν να είχαμε χρέος πάνω από 100%, αλλά το ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ ήταν ότι το ετήσιο έλλειμα υποτίθεται ότι ήταν τάξεως 3%. Όταν όλοι μας έκλεισαν τις πόρτες, μας τις έκλεισαν διότι το ετήσιο έλλειμα μας ήταν πάνω από 10% (έψαχναν να το βρουν), με αρνητικούς όλους τους θεμελιώδους δείκτες για την μελλοντική μας πορεία, χωρίς θεσμούς, χωρίς οργάνωση, χωρίς κρατικό σύστημα, χωρίς τίποτα. Από την χρονιά της Ολυμπιάδας (2004) ως την χρονιά του ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ του προβλήματος, το 2009 (το πρόβλημα υπήρχε, αλλά κρυβόταν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο) 2πλασιάστηκαν οι δαπάνες του Δημοσίου, αντί να περιοριστούν. Το παράλογο λοιπόν είναι ότι δεν μας κατάλαβαν νωρίτερα σε αυτή την εγκληματική μας πορεία.

Δεν το δέχομαι καθόλου αυτό το σενάριο. Το συνολικό μας χρέος είναι τάξεως 350δ, ενώ από επιδοτήσεις κατά καιρούς από ΕΕ έχουμε πάρει χρήματα τάξεως 170δ (που δεν απαιτούν να τα γυρίσουμε). 110 από τα 350 λήξαν και λήγουν σύντομα και αμέσως μετά μέχρι 2014 λήγουν άλλα 60-70 (ας διορθωθούν τα νούμερα, ίσως να μην είναι εντελλώς σωστά, όμως κάπου εκεί είναι). Δηλαδή αν αυτή την τετραετία τα δίναν αυτά τα χρήματα απ'ευθείας στις τράπεζες τους και στα ασφαλιστικά ταμεία τους και μας άφηναν στην τύχη μας νομίζεις ότι θα βγαίνανε χαμένοι; Αφού θα τους ξαναζητήσουμε κι άλλα. Παράδειγμα άλλο για το τι συμβαίνει: Εδώ η Νορβηγία, Ισλανδία και Λιχτενστάιν (βασικά Νορβηγία) χρηματοδοτούν με 25 εκ € δράσεις υπερ υγείας και περιβάλλοντος σε Ελλάδα, με προϋπόθεση την 50% χρηματοδότηση από Ελλάδα. Έχουμε πάρει τα μισά (12-13 εκ), μας ζητάνε λογαριασμό, τι κάναμε, τι συνχρηματοδοτήσαμε με αυτά που μας έδωσαν, δεν είμαστε σε θέση να τους δώσουμε λογαριασμό και σταμάτησαν την χρηματοδότηση! Και δεν είναι και στην ΕΕ. Μάλλον μας μισούνε τελικά.... Ας μην νομίζουμε ότι μας κάνουν και χάρη.

Από την κορυφή του Δία, ξεκινάει ένα δρομάκι σχεδόν στην κορυφογραμμή απ'όπου πηγαίνεις και στα ενδιάμεσα λούκια. Το μόνο που δεν ξέρω είναι αν πιάνει αρκετό χίονι ή αν χρειάζεται καμία χιονοπαγίδα. Ούτως ή άλλως και το πάνω μέρος της 6 το ξυρίζει λιγάκι, ανάλογες πρέπει να είναι οι συνθήκες. Κάνεις λάθος, διότι θα έχει λίγο μεγαλύτερο από το υφιστάμενο. Η νέα διαδρομή θα είναι η "υποτείνουσα" (ας πούμε) του τριγώνου της σημερινής 6 και του Δία. Αν είναι 1.200 μ η 6 και 500 ο Δίας, το άθροισμα δεν θα δώσει πάνω από 1.400μ. Ο Βάκχος είναι μεγαλύτερος.

Μείνε ανήσυχη.

Αν αλλάξει η 6 και τελειώνει στο τέλος του Δία, θα αποκτήσεις πρόσβαση στην Σαχάρα και το λιφτάκι αυτό που λες δεν θα είναι τόσο αναγκαίο.

Εξαρτάται από το τι θεωρεί ο καθ'ένας ως χρεοκοπία. Πολλοί μιλάνε με πολλούς όρους και ο καθένας τους προσδιορίζει διαφορετικά. Πρακτικά είμαστε ήδη χρεοκοπημένοι, αφού δεν μπορούμε να ξοφλήσουμε τις ληξιπρόθεσμες οφειλές μας και άλλοι μας τις ξοφλούν (ΕΕ+ΔΝΤ), έναντι εγγυήσεων φυσικά. Και ζητάμε κι άλλα.

Όποιος ονειρεύεται την δραχμή, όποιος λέει δεν πληρώνω..... ας δει τι γίνεται στην Λευκορωσία.

Ας ελπίσουμε να μπει κανένα λιφτάκι βάζοντας στο χιονοδρομικό πεδίο και πλαγίες που δεν πατιούνται σήμερα. Η μόνη διέξοδος ανάπτυξης

Σε μία μεγάλη ιστορία, πάντα βρίσκεις και παραδείγματα προς μίμηση και προς αποφυγή. Η μακρά ιστορία όμως, δείχνει ότι το μίγμα ήταν θετικό, αφού η διάρκεια μετράει, πότε είσαι πιο πάνω, πότε πιο κάτω. Άλλωστε δεν είναι τα πράγματα χειρότερα από το 22, το 41 και το 73 για να δούμε τα πιο τελευταία. Αν συνειδητοποιήσουμε ότι τώρα χάσαμε έναν πόλεμο, οικονομικό, και ότι προσπαθούμε να διαχειριστούμε την ήττα μας, που δεν ήρθε χθες ή πέρσι, αλλά συνετελέσθη τα τελευταία 30 χρόνια, όλα, με όχημα όλους εμάς και οδηγό την πολιτική ηγεσία και δούμε ρεαλιστικά την επόμενη ημέρα, τότε μπορούμε να ελπίζουμε. Τις συνέπειες θα τις πληρώνουμε τουλάχιστον την επόμενη δεκαετία, το λογικότερο και πιθανότερο την επόμενη 25ετία αν δεν έχουμε απρόοπτα σαν αυτά που έχουν συμβεί σε άλλες στιγμές της ιστορίας μας που έχουμε βρεθεί σε ανάλογη θέση. Και τα τελευταία χρόνια πριν την άλωση, τα ίδια με σήμερα γινόντουσαν.

Σίγουρα κάπου ξαναυπάρχει, αλλά η επανάληψη αξίζει: Γεώργιος Σουρής (1853-1919) Ποιος είδε κράτος λιγοστό σ' όλη τη γη μοναδικό, εκατό να εξοδεύει και πενήντα να μαζεύει; Να τρέφει όλους τους αργούς, νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς, ταμείο δίχως χρήματα και δόξης τόσα μνήματα; Νά 'χει κλητήρες για φρουρά και να σε κλέβουν φανερά, κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε τον κλέφτη να γυρεύουνε; Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν ονείρατα, ελπίδες και σκοποί, οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή. Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι, κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει. Κι από προσπάππου κι από παππού συγχρόνως μπούφος και αλεπού. Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο- να παριστάνει τον ευρωπαίο. Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι. Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο, ύφος του γόη, ψευτομοιραίο. Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης, λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης. Και ψωμοτύρι και για καφέ το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ». Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς. Δυστυχία σου, Ελλάς, με τα τέκνα που γεννάς! Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

Ας πληρώσουν πρώτα όσα έφαγαν, γιατί κοιμούνται και ονειρεύονται ότι ακόμα τους χρωστάνε......

Το κακό είναι ότι βλέποντας μας, την νοοτροπία του κόσμου, καταλαβαίνεις ότι οι 300 είναι κάποιοι από εμάς και ότι τελικά δεν αξίζουμε να σωθούμε. Δυστυχώς δεν καταλαβαίνουμε με τι παίζουμε.

.

Όταν ο καθ'ένας πιάνεται από εκεί που τον βολεύει, κάνει το ίδιο, όμως μας βολεύει να θεωρούμε μόνο τον "αντίπαλο" προκατειλημμένο. Βλέπουμε το δέντρο που μας βολεύει, αντί του δάσους.

.

http://www.bbc.com/travel/feature/20110524...napurna-circuit

.

.

.

Αγαπητέ president, παρ'όλο που δεν εννοείς εμένα, παρ'όλο που θα ήμουν ανεκτικός, ή αρκετά ανεκτικότερος από το "ελεύθερο" στυλ σου (καλύτερα να είσαι αυθόρμητος και να μιλάς στα ίσια, παρά υπογείως), οι εκφράσεις που χρησιμοποίησες είναι "κάπως" και παρ'όλο που ξεκινάς από "λογική αφετηρία" η συνέχεια που δίνεις είναι (ή την θεωρώ) αρκετά προσβλητική για να ανοίξεις και να προχωρήσεις την κουβέντα που θα ήθελες. Άλλωστε κανείς ....άσφαλτος. Η μεγάλη καρδιά φαίνεται από το να δέχεσαι τα λάθη και την συγνώμη του άλλου και με αυτόν τον ΓΡΑΠΤΟ λόγο δεν αφήνεις περιθώρια. Καλύτερα να μην αναλωθούμε σ'αυτό, άλλωστε είναι εκτός θέματος. Γνώμη μου.

Να'μαστε καλά, γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι. Ευκαιρίες θα ξαναϋπάρξουν, υπομονή. Σε αυτόν τον σύλλογο, με τις γνωριμίες που κάνουμε με ανθρώπους με την ίδια τρέλα, πάντα θα περνάμε καλά όταν συναντιόμαστε. Πέραν της παρέας, προσπαθούμε δειλά δειλά να κάνουμε όσες παρεμβάσεις μπορούμε εκεί που πρέπει για να αλλάξει η χιονοδρομία στην Ελλάδα. Γιατί δυστυχώς παραμένει άλλοτε καθηλωμένη, άλλοτε να κάνει βήματα προς τα πίσω και σε υποδομές, και σε νοοτροπία, εδώ και πολλά πολλά χρόνια. Ο σύλλογος έχει αλλάξει την εικόνα του προς τα έξω από τότε που αρχικά εμφανίστηκε, κάτι που δεν γίνεται από την μία μέρα στην άλλη και επιτυγχάνεται με κόπο και προσπάθεια. Βέβαια οι μεγάλες κουβέντες είναι εύκολες και από πολλούς παρερμηνεύονται, όμως ναι έχουν γίνει πράγματα που πολλοί δεν τα έχουν συνειδητοποιήσει και ο σύλλογος έχει αλλάξει επίπεδο από τότε που δημιουργήθηκε. Και πολλοί δεν καταλαβαίνουν ότι για να τρέξει και να παρέμβει ο σύλλογος, δεν απαιτούνται ιδιαίτερες χιονοδρομικές εμπειρίες και να γνωρίζει κάποιος "καλό σκι". Ούτε πρέπει να δίνει πάντα λύσεις εξειδικευμένες σε κάθε αντικείμενο, παρ'όλο που απαρτίζεται από αρκετούς εξειδικευμένους σε αρκετούς τομείς, που αιφνιδιάζουν με τις γνώσεις τους. Είναι ευχάριστο ότι κάμποσα νέα μέλη ήρθαν φέτος, με διάθεση και ιδέες, τονίζω όμως την διάθεση, γιατί πάντα χρειάζεται ανανέωση και φρέσκος αέρας. Χρειάζεται όμως και κάποια συναίνεση. Δεν είναι δυνατόν πάντα να περιμένουμε τα πάντα από τους ίδιους. Ούτε να τους περιμένουμε στην γωνία. Μερικοί έτσι σκέπτονται, όχι όλοι, όμως πολλές φορές δημιουργούνται θέματα "εκ του μη όντως", διότι κάποιοι δεν έχουν μάθει ότι και τα απλά μέλη μπορούν να συνεισφέρουν, πολλές φορές περισσότερο, ότι δεν χρειάζεται πάντα να συμφωνώ με τις αποφάσεις του ΔΣ για πολλά από όσα συμβαίνουν και ότι δεν πειράζει να είμαι και το 2ο βιολί. Το ζητούμενο δεν είναι να πάω στο ΔΣ και να τους πω "πρέπει να κάνετε αυτό" και μετά να βγαίνω να κριτικάρω, αλλά "έχω αυτή την γνώμη και μπορώ να την υλοποιήσω έτσι-πως μπορείτε να με βοηθήσετε;". Έχουν περάσει αρκετά αξιόλογα μέλη, τα οποία μπορεί να είναι σεβαστές προσωπικότητες, όμως δεν λειτούργησαν για το μακροπρόθεσμο καλό του συλλόγου, γιατί το ζητούμενο δεν είναι να εισπράξουν προσωπικές τιμές και να αναλάβουν τις εκπροσωπίσεις στις δεξιώσεις. Ο σύλλογος είναι εθελοντικός, άρα μη επαγγελματικός, άρα δεν μπορεί κάποιος να απαιτεί δομές και οργάνωση επαγγελματικού φορέα που αμοίβεται και προσφέρει υπηρεσίες. Έρχεται ο Α ή ο Β, που προσπαθεί να επιδείξει τις γνώσεις του και όχι να τις μοιραστεί και μιλάει αφ'υψηλού, έρχεται ο άλλος και μοιράζεται γνώσεις και λοιδωρείται από μη γνώστες θεωρώντας προφανώς ότι κανείς δεν κατέχει γνώσεις που δεν έχουν αυτοί. Ας προσηλωθούμε λίγο καλύτερα στον σκοπό του συλλόγου, ας τον βοηθήσουμε όταν μπορούμε με ηρεμία. Η ουσιαστική παρέμβαση και βοήθεια δεν γίνεται στα "φωναχτά" όπως συνηθίζουν πολλοί με διάφορα γραφόμενα. Ας ξεφύγουμε από την Ελληνική μιζέρια που 10 άνθρωποι έχουν 15 διαφορετικές γνώμες για να μην γίνει τίποτα και ας στηρίξουμε το ΔΣ σε αυτά που θέλει να κάνει, όπως μπορεί ο καθ'ένας καλύτερα, έστω μην κάνοντας τίποτα κάποιες φορές, ή έστω με μία απλή παρουσία, απλά συναινώντας και μη περιμένωντας να ρίξει μία στην επόμενη γωνία. Πάντα υπάρχουν και καλύτερες και χειρότερες στιγμές, όπως συμβαίνει και στην ζωή. Ας δώσουμε λίγο υπομονή παραπάνω. Η πραγματική προσωπική ανταμοιβή από τον σύλλογο είναι τελικά αυτοί που θα γνωρίσεις. Δεν θα κάνεις χωριό με όλους, αγάπα τον φίλο σου με τα ελαττώματα του, αλλά θα δώσεις και θα εισπράξεις εκτίμηση. Αυτό δεν είναι για όλους αρκετό, αλλά έτσι είναι η ζωή.

Γιατί δεν αναφέρθηκαν παντού αριθμοί και γιατί με την αρχική διατύπωση, ΕΓΩ τουλάχιστον κόλλησα με το minibar, παρ'όλο που δεν το έκανα θέμα. Και ενω ήδη δήλωσα ότι ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΟΓΙΖΩ ΠΡΟΘΕΣΗ στο αρχικό ποστ, ένιωσα τελικά από την συνέχεια ότι εξαπατήθηκα, λόγω της κακής ανάγνωσης, ή της κακής αρχικής διατύπωσης. Τα πολλά λόγια δεν χρειάζονται.

Μπήκε ο διάβολος μέσα μας