mil

Φοβερή η περιγραφή του σημερινού αγώνα από την Ελληνική τηλεόραση. Η εκφωνήτρια, είχε μία flat φωνή, μα πολύ......... επίπεδη, σαν να είχε πάρει ηρεμιστικά. Και προσπαθούσε να μας πείσει ότι ο αγώνας είχε ενδιαφέρον και ένταση. Την οποία προφανώς δεν καταλάβαινε, γιατί ήταν εκτός αγώνα. Μάθαμε το ύψος του κάθε αθλητή, για να γεμίσει τον κενό χρόνο. Έλεγε το όνομα (συχνά λάθος), ηλικία, αν ήταν 20-22 μας έλεγε ότι ήταν νεαρός και μετά δεν είχαμε τι άλλο να πούμε, οπότε λέγαμε και το ύψος του. Τις υπόλοιπες διαστάσεις (μέση/παπούτσι) τις αγνοούμε. Επίσης μάθαμε πολλάκις ότι η Τσεχοσλαβακία ξαναενώθηκε. Ότι ο 25ος προφέρεται διακοστός πέμπτος. Εϊχαμε αγωνία για αυτούς που είχαν εκκίνηση πέραν του 30οστού, αν θα απειλήσουν τον πρώτο, κάτι που τελικά μόνο ο δεύτερος το πέτυχε. Τέλος, λυπήθηκε τον Miller (τον οποίο φυσικά και δεν αναγνώριζε, προφανώς δεν θα ήξερε αν έτρεχε στον αγώνα ή αν "χιόνιζε την πίστα με τον κουβά") που έκλαιγε, διότι απέτυχε στους αγώνες. Όσο και αν παρακολουθούσα τον αγώνα στο γερμανικό κανάλι, δεν άντεχα στον πειρασμό και έκανα κάποια ζάπιγκ για να ακούσω και κάτι ακόμα!!!!!

Ή ο Αμερικάνος έφαγε φασολάδα και το ήξερες, ή μπέρδεψες τον τόνο!.

Κατ'αρχήν η SONY ΙΙ έχει ελάχιστες διαφορές από την Ι (οχ δέχεται εξωτερικό φλας, η μπαταρία αντέχει λίγο περισσότερο, με το σημαντικότερο προσόν ότι δέχεται να παίρνει φωτογραφίες με αρκετά μεγαλύτερο ISO-6400/12800, κάτι που προσωπικά μου είναι σχεδόν άχρηστο). Έτσι για εμένα δεν εξίζει να πληρώσω παραπάνω για να πάρω το ίδιο πράγμα (πρακτικά). H Canon έχει touch screen ανοιγόμενο, μεγαλύτερο αισθητήρα και λίγο καλύτερο ευρυγώνιο και σχεδόν 2πλάσια τιμή. Η Sony, είναι μικρότερη/ελαφρύτερη, λίγο καλύτερο βάθος χρώματος, αρκετά μεγαλύτερο χρόνο μπαταρίας, λίγο μεγαλύτερο διάφραγμα (έστω και οριακά), πολύ καλύτερη ανάλυση φωτογραφίας (αν και εδώ χωράει αρκετή συζήτηση), ενώ χαρακτηριζεται με καλύτερη ποιότητα εικόνας, κάτι που λόγω αισθητήρα με αιφνιδιάζει.

Τώρα το σλάλομ ανδρών στο combined ανδρών, με θερμοκρασία +13 βαθμούς, ίσως η τελευταία ευκαιρία του Miller για Ολυμπιακό μετάλλιο.

Εγώ μπορώ να τον ανέβω και να κατέβω με ελικόπτερο; Ή θα θυμώσουν και πάλι οι Θεοί του μνημονίου;

Τα ξωκλήσια, όπως πολύ σωστά επισημάνθηκε, χρησιμοποιούνταν κυρίως ως καταφύγια εκτάκτου ανάγκης, ή για λόγους ανωτέρας βίας και δεν αποσκοπούσαν αποκλειστικά για να ασκούν οι πιστοί τις θρησκευτικές τους ανάγκες στα κορφοβούνια. Το ένα όμως δεν εμποδίζει το άλλο. Ο λόγος που τα έχτιζαν ξωκλήσια και όχι 4 τοίχους, είναι διότι οι φιλοξενούμενοι, αντί να έφτιαχναν μόνο καρμπονάρες, θα τις αφόδευαν κιόλας, για να την βρουν οι επόμενοι. Άλλωστε συχνά 4 τοίχοι δεν είναι απλώς 4 τοίχοι, απλά μερικοί τους βλέπουν ως 4 απλούς τοίχους γιατί έτσι βολεύει στην περίσταση. Ήταν και αυτός ένας παράλληλος τρόπος σεβασμού και συντήρησης ενός χώρου ιερού για την περίπτωση που βρεθεί κάποιος σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Τώρα όλα τα πράγματα εξελίσσονται και με τον πολλαπλασιασμό και την επέκταση της ανθρώπινης παρουσίας, πολλές απρόσιτες τοποθεσίες γίνονται πιο προσιτές και όσο και αν αλλοιώνεται ο αρχικός σχεδιασμός, δεν επηρεάζεται ο σεβασμός προς τον αρχικό διττό σκοπό. Και αυτό δεν δίνει άλλοθι ούτε άλλο ένα επιχείρημα στην έκφραση μισανθρωπισμού. Τώρα το τι ονομάζουμε ως "κατάσταση εκτάκτου ανάγκης", είναι σχετικό για τον καθένα. Για κάποιον είναι η καρμπονάρα, για κάποιον άλλον είναι ο χαβαλές, ενώ για άλλον έστω και μόνο το να προκαλέσει ενοχλώντας, κλπ, κλπ φαιδρά, προς τα οποία έχουμε αποκτήσει αναισθησία ανοχής. Εδώ όμως τελικά δεν κρίνουμε το τι είναι ιερό για εμάς και το αν ΕΜΕΙΣ θεωρούμε ιερό. Εδώ κάνουμε διαγωνισμό επίδειξης της αξιοπρέπειας μας στον σεβασμό μας στο ιερό του άλλου. Για κάποιους ιερό είναι το βουνό, η θάλασσα, η φύση. Για άλλον η αξιοπρέπεια, η ζωή, τα θεία...... Το πως συμπεριφέρομαι εγώ στα ιερά του άλλου, δεν είναι μία εξυπνακίστηκη δική μου προσέγγιση που συχνά πιο πολύ ξεμπροστιάζει την δική μου άγνοια, αλλά ο σεβασμός μου σε αυτός που έχω απέναντι μου. Ο εκφασισμός της κάθε μας συμπεριφοράς, απέναντι στον εκχυδαϊσμό προς αυτό που για εμάς δεν είναι "ιερό", αλλά είναι για κάποιον άλλον. Είμαστε πολύ περισσότερο φασίστες από όσο νομίζουμε κι ας βρίζουμε μόνο τους άλλους.

Ξαναέπιασες δουλειά Χρήστο;

Έλκυθρο θα κάνετε;;;;;;;;;;;;;

Με πολύ συμπάθεια....... Να είσαι καλά !!!! Δεν σου κρύβω ότι στην αρχή φοβήθηκα, αλλά δευτερόλεπτα μετά σε είδα να κουνιέσαι και ησύχασα. Τώρα έχουν άλλοι σειρά!!

Δεν είναι κλιπ ακόμα...... αλλά ας γίνει μία αρχή

Gia emas pou syxnazoume Ischgl kai milame spasta ellinika, ντεν γκράφουμε Και επειντη αφηκαμε το θεμα ανοικτο γκια τον κειμώνα, ειπα μπας κε ντοσατε λυση.

Γεια πείτε μου εσείς που συχνάζετε Φτερόλακα, πόσες φορές κάνατε τελικά το παραπάνω πολυσχολιασμένο δρομολόγιο προς την Σαχάρα;

Επιτρέπεται και τρίο;

.

ZDF

.

Κανίβαλος!

όσο για τα σημερινά, η Riesch, πάλι κέρδισε, λίρα 100. Η Lara Gut, εγκατέλειψε στο slalom, ενώ η τρελάρα Mancuso που μου είναι πολύ συμπαθής, πανηγύρησε το χάλκινο περισσότερο από όλους!

Άλλοι δεν το ξεκινήσαμε καν!

.

πανταχόθεν

Tώρα αυτή είναι μεγάλη κουβέντα. Αθλητές σαν τον Girardelli, Stenmark, Tomba, Zurbringgen, δεν μπορώ να τους κρίνω αναλόγως, διότι δεν τους έχω "ζήσει" στους αγώνες τους, ή τους είδα ζωντανά ελάχιστα. Και διαφορετικά θα τους κρίνεις τώρα, από κάποιο παλιό βίντεο. Αντίθετα, την εποχή βασιλείας Herman Maier και Eberharter, απολάμβανα εξ'ίσου κάποιους άλλους σαν τους Kjus, Aamodt, μέχρι και τον Strobl και Ghedina ( ), Von Gruningen. Και ο τότε φέρελπις Miller, είχε κάποιες εκρήξεις, όμως τελικά δεν απέκτησε έστω και λίγες χρονιές την ωριμότητα του Cuche. Οι θορυβώδεις και εντυπωσιακές εκρήξεις που είχε είναι πολύ ευκολότερες από την σταθερότητα και την συνέχεια. Ταυτόχρονα, ο Miller είχε και άλλα προβληματάκια, αλλαγές εταιρειών, με την Εθνική του, ακόμα και τώρα βαρέθηκα να τον ακούω να διαμαρτύρεται για τις κακές καιρικές συνθήκες που βρήκε στους αγώνες. Πλέον θα έπρεπε να θεωρείται "έμπειρος". Γενικά πιστεύω ότι έκανε κάποιες πολύ καλές κούρσες, έπαιρνε όμως ρίσκα πολύ μεγάλα, πολύ μεγαλύτερα των δυνάμεων του. Αυτό οδηγούσε σε μερικά εντυπωσιακά αποτελέσματα, ή σε εντυπωσιακές εξόδους και ήττες. Καλό για την δημοσιότητα, όχι όμως για κάποιον αθλητή. Η σταθερότητα καταξιώνει έναν αθλητή. Και αυτή δεν την είχε ο Miller και μετά την πάροδο των ετών, διαπιστώνω ότι είχε τις δυνατότητες, αλλά υπερβάλοντας τον εαυτό του, απλά πέτυχε κάποιες σποτ επιτυχίες. Και θα ήθελα να τον δω να κερδίζει κάτι, έστω τώρα στην λήξη της καριέρας του, μίας καριέρας πολύ φτωχότερης από αυτό που περιμέναμε κατά τα τέλη της δεκαετίας 90.

Μα όλοι για αναβάθμιση λέμε. Και όχι στα επίπεδα του "εκσυγχρονισμού" που λέμε και θέλουμε να πέσουμε σε άλλη μία χειμερία νάρκη τα επόμενα 30 χρόνια.

Αυτός ο Παρνασσός, ΟΧΙ.

Δορυφορική και πάλι δορυφορική. Και σε HD. Η ΔΤ και πάλι άχρηστη είναι. Τώρα έχει Super cobined γυναικών.