panpanou

α χα .. πάνω που ετοιμαζόμουνα να το γράψω .... είναι μία, από τις ασυλλήπτου μεγέθους παπαρολογίες με τις οποίες κατά καιρούς μας βομβαρδίζει ο κ. Καθηγητής ... Ό,τι θυμάται χαίρεται ... ναι, να χρεωκοπήσουμε, λέει, και τον πρώτο καιρό, πώς θα ζούμε ;;;;;; ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ !!!!!!! ευτυχώς υπάρχουν και 2-3 σοβαροί οικονομολόγοι που έχουν την υπομονή και το κουράγιο, κάθε φορά, να τον αντικρούουν .....

μπας και τί ρε Αριστοτέλη ;;;; μπας και δούμε το φως το αληθινό;;;;; κι εγώ άμα ήμουνα δανειστής και δάνειζα επανειλημμένα την Ελλάδα και έβλεπα ότι οι δανειζόμενοι Έλληνες με γράφουν στα @@ τους και συνεχίζουν το ίδιο βιολί, θα έκανα τα ίδια ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ από αυτά που λέει και κάνει η Μέρκελ και οι Βόρειοι γείτονες της ... δεσμευτήκαμε πριν από 2 χρόνια να κάνουμε αποκρατικοποιήσεις πού ν' τες ;;;;;; δεσμευτήκαμε πριν από 2 χρόνια να ανοίξουμε τις αγορές και τα κλειστά επαγγέλματα πού ν'τα;;;;;;; δεσμευτήκαμε πριν από 2 χρόνια να κάνουμε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις πού ν' τες;;;;;; δεσμευτήκαμε πριν από 2 χρόνια να κάνουμε δημοσιονομική προσαρμογή πού ν' την ;;;;;;; δεσμευτήκαμε πριν από 2 χρόνια να μειώσουμε τον υπερτροφικό δημόσιο τομέα πού ν' το ;;;;;;; αντ΄αυτού φίλε μου Αριστοτέλη ξέρεις τι κάναμε ;;;;;; συνεχίσαμε και συνεχίζουμε να ανεχόμαστε αλήτες, ανεύθυνους πολιτικούς που κοιτούν τα τοπικά και κομματικά τους συμφέροντα και αρνούνται να δουν τη συνολική εικόνα πχ προχθές δεκάδες βουλευτές προειδοποίησαν ότι δεν θα ψηφίσουν το μνημόνιο, ξέρεις γιατί ;;;; διότι προβλέπει την κατάργηση του ευνοικού καθεστώτος για τον ΦΠΑ που ισχύει στα νησιά ... (άκουσον άκουσον .....!!!) λυπάμαι αν σε στεναχωρώ αλλά η Ελλαδάρα, αυτό που φαίνεται ότι γουστάρει είναι, όχι 1 ή 2 ή 3 ... αλλά 33 μνημόνια μόνο έτσι διαφαίνεται ότι θα μπει ταξη, με το βούρδουλα ... μας έχει μείνει απωθημένο από τη Τουρκιά φαίνεται .... και τον γουστάρει ο κώλος μας προς το παρόν είμαστε στην κοσμάρα μας ακόμα και γράφουμε τις παπαριές μας όπου μπορεί ο καθένας ... χμμμμμ ..... για το νάρκισσο καθηγητή Βαρουφάκη λες ε ;;;;;; που όλα τα ξέρει και όλα τα μαχαιρώνει ... πάρε ποζεριά νά' χεις (σσσσσσσσσσσσσιγά κορίτσια .... θα σκίσουμε κανά καλσόν .....) μην ανησυχείς όταν χρεωκοπήσουμε με το καλό, ο Βαρουφάκης θα την έχει κάνει ... εσύ κι εγώ θα μείνουμε εδώ εγώ θα καλλιεργώ ζαρζαβατικά στο κτήμα στη Βάρη κι εσύ θά' χεις στη Νέα Ερυθραία κατσικούλες και κοτούλες .... θα βρισκόμαστε να κάνουμε αλλαξοκωλιές τα προιόντα μας ... Πάνος (= ο φίλος που συνηθίζει να απαξιώνει με επίθετα ....)

τα σχόλια που έχουν γραφτεί από δίπλα, πόρρω απέχουν από την αλήθεια ... είναι κακόβουλα και αποτελούν σαφέστατη περερμηνεία του εφαρμοστικού νόμου ! _____________________________________________________________________ εν πάση περιπτώσει, προσωπικώς προτιμώ χίλιες φορές την πώληση και αξιοποίηση της ανεκμετάλλευτης περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου σε ιδιώτες (Έλληνες και ξένους) παρά το να αφήνονται τα περιουσιακά στοιχεία να ρημάζουν (πχ Ολυμπιακά Έργα) ή να τα πληρώνω εγώ (= ο ελληνικός λαός) εις 2πλούν και 3 πλούν (πχ σχέδια Διάσωσης Ολυμπιακής, ΟΣΕ) ή να είναι παρατημένα στη τύχη τους (πχ αεροδρόμιο Ελληνικού, μαρίνες Αττικής και νησιών, ξενοδοχεία Ξενία ανά την Ελλάδα, κλπ κλπ) τώρα μας έπιασε ο πόνος ;;;;; τώρα είναι αργά για δάκρυα Στέλλα μόνο μέσω της πίεσης από τον ξένο παράγοντα, θα διαλυθεί το βρώμικο πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα και θα αρχίσουν να δουλεύουν οι Θεσμοί και οι Νόμοι ... όλα τα άλλα που ακούμε είναι λόγια του αέρα

14 Φεβρουαρίου 2012 ο Simone Moro (Ιταλία) και ο Denis Urubko (Καζακστάν), 2 από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες στο χώρο της ορειβασίας στις 8άρες κορφές των Ιμαλαίων, εγκαταλείπουν τη προσπάθεια χειμερινής ανάβασης στο Nanga Parbat και διδάσκουν μάθημα σεβασμού και υποχώρησης απέναντι στη κυρίαρχη Φύση ... το βίντεο ήρθε πριν μισή ώρα .... http://youtu.be/XvItwxNWS-8 είναι οι ίδιοι που έχουν ανέβει ΧΕΙΜΩΝΑ και SOLO (= μόνοι τους ...) τις μισές οκτάρες των Ιμαλαίων, χωρίς οξυγόνο !!! αλλά παραμένουν με το ΚΕΦΑΛΙ ΣΚΥΜΜΕΝΟ .... δείτε την ανάβαση στο Μakalu (8463 μ) πριν 3 χρόνια .... http://youtu.be/zBA0ZuYzfOI :respect: " ... Nature is tougher than us ..."

αξίζει να διαβαστεί από όλους μας Η Τραγωδία στο Μαίναλο με 5 ορειβάτες νεκρούς από χιονοστιβάδα Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2005 Η επίσημη ανακοίνωση του ΕΟΣ Αθήνας για το ατύχημα στο Μαίναλο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΘΗΝΩΝ Αθήνα, 01-03-05 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Για το τραγικό ατύχημα του Μαινάλου την Κυριακή 13/02/2005, το Δ.Σ. του Ε.Ο.Σ. Αθηνών πρωτίστως εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια και την αμέριστη συμπαράστασή του στις οικογένειες των συντρόφων ορειβατών. Η βαθιά θλίψη έχει καταβάλει όλα τα μέλη του συλλόγου μας. Επιθυμώντας να αποφευχθεί μια βεβιασμένη τοποθέτηση την επομένη του ατυχήματος, υπό καθεστώς έντονης συναισθηματικής φόρτισης και με την παροχή ασαφών πληροφοριών, αποφασίστηκε να μην προβούμε σε καμία ανακοίνωση πριν γίνουν σαφή όλα τα γεγονότα. Δυστυχώς, στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα, ειπώθηκαν και γράφτηκαν αμέτρητες ανακρίβειες, ακόμη και από άτομα που είναι πιο κοντά στο χώρο του βουνού, σχετικά με τις συνθήκες του ατυχήματος, τη συμπεριφορά της ομάδας των ορειβατών μας αμέσως μετά το ατύχημα, καθώς και τη συμμετοχή διαφόρων ατόμων στις προσπάθειες διάσωσης. Τα παρακάτω στοιχεία δηλώνουν τα πραγματικά γεγονότα όπως αυτά προκύπτουν κατόπιν συλλογής των απαραίτητων μαρτυριών και δηλώσεων, τόσο εγγράφων όσο και προφορικών, των ΑΜΕΣΑ εμπλεκομένων τόσο στο ίδιο το συμβάν όσο και στις μετέπειτα ενέργειες διάσωσης. Το ατύχημα συνέβη από χιονοστιβάδα τύπου πλάκας καθώς η 28μελής ομάδα επέστρεφε από την κορυφή του Μαινάλου. Συνολικά παρασύρθηκαν και εγκλωβίστηκαν, ολικώς ή μερικώς, από μεγάλες ποσότητες χιονιού, 19 άτομα, μεταξύ των οποίων και ο αρχηγός της ανάβασης. Ο συναρχηγός και οι υπόλοιποι διασωθέντες, πλην κάποιων που αδρανοποιήθηκαν λόγω πανικού, κατόρθωσαν να εντοπίσουν ύστερα από εξαντλητικές προσπάθειες όλα τα θαμμένα μέλη της ομάδας πλην δύο. Ταυτόχρονα, ειδοποίησαν τηλεφωνικά για βοήθεια (Χιονοδρομικό και Πυροσβεστική). Είναι αξιοσημείωτη η περίπτωση του αρχηγού της ανάβασης ο οποίος μόλις οι σύντροφοί του απεγκλώβισαν το κεφάλι και το ένα του χέρι, καθοδηγούσε τις προσπάθειες των υπολοίπων και ταυτόχρονα υπεδείκνυε τηλεφωνικά στους συρρέοντες για βοήθεια τον τόπο του ατυχήματος. Παρέμεινε παγιδευμένος περί τα 40 λεπτά και αμέσως μετά τον απεγκλωβισμό του συμμετείχε στην προσπάθεια εντοπισμού και των υπολοίπων. Μεγάλης αξίας είναι το γεγονός ότι κατορθώθηκε, με την συνδρομή μελών της ομάδας, η επαναφορά στη ζωή ενός ορειβάτη ο οποίος ανασύρθηκε έχοντας χάσει τις αισθήσεις του. Πριν από την άφιξη των πρώτων εκ των διασωστών (άνθρωποι του Χιονοδρομικού Κέντρου) είχαν ήδη απεγκλωβιστεί όλοι οι διασωθέντες και είχαν εντοπισθεί και απεγκλωβιστεί τρεις από τους πέντε συνολικά νεκρούς συντρόφους, ο ένας ολικώς και οι δύο μερικώς, οι οποίοι, δυστυχώς παρά τις άμεσες πρώτες βοήθειες δεν ανένηψαν. Στη συνέχεια, η ορειβατική ομάδα απεχώρησε λόγω εξάντλησης και οι προσπάθειες εντοπισμού των υπολοίπων αγνοουμένων συνεχίστηκαν και ολοκληρώθηκαν από τους διασώστες του Χιονοδρομικού Κέντρου και από έξι μέλη της Πυροσβεστικής που κατέφθασαν στη συνέχεια. Απευθύνουμε τις θερμές μας ευχαριστίες για την άμεση αρωγή του προσωπικού του Χιονοδρομικού Κέντρου Μαινάλου, της Ε.Μ.Α.Κ., του Ε.Κ.Α.Β. και όσων άλλων συμμετείχαν ουσιαστικά στην επιχείρηση διάσωσης. Το Δ.Σ. 22 Φεβ 2005 - Η μαρτυρία του Ιάκωβου Ντολτσέτη To A-Z συνεχίζει να δημοσιεύει μαρτυρίες των πρωταγωνιστών του ατυχήματος, προκειμένου να βοηθήσει στην διαμόρφωση μιας πληρέστερης εικόνας, σχετικά με τα γεγονότα. Η συγκεκριμένη μαρτυρία προέρχεται από τον κ. Ιάκωβο Ντολτσέτη και αναδημοσιεύεται από το Forum του Α-Ζ, όπου καταχωρήθηκε σήμερα. Σχετικά με τις πληροφορίες που συνέλλεξε το Α-Ζ από τους ανθρώπους που πήραν μέρος στην έρευνα και περισυλλογή των πέντε άτυχων πεζοπόρων έχω να εκφράσω τις αντιρρήσεις μου. Ήμουν από τα μέλη της ομάδας. Αμέσως μετά το ατύχημα ένα μέρος των διασωθέντων ασχοληθήκαμε με την διάσωση των συνοδοιπόρων μας με αποτέλεσμα άμεσα να απεγκλωβίσουμε δυο άντρες, ένας εκ των οποίων σώθηκε σε αντίθεση με τον δεύτερο που παρά τις άμεσες πρώτες βοήθειες από δυο μέλη της ομάδας, γιατρούς, δεν επανήλθε. Ταυτόχρονα ο αρχηγός αν και μισοθαμμένος συντόνιζε την ομάδα και ειδοποίησε το χιονοδρομικό και την πυροσβεστική. Στην προσπάθεια απεγκλωβισμού των μισοθαμμένων συνοδοιπόρων εντοπίσαμε δύο ακόμα μέλη της ομάδας χωρίς καμιά ένδειξη ζωής. Η όλη προσπάθεια γινόταν κάτω από δυσχερείς συνθήκες, φυσούσε δυνατά, είχε ομίχλη και το σκάψιμο γινόταν με τα χέρια. Παρ' όλα αυτά η ομάδα έμεινε ενωμένη και κανείς πλην του υπαρχηγού δεν εγκατέλειψε το σημείο του ατυχήματος μέχρι την άφιξη των σωστικών δυνάμεων, μιάμιση ώρα τουλάχιστον μετά το δυστύχημα. Η δε ομάδα βοήθειας από το χιονοδρομικό έφτασε μαζί με τους άνδρες της ΕΜΑΚ. 17 Φεβ 2005 - Η μαρτυρία του Γιώργου Πρίντεζη Ένας από τους ανθρώπους που έπαιξαν σοβαρό ρόλο στις προσπάθειες διάσωσης και περισυλλογής μετά το ατύχημα στο Μαίναλο, ήταν ο κ. Γιώργος Πρίντεζης, μέλος του ΕΟΣ Αθήνας εδώ και 30 χρόνια. Ο Γιώργος Πρίντεζης όταν η ομάδα ξεκίνησε την πορεία της από την κορυφή, διαφοροποιήθηκε και επέστρεψε από τη διαδρομή της ανάβασης. Λίγο αργότερα επικοινώνησε με την υπόλοιπη ομάδα, για να πληροφορηθεί ότι υπάρχει ατύχημα και να προστρέξει σε βοήθεια. Ο κ. Πρίντεζης δέχτηκε να μιλήσει στο Α-Ζ σήμερα το απόγευμα (Τετάρτη, 16/02) και δημοσιεύουμε αυτή την τηλεφωνική συνομιλία, πιστεύοντας ότι θα βοηθήσει στην ανασύνθεση των γεγονότων του μοιραίου συμβάντος του Μαίναλου. Γιώργος Πρίντεζης (Γ.Π):12:30 ή 12:35, αφήνω ένα περιθώριο πέντε λεπτών βρισκόμαστε όλοι πάνω στην κορυφή. Όταν λέω όλοι εννοώ όχι και οι 32 αλλά οι 28, αφού οι 4 είχαν διαχωρίσει τη θέση τους, είχαν δηλώσει το πρόγραμμα που θα ακολουθούσαν ακόμα μέσα απ το λεωφορείο και είχαν παραμείνει στο καταφύγιο, άρα μιλάω για 28 άτομα πάνω στη κορυφή. Η στάση πάνω στην κορυφή ήταν πάρα πολύ σύντομη, διότι επικρατούσε κρύο και ο περισσότερος κόσμος ήθελε να φύγει από εκεί. Ο καιρός ήταν κακός απ την αρχή, ήταν καλός μόνο όταν φύγαμε απ την Αθήνα το πρωί. Απ τον Καρδαρά και πάνω ο καιρός ήταν ο ίδιος, ήταν κλειστός, φαινόταν. Και με δελτίο (καιρού) που είχαμε πάρει και το έλεγε. Όπως είναι δηλαδή ο νοτιοδυτικός καιρός μήνα Φεβρουάριο σ ένα βουνό αυτού του υψομέτρου. Δηλαδή, για τους «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» καταλαβαίνετε τι εννοώ: Φεβρουάριος μήνας, έχουν μεσολαβήσει συχνές χιονοπτώσεις κι έχει γυρίσει ο καιρός σε νοτιοδυτικό. Στην κορυφή, δηλώνεται από τον αρχηγό προς τους συμμετέχοντες ότι η επιστροφή δεν θα γίνει από τα ίδια βήματα της αναβάσεως αλλά θα γίνει από μία παραλλαγή. Αυτή η παραλλαγή θα έχει μέτωπο στην κορυφογραμμή που είναι αριστερά από το Λεβίδι, άρα το Λεβίδι στο δεξί μας χέρι και από εκεί θα έρθει σε έναν αυχένα όπως καταλήγει αυτή η κορυφογραμμή για να περάσουμε πλέον προς την πλευρά του καταφυγίου. Αυτό το σημείο είναι αυτό που κι εγώ υπογραμμίζω. Κάνω 4 ή 5 βήματα, το πολύ 6 κατεβαίνοντας σ αυτήν την πορεία. Δηλώνοντας την παράκλησή του ο αρχηγός, αν μπορώ να μείνω τελευταίος, μολονότι εγώ ήμουν ένας απλός συμμετέχων και όχι ο υπαρχηγός του. Μετά από 4-6 βήματα υπαναχωρώ, προβάλω τη διαφοροποίησή μου και δηλώνω στον υπαρχηγό του, Ζαχαρόπουλο, ότι «εγώ δεν ακολουθώ τη διαδρομή σας, επιλέγω να επιστρέψω πίσω από την ίδια διαδρομή από την οποία ανεβήκαμε πάνω». Αυτή ήταν η δική μου κρίσις. Ο λόγος για τον οποίο έκανα αυτό –ούτε καν εκείνη τη στιγμή έβαλα στο μυαλό μου το ενδεχόμενο χιονοστιβάδας. Σας διαβεβαιώ ότι αν είχε περάσει, ο πρώτος ο οποίος θα απέτρεπα τον αρχηγό -είναι ένας άνθρωπος συνεννοήσιμος ο Δημήτρης ο Ζαχαρίου- θα ήμουν εγώ. Αν υπήρχε στο μυαλό μου και η παραμικρή σκέψη, ενδεχόμενο για χιονοστιβάδα, θα του έλεγα «Δημήτρη σε παρακαλώ πάρα πολύ πάμε πίσω, επιμένω». Όμως στον υπαρχηγό του δηλώνω ότι εγώ θα γυρίσω από τα ίχνη. Εκείνη την ώρα δηλώνουν ότι θα μ ακολουθήσουν άλλοι τέσσερις στην απόφασή μου. Συνεννοούμαι με τον Ζαχαρόπουλο και γυρνάω και κατεβαίνουμε κανονικά από τα βήματά μας στο καταφύγιο. Ο λόγος τον οποίο τώρα μπορώ να σας αναλύσω, είναι όταν έχουμε νοτιάδες είμαι αυτός που προτιμώ να πάω από εκεί που έχει το πιο πολύ κρύο, για να έχω πιο σκληρά χιόνια. Για ποιο λόγο να βουλιάζω? Για ποιο λόγο να πέσω σε μαλακά χιόνια? Θα πάω εκεί που είναι το πιο δυνατό κρύο… Άκουγα στην ανάβαση «είναι παγωμένα, να βάλουμε κραμπόν». Κανένα πρόβλημα, τίποτα! Οι κλίσεις του (Μαίναλου) είναι τόσο μικρές που ακόμα και βεργκλάς να υπάρχει, εάν υπάρχουν αρβύλες άκαμπτες αντιμετωπίζεται. Η κλίση του Μαινάλου από την κλασική του διαδρομή είναι τόσο χαμηλή που αυτός που έχει άκαμπτες αρβύλες δεν θα έχει κανένα πρόβλημα. Αποφασίζω λοιπόν και παίρνω άλλους τέσσερις και γυρνάμε μια χαρά κάτω στο καταφύγιο, στις 13:45. Μόλις είχε τελειώσει η κοπή της πίτας του (συλλόγου) «Κρυστάλλη», όπου μάλιστα μας κέρασαν κιόλας. Μετά από παρέλευση περίπου 40 λεπτών, δηλαδή στις 14:25, φεύγουμε και ειδοποιώ τους υπόλοιπους τέσσερις να πάμε προς το χιονοδρομικό, ώστε να συναντήσουμε τους άλλους –εκτιμούσα δηλαδή ότι αυτή την ώρα θα είχαν ήδη φτάσει εκεί. Η απόσταση καταφυγίου με χιονοδρομικό δεν υπερβαίνει τα 5-7 λεπτά. Με το που φτάνω στο χιονοδρομικό, με πλησιάζει ο Άγγελος ο Κλαουδάτος και μου λέει «Γιώργο, να σου πω…», του λέω «ναι» και μου λέει «ατύχημα!». Τον ρωτάω «πού ατύχημα?», γιατί το μυαλό μου πήγε αμέσως για άλλο βουνό. Μου απαντάει «εδώ» και τον ρωτώ «πού εδώ? Αποκλείεται, γιατί ήμουν πάνω στην κορυφή». Μου λέει «πάνω στην κορυφή, η ομάδα του Ζαχαρίου». Λέω «μα ήμουν εγώ με την ομάδα του Ζαχαρίου». Οπότε αυτός μη γνωρίζοντας ότι εγώ στην κορυφή διαφοροποιήθηκα, μου λέει «μα πρέπει να το είδες». Λέω «καθίστε να τα βάλουμε τα πράγματα κάτω». Εκείνη τη στιγμή ενώ μιλάω αρχίζω να ετοιμάζομαι, να μαζέψουμε πράγματα για να ξεκινήσουμε να πάμε πάνω στο βουνό. Αλλά λέγοντας ατύχημα, εγώ υπέθεσα κάποιο κάταγμα, κάποιο τραυματισμό ενός μέλους και τίποτα παραπάνω. Μεσολαβεί ένα τηλεφώνημα με τον Ζαχαρίου (τον κάλεσα από κάποιο δανεικό τηλέφωνο που πιάνει στο βουνό) -πολύ κακή λήψη σήματος- ο οποίος μας δηλώνει ότι υπάρχει «σοβαρό ατύχημα». Με το που ακούω «σοβαρό ατύχημα» ζητάω να μου δώσει ο Ζαχαρίου ακριβές στίγμα. Μου δηλώνει ότι δεν έχει κανένας GPS, για να μου δώσει (στίγμα), οπότε μου λέει περίπου το πού είναι, κακή η σύνδεση και βέβαια το μόνο στοιχείο που είχα, ήταν η πορεία που προτίθετο να ακολουθήσει. Ξεκινάμε τρεις μοτοσικλέτες (ερπυστριοφόρα), δύο άτομα στην κάθε μοτοσικλέτα. Μας αφήνουν ακριβώς εκεί που είναι η κεραία, λίγα μέτρα μετά το καταφύγιο του ορειβατικού. Οι μοτοσικλετιστές δηλώνουν ότι δεν μπορούν να προχωρήσουν παραπάνω, όπου αρχίζει και το δασωμένο του βουνού. Φεύγουμε τρία άτομα: ένας από την Αρκαδία, η Πετροπούλου και εγώ και ανεβαίνουμε προς το βουνό. Μετά από μια παρέλευση 20 λεπτών ακούμε πίσω φωνές να μας λένε «σταματήστε», οπότε σταματάμε και έρχεται κάποιος αριθμός ανθρώπων της ‘κρατικής μηχανής’ (ΕΜΑΚ ή Πυροσβεστική), όχι σημαντικός, μαζί με 2-3 άτομα Αρκάδες και αποφασίζουμε να ανεβαίνουμε. Μετά από μία ώρα, από τη στιγμή που συναντηθήκαμε με το συνεργείο διάσωσης, ακούσαμε κάποιες φωνές –μέσα στην ομίχλη είναι δύσκολο να μπορείς να τις προσδιορίσεις- και συναντάμε μέσα στο πούσι τον Ζαχαρόπουλο, ο οποίος λύγισε στα δύο, γονάτισε κλαίγοντας κι εκεί είναι η πρώτη φορά που ακούω για το συμβάν, ότι υπάρχει χιονοστιβάδα, ότι έχουμε πολλούς σκοτωμένους –χωρίς να ξέρει τον αριθμό και περίπου προς τα πού είναι ο τόπος του δυστυχήματος. Με το που βλέπουμε τον Ζαχαρόπουλο, τον παραδίδουμε σε έναν άνθρωπο της διάσωσης να τον γυρίσει κάτω, καταλαβαίνω ότι η ψυχολογία του δεν είναι καλή για να παραμείνει πάνω στο βουνό. Εμείς, όλοι μαζί συνεχίζουμε με κατεύθυνση που όντως την περιγραφή που μου είχανε δώσει, προς εκείνη την κατεύθυνση πηγαίναμε. Μετά από περίπου δέκα λεπτά από τη στιγμή που συναντήσαμε τον Ζαχαρόπουλο, συναντούμε όλη την ομάδα η οποία επέζησε. Πολλοί απ αυτούς ήταν έντρομοι. Βρίσκονταν σε κίνηση αλλά σε πολύ αργή κίνηση, διότι υπήρχε έντονος ο φόβος τους, το ερώτημα: «να υποχωρήσουμε, υπάρχει φόβος για άλλη χιονοστιβάδα?». Η πρώτη φράση που μου είπαν ήταν «Μπορείς να μας βγάλεις από κάποιο μέρος που να μην υπάρχει κίνδυνος χιονοστιβάδας?». Εκείνη την ώρα γυρνάω και λέω στην Πετροπούλου –μία δηλαδή από τους τέσσερις που μ ακολουθήσανε επιστρέφοντας από την κορυφή- «πάρε τους και γύρισέ τους με ασφάλεια πίσω, από τα βήματα που ανεβήκαμε, πίσω στο καταφύγιο και όχι στο χιονοδρομικό», ώστε η συνάντηση να γίνει εκεί. Ήταν δεκαεφτά (28 της κορυφής, μείον εμάς τους 5, μείον τους 5 νεκρούς, μείον τον Ζαχαρόπουλο που συναντήσαμε λίγο πιο πριν). Α-Ζ: Δηλαδή κύριε Πρίντεζη όταν αργότερα φτάσατε στο σημείο του ατυχήματος δεν ήταν κανένας? Γ.Π : Όχι δεν ήταν κανένας. Ήταν μόνο οι τρεις νεκροί και οι υπόλοιποι δύο που αγνοούνταν μέχρι εκείνη τη στιγμή. Αυτούς τους ξέθαψαν αργότερα οι άνδρες της διάσωσης. Γ.Π : Αμέσως η Φωτεινή η Πετροπούλου παρέλαβε την ομάδα των δεκαεφτά να την οδηγήσει προς τα κάτω. Α-Ζ: Ανάμεσα στους δεκαεφτά ήταν και ο αρχηγός? Γ.Π : Ναι, ήταν και αυτός. Α-Ζ: Προφανώς η ομάδα ήταν σε κακή ψυχολογική κατάσταση? Γ.Π : Φυσικά, σε κακή κατάσταση. Και σε αυτό συνέδραμε –και με όλο το σεβασμό προς το πρόσωπό τους- και η έλλειψη εμπειρίας σε τέτοιου είδους συμβάντα. Α-Ζ: Είναι απόλυτα κατανοητό από όλους πιστεύω, όχι μόνο από σχετικούς. Μιλάμε για μια εκδρομή ορειβατικού συλλόγου, όπου μπορεί να συμμετάσχει ο καθένας, εξυπακούεται ότι δεν είναι απαραίτητο να έχει ορειβατική εμπειρία. Γ.Π : Προχωράμε μαζί με τους διασώστες, τέσσερις απ αυτούς μπροστά μου, είμαι πέμπτος εγώ. Πέντε λεπτά μετά τη συνάντηση με την ομάδα φτάνουμε στο σημείο του ατυχήματος. Εκεί κάνει ένα πλάτωμα και στο πλάτωμα ήταν η χιονοστιβάδα. Αυτό βέβαια είναι το σημείο που βρίσκουμε τους τρεις. Οι υπόλοιποι δύο αγνοούνταν μέχρι εκείνη τη στιγμή. Α-Ζ: Οι τρεις που βρήκατε ήταν ξεθαμμένοι ? Γ.Π : Μισοξεθαμμένοι αλλά νεκροί. Α-Ζ: Μισοξεθαμμένοι από τις προσπάθειες των συντρόφων τους που είχαν σκάψει μέχρι εκείνη τη στιγμή ? Γ.Π : Ναι, βέβαια. Όταν φτάσαμε εκεί έβγαλα το σακίδιό μου, έσκυψα σ αυτόν που ήταν πιο αριστερά κι εκείνο το οποίο ζήτησα είναι μήπως υπάρχει κάποιος που να έχει εξειδικευμένες γνώσεις, να πιστοποιήσει ότι υπάρχει 100% θάνατος. Όλοι της διάσωσης, που είναι πιο εκπαιδευμένοι που είπαν ότι είναι βέβαιο πως υπάρχει θάνατος, απέκλεισαν την πιθανότητα να μην έχει επέλθει θάνατος. Μου ζητάει ένας από την διάσωση να επιστρέψω πίσω και να ειδοποιήσω να ανέβουνε πάνω φωτοβολίδες, βεγγαλικά και καπνογόνα. Ξεκινάω για να γυρίσω πίσω για να ειδοποιήσω ότι στο συγκεκριμένο σημείο, το οποίο κατεγράφη πλέον και στο GPS, ότι υπάρχουν οι νεκροί, μέχρι στιγμής δύο αγνοούμενοι και να ανέβουν τα καπνογόνα κλπ. Α-Ζ : Θυμάστε τι ώρα περίπου ξεκινήσατε ? Γ.Π : Δεν θυμάμαι, πρέπει να ήταν όμως γύρω στο σούρουπο πλέον. Ο καιρός είναι πολύ κλειστός, ξεκινάω να γυρίσω μόνος μου προς τα πίσω και σε ένα σημείο, δέκα λεπτά πιο κάτω χάνω τα βήματα. Α-Ζ : Χιόνιζε ? Γ.Π : Χιόνιζε και φυσούσε και αέρας. Οπότε χάνοντας τα βήματα έχασα και κατεύθυνση. Ο φόβος ο δικός μου είναι ότι οι κάτω θα νομίζουν πως ο Πρίντεζης δουλεύει με τους επάνω οι δε πάνω θα νομίζουν ότι ο Πρίντεζης έχει φτάσει στο καταφύγιο και έχει ειδοποιήσει. Εκεί με γλύτωσε το GPS. Μετά από 4 προσπάθειες –στην ομίχλη δεν παίρνει εύκολα στίγμα- το GPS μου λειτούργησε. Πιάνοντας τους δορυφόρους μου δείχνει ότι είμαι 470 μέτρα μακρύτερα απ το καταφύγιο και επιπλέον βρίσκομαι και χαμηλότερα. Με τη βοήθεια του GPS φτάνω τελικά λίγο πιο πέρα από το χιονοδρομικό. Ακούω κάποιες φωνές και τελικά βρίσκω το καταφύγιο. Με υποδέχεται ένας κύριος της ΕΜΑΚ και ένα ερπυστριοφόρο με μεταφέρει μέχρι το καταφύγιο του ορειβατικού. Αυτά, τίποτα άλλο! Α-Ζ: Σας ευχαριστούμε. ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ Α-Ζ: Πέρα από τη δημοσιευμένη μας συνομιλία, ο κ. Πρίντεζης μας ανέφερε ότι η χιονοστιβάδα που χτύπησε την ομάδα ήταν «χιονοστιβάδα πλάκας» και προήλθε από την αποκόλληση μικρού τμήματος της παρακείμενης πλαγιάς και ότι δεν υπήρχε θέμα αποκόλλησης «κορνίζας» που να συμμετείχε στο μοιραίο χτύπημα. Επίσης εκτίμησε ως μικρή την ποσότητα του χιονιού που είχε θάψει τους πέντε ορειβάτες. 15 Φεβ 2005 - Μερικές νεότερες πληροφορίες για το ατύχημα - Σε μια προσπάθεια να διευκρινιστούν περισσότερο οι συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το τραγικό ατύχημα στο Μαίναλο την περασμένη Κυριακή, το Α-Ζ συνέλεξε πληροφορίες από τους ανθρώπους που πήραν μέρος στην έρευνα και περισυλλογή των σωμάτων των πέντε άτυχων πεζοπόρων. Το βασικό συμπέρασμα είναι αυτό που από τις πρώτες ώρες μετά το συμβάν διαφάνηκε: πρόκειται για την πλέον υπερβολική εκδοχή ενός δυνητικά απλού γεγονότος που θα μπορούσε κάτω από άλλες συνθήκες να μη στοίχιζε ούτε μία ανθρώπινη ζωή. Ο βασικός παράγοντας που επηρέασε αρνητικά την εξέλιξη του γεγονότος από το σημείο μηδέν και πέρα ήταν η απώλεια πολύτιμου χρόνου στην προσπάθεια να ειδοποιηθούν με διάφορους τρόπους σωστικές δυνάμεις που θα αναλάμβαναν το έργο της ανάσυρσης των θαμμένων ορειβατών. Η κίνηση των υπόλοιπων μελών της ομάδας να ενημερώσουν τηλεφωνικά (με τα κινητά τους την αστυνομία ή την πυροσβεστική, να σημειωθεί ότι μόνο μία από τις τρεις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας «πιάνει» στο Μαίναλο) και να φτάσουν μέχρι το καταφύγιο για να ενημερώσουν εκεί ανθρώπους που θα μπορούσαν να συνδράμουν στην προσπάθεια, δεν ήταν η ενδεδειγμένη, αφού ο χρόνος κυλούσε σε βάρος των θαμμένων στο χιόνι συντρόφων τους. Τα σωστικά συνεργεία έφτασαν στον τόπο του συμβάντος περίπου μία (1) ώρα αργότερα! Οι πληροφορίες –διασταυρωμένες από τους ίδιους τους ορειβάτες της ομάδας- δίνουν την ώρα 13:45 - 14:00 σαν την ώρα που συνέβη το γεγονός. Οι πρώτοι διασώστες έφτασαν εκεί περίπου στις 15:00. Η ομάδα των 32 ορειβατών ξεκίνησε από το Καταφύγιο της Οστρακίνας αργά το πρωί προς την κορυφή του βουνού από την κλασική σηματοδοτημένη διαδρομή και με καλές καιρικές συνθήκες (αιθρία, ασθενείς άνεμοι). Όταν έφτασαν στην κορυφή ο καιρός είχε ήδη αλλάξει και σύννεφα άρχισαν να τυλίγουν το βουνό, ενώ ισχυροί ΒΑ άνεμοι άρχισαν να πλήττουν την ομάδα. Σύμφωνα με το αρχικό πρόγραμμα θα κατέβαιναν από το «λούκι» που τελικά ακολούθησαν. Υπήρξε απ ότι φαίνεται μια αντίθετη άποψη που εκφράστηκε από μειοψηφία, η οποία πρότεινε για λόγους ασφάλειας να γίνει η επιστροφή από τη διαδρομή που ακολουθήθηκε για την ανάβαση. Η πρόταση δεν έγινε αποδεκτή και έτσι η ομάδα ξεκίνησε μειωμένη κατά ελάχιστα μέλη (άγνωστο πόσα), που διαφώνησαν και επέστρεψαν από τη διαδρομή ανάβασης. Άρχισαν τη σύντομη κατάβαση προς το καταφύγιο και σύντομα μπήκαν στο μοιραίο «λούκι», όπου κινήθηκαν στη κοίτη του, η οποία δεν έχει μεγάλη κλίση. Στις 14:00 περίπου μία «κορνίζα» (φρύδι) ξεκολλά από την πλαγιά που σχηματίζει τη μία πλευρά της κοιλάδας και η οποία ενδεχομένως δημιούργησε και την χιονολίσθηση μιας φέτας στην ίδια απότομη πλαγιά (κλίσης περίπου 60 μοιρών) διαστάσεων 10 Χ 30 μέτρων και πάχους περίπου 30 εκατοστών (οι εκτιμήσεις ανήκουν σε μέλος των σωστικών συνεργείων). Η ποσότητα του χιονιού δε χρειάστηκε να διανύσει μεγάλη απόσταση για να χτυπήσει επτά μέλη της ομάδας, τα οποία βρισκόταν περίπου στην ουρά της πορείας. Από τα όσα εκτίμησαν οι άνθρωποι που βρέθηκαν αργότερα στο σημείο του ατυχήματος, η πορεία του χιονιού ήταν πολύ μικρή –μόλις λίγα μέτρα στην κοίτη του λουκιού. Το γεγονός ότι και οι πέντε θαμμένοι ορειβάτες βρισκόταν σε έναν νοητό κύκλο διαμέτρου 3-5 μέτρων αλλά και ότι κατά την ανάσυρσή τους δεν διαπιστώθηκαν τραύματα παρά μόνο σημάδια ασφυξίας, μαρτυρεί ότι η πορεία που διάνυσαν παρασυρμένοι από τη δύναμης του χιονιού ήταν πολύ μικρή, άρα θάφτηκαν σχεδόν αμέσως γι αυτό και ήταν συγκεντρωμένοι σε τόσο μικρό χώρο. Ένα ακόμα στοιχείο που ενισχύει αυτή την άποψη είναι ότι αντικείμενα όπως πιολέ ή μπατόν βρισκόταν στα χέρια τους. Επίσης, το γεγονός ότι βρέθηκαν πέντε άνθρωποι σε τόσο μικρή ακτίνα, ενισχύει την υπόθεση ότι την ώρα του συμβάντος βάδιζαν πολύ κοντά ο ένας στον άλλο, έχοντας προφανώς σχηματίσει μια παρέα. Η αρχική πληροφορία ότι υπήρχαν αγνοούμενοι που μετά βρέθηκαν σώοι, έχει να κάνει με τον πανικό και την άτακτη φυγή που προκάλεσε σε κάποιους το γεγονός και ο φόβος τους ίσως για νέα χιονοστιβάδα. Το λάθος, όπως εκτιμούν οι διασώστες, είναι ότι οι υπόλοιποι της ομάδας εγκατέλειψαν το χώρο και δεν ξεκίνησαν άμεσα το έργο του σκαψίματος και της ανάσυρσης των θαμμένων συντρόφων τους. Η εκτίμηση ότι θα έπρεπε πρώτα να καλέσουν βοήθεια ίσως να αποδείχτηκε μοιραία για κάποιους από τους εγκλωβισμένους κάτω από τον όγκο του χιονιού. Η καθυστέρηση παροχής βοήθειας καθυστέρησε δευτερευόντως και εξαιτίας της αδυναμίας προσδιορισμού του σημείου που συνέβη το ατύχημα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις που επίσης μας μεταφέρθηκαν, το χιόνι στο Μαίναλο δεν ήταν ιδιαίτερα πολύ και δεν ξεπερνούσε τα 50-60 εκατοστά. Η εικόνα που παρουσίαζε η ευρύτερη περιοχή της τραγωδίας ήταν αρκετά σαφής ως προς την επικινδυνότητά της, αφού δημιουργούσε κορνίζες χιονιού σε αρκετά σημεία της ράχης. Το χιόνι είχε συσσωρευτεί σε μεγαλύτερες ποσότητες στις υπήνεμες πλαγιές του βουνού, όπως αυτή όπου προκλήθηκε το ατύχημα, αφήνοντας άλλα σημεία του βουνού εντελώς γυμνά από χιόνι εξαιτίας της σφοδρότητας των ανέμων, οι οποίοι παρασύρουν το χιόνι από εκεί και το αδειάζουν σε υπήνεμα σημεία. Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες που έφτασαν στη διάθεση του Α-Ζ, παρόμοιες χιονολισθήσεις με αυτήν του Μαίναλου, σημειώθηκαν την ίδια ώρα και στη Ζήρεια λίγα χιλιόμετρα βορειότερα, αναγκάζοντας δύο τουλάχιστον ομάδες να εγκαταλείψουν την προσπάθειά τους και να υποχωρήσουν! Η ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ Α-Ζ: Εκείνο που καταρχήν προκαλεί αρνητική εικόνα στην υπόθεση, είναι η αδυναμία μιας θεωρητικά οργανωμένης ομάδας που προέρχεται από ορειβατικό σύλλογο, να μην διαθέτει συντονισμό και οργανωμένο σχέδιο αντιμετώπισης στο πεδίο, γεγονότων όπως μια απλής μορφής χιονοστιβάδας. Οι «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» γνωρίζουν ότι αυτή η ζοφερή πραγματικότητα αποτελεί καθεστώς για τους περισσότερους (ή όλους ?) ορειβατικούς συλλόγους της χώρας μας, όσο κι αν αυτή η αλήθεια προκαλεί δυσφορία και δυσαρέσκεια. Σκοπός μας δεν είναι να κατηγορήσουμε τους υπεύθυνους της συγκεκριμένης εξόρμησης ή του συγκεκριμένου συλλόγου, αλλά να επισημάνουμε την έλλειψη βάθους που επικρατεί στην ορειβατική εκπαίδευση και παιδεία στην Ελλάδα –και φυσικά όχι μόνο εκεί. Όλοι γνωρίζουν πως ουσιαστικά δεν υπάρχουν κριτήρια για να συμμετάσχει κανείς σε μια χειμερινή εξόρμηση σε ελληνικό βουνό, ως μέλος ομάδας ενός ορειβατικού συλλόγου. Το μόνο κριτήριο είναι η διάθεσή των συμμετεχόντων να αποδεχτούν τους βασικούς κανονισμούς συμμόρφωσης (ενίοτε ούτε κι αυτό) των εξορμήσεων. Πόσοι γνωρίζουν βασικές γνώσεις ασφάλειας, πρώτων βοηθειών, διάσωσης, χρήσης εξοπλισμού, προσανατολισμού ή επιβίωσης στο βουνό? Πόσοι απ αυτούς που βγαίνουν κάθε Σαββατοκύριακο στο βουνό -ειδικά το χειμώνα- έχουν περάσει σχολές χειμερινού βουνού? Όλοι γνωρίζουν ότι τα πράγματα είναι ακριβώς έτσι και ίσως και ακόμα χειρότερα… Το ατύχημα στο Μαίναλο, απέδειξε την αδυναμία του υπάρχοντος ορειβατικού συστήματος να αντιμετωπίσει μια μέτρια κατάσταση, οδηγώντας έτσι σε μια άνευ προηγουμένου τραγωδία. Ίσως εκείνο που θα πρέπει να δουν σοβαρότερα οι ορειβατικοί σύλλογοι, είναι η κατάρτιση εκείνων που συμμετέχουν στις χειμερινές τους εξορμήσεις, σε σημείο μάλιστα να θεσπιστούν όρια ικανότητας τους και όσοι δεν ανταποκρίνονται ικανοποιητικά σ αυτά να αποκλείονται! Το ζητούμενο δεν είναι να μαζεύεται κόσμος και να κερδίζονται πόντοι για την αξιολόγηση των συλλόγων -δεν έχουμε απολύτως τίποτα με τον ΕΟΣ Αθήνας, απλά αυτός έτυχε να βρίσκεται στη δίνη των γεγονότων. Αφού η ορειβασία είναι ένα σπορ που περικλείει και αντικειμενικούς κινδύνους, ας προσπαθήσουν οι θεράποντές του να βρουν τους τρόπους να τους μειώσουν. Το ζητούμενο είναι να επιστρέφουν την Κυριακή το βράδυ όλοι πίσω στα αγαπημένα τους πρόσωπα, ικανοποιημένοι και ασφαλείς, έστω κι αν είναι λιγότεροι απ όσους το σύστημα θα επιθυμούσε. πηγή

πανπανού

H ιστορία του Κύκλωπα Πολύφημου είναι γνωστή σε όλους. Κατοικούσε σε ένα σπήλαιο στο νησί Θρινακία και ζούσε από τα πρόβατά του. Αιχμαλώτισε στη σπηλιά του τον Οδυσσέα και τους συντρόφους του και άρχισε να τους τρώει τον ένα μετά τον άλλο, μέχρι που ο Οδυσσέας τον τύφλωσε κι ύστερα αυτός και οι εναπομείναντες σύντροφοί του δραπέτευσαν κρεμασμένοι από τις κοιλιές των προβάτων του Πολύφημου. Αργότερα ο Ποσειδώνας, ο πατέρας του Πολύφημου, εκδικήθηκε τον Οδυσσέα και τους άντρες του, στέλνοντάς τους αμέτρητες τρικυμίες στις διάφορες περιπλανήσεις τους. Ο Οδυσσέας και οι άνδρες του τυφλώνουν τον Πολύφημο (λεπτομέρεια από αμφορέα του 650 π.Χ. - Μουσείο Ελευσίνας) Oι Κύκλωπες ήταν τερατόμορφοι άνθρωποι με ένα μάτι στη μέση του μετώπου, άγριοι, χωρίς κάποια στοιχεία πολιτισμού και κοινωνικής οργάνωσης που εξόντωναν και έτρωγαν όσους πλησίαζαν στην περιοχή τους. Ωστόσο είχαν μια ασχολία, ήταν κτηνοτρόφοι, έφτιαχναν τυρί. Γιατί τότε ο Όμηρος τους ονομάζει τέρατα και όχι απολίτιστους ή βάρβαρους; Μήπως επειδή έτρωγαν ανθρώπους; Μα και οι Λαιστρυγόνες ήταν ανθρωποφάγοι, όμως ο Όμηρος δεν τους ονομάζει τέρατα. Μήπως επειδή είχαν μόνο ένα μάτι, αυτό ακούγεται πιο πιθανό, ωστόσο ο Καστοριάδης θεωρεί πως ο Όμηρος ονομάζει τέρας τον Πολύφημο ("πέλωρ" είναι η λέξη που χρησιμοποιεί ο Όμηρος, "πέλωρ αθεμίστια ειδώς") επειδή οι Κύκλωπες δεν διέθεταν "βουληφόρους αγοράς", δηλαδή συνελεύσεις ούτε "θέμιστας", δηλαδή θεσμούς. Ήταν λοιπόν "αθέμιστοι" οι Κύκλωπες, χωρίς συνελεύσεις, θεσμούς και νομοθεσία, άρα τέρατα, αυτό μάθαιναν από μικρή ηλικία τα παιδιά των Ελλήνων ακούγοντας τους ραψωδούς να απαγγέλλουν την Οδύσσεια. Οι Λαιστρυγόνες για παράδειγμα, που αναφέρθηκαν παραπάνω, διέθεταν συνελεύσεις και είχαν βασιλιά, οι Κιμμέριοι διέθεταν πόλη, συγκροτούσαν δήμο, άρα δε θα μπορούσε κανείς να τους ονομάσει τέρατα... (αυτή είναι η ενδιαφέρουσα άποψη του Καστοριάδη, όπως αναπτύσσεται με εξαιρετική σαφήνεια στο βιβλίο "Η Ελληνική Ιδιαιτερότητα - τόμος Α΄: Από τον Όμηρο στον Ηράκλειο") (πηγή) ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- κατάλαβες Παναγιώτη (pka) γιατί ο Κατσάκος είναι κ@ρ@μ@λ@κ@ς; (εις επίρρωσιν, μπορείς να διαβάσεις και τα σχόλια που του γράφουν από κάτω ....)

εδώ έχουμε χαρακτηριστικά παραδείγματα ενός Έλληνα με αυτογνωσία ... και ενός Έλληνα κ@ρ@μ@λ@κ@

τριαλαρί λαρί λαρό ...... τριαλαρί λαρί λαρό .....

μέχρι και για σκι μπορείς να πας ...

όταν σταματήσουμε εδώ μέσα να "αρρωσταίνουμε" εργάσιμες μέρες, για να πηγαίνουμε για σκι, (και μετά να το διαφημίζουμε κιόλας) τότε ίσως και να δουλέψει το μνημόνιο Νο 15 ...

λόγια ... λόγια .... λόγια ... έπεα πτερόεντα = λέξεις που πετάνε ....

που είναι αυτός ο τύπος να του βάλω την προτομή του στο σπίτι μου;

μεταφορά τραυματιών με παραπέντε !!! πιο γρήγορο και πιο αποτελεσματικό (= πιο φθηνό) !!! παρά το ελικόπτερο ... το θέμα είναι ότι οι αρμόδιοι φορείς (οδηγοί βουνού, χιονοδρομικά, γιατροί) λένε ότι ΔΕΝ ΔΙΑΦΩΝΟΥΝ (κατ΄αρχήν ...) αλλά βέβαια αυτοί είναι Γάλλοι .... μην το ξεχνάμε ... παρακαλώ, όσοι κάνατε Α΄Βοήθειες, σημειώστε σε αυτό το βίντεο ...., τον ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΤΡΟΠΟ μεταφοράς του τραυματία από το έδαφος στο φορείο ...

Αναποδογύρισαν διπλοπαρκαρισμένο αυτοκίνητο Μέχρι τώρα οι οδηγοί που παρκάριζαν και εμπόδιζαν την κυκλοφορία, είτε παρατούσαν τα αυτοκίνητά τους κλείνοντας διαβάσεις πεζών είτε τα άκουγαν, είτε έφευγαν με ένα αυτοκόλλητο «Είμαι γάιδαρος παρκάρω όπου γουστάρω» αν γλίτωναν την κλήση ή την αφαίρεση πινακίδων από την τροχαία. Σήμερα είχαμε απ΄ότι φαίνεται και το πρώτο αναποδογύρισμα αυτοκινήτου στην Αθήνα, στα Εξάρχεια συγκεκριμένα, το οποίο είχε διπλοπαρκάρει ο ιδιοκτήτης του, εμποδίζοντας φυσικά την κυκλοφορία. Συγκεκριμένα, ο οδηγός του αναποδογυρισμένου Audi που βλέπετε στις φωτογραφίες, το διπλο-πάρκαρε στη συμβολή των οδών Σπύρου Τρικούπη και Στουρνάρη. Λίγη ώρα μετά, λεωφορείο με προορισμό την πλατεία Κάνιγγος, πέρασε από το σημείο και αναγκαστικά σταμάτησε, αφού δεν χωρούσε να περάσει. Ο οδηγός του λεωφορείου κορνάρισε αρκετές φορές, αλλά ο οδηγός του Audi ήταν άφαντος. Έτσι, κάποιοι αποφάσισαν να αναποδογυρίσουν το αυτοκίνητο, για να περάσει το λεωφορείο και τα άλλα αυτοκίνητα που ακολουθούσαν.

όντως παθαίνεις σοκ ... έχω πάθει υποθερμία (χειμωνιάτικη ανάβαση στη Γκιώνα, μας έπιασε χιονοθύελλα, ψάχναμε απελπισμένα για ώρες μεσ' τα σκοτάδια το καταφύγιο και δεν το βρίσκαμε ...) μου περιγράφουν οι άλλοι ότι είχα χάσει την καλή επαφή με το περιβάλλον, άνοιγα το σακκίδιο και έβγαζα τα πράγματα από μέσα και μετά τα ξαναέβαζα .... οι κινήσεις μου ήταν ασυνάρτητες και έλεγα επίσης ασυναρτησίες εγώ δεν θυμάμαι τίποτα ... ούτε είχα συνείδηση του τι γινόταν ... θυμάμαι μόνο μέχρι ένα σημείο .... ότι έτρεμαν τα σαγόνια μου, μετά όλο μου το σώμα, δεν μπορούσα να μιλήσω και μετά σιγά σιγά χάθηκα ... στη θάλασσα είναι πολύ πιο εύκολο να πάθεις υποθερμία διότι εκτός από τον αέρα που φυσά και απάγει θερμότητα από το σώμα σου, δαπανάς και θερμότητα για να στεγνώσεις τα υγρά μέρη του σώματος σου ... ένα μεγάλο σφάλμα που κάνουμε στο σερφ και στην ιστιοπλοία (αλλά και στο βουνό ...) είναι ότι δεν καλύπτουμε το τριχωτό του κεφαλιού μας .... ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΝΟ ΧΑΝΟΥΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΟΣΑ ΘΕΡΜΟΤΗΤΑΣ για το λόγο ότι η αιμάτωση του τριχωτού της κεφαλής είναι ΠΑΡΑ πολύ πλούσια ... γι αυτό ΠΑΝΤΟΤΕ καλυμμένο το κεφάλι στη θάλασσα ....!!!! στο δε laserάκι (και στα φουσκωτά - ιστιοπλοικά) κουβαλάω πάντοτε 2 - 3 αλουμινοκουβέρτες ....

Πέτρος Κωστόπουλος - Η γλίτσα του νεοπλουτισμού «Δημοσιεύουμε ένα κείμενο για τον Πέτρο Κωστόπουλο, το οποίο ανέβηκε στο site της εκπομπής «Το κουτί της Πανδώρας» και σε μία ώρα κατέβηκε από τη λογοκρισία. Το blog prezatv.blogspot.com δημοσίευσε το λογοκριμένο κείμενο, όπως συνηθίζει να κάνει με όλα τα κείμενα που λογοκρίνονται και φιμώνονται, για διάφορα συμφέροντα. Το κείμενο αναφέρεται στον Πέτρο Κωστόπουλο και στη συμπεριφορά του στους εργαζόμενους, τώρα που ο μεγαλοεπιχειρηματίας δηλώνει πτώχευση, δείχνοντας επιδεικτικά τα όργανά του.» ΠΩΣ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΤΟ 69 ΣΤΟ 99... 99... ένας αριθμός που έγινε μόδα. Ένας αριθμός που κάποιους τους φοβίζει και κάποιους άλλους τους κάνει να αισθάνονται ανακούφιση. Για τον Πέτρο της διπλανής πόρτας ή αλλιώς τον Πέτρο που έκανε το lifestyle της Μυκόνου τρόπο ζωής μάλλον είναι ανακούφιση αφού πατώντας πάνω στα καλοφτιαγμένα παραθυράκια του νόμου, δεν θα χρειαστεί να δώσει τις εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ που χρωστάει σε φωτογράφους, δημοσιογράφους, διαφημιστές... Όλα ξεκίνησαν το 1987, τότε που ο μικρός Βολιώτης βρέθηκε στην Αθήνα και έχοντας γερές πλάτες έφτιαξε ένα ανατρεπτικό –για την εποχή- περιοδικό. Το ΚΛΙΚ. Για πρώτη φορά βρίσκεται στη θέση του διευθυντή, για πρώτη φορά συναντά την επιτυχία και ο μαγικός κόσμος των media άνοιξε τις αγκάλες του για εκείνον. Στο πλάι του βρισκόταν ο Άρης Τερζόπουλος. Μαζί απογείωσαν το «Κλικ» και ο Πέτρος έμαθε τι θα πει «καλή ζωή». Λίγα χρόνια μετά στη ζωή του εμφανίστηκαν ο Πάνος Μαρινόπουλος και ο ιδιοκτήτης κατασκευαστικής, Δάκης Ιωάννου. Μαζί οι τρεις τους ίδρυσαν την ΙΜΑΚΟ το 1993 και από εκεί που ο Πέτρος ήταν απλά ένας εκδότης ενός επιτυχημένου περιοδικού, όπου έδειχνε κώλους και βυζιά, κατέληξε να είναι συνιδρυτής ενός από τους μεγαλύτερους εκδοτικούς οίκους με τίτλους περιοδικών που έκαναν πάταγο. «Nitro», «Mirror», «Down Town» αλλά και ξένοι τίτλοι που αγοράστηκαν έναντι αδράς αμοιβής όπως το «Esquire» και το «ΟΚ!». Ο Κωστόπουλος αισθάνεται σαν τον Μίδα, το επίπεδο ζωής του αλλάζει και το high life γίνεται καθημερινότητα του. Ο κόσμος τον λατρεύει και τον θαυμάζει. Το απλό παιδί της ελληνικής επαρχίας από μια ταπεινή οικογένεια του μόχθου, η οποία δύσκολα τα έφερνε βόλτα έγινε ο μεγιστάνας του lifestyle που παίρνει μικρά ονόματα και τα αναγάγει στο talk of the town. Μεγάλα parties με δευτεροκλασάτες ψευτο-celebrities που δημιούργησε ο ίδιος μέσα από τα περιοδικά του, βόλτες στα πελάγη με τα πανάκριβα φουσκωτά του, εξώφυλλα α λά James Dean και τα πούρα αποτελούν πλέον τρόπο ζωής. Μόλις η ΙΜΑΚΟ ανεβαίνει στην κορυφή, εξαγοράζει τις μετοχές του Μαρινόπουλου και του Ιωάννου και γίνεται ο απόλυτος εκδότης. Απλώνει τα πλοκάμια του στο ραδιόφωνο και στο ίντερνετ και πλασάρεται ως το «καλό και άνετο αφεντικό»...και στην αρχή τα καταφέρνει. Στελεχώνει την εταιρεία με δικά του άτομα, που αγαπάνε την δουλειά και παλεύουν να ανεβάσουν ακόμα πιο πολύ τις πωλήσεις της ΙΜΑΚΟ. Η εταιρεία εισάγεται στο Χρηματιστήριο, οι πωλήσεις των περιοδικών της εταιρείας καλπάζουν και ο Κωστόπουλος είναι και με τη βούλα μέχρι το 2002 ο βασιλιάς του lifestyle. Δημιουργεί την ψευδαίσθηση στο αγοραστικό κοινό πως έχει ανάγκη να μάθει ποιος βγαίνει με ποιον, τι φοράει η κυρία του κυρίου, που πήγε ο τάδε τραγουδιστής διακοπές με την παράνομη σχέση του και ο κόσμος τσιμπάει. Φτιάχνει έναν κόσμο μέσα στην γκλαμουριά, τον περικλείει μέσα σε μία φούσκα ώστε να φαντάζει άπιαστος και γυαλιστερός και ωθεί τον κόσμο να αγοράζει με μανία τα περιοδικά του και αναμένει την επόμενη επιχειρηματική κίνηση του αυτοδημιούργητου Βολιώτη. Ωστόσο, η «πτώση» δεν άργησε να έρθει. Ο Πέτρος έκανε μεγάλα ανοίγματα με γνώμονα την ματαιοδοξία του να μπορέσει να εξαπλωθεί στον χώρο και να μονοπωλήσει κατατροπώνοντας τους αντιπάλους. Η ακριβή ζωή σε συνδυασμό με τα υπέρογκα δάνεια που πήρε –με την βοήθεια και ανοχή των τραπεζικών ιδρυμάτων αλλά κυρίως των καλών γνωριμιών του-για να δώσει ανάσες στην IMAKO φαίνεται ότι ήταν το τίμημα της προηγούμενης επιτυχίας. Οι κυκλοφορίες των περιοδικών της IMAKO κατρακύλησαν, το ρευστό τελείωσε και η αίγλη ξεθώριασε. Αυλικοί που ήταν γύρω του, όταν άρχισαν να βλέπουν την κατρακύλα της εταιρίας λάκισαν και αποχώρησαν και όσοι έμεναν έσφιγγαν τα δόντια και περίμεναν πότε θα διορθωθεί η κατάσταση. Πλέον οι μόνιμοι συνεργάτες του μισθολογίου μειώθηκαν δραματικά και τις θέσεις τους πήραν τα «μπλοκάκια». Νέα, απαίδευτα παιδιά , χωρίς απαιτήσεις, χωρίς λόγο, που κατεβάζουν το κεφάλι και υπομένουν τις αντίξοες συνθήκες περιμένοντας να φτιάξει η κατάσταση. Μία κατάσταση η οποία πάει από το κακό στο χειρότερο. Από το 2010 οι υπάλληλοι οι οποίοι περνάνε 10-11 ώρες την ημέρα στο σομόν κτήριο της Μαρίνου Αντύπα μένουν απλήρωτοι. Ο ίδιος τους διαβεβαιώνει πως θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να μπορέσει να τους πληρώσει. Ταυτόχρονα όμως αγοράζει το ένα σκάφος μετά το άλλο, απολαμβάνει τις διακοπές του σε ξενοδοχεία 5 αστέρων, τρώει και φωτογραφίζεται σε πανάκριβα εστιατόρια, λίγες ώρες αφού είχε κλαφτεί μπροστά στους εκατοντάδες εργαζόμενους του ότι βάζει χρήματα από την τσέπη του –τα οποία δεν του περισσεύουν- για να μπορέσει να στηρίξει την εταιρία. Τον Σεπτέμβριο του 2011 ο ίδιος διαβεβαίωσε τους απελπισμένους πλέον εργαζόμενους του πως το πρόβλημα ρευστότητας φτάνει στο τέλος του. Ενώ μόλις τον Δεκέμβριο του 2011 ο ίδιος άνθρωπος δηλώνει πως χρήματα δεν υπάρχουν. Μετά από μία σειρά μειώσεων στους μισθούς -οι οποίοι όμως ούτως ή άλλως δεν έχουν καταβληθεί εδώ και μήνες- ο Πέτρος ανακοινώνει πως όποιος θέλει μπορεί να παραιτηθεί και να πάρει τα χρωστούμενα. Αρκεί αυτό να γίνει μέχρι και το τέλος του 2011 -για να μπορέσει να κλείσει τα βιβλία του. Δίνει εντολή στα διευθυντικά στελέχη του να παραιτηθούν ώστε να μην τους πάρει ο κατήφορος μαζί με την ΙΜΑΚΟ και αφήνει τα περιοδικά του στον αέρα. Η αλλοτινή αίγλη του Nitro και του Down Town θάφτηκε κάτω από τα χρέη και έμεινε στο τυπογραφείο. Το νέο του «παιδί», το People, που δεν μετράει πάνω από 2 χρόνια κυκλοφορίας μένει στο συρτάρι του υλατζή και δεν ανακοινώνεται το πότε θα ξανά κυκλοφορήσει. Το «In Style» ετοιμάζει τεύχος Μαρτίου και δεν θα κυκλοφορήσει Φεβρουάριο. Το ΟΚ! και το yupi.gr πουλήθηκαν στον Φιλιππόπουλο και φήμες θέλουν να ετοιμάζεται να πουλήσει και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς του. Όλα αυτά συμβαίνουν και ο Κωστόπουλος όχι μόνο σφυρίζει αδιάφορα αλλά αδιαφορεί πλήρως για την κατάσταση ανακοινώνοντας με υπεροπτικό ύφος ότι δεν ενδιαφέρεται για το τι ζουν τα παιδάκια που του κάνουν τη δουλειά: «Στα αρχίδια μου που είστε απλήρωτοι, στα αρχίδια μου όσοι κάνουν επίσχεση, μου έχετε γίνει τσιμπούρια, στ' αρχίδια μου αν δεν μπορείτε να ζήσετε. Στα αρχίδια μου τι χρωστάτε- να μην ψωνίζατε» δηλώνει αγανακτισμένος. Ασφαλιστικά μέτρα, αγωγές, απειλές και εξώδικα είναι πλέον καθημερινότητα για την ΙΜΑΚΟ καθώς οι εκατοντάδες απλήρωτοι εργαζόμενοι –οι οποίοι στην πλειοψηφία τους έχουν σταματήσει να πηγαίνουν στο Νέο Ηράκλειο να εργαστούν- παλεύουν με δικηγόρους να διεκδικήσουν τα χρωστούμενα πριν ανακοινώσει ότι η ΙΜΑΚΟ υπάγεται στο διάσημο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα. Το άλλοτε cool αφεντικό έβγαλε την μάσκα, πήρε το πούρο του ανά χείρας και άρχισε να δείχνει τις ανασφάλειες του, τον εγωισμό του και την ανευθυνότητα του κάνοντας την ύστατη προσπάθεια να ξεφύγει από τα χρέη της εταιρίας του και γιατί όχι να διαφύγει στο εξωτερικό τώρα που ο κλοιός σφίγγει και «τσιμπάει» και τους «celebrities». http://www.koutipandoras.gr/?p=14798 Ως επαγγελματίες Δημοσιογράφοι πιστεύουμε πώς η «σχολή» που δημιούργησε ο Πέτρος Κωστόπουλος υπήρξε ένα τεράστιο έγκλημα κατά του λαού και μέρος ένος συστήματος πού θέλει τους ¨Ελληνες αποχαυνωμένους.....Και βέβαια κάθε προσπάθεια λογοκρισίας...μας χαλάει.Γι αυτόν και την βιομηχανία «celebrities»που δημιούργησε, αλλά και τον ρόλο πού έπαιξε, θα επανέλθουμε...

μη μας πιάνει απελπισία ... να είμαστε ζωντανοί και να μπορούμε να ανεβαίνουμε στο ύστατο και παντοτινό μας καταφύγιο, τα βουνά .... εκεί θα είμαστε ελεύθεροι από τα πάντα ... οι άνθρωποι πέρασαν πολέμους και καταστροφές, χάσανε γονείς, συντρόφους και παιδιά και δεν λυγίσανε ... http://youtu.be/oQr2nNN5M48

μια χαρά την είχα καταβρεί στο χιονοδρομικό της πάρνηθας, μόνος μου, τα τελευταία 2 χρόνια .... από δω και πέρα, ρε γμτ μου, θα γίνεται της πόπης και εκεί ...

Θέτις .... και οι Σχολές ....

@ XKK: 1. είμαστε Έλληνες και μιλάμε ΕΛΛΗΝΙΚΑ ... δεν καταλαβαίνω, γιατί μία αφίσα που απευθύνεται σε Έλληνες πρέπει να είναι γραμμένη σε Εγγλέζικα ;;; 2. ΔΕΝ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ ντάπα ντούπα και τους "... εκκωφαντικούς ρυθμούς της πόλης ..." πάνω στο βουνό στα 1800 μέτρα... δεν είμαστε στη πόλη .... πάμε στο βουνό για να ησυχάσουμε από τους ... "... εκκωφαντικούς ρυθμούς της πόλης ..." να ακούσουμε ΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ της φύσης, ΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ του χιονιού, το θρόισμα των δέντρων, τη μιλιά του αέρα και τα σιγανά ή δυνατά γέλια των φίλων μας ... δεν γουστάρουμε " ...την αδιάκοπη εναλλαγή των homegrown djs στις κονσόλες ..." γιατί δεν παίρνετε τα ηχεία σας, στο κτίριο σας στα Καλάβρυτα;;;; και να ακούσετε εκεί "... homegrown beats & brews ..." ;;;;;;; το Χιονοδρομικό Κέντρο ΔΕΝ είναι στα Καλάβρυτα ..... ΕΙΝΑΙ στο ΧΕΛΜΟ !!!! και ο Χελμός δεν ανήκει ούτε στα Καλάβρυτα, ούτε στο ΧΚΚ .... ανήκει σε όλους μας !!! ΦΙΛΟΞΕΝΕΙΣΘΕ εκεί, αν δεν το έχετε καταλάβει .... 3. ο Χελμός είναι Εθνικό Πάρκο .... (με Προεδρικό Διάταγμα ... αν δεν το ξέρετε ....) ποιος σας δίνει το δικαίωμα " ... από νωρίς το πρωί ως την δύση του ηλίου ..." να επιβαρύνετε το περιβάλλον με αφόρητη ηχητική ρύπανση ;;;; ήδη η παρουσία του ΧΚ είναι επιβαρυντικότατη για το περιβάλλον και το οικοσύστημα του Χελμού .... γιατί χρειάζεται να το επιβαρύνουμε επίπλέον με αυτούς τους τρόπους ;;;; αυτά που κάνετε ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ ..... πρέπει κάποτε να καταλάβουμε ότι τα πάντα στη ζωή ΔΕΝ είναι κέρδος και διαφήμιση ... διαφήμιση και κέρδος .... 4. δεν γουστάρουμε το Red Bull σας που (εμμέσως) διαφημίζετε .... η ιατρική βιβλιογραφία είναι γεμάτη από παρενέργειες που προκαλούνται από τη χρήση του (Γερμανικής προέλευσης ...) Red Bull ... γουστάρουμε φυσικό χυμό πορτοκάλι από γαμάτα Ελληνικά πορτοκάλια, γεμάτο με βιταμίνη C, που είναι φυσική άμυνα στις λοιμώξεις και τον έχουμε στίψει εμείς ή η μάνα μας ή η γυναικάρα μας και τον έχουμε βάλει μαζί με τις σαντουιτσάρες μας και τις σοκολάτες μας στο σακκιδιάκι !!! 5. δεν θα ρθούμε στις 09.30 να κάνουμε "... registration ..." και " ...warm up runs ..." στο χωριό μας το λέγαμε "εγγραφή" και "ζέσταμα" ... 6. ο κόσμος αλλάζει και σεις κοιμάστε ....

αυτο το ΠΣΚ 3-5 Φεβρουαρίου ήταν από τα πλέον επικίνδυνα για τα ελληνικά βουνά ... το ίντερνετ είχε γεμίσει από προειδοποιήσεις ... οι οποίες επαληθεύτηκαν .... δυστυχώς, στο τόπο μας, στην πλειονότητα των χιονοδρόμων δεν υπάρχει ούτε καν υποψία "βουνίσιας" παιδείας και κουλτούρας ... βλέπουν οι πιτσιρικάδες τις αμερικανιές - ταινίες τύπου the art of flying κλπ - πίνουν και κανά (yo man) red bull, τραβάνε και κανά τσιγαριλίκι (αυτές οι ουρές έχουν γίνει τεκές ...) κι άιντε γιούργια .... και καπάκι, τους σπονσάρουν (= ηθικοί αυτουργοί ...) οι γραβατωμένοι γιάπηδες και οι κυρίες με τα ψηλοτάκουνα στις διαφημιστικές εταιρίες, που ανακάλυψαν το off piste και " ... συστήνουν τη χρήση κράνους ..."

@ΤΕΟ: πλάκα σου κάνω ... ίσα ίσα εκτιμώ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ την εμπειρία που έχεις αποκομίσει από την επί 3 χρόνια καθημερινή συναναστροφή σου με τη Βαθιά Λάκκα ... keep on forecasting ... και άσε μας εμάς στη κοσμάρα μας .... γελάω πάντως, γιατί όταν επί υπουργίας Τσεκούρα έβγαινε στην ενημέρωση του ΧΚΚ η φράση " ... εφόσον οι καιρικές συνθήκες το επιτρέψουν ..." γινόταν ο κακός χαμός από τις διαμαρτυρίες ... τώρα στην ενημέρωση που κάνει ο Χρήστος Βαλκανάς εκ μέρους του ΧΚ, αναφέρεται η ίδια ακριβώς φράση (σωστά ΚΑΙ δικαίως αναφέρεται !!!) αλλά δεν ακούγεται καμμία διαμαρτυρία ... αναρωτιέμαι όλα αυτά τα χρόνια, επί Τσεκούρα, ΓΙΑ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑ διαμαρτύρονταν ;;;;;;;

πρόβλεψη καιρού από τον Τεό ....

βάζω και εδώ την απάντηση που έγραψα σε αυτή την ερώτηση που έγινε στο φόρουμ του SR, διότι πιθανώς να ενδιαφέρει κάποιους .... ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- δες εδώ ένα βίντεο με τη πρώτη, από μιά σειρά καταβάσεων που γίνανε εκεί, το Μάρτιο 2011 ... http://youtu.be/324ouUvMNOQ (το βίντεο και η κάμερα είναι του γνωστού και μή εξαιρετέου Γιάννη Κοτιλέα (kotijohn) που κάνει τώρα μεταπτυχιακά σε πανεπιστήμιο του Δυτικού Καναδά σε Adventure Management και μας στέλνει φοβερά βιντεάκια ...) οι μωβ τελείες είναι η διαδρομή που φαίνεται στο βίντεο ... το αρχικό της κομμάτι είναι η μισγάγγεια που ενώνει τους δύο δασικούς δρόμους (τον πράσινο και τον μπλε) ... και είναι αυτό που φαίνεται στις φωτογραφίες της πλαγιάς από μακριά ... αυτό το κομμάτι (ανάμεσα στους 2 δασικούς δρόμους) έχει περίπου 700 μέτρα ανάπτυγμα και 300 μέτρα υψομετρική διαφορά, τουτέστιν έχει μιά κλίση γύρω στα 45% (δες περισσότερα για κλίσεις στις πλαγιές και τι σημαίνει 45% ... εδώ) από εκεί και κάτω μέχρι τις κόκκινες τελείες (= άσφαλτος) είναι δάσος, αραιό στην αρχή πιο πυκνό στο τέλος ακριβώς στο 2:02 του βίντεο, ο σκιέρ διασταυρώνεται με τον πράσινο δασικό δρόμο (φαίνεται αριστερά του) ο δρόμος αυτός ξεκινά από τον Αρίσταρχο, περνά κάτω από το καταφύγιο και βγάζει στο χιονοδρομικό ... ο μπλε δασικός ξεκινά περίπου 1.5 χιλ πριν το ΧΚΚ και βγάζει στο χωριό Κάτω Λουσοί ... όλες αυτές οι διαδρομές του εκτός πίστας σκι είναι απολαυστικές, όπως κάθε διαδρομή ορειβατικού σκι ... μας φέρνουν κοντά στο βουνό και στη γαλήνη του, απομακρύνοντας μας από την βουή και τη πολυκοσμία των χιονοδρομικών κέντρων ... ΟΜΩΣ ΠΡΟΣΟΧΗ !!!! σε αυτές τις διαδρομές βρίσκεστε ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ του χιονοδρομικού κέντρου ..... εξυπακούεται ότι οι διαδρομές, εκτός χιονοδρομικού, ενέχουν τους κινδύνους της κίνησης στο χειμερινό βουνό. Μπορούν να γίνονται μόνον όταν υπάρχουν οι γνώσεις της κίνησης σε χιονισμένο ορεινό πεδίο και πάντοτε με τον απαραίτητο χειμερινό εξοπλισμό και σε ομάδα τουλάχιστον 2-3 ατόμων....