wraith

Βιάζεσαι...έχω ακόμα καιρό για να γίνω πατέρας!

Τρομακτικό βίντεο: Η αγωνία της πτώσης σε ατύχημα BASE Jump http://www.dailymotion.com/video/x181m8o_base-jumper-survives-cliff-strike_news Δείτε το βίντεο της πρώσης επαγγελματία BASE jumper του οποίου το αλεξίπτωτο δεν άνοιξε σωστά (Vid) Ένα τρομακτικό ατύχημα που θα θυμάται για όλη του τη ζωή σημάδεψε την πτώση του επαγγελματία BASE jumper, Thayer Healy. Στις 24 Νοεμβρίου, προσπάθησε να πέσει από την πλαγιά ενός λόφου στο Potash Road στην περιοχή Moab, στη Utah των ΗΠΑ. Για κακή του τύχη το αλεξίπτωτο άνοιξε ανάποδα με αποτέλεσμα να τον "πετάξει" κατ' ευθείαν πάνω στα βράχια. Στα πλάνα που έδωσε ο ίδιος στη δημοσιότητα, φαίνονται οι αγωνιώδεις προσπάθειες του για να το επαναφέρει αλλά και για ελαττώσει την ταχύτητα της πτώσης του, ψάχνοντας ένα σημείο στον γκρεμό για να πιαστεί. Κατά την πρόσκρουση του στην βραχώδη πλαγιά έχασε τις αισθήσεις του. Όπως γράφει σε λεζάντα που συνοδεύει το βίντεο, το αποτέλεσμα του ατυχήματος ήταν 5 ράμματα στο μάτι, 6 στο πηγούνι, διάστρεμμα στον αστράγαλο, στον καρπό και εκδορές στην πλάτη. Τα πλάνα είναι επεξεργασμένα σε αργή κίνηση και το τραγούδι που συνοδεύει το περιστατικό είναι το "Sail" των Awolnation. Τι είναι το BASE jump Το BASE jump είναι ένα extreme sport στο οποίο ο αθλητής πηδά από κάποιο σταθερό σημείο και σταματάει τη πτώση του με τη χρήση αλεξιπτώτου. Το BASE, είναι ακρωνύμιο των λέξεων "buildings, antennas, spans (bridges), and earth (cliffs)" και το άθλημα ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του '70 στις Ηνωμένες πολιτείες. Πηγή: News247.gr

Άλλωστε τα FM από 87,5 ξεκινάνε! Καλωσήρθες Γιώργο!

Αν πάρω στατιστικά από τη γυναίκα μου, πέρσι από τις αρκετές ώρες που έκανε μάθημα, χοντρικά ξέρω/θυμάμαι 2 φορές που άργησε 5 λεπτά να ξεκινήσουν για να πάει το παιδάκι τουαλέτα που μου το έλεγε το βράδυ, και άλλη μια περίπτωση σε 2ωρο μάθημα που την πέτυχα έξω από το σαλέ. Θα επανέλθω αύριο με περισσότερα στατιστικά και πληροφορίες στο θέμα "Παιδική χιονοδρομία και συχνοουρία - πως την αντιμετωπίζετε". Πέρα από την πλάκα, μέχρι να γίνει το επάνω "σαλέ" θα μπορούσε ίσως να μπουν προσωρινά μια-δυο χημικές τουαλέτες για τις έκτακτες ανάγκες παιδιών και δασκάλων.

Αναγκαστικά με το γκρέμισμα του τερματικού του αυγού θα αλλάξουν χώρους και οι σχολές. Και η λογική λέει ότι ένα μέρος των δασκάλων (όσοι κάνουν σε πολύ αρχάριους) θα βρίσκονται σε αναμονή επάνω. Αλλά φέτος να είστε 100000000000% σίγουροι ότι καμία σχολή δεν θα προτιμήσει το επάνω lift, ειδικά τον πρώτο καιρό. Ότι είναι να γίνει, θα γίνει όταν φτιαχτεί το νέο lift που τα πλέον 10 λεπτά αναμονής/ανάβασης/κατάβασης θα γίνονται split 50-50 στη σχολή/δάσκαλό και στον γονιό, όπως γίνεται τώρα στις μη πίστες αρχαρίων. Υπερβολές Αλέξη...μιλάμε για μια περίπτωση στις 1000...Θα γίνεται ότι γίνεται και τώρα. Μην ξεχνάμε ότι με εξαίρεση τα 2χρονα-3χρονα, το πολύ στο τρίτο μάθημα τα παιδιά πάνε Αίολο. Εκεί πως τα βγάζουν πέρα; Και πολλές φορές το θέλω τουαλέτα σημαίνει για τα παιδιά "έχω κουραστεί/φοβάμαι/θέλω τη μαμά/βαρέθηκα" και οι δάσκαλοι το αντιμετωπίζουν παιδαγωγικά.

Χρήστο, αν θυμάμαι καλά, μας το είχε πει και ο Δρίβας ότι θα παραμείνει ειδικά για τις μέρες που θα έχει κακοκαιρία και θα είναι εκτεθειμένο το πάνω πλατώ. Sent from my LG-P880 using Tapatalk

Πες τα ρε Προκόπη! Χωρίς μαξιλάρι της αγάπης, που πάνε; Sent from my LG-P880 using Tapatalk

Γιατί δεν είναι αποσυμπλεκόμενο και θα υπάρχει πρόβλημα στην έξοδο + αυτό που είπε ο φίλος πιο πριν ότι είναι παλαιό. Εγώ μια φορά χάζευα και με μάζεψε για πλάκα! Σκέψου με τα μωρά τι θα γίνεται. Sent from my LG-P880 using Tapatalk

Θυμάμαι που το έλεγες πέρσυ. Άντε μπας και ανοίξει να μην τρέχουμε Βασιλίτσα! Sent from my LG-P880 using Tapatalk

Παίζει με προσύνεμα να ανοίξει το Πήλιο; Sent from my LG-P880 using Tapatalk

Υπέροχα νέα αυτά που μας έστειλες Νίκο! Άντε και στην γόνδολα τώρα! Sent from my LG-P880 using Tapatalk

Επειδή χαθήκανε τα μηνύματα, πρόεδρε ή Val Claret μπορείτε να ξαναγράψετε λίγο το κόστος; To ski pass πόσο κοστίζει περίπου;

Τα 12+1 ομορφότερα χωριά τoυ χειμώνα Μαγευτικά χωριά με μια χούφτα κατοίκους, φωλιασμένα στους πρόποδες οροσειρών και άλλα αγκαλιασμένα από λίμνες με κρυστάλλινα νερά, συνθέτουν ένα μοναδικό σκηνικό από τη Σκανδιναβία ως τα Πυρηναία και τις Άλπεις. Hallstatt , Αυστρία Το κουκλίστικο χωριό των λιγοστών κατοίκων είναι χτισμένο στην απότομη όχθη της ομώνυμης λίμνης, περίπου μια ώρα από το Σάλτσμπουργκ. Φημίζεται για το φυσικό αλάτι που εξορύσσεται εδώ για χιλιάδες χρόνια αλλά και την μοναδική ομορφιά του τοπίου του. Reine, Νορβηγία Το χωριό των 300 κατοίκων βρίσκεται στο απομακρυσμένο αρχιπέλαγος Lofoten στα βόρεια της χώρας και δέχεται χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο. Παλιότερα έχει ψηφιστεί ως το ομορφότερο χωριό της Νορβηγίας ενώ η θέα του με το βουνό Reinebringen στο φόντο, έχει πρωταγωνιστήσει στα εξώφυλλα πολλών τουριστικών οδηγών. Torla, Ισπανία Τη φυσική ομορφιά της περιοχής την προστατεύει η UNESCO: ένα φυσικό καταφύγιο από παγωμένες κοιλάδες, δάση μαύρης πεύκης, εντυπωσιακοί καταρράκτες και απόλυτη ηρεμία μακριά από οτιδήποτε μπορεί να θυμίζει πολιτισμό. Ιδανικά καταφύγια τα πέτρινα ταβερνάκια στα καλντερίμια του χωριού που σερβίρουν σπιτικό φαγητό παρέα με εκλεκτό κρασί. Soglio, Ελβετία Το φιλήσυχο χωριουδάκι των 200 κατοίκων βρίσκεται ακριβώς στα σύνορα με την Ιταλία και απέχει μόλις 38 χιλιόμετρα από το αστραφτερό St. Moritz. Φημίζεται για τις τοπικές σπεσιαλιτέ και τα λουλούδια του. Cavalese, Ιταλία Το μικροσκοπικό αλπικό χωριό βρίσκεται ψηλά στους Δολομίτες, φωλιασμένο ανάμεσα στα εκπληκτικά φυσικά πάρκα Monte Corne και Paneveggio - Pale di San Martino και είναι κοντά στο Latemar, αναγνωρισμένο από την UNESCO ως ένα από τα πιο όμορφα μέρη πάνω στη γη για τα τοπία και τον πλούτο της πανίδας του. Notre Dame de Bellecombe, Γαλλία Το αλπικό χωριό τα έχει όλα: εντυπωσιακά τοπία, φεστιβάλ κρασιού, πίστες για σκι, μεσαιωνική εκκλησία με εντυπωσιακό κωδωνοστάσιο και στο φόντο τις ολόλευκες κορυφές των Άλπεων. Hamnoya, Νορβηγία Το μικροσκοπικό ψαροχώρι βρίσκεται σε απομακρυσμένο νησάκι του αρχιπελάγους Lofoten στα βόρεια της χώρας και είναι περιτριγυρισμένο από τραχιές βουνοκορφές. Μέχρι πριν λίγα χρόνια συνδεόταν με το απέναντι Reine με φέρι αλλά πλέον η πρόσβαση γίνεται με γέφυρες ως τμήμα του αυτοκινητόδρομου Ε10 που καταλήγει στη Σουηδία. Canazei, Ιταλία Βρίσκεται σε απίστευτη τοποθεσία στην Val di Fassa, κοντά στην Marmolada, την ψηλότερη κορυφή των δολομιτικών Άλπεων. Το χωριό των 2000 κατοίκων αποτελεί αγαπημένο προορισμό για τους λάτρεις του σκι που καταφτάνουν για τις πίστες συνολικού μήκους 40 χιλιομέτρων. Οι λιγότερο δραστήριοι, θα λατρέψουν τα ορεινά καταφύγια και την παραδοσιακή κουζίνα. Olden, Νορβηγία Η γραφική πόλη των 500 κατοίκων βρίσκεται σε ένα από τα μεγαλύτερα και πιο εντυπωσιακά φιορδ της χώρας. Ενώ η πόλη είναι ήσυχη το μεγαλύτερο μέρος του έτους, αποτελεί δημοφιλές σημείο για Κρουαζιέρα, χάρη στην εγγύτητά της με το μοναδικό φυσικό πάρκο Jostedalsbreen και το ονειρικό σκηνικό που αποτελείται από βουνά, καταρράκτες και παραμυθένιες παγωμένες λίμνες. San Martino di Castrozza, Ιταλία Αποτελούσε πάντα το αγαπημένο σημείο ξεκούρασης για τους ταξιδιώτες που διασχίζουν τις Άλπεις. Πρόσφατα το ανακάλυψαν κι εκείνοι που ψάχνουν ένα μέρος κοντά στο Φυσικό Πάρκο του Paneveggio - Pale di San Martino, αλλά και μια ευκαιρία να δοκιμάσουν φημισμένα κρασιά, μέλι, γλυκά και τυριά. Οι λάτρεις των σπορ μπορούν να κάνουν σκι το χειμώνα και αλεξίπτωτο πλαγιάς το καλοκαίρι. Arties, Ισπανία Παρά το γεγονός ότι η Ισπανία είναι περισσότερο διάσημη για τις παραλίες της παρά για τα ορεινά χωριά της, η εντυπωσιακή περιοχή Valle de Aran, στα βορειοανατολικά διαθέτει μια πληθώρα από γραφικά χωριά, καταπράσινα λιβάδια και χιονισμένες κορυφές. Ένα από τα πιο όμορφα χωριά της περιοχής είναι το Arties, ένα μικρό μέρος 500 κατοίκων στον ποταμό Garonne, διάσημο για τα στενά λιθόστρωτα δρομάκια του και τα πολύχρωμα πέτρινα σπίτια. Le Chinaillon, Γαλλία Χτισμένο σε μεγάλο υψόμετρο στην περιφέρεια Rhône - Alpes της ανατολικής Γαλλίας, το μικρό χωριό διαθέτει πάνω από 80 χιλιόμετρα χιονισμένων πλαγιών και αποτελεί αγαπημένο προορισμό για τους λάτρεις του σκι. Όταν το χιόνι λιώνει, τα αλπικά λιβάδια γεμίζουν αγριολούλουδα και κοπάδια που βόσκουν, αυτή την εποχή όμως είναι ιδανικά για σκι ή καλό φαγητό σε μια ταβέρνα, απολαμβάνοντας το διάσημο τυρί Reblochon. Grindewald, Ελβετία Το μικρό χωριό στις Άλπεις έχει δεχθεί μια εντυπωσιακή τουριστική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια χάρη στις παγκόσμιας κλάσης πλαγιές του σκι και τη γειτνίαση με το επιβλητικό όρος Jungfrau. Αν και το σκι είναι αναμφίβολα ο πόλος έλξης, το περιβάλλον με τις παγωμένες λίμνες και τους καταρράκτες δημιουργούν ένα μαγευτικό σκηνικό όλο το χρόνο. Πηγή: ArtTravel

Ως τότε θα έχει και motto το ΧΚΠ: Learn ski or die! :-P Sent from my Amazon Kindle Fire using Tapatalk 4

Οι ομορφότερες ορεινές λίμνες της Ευρώπης Σκαρφαλωμένες σε εκατοντάδες μέτρα υψόμετρο, στολίζονται με μπόλικο χιόνι και ενίοτε τα νερά τους μετατρέπονται σε πίστα για πατινάζ. Ανακαλύψτε τις! Bled, Σλοβενία Η ρομαντική λίμνη είναι το σύμβολο της χώρας. Από πάνω της δεσπόζει το μεσαιωνικό φρούριο ενώ στο νησάκι της υπάρχει ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου του 17ου αιώνα, το οποίο πολλά ζευγάρια επιλέγουν για το γάμο τους. Faaker See, Αυστρία Η αλπική λίμνη με τα πιο τιρκουάζ νερά είναι αγαπημένος προορισμός των ντόπιων για ψάρεμα. Το 1855, το σκηνικό της ενέπνευσε τον σλοβένο παπά και συνθέτη, Franc Treiber, να συνθέσει το τραγούδι “Nmav čez izaro” (Πάνω από τη λίμνη) που αποτελεί ένα από τα αγαπημένα φολκλόρ τραγούδια της Σλοβενίας ακόμα και σήμερα. Balaton, Ουγγαρία “Θάλασσα της Ουγγαρίας”, ονομάζουν οι ντόπιοι τη μεγαλύτερη λίμνη της κεντρικής Ευρώπης. photo credit Κόμο, Ιταλία Η διασημότερη λίμνη της χώρας βρίσκεται στη Λομβαρδία, βόρεια του Μιλάνου και είναι μια από τις πιο βαθιές λίμνες στην Ευρώπη. Από ψηλά, το σχήμα της μοιάζει με ένα πελώριο, ανάποδο Υ με χρυσαφένια νερά, αιωνόβιες βίλες και ολάνθιστους κήπους το καλοκαίρι ενώ το χειμώνα σκεπάζεται από ένα λευκό πέπλο. Λουκέρνη, Ελβετία Η Ελβετία έχει να υπερηφανεύεται για πολλές όμορφες λίμνες αλλά η Λουκέρνη τις κερδίζει στα σημεία: έχει ένα περίπλοκο σχήμα που ξεκινά από την ομώνυμη πόλη και καταλήγει στα βουνά με τις χιονισμένες κορυφές. Το τοπία είναι απίστευτα ενώ την απαραίτητη παραμυθένια πινελιά προσθέτουν τα vintage ποταμόπλοια που τη διασχίζουν από τα μέσα του 1800. Λίμνη Γκάρντα, Ιταλία Το δυνατό σημείο της μεγαλύτερης λίμνης της Ιταλίας είναι οι άνεμοι που κρατούν τις θερμοκρασίες σε ιδανικά επίπεδα και ικανοποιούν τους windsurfers. Γύρω της, χωριουδάκια όπως το ήρεμο και καταπράσινο Sirmione με το γραφικό λιμάνι, τα πέτρινα σπίτια, τα στενά σοκάκια και το μεσαιωνικό φρούριο αλλά και τα Punta Portese, Salò και Gardone Riviera που συνθέτουν την Riviera Bresciana, την ιταλική και πιο low profile βερσιόν της Κυανής Ακτής. Loch Awe, Σκοτία Η υποβλητική λίμνη είναι γνωστή όχι μόνο για το πιο πολυφωτογραφημένο μεσαιωνικό κάστρο της χώρας, το Kilchurn, αλλά και για το ψάρεμα πέστροφας και σολομού. Zell am See, Αυστρία Σκαρφαλωμένη σε υψόμετρο 750 μέτρων στις αυστριακές Άλπεις, η μικρή λίμνη θεωρείται μια από τις πιο όμορφες της χώρας και είναι περικυκλωμένη από το ομώνυμο χωριό. Το χειμώνα παγώνει εντελώς και η επιφάνειά της χρησιμοποιείται για χειμερινά σπορ. Riffelsee, Ελβετία Η πιο φωτογενής λίμνη της χώρας βρίσκεται σκαρφαλωμένη στα 2757 μέτρα υψόμετρο πάνω από το κοσμοπολίτικο Ζερμάτ. Έχει πρωταγωνιστήσει σε αμέτρητες φωτογραφίες με το επιβλητικό όρος Matterhorn να καθρεφτίζεται στα κρυστάλλινα νερά της. Λίμνη Ματζόρε, Ιταλία Η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη της χώρας έχει ένα μεγάλο ατού: παρόλο που βρίσκεται στους νότιους πρόποδες των ελβετικών Άλπεων, απολαμβάνει ήπιο κλίμα χειμώνα-καλοκαίρι κι έτσι η περιοχή είναι ντυμένη με μεσογειακή βλάστηση, ολάνθιστους κήπους και εξωτικά φυτά, με φόντο τις χιονισμένες βουνοκορφές. Seegrotte, Αυστρία Το μεγαλύτερο λιμνοσπήλαιο της Ευρώπης βρίσκεται στο χωριό Hinterbrül, κοντά στη Βιέννη. Δεν πρόκειται για φυσικό λιμνοσπήλαιο αλλά για πρώην ορυχείο γύψου, του οποίου η οροφή κατέρρευσε το 1912 και το ορυχείο πλημμύρισε με 20 εκατομμύρια λίτρα νερού. Λίμνη Όρτα, Ιταλία Ένα παχύ στρώμα ομίχλης μοιάζει να εισβάλει από τα παράθυρα: είναι το “χαλί” που σκεπάζει κάθε μέρα τη μικροσκοπική λίμνη στα σύνορα με την Ελβετία προσθέτοντας μία μυστηριακή νότα στο ειδυλλιακό παραλίμνιο τοπίο. Στο φόντο το νησάκι San Giulio, προς τιμήν του γεννημένου στην Αίγινα, Αγίου Ιουλίου. Λίμνη Ιζέο, Ιταλία Φωλιασμένη σε μια παγωμένη κοιλάδα ανάμεσα στη Μπρέσα και το Μπέργκαμο, η μικροσκοπική λίμνη μπορεί να μην είναι γνωστή αλλά για πολλούς είναι η πιο όμορφη της Ιταλίας. Hévíz, Ουγγαρία Η παγκοσμίως γνωστή λίμνη είναι η μεγαλύτερη στην Ευρώπη με ζεστό ιαματικό νερό όσον αφορά την έκταση της υδάτινης επιφάνειας και προσφέρεται για μπάνιο όλες τις εποχές του έτους. Η θερμοκρασία του νερού φτάνει τους 33-35 βαθμούς Κελσίου το καλοκαίρι και τους 26-28 βαθμούς το χειμώνα. Η ροή του νερού είναι τόσο δυνατή που τα νερά της λίμνης ανανεώνονται ολοκληρωτικά κάθε μέρα. Lake Wörthersee, Αυστρία Η θερμότερη λίμνη της χώρας έχει πρασινογάλανα νερά και καλοκαίρι τα νερά της φτάνουν τους 24-28 βαθμούς Κελσίου. Το χειμώνα η περιοχή καλύπτεται εντελώς από χιόνι ενώ περίπου κάθε δέκα χρόνια η επιφάνεια της λίμνης παγώνει και μετατρέπεται σε πίστα για πατινάζ. Ruidera, Ισπανία Το πανέμορφο φυσικό πάρκο βρίσκεται στα νότια της χώρας και αποτελείται από 16 λίμνες που συνδέονται μεταξύ τους με καταρράκτες, ποτάμια και υπόγεια ποτάμια. Πηγή: ArtTravel

Πως να επιλέξω τα υλικά μου - Ορειβασία και Trekking Θυμάμαι την πρώτη μου ανάβαση σε βουνό: ήταν πριν πολλά χρόνια, ένας Μάιος στον Όλυμπο και είχα σαν στόχο να ανέβω στον Μύτικα. Η πρόσβαση περιλάμβανε αρκετές ώρες διαδρομής, καθώς και τη διάσχιση μεγάλων κομματιών με χιόνι, ενώ μια δυνατή μπόρα μούσκεψε το βαμβακερό στρατιωτικό μου και παρέμενε έτσι για την υπόλοιπη διαδρομή. Έφτασα στο Λαιμό μέσα σε καταιγίδα με χαλάζι και, καθώς το χιόνι κάλυπτε τα πάντα από πάνω μου, άρχισα να εύχομαι να είχα φέρει μαζί μου κραμπόν. Πριν περάσει πολλή ώρα, γλίστρησα και βρέθηκα να τσουλάω στο παγωμένο χιόνι προς το γκρεμό. Μόλις που κατάφερα να σταματήσω με το (δανεικό) πιολέ μου. Ο ουρανός ήταν σκοτεινός κι έφτυνε ένα διαβολικό μίγμα από καταιγιστικό χιόνι και βροχή όταν έφτασα στο οροπέδιο, όπου ανακάλυψα ότι είχα ξεχάσει να πάρω μπίβι σακ, ενώ ο πουπουλένιος μου υπνόσακος ήταν ήδη μούσκεμα. Ευτυχώς υπήρχε η φιλόξενη τζαμαρία του ΣΕΟ, όπου πέρασα το βράδυ παγωμένος, πεινασμένος και γενικά σε μίζερη κατάσταση μέχρι που ο καιρός ξέσπασε και μπορούσα πια να κατέβω. “Η τέχνη του υποφέρειν”, “Πώς θα περάσετε χειρότερα” – αυτές και άλλες ζουμερές περιγραφές υποδηλώνουν πως η ορειβασία και δη ο αλπινισμός απαιτούν ένα συγκεκριμένο επίπεδο δέσμευσης το οποίο απουσιάζει π.χ. στο μπούλντερινγκ. Η αλπική αναρρίχηση ή ακόμα και το δύσκολο χειμερινό βουνό, απαιτεί έναν τόνο εξοπλισμό και μια ευρεία γκάμα δεξιοτήτων επιβίωσης και όλα αυτά μαζί τείνουν να περιορίζουν την απήχησή τους στον περισσότερο κόσμο. Ανεξάρτητα από τις φιλοδοξίες σας –μια ανάβαση είτε στα Ιμαλάια σε αλπικό στιλ, είτε σε ένα ελληνικό -με ήπια κλίση– βουνό χειμώνα, το κλειδί όταν ξεκινάτε είναι να προσπαθήσετε να παραμείνετε άνετοι, πράγμα που με τη σειρά του απαιτεί να αγοράσετε λογικό και λειτουργικό εξοπλισμό. Θα θεωρήσουμε ως δεδομένο ότι έχετε ήδη ένα βασικό υπόβαθρο στην πεζοπορία και την κατασκήνωση, κι έτσι πιθανόν να έχετε ήδη στην κατοχή σας κάποια από αυτά τα υλικά. Το επόμενο βήμα είναι να αποφασίσετε ποιο συγκεκριμένο ορειβατικό εξοπλισμό θα χρειαστείτε για να κάνετε με ασφάλεια μια μη τεχνική ανάβαση, η οποία όμως μπορεί να περιλαμβάνει μια διάσχιση παγετώνα. Για πιο τεχνικό εξοπλισμό διαβάστε το άρθρο που αφορά τον πάγο και το μικτό πεδίο. ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ Ιδού τι διαχωρίζει την ορειβασία από την απλή ορεινή πεζοπορία. Το γεγονός ότι μπορεί να καταλήξετε σε μια κρεβάς, σημαίνει ότι θα χρειαστεί να έχετε μαζί σας όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό για να απεγκλωβίσετε κάποιο σχοινοσύντροφο. Ή ίσως βρεθείτε στη θέση να δείτε πέντε σχοινοσυντρόφους σας να γλιστρούν σε μια πλαγιά και να χρειαστεί να αναχαιτίσετε την πτώση τους, αλά Pete Schoening στο K2 το 1953. Όποια κι αν είναι η κατάσταση, υπάρχουν μερικά υποχρεωτικά πράγματα που θα χρειαστείτε. ΜΠOΤΕΣ: Ας αρχίσουμε με τα πόδια σας, αφού αυτά είναι τελικά που σας ανεβάζουν και σας κατεβάζουν – αριστερό πόδι - δεξί πόδι, περπάτημα το λένε. Αρχίστε με ένα ζευγάρι ισοθερμικές κάλτσες και ύστερα προσθέστε ένα μονωτικό ζευγάρι από μαλλί ή συνθετικό υλικό. Κατόπιν έρχονται οι μπότες. Η μεγάλη απόφαση εδώ είναι ανάμεσα σε μονές ή διπλές μπότες. Οι μονές μπότες, κατασκευασμένες είτε από δέρμα είτε από συνθετικό υλικό, τείνουν να είναι πιο άνετες, πιο ευκολοφόρετες, ενώ είναι και πιο ελαφριές. Το μειονέκτημα είναι ότι μουσκεύουν και έχουν την τάση να παραμένουν έτσι. Είναι επίσης λιγότερο ζεστές από τις διπλές, παρόλο που διατίθενται στην αγορά και μονωμένα μοντέλα. Έτσι, για πιο σύντομες εξορμήσεις σε κορυφές χαμηλότερου υψομέτρου, ειδικά αυτές με μεγάλη πρόσβαση, οι μονές είναι το εισιτήριό σας. Όμως, αν πρόκειται να βρίσκεστε εκεί έξω αρκετό διάστημα, εξετάστε την περίπτωση των διπλών μποτών. Αυτές αποτελούνται από ένα εξωτερικό περίβλημα με μια εσωτερική μονωμένη επένδυση. Η επένδυση βγαίνει, κάτι που είναι βολικό τη νύχτα, εφόσον θα χρειαστεί να κοιμηθείτε μόνο με αυτήν και όχι με ολόκληρη την μπότα μέσα στον υπνόσακο. Ενώ οι διπλές μπότες θεωρούνται παραδοσιακά βαριές, δύσχρηστες και ακατάλληλες για τεχνικό σκαρφάλωμα, τα σύγχρονα μοντέλα προσφέρουν επιδόσεις συχνά ανάλογες με αυτές των μονών μποτών. Θα χρειαστείτε επίσης κάποιες γκέτες, έτσι ώστε να μην καταξεσκίζετε τα μπατζάκια του αδιάβροχου παντελονιού σας με ξώφαλτσες κραμπονιές και για να εμποδίζετε το χιόνι μπαίνει στις μπότες σας. Εφόσον οι γκέτες είναι φτιαγμένες για να αχρηστεύονται, μάλλον δεν αξίζει να επενδύσετε πάρα πολύ για ν’ αγοράσετε ένα ζευγάρι – κάτι απλό το οποίο να καλύπτει τον αστράγαλό σας και την κορυφή της μπότας σας είναι αρκετό. Για ζέστη, κάποιοι φορούν σούπερ-γκέτες, οι οποίες είναι μονωμένες και καλύπτουν μεγαλύτερο μέρος του ποδιού, όμως κι αυτές αφήνουν εκτεθειμένη τη σόλα. Στα μεγάλα υψόμετρα θα χρειαστείτε overboots – συνήθως από νεοπρέν, οι οποίες περιβάλλουν εντελώς το πόδι για μέγιστη ζέστη. Ωστόσο, εφόσον τα overboots καλύπτουν και τη σόλα της μπότας, μπορούν να φορεθούν μόνο με κραμπόν ή πέδιλα του σκι. ΡΟΥΧΙΣΜOΣ: Για το κάτω μέρος του σώματός σας, αρχίστε μ’ ένα θερμοεσώρουχο. Θα κινείστε την περισσότερη ώρα, επομένως προνοήστε ανάλογα και μην ντυθείτε πολύ βαριά. Πάνω από το θερμοεσώρουχο φορέστε ένα διαπνέον παντελόνι – είτε shoftshell είτε hardshell. Το shoftshell διαπνέει καλύτερα από το hardshell, όμως όταν κορεστεί από υγρασία, θα μουσκέψει. Όπως και στην περίπτωση των μποτών, για μεγαλύτερες πορείες ή κάθε φορά που το δελτίο καιρού είναι αμφιλεγόμενο, προτιμήστε τα παντελόνια hardshell. Μπορείτε επίσης να φορέσετε σαλοπέτα, που είναι πιο ζεστή από το παντελόνι, αλλά και πιο βαριά και λιγότερο βολική όταν θέλετε να φορέσετε στρώματα. Οι ίδιες αρχές ισχύουν για το πάνω μέρος του σώματος, όμως με ακόμα περισσότερη εστίαση στα στρώματα ρούχων, που επιτρέπουν την καλύτερη διαχείριση της θερμοκρασίας και της υγρασίας. Οτιδήποτε φοράτε πρέπει να απομακρύνει την υγρασία από το σώμα σας. Για να γίνει αυτό, πρέπει να περάσει η υγρασία από όλα σας τα ρούχα. Όσο περισσότερα στρώματα-ρούχα φοράτε –και όσο λιγότερο διαπνέον είναι κάθε στρώμα–, τόσο λιγότερο αποτελεσματική θα είναι αυτή η διαδικασία. Επίσης, εφόσον τα στρώματα που φοράτε θα υγρανθούν στη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, πρέπει τόσο να στεγνώνουν γρήγορα, όσο και να προσφέρουν μόνωση ενώ είναι υγρά. Επομένως, όχι βαμβάκι. Εμένα μου αρέσει να φοράω ένα T-shirt από πολυπροπυλένιο κι ύστερα μια μακρυμάνικη mid-weight (μέτριο ως προς τη ζέστη που προσφέρει, σε αντίθεση με τα expedition-weight) μπλούζα που φτάνει ψηλά στο λαιμό. Πάνω από αυτό πάει ένα λεπτό φλις, ακολουθούμενο από ένα βαρύτερο wind-proof γιλέκο από φλις. Προσπαθώ πάντα να αποφεύγω να κινούμαι φορώντας το hardshell τζάκετ μου, αν και, όπως ανέφερα προηγουμένως, τα νέα τζάκετ από shoftshell κάνουν πιο λογική κι αυτή την επιλογή. Επίσης φροντίζω να τοποθετώ το πιο ζεστό στρώμα –συνήθως ένα τζάκετ με συνθετικό γέμισμα– κοντά στην κορυφή του σακιδίου μου, έτσι ώστε να μπορώ να το φοράω στις στάσεις. Μην ξεχάσετε να κρατάτε εύχερο το αντιανεμικό σας τζάκετ για την περίπτωση ξαφνικής αλλαγής καιρού. Τέλος, τα άκρα σας: ένα ζευγάρι windproof φλις γάντια είναι ιδανικό για να το φοράτε όταν κινείστε σε στεγνές συνθήκες. Στις πιο άγριες συνθήκες θα χρειαστείτε ένα διπλό γάντι που να αποτελείται από κάποια μεμβράνη και μια αποσπώμενη επένδυση την οποία μπορείτε να στεγνώνετε, αφού τα γάντια σας θα μουσκέψουν. Οι περισσότεροι κουβαλούν αρκετά ζευγάρια γάντια ή τουλάχιστον δύο εσωτερικά ζευγάρια. Βεβαιωθείτε ότι τα γάντια σας σάς επιτρέπουν να έχετε κάποια αίσθηση αφής, αφού θα χρειαστεί ίσως να δένετε κόμπους, να τοποθετείτε παγόβιδες κ.λπ. φορώντας τα. Σε κρύο καιρό θα πρέπει να έχετε μαζί σας κι ένα ζευγάρι χούφτες. Έχω εγκαταλείψει τις χούφτες από φλις και αντ’ αυτών κουβαλάω ένα ζευγάρι χούφτες από μαλλί, αλλά για πιο ακραίες καταστάσεις οι χούφτες με συνθετικό γέμισμα είναι ό,τι πρέπει. Όσο για το κεφάλι, για μια φορά ακούστε τη συμβουλή της μητέρας σας και φορέστε σκούφο. Τίποτα εξεζητημένο, απλώς ένα συνθετικό ή μάλλινο σκούφο, τον οποίο μπορείτε να έχετε πάντα σε μια τσέπη ενώ κινείστε και να τον φοράτε στις στάσεις. Ένα από τα πιο αγαπημένα μου πράγματα είναι μια μεταξωτή μπαλακλάβα, η οποία προσθέτει θερμότητα δυσανάλογα πολλή για το βάρος της. Οι πιο χοντρές μπαλακλάβες τείνουν να εμποδίζουν την ακοή σας. ΓΥΑΛΙA: Καθώς η ακτινοβολία UV είναι ισχυρότερη στο υψόμετρο και το χιόνι τείνει να αντανακλά το φως του ήλιου, θα χρειαστείτε ένα ποιοτικό ζευγάρι γυαλιά ηλίου. Τα κλασικά γυαλιά για παγετώνα, με τους στρογγυλούς φακούς και τα άκομψα πλαϊνά προστατευτικά είναι λίγο ξεπερασμένα. Η αλπινιστική μόδα επιβάλλει να φοράτε κομψά γυαλιά ηλίου που περιβάλλουν όλο το μάτι. Αγοράστε όσο σκοτεινούς φακούς πιστεύετε ότι θα χρειαστείτε (ή αντέχει η τσέπη σας), όμως τα γυαλιά σας πρέπει τουλάχιστον να σας προσφέρουν 100% προστασία στην υπεριώδη ακτινοβολία και 85% μείωση της έντασης του ορατού φωτός. Επίσης, έχετε μαζί σας ένα καπέλο για προστασία από τον ήλιο. ΠΙΟΛΕ: Το πιολέ, αυτό το έμβλημα της ορειβασίας, είναι ίσως το πιο βασικό κομμάτι του εξοπλισμού σας. Θα χρειαστείτε ένα ελαφρύ πιολέ, που όμως πρέπει να είναι αρκετά δυνατό ώστε να το χτυπάτε στο χιόνι κι ύστερα να κρέμεστε ολόκληρος σε αυτό. Το μέσο μήκος του είναι 60-70 εκατοστά – δε θέλετε ένα ορειβατικό μπαστούνι 1,5 μέτρων ή ένα κοντό τεχνικό πιολέ πάγου. Αντ’ αυτού, το πιολέ σας πρέπει να έχει κυρτή μύτη, ένα σκεπάρνι κατάλληλο για να κατασκευάζετε πλατώματα για τη σκηνή σας κι ένα ίσιο στέλεχος. Εφόσον σπάνια θα φοράτε τον ιμάντα του ενώ το κρατάτε, απλώς εξοπλίστε το με ένα κορδονέτο. Για εκείνους χωρίς οικονομικά προβλήματα τα πιολέ τιτανίου είναι η τελευταία λέξη της τεχνολογίας, αφού είναι υπερ-ελαφριά και ανθεκτικά. ΚΡΑΜΠΟΝ: Τα κραμπόν σας, εκείνα τα ακιδωτά εργαλεία που πάντα φαίνεται να προσελκύουν την προσοχή του κοινού, πρέπει να έχουν οριζόντιες τις εμπρός μύτες. Δέκα ή δώδεκα μύτες αρκούν για τη διάσχιση παγετώνα. Η μεγαλύτερη απόφαση εδώ είναι το σύστημα δεσίματος: fast, semi-fast ή δετά; Οι βασικές διαφορές ανάμεσα στα ποικίλα συστήματα είναι η εφαρμογή, η απόδοση και η ευκολία προσάρτησής τους, καθώς και η συμβατότητά του συστήματος με τη δική σας μπότα. Ανεξάρτητα από το ποιο σύστημα θα επιλέξετε, τα κραμπόν σας πρέπει να είναι εύκολο να ρυθμιστούν, χωρίς να απαιτούνται εργαλεία. Οι αντιστομωτικές σόλες (αγγλ. anti-bott) βοηθούν πολύ στο περπάτημα σε υγρό σε χιόνι, κάτι πολύ συνηθισμένο στα βουνά μας. ΜΠΟΝΤΡΙΕ: Για το μποντριέ σας μην ανησυχείτε για το πάχος της ζώνης, για τις θηλιές των υλικών ή για άλλα αξεσουάρ. Ένα απλό ανοιγόμενο από πίσω μποντριέ με μη ρυθμιζόμενες και χωρίς βάτα θηλιές για τα πόδια είναι τέλειο. Προσέξτε να το αγοράσετε σε νούμερο που να ταιριάζει σε όλα σας τα ρούχα. ΥΛΙΚΑ: Για υλικά έχετε μαζί σας δυο-τρία μεγάλα καραμπίνερ ασφαλείας με βιδωτή (όχι auto-lock) πύλη, τέσσερα-πέντε απλά καραμπίνερ (τα πιο ελαφριά που θα βρείτε), μια συσκευή ασφάλισης (τα οχτάρια είναι καλά αν η διαδρομή περιλαμβάνει σταθερά σχοινιά) και είτε προύζικ, είτε (για εκείνους που επιμένουν να είναι high-tech) ένα ζευγάρι μηχανικούς αναβατήρες. Προσθέστε δυο ιμάντες (έναν απλό κι ένα διπλό) κι ένα κορδονέτο. Όσον αφορά τα υλικά ασφάλισης, το τι θα έχετε μαζί σας εξαρτάται από τις συνθήκες του χιονιού. Οι αλουμινογωνιές είναι ό,τι πρέπει στο συμπαγές χιόνι, άχρηστες όμως στην πούδρα ή τον πάγο. Οι παγόβιδες, όπως δηλώνει το όνομά τους, δεν δουλεύουν καλά σε οποιονδήποτε τύπο χιονιού. Τα deadman, βαριά και εύκολο να βγουν όταν τα τοποθετείτε, φυλάσσονται για ασταθές χιόνι. Γενικά, το τι θα επιλέξετε εξαρτάται από το τι θα συναντήσετε. ΣΧΟΙΝΙ: Θα χρειαστείτε ένα σχοινί που θα σας κρατήσει (ή θα σας τραβήξει) έξω από εκείνες τις εκνευριστικές κρεβάς. Εφόσον δεν έχετε να κάνετε με κοφτερές ακμές ή εξαιρετικά μεγάλες τάσεις, το σχοινί μπορεί να είναι αρκετά λεπτό – 8-9 χιλιοστά είναι μια χαρά. Το μήκος θα εξαρτηθεί από το πόσους ανθρώπους σκοπεύετε να συμπεριλάβετε στη σχοινοσυντροφιά σας, ωστόσο ένα σχοινί 50 μέτρων είναι συνήθως αρκετό για δύο ως τέσσερα άτομα. Βεβαιωθείτε ότι είναι δυναμικό σχοινί πιστοποιημένο από την UIAA με αντοχή στην υγρασία (dry). ΣΑΚΙΔΙΟ: Τώρα χρειάζεστε κάτι με το οποίο θα κουβαλάτε όλα αυτά τα υλικά εκεί πάνω. Όχι, δεν μιλάμε για βαστάζους, αλλά για σακίδια. Για fast-and-light εξορμήσεις, όπου έχετε περικόψει τον εξοπλισμό στον απολύτως απαραίτητο, μπορείτε να βολευτείτε με ένα σακίδιο χωρίς σκελετό, όμως για πιο μεγάλες εξορμήσεις με περισσότερο εξοπλισμό (που δυστυχώς είναι ο κανόνας) θα χρειαστείτε σακίδιο με εσωτερικό σκελετό. Η κοινή λογική λεει ότι αν αγοράσετε μεγαλύτερο σακίδιο, στη συνέχεια θα βρείτε έναν τρόπο να το γεμίσετε με άσχετο εξοπλισμό. Διαφωνώ. Πάρτε το μεγαλύτερο σακίδιο (μεταξύ 50 και 80 λίτρων), αλλά αποφύγετε (ή περικόψτε) μη απαραίτητα χαρακτηριστικά, όπως καπάκια τα οποία μετατρέπονται σε παράξενα σακίδια, εσωτερικούς κατανεμητές και την πληθώρα ιμάντων και κλιπς, τα οποία στολίζουν τα περισσότερα σακίδια. Στα υποχρεωτικά χαρακτηριστικά συμπεριλαμβάνονται οι πλαϊνοί ιμάντες συμπίεσης, οι θηλιές στήριξης πιολέ/κραμπόν κι ένα επεκτεινόμενο μανίκι-μπίβι σακ στο εσωτερικό. ΜΠΑΤΟΝ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ: Τα σπαστά τηλεσκοπικά μπατόν πεζοπορίας θα σώσουν τα γόνατά σας στις καταβάσεις και μπορούν να λειτουργήσουν και ως όργανα εξέτασης χιονοστιβάδων. Οι εταιρείες Black Diamond και Grivel κατασκευάζουν μπατόν που διαθέτουν λαβές με κοντές αιχμηρές άκρες, που μετατρέπουν το μπατόν του σκι σε πιολέ κατάλληλο για την αναχαίτιση πτώσεων. Μην ξεχάσετε να αγοράσετε μεγάλες βάσεις για πεζοπορία σε βαθύ χιόνι. ΚΡΑΝΟΣ: Τέλος, βασικό είναι το κράνος, ιδιαίτερα αν υπάρχει κίνδυνος για πτώσεις πετρών ή πάγου. Πρέπει να ρυθμίζεται εύκολα, να έχει καλό αερισμό και να διαθέτει σημεία στερέωσης φακού. Τα κράνη από hardshell τείνουν να είναι πιο κατάλληλα στους πιθανούς κινδύνους της ορειβασίας απ’ ό,τι αυτά από διογκωμένο πολυστυρένιο, αλλά είναι και βαρύτερα. ΡΟΥΧΙΣΜΟΣ: 1. Μπότες: μονωμένο δέρμα ή διπλές πλαστικές 2. Κάλτσες 3. Γκέτες 4. Ισοθερμικό παντελόνι 5. Παντελόνι shoftshell 6. Αδιάβροχο παντελόνι/σαλοπέτα 7. Ισοθερμική μπλούζα 8. Windshirt 9. Windproof γιλέκο από φλις 10. Shoftshell τζάκετ 11. Shell τζάκετ 12. Windproof φλις γάντια 13. Shell γάντια 14. Χούφτες 15. Σκούφος με επένδυση 16. Καπέλο για τον ήλιο 17. Γυαλιά ηλίου, αντιηλιακό/λιποζάν 18. Μονωμένες μπότες κατασκήνωσης ΥΛΙΚΑ: 19. Μπατόν πεζοπορίας 20. Πιολέ 21. Κραμπόν 22. Μποντριέ 23. Καραμπίνερ 24. Συσκευή ασφάλισης 25. Σχοινί 26. Αλουμινογωνιές, deadman, παγόβιδες. 27. Κράνος 28. Φακός κεφαλής 29. Σακίδιο 30. Υπνόσακος 31. Υπόστρωμα 32. Γκαζάκι 33. Σκεύος μαγειρέματος 34. Σύστημα ενυδάτωσης/υδροδοχείο ή μπουκάλια 35. Διάφορα: σουγιάς, κιτ επιδιόρθωσης, κουτί πρώτων βοηθειών 36. Μπίβισακ Πηγή: Περιοδικό Ανεβαίνοντας

Τι συμβαίνει στο σώμα σας όταν περπατάτε; Θυμηθείτε την τελευταία απαιτητική πεζοπορία που κάνατε κι αναπολήστε πώς νιώθατε αφού είχατε περπατήσει για μερικά λεπτά. Η καρδιά σας σφυροκοπούσε κάτω από το ισοθερμικό σας, η κουβέντα άρχισε να λιγοστεύει καθώς αναπνέατε πιο βαριά, μειώνατε τα ρούχα σας καθώς ζεσταινόσαστε ολοένα περισσότερο και οι μύες των ποδιών σας έκαιγαν καθώς άρχιζαν να «ρουφάνε» την τροφή τους. Όλα αυτά συμβαίνουν όταν το σώμα σας προσπαθεί να συμβαδίσει με τις απαιτήσεις του για ενέργεια προκειμένου να συνεχίσετε να προχωράτε. Αυτή η ενέργεια προέρχεται από τους υδατάνθρακες (γλυκογόνο) στο αίμα σας κι από τις λιπαποθήκες του σώματός σας. Για να μετατρέψει αυτές τις ουσίες σε ενέργεια, το σώμα σας χρειάζεται περισσότερο οξυγόνο, κι αυτή η μετατροπή ενέργειας ονομάζεται «αεροβική». Aναλογιστείτε τώρα την αίσθηση όταν περπατάτε βάζοντας όλη σας τη δύναμη κι αγωνίζεστε ν’ αναπνεύσετε. Η καρδιά σας πάει κυριολεκτικά να σπάσει και τα πόδια σας τρέμουν σαν ζελέ, ενώ πρέπει να σταματήσετε για να πάρετε ανάσα. Αυτό συμβαίνει επειδή οι μύες σας δουλεύουν τόσο σκληρά, ώστε η καρδιά και τα πνευμόνια σας δεν μπορούν να συμβαδίσουν με την ποσότητα οξυγόνου που απαιτείται για την παραγωγή περισσότερης ενέργειας. Το σώμα σας έχει μια εναλλακτική μέθοδο που μπορεί να χρησιμοποιήσει, αν και μόνο για μικρό χρονικό διάστημα – παράγει ενέργεια αναερόβια, πράγμα που σημαίνει χωρίς οξυγόνο. Σ’ αυτήν την περίπτωση διασπάται μόνο γλυκογόνο (όχι λίπος), όμως το αποτέλεσμα είναι ένα υποπροϊόν που ονομάζεται γαλακτικό οξύ. Αυτή η δυσάρεστη ουσία αυξάνεται μέσα στους μυς, παράγοντας εκείνη την αίσθηση του τρέμουλου. Τότε το σώμα σας περιέρχεται σε «χρέος οξυγόνου» και δεν υπάρχει όριο όσον αφορά το πόσο μπορείτε να το ζορίσετε, συνήθως από ένα ως τρία λεπτά αν περπατάτε με όλη σας τη δύναμη. Ύστερα πρέπει να κάνετε ένα μικρό διάλειμμα. Από την άλλη, στην αεροβική άσκηση δεν υπάρχει βραχυπρόθεσμο όριο για την απόσταση που μπορείτε να διανύσετε. Ακόμα κι ο πιο κοκαλιάρης πεζοπόρος έχει αρκετό λίπος για να τροφοδοτήσει περπάτημα μιας ή ίσως δύο ημερών χωρίς να ξεμείνει από «καύσιμα». Γιατί λοιπόν κουράζεστε συχνά, νιώθετε πείνα, ζαλάδα και πρέπει να κόβετε το ρυθμό σας κάθε τρεις ή τέσσερις ώρες αν δεν τρώτε τίποτα; Tο πρόβλημα είναι ότι το λίπος είναι καύσιμο πολύ βραδείας καύσης και απαιτεί περισσότερο οξυγόνο. Όταν περπατάτε στο βουνό, όπου ανηφορίζετε και κατηφορίζετε, χρησιμοποιείτε ένα μίγμα λίπους και γλυκογόνου καθώς αυτό μετατρέπεται με πιο γρήγορο ρυθμό σε ενέργεια. Κι όσο πιο σκληρή άσκηση κάνετε, τόσο περισσότερο γλυκογόνο και λιγότερο λίπος χρησιμοποιείτε. Δυστυχώς το σώμα σας μπορεί ν’ αποθηκεύσει μόνο πεπερασμένη ποσότητα υδατανθράκων – που αντιστοιχεί σε τρεις με τέσσερις ώρες σκληρής άσκησης. Γι’ αυτό, αν την εξαντλήσετε και δεν την αναπληρώσετε τρώγοντας, θα καταλήξετε να γίνετε «αργοκίνητο καράβι» με μόνο καύσιμο το λίπος σας. H πραγματική καλή είδηση όμως είναι ότι όσο περισσότερη πεζοπορία κάνετε, τόσο περισσότερο εξασκείτε το σώμα σας και τόσο πιο αποτελεσματικό γίνεται αυτό στη μετατροπή της ενέργειας. Δεν είστε αναγκασμένοι να σταματάτε τόσο συχνά πια για να πάρετε ανάσα καθώς ανεβαίνετε στην κορφή που έχετε βάλει στόχο, έχετε τη δύναμη να σηκώνετε το σώμα σας όταν χρειάζεται να σκαρφαλώσετε και τα πόδια σας δεν είναι τόσο ανεξέλεγκτα όταν τα πράγματα δυσκολεύουν στις σάρες. Γι’ αυτό, με λίγα λόγια, η πεζοπορία σάς κάνει γερούς και υγιείς κι αυτό φαίνεται, ενώ δεν έχει καθόλου μειονεκτήματα. Πηγή: Περιοδικό Ανεβαίνοντας

Μαγικές εικόνες, καταπληκτικά σκυλιά, ανίκητος δεσμός μεταξύ σκύλου και ανθρώπου σφυρηλατημένος στις πιο αντίξοες συνθήκες. Enjoy!!!

Ο ξάδερφος βρήκε στέρεη βάση και συνεχίζει κάνοντας αυτό το βήμα παραπάνω! Το Καρπενήσι και τα γύρω χωριά από το μηδενικό που ήταν το 1990, έχοντας αποφύγει σχεδόν όλα τα λάθη και το νεοπλουτίστικο βλαχομπαροκ της Αράχωβας (και άλλων παρεμφερών μερών), έχει ανέβει πάρα πολύ ψηλά και ακόμα βελτιώνεται. Μιλάμε για τον υπέρτατο προορισμό ορεινών δραστηριοτήτων όπως έχω γράψει αναλυτικά και εδώ. Αν ποτέ ολοκληρωθεί και ο Ε-67 (λέμε τώρα) θα μιλάμε για τον παράδεισο επί Γης. Δείτε και αυτό το ρεπορτάζ για το Χ.Κ. Καρπενησίου και το Καρπενήσι από το 54:30 και μετά: http://www.dailymotion.com/video/x17x1ci_%CE%B3%CE%B5%CE%B3%CE%BF%CE%BD%CF%8C%CF%84%CE%B1-14-30-2-12-2013_news&start=3687 Πηγή video: Χ.Κ. Βελουχίου @ Facebook

Μιας και μιλάμε για ποδόσφαιρο και ποδοσφαιριστές, ας δούμε τη διαδικασία που ακολουθούν αυτοί: α) Εγχείρηση (γιατρός) β) Αποκατάσταση (φυσίατρος-φυσιοθεραπευτής) γ) Ενδυνάμωση με βάρη και αερόβια (γυμναστής) Άλλος ο ρόλος του καθενός και άλλα τα (αναμενόμενα) αποτελέσματα από τον καθένα. Μόνο έτσι μπορείς να έχει κάποιος πλήρη λειτουργία και να μπορεί να αθληθεί πάλι (ακόμα και σε ερασιτεχνικό/τουριστικό επίπεδο). Αν στην αρχή της σαιζόν δεν έχουμε πόδια ποδοσφαιριστή και δεν ξέρουμε το σκι που ξέρει ο nickel και ο ΜΙΚ, είναι δύσκολα τα πράγματα. Και όσα προβλήματα στα γόνατα έχουμε βγαίνουν αμέσως στην πίστα. Γιώργο (fr-giorgos) πήγαινε και σε κανέναν φυσίατρο να σε δει.

Καλώστονα! Αν είσαι intermediate και με το βάρος σου, η 70αρα θα σου είναι ζελέ...Χτύπα κάτι ανάμεσα σε 80-90 άνετα. Για πέδιλο κοίτα κάτι σε all around. Δεν ξέρω να σου προτείνω κάτι συγκεκριμένο.

Πάλι καλά! Περαστικά! Για τον ώμο σου είπε τπτ; Sent from my LG-P880 using Tapatalk

Μπορείς να μου εξηγήσεις που βρήκες τη ζώνη από αεροπλάνο;

Τα 10 πιο γραφικά ορεινά χωριά της Ιταλίας Μια χούφτα κάτοικοι σκαρφαλωμένοι σε εκατοντάδες μέτρα σε πεδιάδες και πλαγιές στη σκιά επιβλητικών βουνών, ξύλινα σπιτάκια, ανέγγιχτη φύση και μπόλικο απάτητο χιόνι. Στα πιο όμορφα ορεινά χωριά της Ιταλίας η ζωή είναι ωραία, φοράει χιονοπέδιλα και πίνει πηχτή σοκολάτα. Madonna di Campiglio Σκαρφαλωμένο σε υψόμετρο 1.500 μέτρων στους Δολομίτες, το χωριό των 1.000 κατοίκων αποτελεί πόλο έλξης για τους λάτρεις του σκι αφού διαθέτει 57 lifts και 150 χιλιόμετρα χιονισμένων πλαγιών. Μάλιστα, εδώ φιλοξενούνται συχνά παγκόσμια κύπελλα αλπικού σκι ενώ εδώ κάθε Ιανουάριο δίνουν το ετήσιο ραντεβού τους με τα media οι ομάδες της Scuderia Ferrari Formula One και της Ducati Corse MotoGP. Pietrapertosa Το άγνωστο στους περισσότερους χωριό της φτωχικής επαρχίας Μπαζιλικάτα, είναι κρεμασμένο στα απότομα βράχια σε υψόμετρο 1088 μέτρων και ανήκει επισήμως στην ένωση των πιο όμορφων χωριών της Ιταλίας. Montone Το μεσαιωνικό χωριό των 1600 κατοίκων είναι χτισμένο σε λόφο, 35 χλμ. από την Περούτζια και ανήκει επισήμως στην ένωση των “πιο όμορφων χωριών της Ιταλίας”. Ψηλά τείχη περικυκλώνουν το χωριό, στο εσωτερικό του οποίου θα βρείτε πέτρινα, φιδογυριστά καλντερίμια, επιβλητικές εκκλησίες και καμπαναριά, όμορφα κτίρια και, κυρίως, απόλυτη ηρεμία. Με εξαίρεση το ετήσιο μεσαιωνικό φεστιβάλ που πραγματοποιείται στα μέσα Αυγούστου, το χωριό είναι ήσυχο κι αποτελεί το ιδανικό καταφύγιο μακριά από οποιαδήποτε έγνοια. photo credit photo credit Castelmezzano Σκαρφαλωμένο στους λόφους του ιταλικού νότου, το χωριό των 1.000 κατοίκων προσφέρει την πιο αυθεντική εμπειρία: εκλεκτά τοπικά κρασιά, φρέσκα φαγητά με προϊόντα από τις γύρω φάρμες και ήσυχα, στενά δρομάκια γεμάτα με ιστορία και παραδόσεις. Η ιστορία του αρχικού χωριού ξεκινά τον 6ο-5ο π.Χ. αιώνα όταν εγκαταστάθηκαν Έλληνες στην περιοχή. Το 10ο αιώνα, οι κάτοικοι για να γλιτώσουν από τις επιδρομές Σαρακηνών μετέφεραν το χωριό από την κοιλάδα πάνω στις απότομες πλαγιές του βουνού. Στη συνέχεια πέρασε στα χέρια Λομβαρδών, Νορμανδών και Ισπανών ενώ τον 19ο αιώνα αιώνα υπέφερε από ληστές, οι οποίοι λόγω της δύσβατης τοποθεσία του έβρισκαν καταφύγιο στο χωριό. Castelluccio Βρίσκεται σκαρφαλωμένο στα 1452 μέτρα υψόμετρο και αποτελεί τον υψηλότερο οικισμό των Απέννινων Ορέων, της οροσειράς-ραχοκοκαλιά της Ιταλίας. Φημίζεται για τις φακές που καλλιεργούνται εκεί ενώ την άνοιξη τα χωράφια στρώνονται με ένα κόκκινο χαλί από παπαρούνες και ένα κίτρινο από ελαιοκράμβη. Δέχεται πολλούς τουρίστες για σκι και πεζοπορία. Cortina d'Ampezzo H κοσμική Cortina d’ Ampezzo, στην σκιά βράχων Tre Cime (Τρείς Αιχμές) στους Δολομίτες, είναι μια πόλη βγαλμένη από μεσαιωνικό παραμύθι. Περπατείστε τη το απόγευμα, περνώντας κάτω από τις ξύλινες βεράντες των σπιτιών με τις ροζ, κίτρινες και πορτοκαλί ζαρντινιέρες, και τις ψηλές αιχμηρές στέγες με τις κουκλίστικες σοφίτες. Φροντίστε να σας βρει το δειλινό στη λίμνη Allegne για να δείτε καδραρισμένους στα νερά της τους απόκρημνους βράχους που λούζονται στο ημίφως σε ένα γλυκό ροζ, αποτέλεσμα της κατάρας που κάποτε έδωσε ένας νάνος βασιλιάς στους ανθρώπους να μην ξαναδούν το χρώμα των ρόδων μέρα και νύχτα, ξεχνώντας ευτυχώς το μεταίχμιο του δειλινού. San Cassiano Το μικροσκοπικό San Cassiano είναι ένα από τα παγωμένα χωριά που βρίσκονται σκορπισμένα στις κοιλάδες και στις παρυφές των αλπικών δασών στους Δολομίτες. Εδώ, η διάλεκτος Ladine διδάσκεται ακόμα στα σχολεία και η ξυλογλυπτική ανθεί. Επιλέξτε το ξενοδοχείο που προτιμούν ο Τζόρτζ Κλούνεϊ και το αφεντικό της Renault, Φλάβιο Μπριατόρε, το Rosa Alpina. Από εδώ ξεκινά μια υπέροχη “γλυκιά” πίστα για όλη την οικογένεια. Courmayeur Κανείς δεν κάνει σκι την ώρα του μεσημεριανού γεύματος στη νοτιοανατολική πλευρά του Mont Blanc, την ψηλότερη κορυφή της Ευρώπης στα 4.800 μ. Spa προορισμός ήδη από τις αρχές του 17ου αιώνα, το πέτρινο Courmayeur έχει café, πιτσαρίες και μπαρ αραδιασμένα σαν πέρλες στον κεντρικό δρόμο του. Tο φαγητό μπορεί να σας αποσπάσει την προσοχή, αλλά η πλαγιές θα σας χαρίσουν ανεπανάληπτα ρίγη συγκίνησης. Όσοι είστε αρχάριοι στο σκι, μπορείτε να κατηφορίσετε τις απαλές πλαγιές του ηλιόλουστου Plan Checrouit, ενώ εσείς που θέλετε περιπέτεια θα τη συναντήσετε στις εκτός πίστας επιλογές του Mont Blanc - ιδιαίτερα κοντά στα σύνορα με τη Γαλλία και το Chamonix. Livigno Σκαρφαλωμένο στις ιταλικές Άλπεις, κοντά στα σύνορα με την Ελβετία σε υψόμετρο 1.800 μέτρων, το χωριό αποτελεί παράδεισο για τους λάτρεις του σκι και του snowboard αφού διαθέτει πάνω από 70 πίστες συνολικού μήκους 110 χιλιομέτρων. Στο κέντρο του, τα ξύλινα σπιτάκια στεγάζουν μπαρ και εστιατόρια αλλά και πολλά καταστήματα αφορολόγητων ειδών. San Vigilio di Marebe Φωλιασμένο στα 1200 μέτρα υψόμετρο σε μια μικρή κοιλάδα της Val Badia, στην καρδιά των δολομιτικών Άλπεων, το χωριό αποτελεί αγαπημένο προορισμό όλο το χρόνο: πολύχρωμο το καλοκαίρι και ολόλευκο το χειμώνα. Τα ξύλινα σπιτάκια του είναι χτισμένα γύρω από την μπαρόκ εκκλησία ενώ η πλατεία του είναι ιδανική για χαλάρωση με ζεστή σοκολάτα. Πηγή: ArtTravel