Ζώα! Κατοικίδια... και όχι μόνο!

[Χρήστος Μ. 4,192]

Αγόρι είναι και για όλα φταίει αυτη εδώ, εγώ την πληρώνω βεβαια.. όπως πάντα ! :

 

 

Κοριτσάκι αθώο ε;...

 

νομίζετε οτι ειναι και αυτη αγγελουδι ε; ...χμ...:

 

 

αυτός πάντα υποκλίνεται....:

 

 

 

 

[Χρήστος Λάππας 25,406]

Happiness is snowflakes falling: https://www.facebook.com/usatoday/videos/1746647668993087/

[Χρήστος Λάππας 25,406]

P1240869 by Chris Lappas, on Flickr

[nasia 8]

Γνωρίζει κανείς την http://www.cheapet.gr?

[OliaTax 2,868]

Γνωρίζει κανείς την http://www.cheapet.gr?

Άποψη μου καλύτερα να υιοθετήσεις ένα αδέσποτο για να κάνεις κ ένα καλό. Όπως εγώ κ που το μαζεψα απο το δρομο κ πολύ γνωστή μου έχουν υιοθετήσει.

 

Στάλθηκε από το GT-I9506 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

[OliaTax 2,868]

My king [emoji146] #freud

 

Στάλθηκε από το GT-I9506 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

[Χρήστος Μ. 4,192]

Ειχαμε χάσει την γάτα μας πριν κάποιους μήνες, προσωπικά δεν περίμενα οτι θα ξανα αποκτήσουμε γάτα (μεγάλη στεναχώρια που μετά το πρώτο σοκ, μένει εκεί , σε κάποια γωνιά του μυαλού...) . Κι όμως πριν ένα μηνα περίπου βρέθηκε μισοπεθαμένη στο δρόμο της Βικ ενώ πηγαινε βόλτα τα άλλα δύο τερατα που έχουμε. Εγώ δεν θα την μάζευα, τόσα ζωά πεθαίνουν κάθε μέρα στον τόπο....εγώ όμως ειμαι εγώ...

 

Νάτο , εδώ το καλικατζαράκι:

 

Ηταν μες τα τσιμπουρια και με ένα ποδι σε παράλυση, είχα κακοποιηθεί απο κάποιον άλλο γάτο ~ γιατι το κάνουν αυτό οι άτοιμοι ( το κάνουν όλοι και σκοτώνουν μικρά γατάκια στο ψαχνό...) δεν μπορω να το καταλάβω, τι σοι μηχανισμος είναι αυτός της φύσης, τέλος πάντων....

 

Μετά απο καιρό , μέσα σε έναν μηνα , ιδου η τσαχπίνα Ιόλη, ή αλλιώς , Ττιίνι (τα ζωάκια μας έχουν απο καμια 10αρια ονοματα το καθένα , η σκύλα μας φερειπειν ονομάζεται Μπονίτα βαση ταυτότητας , αλλα την λένε και Χούιδο, Βαρέλο, βρωμιάρα, βλάχα, μποζόνιο, ηλεκτρονιο αναλόγως την πυρηνική αντίδραση που θα λάβει χώρα για να μας τρελάνει.. κτλ κτλ )

 

Να σήμερα η δεσποινής Ιόλη ! Λατρεύω τα σκυλιά , με γονατίζουν κάτω που λένε, αλλα οι γάτες έχουν άλλη χάρη :

 

 

 

 

 

Ο γιατρός ευχόταν να μην ήταν κάτι σοβαρό νευρολογικό στο πόδι της και όντως δεν ήταν , σήμερα το Τιτίνι πατάει (και πηδάει ) μια χαρά παντου μέσα στο σπίτι , ενώ το έχει κάνει κανονικό παιδότοπο. Εχει πηδήξει μέχρι στιγμής απο το μπαλκόνι δύο φορες... πρώτος όροφος ψηλός..... @#@@#$%

 

Μερικές ακόμα ενώ ανάρωνε:

 

 

 

χαχαχαχα

 

 

 

 

 

[Χρήστος Λάππας 25,406]

Το σκυλάκι ενός μαθητή μου:

[Δεν Ξενερώνω! 4,748]

Η φάτσα μου όταν μπαίνω φόρουμ και βλέπω τσακωμό

[vaggelis 2,070]

παρεα μου στο περπάτημα .

 

 

Sent from my iPad using Tapatalk

[Χρήστος Λάππας 25,406]

https://www.facebook.com/codedereve/videos/375492416213711/

[ted 274]

http://www.enikos.gr/society/542985/frikto-vasanistirio-sernei-skylo-pou-ton-exei-desei-sto-aftokinit

[Χρήστος Λάππας 25,406]

 

Λίνα Θεολογίτου

Ο Μανώλης Βορρίσης κάνει τις γάτες του Αιγαίου να ρίχνουν χαρούμενα νιαουρητά

Η ιδιαίτερη ιστορία ενός κτηνίατρου που παράτησε μια καριέρα στο εξωτερικό για να αφιερωθεί στις γάτες των Κυκλάδων με επίκεντρο τη Σύρο. Μέχρι και «καφετέριες» τους έφτιαξε.

14.02.2018

ΟΜανώλης Βορρίσης είναι κτηνίατρος στη Σύρο. Είναι ο άνθρωπος που έχει κάνει διάσημη τη γάτα του Αιγαίου πέρα από τα σύνορα της χώρας κι έχει καλυτερέψει τη ζωή των αδέσποτων ζώων του νησιού. Μιλάει παθιασμένα γι’ αυτό που κάνει χωρίς περιττούς συναισθηματισμούς. Δεν επαναπαύεται και δεν μεμψιμοιρεί. Προτείνει λύσεις σύγχρονες, καλαίσθητες, ουσιώδεις κι είναι ο πρώτος που σηκώνει τα μανίκια για να τις κάνει πράξεις.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πώς σε έβγαλε ο δρόμος στη Σύρο; Δούλευα στην Αθήνα μέχρι το 2006. Από το 2006 μέχρι το 2010 δούλευα κεντρικό Λονδίνο και σε περιφερειακές κλινικές επειγόντων. Σε κάποιο σημείο βαρέθηκα τη ζωή μου εκεί πέρα. Μου φαινόντουσαν όλα πολύ οργανωμένα κι αδιάφορα. Μάλλον επειδή σκεφτόμουν τα ζώα στην Ελλάδα κι ότι εδώ θα ήμουν πιο χρήσιμος. Ήρθα στην Ελλάδα λοιπόν, ψαχνόμουν κι έκατσε δουλειά στη Σύρο. Τότε δεν είχα δεσμεύσεις επαγγελματικές ή οικογενειακές κι έτσι το είδα σαν μια ωραία αλλαγή. Μπήκα στο πλοίο και ήρθα. Ουρανοκατέβατος δηλαδή.

Η ενασχόληση με τις αδέσποτες γάτες πως προέκυψε; Τα αδέσποτα πάντα με απασχολούσαν. Εδώ στη Σύρο, ήρθα πραγματικά σε επαφή με το αδέσποτο ζώο με το οποίο δεν ασχολείτο κανείς κι αυτό το ζώο ήταν η γάτα. Οι σκύλοι ήταν κάπως ρυθμισμένοι, υπήρχε δηλαδή ένας μηχανισμός που είχε αναλάβει τα αδέσποτα σκυλιά. Για τη γάτα όμως δεν υπήρχε μια οργανωμένη προσπάθεια. Έβλεπα ζώα στους δρόμους τα οποία ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση κι όλο αυτό ήταν ένας φαύλος κύκλος. Ζευγαρώματα, εγκυμοσύνες, γεννήσεις, ατυχήματα, ασθένειες, θάνατοι και πάλι τα ίδια. Και κάθε χρόνο μαζευόντουσαν κι άλλες γάτες, αρρώσταιναν οι γάτες, πέθαιναν οι γάτες… Ο κόσμος ρωτούσε, ψαχνόταν, παραπονιόταν. Επομένως, κάποια στιγμή, λέω κάτι πρέπει να κάνουμε με αυτό το θέμα.

Και ξεκίνησες μια σημαντική προσπάθεια για τον έλεγχο του πληθυσμού. Άρχισα να στειρώνω αδέσποτα. Έβλεπα ότι εκεί έπασχε η Σύρος. Τα έπιανα και τα έφερνα στην κλινική η οποία μου έκανε μια πολύ καλή τιμή για να μπορώ να ανταπεξέλθω. Δεν μπορούσα να φανταστώ τότε πόσο δύσκολο ήταν όλο αυτό και πόσο χρόνο θα αφιέρωνα. Ξεκίνησα λοιπόν, να πηγαίνω σε μια αποικία, να πιάνω τις γάτες μία-μία , σιγά-σιγά, μέρα παρά μέρα σχεδόν και τελικά έβλεπα ότι μια αποικία τελείωνε κι όταν έφτανε η εποχή των γεννήσεων αυτή η αποικία δεν γεννούσε. Κι έλεγα ok, άρα από αυτή τη γειτονιά δεν θα ακούσω πάλι «γιατρέ, βρήκα ένα γατάκι, τι θα κάνουμε με το γατάκι, ποιος θα αναλάβει το γατάκι». Κι άντε, κάποια στιγμή, αυτή η γειτονιά να έχει πάλι 2 γατάκια, δεν θα έχει όμως 50.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Trump Beatles: μία μπάντα που θέλει να κάνει τους Beatles (και όχι τον Trump) σπουδαίους ξανά

GO

Και στην πορεία δημιουργήθηκαν τα «καφέ της γάτας». Πως στήθηκε όλο αυτό; Υπάρχει ένα πλαίσιο. Εντοπίζεις μια γειτονιά. Στη γειτονιά αυτή βρίσκεις τους ανθρώπους. Αυτό είναι το νούμερο ένα. Πρέπει να βρεις σ’ αυτήν τη γειτονιά ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι που ενδιαφέρονται για τις γάτες. Αυτούς τους λέμε γατοπαρατηρητές, catwatchers. Είναι οι πληροφοριοδότες κατά κάποιον τρόπο γιατί δεν μπορώ εγώ να είμαι συνέχεια εκεί. Δεύτερον, μετράς τα ζώα, κάνεις μια εκτίμηση του πληθυσμού κι αρχίζεις να κάνεις στειρώσεις. Όταν αυτές οι στειρώσεις φτάσουν σε ένα ποσοστό 70%, αρχίζεις να ασχολείσαι με το τάϊσμα. Βάζεις μια ταΐστρα και οι catwatchers αναλαμβάνουν την καθαριότητά της. Είναι σημαντικό να παραμένει καθαρό. Τέλος, εκεί που μπαίνει η ταΐστρα, ο περιβάλλων χώρος διαμορφώνεται έτσι ώστε κάποιες γωνιές, κάποια παρτέρια εγκαταλελειμμένα να γίνουν όμορφα για τους ανθρώπους κι έπειτα η γάτα σαν όμορφο ζώο να ενταχθεί κι αυτή μέσα σ’ αυτό το σύστημα .

Έχετε φτιάξει ακόμα και «τουαλέτα» για γάτες; Η διαχείριση των κοπράνων της γάτας και η έξοδος της γάτας από τους κάδους είναι το σημαντικότερο βήμα για να γίνει το ζώο αυτό αποδεκτό από τους πολίτες. Διότι, όταν ένα παιδί βλέπει μια γάτα συνέχεια μέσα στα σκουπίδια, τη συνδυάζει με τα σκουπίδια κι έτσι βγαίνει το «σιχαμένες» με το οποίο ήρθα αντιμέτωπος στις Κυκλάδες. Γιατί τις λένε σιχαμένες; Γιατί ζουν και ψάχνουν τροφή στους κάδους. Άρα έπρεπε να το αλλάξουμε αυτό και το κάναμε. Έτσι ακριβώς, όταν μια γειτονιά ζει με κόπρανα γάτας παντού τα οποία δεν μαζεύονται και δεν καθαρίζονται ούτε από τις δημοτικές υπηρεσίες, ούτε από τους ιδιώτες, πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε και με αυτό. Η τουαλέτα της γάτας είναι κάτι που δοκιμάσαμε αρχικά σε μία αποικία και δούλεψε πάρα πολύ καλά. Περιόρισε τα κόπρανα της γάτας στο συγκεκριμένο σημείο. Χρειάζεται όμως αυτό το σημείο να καθαρίζεται τακτικά ώστε να εξακολουθεί η γάτα να πηγαίνει εκεί. Θεωρούμε ότι είναι κομβικής σημασίας και για την ευπρέπεια της πόλης και κυρίως για την αποδοχή της γάτας από τον κόσμο. Κανείς δεν θέλει να ζει με κόπρανα έξω απ’ την πόρτα του. Τη γάτα θα στοχοποιήσει. Πρέπει να βρούμε λύσεις όμως κι όχι να κυνηγάμε το ζώο.

Και λειτουργεί αυτό ή μετά από λίγο καιρό υπάρχει αδιαφορία, παρακμάζει κι επανερχόμαστε στην προτέρα κατάσταση; Αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι είναι σημαντικό να δουλέψεις με τους ανθρώπους. Πρέπει να πηγαίνεις στις γειτονιές και να αφήνεις πίσω σου ανθρώπους οι οποίοι θα δουλεύουν με βάση ένα σχέδιο, ένα πλάνο. Δηλαδή, να ξέρουμε ποια είναι τα ζώα, ποιοι θα ταΐζουν, ποιοι θα καθαρίζουν, ποιοι θα μαζεύουν χρήματα, ώστε να δημιουργήσουμε μικρούς τοπικούς μηχανισμούς που να λειτουργούν σε επίπεδο γειτονιάς. Αν μια γειτονιά αναλάβει τα ζώα της και η διπλανή γειτονιά τα δικά της και η παρακάτω τα δικά της, τότε θα έχουμε ένα συνολικό αποτέλεσμα. Η γειτονιά θα μάθει ότι μπορεί να συνεργαστεί για να αναλάβει τα έξοδα της στείρωσης, τα έξοδα του ταΐσματος, τα έξοδα της καθαριότητας κι ότι πρέπει να δουλέψουμε όλοι μαζί. Αυτό γίνεται ήδη και λειτουργεί καλά.

Αυτή τη στιγμή, στη Σύρο, έχετε δημιουργήσει 5 σημεία κι ετοιμάζετε άλλα 4. Οι δράσεις σας περιορίζονται στη Σύρο; Έχω αναπτύξει σχέσεις σαν επιστημονικός υπεύθυνος της φιλοζωικής της Αμοργού, της Αnimal Ζone International, οπότε έχω μια δράση εκεί. Βοηθάω σε επίπεδο στειρώσεων και θα τοποθετήσουμε και 2 ταΐστρες. Η Αμοργός είναι ένα πολύ ωραίο νησί κι έχει μια πολύ ωραία ομάδα, μικρή αλλά πολύ δυναμική η οποία παράγει σημαντικό έργο. Αυτές οι μικρές ομάδες στη μέση του πουθενά είναι που μου δίνουν κι εμένα δύναμη. Σύντομα, μέσα στο ’18, θα αρχίσει κάποια δράση και στην Τήνο.

Στην επαρχία φαντάζει κάπως πιο εύκολο να γίνει πραγματικότητα ένα τέτοιο έργο. Στις μεγάλες πόλεις, που η γειτονιά δεν έχει πια την ίδια δυναμική, θα μπορούσε να γίνει κάτι ανάλογο; Εγώ είμαι Αθηναίος και το μυαλό μου είναι πάντα και στην Αθήνα. Ελπίζω και θέλω λοιπόν, σε λίγα χρόνια, να υπάρχει μια ανάλογη φάση κι εκεί που να στηρίξει τα αδέσποτα γατιά κυρίως. Να δοκιμαστούμε κι εκεί και να τα ξαναπούμε σε μια δεκαπενταετία να δούμε αν τα καταφέραμε.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Το Smak ήρθε για να σβήσει το πεϊνιρλί από τον κατάλογο των junk food

GO

Θέλω να μιλήσουμε λίγο για τη στείρωση. Υπάρχει πολύς κόσμος που αντιτίθεται υποστηρίζοντας ότι είναι ενάντια στη φύση. Η στείρωση σε επίπεδο ελέγχου πληθυσμού είναι η πιο ανθρώπινη παρέμβαση που μπορείς να κάνεις. Αν ρωτήσεις το γάτο ή τη γάτα αν θέλουν να στειρωθούν, σίγουρα θα σου απαντήσουν αρνητικά. Από τη στιγμή όμως που ο άνθρωπος παρεμβαίνει με άλλους τρόπους όπως π.χ. πετάει τα γατάκια στους κάδους ή τα πνίγει, θα πρέπει να επιλέξουμε κάποιους πιο ανθρώπινους τρόπους για να το αποφύγουμε αυτό. Η στείρωση λοιπόν για εμένα είναι μονόδρομος. Όλο το πρόβλημα άλλωστε μπορεί να ξεκινήσει από ένα και μόνο αστείρωτο ζώο. Το ένα θα γεννήσει πέντε κι αυτά τα πέντε θα γεννήσουν κι άλλα. Κάποια θα αρρωστήσουν και θα χρειαστούν φαρμακευτική αγωγή. Όλα θα χρειαστούν εμβόλια, τροφές. Πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν, δεν βρίσκουν υιοθεσίες κι έτσι τα παρατάνε με αποτέλεσμα να δημιουργούνται αποικίες όπου τα ζώα ζουν σε πολύ άσχημες συνθήκες. Υπάρχει μια ανακύκλωση ζωής και θανάτου με ζώα που πεθαίνουν νεαρά. Όλο αυτό σπάει εύκολα με τη στείρωση. Οι γάτες εξυγιαίνονται και ζουν καλύτερα. Εγώ δεν θέλω να στειρώσω όλες τις γάτες του κόσμου. Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να ελέγξουμε την ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή. Δεν μπορούμε, ούτε θέλουμε να εμποδίσουμε την αναπαραγωγή αυτή καθεαυτή. Αυτοί που γκρινιάζουν και αντιδρούν συνήθως δεν έχουν να προτείνουν άλλες λύσεις. Όταν τους ρωτάς τι πρέπει να κάνουμε σου λένε «βλέπουμε». Εγώ δεν θέλω να βλέπω, θέλω να πράττω.

Δεν υπάρχει ο κίνδυνος να παρατάνε στις αποικίες τα γατιά τους πιστεύοντας ότι εσύ θα τα αναλάβεις; Μήπως τελικά με αυτόν τον τρόπο γίνεται πιο εύκολη η εγκατάλειψη; Μπορεί κάποιος, γνωρίζοντας ότι δραστηριοποιείσαι σε μια αποικία, να παρατήσει εκεί νέα γατιά για να τα σώσεις. Σε αυτές τις περιπτώσεις γενικά δεν επεμβαίνουμε εκτός κι εαν πρόκειται για ζώο το οποίο βρίσκεται σε ανάγκη ιατρική. Αντιλαμβάνεσαι ότι αν αρχίσουμε να αναλαμβάνουμε κάθε ζώο που συναντάμε αυτό θα είναι ατελείωτο. Αφενός είναι άδικο για εμάς να μας φορτώνουν νέα βάρη , αφετέρου δεν μπορούμε να ενθαρρύνουμε τέτοιες πρακτικές. Δεν γίνεται σε μια γειτονιά που αναλάβαμε και είχαμε δέκα γάτες, αυτές ξαφνικά να γίνουν 25 επειδή μας παρατάνε τα δικά τους ζώα. Δεν πάμε να αυξήσουμε τον πληθυσμό στις γειτονιές, πάμε να τον ελέγξουμε. Αυτό σημαίνει ότι κάποια ζώα που θα τα παρατήσουν σε μια γειτονιά οι ιδιοκτήτες τους , ίσως να εκδιωχθούν απο τις ίδιες τις γάτες της αποικίας και να περιπλανηθούν στο άγνωστο. Γι’ αυτό όμως δεν έχουμε ευθύνη εμείς αλλά οι ανεύθυνοι ιδιοκτήτες. Το λυπάμαι το ζώο που έπεσε στα χέρια ενός τέτοιου ανθρώπου αλλά κι εγώ δεν μπορώ να πάρω κάτω από την αγκαλιά μου όλα τα ζώα του κόσμου.

Με τόσες γάτες που συναντάς πως γίνεται να θυμάσαι και να ξεχωρίζεις τις στειρωμένες γάτες από τις αστείρωτες; Αυτό είναι πολύ σημαντικό κι ο κόσμος συχνά δεν το ξέρει. Το ταυτοποιούμε με ακρωτηριασμό του αριστερού αυτιού. Δεν κόβουμε όλο το αυτί φυσικά αλλά σε κάποιες περιπτώσεις είναι αρκετά έντονο, κάτι το οποίο με ενοχλούσε κι εμένα στην αρχή. Όταν άρχισα όμως ο ίδιος να βγαίνω και να πιάνω γάτες για στείρωση και να προσπαθώ να τις αναγνωρίσω, είδα ότι είναι σημαντικό να είναι εμφανώς κομμένο για να μην ταλαιπωρείσαι. Τη γάτα δεν την ενοχλεί, ούτε πονάει. Άλλωστε, η διαδικασία γίνεται υπό αναισθησία κατά τη διάρκεια της στείρωσης. Το αυτί εξακολουθεί να είναι λειτουργικό, εννοείται. Αυτή είναι η διεθνής πρακτική για την αναγνώριση των στειρωμένων γατιών.

«Την κακοποίηση κάποιος τη βλέπει, κάποιος γίνεται μάρτυρας. Αν αυτός ο μάρτυρας θέλει να ασχοληθεί με το θέμα έχει καλώς. Αν δεν το κάνει, δεν πρόκειται να γίνει μόνο του. Όταν ένας άνθρωπος μεγαλώνει με στραβές εικόνες, η στραβή πρακτική δεν του φαίνεται απάνθρωπη.»

Όσον αφορά τον έλεγχο του πληθυσμού και την ένταξη των αδέσποτων στην κοινωνία, έχουμε να προτείνουμε πράγματα λοιπόν. Με την κακοποίηση τι κάνουμε; Είναι θέμα ανθρώπου. Την κακοποίηση κάποιος τη βλέπει, κάποιος γίνεται μάρτυρας. Αν αυτός ο μάρτυρας θέλει να ασχοληθεί με το θέμα έχει καλώς. Αν δεν το κάνει, δεν πρόκειται να γίνει μόνο του. Όταν ένας άνθρωπος μεγαλώνει με στραβές εικόνες, η στραβή πρακτική δεν του φαίνεται απάνθρωπη. Με τον άνθρωπο που κακοποιεί, είτε παθητικά είτε ενεργητικά, μπορείς να μιλήσεις, να το συζητήσεις εφόσον παίρνει από λόγια. Δεν χρειάζεται να γινόμαστε πάντα αντίπαλοι. Συχνά έχουν άγνοια και δεν καταλαβαίνουν τι κάνουν. Αν δεν παίρνει από λόγια όμως και συνεχίζει την κακοποίηση, οφείλεις να κινήσεις τις νομικές διαδικασίες. Δυστυχώς, τότε είναι που πολλοί άνθρωποι προκειμένου να μπουν σε αυτήν τη διαδικασία, κάνουν τελικά τα στραβά μάτια. Αυτό για να αλλάξει λοιπόν, χρειάζονται άνθρωποι που θα δουλέψουν με τους νεότερους, άνθρωποι που δεν κάνουν πια τα στραβά μάτια. Χρειάζεται να βγουν νέοι αστυνομικοί, νέοι δικαστικοί που θα βγουν και θα πουν «Όχι, αυτό είναι λάθος και πρέπει να σταματήσει». Με είχε συγκλονίσει ένα άρθρο που είχα διαβάσει κι έλεγε ότι πολλές καταγγελίες βιασμού γυναικών δεν προχωράνε γιατί οι αστυνομικοί δεν παίρνουν στα σοβαρά αυτές τις περιπτώσεις. Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο αυτό. Σκέψου λοιπόν που καταλήγουν οι καταγγελίες κακοποίησης ζώων όταν πας να καταγγείλεις απλά ότι το ζώο είναι δεμένο. Θα σου πει ο αστυνομικός «ε, και τι πειράζει?» Ενώ είναι παράνομο. Η κοινωνία δεν αλλάζει μόνο από τους νόμους. Η κοινωνία αλλάζει από την παιδεία και τον πολιτισμό. Κι αυτό θέλει να σηκώσεις τα μανίκια και να δουλέψεις.

Πόσο πιθανό είναι τελικά να αλλάξει η κατάσταση στην Ελλάδα; Είναι πολύ σημαντικό να πηγαίνουμε στα σχολεία και να μιλάμε με τα παιδιά δημιουργώντας μια γενιά ανθρώπων που θα έχουν μια ευαισθησία απέναντι στα ζώα, κάτι που θα αποδώσει μετά από 10-15 χρόνια. Πολύ σημαντικό είναι επίσης να βλέπεις πως κάποιοι μεσήλικες ή και μεγαλύτεροι, έχουν αλλάξει στάση απέναντι στις χρόνιες πρακτικές. Όταν η ηλικιωμένη γειτόνισσα, που αρχικά δεν συμφωνούσε με αυτό που πας να κάνεις, ύστερα από 2-3 μήνες βρίσκεται στο «καφέ της γάτας» και φυτεύει λουλούδια, εμένα μου δείχνει ότι τελικά ακόμα κι άνθρωποι με παγιωμένες νοοτροπίες μπορούν να αλλάξουν. Θέλει δουλειά αλλά γίνεται.

Κι όλο αυτό ξεκίνησε από εσένα. Ενας μόνο άνθρωπος λοιπόν μπορεί να κάνει τη διαφορά; Μπορεί να την κάνει αρκεί να επιμείνει γιατί εγώ αυτό που θέλω να αποφύγω είναι το πυροτέχνημα και για να μπορέσω να το αποφύγω θα πρέπει να βρω συμμάχους. Κάποια στιγμή έφτασα σε πολύ δύσκολο προσωπικό επίπεδο κι εγώ διότι, όταν δίνεσαι τόσο πολύ σε κάτι, αυτό επηρεάζει όλες τις παραμέτρους της ζωής σου κι εκεί ίσως κάποια στιγμή νιώσεις ότι δεν έχει νόημα. Εκεί λοιπόν, δεν τα παρατάς. Εκεί ψάχνεις να βρεις λύση. Γιατί αυτό που ξεκίνησες το αγαπάς και για να συνεχίσεις χρειάζεσαι συμμάχους. Το γράφω πολύ συχνά «Υπεράνθρωπος είναι οι πολλοί άνθρωποι» κι αυτό πραγματικά συμβαίνει στη Σύρο στο πλαίσιο αυτής της μικρής δράσης.

Ετοιμάζεις κι άλλα ωραία πράγματα όμως πέρα από τα όσα είπαμε μέχρι τώρα. Αυτή τη στιγμή γράφω κάποιες ιστορίες για παιδιά, μια σειρά από παραμύθια που θα μιλάνε για τις γάτες του Αιγαίου. «Οι πειΓατές του Αιγαίου», όπως θα είναι ο τίτλος, θα ταξιδεύουν και δρουν σε όλα τα νησιά έτσι ώστε τα παιδιά να μπορέσουν να γνωρίσουν τα νησιά μας και τις ομορφιές τους μέσα από τη γάτα κι ίσως αν ταυτιστούν με κάποιους χαρακτήρες να έρθουν ακόμα πιο κοντά σε αυτό το ζώο. Κάτι ακόμα που είναι πολύ σημαντικό και στο οποίο θα στοχεύσουμε τον επόμενο χρόνο, είναι η ίδρυση μιας εταιρείας που θα έχει κοινωνικό συνεταιριστικό χαρακτήρα. Αυτό που θα επιχειρήσουμε είναι να έχουμε ένα χώρο στον οποίο θα μπορούμε να παρέχουμε οικονομική στείρωση στα ζώα ανθρώπων που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν. Υπάρχουν άνθρωποι που φροντίζουν 5 ,10, 15 ζώα και βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση. Αυτούς τους ανθρώπους δεν μπορούμε να τους παρατήσουμε. Αυτή είναι η κοινωνία που ζούμε και πρέπει να αλληλοϋποστηριζόμαστε.

Μανώλη, τελικά οι κτηνίατροι αγαπάνε τα ζώα;(Χαμογελάει) Καλύτερα γράψε μόνο αυτό: «Οφείλουν να τα αγαπάνε».

Την προσπάθεια του Μανώλη Βορρίση μπορείτε να παρακολουθείτε στην προσωπική του σελίδα στο facebook και σύντομα στη διεύθυνση www.aegeancats.org

*Ευχαριστούμε την καφετέρια Yiantes και την Αθηνά Λασιθιωτάκη

** Ευχαριστούμε τον Σπύρο Παππά και τον Μανώλη Βορρίση για την παραχώρηση φωτογραφικού υλικού.

Πηγή: http://popaganda.gr/o-manolis-vorrisis-ke-i-pigates-tou-egeou/

[OliaTax 2,868]

Πολλά μπράβο, δεν έχω λόγια! Εύχομαι κάποια στιγμή να γίνει σ'ολη την Ελλάδα .

 

Στάλθηκε από το GT-I9506 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

[Δεν Ξενερώνω! 4,748]

[pka 1,173]

 

Λίνα Θεολογίτου

Ο Μανώλης Βορρίσης κάνει τις γάτες του Αιγαίου να ρίχνουν χαρούμενα νιαουρητά

Η ιδιαίτερη ιστορία ενός κτηνίατρου που παράτησε μια καριέρα στο εξωτερικό για να αφιερωθεί στις γάτες των Κυκλάδων με επίκεντρο τη Σύρο. Μέχρι και «καφετέριες» τους έφτιαξε.

Και ξεκίνησες μια σημαντική προσπάθεια για τον έλεγχο του πληθυσμού. Άρχισα να στειρώνω αδέσποτα. Έβλεπα ότι εκεί έπασχε η Σύρος. Τα έπιανα και τα έφερνα στην κλινική η οποία μου έκανε μια πολύ καλή τιμή για να μπορώ να ανταπεξέλθω. Δεν μπορούσα να φανταστώ τότε πόσο δύσκολο ήταν όλο αυτό και πόσο χρόνο θα αφιέρωνα. Ξεκίνησα λοιπόν, να πηγαίνω σε μια αποικία, να πιάνω τις γάτες μία-μία , σιγά-σιγά, μέρα παρά μέρα σχεδόν και τελικά έβλεπα ότι μια αποικία τελείωνε κι όταν έφτανε η εποχή των γεννήσεων αυτή η αποικία δεν γεννούσε. Κι έλεγα ok, άρα από αυτή τη γειτονιά δεν θα ακούσω πάλι «γιατρέ, βρήκα ένα γατάκι, τι θα κάνουμε με το γατάκι, ποιος θα αναλάβει το γατάκι». Κι άντε, κάποια στιγμή, αυτή η γειτονιά να έχει πάλι 2 γατάκια, δεν θα έχει όμως 50.

 

Θα ακουστώ αιρετικός αλλά ακούστε κι την άποψή μου.

Πρώτα απ' όλα να σας πω ότι είμαι φανατικός γατόφιλος, κάτι που κληρονόμησα από τον πατέρα μου, και που έχει κληρονομήσει απο μένα η κόρη μου.

Τα τελευταία χρόνια ακούγεται συνεχώς η άποψη ανθρώπων που μάλιστα οργανώνονται και σε συλλογικότητες, οι οποίοι πιστεύουν ότι οι γάτες είναι πιο ευτυχισμένες χορτάτες στο σαλόνι τους, παρά ελεύθερες και ίσως καμμιά φορά πεινασμένες στο δρόμο. Ανθρώπων που προβάλλουν σε ένα ζώο που ευτυχώς παραμένει ημιάγριο, τις φοβίες τους, τις αναστολές τους ή ακόμη και τις εμονές τους.

Έτσι βλέπουμε ανθρώπους σαν τον παραπάνω συνεντευξιαζόμενο (και μάλλον τιμώμενο), να έχουν βαλθεί να εξαφανίσουν τις γάτες από προσώπου γης.

Ο συγκεκριμένος έχει βαλθεί να εξαφανίσει τις γάτες από τη Σύρο. Φέτος το καλοκαίρι κάποιοι άλλοι (τουρίστες) κάναν έρανο στη Δονούσα για να στειρώσουν τα γατιά του νησιού με τη δικιολογία ότι όταν το χειμώνα αυτοί (οι τουρίστες) φεύγουν, τα γατιά πεινάνε και κατά την άποψή τους είναι δυστυχισμένα! Στο νησί. Προφανώς για να φύγουν οι γάτες και να γεμίσει το νησί ποντίκια. Η παράνοια σε όλο της το μεγαλείο

Συνεχείς διαφημίσεις στη τηλεόραση, άρθρα και συνεντεύξεις όπως η παραπάνω, έχουν βαλθεί να μα πείσουν ότι πρέπει να γίνουμε Λονδίνο. Αυτό είναι του συρμού. Το πολιτικά ορθό.

Η σχέση συνύπαρξης και κυριαρχίας που είναι ο ελληνικός τρόπος στη σχέση ανθρώπου-ζώων είναι πια ντεμοντέ. Κυριαρχούν ασυνάρτητοι "ζωόφιλοι" που έβαλαν σκοπό της ζωής τους να εξαφανίσουν τις γάτες από τη Σύρο και παρανοϊκοί αντισπισισιστές που σπάνε χασάπικα.

Οι αξιαγάπητες και γνωστές σε όλους κυρίες που φροντίζουν σε κάθε γειτονιά τις γάτες, δεν τιμούνται από αυτούς τους αγγλοσαξωνικής νοοτροπίας συλλόγους τάχα φιλόζωων. Μοιάζουν αταίριαστες και γελοίες στον αποστειρωμένο κόσμο που ονειρεύονται.

Μπορώ βέβαια να καταλάβω γιατί πρέπει να είναι στειρωμένη μια σπιτίσια γάτα που ζει κλεισμένη στον 5ο όροφο μιας πολυκατοικίας. Αλλά κανένας δεν μπόρεσε να μου δώσει μια ικανοποιητική εξήγηση γιατί θα πρέπει να στειρωθεί ένα αδέσποτο γατί.

 

Και για να το κάνω πιο προσωπικό το θέμα να σας διηγηθώ την εμπειρία μου.

Έχω στο σπίτι μια θηλυκιά στειρωμένη γάτα που κληρονόμησα από τη μάνα μου, και έδώ και σχεδόν 2 χρόνια και ένα αρσενικό που μου τον κουβάλησε η κόρη μου από το σχολείο. Και οι δύο γάτες είναι ημιελεύθερες και μπαινοβγαίνουν στο σπίτι κατά βούληση ακόμη κι όταν εμείς λείπουμε. Έχω φροντίσει να υπάρχει πρόσβαση.

Πριν μερικούς μήνες (τη βραδιά με τη μεγάλη βροχή στη Μάνδρα) εξαφανίστηκε ο αρσενικός . Γύρισε μετά από 4 μέρες σε κακά χάλια και ακρωτηριασμένος-ευνουχισμένος. Δεν λέω στειρωμένος γιατί πρέπει να γίνει ξεκάθαρο σε όλους ότι άλλο στείρωση και άλλο ο ακρωτηριασμός-ευνουχισμός. Το έψαξα λίγο κι ανακάλυψα ότι τον γάτο (που φορούσε λουράκι αλλά δυστυχώς δεν είχε τσιπάκι) τον είχε κλεψει από τη αυλή μου μια κυρία από έναν από αυτούς τους συλλόγους, και τον είχαν ευνουχίσει σε γνωστό κτηνιατρείο του Πειραιά στην οδό Λαμπράκη. Μάλλον δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιήσουν την τεράστια φάκα με δόλωμα που χρησιμοποιουν κολλώντας την στα κάγκελα των αυλών για να παρασύρουν τα γατιά. Βλέπετε ο δικός μου μεγαλωμένος στην αγκαλιά, πήγαινε ο βλάκας σε όποιον του έκανε ψιτ.

Μίλησα στο τηλέφωνο με αυτή τη κυρία και με μιά φίλη της και γειτόνισα μου, και ενώ ήμουν παράλογα ευγενέστατος, με σκυλόβρισαν και οι δύο και με απείλησαν με μήνυση επειδή ο γάτος δεν ήταν τσιπαρισμένος. Λες κι αυτή όταν τον έκλεβε ήξερε αν είναι τσιπαρισμένος. Ο γάτος βέβαια είναι γνωστός σε όλους στη γειτονιά και φορούσε και λουράκι. Στο κτηνιατρείο του Πειραιά που επισκέφθηκα μου είπαν (απολογητικά) ότι αυτοί δεν είχαν ευθύνη αφού ο γάτος δεν ήταν τσιπαρισμένος και ότι δεν μπορούσαν να ξέρουν ότι δεν ήταν της κυρίας που τους τον έφερε. Είπα να παραβλέψω ότι ξέραν πολύ καλά ποιά ήταν αυτή η κυρία. Η κτηνίατρός μου (στον Αίλουρο στο Φάληρο) που της πήγα το γάτο να τον δεί, μου είπε να το ξεχάσω γιατί θα μπλέξω και ότι αυτοί οι σύλλογοι πάνε αγκαλιά με το δικηγόρο. Τους κάνουν συνεχώς μηνύσεις και το ίδιο κάνουν και αυτοί σε άλλους. Στη αστυνομία φρίκαραν και μου είπαν να το ψάξουμε γιατί αν είναι κακοποίηση τότε διώκεται αυτεπάγγελτα. Με έκπληξη ανακαλύψαμε και εγώ και ο συμπαθέστατος αστυνομικός ότι πρόκειται για μια συνηθισμένη κτηνιατρική πρακτική. Γιατί βλέπετε όλοι αυτοί οι τάχα "φιλόζωοι" είναι και φτηνιάρηδες που προτιμούν το τσίπικο ακρωτηριασμό από την προφανώς ακριβώτερη και φιλική για το ζώο βασεκτομή. Που αν το ψάξετε, μια χαρά γίνεται. Στη αστυνομία μου πρότειναν να κάνω μήνυση τουλάχιστον για αυτοδικία, αλλά είπα να μη το συνεχίσω. Μου είπαν ότι θα τηλεφωνούσαν σε αυτή τη κυρία για προειδοποίηση. Δεν ξέρω αν το έκαναν. Μου σύστησαν πάντως αν τις ξαναδώ με τη φάκα να καλέσω το 100.

Στο μεταξύ εγώ έπρεπε να ηρεμήσω τη σοκαρισμένη κόρη μου και να της εξηγήσω γιατί κάποιος έκανε κάτι τέτοιο στο γάτο της, που μεγάλωσε στην αγκαλιά της και κοιμόταν στο κρεβάτι της.

Ο γάτος παρόλο που μου λέγανε ότι δεν θα επηρεαστεί καθόλου, έχει αλλάξει εντελώς συμπεριφορά και εκεί που ήταν ένα παιχνιδιάρικο και κοινωνικό ζώο, έχει κλειστεί στο σπίτι, τρώει και κοιμάται συνέχεια. Γατοψυχίατρος δεν είμαι πάντως καλά δεν μου φαίνεται.

Και για να κλείσω να πω δυο πράγματα.

Τι είδους ζωόφιλος είναι βρε παιδιά κάποιος που βλέπει μια οικογένεια γατιών να λιάζεται στην αυλή και την αποκαλεί απαξιωτικά "αποικία";

Τι είδους ταλιμπάν πρέπει να είναι κανείς βρε παιδιά όταν μέσα στο βράδυ, μέσα στη τρομερή καταιγίδα, βγαίνει στα κρυφά και κλέβει με φάκες σαν τεράστιες ποντικοπαγίδες, γάτες από ξένα σπίτια για να τις εξαφανίσει;

 

Πάντως αν θέλετε να δείτε πως είναι οι άνθρωποι που αγαπούν τις γάτες και μια πόλη που αγαπά τις γάτες, σας συστήνω να δείτε την ταινία Kedi.

Και χέστε όλους αυτούς τους στερημένους συναισθηματικά τάχα ζωόφιλους που μας έχουν πρήξει τα τελευταία χρόνια.

Edited February 20, 2018 by pka

[Δεν Ξενερώνω! 4,748]

Πόσο, μα πόσο δίκιο έχεις στο παραπάνω μήνυμά σου.

[vaggelis 2,070]

Η στείρωση είναι ένας τρόπος ελέγχου των πληθυσμών ...

Στενόχωρο είναι να βλέπεις αδέσποτα σκυλιά ,παρατημένα κουτάβια στην εθνική

Τα γατιά είναι διαφορετικά έχω την εντύπωση ότι επιβιώνουν καλύτερα από τα σκυλιά

Στα ζώα από ότι γνωρίζω η συνεύρεση δεν έχει σχέση με την ευχαρίστηση παρά μόνο με την αναπαραγωγή , αλά μπορεί να κάνω και λάθος . Τα ζώα που είχα και έχω τα στειρωνω φυσικά θα μου πείτε τα ρώτησες η αποφάσισες με το έτσι πρέπει ,πάλη δεν είμαι σίγουρος αλλά συνυπάρχω καλύτερα με το / τα κατοικίδια μου όταν είναι στειρωμένα ,με τα αδέσποτα τη μπορούμε να κάνουμε εάν δεν τα στείρωσης ,τα αρσενικά...... Χαχαχα ,τα θηλυκά ,τα βλέπεις και υποφέρουν,

Νομίζω ότι στην Κίνα έχει δικαίωμα να έχεις ένα παιδί ( ίσος άλλαξε τελευταία ) φυσικά δεν τους ευνουχίζουν ,μάλλον τρώνε το ξύλο της ζωής τους όταν θα αποκτήσουν το δεύτερο ,με τους σκύλους , τους γάτους , τα περιστέρια ,τους γλάρους και της τσούχτρες θα ελεχθουν οι πληθυσμοί ; Εαν πρέπει η στείρωση είναι ανώδυνη , ο πνιγμός και η δηλητηρίαση είναι φρίκη και μόνο αρρωστημένα άτομα μπορούν να το κάνουν αλλά τη να λέμε και εγώ ποντικοφάρμακο βάζω για τα αντιπαθητική ποντίκια η γάτα μου απαξιεί να τα κυνηγήσει έχει προτίμηση στα σπουργίτια , ( δηλώνω ότι ποντικοφάρμακο βάζω μόνο ανάμεσα στη κεραμιδο σκεπή και στο ταβάνι ποτέ σε ανοικτό χώρο , τα έρημα τα ποντίκια κανείς δεν τα θέλει

 

 

 

 

Sent from my iPad using Tapatalk

[OliaTax 2,868]

Δεν ξέρω παιδιά τι είναι σωστό ή λάθος, εγώ το δικό μου τον στειρωσα πριν γίνει καν 9 μηνών. Τσιπακι δεν θέλω να του βάλω, αλλά τον έχω κολάρο με το όνομα κ τηλ. Όσο για τα αδέσποτα, επειδή βλέπω στη γειτονιά μου κ στη δουλειά που αυξάνεται ο αριθμός είτε είναι σκυλιά η γατιά πρέπει να περιοριστεί κάπως αριθμός νομίζω . Κρίμα είναι τα καημένα τα κουταβάκια κ γατάκια να πεθαίνουν στο δρόμο. Στην δουλειά μου (πίσω από της προσόψεις των οικοδομών στην Αριστοτέλους ) έχουμε μια γάτα από το πίσω παράθυρο που δίπλα έχει μια οικοδομή είναι παρατημένη κ μένει εκει . Γεννήθηκε εκεί πριν 3 χρόνια περίπου, είχε κ αλλά αδερφακια κάποια επιζήσαν έφυγαν κάποια είχαν πεθάνει. Αυτή δεν έφυγε πότε την έμαθα κ την ταΐζω(έρχονται κ αλλά 3 γατιά αρσενικά που κ που τρώνε κ αυτοί ότι αφήνει η Ζιζελ, έτσι την έχω ονομάσει ). Σ'αυτα τ 3 χρόνια τώρα είναι ξανά έγκυος 3η φορά . Και δεν μπορώ να κάνω τίποτα, τα γατάκια απεβιωσαν από της προηγούμενες γέννες. Και τώρα ξανά το ίδιο ,στεναχωριεμαι πάρα πολύ κάθε φορά. Δεν υπάρχει καμία πρόσβαση ,αυτή δεν πλησιάζει με τίποτα.

Δηλαδή δεν είναι κρίμα?

Αν θα μπορούσα θα την έκανα στεριώσει για να μην ταλαιπωρείται .

Ξέρω κ εγώ . .!

Η Ζιζελ

 

 

Στάλθηκε από το GT-I9506 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

[OliaTax 2,868]

Κ αυτος είναι ο αλήτης που μάλλον είναι ο ένας από τους υποψήφιους πατεράδες [emoji6]

 

Στάλθηκε από το GT-I9506 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

[Χρήστος Λάππας 25,406]

Την γατούλα που έχουμε τώρα και περνάει τον μισό της καιρό στον κήπο και τον άλλο μισό μέσα στο σπίτι, την στειρώσαμε όταν είδα το φριχτό τέλος της προηγούμενης μας, που πέθανε από AIDS.

[pka 1,173]

Η στείρωση είναι ένας τρόπος ελέγχου των πληθυσμών ...

Στενόχωρο είναι να βλέπεις αδέσποτα σκυλιά ,παρατημένα κουτάβια στην εθνική

Τα γατιά είναι διαφορετικά έχω την εντύπωση ότι επιβιώνουν καλύτερα από τα σκυλιά

 

Δεν ξέρω παιδιά τι είναι σωστό ή λάθος, εγώ το δικό μου τον στειρωσα πριν γίνει καν 9 μηνών. Τσιπακι δεν θέλω να του βάλω, αλλά τον έχω κολάρο με το όνομα κ τηλ. Όσο για τα αδέσποτα, επειδή βλέπω στη γειτονιά μου κ στη δουλειά που αυξάνεται ο αριθμός είτε είναι σκυλιά η γατιά πρέπει να περιοριστεί κάπως αριθμός νομίζω . Κρίμα είναι τα καημένα τα κουταβάκια κ γατάκια να πεθαίνουν στο δρόμο.

 

Εγώ να πω την αλήθεια δεν το βλέπω το θέμα συναισθηματικά. Η (νέα) ζωή και ο θάνατος είναι μεσα στη φύση των ζώων. Πολλά περισσότερα πατημένα κουνάβια θα συναντήσει κανείς σε ένα καλοκαίρι, από όλες τις πατημένες γάτες που θα δει στη ζωή του. Μήπως πρέπει να αρχίσουμε να βάζουμε φάκες για να στειρώσουμε τα κουνάβια; Έτσι θα γλυτώσουν και οι κότες και τα κεραμίδια. Γιατί ειδικά τις γάτες; Και μάλιστα τις γάτες που δεν φορτώνουν εμάς με νέα στόματα αλλά τρέχουν οι ίδιες.

Ναι, όλα τα θηλυκά που είχα στο σπίτι ήταν στειρωμένα αναγνωρίζοντας ότι δεν μπορώ να διαχειριστώ τα γατάκια. Άντε μετά τη πρώτη γέννα. Σαφώς και οι γάτες μετά τη στείρωση έχουν αλλαγμένη συμπεριφορά. Λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Τον αρσενικό όμως δεν θα τον στείρωνα με τίποτα.

Και μου είναι ανήκουστο να στειρώνεις ένα ζώο (να του στερείς δηλαδή τη φύση του) και μετά να το εγκαταλείπεις στο δρόμο. Θεωρώ ότι από τη στιγμή που στειρώνεις ένα ζώο θα πρέπει να του ανοίξεις και το σπίτι σου. Αλλιώς άστο στην ησυχία του.

Τα αδέσποτα γατιά στη γειτονιά μου ζουν μια χαρά. Μαλώνουν, ερωτεύονται, γεννάνε και αργά ή γρήγορα πεθαίνουν. Οι γειτόνοι βγαίνουμε στα μπαλκόνια και τα καταβρέχουμε όταν παραουρλιάζουν και οι καλές κυρίες που τα ταίζουν (πότε-πότε), φροντίζουν να είναι χορτάτα (πότε-πότε). Κανένας ποτέ δεν έχει δηλώσει ενοχλημένος από τα γατιά. Και δεν έχει τύχει να πατήσει κάποιο γατί αυτοκίνητο. Αλλά κι αν γινόταν κάτι τέτοιο, μέσα στη ζωή είναι. Όσα έχουν εξαφανιστεί έχουμε βάσιμες υποψίες ότι τα έχουν εξαφανίσει οι ταλιμπάν του συγκεκριμένου "ζωοφιλικού" συλλόγου. Όσες φορές ρωτήθηκαν για χαμένα γατιά, έδωσαν αόριστες απαντήσεις.

 

Σας συστήνω ανεπιφύλακτα να τσιπάρετε τα ζώα σας. Ειδικά αν κυκλοφορούν εκτός σπιτιού. Αν μάλιστα σκέφτεστε σαν εμένα σχετικά με τη στείρωση, τότε το τσιπάκι θα σώσει το ζώο σας. Κανείς δεν θα τόλμαγε να ευνουχίσει το γάτο μου αν ήταν τσιπαρισμένος. Το λουράκι δεν τον έσωσε. Εγώ φταίω. Και δεν είναι τίποτα το τσιπάρισμα. Το τσιπάκι μπαίνει ανώδυνα και πανεύκολα με μια ένεση, και σε μια στιγμή το γατί γίνεται εντελώς ,,,χάι τεκ.

 

Και μια τελευταία παρατήρηση που πάλι θα ακουστεί παράξενη για ζωόφιλο.

Όπως το σκέφτομαι εγώ δεν είναι το ίδιο πράγμα οι αδέσποτες γάτες με τους αδέσποτους σκύλους.

Δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο από το νόμο επειδή το λέει κάποιος ηλίθιος τάχα "ζωόφιλος"..

Η γάτα είναι ένα πραγματάκι μια σταλιά και οι αδέσποτοι σκύλοι σχηματίζουν αγέλες που μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνες. Πρόσφατο είναι το ατύχημα στη Θράκη με την Αγγλίδα που φαγώθηκε (κυριολεκτικά) από σκύλους. Ο σκύλος δεν είναι σαν τα άγρια ζώα που αναγνωρίζουν τον άνθρωπο στη κορυφή της τροφικής αλυσίδας και τον αποφεύγουν αν δεν προκληθούν. Ο σκύλος είναι εξοικειωμένος με τον άνθρωπο και δεν διστάζει να του επιτεθεί. Ακόμη και χωρίς λόγο. Καθε πεζοπόρος θα σας πει ότι το πιο επικίνδυνο ζώο στα βουνά μας είναι το τσοπανόσκυλο. Και όλοι έχουν να διηγηθούν ιστορίες. Να μη πω για ποδηλάτες.

Γι΄αυτό βγήκα από τα ρούχα μου με τον πρόσφατο ξεσηκωμό αυτών των τάχα "ζωοφιλικών" οργανώσεων κατά της πρόβλεψης σε πρόσφατο νόμο (αν θυμάμαι καλά) για τη συγκέντρωση (όχι θανάτωση) των αδέσποτων σκύλων. Τελικά κατάφεραν να αποσυρθεί αυτή η πρόβλεψη και τα μαντρόσκυλα αφού στειρωθούν θα αφήνονται πάλι ελεύθερα. Και επειδή οι σκύλοι θα συνεχίσουν να εγκαταλείπονται από ανεύθυνους ιδιοκτήτες, το πρόβλημα θα συνεχίσει να υπάρχει είτε το ζώο στειρώνεται είτε όχι. Εδώ το υποχρεωτικό τσιπάρισμα κάθε ζώου είναι πράγματι η λύση κατά της εγκατάλειψης. Και σίγουρα η συγκέντρωση τουλάχιστον των πιο επιθετικών από αυτά. Φέτος το καλοκαίρι βρέθηκα στη Θράκη στη περιοχή του Πόρτο Λάγος λίγο καιρό πριν το ατύχημα με την Αγγλίδα. Ποτέ δεν έχω ξαναδεί τόσα πολλά αδέσποτα και πρέπει να σας πω ότι έτυχε και να φοβηθώ. Όπως αποδείχτηκε δεν είχα άδικο.

[vaggelis 2,070]

Τα τσοπανόσκυλα κάνουν την δουλειά τους .... και ο πεζοπόρος εισβάλλει στο χώρο της αγέλης , και ο λόγος να μας το επιτρέψουν είναι ;

Και οι γάτες όπως και όλα τα ζώα χωρίς εξαίρεση είναι επιθετικά και έχουμε λόγους συμπεριλάβει την κακιά που βρίσκεται σε πλεόνασμα και χωρίς λόγω στα ανθρωποειδή

 

 

 

Sent from my iPad using Tapatalk

[Pant 2,497]

Ενας λόγος που σκέφτομαι να κάνω digital τον αλήτη που υιοθέτησα, είναι τα σκυλιά που τριγυρνάνε σε αγέλες. Ο γάτος κάνει τις βόλτες του και εκτός περιμέτρου, είναι μεν (και) του πεζοδρομίου, έξυπνος και ξέρει να φυλάγεται, αλλά αν γίνει καμιά στραβή και τον πειράξουν τα σκυλιά να μπορώ να αναζητήσω ευθύνες.

[vaggelis 2,070]

Ενας λόγος που σκέφτομαι να κάνω digital τον αλήτη που υιοθέτησα, είναι τα σκυλιά που τριγυρνάνε σε αγέλες. Ο γάτος κάνει τις βόλτες του και εκτός περιμέτρου, είναι μεν (και) του πεζοδρομίου, έξυπνος και ξέρει να φυλάγεται, αλλά αν γίνει καμιά στραβή και τον πειράξουν τα σκυλιά να μπορώ να αναζητήσω ευθύνες.

Χαχαχα δες και την αλήθεια δεν υπάρχει dog-woman υπάρχει η cat-woman ....

 

 

Sent from my iPad using Tapatalk