Leaderboard

Δυστυχώς ήρθε η ώρα του γυρισμού. Εδώ η σεζόν φτάνει σιγά σιγά στο τέλος της και συνήθως τα ξενοδοχεία κάνουν ένα μικρό διάλειμμα. Μερικά ένα μήνα,αλλά δύο ανάλογα την χρονιά. Και αυτό το κάνει πολύ δύσκολη εποχή να ψάξεις για δουλειά , ιδιαίτερα σε αυτήν την covid χρόνια που όλα λειτουργούν κάπως μουδιασμενα. Το ίδιο συνέβαινε και με το ξένοδοχειο που δουλεύω, που μου είχε ήδη προσφερθεί μόνιμη θέση, αλλά η διοίκηση αποφάσισε να μην ανοίξει για την καλοκαιρινή σεζόν. Περιμένουμε να δουν εάν θα επιστρέψει το παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ (που φέτος γίνεται στη Σιγκαπούρη) και μετά θα παρθούν αποφασεις για το πότε και εάν θα ανοίξουν. Δεδομένου ότι εδώ το κόστος ζωής είναι πολύ υψηλό και μετά από μια πολύ καλή επαγγελματική πρόταση που μου έγινε ,πήρα την απόφαση να επιστρέψω για μερικούς μήνες και αμέσως μόλις ξαναβρεθεί κάτι να ξανάεπιστρεψω στην Ελβετία. Γυρνάω βέβαια με μισή καρδιά, καθώς δεν έχω καμία όρεξη να αντιμετωπίσω ξανά ελληνικά αφεντικά και την ελληνική πραγματικότητα που προφανώς είναι πολύ χειρότερη από εδώ. Τουλάχιστον εδώ κάνεις την βόλτα σου άνετα , χωρίς sms και ανούσια πράγματα. Όμως μερικές φορές πρέπει να συμβιβάζεσαι και μου δίνει δύναμη το ότι σίγουρα θα επιστρέψω. Ο χειμώνας μου εδώ ήταν απλά μια εμπειρία που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Τόσο επαγγελματικά ,αλλά και σε επίπεδο ανθρώπων. Ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα δεν είχα σκεφτεί ότι θα δούλευα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, περιτριγυρισμένο από βουνά, δουλεύοντας με ανθρώπους πραγματικούς επαγγελματίες που χαίρεσαι να δουλεύεις για αυτούς. Άνθρωποι από όλο τον κόσμο που ακολούθησαν το πάθος τους για τα βουνά και το πάθος τους να προσφέρουν υψηλή ποιότητα υπηρεσίες... Όπως και εγω... Στο βουνό είχα 34 καταπληκτικές μέρες. Άλλες μόνος, άλλες με καταπληκτική παρέα. Άλλες με διαστημικες πούδρες, άλλες με καταπληκτικες , ποιοτικές πίστες, άλλες με σκληρά , όμορφα ανοιξιάτικα χιόνια.Όλες με ήλιο ( εκτός από τις 2 τελευταίες που καιγομουν που φεύγω). Ποτέ δεν πιεστηκα να ανέβω. Τις επέλεξα όλες τις μέρες. Οι περισσότερες στο Parseen . Ομως πολλές ήταν οι μέρες που πηδαγαμε από το Parsenn στο Madrisa και από το Rinenhorn στο jakobshorn. Φεύγω από δω χαμογελαστός , αφού για μερικούς μήνες έζησα αυτό που χρόνια σκεφτόμουν αλλά δεν τολμούσα. Κυρίως γιατί έλεγα στον εαυτό μου ότι δεν είμαι δυνατός σαν χαρακτήρας για μια τέτοια αλλαγή και ικανός σαν επαγγελματίας για να δουλέψω σε τέτοιο υψηλό επίπεδο. Τώρα ξέρω ότι είμαι... Σας ευχαριστώ για την παρέα.Εύχομαι σε όλους καλή συνέχεια και σε λίγο καιρό ελπίζω να είμαι ξανά εδώ να σας μπαίνω στο μάτι με τις αναρτήσεις μου....

Εγώ αυτό που ξέρω είναι ότι σε μια χρονιά που υπήρξαν ελάχιστα να μας θυμίζουν το αγαπημένο μας άθλημα, αυτό το νήμα μας κράτησε όλους σε επαφή με την χιονοδρομία και μας θύμισε ποσό υπέροχα περνάμε στα χιονισμένα βουνά. Να είσαι σίγουρος ότι αυτές οι ιαχές χαράς που έβγαλες εσυ χτες στην πούδρα κουδούνισαν στο κεφάλι όλων όσων έχουμε την τύχη να τσουλάμε στο χιόνι. Σε ευχαριστούμε Χριστοφορε που μοιράστηκες μαζί μας αυτή την υπέροχη εμπειρία και ομόρφυνες το φτωχό -ελέω κορονοϊού- φετινό περιεχόμενο του forum!

Με αυτήν την εικόνα με υποδέχτηκε το Davos πρίν από μερικούς μήνες... Και με τη ίδια με ξεπροβόδισε...

Άλλη μια επική μέρα έφτασε στο τέλος της. Δεν ξέρω εάν θα μου επιτρέψετε την φράση, αλλά θα την πω... Παρά πολύ χιόνι...τόσο που δεν χρειάζεται...? Το χιόνι πλέον έχει γίνει απίστευτα βαθύ και πολύ δύσκολο και προφανώς επικίνδυνο. Σήμερα χάσαμε μια κοπέλα που ήταν μαζί μας και αυτή είχε πέσει μέσα στην ρίζα ενός δέντρου και δεν μπορούσε να βγεί. Στο τσακ γλιτώσαμε την διάσωση....και προφανώς τα χειρότερα. Το βουνό μας έκανε δωράκι και είχαμε μερικές ώρες καλής ορατότητας για την τελευταία μας μέρα στο βουνό για φέτος, αφού αύριο επιστρέφουμε Ελλάδα. Καταπληκτική μέρα και πόδια πράγματικα καταστραμμένα. Άτιμο πράγμα η πούδρα ?

παρατηρησα τον χαρτη πολυ αναλυτικος,σε ραχη βουνου ειδικα στις αλπεις ουτε μια..σε κατι καμπους και κατι βουρκους ειναι οι περισοτερες,τελευταιο post για το θεμα δεν ξαναγραφω.

???????? Να γελάσουμε η να κλάψουμε....

Σε μια μόνο μέρα από καθαρού δρόμους, δέντρα , πεζοδρόμια φτάσαμε σε σχεδόν μέτρο χιόνι... Τι υπέροχο πράγμα να ξυπνάς σε κάτι τέτοιο...

Εδώ ο Παναγιώτης σε μια χορευτική πιρουετα σε σκηνικό φτιαχμενο αποκλειστικά από την φύση...

Τώρα τι να γράψω για αυτή την μέρα.... καταρχήν να γράψω ότι χιόνιζει κατά διαστήματα δυνατά και συνεχόμενα 2 μέρες και δεν θα σταματήσει για τις επόμενες 2. Η μέρα ξεκίνησε με ραντεβού στο νοσοκομείο για τέστ κορονοιου αφού την Τετάρτη θα επιστρεψω Ελλάδα. Είχαμε κανονίσει να πάρουμε μαζί τα τσιμπραγκαλα μας για να ανέβουμε κατευθείαν στο βουνό μετά το τέστ , αφού το νοσοκομείο είναι δίπλα στο jakobshorn ,αλλά όταν είδαμε το ποσό ομίχλη και το ποσό δυνατά χιόνιζει το πρωί θεωρήσαμε ότι δεν θα ανοίξει τπτ. (Σκεπτόμενος ελληνικά ο αδαής) Περνώντας όμως από το jakobshorn ήταν όλα ανοικτά. Έτσι βουρ στο σπίτι ,κράνος , εξάρτηση και τρέχοντας στο βουνό. Προφανώς η ορατότητα στα ψηλά ήταν χάλια , όμως η ποιότητα του χιονιού ήταν κάτι το μαγικό. Το ανεπανάληπτο... Εάν έκανες καμία απότομη γρήγορη στροφή, το χιόνι σε βαρατε στην μούρη και πραγματικά πνίγοσουνα. Ποιότητα χιονιού ..choking.....?? Σε μερικά σημεία ενώ πήγαινες στα τυφλά , ξαφνικά ένιωθες μια κρυάδα στα μπούτια σου και κατάλαβενες ότι έχεις πλέον σταματήσει και το χιόνι είναι μέχρι την μέση. (Και είμαι 1.93 ). Προσωπικά δεν έχω ξανασκιαρει τόσο βαθύ χιόνι ποτε... Και έτσι κατεβήκαμε χαμηλότερα μέσα στα δέντρα. Στα δέντρα το χιόνι ήταν ακόμα πιο βαθύ και πολύ δύσκολο να στρίψεις , αλλά η μαγεία του τοπίου, οι φωνές, τα γέλια, το θαψιμο και η κατρακύλα στο χιόνι μας κράτησαν εκεί μέχρι το κλείσιμο.... γυρίσαμε όλοι στο σπίτι τελείως μούσκεμα , με χιόνι μέχρι και στις τσέπες και τα μυαλά μας γεμάτα υπέροχες φωτογραφίες. Σίγουρα μια από τις καλύτερες μέρες που είχα ποτέ στο βουνό ...(εάν όχι η καλύτερη) . Νομίζω έκλεισε λίγο η φωνή μου από τα πολεμικά ουρλιαχτά μου που αντιχουσαν ανάμεσα στα δέντρα.

Αν και θα πρότεινα το πρώτο σου ταξίδι να είναι εντός πίστας καθώς τα ευρωπαϊκά χιονοδρομικά δεν συγκρίνονται με τα δικά μας και αφού ψάχνεσαι για εκτός πίστας!!!! έχω την παρακάτω πρόταση. Θα πας Verbier. Έχει σηματοδοτημένο εκτός πίστας που σε πάει λιφτ, και είναι ανοιχτό και τεράστιο πεδίο. Αν σου έχει ρίξει και φρέσκο την έκανες λαχείο. θα μείνεις στο La tzoumaz και συγκεκριμένα στο διαμέρισμα https://locationsenvalais.com/en/switzerland/la-tzoumaz/la-tzoumaz-appartement-situe-a-100m-de-la-station-pour-4-pers /(60 μέτρα από το λιφτ που θα σε οδηγήσει στο Verbier). Θα πληρώσεις στον ιδιοκτήτη (Heiko Merten γερμανός που το έχει αγοράσει και το επινοικιάζει) γύρω στα 700-800 για 4 άτομα, θα τρώτε και θα πίνετε στο apartment. θα πάτε με 169€ αεροπορικό για Ζυρίχη. Από εκεί θα πάτε μέσω αυτής της ιστοσελίδας https://www.sbb.ch/en με τρενάκι μέχρι λίγο πριν το La tzoumaz και από εκεί με λεωφορειάκι μέχρι τον προορισμό σας. Το πάσο για τα λιφτς έχει 355 ch + 30ch περίπου ασφάλεια χιονοδρομικού που θα την αγοράσεις ότι και να γίνει. Με μια γρήγορη το παραπάνω κοστίζει: Αεροπορικό 169€ για Ζυρίχη Τρενάκι 130ch περίπου. Κάρτα λιφτς 388ch με την ασφάλεια. Apartment 200€ περίπου. Βγαίνει περίπου 800€ και ότι φάτε και ξοδέψετε εκεί.Για Ελβετία η πρόταση είναι τσάμπα. Και όλα τα παραπάνω τα γράφω επειδή το έχω δει το έργο. Α και να μην ξεχάσω. Το Verbier είναι ακριβό ...πολύ ακριβό... πιο ακριβό πεθαίνεις.Μπορείτε όμως να φάτε ένα μπεργκερ στο Verbier με 13€ περίπου. Επίσης να το χαρείτε με τα σκι σας επειδή τα λιφτς σε βγάζουν μέσα στο χωριό. Disclaimer!!!! Ζήτησες εκτός πίστας. Το ταξίδι είναι προσανατολισμένο στο εκτός πίστας. Το La tzoumaz είναι ένα μικρό μέρος με super market και κάποια εστιατόρια. Αν ψάχνετε night life με τους φίλους σου τότε σβήσε αυτομάτως την πρότασή μου.