Leaderboard

Καλημέρα και Χρόνια Πολλά. Πιστεύω ότι την ταινία "Καλάβρυτα 1940" πρέπει να την δούμε όλοι. Για να μην ξεχνάμε τι έγινε εκεί, αλλά και σε όλη την Ελλάδα.

Όντας σαστισμένος/ στεναχωρημένος βλέποντας τι συνέβει στον συνάνθρωπο μας στα "καλά καθούμενα", προτείνω να αναλογιστούμε την ιδιαιτερότητα του Βουνού, αντι να σκεφτούμε ΠΟΙΟΣ ΦΤΑΙΕΙ. Το ΒΟΥΝΟ (υψομετρική διαφορά) σε σχέση με το ΙΣΩΜΑ (πεδιάδα, παραθαλλάσια-παραποτάμια περιοχή) πάντα περιείχε σε μεγαλύτερο βαθμό το ΔΥΣΚΟΛΟ (δυσπρόσιτο, επικίνδυνο, απρόβλεπτο, ασυνήθιστο, ιδιαίτερο, απαιτητικό). Αυτό το ΔΥΣΚΟΛΟ το κρατούσε γενικά μακριά από την καθημερινότητα του ανθρώπου έως και πριν κάποιες δεκαετίες. Αυτό το ΔΥΣΚΟΛΟ είναι όμως και η ΓΟΗΤΕΙΑ του,(paradox of mountain tourism) που μας έλκει σε αυτό, ιδιαίτερα τον χειμώνα που γίνεται ακόμα πιο ΔΥΣΚΟΛΟ. Αυτή ΔΥΣΚΟΛΊΑ αντιμετωπίζεται με ...ΑΣΚΗΣΗ, ομαδικότητα/ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, εγρήγορση/ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο. Κι όταν ο σύγχρονος, ατομοκεντρικός, "παραγωγικός" άνθρωπος ξεχνά την αναγκαιότητα αυτών των ιδιοτήτων (βλ. "zapping" tourism), έρχεται το ΒΟΥΝΟ και του τις θυμίζει, επώδυνα. ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ νά'χουμε...με ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ αλλά και με ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΥΣ. Φωτό από γαλλική εκστρατεία προώθησης του ορεινού τουρισμού σε ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ με δασκάλους χιονοδρομίας. Υπενθύμιση του ΒΟΥΝΟΥ στην καρδιά της ΠΟΛΗΣ. Αν μη τι άλλο, δεν περνά απαρατήρητο...