Leaderboard

“Cervino the One” Project: Matterhorn Ski Paradise Plans Dramatic Overhaul of the Connection from Cervinia, Italy, to Zermatt, Switzerland Julia Schneemann | August 23, 2025 | Artist render of the new top station at Plateau Rosá at 3,480 m. | Image: Cervino The Italian side of the cross-border ski area Matterhorn Ski Paradise has announced its biggest lift upgrade in decades, aimed at dramatically improving access from Italy to Switzerland. The ski area, which combines Zermatt on the Swiss side and Cervinia on the Italian side, is managed separately but offers a combined ski pass for visitors to the interconnected ski area. Zermatt Bergbahnen GmbH runs lift operations on the Swiss side while Cervino S.p.A runs lift operations on the Italian side. On Friday, August 22, Cervino S.p.A. held a public presentation in which the Italian operator introduced its project “Cervino – The One,” a modernization that will improve ease of access and capacity from Breuil-Cervinia to Plateau Rosà. The €200 million package is designed to speed and weather-proof the main Italian approach to Plateau Rosà, where skiers and snowboarders connect to Zermatt and the Matterhorn Alpine Crossing. Under the “Cervino the One” project, the old three-stop connection from Breuil-Cervinia to Plateau Rosa will be changed to a two-stop connection, cutting the travel time down to around 15-20 minutes from the bottom station at 2,050 meters (6,726 feet) to the top at 3,480 meters (11,427 feet) and almost tripling hourly capacity. The Italian side of Matterhorn Ski Paradise. The One project is marked in light grey in the map, the chairlift connections can be seen to the left of the gondola/tramway option. | Image: Matterhorn Ski Paradise At the moment, skiers and snowboarders on the Italian side have to take either a six-person gondola or 85 person cable car from Breuil-Cervinia to Plan Maison at 2,550 meters (8,366 feet), then take a 12-seater gondola from there to Cime Bianche Laghi at 2,814 meters (9,318 feet), and then connect on to the 125-person cable car to the top in order to get to the Theodul Glacier on the Swiss side. There is also a series of chairlifts that can be used to cross to Switzerland, bypassing the Theodul Glacier, but these are often on wind-hold as they are in a rather exposed location, notorious for strong windgusts. The “Cervino the One” project will feature Leitner 3S Symphony cabins. | Image: Cervino In the future, this journey will be much less complicated, with two Leitner 3S replacing the currently three-lift-chain, while keeping the bottom and top station altitudes of Breuil-Cervinia, Plan Maison, and Plateau Rosá the same. Leitner’s 3S is a so called tricable gondola lift, which is a cable car system, that combines the benefits of a gondola lift with those of a reversible cable car system. The system will operate at a speed of 8.0 meters per second and cabins will have a capacity of 30 people in total—24 seated and six standing. The cabins will travel 36 seconds apart, allowing for an hourly capacity of 3,000 people. The first section of the new connection will have a total travel time of 4 minutes and 28 seconds while the second section will take 9 minutes 22 seconds. In addition, the three old stations will be replaced with brand-new, state-of-the-art buildings, featuring shops, bars, restaurants, day care centers, and warehouses. There will be a fast-track option at the mid-station at Plan Maison for direct connection to the top. The interior of the Leitner 3S Symphony cabins which offer 24 seats and standing room for an additional 6 persons. The cabins offer internal ski racks and non-slip rubber flooring. | Image: Cervino Once on Plateau Rosà, skiers, snowboarders, and sightseers can continue into Switzerland via the Matterhorn Alpine Crossing—the year-round cableway connection completed in 2023 or access the Matterhorn Ski Paradise ski area. Cervino’s upgrades are meant to dovetail with that Swiss investment by removing an Italian-side bottleneck and improving resilience on stormy or high-wind days. An artist render of the new mid-station at Plan Maison which will provide access to the gondola to Plateau Rosá as well as Cime Bianche Laghi. | Image: Cervino While “The One” presentation confirmed the lift types, design, and capacities, a detailed construction calendar was not provided. Cervino S.p.A. has tapped a local consortium led by Leitner with construction partners Cogeis and Ivies for design and delivery. Those firms have a long track record in high-alpine ropeways across the Aosta Valley and the Alps, including detachable gondolas and large-span trams comparable to what Cervino plans here. The project now moves into the authorization and procurement stages; phasing is expected to stage works over multiple summer seasons to avoid peak-winter disruption. As of publication, Cervino S.p.A. has not released firm opening dates. The connection from Italy to Switzerland at the Matterhorn Ski Paradise is a notorious bottleneck, keeping many visitors on the Swiss side. Taking the hourly capacity from only 1,250 people per hour for the Plan Maison-Plateau Rosá cable car to 3,000 people per hour for the new Leitner 3S system will almost triple the capacity, alleviating queues in peak periods and future-proofing the Italian side of the ski area. Budgeted at €200 million, the project now enters permitting and phasing, with detailed capacities and dates to follow from Cervino S.p.A. The bottom station of the new project at Breuil-Cervinia. | Image: Cervino https://snowbrains.com/cervino-the-one-project-matterhorn-ski-paradise-plans-dramatic-overhaul-of-the-connection-from-cervinia-italy-to-zermatt-switzerland/

Το σύνδρομο της νεκρής ελάτης Από την άνοιξη τα δασαρχεία σε Στερεά Ελλάδα και Πελοπόννησο έβλεπαν «επιδημία» ξήρανσης στα δάση. Πώς εξηγείται το φαινόμενο; Μπορεί να αντιμετωπιστεί; Φόρτωση Text-to-Speech... «Κατάστικτα» από ξερά δέντρα είναι από την άνοιξη πολλά δάση στην Κεντρική και Νότια Ελλάδα, με τις περιοχές που προέκυψαν από τεχνητή αναδάσωση να αποδεικνύονται πιο ευάλωτες. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι το φαινόμενο δεν είναι πρωτόγνωρο, αλλά πλέον οι συνθήκες είναι διαφορετικές. Οφείλεται στη δραματική και ραγδαία μεταβολή των βιοκλιματικών ζωνών της χώρας, προς το θερμότερο και το ξηρότερο, λόγω της κλιματικής αλλαγής. Η ξήρανση δέντρων καθιστά τα δάση πιο ευπαθή σε προσβολές εντόμων και βέβαια σε δασικές πυρκαγιές. Οι δασικές υπηρεσίες όμως πρέπει να περιμένουν το φθινόπωρο για να δράσουν, προκειμένου να μην επιδεινωθεί το πρόβλημα. Τα πρώτα SOS Οι εκτεταμένες, σε κάποιες περιοχές, ξηράνσεις δασικών εκτάσεων άρχισαν να καταγράφονται από την άνοιξη από αρκετά δασαρχεία ανά την Ελλάδα. Οι περισσότερες αναφορές προέρχονται από τις δασικές υπηρεσίες της Πελοποννήσου και της Στερεάς Ελλάδας και αφορούν τη νέκρωση ελάτων. Το υπουργείο Περιβάλλοντος κινητοποίησε τους ερευνητικούς του φορείς, το Ινστιτούτο Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων στην Αθήνα και το Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών στη Θεσσαλονίκη, οι οποίοι πραγματοποίησαν αυτοψίες. Η νέκρωση των ελάτων σε κάποιες περιπτώσεις αφορά μεμονωμένα δέντρα, σε αρκετές όμως έχει εξαπλωθεί σε μεγάλο βαθμό. Από την εξέταση των προσβεβλημένων ελάτων σε διάφορες περιοχές εντοπίστηκαν πολυάριθμες προνύμφες ξυλοφάγων εντόμων. Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του διευθυντή του Ινστιτούτου Δασικών Ερευνών Σάββα Καζαντζίδη προς το υπουργείο Περιβάλλοντος. Οπως περιγράφει (σε έγγραφο που εστάλη στα τέλη της άνοιξης), στην περιοχή ευθύνης του δασαρχείου Καλαβρύτων «το πρόβλημα εντοπίζεται τόσο μετά το χωριό Βρώσθενα (Δήμος Διακοπτού) όσο κυρίως στην ευρύτερη περιοχή του Μεγάλου Σπηλαίου αλλά και των Καλαβρύτων, όπου διαπιστώθηκαν νεκρώσεις ελάτης, ειδικά σε θέσεις με έντονες κλίσεις και έντονα βραχώδη εδάφη». Σε ορισμένες περιπτώσεις οι νεκρώσεις είναι σε μεμονωμένα δέντρα, σε αρκετές όμως έχουν εξαπλωθεί σε μεγάλο βαθμό. Από την εξέταση των προσβεβλημένων ελάτων σε διάφορες θέσεις εντοπίστηκαν πολυάριθμες προνύμφες ξυλοφάγων εντόμων. Ανάλογη ήταν και η εικόνα σε περιοχές της Λιβαδειάς, όπου διαπιστώθηκαν εκτεταμένες νεκρώσεις ελάτων στην ευρύτερη περιοχή της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως Θεοτόκου Ιερουσαλήμ (Δαύλεια), αλλά και σε ελατοδάση της Φθιώτιδας και της Κυνουρίας. «Το πρόβλημα εντοπίζεται επίσης σε όλα τα πευκοδάση της Αττικής και της Θεσσαλονίκης, ιδίως στις περιοχές που προέρχονται από τεχνητές αναδασώσεις παλαιότερων ετών, γιατί τα εδάφη εκεί είναι υποβαθμισμένα, λ.χ. στο όρος Αιγάλεω», εξηγεί στην «Κ» ο γενικός διευθυντής Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος του ΥΠΕΝ Βαγγέλης Γκουντούφας. «Οι δασολόγοι διαπιστώνουν ότι νεκρώνονται τα δέντρα που είναι πιο ασθενικά – γι’ αυτό παρατηρούμε είτε μεμονωμένες ξηράνσεις είτε ομάδες ξεραμένων δέντρων γύρω από τα αρχικά προσβεβλημένο. Κύρια αιτία είναι η ξηροθερμία και η παρατεταμένη ανομβρία και δευτερογενώς η προσβολή από έντομα και μύκητες. Το φαινόμενο δεν είναι πρωτοφανές – είχαμε εκτεταμένες ξηράνσεις δέντρων κατά τη μεγάλη ξηρασία του 1987. Η διαφορά είναι η έκταση του φαινομένου, που καταγράφεται πλέον έντονα στην Πελοπόννησο, στη Βοιωτία, στη Φωκίδα, στην Ευρυτανία και σε άλλες περιοχές και βέβαια στα χαμηλότερα υψόμετρα (για τα ελατοδάση, κάτω των 900 μέτρων)». «Υπάρχει μεγάλο θέμα ξήρανσης δέντρων ακόμη και στη Βόρεια Ελλάδα. Για παράδειγμα, έχουν καταγραφεί νεκρώσεις δέντρων στο Φαλακρόν Ορος στη Δράμα», αναφέρει ο Γιάννης Κόκκορης, δασολόγος και επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Αειφορικής Γεωργίας του Πανεπιστημίου Πατρών. «Κατά βάσιν το φαινόμενο παρατηρείται σε δάση ελάτης και πευκοδάση, αλλά και σε άλλα είδη: έχουν πληγεί δάση ολόκληρα από βελανιδιές και οξιές και βέβαια μεικτά δάση. Ενα παράδειγμα που σίγουρα έχουν πολλοί δει είναι οι ξηράνσεις στα δάση κατά μήκος της Εγνατίας Οδού στην Πίνδο». «Η ξήρανση των δασών μεγάλων υψομέτρων (ελάτη, μαύρη πεύκη κ.λπ.) δεν είναι ένα πρόσφατο φαινόμενο, ούτε κάτι το οποίο δεν είχε προβλεφθεί», λέει ο Παναγιώτης Δημόπουλος, καθηγητής στο τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών και πρόεδρος της Ελληνικής Βοτανικής Εταιρείας. «Ξηράνσεις στα δάση ψυχρόβιων κωνοφόρων στην Πελοπόννησο και αλλού έχουν συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν, ήδη από τη δεκαετία του ’60. Τα δάση κατάφεραν μέχρι σήμερα να επανέλθουν, τόσο φυσικά, όσο και με τις ενεργές διαχειριστικές παρεμβάσεις της επιχειρησιακά παντοδύναμης κατά το παρελθόν δασικής υπηρεσίας. Παρ’ όλα αυτά, οι ξηράνσεις που καταγράφονται τα τελευταία χρόνια, με αποκορύφωμα τη φετινή χρονιά, όπου ολόκληρα ορεινά μεσογειακά ή ψυχρόβια δάση κωνοφόρων εμφανίζονται σχεδόν πλήρως ξηραμένα, σε διάφορα βουνά της Ελλάδας, είναι απογοητευτικές τόσο ως εικόνα, όσο και γιατί μας κάνουν να αναλογιζόμαστε τους λόγους που φτάσαμε ώς εδώ». Η μελέτη Σύμφωνα με τον κ. Δημόπουλο, οι αιτίες δεν είναι πλέον περιστασιακές. «Η κλιματική αλλαγή είναι παρούσα εδώ και πολλά χρόνια και μάλιστα πολύ καλά τεκμηριωμένη σε σχέση με την πιθανή εξέλιξή της, αλλά και τις επιπτώσεις που έχει στη βλάστηση και γενικά στο περιβάλλον (καλλιέργειες, υδατικούς πόρους, πυρκαγιές). Σε πρόσφατη έρευνα για την Ελλάδα που προέκυψε από τη συνεργασία του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών και του Πανεπιστημίου Πατρών, τεκμηριώνεται η δραματική και ραγδαία μεταβολή των βιοκλιματικών ζωνών της χώρας προς πιο θερμές και ξηρές ζώνες, γεγονός που συνεπάγεται ότι ορισμένα είδη φυτών και τύποι οικοσυστημάτων ήδη δέχονται ανελέητες περιβαλλοντικές πιέσεις, στις οποίες αδυνατούν να προσαρμοστούν, αποτέλεσμα των οποίων είναι σε μεγάλο βαθμό και οι παρατηρούμενες ξηράνσεις». «Εχει τεκμηριωθεί επιστημονικά ότι το εδαφικό νερό, αυτό που έχει στη διάθεσή του το φυτό, χάνεται πλέον ολοένα και πιο γρήγορα», λέει ο κ. Κόκκορης. «Περαιτέρω η μείωση των χιονοπτώσεων περιορίζει την ταμίευση νερού στον υδροφόρο ορίζοντα, άρα και την παροχή των πηγών. Ολες αυτές οι μεταβολές συμβαίνουν γρήγορα και πολλά δέντρα δεν προλαβαίνουν να προσαρμοστούν». Πώς εκτιμούν οι επιστήμονες ότι θα εξελιχθεί η κατάσταση; «Για τα ψυχρόβια δάση κωνοφόρων των μέσων και μεγάλων υψομέτρων (κυρίως η ελάτη και η μαύρη πεύκη που καταλαμβάνουν τις εκτενέστερες επιφάνειες) υπάρχουν δύο σενάρια», επισημαίνει ο κ. Δημόπουλος. «Ή θα οδηγηθούν στην ξήρανση (λόγω έλλειψης ατμοσφαιρικών κατακρημνισμάτων –βροχή, χιόνι, χαλάζι κ.ά. και κατάλληλων θερμοκρασιών ή/και δευτερογενών προσβολών) και σταδιακά στην αντικατάστασή τους από πιο ανθεκτικά στην ξηρασία και στη θερμοκρασία είδη. Ή θα γίνουν “θύματα” πυρκαγιών (και πιθανότητα μεγα-πυρκαγιών, λόγω της έκτασης, του αναγλύφου και της διαθέσιμης καύσιμης ύλης), με σχεδόν αδύνατη τη φυσική τους αναγέννηση, αφού αποτελούνται από είδη μη προσαρμοσμένα στην πυρκαγιά. Πρόσφατο παράδειγμα η μεγάλη πυρκαγιά στον Φενεό». Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι υπό τις συνθήκες αυτές, η ενίσχυση του ρόλου των δασικών υπηρεσιών είναι κρίσιμη. «Με δεδομένη την εγκατάλειψη της υπαίθρου αλλά και της κτηνοτροφίας, τα δάση μας δεν καθαρίζονται από τα νεκρά δέντρα. Είναι λοιπόν σημαντικό να παρέμβουν οι δασικές υπηρεσίες με επαρκή χρηματοδότηση, εφαρμόζοντας μέτρα διαχείρισης. Βέβαια, οι δασικές υπηρεσίες είναι εδώ και χρόνια αποδυναμωμένες και αυτό επηρεάζει τις δυνατότητες που έχουν για παρέμβαση», εκτιμά ο κ. Κόκκορης. «Η από επιλογή υποβάθμιση του ρόλου της Δασικής Υπηρεσίας, υπό την πίεση της αναβάθμισης της Πολιτικής Προστασίας και του μοντέλου υπερεξοπλισμού καταστολής πυρκαγιών, δεν αφήνει περιθώριο (σε πόρους και ανθρώπινο δυναμικό) εκπλήρωσης του καθορισμένου από το Σύνταγμα σκοπού της: της ενεργού προστασίας και διαχείρισης των δασών και δασικών εκτάσεων της χώρας», τονίζει ο κ. Δημόπουλος. «Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η σε πολλές περιπτώσεις αδυναμία υλοτόμησης και απομάκρυνσης μέχρι και μερικών ξηρών δέντρων, λόγω έλλειψης άμεσα διαθέσιμων πόρων, ώστε να αποτραπούν οι δευτερογενείς προσβολές από έντομα οι οποίες επεκτείνονται και σε υγιή άτομα και τελικά οδηγούν σε μαζικές ξηράνσεις». Επεμβάσεις το φθινόπωρο Από την πλευρά της δασικής υπηρεσίας, ο κ. Γκουντούφας σημειώνει ότι και πόροι και γνώση υπάρχουν – επεμβάσεις όμως δεν μπορούν να γίνουν εν μέσω θέρους. «Πρέπει τα νεκρωμένα δέντρα να απομακρυνθούν ή, αν αυτό δεν είναι εφικτό, να αποφλοιωθούν. Για την Αττική και τη Θεσσαλονίκη, θα γίνει μέσω του Antinero ειδική εργολαβία για να απομακρυνθούν τα ξερά δέντρα. Για τα ελατοδάση στην υπόλοιπη Ελλάδα θα δοθούν πόροι από το Πράσινο Ταμείο, κατόπιν αιτημάτων των κατά τόπους δασικών υπηρεσιών. Οι επεμβάσεις όμως μπορούν να γίνουν μόνο από το φθινόπωρο έως την άνοιξη, περίοδο κατά την οποία τα έντομα ζουν μέσα στον φλοιό των προσβεβλημένων δέντρων σαν νύμφες. Αν το κάνεις τώρα, θα απελευθερώσεις τα έντομα, κάτι που θα προκαλέσει μεγαλύτερη καταστροφή στα όμορα δέντρα». «Οι ξηράνσεις που βλέπουμε φέτος στα δάση μας είναι ίσως το τελευταίο “καμπανάκι” της φύσης, που μας “ζητάει”, ακόμη μια φορά, απεγνωσμένα δράση, συνεργασία και προσαρμοσμένο τρόπο άσκησης των δραστηριοτήτων μας, σε τοπικό περιφερειακό και πλανητικό επίπεδο», καταλήγει ο κ. Δημόπουλος. «Αλλά το αν θα ακούσουμε αυτό το ξεκάθαρο μήνυμα της φύσης και θα ανταποκριθούμε, είναι πάντα στο χέρι μας». https://www.kathimerini.gr/society/563777044/to-syndromo-tis-nekris-elatis/