Leaderboard

Οταν ήμασταν ποιο μικρή στα πηγαδια και μια φωτογραφια σταθμος και ντοκουμενο..

Αρκετή ομίχλη σήμερα, αλλά με καλό χιόνι και λίγο κόσμο. Κούμπωσα τις πρώτες αξιοπρεπείς στροφές της σεζόν (13 Φεβρουαρίου! ), και θυμήθηκα τι είναι αυτό που μου αρέσει τόσο πολύ στο άθλημα. Ο κόκκινος Βάκχος ήταν εξαιρετικός, απλά τον κατέβαινες μόνο με την αίσθηση καθώς είχε το απόλυτο whiteout. Η κόρη έκανε αρκετά baby πάνω κάτω και ένα μάθημα με εξαιρετική δασκάλα που βρήκε το κουμπί της. Το ιδιαίτερο έχει πάει… €55 για μια ώρα! Στο τέλος την ανέβασα στον πρώτο της Αίολο, αλλά έχουμε δουλειά ακόμα μέχρι να μπορεί να τον κατεβαίνει με άνεση. Ο Βάκχος δεν έχει πλέον τηλεκαμπινες. Γιατί ρε παιδιά; Αυτό σημαίνει ότι κάθε φορά που ανεβαίνεις με την Αφροδίτη πρεπι να ανεβοκατεβαίνεις τις σκάλες της διάβασης για να πάρεις το 6απλό. Το συνδετικό δεν λειτουργούσε το πρωί (φαντάζομαι λόγω αέρα), οπότε δεν έχω ιδεα τι γινόταν στην Φτερόλακα, αλλά ούτως ή άλλως η κόρη ήταν στο baby στα Κελάρια και απαιτούσε σε κάθε κατεβασιά να περνάω να την βλέπω πόσο ωραία πηγαίνει, οπότε η μέρα πέρασε στα Κελάρια αποκλειστικα. Ακολούθησε γευμα στην Αράχοβα και μετά γλυκό υπερπαραγωγή. Φύγαμε από το χιονοδρομικό +1 κιλό ο καθένας και στα πρόθυρα του διαβήτη… ήταν μια μέρα μακριά από την πόλη, στο βουνό που αγαπάμε, και ήταν καλά.

Μαύρη δεν πατάνε παραδοσιακά ποτέ . Ούτε ειναι μαύρη . Αν έχει φρεσκο χιόνι καλύτερα που δεν πατάνε . Η κεντρική είναι μια κόκκινη απαιτητική με σκληρό χιόνι, δύσκολη με παγωμένο. Δυστυχώς ειναι μια μεγάλη ευθεία. Η Πισοδερίου είναι μια γρήγορη μπλε , μεγάλη σε μήκος , με ωραία χάραξη και στροφές . Θέλει καλή φυσική κατάσταση για να την βγάλεις μονοκοπανιας . . Η τουριστική είναι μια εύκολη μπλε ,όταν δεν έχει πόρτες . Συνήθως έχει κίνηση . Οι δύο δρόμοι είναι ωραίες διαδρομές ,εύκολες , ονειρικες όταν έχει χιονόπτωση. Και τα δύο ξεκινάνε από την κορφή πίσω από την Πισοδερίου. Η αριστερή συνδέεται και με την τουριστική πιο κάτω . Σε βγάζει σε αρκετά εύκολες διαδρομές μέσα στις οξυές .Καταλήγει και στο σαλέ και στο καταφύγιο . Ο δεξιός δρόμος είναι το μυστικό του Πισοδερίου . Θέλει οδηγό ή ανοχή στην ταλαιπωρία αν μπεις μέσα στα δένδρα . Καταλήγει στην βάση του κάτω λιφτ . Ένα μεγάλο και ωραίο κομμάτι μέσα στις οξυές καταλήγει στον ενδιάμεσο σταθμό . Σαββατοκύριακο με πούδρα γίνεται το έλα να δεις . Το Πισοδέρι είναι βασικά μέσα στα δένδρα . Θες οδηγό που ξέρει για να μην κακοπαθεις . Πιο εύκολο είναι κάτω από τους πυλώνες της κάτω καρέκλας. Αλλά πάντα με πολύ χιόνι εκεί . Πρώτα κατεβαίνεις την πίστα , μετά ανεβαίνεις το λιφτ και κοιτάς κάτω τι γινεται .