mil

Κατ'αρχήν ενεκρίθει ό,τι έχει να κάνει με τον οικονομικό έλεγχο επισήμως. Αν και θεωρητικά είναι σωστή η αναγραφή κάποιων παρατηρήσεων του ενός εκ την ελεγκτών, κατά την γνώμη μου αυτά είναι κάποια ζητήματα που θα πρέπει να συζητηθούν αφ'ενός εντός του συλλόγου, αφ΄ετέρου με προσεκτικότερη διατύπωση. Δεν καταλογίζω πρόθεση, θεωρώ ότι η ειλικρίνεια και οι καλές προθέσεις είναι το μεγαλύτερο όπλο και ο σωστότερος σύμμαχος για να πάμε μπροστά, όμως μπορεί να δημιουργηθούν εσφαλμένες εντυπώσεις ακόμα και από κάποια λεπτομέρεια ανούσια που δημιουργείται από κάποια άτυχη διατύπωση. Τι εννοώ. Αν κάποιος τρέχει για τον σύλλογο και είναι ούτως ή άλλως γνωστό ότι κάνει σειρά προσωπικών εξόδων για σκοπούς που δεν αποτελούν προσωπικούς στόχους, αλλά κοινούς συλλογικούς στόχους (οι οποίοι φέτος επιτεύχθησαν μετά από τόσα χρόνια και αποτελούν το αποτέλεσμα συσσωρευμένης προσπάθειας ετών), τόσο παράλογο είναι ο άνθρωπος αυτός όχι μόνο να έχει την ηθική ανταμοιβή και την συμπάθεια και αναγνώριση μας, αλλά να πάρει και κάποια από τα έξοδα που έκανε για τον σύλλογο, δηλαδή για όλους εμάς σε τελευταία ανάλυση; Τώρα το πως προσδιορίζεται αυτό, ίσως το πιο σωστό είναι να το σημειώνουν οι οικονομικοί ελεγκτές και να γίνεται αποδεκτό από την ΓΣ, ή ίσως κάποια άλλη διαδικασία. Ας μην εκπέμπεται όμως η εικόνα του ζήτουλα, που διαφαίνεται σε πολλά μηνύματα και που ο καθ'ένας την εκλαμβάνει κατά το δοκούν. Παράδειγμα:"Ως μέλη του Συλλόγου όμως, είδαμε έξοδα τα οποία κατα τη γνώμη μας θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί και που κατα τη γνώμη μας δε συνδέονται άμεσα με τους σκοπους του Συλλόγου. Τέτοια έξοδα είναι κατά τη γνώμη μας, .........................η πληρωμή πάρκινγκ και μινι μπαρ κατά τη διαμονή μελών του ΔΣ σε ξενοδοχείο στη Philoxenia". Η παραπάνω διατύπωση που δεν καθορίζει ποσοτικά τα πράγματα μου θυμίζει Στρος Καν, καμαριέρες και paytv. Και όπως είπαν άλλοι, μιλάμε για 3€ μινι μπαρ και 16€ πάρκιγκ. Αν πάω για τον σύλλογο για παρουσίαση στο Χ Υπουργείο, ή στο Υ κανάλι..... και για κάποιο λόγο πάρω κλήση. Ποιος την πληρώνει; Αν πρέπει να βρεθώ στο τάδε μέρος που έχω ανασφάλεια για το αυτοκίνητο μου, θα πρέπει ο σύλλογος να μου πληρώσει το ταξί; το πάρκιγκ; και αν μου το διαρρήξουν το αυτοκίνητο τι θα γίνει; Αν ήσουν εταιρεία, θα διέθετες το εταιρικό αυτοκίνητο, κλπ, κλπ. Όπως είπα δεν καταλογίζω ευθύνη, αλλά ας μην βλέπουμε φαντάσματα. Ας δούμε το πραγματικό ύψος των υποχρεώσεων μας και να μην δίνουμε εσφαλμένες εντυπώσεις.

Αλέξη, τελικά υπάρχουν πολλοί που ήδη έχουν εδώ (στην Ελλάδα) την χιονοδρομία που τους ΑΞΙΖΕΙ. Αναλώνονται σε προσωπικά, καταχθόνια σενάρια αντί να βλέπουν μπροστά. Βρίσκονται σε μία χώρα στο επίπεδο που τους αξίζει. Ας τους ξεπεράσουμε και όσοι θέλουν ας δουν μπροστά. Άλλωστε κουβαλώντας βαρύδια δεν θα μπορέσεις να πας μπροστά.

Ποια είναι η αγαπημένη στάση του Στρος Καν; ....η στάση πληρωμών

Αν το δούμε νηφάλια, δεν νομίζω ότι ισχύει κάτι τέτοιο. Αλλιώς, να το δημισιεύσει με την απαίτηση του και θα τον αποζημιώσω προσωπικά. Όχι τίποτα άλλο, να μην έχω και υποχρεώσεις εδώ κι εκεί! Αλλά ας επανέλθουμε, δεν πιστεύω ότι θα έπεφτε κάποιος μέχρι εκεί. Η Γιώτα νομίζω ότι το έθεσε σε σωστή βάση.

Για τα ποτά του πάρτυ και το μίνι μπαρ, κατά την γνώμη μου έχεις δίκιο. Για τα υπόλοιπα, εφ'όσον συνδυάζονται με παράλληλες κινήσεις που έγιναν για σκοπούς του συλλόγου (κάτι που εύκολα τεκμηριώνεται ή δεν τεκμηριώνεται) νομίζω ότι είναι δικαιολογήσιμα. Όταν δοθούν οι εξηγήσεις θα είναι δθκαιολογημένα ή μη διοκαιολογημένα. Για να είμαστε ειλικρινείς, τα πραγματικά προσωπικά έξοδα του καθ'ενός όταν τρέχει για τον σύλλογο, θα τα εκτιμούσα πολύ περισσότερα. Δεν μπορώ να έχω προσωπική γνώμη (αφού δεν έχω εμπειρία), άρα πρώην μέλη του ΔΣ θα μπορούσαν να το επιβεβαιώσουν ή να το διαψεύσουν. Για παράδειγμα τα έξοδα του κινητού που θα είχα εκτιμώ ότι θα ήταν αρκετά, μη προσδιορίσιμα και αδύνατον να χρηματοδοτηθούν. Δεν ξέρω αν το παράδειγμα είναι αντιπροσωπευτικό, αλλά σίγουρα δεν είναι το μοναδικό. Κατά την γνώμη μου κάνατε πολύ καλά που δώσατε στην δημοσιότητα τα στοιχεία αυτά. Κρίσεις επί των εξόδων, ποια θεωρούνται αποδεκτά και ποια όχι, νομίζω ότι θα είναι χρήσιμες. Οι θέσεις μελών και πρώην μελών του ΔΣ θα ήταν επίσης χρήσιμες.

Εγώ νομίζω ότι τρίζει λίγο.

Γιατί θα πρέπει οι μηχανικοί να αποκλείνουν σώνει και καλά από τον μέσο όρο του νεοέλληνα;

Φυσικά και πρέπει να δίνεται η δυνατότητα σε κάθε επισκέπτη να είναι ενήμερος σε ό,τι θέλει και ενδιαφέρεται να μάθει στα του Συλλόγου. Πάντως θα μου φαινόταν περίεργο κάποιος άγνωστος επισκέπτης να έκανε την εμφάνιση του ανήμερα της ΓΣ και να ήθελε να γίνει πρόεδρος. Πάντως δεν βλέπω έλλειψη ενημέρωσης και στο αρχικό σου σχόλιο δεν εστίασες ούτε εσύ σε κάτι τέτοιο. Για τα υπόλοιπα, καλύτερα από κοντά.

Αν υπήρχε στην αρχαιότητα το σημερινό ΣΤΕ, δεν θα είχε χτιστεί η Ακρόπολη.

Αν και διαφωνώ σε πολλά από το παραπάνω, αυτό νομίζω ότι αξίζει προσοχής: http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1967477 Από την απαισιοδοξία στην αισιοδοξία και ξανά στην απαισιοδοξία για την οικονομία μας. Ο Μάρτιος ήταν μήνας βαθιάς απαισιοδοξίας. Η αίσθηση αυτή προκλήθηκε εν μέρει από την ίδια την κυβέρνηση, η οποία έχει ειδικευτεί στο να τρομάζει τον κόσμο για να τον κρατά, έτσι, πειθαρχημένο. Στις 25 Μαρτίου, ήρθε η θριαμβολογία των Βρυξελλών. Κράτησε λίγο όμως. Στις 15 Απριλίου, ο πρωθυπουργός ζήτησε να παύσει η «παραφιλολογία», τονίζοντας ότι «πολλά ανεύθυνα λέγονται». Διερωτάται κανείς: «Ποιοι είναι τάχα αυτοί που ενεργούν τόσο ανεύθυνα;» Οι απειράριθμοι ξένοι οικονομολόγοι από διάφορες χώρες; Ο κ. Σημίτης; Η κα Βάσω Παπανδρέου; Όποιοι και αν είναι, γεγονός παραμένει ότι στο καθημερινό λεξιλόγιο ξαναμπήκε η έννοια της «αναδιάρθρωσης του χρέους». Πόσοι όμως καταλαβαίνουν πράγματι τι σημαίνει ο συγκεκριμένος όρος; Οι προσπάθειες του πρωθυπουργού να θέσει τέλος στη συζήτηση δεν πείθουν κανέναν Οι λόγοι γι' αυτό είναι αδιαμφισβήτητοι: Πρώτον: ο πρωθυπουργός προέβη και κατά το παρελθόν σε κατηγορηματικές δηλώσεις, τις οποίες, την ίδια στιγμή -ή λίγο πιο μετά-, ανέτρεψε πλήρως με τις πράξεις του. Δεύτερον: τα σκοτσέζικα ντους στα οποία μας υποβάλλει -«δύσκολες στιγμές», σύντομα «μπαίνουμε ξανά στις αγορές», «όχι νέα μέτρα», νέα και σκληρότερα μέτρα, «η κατάσταση είναι κρίσιμη», «πήραμε ανάσα», «μπήκαμε στην εντατική» κ.ο.κ.- όχι μόνο δεν λειτουργούν πλέον, αλλά στερούνται και σοβαρότητας. Τρίτον: ως συνέπεια των ανωτέρω, εδώ και έξι τουλάχιστον μήνες ο ίδιος ο πρωθυπουργός -και όχι μόνον η συνεχώς αντιφάσκουσα κυβέρνησή του- δεν γίνεται πιστευτός ό,τι και αν διακηρύσσει. Τέταρτον (και σημαντικότατο): δεν είναι μόνον οι Έλληνες που δεν πιστεύουν πλέον τον πρωθυπουργό, αλλά και οι ξένοι που αρχικά τον στήριζαν. Οι υποστηρικτικές δηλώσεις πλέον γίνονται για τους τύπους. Πέμπτον: οι παντός είδους αριθμοί που προβάλλει η κυβέρνηση απλώς δεν «βγαίνουν». Οι κυβερνητικές προβλέψεις για αύξηση των εσόδων και μείωση των εξόδων διαψεύδονται πλήρως σε καθημερινή βάση. Έκτον: το δημόσιο χρέος μας, ως ποσοστό του ΑΕΠ, πλησιάζει το 160% και, συνεπώς, είναι μαθηματικά αδύνατον να αποπληρωθεί εάν δεν επιτευχθεί ανάπτυξη με έναν ρυθμό και μια διάρκεια που καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει επιτύχει μέχρι σήμερα. Έβδομον: η κατάσταση αυτή αντικατοπτρίζεται εναργώς στην αγορά και στα spreads. Όγδοον: η αγορά πάσχει και πρέπει να καθησυχαστεί. Η κυβέρνηση όμως δεν έχει ακόμη καταλάβει ότι άλλο πράγμα είναι οι δηλώσεις ξένων αξιωματούχων υπέρ της πολιτικής της και άλλο η ψυχολογία της αγοράς που αντιδρά με τους δικούς της υπολογισμούς. Είδη αναδιάρθρωσης Αν γίνει δεκτή η ανωτέρω λογική της αντιφάσεως και αποτυχημένης προβλεπτικότητας, αναδιάρθρωση θα γίνει. Πρέπει λοιπόν να απαντηθεί το εξής ερώτημα: Τι είδους αναδιάρθρωση θα γίνει ή πρέπει να γίνει; Κάθε είδος αναδιάρθρωσης έχει τα χαρακτηριστικά του, τις δυσκολίες του, τις επιπτώσεις του, αλλά και τους οπαδούς του! Το τονίζω αυτό διότι είμαι σίγουρος πως όταν -και όχι αν- ο πρωθυπουργός κάνει τελικώς την αναδιάρθρωσή του, θα εκμεταλλευθεί τις γλωσσικές δυσκολίες που συνοδεύουν τα κάθε λογής «αναδιαρθρωτικά μέτρα» με σκοπό να δικαιολογήσει τη μεταβολή της πολιτικής του και να μας πείσει ότι, όχι, δεν πρόκειται για «κούρεμα»! Απλοποιώντας υπερβολικά ίσως τα πράγματα, διακρίνουμε τρία είδη κουρέματος και, συνεπώς, τρία ενδεχόμενα. Το πρώτο σενάριο είναι το πιο ήπιο και αναφέρεται στον επαναπροσδιορισμό του ελληνικού χρέους (re-profiling). Είναι αυτό που θα προτιμούσαν οι τράπεζες που έχουν επενδύσει σε ελληνικά ομόλογα. Βάσει αυτού του σεναρίου, τα ομόλογα θα μπορούσαν να αντικατασταθούν από νέα, μεγαλύτερης διάρκειας και μικρότερου επιτοκίου. Στην περίπτωση αυτή, οι απώλειες για τις τράπεζες θα είναι περιορισμένες, καθώς το «ποσό» που θα χρωστάμε θα μείνει ως έχει. Πρόκειται όμως σαφώς για «κούρεμα», το οποίο επίσης συνοδεύεται από το κρίσιμο ερώτημα: Ποιος θα πληρώσει; Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης; Το δεύτερο σενάριο περιλαμβάνει αλλαγή στις διάρκειες και στο επιτόκιο των ελληνικών ομολόγων. Και πάλι ανακύπτουν δύο ερωτήματα: Ποιος θα πληρώσει; Και γιατί; Αν στο δεύτερο ερώτημα δινόταν η απάντηση «Για να σωθεί το ευρώ [EUR=X] και η Ευρώπη», θα ανταπαντούσα πως στο εξωτερικό έχει ήδη αρχίσει να δημιουργείται η πεποίθηση ότι η Ελλάδα δεν σώζεται και πως, σήμερα, σε αντίθεση με ό,τι ίσχυε προ ενός έτους, οι Γερμανοί τουλάχιστον πιστεύουν ότι μπορούν να απορροφήσουν τις συνέπειες μιας ελληνικής κατάρρευσης. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, προσθέτω ότι, βεβαίως, δεν υπάρχει ομογνωμία σε αυτά τα θέματα. Το τρίτο σενάριο είναι το «κούρεμα» των ιδιωτών δανειστών μας σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Στην περίπτωση αυτή, ανάλογα με το ύψος του «κουρέματος», μεγεθύνονται και οι επιπτώσεις στο διεθνή τραπεζικό χώρο, ενώ υπάρχουν και παραλλαγές ανάλογα με τον τρόπο εμπλοκής του ΔΝΤ και των ευρωπαϊκών μηχανισμών. Οι σοβαρότερες όμως επιπτώσεις θα είναι για τις ελληνικές τράπεζες, ιδίως εάν αυτές συνεχίσουν να αρνούνται, για μη ορθολογικούς λόγους, να κάνουν συγχωνεύσεις, αλλά και για τα ασφαλιστικά ταμεία, αν και πολλά από αυτά έχουν ήδη, ουσιαστικά, πτωχεύσει. Νέες ιδέες Λόγω των ανωτέρω φόβων και αντιρρήσεων, φαίνεται ότι επί του παρόντος προτιμάται η μορφή της επιμήκυνσης του χρέους και αποφεύγεται η επάρατος λέξη «κούρεμα». Η επιμήκυνση όμως προσλαμβάνει πλέον νέα μορφή, η οποία αποφεύγει τις δυσκολίες της άμεσης πώλησης κρατικών «ασημικών», την οποία προϋποθέτει η απαίτηση ιδιωτικοποιήσεων. Η ιδέα προβλέπει τη σύσταση εταιρείας στην οποία θα περιέλθουν τα σημαντικότερα -αξιοποιήσιμα και ελεύθερα βαρών- περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου. Λαμβάνουσα μάλιστα τη μορφή της Ανώνυμης Εταιρείας, θα μπορούσε να χαίρει και φορολογικών πλεονεκτημάτων, όπως είναι π.χ. η αφορολόγητη διανομή μερισμάτων. Η εταιρεία θα μπορεί να αντλεί κεφάλαια με ενέχυρο την προμνησθείσα περιουσία του ελληνικού δημοσίου. Επίσης, δίνοντας προνομιούχες μετοχές, θα μπορεί να προβεί σε νέες εκδόσεις κρατικών ομολόγων ή και να ανταλλάξει χρέος του δημοσίου με τέτοιες μετοχές (debt-to-equity swap). Για τους υπάρχοντες, ιδίως ξένους, ομολογιούχους, τα ανωτέρω σημαίνουν ότι, αν κάποια στιγμή το δημόσιο χρέος δεν πληρωνόταν σε αυτούς, τότε θα είχαν άμεση πρόσβαση στα υποθηκευμένα περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού δημοσίου. Με άλλα λόγια, στους λογαριασμούς τους, το απλήρωτο χρέος θα εμφανιζόταν ως περιουσιακό στοιχείο Α αξίας ίσης με το χρεωστούμενο ποσό. Αυτό, σε πολύ γενικές γραμμές, είναι το αναφαινόμενο, πολύ «έξυπνο» σχέδιο (που μερικοί αποδίδουν εν μέρει στην Goldman Sachs που ... πάντα βρίσκει «λύσεις» στις δύσκολές μας στιγμές! Έξυπνο ή επικίνδυνο; Και τα δύο. Εκ πρώτης όψεως, το σχέδιο είναι έξυπνο διότι θα ηρεμήσει - ίσως - τους ξένους δανειστές μας. Έξυπνο είναι, επίσης, διότι μπορεί πρόσκαιρα να καθησυχάσει τις αγορές και να πέσουν τα spreads. Συγχρόνως όμως είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο διότι οι δανεισμοί αυτού του είδους, που έχουν τόσο σοβαρές συνέπειες, λειτουργούν επιτυχώς μόνον εάν οι δανειολήπτες μπορούν να αποπληρώσουν το χρέος στα όσα χρόνια τούς έχουν δοθεί. Στην περίπτωσή μας, ας υποθέσουμε ότι μας δίνονται 10-15 χρόνια και ας ελπίσουμε -άγνωστο αυτό- ότι τα επιτόκια θα μειωθούν κάπως, δεδομένης της έκτασης της υποθήκης που θα κάλυπτε όλο το χρέος. Η αποπληρωμή του χρέους, όμως, απαιτεί σοβαρότατες περικοπές δαπανών και ανάπτυξη. Καλώς ή κακώς, η χώρα μας δεν έχει δώσει μέχρι τώρα δείγματα τέτοιας επιτυχίας. Θα κινδυνεύσουμε, λοιπόν, να βρεθούμε στη θέση όλων εκείνων των δανειοληπτών που υποθήκευσαν το σπίτι τους για να πάρουν δάνειο και το... έχασαν. Μια τόσο περίπλοκη συμφωνία δεν μπορεί να αξιολογηθεί δεόντως αν δεν γνωρίζει κανείς τις λεπτομέρειές της. Αν όμως το υπάρχον Μνημόνιο θεωρείται αντισυνταγματικό επειδή δεν επικυρώθηκε από τη Βουλή με 180 ψήφους (ως παραχωρών εθνική κυριαρχία), άραγε μια νέα και τόσο επικίνδυνη συμφωνία για το δημόσιο συμφέρον δεν θα απαιτούσε κάτι ακόμη περισσότερο, όπως π.χ. την προκαταρκτική (διά δημοψηφίσματος ή εκλογών) έγκριση του ελληνικού λαού; Επιπλέον, λόγω της σύνθετης οικονομικής και νομικής φύσης της, η συμφωνία αυτή θα φέρει τεράστια κέρδη σε όποια - ή όποιες - τράπεζες αναλάβουν την υλοποίησή της. Ανάλογα, όμως, αμύθητα κέρδη θα αποκομίσουν και τα (Ελληνικά) δικηγορικά γραφεία -ποια θα είναι αυτά;- που θα ασχοληθούν με την υπόθεση. ’λλος ένας λόγος, λοιπόν, για να γρηγορούν οι πολίτες. Παρ' όλ' αυτά, η ισχνή αλλά τελικά φοβισμένη πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ μπορεί να έβαζε στον πειρασμό την κυβέρνηση να περάσει τη συμφωνία από τη Βουλή. Όποιος όμως σκεφτεί να υπερψηφίσει ένα τέτοιο, δεύτερο, Μνημόνιο πρέπει να σκεφτεί πολύ σοβαρά τι κάνει και να μην υποκύψει στους παραπλανητικούς λόγους των επικοινωνιολόγων της κυβέρνησης και των υποταγμένων ΜΜΕ. Τελική σκέψη Το «κούρεμα» και η «επιμήκυνση» της αποπληρωμής του χρέους «με καλυμμένα ομόλογα» ΔΕΝ αρκούν από μόνα τους για να μας βγάλουν από το χάος στο οποίο μας βύθισαν χρόνια κομματικής κακοδιοίκησης. Η λέξη-κλειδί είναι «Ανάπτυξη» - και αυτή πρέπει να επιτευχθεί γρήγορα μέσω: - Περιορισμού της απασχόλησης στο δημόσιο τομέα και περικοπή των τεράστιων και αδικαιολόγητων αμοιβών σε μερικές ΔΕΚΟ. - Δραστικού και άμεσου περιορισμού της γραφειοκρατίας σε συνδυασμό με δραστικό περιορισμό του χρόνου καθυστέρησης των επενδύσεων από το Συμβούλιο της Επικρατείας - Παροχή φορολογικών κινήτρων για επενδύσεις, ιδίως σε στρατηγικά ευαίσθητες περιοχές, σε συνδυασμό με ένα μελετημένο πρόγραμμα διοικητικής αποκέντρωσης και αποσυμφόρησης της Αθήνας. - Δημιουργίας «σταθερού» φορολογικού περιβάλλοντος με σκοπό την ευρύτερη προσέλκυση επενδυτών. Όλα αυτά μπορεί αυτή η κυβέρνηση να τα κάνει; ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ - Ακαδημαϊκός

Η διαφορετική οπτική γωνία που βλέπει ο καθ'ένας τα πράγματα, δεν είναι αυτό που αξιωματικά καθορίζει κάτι ως σωστό ή λάθος, αφού φαίνεται διαφορετικά από την κάθε θέση. Κατ'αρχήν, η κάθε καλοπροαίρετη κριτική είναι καλή, όταν όμως διατυπώνεται άκομψα, ή εκλαμβάνεται έτσι (είτε δεν είναι επαρκώς τεκμηριωμένη είτε για οποιονδήποτε άλλο λόγο), ή διατυπώνεται "περίεργα" (με τρόπο που αν ήσουν tet a tet, ή αν ήξερες το πνεύμα και το ύφος αυτού που συνομιλεί με εσένα θα την δεχόσουν), αλλά το απρόσωπο ύφος του κειμένου σε κάνει μην την δέχεσαι, τότε είναι φυσικό το αποτέλεσμα που βλέπεις και να μην έρχονται τα αποτελέσματα της κριτικής. Το γράμμα το έστειλες, αλλά εγώ δεν το έλαβα και δεν φταίω υποχρεωτικά εγώ ή μόνο εγώ. Αναρωτιέσαι για τα εκτός θέματος και για αποφυγή της συζήτησης. Ποιας συζήτησης; Γιατί εγώ δεν έχω καταλάβει για ποιο θέμα μιλάμε (αν τελικά υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο), διότι ο τίτλος είναι "ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ 2011" και το 1ο ποστ του Κώστα αφορά ΜΟΝΟ τον τόπο διεξαγωγής και όχι τόσα και τόσα άλλα που θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν στον γενικό τίτλο και θα ήταν και πιο χρήσιμα. Και μιλάμε για μία γραφή που αν τον ξέρεις τον Κώστα είναι σαν να τον βλέπεις μπροστά σου, μου φαίνεται σαν να τον ακούω και καταλαβαίνω τι λέει και πως το λέει, αν όμως το ποστ ήταν ανώνυμο (πχ με κρυμένο όνομα) και όχι του γνωστού μου Κώστα που και τον εκτιμώ και τον σέβομαι και ξέρω ότι δεν μας δουλεύει, θα το αντιμετώπιζα με πολύ αρνητισμό. Γιατί δεν είναι υποχρεωτικό ο καθ'ένας να ξέρει όλους τους άλλους, διότι δεν είναι υποχρεωμένος ο καθ'ένας να ξέρει ότι ο Κώστας έχει παρεβρεθεί σε πολύ περισσότερες ΓΣ από πολλά "τακτοποιημένα" μέλη, ότι ήταν "τακτοποιημένο" μέλος...... (δεν νομίζω ότι πρέπει να συνεχίσω σε αυτό το ύφος). Γιατί από που και ως που, ένας επισκέπτης έχει δικαίωμα κριτικής για το ΠΟΥ θα γίνει η ΓΣ ενός συλλόγου στον αποίο ΔΕΝ είναι μέλος. Στην ΓΣ θα συζητηθούν θέματα διαδικαστικά του Συλλόγου, θα ψηφιστεί ό,τι προβλέπεται να ψηφιστεί και γενικά θα γίνουν διαδικασίες που θα αφορούν το μέλλον του Συλλόγου και οι αποφάσεις θα ληφθούν και θα επηρεαστούν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ από τα ΜΕΛΗ και όχι από τους επισκέπτες. Πληροφοριακά ο εκάστοτε επισκέπτης ας ρωτήσει ό,τι θέλει, δεν θα με πειράξει και να προτείνει κάτι (μπορεί να βοηθήσει άλλωστε), αλλά δεν θα δεχτώ αποιαδήποτε παρέμβαση σε διαδικασίες και αποφάσεις καθαρά Συλλογικές που αφορούν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ τον Σύλλογο. Αλλοίμονο αν το κάθε ΔΣ ρωτάει τους πάντες για την όποια απόφαση. Γι'αυτό εξελέγει άλλωστε, για να παίρνει αποφάσεις ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝΤΑΣ όλα τα μέλη, εμένα συμπεριλαμβανομένου, χωρίς να με ρωτάει κάθε τόσο τι να κάνω τώρα. Έτσι έκρινε, έτσι αποφάσισε, καλά έκανε κι ας μην με βολεύει προσωπικά η απόφαση του. Ας γραφτεί ο καθ'ένας μέλος και ας κινηθεί προς τα εκεί που πιστεύει ότι είναι πιο καλά, ΜΑΚΑΡΙ να γίνει αυτό, αλλά το να είμαι στην απ'έξω για να την λέω στον από μέσα, πάει πολύ. Αν όμως ξέρεις τον Κώστα, ξέρεις ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα και δεν λέει αυτά τα πράγματα. Και η διαφορά δεν είναι στο 25άρι, παρ'όλο που για πολλούς άλλους είναι ΓΙΑ το 25άρι και τα νύχια μου δεν μου μυρίζουν για να αντιμετωπίζω διαφορετικά τον καθ'ένα. Αλλά για πες μου, ο ίδιος ο Κώστας, αφού έχει τα τηλέφωνα από το μισό SC, αν ήθελε πραγματικά να ρωτήσει για τον τόπο διεξαγωγής, γιατί δεν έκανε ένα τηλέφωνο; Εγώ ήμουν συμπτωματικά από τους πρώτους που διάβασαν τον 1ο ποστ. Πως αμέσως μου πέρασε από το μυαλό ότι η κουβέντα θα πάει αλλού; Για απομόνωσε το 1ο ποστ, να μου πεις αν μπορεί να υπάρξει απάντηση. Φυσικά και δεν υπάρχει απάντηση, ούτε μπορεί να υπάρξει εδώ. Και η λογική της "πιθανολογούμενης" απάντησης υπάρχει ΚΑΙ ΣΩΣΤΑ εκεί που οι επισκέπτες δεν έχουν πρόσβαση, γιατί στην πραγματικότητα δεν τους ενδιαφέρει. Αντίθετα, θα προτιμούσα αν υπό τον γενικό τίτλο του εδώ νήματος να γινόντουσαν "παρεμβάσεις" από επισκέπτες για θέματα που θα είχαν απορία και θα μπορούσαν να συζητηθούν, αλλά δεν είδα κανένα. Ούτε χρειάζεται κανείς να απαντά σε προσωπικές ερωτήσεις, ούτε να απολογείται. Ο καθ'ένας από την θέση του έχει το δικό του βεληνεκές. Και ο καθ'ένας διαλέγει μόνος του την θέση του. Όταν υπερβαίνει το βεληνεκές του, τότε μπλέκουν τα πράγματα. Και οι @@ριές εκτός θέματος θα συνεχίζονται όχι για να αποφύγουμε τη συζήτηση, απλώς γιατί δεν υπάρχει καμία συζήτηση.

Και η απαίτηση έχει και υποχρεώσεις, γιατί και πάλι εκτείθεσαι.

Από κάποιους "απαιτούμε" να δουλεύουν, να ζητάμε λογαριασμό. Μας αρέσει να απαιτούμε ΠΡΩΤΑ οι ΑΛΛΟΙ να είναι συνεπείς.

Γενικά δεν καταλαβαίνω προς τι αυτή η κουβέντα. Μιλάμε για κάποιο "υποψήφιο" ΧΚ, για κάποια "επένδυση" που στοχεύει στην αύξηση κατανάλωσης του Έλληνα και όχι στην τόνωση της παραγωγικότητας του. Άρα από την αρχή και εξ'ορισμού βαδίζουμε ανάποδα (εκτός και αν ο στόχος είναι η προσέλκυση αλλοδαπών χιονοδρόμων-άρα τουριστών από το εξωτερικό, κάτι που προφανέστατα δεν είναι εφικτό στην συγκεκριμένη περίπτωση). Μιλάμε για προσδοκώμενα οικονομικά οφέλη από παράπλευρες δραστηριότητες, που απλά ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, όσο και αν θα το θέλαμε. Όσες ταβέρνες και να γίνουν στην περιοχή, δεν θα ταΐζουν κόσμο που δεν θα έτρωγαν πάλι στην ίδια επικράτεια-χώρα, ίσως σε άλλη πόλη, ίσως σε άλλον Νομό, άρα απλά μεταβιβάζουμε κάποιες οικονομικές δραστηριότητες από τόπο σε τόπο πριμοδοτώντας κάποια περιοχή. Όσα ξενοδοχεία και αν γίνουν, δεν θα προσθέσουν παραπάνω διανυκτερεύσεις διακοπών από αυτούς που θα τα επισκεφτούν, όσα εξοχικά και αν χτιστούν δεν θα γίνουν με χρήματα που ήταν θαμένα στο χωράφι μέσα σε σεντούκι και θα παρέμεναν εκεί μέχρι 2ρας παρουσίας, αλλά με χρήμα που υπάρχει τώρα σε άλλον τομέα της αγοράς (αυτό ως χιούμορ ακούγεται σήμερα). Αν κάποιος έχει όρεξη να χρηματοδοτήσει όλη αυτή την επένδυση, ιδιώτης και όχι Δημόσιος φορέας, ας το κάνει και να αναλάβει όλες τις ευθύνες. Αν το κάνει ο Δήμος, ας πάρει από τους Δημότες του τα χρήματα και όχι από δάνειο. Τελικά μιλάμε για την χειμερινή αθλητική απογευματινή δραστηριότητα αυτών που θα μένουν μέχρι απόστασης 45 λεπτών. Άντε να βάλουμε και όσους από περιέργεια επισκεφτούν την περιοχή για ΣΚ. Αν η περιοχή έχει τόσες πολλές δυνατότητες, ας μεταφέρουμε εκεί τις εγκαταστάσεις άλλων ΧΚ που δεν τις αξιοποιούν και που δεν έχουν δυνατότητα περαιτέρω ανάπτυξης. Άσε που το πελατολόγιο στο οποίο θα απευθύνεται είναι αρκετά μικρό και για 2ήμερες χιονοδρομικές διακοπές θα έχει πολύ πιο ενδιαφέροντα χιονοδρομικά μέρη να επισκεφτεί. Ας μην αγγίξουν Δημόσιο χρήμα κι ας το φτιάξουν.

Δεν το ήξερα και μου άρεσε πολύ. Το συστήνω για δοκιμή, μόνο που ακόμα δεν έχει πολλές περιοχές. Πολύ καλό!

Το επιχείρημα αυτό μερικώς ισχύει, όμως πολύ δύσκολα συμπεραίνονται πραγματικά νούμερα. Πλεόν οφείλουμε να βλέπουμε το εκάστοτε ΧΚ ως ανεξάρτητη επιχείρηση, η οποία θα πρέπει να βγαίνει οικονομικά από μόνη της και όχι με δεκανίκια αμφιβόλου προέλευσης. Σε τελευταία ανάλυση έχω απορία από που θα προκύψουν από εστιατόρια έσοδα λόγω του ΦΠΑ του λογαριασμού (λες και κόβονται πάντα αποδείξεις). Δηλαδή αυτοί που θα φάνε στις συγκεκριμένες ταβέρνες του συγκεκριμένου ΧΚ, θα έμεναν νηστικοί εκείνη την ημέρα αν δεν έκαναν σκι; Αν έτρωγαν αλλού, το φαγητό τους θα είχε μειωμένο ΦΠΑ, ή απλώς θα το εισέπρατε άλλη ΔΟΥ; κλπ, κλπ, κλπ.....

Παίρνω αφορμή από το παραπάνω. Όταν τακτοποιώ την συνδρομή μου στον σύλλογο, δεν απολαμβάνω προσωπικά κανένα πλεονέκτημα που θα μπορούσα να το θεωρήσω ως οικονομική ή άλλου τύπου υλική ανταπόδωση. Τότε γιατί πληρώνω; Διότι εκτιμώ ότι από πίσω βρίσκεται μία ομάδα, που αφιερώνει χρόνο, εκτιμώ και κάποιο προσωπικό χρήμα κατά περίπτωση, υπάρχουν και κάμποσα έξοδα για την διατήρηση αυτού του βήματος. Με την συνεισφορά μου στα έξοδα διατήρησης του συλλόγου δεν κάνω χάρη σε κανέναν, απλά δηλώνω έμπρακτα την ικανοποίηση μου προς αυτούς που ξέρω και αυτούς που δεν ξέρω, χάρη των οποίων υπάρχει ο σύλλογος. Και ο μόνος έμπρακτος τρόπος πέρα από λόγια είναι η τακτοποίηση της συνδρομής μου. Γιατί ο σύλλογος και ΥΠΑΡΧΕΙ και τον ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ανεξάρτητα από το πόσο μου είναι συμπαθής ο Χ ή ο Υ που "τρέχει" τις υποχρεώσεις του συλλόγου και του οφείλω τον "συλλογικό" σεβασμό μου. Έτσι για όποιον εξακολουθεί να παρακολουθεί τα του συλλόγου, για όποιον πιστεύει ότι αυτό το φόρουμ έχει περιεχόμενο που του προσφέρει "συγκινήσεις" και χρήσιμες πληροφορίες, θεωρώ ότι έχει τουλάχιστον ΗΘΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να είναι ταμειακώς τακτοποιημένος. Δεν θέλω να γράψω πιο βαριά πράγματα για όποιον περιβάλλει με διάφορες "λογικοφανείς δικαιολογίες" την μη διεκπαιρέωση των (έστω και ηθικών) υποχρεώσεων του, αλλά όχι και να έχουμε να κάνουμε και με διάφορα χαριεντίσματα του στυλ "α υπάρχει και ενότητα για τα μέλη του συλλόγου" και διάφορα αναλόγου ύφους. Αυτό δεν το προσωποποιώ, αποτελεί προσωπική θέση, αλλά μέσα από αυτή βλέπω τους πάντες με το ειδικό τους βάρος στα ΕΝΤΟΣ του συλλόγου. Ειδικά σε πρώην μέλος του ΔΣ, αυτό ισχύει σε υπερθετικό βαθμό. Φυσικά στις προσωπικές μου σχέσεις δεν θα με επηρεάσει η συμπάθεια που έχω προς τον έναν ή τον άλλον και η πιθανή συμμετοχή (ή μη συμμετοχή) του στα του συλλόγου. Φυσικά και ο καθ'ένας μπορεί να το βλέπει και από άλλη οπτική γωνία την οποία μπορεί να αγνοώ και δεν θέλω να χαρακτηρίσω σε προσωπικό επίπεδο κάποιον εκ των προτέρων, όμως εξακολουθώ να έχω ιδιαίτερα αυστηρή συλλογική θέση επί του θέματος.

Θερμές ευχές και καλή δύναμη. Τα καλά και τα δύσκολα της ζωής είναι μπροστά σας, πάρτε φόρα και ορμάτε! Να χαίρεστε την κάθε σας στιγμή, είναι μοναδική και δεν θα ξαναγυρίσει ο χρόνος πίσω.

Με ένα διθέσιο αναβατήρα 700μ, μόνο για τους ντόπιους θα έχει κάποιο ενδιαφέρον, αφού γυρίσουν, ή πριν πάνε στις Άλπεις.

Σήμερα, 19/04/2011, ήταν μία κακή χειμωνιάτικη ημέρα. Ομίχλη, από αρκετή για vertigo μέχρι μικρά διαστήματα (κυρίως χαμηλά) καλύτερης ορατότητας, αέρας όχι απαγορευτικός αλλά υπαρκτός και μόνο Αίολος και Περικλής και αργότερα Τηλέμαχος. Άρα λίγα για μία ημέρα σκι. Ήταν όμως μία χειμωνιάτικη ημέρα, με φρέσκο χιόνι, με την πρώτη ελαφριά χιονόστρωση το πρωί στις στέγες στο λιβάδι, με βαριά κλαδια δέντρων από το φορτίο, με αλυσίδες για πολλούς στην ανάβαση, με μπουφάν που ήθελες να το έχεις κλειστό μέχρι πάνω γιατί είχε κρύο. Συνθήκες που θα ξαναβρούμε σε 8 μήνες το συντομότερο. Κακή ημέρα μεν, χειμωνιάτικη δε.

Φοβερό το ψήσιμο. Ξέρω τι μου θυμίζει, είναι μία οπτική που δεν νομίζω να είχε κανείς για το ΧΚΠ. Κατά την γνώμη μου, το βιντεάκι αξίζει να αξιοποιηθεί με την άδεια του παραγωγού, παρ'όλο που δεν είμαι επαγγελματίας νομίζω ότι ξεπερνάει την ερασιτεχνική προσέγγιση.

Από αρκετά μέχρι πολύ γραφικά, πλην όμως απομονωμένα, δεν πιστεύω ότι ενδείκνυνται για οικογένειες με αρχάριους (αν και υπάρχουν άπλες ψηλά κυρίως), πολύ μεγάλα υψόμετρα, το κρύο (ειδικά τα Χριστούγεννα που πέφτει νωρίς ο ήλιος) το νιώθεις πολύ καλά.... Όχι ιδιαίτερα μεγάλη χιονοδρομική γκάμα πιστών+πεδίου. Απλωμένο χωριό, με όχι πολύ κοντινές αφετηρίες των λιφτ από τους οικισμούς (παρ'όλο που δεν φαινόταν κάτι τέτοιο από την προετοιμασία στις "ασκήσεις επί χάρτου"). Πολύ καλά ρεκόρ χιονοπτώσεων. Πετύχαμε κάτι μείον εικοσιφεύγα, χωρίς εναλλακτικές λύσεις. Οι εκδρομές σε κοντινά μέρη, δεν υπάρχουν (λόγω οδικής πρόσβασης αυτών των περιοχών δεν είναι τόσο δελεαστικές οι καθημερινές μετακινήσεις προς και από εκεί+σε περίοδο κακοκαιρίας πιστεύω ότι η προόσβαση θα είναι πιο απαιτητική). Δεν μου ακούγονται σαν οι ιδανικότερες λύσεις για την συγκεκριμένη περίπτωση. Θα τα σύστηνα για 2-3 ημέρες, όμως δύσκολα για παραπάνω, ειδικά σε κάποιον που πάει για πρώτη φορά που έχει τόσα πράγματα να δει και δεν πιστεύω ότι αξίζει να κάνει από εκεί την αρχή. Αν και δεν θεωρώ αρνητικό τον τελικό απολογισμό και πιστεύω ότι αξίζει έστω και μία επίσκεψη στην περιοχή (όπως και παντού άλλωστε), καλύτερα θα ήταν να περιμένει την 2η ή την 3η χρονιά. Εκτιμώ ότι είναι πιο "ειδική" η αγορά που απευθύνεται η περιοχή (με όχι πολύ απαιτητικό σκι, χωρίς διάθεση μετακινήσεων, οικογενειακός ή παρεΐστικος προορισμός, πάμε σε γραφική ορεινή περιοχή μέσα στα χιόνια που κάνουν και σκι).

Εντάξει, δεν μιλάμε και για μεγάλες διαφορές.

Τον χειμώνα, με την αβεβαιότητα του καιρού, στην πρώην Γιουγκοσλαβία, μπορεί να βρεις πολύ χειρότερες συνθήκες, δεν ξέρω αν είναι το ίδιο οργανωμένη με την Ιταλία αν πετύχεις αντίξοες συνθήκες, ενώ θα έχεις πολύ μεγαλύτερη απόσταση να διανύσεις. Το σημαντικότερο ρίσκο της Ιταλίας, είναι κατ'αρχήν στην κοιλάδα Πάδου η ομίχλη (για 100 περίπου χιλιόμετρα), όμως η διάσχιση της είναι συνήθως προς το απόγευμα, άρα πιο κοντά στις ευνοϊκότερες ώρες της ημέρας. Μέχρι τα Ιταλοαυστριακά σύνορα πρακτικά δεν έχεις μεγάλα υψόμετρα, έχεις συνολικά περίπου 6 ώρες οδήγησης, σε καλούς δρόμους που τους έχω πετύχει με χιόνι στο πλάι από το Ρίμινι και πάνω, αλλά καθαρούς.

Πολύ ωραία φωτογραφία. Αν μπορείς, βάλε κι άλλες. Και προφανώς, μη τυχόν και υπάρξει σκέψη για επέκταση. Μιζέρια, μιζέρια, μιζέρια.