PhaethonF1

Αν τον πετύχω θα τον τιμωρήσω κι εγώ, δεν είναι πράγματα αυτά...

Ρα σεις παιδιά, να ρωτήξω κάτι αν ξέρει όποιος ξέρει? Κάποιες εποχές και για αρκετό καιρό περνούσαν πάνω από το χιονοδρομικό αεροσκάφη της πολεμικής αεροπορίας (Μιράζ περισσότερο, αν θυμάμαι καλά). Το ότι εδώ και χρόνια αυτό έχει σταματήσει οφείλεται σε διαφορετικό σχεδιασμό από πλευράς Πολεμικής Αεροπορίας (οικονομικό/στρατηγικό) ή έγιναν τίποτα διαμαρτυρίες από το χιονοδρομικό? (Προσωπικά λάτρευα το θέαμα των αεροπλάνων να σκίζουν τον αέρα πάνω από τον Βάκχο και να κόβουν στροφή ξυστά στα βράχια μετά τον Γεροντόβραχο... Μιλάμε για skill, όχι αστεία...)

Χαχα, σε σημαντική μέρα σε πετύχαμε! Όπως καταλαβαίνουμε... αν όλα πάνε καλά θα έχουμε αύξηση πληθυσμού στο βουνό τα επόμενα χρόνια... Με το καλό

Το βαθύ σκηνοθετικό νόημα είναι ο τονισμός της τραγικής ποιότητας χιονιού εκείνη τη μέρα, που οδήγησε σε άραγμα και καφεδιές τον πληθυσμό...

It's a date

Άσε, και το χθεσινό που φτιάχνω τώρα έτσι το έχω στήσει... Να δούμε πόσες "τελευταίες φορές" θα κάνουμε

Από το προηγούμενο Σάββατο, που υποτίθεται θα ήταν το τελευταίο... γκουχ γκουχ. Χιόνι σούπ(α) - παρέα σούπ(ερ). http://www.youtube.com/watch?v=eqStf68gyGE (Ο powda μου έχει στείλει ήδη την επιταγή...)

Πραγματικά, ανέλπιστο το δωράκι σήμερα... Το πρωί ξεκινήσαμε ολίγον τσαντισμένοι, οπότε σίγουρα δεν περιμέναμε τέτοια εξέλιξη. Παρεάκι σούπερ και φουλ ασυγκράτητο, σε συγχρονισμένες ταχύτητες και ρυθμούς... Έκανα και λίγη ώρα μαζί με τα παιδιά που είναι οπαδοί του πάρκου και περάσαμε κι εκεί ωραία Υπέροχο το ζωγραφιστό του ΖΟΧ στον Βράχο, με είχε καλέσει να ανεβούμε μαζί, αλλά δεν ήμουν σίγουρος ότι το'χω το εγχείρημα... Καλύτερα, πήγε μόνος και έκανε τέχνη Κατά τ'άλλα, ενώ είχα βάλει σαν κύριος τον εξοπλισμό στη ντουλάπα για φέτος κι ετοιμαζόμουν να περάσω ένα Σάββατο νιρβάνας... ε, να, πετυχαίνω χθες βράδυ έξω την Πετροβασίλη, που τα έπινε με την Παπασταύρου και να, εγώ κυρία δεν φταίω, αλλά τελικά βρέθηκα να βιδώνω τις δέστρες στο σανίδι στη βάση του Αιόλου...

Ανακατεύτηκα ρε συ

Πώς το έκανες αυτό???

Πράγματι για 2 βδομάδες ακόμα θα υπάρχουν κάποιες καλές μέρες για αξέχαστο σκι. Αλλά το βασικό πρόβλημα των περισσότερων είναι το πόσο διαθέσιμοι είναι για καθημερινές... Όταν πρακτικά έχεις μόνο Σάββατο ή Κυριακή, λόγω δουλειάς (και το ξαναλέω: ευτυχώς), τα πράγματα δυσκολεύουν.

Είναι τρελλόόοος Ρε μην αγχώνεσαι, ετοιμάζω και αναβάθμιση εξοπλισμού στο σανίδι... Μπότα, ανύψωση κτλ... Πάμε για υβριδικό σύστημα

:-P Το νέο άθλημα είναι το kart... Κι έχω φάει ήδη πολλή μουρμούρα από την αντίστοιχη παρέα της πίστας, γιατί έβαζα όλο τον χειμώνα το βουνό πρώτο! Όσο για το ski... είπαμε, το test-τσούλημα θα γίνει την επόμενη σαιζόν... (ήταν να γίνει το τελευταίο Σάββατο, αλλά οι συνθήκες ήταν πολύ κακές για τέτοια εγχειρήματα!)

Προσωπικά θα κυνηγούσα με το δίκαννο μέχρι και το τελευταίο Σαββατοκύριακο στο βουνό, όμως φέτος μπήκε κι άλλο άθλημα-πάθος στην εξίσωση και τώρα ξεκινάει η καλύτερη περίοδός του...

Θεωρώ αδιανόητο ότι δεν έχει εφευρεθεί κάποιο σύστημα με ποδαράκια όπως στις δέστρες του σκι π.χ. και για τα σανίδια. Το λουράκι σταματά να έχει σημασία... όταν βγάλεις τη σανίδα και τη βάλεις στο πλάι.

Αντικρούω την κατηγορία για τους snowboarders που κόβουν τις γραμμές, αποδίδοντάς την απλά στο κακό timing! Λίγο πιό πριν έχει περάσει ολόκληρο κοπάδι σκιέρ μπροστά από την κάμερα! Λογικά πρέπει να είναι η φάση που γυρίζουμε από Αρνόβρυση, όπου είχα βουτήξει τελευταίος και στο τελείωμα ο Λάππας και ο Σάκης μου φώναζαν να μη χάσω φόρα, ώστε να κρατήσω για περιφερειακή

Το Snowboard συνολικά είναι πιό κουραστικό, τουλάχιστον με βάση όσα έχουν υπολογιστεί για τις θερμίδες που καίγονται και ΑΝ είναι αξιόπιστα όσα έχω διαβάσει. Σε τραυματισμούς κι εγώ νομίζω ότι το ski βγάζει πιό πολλά προβλήματα. Μπλέκονται τα πόδια, είναι πιό εκτεθειμένα σε περιστροφές τα γόνατα κτλ... Οι τραυματισμοί στο snowboard προέρχονται κυρίως από την τάση των σανιδάδων να κάνουν ταρζανιές.

Κοίτα, Μανώλη, πρακτικά όταν μάθεις καλά ΔΕΝ τρως πλέον σαβούρες. Δηλαδή, αν πας σαν άνθρωπος, ακόμα και γρήγορα, ακόμα και πλαγιασμένος όλη μέρα... αν θέλεις, δεν πέφτεις. Απλά τρως πολύ πιό εύκολα σαβούρα με το που το τραβήξεις λίγο παραπάνω... Κάτι που το κάνουμε συχνά, μάλλον Γενικά, πάντως, όσον αφορά εμένα προσωπικά, αγαπώ πάρα πολύ και τα δύο αθλήματα. Ας πούμε, αν τύχει να δω τίποτα αγώνες ή ντοκυμανταίρ τα βλέπω με το ίδιο ενδιαφέρον. (εδώ βλέπω και για ορειβασία, που δεν κάνω καν, οκ )

Έχω τονίσει πάμπολλες φορές πως ο κόπος και ο πόνος (μελανιές? πρηξίματα? τί να μετρήσεις...) που υφίσταται ο σανιδάς για να γίνει αξιοπρεπής (τουλάχιστον) σε αυτό που κάνει είναι και το ισχυρότερο κίνητρο να μην αφήσει το σπορ... (ή να το αφήσει... στη μέση, πριν τα καταφέρει!) Το να κάνει ΚΑΙ σκι είναι άλλη υπόθεση... Υ.Γ. Igor, ήσουν Σάββατο Παρνασσό? Βλέπω το αβατάρ σου και νομίζω ότι σε είδα... ή κάποιον που σε αντιγράφει τουλάχιστον

Powda, νομίζω θα είναι μεγαλύτερο χτύπημα γι'αυτούς, αν με δουν να τσουλάω αξιοπρεπώς με πέδιλα μια φορά!

Κατεβαίνοντας την τελευταία κατεβασιά με τον powda και λέγοντάς του "πάω στο Σαλέ να βρω τα παιδιά... νομίζω αυτό ήταν για φέτος" δεν ήθελα να το πιστέψω... Αλλά εντάξει, και για μένα, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, η σαιζόν ολοκληρώθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο. Χωρίς τραυματισμούς, χωρίς παρατράγουδα (ειδικά και για τη Μαρίζα, που μάθαινε φέτος ski και το είχα άγχος μην απογοητευτεί!)... άρα ας αγνοήσω την κακοκαιρία που τύχαινε συνεχώς τα Σαββατοκύριακα. Λειτούργησε κι αυτή εκπαιδευτικά, πάντως. Γεμίσαμε με υπέροχες στιγμές, δυσκολίες, αναμνήσεις, όλα στο μέτρο της ωραίας εμπειρίας. Η μεγάλη διαφορά φέτος ήταν ότι για πρώτη χρονιά το βουνό συνδυάστηκε με μεγάλη παρέα. Δυσκολεύομαι να το πω, αλλά πέρασαν όντως 25 χρόνια στο βουνό για να γίνει κάτι τέτοιο... Γνωρίστηκα με τα παιδιά του Συλλόγου και του forum, εξερεύνησα μαζί τους σημεία του βουνού που δεν είχα επισκεφτεί και γενικά αυτό ήταν τεράστια αλλαγή. Σαν προσωπικότητες (εκτός από χιονοδρόμοι) οι άνθρωποι που βρήκα στο club ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Σε προσωπικό επίπεδο, δούλεψα ίσως πιό σοβαρά από ποτέ τα τελευταία χρόνια σε τεχνικές και νέα πράγματα στο snowboard. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, υπάρχουν πάντα νέα πράγματα να μάθεις και ευκαιρίες να σε κάνουν να νιώσεις πως ξέρεις τόσα λίγα. Αυτό ισχύει και στο ski, αλλά εμείς στο σανίδι έχουμε το μεγάλο πρόβλημα ότι παλεύουμε με τη βελτίωση πιό... μοναχικά, σε σχέση με τη μεγάλη παρέα του ski, που λειτουργεί σαν παρεΐστικο σχολείο. Τώρα που τελείωσε η χειμερινή περίοδος.. ο καθένας έχει τα δικά του χόμπυ για την υπόλοιπη χρονιά, αφού είμαστε όλοι περιπτωσάρες υπερκινητικών... Το σίγουρο είναι ότι βρήκα ανθρώπους που μπορώ να τους λέω πλέον φίλους και να βρισκόμαστε και σε υψόμετρα κάτω των 500m. Δεν θα αναφέρω ειδικά ονόματα, μην αδικηθεί κανείς. Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που με τόση αγάπη διατηρούν τον Σύλλογο μάχιμο και με σημασία. Και του χρόνου, με υγεία!

Νομίζω ότι δεν υπάρχει τρόπος να σου πει κάποιος να κάνεις το ένα ή το άλλο... Συνήθως είναι ενστικτώδες, τί σου αρέσει, ειδικά αφού δοκιμάσεις και τα δύο. Ως χιονοδρόμος που έχω περάσει και από τα δύο αθλήματα, θα σου πω απλά ότι και στα δύο υπάρχουν πολλά που δεν είναι προφανή στον αρχάριο σαν δυνατότητες. Για παράδειγμα, μόλις τα τελευταία χρόνια στο snowboard πήρε λίγη παραπάνω δημοσιότητα το freeriding μαζί με carving, καθώς πάντα υπήρχε η αίσθηση στον κόσμο ότι το σανίδι είναι μόνο freestyle (άλματα, κόλπα, κτλ. Γενικά... Yooo maaaan). Από την άλλη και στο σκι, ο κόσμος άρχισε να ψάχνει περισσότερο τα εκτός πίστας, τις διαφορετικές τεχνολογίες στα πέδιλα κτλ, ενώ μερικοί ξεκίνησαν και το freestyle. Αν είχα την ευκαιρία να είμαι συνέχεια στο βουνό, θα μοίραζα τις μέρες μεταξύ των δύο, αλλά αναβολή στην αναβολή έχω να βάλω πέδιλο 15 χρόνια

Καταγράφηκε... Πράγματι, powda, οι στιγμές ήταν δύσκολες και το σφυροκόπημα ανελέητο! Θέλω να σε διαβεβαιώσω, όμως, ότι κράτησα ήθος και σημαία ψηλά! Εννοείται... Θα υπάρξει οργανωμένη αποστολή...

Σε μένα πράγματι κάποιος καλός χιονοδρόμος είχε βρει το κινητό μου και το παρέδωσε στο σπιτάκι της βάσης του Ηρακλή. Σου εύχομαι να σου τύχει το ίδιο

Σάββατο λαοσύναξη? Αν και κάποια ώρα θα επιστρέψω στα μοναχικά μου, για τις τελευταίες ασκησούλες της χρονιάς...