afrodite

Χρηστο τον ρωησα ποσο χρονο χρειαζομαι για να φορτισω την μπαταρια και μου ειπε τα εξης Hi Your battery is 14,5Ah. The charger charges 2A pr houer. If you have used 10Ah from battery it will take 5 houer to recharge completly. Kepp it on a safe place and charge during the night or when at work. It is no problem to part charge the battery. 3 houers gives yoy a little bit less than 6Ah. Battery will get longer life if you do not charge completly. Highest possible charging is 4A. With stronger charger. There is no way to charge faster than 4A. ουδεν σχολιο για τα αγγλικα του...χαχαχα

Επισης υπηρχε η επιλογη να το αγορασω καινουριο. Κοστιζει απο 2500ευρω εως 3000 ευρω. Το ποδηλατο μου αν το πουλαγα θα επιανε 200 ε....

Mπορω να σου πω οτι ετσουξε λιγο αλλα αξιζε. Μοτερ μαζι με ολα τα παρελκομενα 600ε Μπαταρια 600ε Κοιταζα στο αμαζον. Ναι μεν το πουλαει πιο φθηνα απο δω αλλα εδω στο βορρα το τελωνειο ειναι 25% βαλε και τα μεταφορικα βαλε και κατι αλλους φορους.... Εβγαινε πολυ πιο ακριβα απο οσο μου στοιχισε το τραινο για να παω στο Strømmen. Και τα βρηκα σε πολυ καλυτερη τιμη απο ολα τα αλλα μαγαζια στο Οσλο.... 600ε μου πουλαγαν την εκδοση Β01 (πιο αδυναμ ο μοτερ απο αυτο που πηρα). Ο Τζον την πατησε Αλλα δεν εχει αναγκη, εχει λεφτα αυτος (κακια) Απο οτι μου ειπε αυτος να τη φορτιζω 30 με 1 ωρα (θα τον ξαναρωτησω γιατι εχω απορια κι εγω) Δεν τρωει πολυ ρευμα απο οτι εχω διαβασει στο ιντερνετ. Πολυ λιγο. Αυτο το ερωτημα δεν με απασχολησε ιδιαιτερα γιατι δεν πληρωνω το ρευμα εγω (περιλλαμβανετε στο ενοικιο) Αληθεια στην Ελλαδα ποσο κανει το ολο θεμα? Σε μερικα ηλεκτρικα ειδη εχω δει οτι η Νορβηγια ειναι φθηνοτερη για καποιο περιεργο λογο μιας κι εδω τα παντα ειναι ακριβα.

Λοιπον, τι ανακάλυψα σημερα. Μπορει να εχεις διαβασει τα παντα για το πως λειτουργει ενα ηλ. ποδηλατο αλλα αν δεν το δεις στη πράξη δεν το καταλαβαίνεις. Εχτες λοιπον επειδη δεν το ήξερα, εκανα απλά πεταλι και απλα ειχα την υποστηριξη του μοτερ. Εψαχνα να βρω ομως που ειναι αυτα τα 27 χλμ την ωρα (τοσο το εχουμε βαλει για να ειμαστε νομιμοι) που μπορει να αναπτυξει. Τα επιασα καποια στιγμη στην κατηφορα χαχαχα... αντε και οταν ειχα βαλει το επιπεδο 3, αλλα δεν το κραταγα πολυ στο 3 για να κανω οικονομια στην μπαταρια. Μονο στις ανηφορες. Σημερα λοιπον τι ειδα και αυτο καταλάθος? Οσο πιο λιγοτερο πεταλι κανεις τοτε ξεκιναει το μοτερ και λειτουργει σαν μηχανακι. Απλά προσεχα να κανω αργα την περιστροφη του πεταλιου. Για να εκπαιδευτω μετραγα μεχρι το 4 μεχρι να κανω το ενα τεταρτο της περιστροφης. Και ναι γκαζωσε.... και εφτασε τα 27χλμ.ω. Οταν εφτανε στην ανηφορα καταλαβαινε οτι εβαζα πιεση πια στο πεταλι και σταματαγε αυτο το γκαζι και απλα γυριζε στην υποβοηθηση. Το εκανε και στην κατηφορα αλλα ηταν λιγο τρομακτικο για μενα. Θελει λοιπον πολυ ελαφρι πεταλι. Οσο παταει η γατα. Ισα που να το γυριζεις, αλλα οχι καθολου γιατι σταματαει. Αυτο που θελω να διαβασω ή να μαθω ειναι πως να συνδιαζω τις πισω ταχυτητες του ποδηλατου ετσι ωστε να μην στρεσαρω το μοτερ και να καταναλωνω λιγοτερο μπαταρια. Αλλα που το βρισκω?

Το σκαφος οδηγειται περα απο το πανι με τη βοηθεια τον ποδιων. Βεβαια στις δασκαλες των 160 λιτρων και ανω δυσκολο να το μανουβραρεις με τα ποδια λογο του βαρους και του πλατους. Οι μικροτερες σανιδες πιο μανουβραρικες.... ενα κολπο για να το πιασετε ειναι αφου παρει το σκαφος φορα (νωσετε τη δυναμη στο πανι) και εχετε γατζωθει φυσικα πιεστε με το μπροστινο ποδι το σκαφος λυγιστε το πισινο και κατσετε το βαρος σας πισω. Εκεινη την ωρα το σκαφος ποδιζει περνει φορα ελαφρενει το πανι και ηρθε η ωρα να σηκωσετε ποδαρακι και να ψαρεψετε την μπροστινη δέστρα. Ξανα καθεστε με ολο το βαρος στον γατζο πλαναρετε σαν διαολοι και βαζετε την πισω δεστρα.... μετα καλες πλευσεις. Ελπιζω να εγινα κατανοητη.... Εαν ποδισετε το σκαφος αρκετα και παρει φορα δυσκολα θα ορτσαρει μετα αφου μπειτε στις δεστρες. Το "λαθος" γινεται λογο του οτι ως αρχάριοι φοβαστε την ταχυτητα που περνει το σκαφος την ωρα που ποδιζει και βιαζεστε να μπειτε τραβατε και το πανι πανω σας κλεινοντας το και ορτσα μπλουμ. θελει τεχνη... Βασικα πολλα πραμματα που πρεπει να γινουν ταυτοχρονα με σωστο συχρονισμο.

Η μπαταρια ειναι Li-ion battery. 36v 14,5Ah (522wh) Το μοτερ ειναι Bafang BBS02B 36v 250 W 25A, . H B εκδοση ειναι η νεοτερη εκδοση υποτιθεται εχουν διορθωσει τα στραβα της πρωτης. Καποιοι λενε πως στην ουσια ειναι 500 W αλλα τροποποιημενο να δουλευει στα 250 w για να εναρμονιζεται με τον νομο

Αν ορτσαρει το σκαφος δεν μπαινεις δεστρα με τιποτα. Το εχεις χασει το παιχνιδι. Συνταγη για καταπελτη ειναι... Για να μπεις δεστρες θες φορα. Δηλαδη θες το σκαφος να αρχισει να πλαναρει. Ειναι λιγο φοβιστικο για εναν αρχαριο. Ποδιζεις το σκαφος βαζεις μπροστινη δεστρα ριχνεις το βαρος στο γατζο συνεχιζεις για λιγο ετσι και μετα πισω δεστρα. Το αν θα γατζωθεις πρωτα και μετα θα μπεις δεστρες ή πρωτα θα μπεις δεστρς και μετα γατζο ειναι στο τι βολευει τον καθενα. Τι βρισκει πιο ευκολο... Εγω πρωτα γατζονομαι γιατι ετσι το σωμα παιρνει τη σωστη θεση σε σχεση με σκαφος και πανι, και μετα μπαινω δεστρες. Αναλογα με την ενταση του αερα αυτη η διαδικασια γινεται αυτοματα με μια κινηση. Θεωρω πιο δυσκολο να ξεκινησω να πλαναρω να εχω μπει δεστρες και μετα να κυνηγαω να γατζωθω. Αλλοι το κανουν... οπως πχ αλλοι βαζουν πρωτα το πισω ποδι στη δεστρα και μετα το μπροστινο.... περι ορεξεως. Καλα πλαναρισματα

Σε ευχαριστω. Οσο για τα ταξιδάκια, ήδη ονειρευομαι διαδρομες και το που μπορω να παω αυριο.Aθορυβο... ενα απλο μικρο χαλαρο βζζζζζννν. Καμια σχεση με το αλλο που δοκιμασα. Πα πα πα.... χαπια για ημικρανιες θα έπερνα. Ο τυπος ήθελε να μου το πουλησει αλλά δεν τσίμπησα. Σημερα μου εκμυστηρευτικε πως ειναι παλια εκδοση... Επισης ο τυπος εκανε πολυ καλη δουλεια στην τοποθετηση. Πολυ προσεγμένη. Το ποδηλατο του Τζον ειναι γεματο καλωδια πια... δεμμενα με αυτο το πλαστικο ζιπ. Καθολου αισθητικο. Αλλα ειναι σκουροχρωμο και αυτη η ακαλαισθησια δεν φαινεται εντονα στο ματι. Αυτο με απασχολουσε λιγο μιας και το ποδηλατο μου και τα καλωδια του ειναι ασπρα... Κι ομως ο τυπος κέντισε. Θα βγαλω φωτογραφιες να σου δειξω. Δυστυχως δεν μπορω να βγαλω του Τζον για συγκριση χχεχεε

Αυτο το ηλεκτρικο ποδήλατο έχει εξεληχθει σε περιπέτεια. Λες και κάποιος ήθελε να μου βάλει τρικλοποδιά. Πρωτα η τεράστια αναμονή για να ετοιμαστεί που ευτυχως δεν τράβηξε περισσότερο (χάρη στις ραδιουργίες μου) και ύστερα η σημερινή αναμπουμπούλα. Αλλα δεν του πέρασε. Απο την Τεταρτη που εμαθα τα ευχαριστα οτι θα το εχω το Σαββατο, έσβηνα μέρες. Ναι σαν τα μικρά παιδάκια, το ομολογώ. Οταν θελω κατι το θελω εδω και τώρα και ανυπομονω μεχρι να το αποκτήσω. Το μαγαζι λοιπον ειναι 25χλμ έξω απο το Όσλο. Η μεταβαση γίνεται με τραίνο. Εχτες λοιπον κοιταξα τα δρομολογια του τραινου, το ραντεβου ηταν στις 11:00 το πρωι. Σημερα λοιπον ξεκινησα τι ωραια τι καλα για να παω στον σταθμο. Ειχα παρει και τα σαντουιτσακια μου και νερο γιατι ειχα σκοπο με το που γυριζα Οσλο να παω για test drive. Φτανω στον σταθμο, και μαθαινω πως γινονται εργα στις γραμμες (τρομαρα τους, Σαββατιατικα) και το τραινο δεν παει στο Strømmen. Πανε ομως πουλμαν μισθωμενα απο τον νορβηγικο ΟΣΕ. Και καλα εφτασα ως εκει, πως γυρίζουμε? Θα δεχτουν το ποδηλατο στη μπαγκαζιέρα? Και οκ πες πως το δεχονται. Πως το βαζουν μεσα? Το ποδηλατο ειναι ασήκωτο. Ζυγιζε που ζυγιζε 13 κιλα απο τη μανα του, ας προσθεσουμε 7 κιλα που ζυγιζει η μπαταρια συν 2 κιλα τα παρελκομενα; Πραγματικα ειναι δυσκολο ακομα και να το σερνεις με τα χερια. Μου λεει ο μαγαζατορας, δεν πειραζει μωρε θα πας Οσλο με το ποδήλατο. Ντοινγκ.... Ε? Ειναι ευκολο? Μη μπας και χαθω? Μου εδωσε οδηγιες μεχρι να παω εστω στο πρωτο προαστιο που θα εχει στασει μετρο. Το πηρα λοιπον και το περπατησα μεχρι τη διασταυρωση μεχρι για να χωνεψω το γεγονος πως θα ποδηλατησω στο αγνωστο με βαρκα την ελπιδα. Αναρωτιομουν αν υπαρχει νορβηγικη Νικολουλη, ή εστω αυτα τα αμπερ αλερτ πως μια τρελη με ενα ποδήλατο χάθηκε καπου εξω απο το Οσλο. Ανοιξα το gps του ρολογιου just in case. Οκ για να χιλιομετρησω τη διαδρομη το ανοιξα και οχι για τα σουπερ πουμα. Στην αρχη μου φανηκε λιγο περιεργο. Η αισθηση ειναι εντελως διαφορετικη. Νιωθεις το βάρος κι ας εχεις το μοτερ. Βεβαια αργοτερα το συνηθιζεις και βασικα το ξεχνας. Εχει και γκαζι πχ αν εχεις να ανεβεις μια μικρη ανηφορια το πατας και βρρρρ.... γαματω ειναι. Φυσικα την ωρα που ξεκινησα αρχισε να ψιχαλιζει (ακομα και ο καιρος ηταν εναντιων μου). Ευτυχως δεν ηταν πολυ ενοχλητικο. Λιγο ετσουζαν τα ματια μου. Κι ξαφνικα βλεπω οτι πλησιαζα μια τεραστια ανηφορα. Αμαν ειπα αφθορμητα αλλα μετα θυμηθηκα πως εχω βοηθητικες ροδες... μη τρομαζεις Αφροδιτη προχωρα και τωρα θα δεις τι μπορει να κανει το μηχανημα. Κι εκεινη την ωρα με προσπερναει φουριοζος ενας ποδηλατης. Τωρα λεω αυτος γιατι παει πιο γρηγορα απο μενα; Και καπου στα μισα τον βλεπω να σηκωνεται απο τη σελα και να αγκομαχαει (φυσικα, η κλιση της ανηφορας ηταν μεγαλη). Τωρα θα σου πω εγω, λεω απο μεσα μου και κρυφογελαω. Βαζω την δευτερη ταχυτητα (3 εχω αν και αμα θελω μπορω να του βαλω 9) και σαν κυρια ανεβαινω την ανηφορα, τον φτανω και τον προσπερναω με το χαμογελο του Γιουσειν Βολτ την ωρα που τερματιζει στο Ριο. Κατι αρχησε να λεει ο τυπος στα Νορβηγικα αλλα ήμουν πολλη γρήγορη για να τα πιασω. Χαχαχα,,,, ειμαι κακιά ωρες ωρες το ξέρω. Αλλα δεν μπορεσα να κρατηθω .... ο τυπος ιδρωνε (και ξερω πως ειναι) κι εγω λες και του εβγαζα τη γλώσσα εκεινη την ωρα χαχα... Συνεχισα τη διαδρομη μου προσπαθωντας να διαβαζω τις πινακιδες προς Οσλο για να μη χαθω, και φυσικα ξαφνικα οι πινακιδες εξαφανηστικαν κι εγω βρεθηκα καπου στα χαμένα. Εψαχνα απο δω, εψαχνα απο κει.... Βγαζω το κινητο και ανοιγω γοογλ μαπς και προσπαθησα να διαβασω το χάρτη. Που σκατα ειμαι... οκ βρηκα ποια κατευηνση πρεπει να παρω. Καθε 100 μετρα που εκανα ξανα ανοιγα τον χαρτη για να δω τη συνέχεια. Καταφερα να με βγαλω δίπλα στη high way και όπου αρχισαν να εμφανιζονται οι πινακιδες. Φιουυυυ.... επανηλθε η καρδια μου στη θεση της. Η φασαρια του δρομου αρχισε να με κουράζει έπρεπε να βρω ενα ανογμα να χωθω μεσα στο δάσος. Και το βρήκα. Σταματησα 5 λεπτα ανοιξα παλι τον χαρτη και εκανα ενα πλανο για το που θελω να παω και πως μετα πρεπει να φτασω σπιτι μου. Πρωτα να ανεβω στο Tonsehagen, να φτασω στη λιμνη Τrollvann (η λίμνη των τρολ) επειτα στην κορυφη του Grefsenskollen, μετα θα κατεβαινα στο Kjelsås, Sognsvann και τέλος σπιτι. Ευκολακι. Αρκει να μη καταφερω να χαθω στο δάσος. Δεν αγχωθηκα εκει επαιξε η βοηθεια του κοινου, δηλαδη των περιπατητικων. Πρωτη σταση trollvann Στη συνεχεια ανεβηκα στη κορυφη του Greffsenskollen. Ειναι 367 μετρα πανω απο το Οσλο και ειναι μια απο τις δυσκολοτερες ανηφορικες ποδηλατικες διαδρομες. Για μενα με το ηλ ηταν παιχνιδακι. Δυστυχως ο καιρος ηταν στις μαυρες του οποτε δεν τραβηξα φωτογραφια τη θεα απο κει πανω. Τιποτα δεν φαινοτανε Αλλη φορα. Καθως κατεβαινα το βουνο πετυχα αγωνες ποδηλατου βουνου. Ετρεχαν κατι πιτσιρικαδες. Εντυπωσεις απο το πδηλατο? Δεν εχω λόγια να τις περιγραψω. Στο συνολο βγηκαν 35χλμ και βγηκαν αβιαστα, άκοπα ουτε καν που ίδρωσα. Και μπορει να εχεις υποβοήθηση αλλά αυτο δεν σημαινει πως δεν γυμνάζεσαι. Απλα τωρα μπορω να ποδηλατω ανετα χωρις να φοβαμαι και να αγκομαχω στις ανηφόρες. Δεν θα καιω τους τετρακέφαλους και θα κανω μακρυτερες διαδρομες. Η μπαταρια αντεχει για 50χλμ (τον χειμωνα με τις αρνητικες Τ ή αποδοση της πέφτει περιπου 20%) Η διαδρομη ηταν αυτη https://connect.garmin.com/modern/activity/1350756459?share_unique_id=3

Αυτο που εχω μαθει στα (τ)οσα χρονια που ζω εδω ειναι οτι οι Νορβηγοι ειναι με το πασο τους. Δεν ζοριζονται... και αυτο δεν θα τους βγει σε καλο. Ιδιως σε οτι αφορα την εξυπηρέτηση πελατων. Δεν το εχουν. Αλλα πολλες φορες αν τους ζωρισεις με πλαγιο και εξυπνο τροπο τοτε απο εκει που σου λενε α οχι δεν γινεται τσουπ το κανουν σε χρονο ντε τε. Λιγη κλωτσια στο γαιδουρακι. Προσφατο παράδειγμα. Το προηγουμενο σαββατο πηγα το ποδηλατο για μετατροπη σε ηλεκτρικο. Μου ειπε οτι θα προσπαθησει να το ετοιμασει οσο το δυνατον γρηγοροτερα γιατι εχει και αλλα να φτιαξει που προηγουνται.Χαλαστικα λιγο γιατ σαν παιδι θελω το παιχνιδακι μου γρηγρηγορα. Τεσπα υπομονη ειπα. ΠΟΣΟ να αργησει? Στη χειροτερη το αλλο σαββατο το αργοτερο θα το εχω. Δεν ειναι και κατο το δυσκολο... 5-6 ωρες δουλεια. Ποσα να εχει. Δεν φημιζομαι για την υπομονη μου οποτε την Τριτη τον πηρα τηλ να μαθω ποτε θα ειναι ετοιμο. Θελω να εχω ενα deadline . Απογοητευση... οχι μον δεν θα το ειχα το σκ αλλα την επομενη εβδομαδα αγνωστο το ποτε... ενα ατομο δυο χερια πολλη δουλεια και διαφορες δικαιολογιες. Αν ειναι δυνατον 15 μερες για μια μετατροπη? Ελεος... Επρεπε κατι να κανω... ειχα σκοπο να παω να του το παρω και να βρω αλλο μαγαζι να μου το φτιαξει. Ειχα βρει μια ομαδα στο φατσο βιβλιο φιλοι του ηλεκτρικου ποδηλατου. Και ζητησα βοηθεια απο αυτους αν υπαρχει καποιος να μου το φτιαξει. Εντελως τυχαια ηταν και αυτος στην ομαδα (δεν το ηξερα). Απαντηση δεν ελαβα απο κανεναν και δε βρηκα μαγαζι να μου κανει τη δουλεια. Οποτε αποδεχτηκα πως κολλησα με αυτον και θα το λαβω του αγιου... Φανουριου. Και το θαυμα εγινε. Σημεραα το απογευμα ελαβα εμαιλ του που μου ελεγε πως το ποδηλατο ειναι ηδη ετοιμο αλλα μπορω να το παραλαβω το Σαββατο. Για ποτε το εφτιαξε ε? Απο κει που δεν μπορουσε με τιποτα νωριτερα αλλα πολυ αργοτερα? Μεσα σε μια μερα απο το τηλεφωνημα το ειχε ετοιμο. Φοβερο ε? Αλλα και εξυπνος. Σου λεει θα την παρει αλλος τη δουλεια.... Φοβεροι

Θα ξαναγραψεις για τη συγκριση με το σπιντφλαινγκ οταν πεσεις σε λιτρα σανιδας. Δεστρες γατζο πλαναρισμα και waterstart .... τα νεα σου μαθηματα. Μετα πλαναριστη μποτζα....

λεγεται pedal assist system Links http://www.electric-bicycle-guide.com/pedelec.html kai link με τις διαφορες των δυο συστηματων πλεονεκτματα και μειονεκτηματα http://www.ebikeschool.com/pedal-assist-systems-pas-vs-hand-throttles/ Μειονεκτημα However, pedaling up a hill requires even MORE power, yet hill pedaling speed is very slow due to the lower speed. The result is an ebike that is woefully underpowered when climbing hills, negating perhaps the most important benefit of an ebike, hill climbing. Θα ρωτησω τον μαστορα αν ειναι αυτο και θα σου πω.

Βρηκα ενα μαγαζι εξω απο το Οσλο οπου πουλαει τον εξοπλισμο πολυ πιο φθηνα. Αν μπορουσα να κανω τη μετατροπη μονη μου θα γλιτωνα κι αλλα λεφτα, αλλα δεν το εχω το σπορ (ουτε τα εργαλεια). Εχω διαβασει τα παντα για τα ειδη μοτέρ και εχω κατασταλλαξει στο οτι θα βαλω κεντρικο μοτερ (με το ρισκο να χαλασει). Οταν πηγα στο μαγαζι ο μαγαζατορας μου εδειξε και ενα αλλο συστημα, μου το ειπε tractor devise καπως έτσι, δεν θυμαμαι.Αν και νομιζω πως λεγεται pedelec. Η θεωρια του ειναι οτι οσο πιεση ασκεις στο πεταλι, τοση δυναμη εχεις. Δοκιμασα και τα 2 ποδηλατα για να καταλαβω τη διαφορα στην πραξη. Το Μπαφαν αθορυβο, ενιωθα πως οδηγω μηχανακι. Ανεβηκα την ανηφορα αβιαστα. Μετα πηρα το αλλο. Εχει μια δυσκολια στην εκκινηση. Επειδη εχουμε συνηθισει να πιεζουμε το πεταλι, σε κλωτσαει μπροστα. Οπως στο αυτοκινητο οταν πρωτομαθαιναμε και δεν μπορουσαμε να συγχρονιστουμε με το αμπραγιαζ. Το ξεπερνας, ειναι θεμα συνηθειας και προσαρμογης. Στο ισωμα δεν καταλαβαινα πως εχω μηχανικη υποβοηθιση, απλα ενιωθα πιο ελαφρυ το πεταλι (με το αλλο το καταλαβαινες). Σε σημειο που νομιζα πως δεν λειτουργει. Και μετα πηγα στην ανηφορα. Εκει το καταλαβα... Νομιζω πως την ανεβηκα πολυ πιο ευκολα απο οτι την ειχα ανεβει με το Μπαφαν. Αλλα ειχα και πιο ευκολη ταχυτητα (συμβατικη) οποτε η συγκριση ειναι λιγο λανθασμενη. Τα θετικα αυτου του συστηματος συμφωνα με τον μαγαζατορα ειναι μεγαλυτερη διαρκεια μπαταριας, μπορεις να χρησιμοποιησεις μια πιο αδυναμη μπαταρια (σου ερχεται πιο φθηνα). Το Μπαφαν επειδη ειναι πιο δυνατο μοτερ θελει και δυνατοτερη μπαταρια. Επισης απο οτι διαβασα στο ιντερνετ οταν πηγα σπιτι με αυτο το συστημα δεν μπορεις να ξεπερασεις τα 25χλμ.ω. Το Μπαφαν μπορεις να το "πειραξεις" και να παει και 50χλμ την ωρα. Βεβαια αυτο ειναι παρανομο συμφωνα με τα Ευρωπαικα και Νορβηγικα δεδομενα. Επιτρεπτο οριο ταχυτητας ειναι 25 με 27 χλμ την ωρα (η Αμερικη και ο Καναδα εχουν αλλους κανονισμους). Δεν σκοπευω να το πειραξω φυσικα Αυτο που με χαλασε με αυτο το συστημα και δεν το επελεξα τελικα ειναι οτι κανει πολυ θορυβο!!!! Μα πολυ θορυβο. Σε σημειο πονοκεφαλου. Οκ οταν εισαι στην πολη ο θορυβος χανεται, αλλα να ειμαι στη φυση και να ακουω αυτο το πραμμα? Να θελω να παρω ασπιρινες μετα;;; Και δεν βρηκα κανενα αρθρο στο ιντερνετ που να λεει πως αυτο ειναι πολυ καλυτερο απο το Μπαφαν. Εξακολουθει να ειναι δυνατοτερο και να τα παει πολυ καλυτερα στις ανηφορες. Βρηκα ομως ενα πολυ καλο αρθρο σεχετικα με το γρασαρισμα του μοτερ. Απο οτι λεει, η κατασκευαστικη εταιρια το στελνει με λαθος γρασο, ή και καθολου με αποτελεσμα το μοτερ να κανει θορυβο και να μειωνεται η αποδοση του . Συστηνουν το Mobilgrease 28. Εδω εναι το αρθρο https://electricbike-blog.com/2015/12/23/mobilgrease-28-bbshdbbs02-because-a-good-mid-drive-is-better-seen-and-not-heard/ και εδω ειναι το βιντεο του πως τοποθετειται Απο οτι βλεπω δεν γλιτωνω το μαστορεμα Περιμενω πως και πως να με παρει τηλεφωνο ο μαστορας να μου πει πως το ποδηλατο ειναι ετοιμο...Νομιζα πως θα το εφτιαχνε εκεινη την ωρα αλλα ειχαν και αλλοι σειρα. Και οι Νορβηγοι δεν πολυζοριζονται.... ειναι της υπομονης. Προς το παρων για να παρηγορηθω, διαβαζω αρθρα και βλεπω βιντεακια

Και εμενα αυτο μου ειπαν για το μοτερ στα πενταλια... οτι αν ζοριστει καιγεται και οτι τα μαγαζια προωθουν αυτη τη λυση γιατι μετα βγαζουν κερδος απο τις επισκευες. Απο την αλλη τα μοτερ στις ροδες εχουν και αυτα μειονεκτηματα τους. Πχ με μοτερ στην πισω ροδα χανεις τις ταχυτητες του ποδηλατου. Πες οτι εχεις παει βολτα και ξεμενεις απο μπαταρια. Αντε ποδηλατησε το ποδηλατο σου Χ χιλιομετρα βαρους 20 κιλα πια, με καμια ταχυτητα. η μαρκα που κυκλοφορει εδω ειναι η Bafang BBs01 ... κινεζικη

Σε προηγουμενη αναρτηση εκανα αναφορα σε ηλεκτρικο ποδήλατο και νομιζω πως πρεπει να πω δυο λογια για αυτο μιας και μπορει να ενδιαφέρει κάποιους. Στη Νορβηγία ειναι πολυ της μοδος οτι εχει σχεση να κανει με "μπαταρίες". Τι θέλω να πω με αυτο? Ενα μεγαλο ποσοστο αυτοκινήτων ειναι ηλεκτρικά. Στο δρομο υπάρχουν μπριζες για να τα φορτίζουν. Μάλιστα οσοι οδηγουν ηλεκτρικα αυτοκινητα εχουν πολλά benefit (κινητρα για να αγοραζουν ηλεκτρικα αντι τα συμβατα) οπως δεν πληρωνουν διοδια, δεν πληρωνουν παρκομετρα και εχουν την αδεια να κυκλοφορουν στη δεξια λωριδα του δρομου οποτε δεν πηζουν στην κινηση οπως οι αλλοι. Στη δεξια λωριδα επιτρεπονται μονο τα ταξι, τα λεωφορεια και τα ηλεκτρικα αυτοκινητα. Ολοι οι αλλοι μονο στη μεσαια λωριδα και στην αριστερη. Tωρα ειναι της μοδας το ηλεκτρικο ποδήλατο. Πολλοι τα χρησιμοποιουν μιας και το Οσλο δεν ειναι επιπεδο. Στην αρχή τους "κορόιδευα" μιας και ολοι εχουμε την ταση να απαξιώνουμε καθετι καινουριο (μέχρι να το δοκιμάσουμε). Και σαν ποδηλάτησα θεωρω πως οταν κανεις ποδήλατο το κανεις για να γυμναστεις, να αποκτησεις φυσικη κατάσταση κλπ κλπ κλπ. Αν ειναι να βαλεις βοηθητικες ρόδες, το μοτερ και την μπαταρια, παρε σκουτερ ή μηχανακι. Πριν μια εβδομαδα διοργάνωσε η Μερετε φαγοποτι στο σπιτι της. Υποτιθεται οτι θα ψηναμε εξω, αλλα ανακαλυψε αργα πως η μπουκαλα του γκαζιου ήταν άδεια. Οποτε μαγειρεψαμε στην κουζινα, αλλα φάγαμε έξω. Ευτυχως ειχε ζεστη και ήλιο εκεινη την ημέρα. Πανω στην κουβεντα λοιπον, μας λεει ο Τζον πως μετετρεψε το ποδήλατο του σε ηλεκτρικο. Να σημειωσω πως ο Τζον ειναι φανατικος ποδηλάτης και μηχανόβιος. Τελεια φυσικη κατασταση για καποιον που ειναι 60 χρονων.... Επειδη μου αρεσει να τον πειράζω, μολις ακουσα οτι εβαλε βοηθητικές ρόδες τον τρελανα στην καζουρα. Φυσικα επειδη ειμαι πολυ ανοιχτος ανθρωπος κι εχω την περιεργεια, τον ρωτησα τα παντα για την μετατροπη που έκανε. Ποσο κοστιζει, αν αξιζει να το φτιαξεις μονος σου ή να παρεις ετοιμοπαράδοτο και φυσικα τι επιδοσεις εχει το μηχανημα. Οταν ακουσα την τιμη ανατρίχιασα βεβαια, αλλα με λιγο ψαξιμο στην αγορα ειδα πως οτι πληρωσεις θα παρεις. Αν θες ενα ποδηλατο που να πηγαινεις μεχρι τη δουλεια σου και στην αγορα, τη βγαζεις με ενα φθηνο ποδηλατο πολης (αυτα με τα καλαθακια μπροστα). Νομιζω πως ουτε κανα αξιζει τον κοπο να το φτιαξεις μονος σου. Αν θελεις ομως το κατι παραπανω, τις βολτες στο δασος με τις τρελες ανηφορες (αυτες που τραβηξαμε στη ποδηλασια προχτες μεχρι την Kikutstua) τοτε πρεπει να βαλεις βαθια το χερι στην τσεπη. Και θα σου ερθει λιγο πιο φθηνα αν μετατρεψεις το ποδήλατο που ηδη εχεις σε ηλεκτρικο, μιας και δεν χρειαζεται να αλλαξεις σκελετο. Ο Τζον απο οτι μας ειπε, το δοκιμασε σε μια απο τις πιο δυσκολοτερες ανηφορες του Οσλο και εμεινε ευχαριστημενος. Εβαλε μονο το 10% προσωπικης προσπάθειας για να την ανεβει. Το συστημα εχει 3 ταχυτητες υποβοήθησης και φυσικα αν ξεμεινεις απο μπαταρια συνεχιζει να δουλευει ως ποδηλατο με τις γνωστες ταχυτητες του με τη διαφορα ομως πως ειναι 7 κιλα βαρυτερο. Και φυσικα του αρεσει και η ιδεα πως θα πηγαινει στη δουλεια του χωρις να ιδρωνει πια και να χρειαζεται να κανει ντουζ οταν φτασει και να αλλαξει ρουχα. Ολα ωραια, αλλα εξακολουθουσα να τον πειραζω πως εβαλε βοηθητικες στο ποδηλατο. Μεχρι που.... Μεχρι την επόμενη μερα της ποδηλατικης εκδρομης μας που μετραγαμε ολοι τα κομματια μας. Ο Τζον πηγε για ποδηλασια με το ηλεκτρικο ποδηλατο και τον πετυχα οταν γυρισε απο τη βολτα (ανεβηκε παλι τη δυσκολοτερη ανηφορα το Οσλο). Και κανει το λαθος να μου το δωσει για δοκιμη. Και κανω το λαθος να του πως ναι κατσε να το κανω μια βολτα να δω πως ειναι. ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ.... επρεπε να με αφησει στην αγνοια μου και να συνεχιζω να τον κοροιδευω και αυτον και ολους τους αλλους που εχουν ηλεκτικα βοηθηματα για να κανουν ποδηλατο. Με κατεστρεψε.... Το σπιτι μας (δηλαδη της Μερετες) ειναι σε εναν λοφο και εχει αρκετη ανηφορα. Συνηθως αποφευγω να την ανεβαινω, προτιμω να κανω τον κυκλο. Οποτε εκει εκανα το test drive. Επαθα πλακα.... περα απο την αισθηση πως οδηγουσα μηχανακι (και δεν ξερω να οδηγω μηχανακι) ανεβηκε ολη την ανηφορα με την πρωτη ταχυτητα σε χρονο ντε τε. Αφου με ρωτησε ο Τζον αν δοκιμασα τις αλλες ταχυτητες και του ειπα οχι... αφου με την πρωτη πηγαινα μια χαρα. Επαθα πλακα... Χοροπηδαγα απο τη χαρα μου. Ο Τζον γελαγε.... με κατεστρεψες του λεω. Τωρα θελω κι εγω ηλεκτρικο.... Εχω μπει στο ψαξιμο και στην ερευνα αγορας. Το ποτε θα βαλω το χερι στην τσεπη δεν ξερω... Τι χρειαζεσαι για να μετατρεψεις το ποδηλατο σου σε ηλεκτρικο? Ενα μοτερ. Εχεις 3 επιλογες. Μοτερ στη μπροστινη ροδα, μοτερ στην πισω ρόδα ή μοτερ στο πεταλι. Τα μοτερ στις ροδες εχουν το μειονεκτημα οτι προσθετουν βαρος και σου χαλανε την ισορροπια. Αλλα ειναι η φθηνοτερη λυση. Ισως λιγο καλυτερη λυση το μοτερ στην πισω ροδα. Η καλυτερη λυση αλλα και ακριβοτερη, ειναι το μοτερ στα πεταλια. Αλλα απο οτι μου ειπε ενα παιδι χαλαει ευκολα και η επισκευη κοστιζει.... Παντως δεν σου χαλαει την ισορροπια, και μπορεις να χρησιμοποιησεις τις αναλογικες σου ταχυτητες και τα παει πολυ καλυτερα στην ανηφορα (νομιζω πως με το μοτερ στον πισω τροχο δεν μπορεις πια να τις χρησιμοποιησεις. Αυτο το λεω με επιφυλαξη βεβαια...). Ο Τζον εβαλε μοτερ στα πεταλια και επειδη ειναι μαμουνι, και τα ψαχνει αυτα τον εμπιστευομαι. Αν και με την πρωτη ευκαιρια θα ρωτησω την γνωμη του. Μια μπαταρια Μια καλη δυνατη μπαταρια... Στην αγορα κυκλοφορουν Li on και τις τοποθετεις ή στον σκελετο εκει που μπαινει το μπουκαλι του νερου, ή στη σχαρα του ποδηλατου αν εχεις. Οι πληροφοριες μου ειπαν οτι οι καλυτερες μπαταριες με μεγαλυτερη διαρκεια ζωης και κυκλους φόρτησης ειναι οι Lithium maganese . Ειναι ομως οι ακριβοτερες και δεν ξερω αν κυκλοφορουν στη νορβηγικη αγορα. Η πηγη μου τις φερνει απο το εξωτερικο, οποτε εχεις να πληρωσεις ναυλα μεταφορας και το τελωνιο, 25% της τιμης νομιζω πως ειναι. Α και φυσικα πρεπει να πληρωσεις τον ανθρωπο που θα σου τα τοποθετησει, εκτος και αν πιανουν τα χερια σου και εχεις τα εργαλεια να το κανεις μονος σου. Υπαρχουν εγχειρηδια και βιντεο στο youtube....

Ποδηλασια στην Kikutstua 27.08.16 Εχω πολυ καιρο να γραψω και νομιζω πως ηρθε η ωρα να ξαναγραψω.Περασα ενα υπεροχο καλοκαιρι στην Ελλαδα κανοντας καθε μερα windsurf. Απο τις 30 μερες εχασα μονο 5 μερες λογο απνοιας. Ολες οι υπολοιπες ήταν φουλ windsurfing. Αυτο δεν εχει ξαναγινει. Οσο δεν εκανα ολο το χρονο, το εκανα μεσα σε ενα μηνα. Δυστυχως ολα τα ωραια τελειωνουν γρηγορα. Και επανηλθα στο Οσλο. Ομολογω πως έπαθα ενα σοκ οταν επεστρεψα. Απο κει που ημουν συνηθισμενη στον ηλιο και στη ζεστη, το Οσλο με υποδεχτηκε με ψυχρα και βροχη. Το τζακετ και τα μακριμανικα ειναι must. Α και η ομπρελα. Το χειροτερο μου.... Δυο εβδομαδες μουλιασαμε, μανιταρια κοντεψαμε να βγαλουμε εμεις οι ιδιοι, οχι μονο το δασος, (Ειναι η εποχη των μανιταριων και των βατομουρων). Το μαυρισμα που απεκτησα εξαφανιστηκε ως δια μαγειας, και αυτο ηταν το πιο σπαστικο της υποθεσης Ο καλυτερος καιρος για προσαρμογη ετσι? Μιλαγα με τη σπιτονοικοκυρα μου οτι φετος δεν ειχαν καλοκαιρι. Ηταν αυτη η μιξη, ηλιος με βροχη. Δυο τρεις μερες ηλιο και μετα βροχη ή μπορει και μεσα στην ιδια την ημερα να εχεις ηλιο και το απογευμα να βρεχει και μετα ξανα ήλιο μιας και εξακολουθει να αργει να νυχτωσει. Μονο χιονι δεν εχει ριξει... αν και μια μερα ειχε 9 βαθμους και μεχρι φλις φορεσα. Ευτυχως αυτο ηταν μονο μια μερα.... κι εγω να βλεπω φωτογραφιες των φιλων μου στο φατσοβιβλιο να κανουν windsurf στα νησια. Καιρος οτι να 'ναι. Οκ... τερμα με την γκρινια. Παμε παρακατω. Αθλοπαιδιες.... τι αλλο μπορεις να κανεις, μιας και δεν εχει σερφακι? Ποδηλατο, τρεξιμο πεζοποριες. Το σκι θα αργησει να μπει στο παιχνιδι. Ειπα πριν οτι αυτες τις 3 κοντα 4 εβδομαδες εχασα το μαυρισμα μου? Ε δεν ηταν μονο αυτο που εχασα.... εχασα και τη φυσικη μου κατασταση. Οτι εχτισα το καλοκαιρι με το σερφ πηγε στον πατο... Γιατι? Τρεξιμο δεν μπορω να κανω γιατι την τελευταια σερφομερα κακοποιησα ασχημα το δαχτυλο του ποδιου. Σε μια στροφη κλοτσησα τη δεστρα του σκαφους (κλασσικο ατυχημα) και κρακ το δαχτυλο. Καθε φορα που βαζω παπουτσι αγκομαχαει.... οποτε τρεξιμο γιοκ . Μια ή δυο πεζοποριες εχω κανει (ουτε που θυμαμαι, οποτε καταλαβαινεις)... και μια φορα ποδηλατο (ευκολη διαδρομη το εκανα μονο και μονο για να βγω απο το σπιτι και να εκμεταλευτω τον ήλιο). Τεμπελιαση δηλαδη. Δεν βοηθαει και ο καιρος με την παλιοβροχη. Και το κανει επιτηδες να εχει ηλιοφανεια τις εργασιμες μερες, και οταν ερθει σαββατοκυριακο να βρεχει. Με τα νευρα μου παιζει αλλα δεν θα του περασει.... Νομιζω πως ξαναγκρινιαζω.... Ας το παρουμε αλλιως λοιπον. Τωρα ερχεται το καλο και διασκεδαστικο κομματι. Την περασμενη Πεμπτη η Μερετε μου ζητησε να της κρατησω τα γατιά γιατι θα πηγαινε εκδρομη με τη μηχανη του Τζον. Ο Τζον θα οδηγουσε φυσικα. Θα εφευγαν την επομενη μερα το πρωι και θα γυριζαν Κυριακη. Την Παρασκευη λοιπον, ειχα κατι δουλειες να κανω πριν παω στη δουλεια και τσουπ χτυπαει το τηλεφωνο. Ηταν η Μερετε, με πηρε να μου πει οτι τελικα δεν φυγανε γιατι η μηχανη του Τζον δεν επερνε μπροστα. Ηταν απογοητευμενη μιας και περιμενε πως και πως αυτη την εκδρομη και δεν ηξερε τι να κανει το ΣΚ. Της λεω δεν πειραζει, παμε για ποδηλατο ή πεζοπορια. Ο καιρος θα ηταν ευνοικος αλλωστε. Επιτελους ενα σαββατοκυριακο χωρις βροχη. Το απογευμα επιβεβαιωθηκε το ποδηλατικο μας ραντεβου, θα ερχοταν και η απο πανω νοικαρισα. Μαζευτηκαμε το πρωι λοιπον μες την καλη χαρα ολοι ετοιμοι για την ποδηλασια. Ο προορισμος εκπληξη ως εκεινη την ωρα. Αρχικος στοχος μια λιμνη bjørnholtet και πιο μακρινος στοχος η περιοχη Kikutstua. Επιστροφη Sørkedalen και μετα σπιτι. Τα πρωτα 15 χιλιομετρα σταθερη ανηφορα. Μας βγηκε η γλωσσα μεχρι να φτασουμε στο Bjørnholtet. Eκει καναμε το πρωτο διαλειμα για ανεφοδιασμο. Ο ανεφοδιασμος περιελλαμβανε βαφλα με μαρμελαδα και καφε ή αναψυκτικο. Η βαφλα must, οτι θερμιδες καψαμε μεχρι εκει τις ξαναπηραμε. Επειδη πηραμε δυναμεις ειπαμε να το συνεχισουμε μεχρι την Kikutstua. Η Ελσα ρωτησε τον Τζον αν μεχρι εκει θα εχουμε και αλλες ανηφορες. Μια μικρη ανηφορα, και μετα ολο κατηφορος. Και μαλιστα σε ενα σημειο εχει μεγαλη κληση με στροφη και κακο οδοστρωμα που αν δεν προσεξεις θα φας τα μουτρα σου, στη καλυτερη των περιπτωσεων θα βρεθεις στους θαμνους. Τη διαδρομη την εχω ξανακανει με ποδηλατο και ηξερα για τι πραμμα μιλαει. Μονο που αυτη τη φορα τα χρειαστικα. μπλοκαραν οι τροχοι με τα δισκοφρενα, το ποδηλατο αρχισε να χοροπηδαει κι εγω δεν εβλεπα οτι θα καταληξω στους θαμνους αλλα σε χαντακι. Ειχα και τα ποδια δεμενα στο πεταλι με το SPD τα οποια δεν ξεκλειδωσαν.... καταφερα να το ισορροπισω και να αποκτησω παλι τον ελεγχο του λιγο πριν εξφενδονιστω.... Φιουυυυ.... Αγιο ειχα... Φτασαμε λοιπον στην Kikutstua αναιμακτα και χωρις πολυ κοπο μιας και ηταν ολο κατηφορα... τι καλα. Εμ δεν ξεραμε τι μας περιμενει μετα... βασικα εγω ηξερα μιας και το εχω ξανακανει, και με ποδηλατο αλλα και με σκι. Η Ελς δεν ηξερε, φροντισαμε να μην της το πουμε... Τι καλοι ανθρωπο που ειμαστε εε? Διαλειμα για μεσημεριανο τοστακι και ξαπλα στον ηλιο. Ο τζον ψιλοροχαλισε κι ολας. Εγω ειπα να κανω ηλιοθεραπεια.... σιγα που θα μαυριζα... χαχα. Και μετα ηρθε η ωρα της επιστροφης. Μαρτυρικη ανηφορα μιας και ανεβαιναμε βουνο... δωσε πονο. Και οτι ανεβαινει φυσικα κατεβαινει... αλλα οταν φτασαμε κατω στην ασφαλτο πια ειχαμε και αλλη ανηφορα να κανουμε. Εκει δακρισα. Εκει πραγματικα εψαχνα να βρω δυναμεις για να συνεχισω. Οι τετρακεφαλοι ειχαν ηδη αρχισει μαγκωνουν. Αρχισε να παραγεται το γαλακτικο οξυ. Και φυσικα δεν πηραμε συγκοινωνια, οχι οχι δεν κλεβουμε. Ποδηλατο μεχρι το σπιτι. Το κοντερ εδειξε οτι καναμε 45 χιλιομετρα ποδηλατο!!!!! Καθολου ασχημα.... βεβαια μετα δυσκολιας περπαταγα μετα αλλα ειναι αυτο που λενε "ποναω αλλα μου αρεσει". Περασαμε πολυ ομορφα με πολυ γελιο και πολυ πονο. Ο ενας παρηγορουσε τον αλλον. Και μετα μετραγαμε τις πληγες μας. Την επομενη μερα ο Τζον επειδη ηταν κουρασμενος πηρε το ηλεκτρικο ποδηλατο και εκανε βολτα, η Μερετε εκανε πεζοπορια για να ξεμουδιασει. Εγω την εβγαλα στον καναπε γιατι ειχα ποδοσφαιρο να διαιτητευσω το απογευμα οποτε θα επρεπε να τρεχω... Η Ελς δεν ξερω...

H επιλογη του τραγουδιου δεν ειναι τυχαια

3 χρονια στη Νορβηγια...... πως περνανε ε? Για να το γιορτασω εφτιαξα ενα βιντεακι με τις στιγμες που περασα παρεα με καλους φιλους στα βουνα ειτε με ποδηλατο ειτε με σκι ειτε με τα ποδια. Μου πηρε 3 μερες να το φτιαξω, ξεθαψα τις χιλιαδες φωτογραφιες που εχω. Δεν ηξερα ποια να πρωτοδιαλεξω. Καθε μια φωτογραφια εχει και τη δικια της ιστορια, τη δικια της αναμνηση. Βουαλα ευχομαι να σας αρεσει

Εχω πολυ καιρο να γραψω και ηρθε η ωρα να το κανω μιας και εχω εμπνευση. Φετος η Πεντηκοστη τους και η εθνικη τους εορτη (17 Μαιου) επεσε Δευτερα και Τριτη αντιστοιχα. Οποτε μας βγηκε ενα ωραιο τετραήμερο. Και κανει και εναν καιρο, καλοκαιρινο. Στην αρχή ειχα χαλαστει με το τετραημερο, με την εννοια αφου δεν κανονισα καμια εκδρομη τι σκατα θα κανω 4 μερες; Η πρωτη μερα περασε με το να διανυω την αποσταση καναπε κρεβατι. Αντε βγηκα και για καφε στο τελος, ισα να πω οτι κατι εκανα. Τη δευτερη μερα επινα τον καφε μου και συνεχως ρωτουσα τον εαυτο μου τι σκοπο εχεις να κανεις σημερα; Δεν νομιζω οτι και εχτες ετσι; Και τσουπ σκαει προταση απο φιλη για ποδηλασια. Μεσα της λεω. Χαλαρα ομως ετσι; Ειμαι εντελως σκουριασμενη μιας και ειμαι απροπονητη. Ναι ναι μου λεει κι εγω δεν μπορω να ζοριστω.... Αν την ξαναεμπιστευτω να μεφτυσετε. Καναμε 36 χιλιομετρα ποδηλατο με κατι τερατα ανηφορικα.... μου βγηκε η γλωσσα μεχρι το εδαφος. Το τι καντιλια εριχνα... Εφτασα στα ορια μου. Ειπαμε ημουν εντελως απροπονητη.... τα τελευταια χιλιομετρα ειχα φτασει στο σημειο να μη σκεφτομαι απλα να ποδηλατω.... σαν το ρομποτ.... αντε λιγο ακομα και φτανουμε. Αντε λιγο ακομα.... σπρωξε λιγο ακομα. Αλλα παντως αξιζε η βολτα.... Ωραια διαδρομη και ας ηταν δυσκολη. Την τριτη μερα εκανα χαλαρη πεζοπορια με μια φιλη μου σε συνδιασμο με καφεδακι παραλιακα.. Και το καλυτερο απο ολα ηταν η τεταρτη μερα... Η καλυτερη απο ολες. Και αυτο γιατι? Λοιπον, η Μερετε με τον φιλο της ειχαν σκοπο να περασουν την εθνικη τους εορτη με βολτα με τη μηχανη τους καπου στη Σουηδια. Ελα ομως που η μηχανη του Τζον χαλασε και το ανταλακτικο θα αργησει να ερθει για να τη φτιαξει (τη φτιαχνει μονος του , πιανουν τα χερια του). Τους χαλασε τα σχεδια. Με ρωτησε η Μερετε τι σκοπο εχω να κανω και τις ειπα τιποτα. Εκεινη μου ελεγε για την ηττα που φαγανε με τη μηχανη. Και της λεω ε δεν κανουμε καμια βολτα με το ποδηλατο; Οποτε κανονισαμε να παμε ποδηλαταδα και μετα να ψησουμε στον κηπο της να φαμε ολοι μαζι. Τελεια. Ξεκινησαμε λοιπον χαλαρα μη ξεροντας που να παμε. Ο καθενας ελεγε το δικο του. Στο τελος απλα τραβηξαμε μια πορια και καπου θα καταληγαμε. Η ολη ουσια ομως ηταν η καταληξη. Η Μερετε ηθελε καπου με ωραια θεα, καπου ειδυλιακα και κοζι. Ο Τζον δυσανασχετουσε.... δεν διακρινεται και για την υπομονη του. Στο τελος τσαντιζεται και της λεει ειδυλιακα με θεα θες; Οκ ειπε, και μας ανεβαζει σε μια ανηφορα, μας χωνει στο δασος απο κακοτραχιλο μονοπατι οπου εκει απλα σερναμε το ποδηλατο με τα χερια. Μας βγηκε η γλωσσα.... Φτασαμε στην κορυφη του υψωματος και λεω της Μερετες "Αυτο ηταν η τιμωρια σου, αλλα εγω δεν ξερω τι φταιω και τα τραβαω ολα αυτα?" Γελαγε.... Γκρινια γκρινια αλλα ομως αξιζε τον κοπο. Η θεα ηταν απιθανη. Γδυθηκαμε και στρωσαμε τα ρουχα κατω και ξαπλωσαμε για ηλιοθεραπεια. Ευτυχως ειχα προβλεψει και φοραγα μπουστακι, αν και αν ειχα μαγιο θα ηταν ακομα καλυτερα. Και νε καναμε ηλιοθεραπεια, στη Νορβηγια Μαιο μηνα, ενω στην Ελλαδα απο οτι μου ειπε η μητερα μου φοραγε ζακετακι στην παραλια να μη κρυωσει. Με πηρε ο υπνος καθως ακουγα ενα πουλακι να τιτιβιζει. Μαγεια. Δασος βουνο φυση ησυχια.... και η θεα της Μερετες. Αυτο μην το ξεχναμε..... Μετα απο καμια ωρα ειπαμε να γυρισουμε σπιτι. Ο Τζον ειπε πως αυτο το κακοτραχηλο κατηφορικο κομματι θα το ποδηλατισει. Η Μερετε ειπε πως οχι δεν το τολμαει. Κι εγω τα ιδια.... Μας ειπε κοτες. Του ειπα δεν εχω τασεις αυτοκτονιας.... Μεταξυ μας θα το ποδηλατουσα και θα το ευχαριστιομουν κι ολας αν δεν ειχα SPD στα πεταλια. Το οποιο σημαινει πως ειμαι δεμενη με το ποδηλατο κατι που δεν τα εχω μαθει ακομα. Εχω φαει πολλες τουμπες εξαιτιας τους γιατι δεν εχω μαθει να ξεκλειδωνομαι άμεσα και νιωθω ανασφάλεια. Φτασαμε σπιτι και μετα ακολουθησε φαγοποτι μεχρι τις 23.00 το βραδυ. Εν το μεταξυ η Μερετε μου ελεγε πως δεν πρεπει να το τραβηξουμε πολυ γιατι ο Τζον εχει πρωινο ξυπνημα για δουλεια. Αλλα κατα τη διαρκεια του γευματος μας εκμυστηρευτηκε πως η αυριανη του δουλεια περιλλαμβανε 1 ωρα οδηγηση σε ενα μερος και μετα απλα θα περιμενε 3 ωρες μεχρι να φτιαχτει ενα μηχανημα που ειχε χαλασει χωρις να κανει απολυτως τιποτα και θα γυρνουσε πισω. Δεν ηθελα πολυ για να τον πεθανω στο δουλεμα ολο το βραδυ. Ναι θα σκοτωθεις αυριο στη δουλεια προσεχε ετσι? Μη κουραστεις και πολυ εισαι σε δυσκολη ηλικια..... Καλα περασαμε.... και τωρα ποιος παει στη δουλεια μετα απο 4 μερες κρεπαλης; Αχχχχ.... βαχ .

Κι εγω θα συμφωνισω μαζι σου Kaps. Το φορουμ για αυτο το λογο εχει μια ενοτητα που λεει "Αλλα αθληματα". Τωρα αν καποιος θελει να γραψει κατι ακομα και για το πιο εξτριμ αθλημα του κοσμου που λεγεται ταβλι νομιζω πως εχει καθε δικαιωμα να το κανει. Αν ενοχλει το τοπικ που ειχα ανοιξει για το windsurfing και θεωρειτε πως αν καποιος θελει να ενημερωθει για αυτο το σπορ να πηγαινει μονο στο αντιστοιχο φορουμ και οχι εδω μιας και ειναι μονο για χιονοδρομια ας σβηστει.

Εγω εχω ενα μηνα να προπονηθω και νιωθω τυψεις.... τη μια ο καιρος την αλλη ενα κρυομα που με ταλαιπωρει και δεν λεει να περασει εξαιτιας του καιρου.... και τωρα απεκτησα ενα αλλο προβλημα και δεν ξερω πως να το λυσω. Εχει πεταχτει ενα μικρο κοκαλακι λιγο κατω απο τον αστραγαλο και με χτυπανε τα παπουτσια επειδη σε αυτο το σημειο ακουμπανε..... Δεν ξερω πως εγινε μιας και δεν το στραμπουληξα και δεν εχω τρεξει. Υπερφερα προχτες... μου ερχοταν να περπατησω ξυπολιτη. Τα μονα παπουτσια που μπορω τωρα να φορεσω ειναι κατι φλατ που δεν ακουμπανε εκει στο πλαι....

Πριν 2 εβδομαδες εκανα την τελευταία ισως βόλτα στο εξοχικο της σπιτονοικοκυράς μου. Θέλει να το πουλήσει και να φτιάξει ενα άλλο σε ενα οικοπεδο που εχει στην ιδια περιοχη. Το σκεφτεται 3 χρονια να το κανει και μάλλον τωρα ήρθε ο καιρος. Μου εχει εξηγησει τα προβληματα που εχει αυτη η hytta και πραγματικα δεν αξιζει να επενδυσει λεφτα για να την επισκευασει. Το σοβαροτερο λαθος που εχει ειναι του προσανατολισμου. Οταν την εφτιαξε ο πατερας της το εκανε λαθος. Ουτε η ιδια ξερει τι σκεφτόταν ο πατερας της οταν την εφτιαξε. Και φυσικα αυτο δεν διορθωνεται. Δεν μπορεις να γυρισεις το χτισμα απο την αλλη.... και το προβλημα δεν ειναι πως δεν εχει "ωραια θέα, αλλα η μη σωστη εκμεταλευση του ήλιου. Και πολλα αλλα.... Ετσι λοιπον η επισκεψη στη hytta αυτη τη φορα δεν ηταν για αναψυχή αλλα για δουλειά. Διαφορα μερεμετια, συγυρισμα και φωτογραφιση ετσι ωστε να μπει σε αγγελια. Ισως αν βρισκαμε καιρο να καναμε μια βολτα (που δεν βριηκαμε). Ηρθε και ο ξυλουργός μαζι μας να φτιαξει κατι πορτες που ειχαν χαλασει και διαφορα αλλα τεχνικά θέματα. Το καλο ειναι πως θα οδηγουσε κι ολας και αυτο το αγχος εφυγε απο πανω μου. Γιατι αγχος; Γιατι το βουνο εχει χιονια και παγο αυτη την εποχη και δεν εχω εμπειρια σε τετοιου ειδους οδήγηση. Και θα ηταν και βραδυ συν της αλλης.... Μαλιστα καταφερε και επικοινωνησε με αυτον που καθαριζει τους δρομους απο τα χιονια και μας ειπε οτι περιμενουν 15 εκατοστα φρεσκο χιονι και δεν εχει καθαρισει το προηγουμενο χιονι και να προσεχουμε καθως οδηγουμε. Σοκ.... αγψωθηκαμε λιγο, επρεπε να προλαβουμε την κακοκαιρια. (Απριλιο μηνα και ενω τα χιονια στο Οσλο εχουν εξαφανηστει). Ευτυχως δεν οδηγουσα εγω.... αλλος θα ιδρωνε. Φτασαμε στο χωριο και ψωνισαμε τα απαραιτητα για το βουνο. Ειχε ηδη νυχτωσει αλλα ολα ησυχα φαινοντουσαν. Καθως αρχισε η αναβαση αναρωτιομασταν που ειναι τα χιονια που μας ελεγε ο τυπος. 15 εκατοστα φρεσκο χιονι.... Αρχισα να κοροιδευω τη Μερετε και της ελεγα μαλλον ο υπαλληλος μετακομισε στο Τρομσο και για αλλο βουνο σου ελεγε. Αλλα ο τυπος δεν εκανε λαθος. Απλα εμεις ημασταν τυχεροι που φτασαμε στο βουνο την ωρα που ξεκινησε το πανηγυρι. Πραγματικα... ειχαμε τυχη βουνο που λενε... Φτασαμε στη hytta γυρω στις 23.00 και χιονιζε. Ξεφορτωσαμε το αμαξι αλλα δεν υπηρχε "δρομος" για να πας στη hytta. Επρεπε να τον φτιαξουμε εμεις... Πηγα να περπατησω και χωθηκα μεχρι τη μεση στο χιονι. Με τραβηξανε γινα να βγω απο τον λακο. Ειχε σιγουρα 2 μετρα χιονι. Ο μονος τροπος για να περπατησεις ηταν με snowblades (χιονορακετες) ή σκι. Σκι δεν ειχαμε (κακως) και ειχαμε μονο 2 ζευγαρια χιονορακετες (ημασταν 3). Μου κανει ο ξυλουργος, φοβασαι το σκοταδι; Μπα... οχι του λεω... Οκ μεινε εδω και θα ερθει η Μερετε με το αλλο ζευγαρι μετα. Ειχα και ενα μικρο φακουδακι μαζι απο αυτα που τα εχεις για να βρισκεις πχ την κλειδαρια του αυτοκινητου τη νυχτα. Ετσι για να ξεγελαω το σκοταδι. Ειχα μεινει μονη, εγω η νυχτα τα αστερια και το χιονι. Ψυχη.... μηπως να ελεγα πως φοβαμαι το σκοταδι; Περπαταγα πανω κατω για να περασει η ωρα και να ζεσταθω. Αρκουδες και λυκοι υπαρχουν αραγε στη περιοχη; Μου ηρθε και κατουρημα... σιγα μωρε ποιος θα με δει. Εκει επι τοπου.... Μετα απο 5 λεπτα ειδα ενα φως να με πλησιαζει.... ωραια ηρθε η Μερετε με το μεταφορικο μου μεσο. Φορτωθηκαμε και τα υπολοιπα πραμματα και περπατησαμε προς τη χυτα της. Πλακα πλακα εχω ερθει στη χυτα σε ολες της εποχες. Καλοκαιρι φθινοπωρο, ανοιξη μονο χειμωνα δεν εχω ερθει. Βεβαια Απριλη δεν το λες χειμωνα, αλλα τελος παντων δεν εχω ερθει ποτε με 2 μετρα χιονι εξω απο την πορτα.. Για να φερει νερο απο το πηγαδι επρεπε να φτυαρισει και να το ξεθαψει.... Παλι καλα που εχουν σημαδια για να το βρισκουν. Τακτοποιησαμε τα πραματα μας και αρχισε η μαγειρικη και το ποτο. Εγω ειχα παρει αγκαλια το τζακι, Μου εδωσαν και μια κουβερτα.... σαν τις γιαγιαδες. Το πλεκτο μου ελειπε. Απολαμβανα το κρασακι μου... το ιδιο και ο ξυλουργος. Η Μερετε στο καθηκον της μαγειρικης και της παρλας. Γαιδουρια εντελως...... Οκ στρωσαμε το τραπεζι και οπου μπορουσαμε να βοηθησουμε το καναμε πχ να ανανεωνουμε το κρασι στα ποτηρια μας..... αυτο το καναμε μονοι μας χαχαχαχα. Το φαγοποτι ελειξε γυρω στις 2. Εγω ειχα ηδη ζαλιστει απο το κρασι μιας και δεν ειμαι συνηθισμενη. Η Μερετε γερο ποτηρι.... δεν χαμπαριαζει ευκολα. Εκτος και αν.... περιμενετε αυτο ηταν day one. Τωρα ερχεται το day 2.... H επομενη μερα μας βρισκει με αυτη τη θέα. Και για να πας μεχρι το αυτοκινητο επρεπε να κανεις αυτο.... Χαζολογιμα, πρωινο και μετα ξεκινημα εργασιων... Ο ξυλουργος ειχε αναλαβεις τις πορτες του κι εγω με τη Μερετε θα βαφαμε το τζάκι ασπρο. Δεν ξερω γιατι μας πηρε τοσες ωρες για αυτη τη δουλεια.... βασικα ξερω. Φταιει το υλικο της μπογιας. Δεν ξερω τι ηταν αλλα μας εβγαλε το λαδι. Υποψιαζομαι απο την υφη πως ηταν κατι σαν ασβεστης. Παντως δεν ηταν ευκολο... επρεπε μετα να περναμε τους αρμους με το δαχτυλο για να το στρωσουμε αλλιως θα αφηνε "κομπους"...Οτι ασπρισε παντως ασπρισε... Κατα τις 17.00 αποφασιστηκε να κανουμε διαλειμα εξω και να απολαφσουμε τον υπεροχο ηλιο και το χιονι. Ξεκινησε με καφεδακι και ξηρους καρπους.... αθωο ε? Με Νορβηγους συναναστρεφομαι μην το ξεχναμε.... ξαφνικα σκαει το κονιακ και το ουισκι. Ε? Δε λεω με κρατησε ζεστή. Αλλα εχω να πιω ουισκι απο τα φοιτητικα μου χρονια. Δεν αργισα πολυ να ζαλιστω. Υπεθεσα μαλιστα πως μετα θα αρχιζε η μαγειρικη θα τρωγαμε ε και μετα θα κοιμομασταν,,,, Αμ δε.... Μου λεει η Μερετε "Μπορεις να βαψεις αυτη την κολωνα μαυρη γιατι ειναι η μονη που δεν εχει βαφτει?|" "Ναι πως φυσικα.... τωρα;| Σημερα? ..... κατσε να σιγουρευτουμε μη βαψω καμια λαθος κολωνα ετσι οπως ειμαι αυτη τη στιγμη." Γελαγε η Μερετε. "Τη θελεις κυμματιστη μηπως; Με σχεδια?" Ξανα γελια. Δεν μπορουν να καταλαβουν γιατι δεν "σηκωνω" το ποτο. Τελος παντων, με σταθερα βηματα σηκωθηκα και επιασα το βαψιμο....ο ξυλουργος τα δικα του η Μερετε τα δικα της.... Μπορω να πω πως καταφερα αν και ζαλισμενη να βαψω ευθεια. Μη σας πω οτι ξεζαλιστηκα κι ολας. Μαλλον με την ασκηση κυλησε το αλκοολ καλυτερα στο σωμα μου και διαλυθηκε. Μετα απο αυτα ακολουθησε παλι μαγειρικη. Η Μερετε παλι μαγειρευε κι εμεις πιναμε. Κρασι αυτη τη φορα. Το μενου ηταν μακαρονια με κυμμα. Δεν μπορειτε να φανταστειτε ποσων ειδων καρικευματα εριξε στον κυμμα.... οτι κυκλοφορει στην πιατσα... Το ποτηρι μου για καποιον αγνωστο λογο ενω το αδειαζα, καποιος μου το γεμιζε. Καποιος ηθελε να με σαμποταρει.... οι Νορβηγοι ακαθεκτοι. Ηξερα πως η Μερετε ηταν γερο ποτηρι.... ετσι νόμιζα αλλα αμ δε.... Οταν τελειωσαμε το φαγητη, κατα τις 1 πρεπει να ηταν, ειχε ορεξη για να παιξουμε χαρτια. Ο ξυλουργος ειπε οχι και αποσυρθηκε στα ιδιαιτερα διαμερισματα του. Εμεινα εγω και η Μερετε.... Εγω ηδη ψιλομεθυσμενη αλλα κραταγα χαρακτηρα. Μεχρι που ειδα οτι η Μερετε ειχε μεθυσει, Το καταλαβα απο κατι κουφα που μου ελεγε την ωρα που παιζαμε, ξεχουσε τι χαρτι ειχε ριξει. Για πιο λογο το ειχε ριξει. Διαφορα τρελα.... Ποτε δεν την ειχα δει ετσι.... μαλλον το ουισκι την χτυπησε. Ξαφνικα την βλεπω να σωριαζεται στον καναπε. Της λεω ελα να σε βαλω για υπνο. Τουλαχιστον ενας απο τους δυο ηταν πιο νηφαλιος. Πλυναμε τα δοντακια... εγω να τα εχω πλυνει απο πριν κι εκεινη να μην το θυμαται. Να ψαχνει το ποτηρι της να της το δειχνω, οχι δεν ειναι αυτο. Βρε αυτο ειναι που σου λεω.... Την πηγα στο δωματιο της αλλα ημουν σιγουρη πως θα τα καταφερνε χωρις τη βοηθεια μου. Δεν ηταν τοσο χάλια. Απλα το περιεργο ηταν πως γινεται και δεν εγινε το αναποδο. Να με βαλουν εμενα για υπνο.... εχω αρχισει και το αντεχω φαινεται, Βασικα μονο με την Μερετε πινω....στα παρτι της, στη χυτα της ααα και στα γεννεθλια μου ηπια. Εκει εγινα κουδουνι ομως και δεν φταιει η ποσοτητα που ηπια αλλα το ειδος του κρασιου. Ειχα βρει στην καβα ελληνικο κρασι. Αλλα φαινεται πως ειναι πιο βαρυ απο τα ιταλικα και γαλλικα ισπανικα κρασια που παιρνει η Μερετε. Ζαλιζομουν και την επομενη μερα απο οτι θυμαμαι. Day 3 Η επομενη μερα μας βρισκει παλι με καφεδακι και πρωινο. Η Μερετε με κοιταξε με ενοχο βλεμα (μαλλον για τα χτεσινο βραδινα). Εγω εκανα πως δεν τρεχει τίποτα.... ειδα με την ακρη του ματιου μου την ανακουφιση της. Ενταξει μονο εγω το πηρα χαμπαρι, οχι ο ξυλουργος. Δεν προφτασε... χαχαχα. Μετα ακολουθησε χαρα και εργασια. Ανελαβα το συγυρισμα των δωματιων στρωσιμο κρεβατιων και τη φωτογραφιση τους. Οταν τελειωνα το ενα ερχοταν η Μερετε για να κανει το ντεκορ κι εγω μετα φωτογραφιζα. Το presentation ειναι το παν. Τζιτζι την καναμε την hytta. Η Μερετε ανελαβε τη σαλονοτραπεζαρια και την κουζινα.... ο ξυλουργος τα δικα του μερεμετια. Ακολουθησε το διαλειμμα μας στον κηπο. Απολαυσαμε το τοπιο για τελευταια φορα. Μετα φαγαμε το χτεσινο βραδινο φαι και ηπιαμε φυσικα το υπολοιπο κρασι να μην το κουβαλαμε πισω. Εγω και η Μερετε, ο οδηγος την εβγαλε με κοκα κολα. Και επιστροφη στο Οσλο. Με την αναλογη μελαγχολια. Που ημασταν και που βρισκομαστε τωρα. Ξανα στη ρουτινα στο αγχος... δουλεια κλπ κλπ.... Ολα τα ωραια περνανε γρηγορα γαμωτο. Και το να βρισκομαι στη χυτα της Μερετες ειναι το καλυτερο μου δωρο. Και ας μην πηγαμε για σκι.... κι ας τη βγαλαμε με χειρονακτικες εργασιες. Αρκει που ημουν εκει στη φυση. Και τωρα ξερω πως ισως και να ειναι η τελευταια φορα που απολαυσα τη hytta. Βρηκε υποψηφιο αγοραστη και εχει παει στη hytta να τους την δειξει. Ελπιζουμε να πανε ολα καλα και να γινουν οπως τα θελει. Απο τη μια ειναι λιγο στενάχωρο αλλα απο την αλλη ειναι για καλο. Με αυτα τα λεφτα και με λιγα περισσοτερα θα φτιαξει μια hytta οπως ακριβως την ονειρευεται. Σε καλυτερο σημειο.... Πιο ευκολοπροσβασιμη μιας και εχει δρομο να παει και αυτοκινητο. Βεβαια για να χτιστει θελει περιπου 1 χρονο. Ενας χρονος χωρις hytta.... και για τη Μερετε και για εμενα. Αποχαιρετησαμε τη hytta με αυτα τα πανεμορφα σχεδια στον ουρανο.

xaxaxa... μου εχει τυχει και αυτο.... τυχερουλιδες.... εγω θα περιμενω το καλοκαιρι και θα παρακαλαω να φυσαει τον Ιουλιο.... αχ

Θελω να πιστευω πως τη συμβουλη τη δινεις για τους αλλους..... γιατι η ιστορια που ανεφερα ητα πριν περιπου 8 χρονια.... απο τοτε το θεμα δεστρας εχει ξεπεραστει... μπαινω και σε σλαλομοσανιδες πια. Μη σου πω οτι κανω και waterstart με τα ποδια στις δεστρες.... ριψοκινδυνο αλλα το κανω οποτε τυχει

Nα ξέρεις πως οι μεγαλες σανιδες ειναι για να μαθεις τα βασικα. Ειναι πιο δυσκινητες σε σχεση με τις μικρες που ειναι πιο μανουβριδικες *υπαρχει τετοια λεξη? Πχ στο τακ πρεπει να ριξεις το πανι στα ορτσα και να περιμενεις να στριψει η σανιδα για να περασεις απο την αλλη πλευρα. Αλλα δεν θα πεσεις τοσο ευκολα. Ενω στη μικρη σανιδα βοηθας και με τα ποδια. Βεβαια η μεταβαση στην αλλη πλευρα γινεται πιο γρηγορα.... με συνεπια αν εισαι ανισορροπος να πεσεις στο νερο.... Αλλα ολα αυτα τα μαθαινεις στην πορια. Μαθαινεις τα πατηματα της. Θα σου πω τη δικη μου εμπειρια .... Εκανα το γνωστο λαθος για πρωτο μου σανιδι να παρω μια 100λιτρη σανιδα.... μη ρωτας το πως και γιατι εκανα αυτο το λαθος. Αλλα οταν εισαι αρχαριος και δεν εχεις τη σωστη ενημερωση οτι σου πουλησουν το παιρνεις... τοτε δεν υπηρχε και το γουινσερφικο φορουμ για να ψαχτω περισσοτερο. Το πρωτο καλοκαιρι λοιπον μονο νερο επινα.... τιποτα αλλο.... το περασα μεσα στο νερο. Το μονο που ειχα καταφερει και αυτο απο πεισμα ήταν να σηκωνω πανι χωρις να πεφτω και να πηγαινω 100 μετρα και πισω. Για τακ ουτε συζητηση.... τακ μπλουμ. Μεχρι που πηρα μεγαλυτερη σανιδα 120 λιτρα για δασκαλα.... κι εκει της ηπια το αιμα. Εμαθα τα παντα, τακ μποτζα γατζο beachstart και να πλαναρω αλλα με το ενα ποδι στη δεστρα. Το πισω δεν εμπαινε... Ειχα φαγωθει να μαθω να μπαινω στις δεστρες αλλα του κάκου.... με τιποτα. Και φυσικα ολοι μου φωναζαν γιατι δεν μπαινεις στις δεστρες.... ολα τα κολπα μου ειπαν να κανω αλλα τιποτα.... λες και το ποδι μου δεν μπορουσε να βρει την πισω δεστρα. Και ηρθες ο καιρος να αλλαξω σανιδι να παρω μικροτερο γιατι εμπαινα πια και στα 4 και στα 5 μποφορ και η μεγαλη σανιδα με εβγαζε πια οβερ. Τη θυμαμαι εκεινη την ημερα χαρακτηριστηκα. Το νεο μου σανιδι jp 102 λιτρα ακομα το εχω.... το φαιρνω στην παραλια και ειχε 5 μποφορ Νοτια στην Αναβυσσο... Αυτο σημαινει κυμα. Κι εγω με μικρο πια σανιδι... Που πας μου λενε χωρις να εχεις μαθει να μπαινεις δεστρες;;; Ελα ντε τους λεω.... Κυμα και πλαναρισμα μονο με το ενα ποδι στη δεστρα σιγουρη συνταγη για καταπελτη. Αλλα ηθελα τοσο πολυ να κανω που ουτε που τα σκεφτηκα. Η πρωτη βολτα ηταν αναγνωρηστικη χωρις δεστρες, μονο γατζο.... ωραια λεω μπορω και ισορροπω. Στη δευτερη βολτα λεω ας βαλω το ενα ποδι στη μπροστινη δεστρα να δουμε μπαινει; Οπα πηρε φοραααααα.... και στα μισα της βολτας εβαλα το πισω με τη μια κι εκει καταλαβα τι σημαινει πλαναρισμα.... Απο την τρομαρα μου γιατι η ταχυτητα που ανεπτυξα μου φανηκε τρομερη για τα δεδομενα μου, τα εριξα ολα κατω και φωναζα απο τη χαρα μου και απο την τρομαρα μου. Ξανα ανεβηκα και ξαναμπηκα δεστρες και αυτη τη φορα πλαναρισα σε ολο το μηκος της διαδρομης. Ειχα κατουρηθει απο τη χαρα μου. Και απο την αισθηση του πλαναρισματος (κατι το οποιο δεν περιγραφεται και ευχομαι να το νιωσετε συντομα). Οταν μετα απο ωρες βγηκα εξω ολη η παραλια που ηξερε τον καημο μου με τις δεστρες και ειχε λαβει μερος στην εκμαθηση της Αφροδιτης να βαζει τα ποδια στις δεστρες χωρις αποτελεσμα μου ειπε "τελικα εσυ επρεπε να αλλαξεις σανιδα για να μαθεις να μπαινεις δεστρες; Αλλο και τουτο". Τα υπολοιπα ειναι ιστορια. Επισης να σας διευκρινησω πως αυτο που κανετε τωρα που απλα πατε γρηγορα με το σανιδι με τη φορα του ανεμου δεν λεγεται πλαναρισμα. Εχουμε δωσει (κακως) αυτον τον ορισμο ως μπουσουλα. Το αυτοκινητο τρεχει το σανιδι του γουινσερφ τι κανει τρεχει?Οχι πλαναρει. Αλλα το σωστο πλαναρισμα για το οποι μιλαω εγω γινεται οταν εισαι γατζωμενος και τα ποδια στις δεστρες οπου η σανιδα ξεκολλαει απο το νερο και πλαναρει. Αυτο ειναι αλλα θα το μαθετε πολυ αργοτερα και οταν το μαθετε θα κατουρηθειτε κι εσεις απο τη χαρα σας.... και οταν το μαθετε δυστυχως δεν υπαρχει επιστροφη. Εγω σας προειδοποιησα παντως.