afrodite

Ειπα κι εγω. Χαχαχα

Snakkker du norsk? Så bra

Oλγα δεν τρεχω ουτε στην ασφαλτο (μονο για να προλαβω λεωφορειο ή μετρο) και θα τρεξω στα κατσαβραχα??? Α πα πα πα.... Αυτα τα αφηνω για σενα Γιαννη-σκι απο ολα αυτα που εγραψες δεν τρωω τιποτα. Aυτα που βρισκουμε στα σαλεδακια οταν φτανουμε κορυφη ειναι βαφλες με μαρμελαδα ή κρεμα (οχι σαν τις βαφλες της Δωδονης), kanelboler (ντονατς κανελας... το αγαπημενο μου) διαφορα αλλα τσουρεκοιδη (καμια σχεση με τσουρεκι πολιτικο) αντε και αν εισαι τυχερος κανα κεικ σοκολατας. Απο ροφηματα νερο, κοκακολα πορτοκαλαδες....

Μετά απο πολυ καιρό ήρθε η ώρα για να γράψω. Τι να πω και απο που να αρχίσω; Πως να ξεκινησω το γράψιμο; Ειναι και θέμα έμπνευσης (περα απο ελευθερο χρόνο). Ας παιξουμε με τις λέξεις λοιπόν μπας και γίνει κάποια αρχή. Διακοπές Εδω διακοπεύουμε τον μήνα Ιούλιο. Και για τους Νορβηγους οι διακοπες ειναι κατι το ιερό. Θεμα συζητησης και κουτσομπολιου "Που θα πάτε διακοπες;" ή "που πηγατε διακοπες και πως τα περάσατε;" (συμβαίνει σε ολον τον κοσμο αυτο βεβαια). Οσοι δεν έχουν εξοχικο (στο βουνό ή στη θάλασσα) ταξιδευουν κυριως προς τον Νοτο. Ελλαδα, Ισπανια (τα δυο φαβορι κράτη) Ιταλια αντε ισως και Γαλλια. Τωρα ακουσα απο γνωστη πως πολλοι σκανδιναβοι καταληξαν στην Τουρκια. Εμ βεβαια μας φαγανε τα capitals control. Τοσο πολλοι λεει που της κοπελιας που πηγε δεν της έκανε αισθηση πως εχει φυγει απο τη Νορβηγια. Παντου ακουγε Νορβηγικα. . Εγω κατεβηκα Ελλάδα φυσικα και ο Θεός Αίολος μου έκανε τη χάρη αυτη τη χρονια και φυσαγε κάθε μέρα. Ελιωσα στο γουινσερφ. Ειναι το μονο που μου λειπει εδω στη Νορβηγια. Οχι οτι δεν κανουν γουινσερφ εδω. Απλά χρειαζομαι αυτοκινητο για να κουβαλάω τον εξοπλισμο. Το οποιο δεν έχω. Δεν πειράζει, αυτη η έρμη η αποθηκη εχει γεμισει με σκι, σνοουμπορντ, ποδηλατα ... α και ενα πατινι. Ποσα αλλα να αντεξει; Με αρκετα συναναστρέφομαι.... απο επιλογές σκιζουμε. Δοξα τω Θεο λοιπον χόρτασα γουινσερφ. Κάθε μερα. Απο τις 30 μερες που ημουν Ελλάδα δεν έκανα τις 7. Καλό ρεκορ!! Οταν εσεις πηγαίνατε εγώ γυρνουσα. Οχι καλέ δεν σας ειρωνευομαι. Απλά οταν στην Ελλάδα ολοι ξεκινάνε τις διακοπές (πρωτο τσουρμο πριν τον 15αυγουστο καιι το δευτερο μετα) εγω επιστρέφω Νορβηγια. Oh yes. Επεστρεψα πισω. Επειδη αρχισα κατευθειαν δουλεια δε μου κακοφάνηκε. Ομολογω πως μετα απο ένα μηνα απουσιας μου ειχε ληψει η Νορβηγία. Μου ειχαν ληψει οι δραστηριοτητες μου. Οταν εφτασε το σαββατοκυριακο έπρεπε κάτι να κάνω. Μου προτεινε μια φιλημου πεζοπορια στη Mørkonga. Ειχε ακουσει για αυτο το μέρος και ήθελε να το δοκιμάσει. Εγω ειχα πάει πριν 2 χρόνια με τη σπιτονοικοκυρά μου και ήξερα τι σημαινε η Μørkonga. Απιστευτη κλιση που ξεκινάει με το καλημέρα. Σε σημειο που ανεβαινεις με τα 4. Η πεζοπορια καταλληγει ορειβασία (και οταν κατεβαινεις μετα αν δεν επιλέξεις αλλη διαδρομη γινεται ραπέλ). Στην ουσια η Μορκονγκα ειναι μια χαράδρα (με κλίση). Στην κορυφή της απολαμβανεις τη θέα (φαγητο και νερο αν θέλεις). Βγαζεις τις απαραίτητες φωτογραφίες και το διασκεδάζεις όσο μπορείς. Τοσο κόπο εκανες άλλωστε. Αν εισαι αρκετα μαζόχας (οπως εμεις) και θες και αλλο καταληγεις σε μια λίμνη που στα αριστερά της βλέπες τον επόμενο στόχο σου. Την κορυφη Gyrihaugen. Υπάρχει πινακιδα που σου λέει, μαλλον σε προειδοποιεί πως εχει πολλη κλιση. Κι εκει μετράς τις δυνάμεις σου, να παω να μην παω να παω να μην πάω. Φυσικα go for it. Ετσι αποφάσησε η παρέα. Φυσικα συχτιρισαμε αλλά στο τέλος η θέα σε αποζημιώνει. The beginning Δειγμα απο την κλίση λιγο πριν φτασουμε στη χαράδρα Ποιος ειπε οτι ήταν εύκολο; Η αρχή της χαράδρας Το τελευταίο κομμάτι της χαράδρας Να σημειωσω πως η αναβαση της χαράδρας και φυσικα η κατάβαση της ειχε αλλον εναν βαθμο δυσκολιας. Επειδη τις προηγουμενες μερες ειχε βρεξει υπηρξε νερό. Νερο + πετρες= γλιστράς Και οταν κατεβαίνεις τη χαράδρα κάνεις σχεδον ραπέλ (μιας και κρεμιεσαι απο το συρμα) και μαζι κανεις και τον σταυρό σου και οτι αλλες προσευχές ξέρεις. Αυτο το σημείο ήταν και το πιο δυσκολο και επικίνδυνο θα έλεγα. Γιατι το καναμε; δεν ειχαμε αυτο το σκοπό φυσικά. Απο αλλου ειχα σχεδιάσει να επιστρέψουμε. Αλλα; Υπηρξε ενας 3ος στην παρέα που αποφάσησε να κανει του κεφαλιου του και να εξαφανιστει χωρις ειδοποίηση (του ηρθε να τρέξει ειπε). Και τον χάσαμε. Το κινητό του δεν ειχε σήμα. Ρωταγαμε περαστικους αν ειδαν καποιον με το παρουσιαστικο του να περνάει. Ευτυχως τον ειχαν δει. Οποτε αναγκαστικα επιστρεψαμε απο τη χαράδρα γιατι φανταστηκαμε (και πολυ σωστα) οτι απο κει θα κατεβηκε μιας και τον αλλο δρομο δεν τον ηξερε (εγω τον ηξερα). Για να μη χαθουμε λοιπόν εντελώς αναγκαστηκαμε να ριψοκινδυνεψουμε εξαιτιας του. Περα απο τις προσευχες το τι βρισιμο του εριχνα, που ελεγα πως αν τον βρω θα τον σκοτωσω. Κλεινω λοιπον την παρένθεση και συνεχίζω την αφηγηση και τις φωτογραφιες. Ειχαμε μηνει λοιπον στη κορυφη της χαράδρας. Εκει εγινε η πρωτη στάση και η ληψη των φωτογραφιων. Η θέα. Ειχα καιρο να κανω πεζοπορία. Ειναι και η ολη φάση που βρίσκεσαι μεσα στη φύση. σε συναρπάζει. Ενιωσα πραγματικά πως βρίσκομαι "σπίτι μου". It is always good to be back. Στην επόμενη φωτογραφία ειναι όλο το feeling. Ηθελα να το βροντοφωνάξω I am back!!!!! Φυσικα δεν ελειψαν οι σέλφι φωτογραφίες Και ξεαφνικά εκει που καθόμουν και χαζευα το τοποιο και το απέραντο χάος, ενας τύπος - πετουμενο περασε απο μπροστα μου. Και πολυ κοντα θα έλεγα. Μεχρι να βγαλω τη φωτογραφική απομακρίνθηκε αρκετα. Συνεχισαμε την πορεια μας προς την κορυφη Gyrihaugen (μην επαναλαμβάνομαι). Οριστε η θέα απο την κορυφη. Πιο πανω δεν είχε. Κατα την επιστροφή, αφου ειχαμε ξεπεράσει τον σκοπελο χαράδρα και επέστρεψε το χαμόγελο στα χείλη μας (και η καρδιά στη θέση της) σαν καθε πεζοπόρος που σέβεται τον εαυτό του τρώει μια ξεγυρισμένη τούμπα. Καταλλήγει σε μια πολλη άβολη θα έλεγα και γελοία θέση. Και αφου συνειδητοποιει πως οκ ολα καλα, ολα ειναι στη θέση τους οπως πριν, δινει την εντολη για την απαραιτητη φωτογραφια. Ετσι για να αποθανατησει τη στιγμη. Ποδηλαταδες Ενας αλλος τροπος να απολαυσεις τη φυση ειναι το ποδηλατο. Κι επειδη βαρεθηκα το ποδηλατο στην ασφαλτο αποφασησα να πηγαινω στο βουνο. Νομιζα πως θα ειναι πολυ κουραστικο αλλά κατα περιεργο τρόπο το τρεκινγκ ποδήλατο ανταποκρίνεται πολυ καλυτερα σε χωματοδρομο απο οτι σε άσφαλτο. Ενω στην ασφαλτο μου βγαινει η γλωσσα να κανω πχ 5 χιλιομετρα, στο βουνο εκανα εχτες 15χλμ πληρης αναβαση (ναι ηταν αρκετα μαζοχιστικο) και αλλα 15χλμ καθοδος και ημουν μια χαρα. Κουραστηκα δεν μπορω να πω αλλά οχι οτι πεθανα κι ολας. Παντως αν ημουν σε ασφαλτο αυτο δεν θα το ειχα καταφερει. Μπορει να φταινε τα λαστιχα. Απο την αλλη αν παρω πιο "λεια" θα κερδισω την ασφαλτο αλλα θα υστερω στο βουνο. Προς το παρων γουσταρω το βουνο οποτε δεν αλλαζω τιποτα. Για ασφαλτο εχω αμα θελω. Πως απο παιδι της θαλασσας εχω καταντησει του βουνου.... αυτο ειναι μια αλλη απορια. Αλλαζουν τα γουστα οταν γερνας;

Θα πρεπει να δειτε το κεφάλι της Μανκουσο πόσα ράμματα απεκτησε γιατι εσκασε σε κοραλιογενη υφαλο κανοντας απλο σερφ (οχι γουινσερφ). Τυχερη ηταν.

τεχνικη θελει που θα την μαθεις. Την φυσ. κατασταση θα τη βρεις στην πορεία θες δεν θες

Είμαι ήδη. Απλά θα παραγίνω.

Εχει καταντησει εθιστικο. Εικοσι μερες συνεχόμενα κανω σκι. Και δεν τις εχω καταγραψει ολες με το εντομοντο. Σημερα ειπα να ξεκουραστω. Οχι οτι ειμαι κουρασμένη, απλά φοβαμαι μη γινει κανας τραυματισμος απο κοπωση και τραβιεμαι μετα. Αλλα πως να κατσω μέσα οταν εξω εχει βγαλει εναν ηλιο ΝΑ, και βλεπω στο σαιτ οτι εχουν φρεσκοπατησει τις διαδρομες; Αν δεν παταγανε ΔΕΝ θα πηγαινα. Τωρα το χιονι ειναι ανοιξιατικο. Κοκκαλο το πρωι σουπα μετα. Στο κοκκαλο τραβαμε ζορια οι σκέιτερς, ειδικα αν απο την προηγουμενη μερα το εχουμε/εχουνε οργωσει. Δεν γινεται να κανεις μετα ετσι. Πρεπει να στρωθει, αλλιως ειναι επικυνδινο. Μια φορα που πηγα ετσι γυρισα οπως οπως πισω, μες τα νευρα. Οποτε πηγα και εκανα την κλασσική μου διαδρομή των 12χλ. Αλλα ειπα πως θα το παω χαλλλαρά. Ουτε ζορι, ουτε βιαστικά ουτε τιποτα. Λιγο να επικεντρωθώ στην τεχνική και χαλλλλλαρα. Οντως χαλαρα το πηγα. Μεχρι και διαλείμματα εκανα να πιω νερο και να ξεμουδιασω. Το πως εγραψε το ενδομονδο 9.9χλμ/ω εγω δεν ξερω (ρεκορ για τη διαδρομη μου).... χαλασμενο θα ειναι. Περιεργο. Αν δεν το πηγαινα χαλαρά ποσο θα κατεγραφε άραγε; Τωρα που το σκεφτομαι καλυτερα, βρηκα γιατι εγραψε 9.9χλμ εστω και χαλαρα. Το κοκκαλο χιονι ειναι πιο γρηγορο γιατι γλιστρας πιο ευκολα. Ενω την προηγουμενη φορα που ειχα καταγραψει 8.5χλμ/ω ηταν γιατι τοτε το χιονι ηταν μαλακο σουπε αρα και αργο. Ειπα κι εγω εγινα ξαφνικα η σουπερ σκιερ που κάνει και επιδώσεις;

Γκρινιαζω για τις ανηφόρες ε; Ε λοιπον εχτες δοκίμασα τα ορια μου. Την εφαγα την ανηφόρα με το κουταλακι που λένε. Εχω εναν τρελο φίλο τον James. O τυπος δεν παιζεται. Ειναι σε αλλο επιπεδο. Μαραθωνοδρομου. Φετος πηγε στη Γαλλια κι ετρεξε εναν αγωνα GTJ200. 185km τα εβγαλε σε 15 ωρες. Οπως λέει η αφίσα "Η μακρυτερη διαδρομή του κόσμου" (σε ελευθερη μεταφραση) Μια μερα του ζητησα να παμε μαζι για σκι για να δει πως τα παω και να μου διορθωσει τα λαθη μου. Τι το έκανα; Ο τυπος ειναι τρελός. Με εβαλε να κανω την αγαπημενη μου διαδρομη αλλα απο την ανάποδη. Η αγαπημενη μου περιλαμβανει αρκετες κατηφορες, 3 ανηφορες καλες, μια καλη κατηφορα και κανα δυο αλλες ανηφορες μεχρι να φτασω στην τελευταια γερη κατηφορα που πιανω τα 30χλ αμα λαχει. Το αντιστορφο οπως καταλαβαινετε σημαινει ΑΝΗΦΟΡΑ! Τιποτα το διασκεδαστικο. Τραβα για να εχεις. Το τι βρισίδι του έριξα. Το ποσες φορες του ειπα πως τον μισω. Μεχρι και σαδιστη τον εβγαλα. Μου ειπε οτι πρεπει να γνωρισω την φιλη του να κανουμε παρέα σκι γιατι κι εκεινη γκρινιαζει οταν παει μαζι του. Ουτε εκεινη μπορει να τον ακολουθησει, παρολο που ειναι σε καλο επιπεδο. Ειναι αυτη η οποια μου εδειξε μερικα κολπα τις προάλλες. Να 'ναι καλα. Λαμανω ενα μήνυμα εχτες στο φατσοβιβλιο απο τον Τζειμς που μου ελεγε πως θα πηγαιναν το απογευμα για σκι με τη φιλη του και αν θελω να παω μαζι τους. Τον ρωτησα με τη μια αν θα ειναι σαδιστικη η διαδρομη για να ξερω τι θα αντιμετωπισω. Μου ειπε πως θα ειναι και η Μουριελ μαζι (η φιλη του) και δεν ειναι σαδιστρια. Ωραια λεω, θα ειναι χαλαρη διαδρομη. Χαχαχαχα. Που να ξερα.... μας κοροιδεψε και τις δυο. Ανηφορα και παλι ανηφορα. Στην ουσια ανεβηκαμε ενα βουνο και μετα απλα το κατεβηκαμε. Ανεβηκαμε περιπου 400μετρα. Δεν μπορω να πω πως το απολαυσα. Το μονο που χάρηκα ειναι οτι κατάφερα να το ανεβω ολο με σκειτ. Μεχρι προχτες αναρωτιομουν πως ανεβαινουν τις ανηφόρες. Τωρα είδα πως μπορώ κι εγω. Μπορει να μην παω γρηγορα οπως το ζευγαρι, αλλα με τον δικο μου ρυθμο τις βγαζω. Ειναι θεμα τεχνικης δυναμης και μετα αντοχης. Δυναμη στα ποδια αλλα και στα χερια. Τα μπατον κανουν τη μιση δουλεια. Εδω ειναι η διαδρομη μου https://www.endomondo.com/workouts/495112508/2524639?country=gr

Eιναι φοβερη γυμναστική, γυμνάζει ολο το σωμα. Εχω δει τεράστιες αλλαγες στο σωμα μου. Τελικα ναι, το σωμα της Μαριτ δεν ειναι απο αναβολικα. Απο το σκι ειναι, και ο ογκος που εχει απο τα βαρη, Παίρνω πισω τις "κακιες" μου. Μη σου πω για ποσες θερμίδες καιει. Ειναι καλυτερο απο το ποδηλατο, και το τρεξιμο. Θελει σωστη τεχνική. Και φυσικη κατασταση αλλά αυτη τη βρισκεις στη πορεία. Φυσικά δεν πας σαν αυτους στο βιντεο που διαγωνιζονται. Αλλα ναι εχει κουραση. Ειδικά στις ανηφορες. Εκει τα βρισκεις σκουρα, εκτος και αν πας μονο με ψαροκοκκαλο, αλλα πιστεψε με δεν ειναι ευκολο ουτε το ψαροκοκκαλο με τα σκειτ. Και τις κοντε ανηφορες τις κανεις με ψαροκοκκαλο, τις μακριες; Απο την ημερα που ξεκινησα η μακρυτερη διαδρομη που εχω κανει ειναι 33χιλιομετρα. Ουτε που πιστευα πως θα τα καταφερω, Σημερα ετοιμαζομαι για 26χλμ. Βρηκα αυτο το αρθρο αλλα νομιζω πως αναφερεται στην κλασσικη τεχνικη http://www.xcskiindiana.com/articles/health.html

Μα γιατι καλε;

Γνωρισα μια φίλη φιλου που κανει σκειτ και εχει μαθει σε σχολή και μου εδειξε μερικα μυστικα. Βασικα διόρθωσε τα λάθη μου. Και μου πηρε τα μπαστουνια στις ευθειες ετσι ωστε να επικεντρωθω στο πως θα μεταφερω το βαρος στο κάθε ποδι . Που πρεπει να πεφτει το βαρος μου, λεκανη-γονατο αστραγαλος σε μια ευθεια, γονατο να βλεπει μπροστα κι οχι να γερνει προς τα μεσα, α και το σκι να ειναι φλατ ή εστω μικρη κλιση προς τα εξω ΠΟΤΕ ομως προς τα μεσα (επεξηγηση να μην χρησιμοποιεις την εσωτερικη ακμη του σκι αλλα ή καμια φλατ δηλαδη ή την εξωτερικη.) Εγω ολα αυτα τα εκανα λάθος και τωρα θέλουν διόρθωση. Η ανηφορα θελει ειδικη τεχνικη V1 ονομαζεται voila. Φαντασου να ανεβαινεις Βακχο με αυτα.... ειναι ικανοι να τον ανεβουν μεχρι πάνω, απλα στο κομματι το καθετο που εχει εκει θα κανουν ψαροκοκκαλο.

ναι με skate τις ανεβαινουν, Και το κανουν τοσο ευκολο.... οκ αν ειναι καμια σχεδον καθετη, την ενεβαινουν ως ενα σημειο με σκειτ και στο τελος ψαροκοκκαλο.

. Ασε τα σαπια και βαλε πλατη, νεο κοριτσι... = μεταφραση??? Με πλατη ανεβαινεις;;;

Turms πες μου σε παρακαλω.... αυτες τις ανηφορες πως τις ανεβαινουν ολοι τοσο ανετα κι εγω αγκομαχω; Υπαρχει κανα κολπο; Ή ειναι θεμα δυνατων ποδιων και αντοχής; Μικρη κλιση και μικρη ανηφόρα την ανεβαινω, μακρια ανηφορα αντε με διαλειματα, αποτομες- ψαροκοκκαλο ή τα βγαζω και περπαταω αναλογα το ποσο κουρασμενη ειμαι

Βρηκε ο γυφτος τη γενιά του και αγάλιασε η καρδιά του.... Tannlegehytta= tannlege + hytta= οδοντιατρος + εξοχική κατοικια ή σαλε καφετέριες αναλογα. Αυτη ανοικει στον οδοντιατρικο συλλογο της Νορβηγιας

Δυο φορες σνοουμπορντ και εχω ξεΣΚΙστει στο σκι αντοχής. Χάλασα.

Το κακο ειναι οτι υπαρχουν ανθρωποι που συμπεριφερονται ακριβως ετσι και στην πραγματικοτητα.

Οχι διαφέρουν πολύ. Τα σκειτ ειναι πιο λεπτα, πιο ελεφρια και εχουν διαφορετικό προφιλ (ετσι λέγεται; ) καμπερ (?) ετσι λεγεται;; Απο τεχνικες ονομασiες δε τα παω καλα, τεσπα αν τα δεις απο προφιλ τα σκειτ ειναι πιο τοξοειδή απο τα κλασσικα. Δε μπορεσα να βρω καλυτερες φωτος, ελπιζω να βγαλεις ακρη απο αυτες που βρηκα για να καταλαβεις τι εννοω. Σκειτ σκι κλασσικο

Ναι, το παραδεχομαι. Ειχες δίκιο οταν μου το ελεγες κι εγω γελαγα. Εχω κρεμάσει το σανίδι! Αλλα πριν πεις στα έλεγα εγω να σου υπενθημίσω πως αν ήταν αλλιως τα πράμματα στη ζωη μου, αν ειχαν γινει οπως τα ειχα σχεδιασει (αλλα οταν ο ανθρωπος κανει σχεδια καποιος τα βλεπει και γελάει), αν δεν ειχα να αντιμετωπισω την ανεργια, το σκι δεν θα ειχε μπει στη ζωή μου. Θα ειχε μπει ως δοκιμη και για να δοκιμασω και κατι αλλο, αλλά ως εκει. Δε θα ειχα πορωθει τοσο. Θα συνεχιζα το σνοουμπορντ και θα ειχα αλωνίσει ολα τα χιονοδρομικα ρεσορτ της Νορβηγιας. Τωρα οτι ειναι τσαμπα ειναι καλο!!

Μου το ειχες πει, δεν ειναι οτι δεν σε ακουγα.... απλα ειχα καποιους ενδιασμους. Αλλά παντα με τραβαγε. Εβλεπα τους αλλους να το κανουν και τους ζηλευα (με την καλη έννοια). Καλα οταν βλεπω τα πιτσιρικια να με περνανε και να το κανουν τοσο μα τοσο απλα, να τα σφαξω θελω..... Παντως εχω ευχαριστηθει σκι. Κανονικα τωρα θα τα ειχα κρεμασει ετσι και δεν το ειχα γυρισει στο σκειτ. Τωρα απλα δεν με νοιαζει. Δεν εχω να σκεφτω τι χιονι εχει απανω, τι κερι θελει, αντε βγαλε το κλιστερ βαλε παλι κλιστερ, ξισε στρωσε φτου και απο την αρχη.... Να παω να μη παω.... Νιωθω πια ελευθερη.... προχτες εκανα νυχτερινο μετα τη δουλεια. 20:00 με 22¨00. Μια λαμπα στο κεφαλι για τη διαδρομη που δεν ειχε φωτα, εκει που ειχε φωτα τη σβήσαμε. Αλλη αισθηση.... (το οτι τη νυχτα τα ζωα ξυπνανε ουτε που μου περασε απο το μυαλο. περασε δηλαδη αλλα εκανα πως δεν το ακουσα). Εχτες ειχα ολη μερα αδεια, μου τα χαλασε το πρωι η βροχη. Το απογευμα πηγα.... σκατα ηταν το χιονι. Εκανε ζημια η βροχη αλλα ευτυχως οχι πολλη μεγαλη. Ηταν μαλακο, και απλα δεν ηταν γρηγορο. Οκ so what τη βολτα μου την εκανα. Αρχιζει και νυχτωνει αργα τωρα. Τι καλα.... αλλη αισθηση. Ειχε παει 19¨00 και τοτε σκοτείνιασε. Θα ερθουν συντομα οι μερες που απλα δε θα νυχτωνει!!!! Τη λατρευω αυτη την εποχη. Αυριο και μεθαυριο δινει ελαφρια χιονοπτωση στο βουναλακι μου. Μια φρεσκαδουρα τη χρειαζεται. Εχω βαλει στοιχημα να κανω σκι μεχρι τον Μαιο! Να δω αν θα το κερδισω.

μαλλον θα μιλησουν τα βιντεο Κλασσικη τεχνικη Σκειτ

Τι να πρωτοπω, τι να περιγράψω; Ενα εχω να πω.... Κριμα που δεν ξεκίνησα το σκειτ απο την αρχή, κι εχασα χρόνο και φαιά ουσια με το κλασσικο. Συνηθως δε μετανιωνω για κατι που κάνω ή δεν κανω. Ουτε εδω θελω να πω πως το μετάνιωσα. Κάπου θα μου χρησιμεύσει και η ενασχόληση μου με το κλασσικο. Ισως να μετανιωσα την αγορά των κλασσικών σκι. Θα μπορουσα να μεινω με τις παλιατζουρες της Μερέτες και να αγοραζα μονο τα του σκειτ. αλλά το φοβόμουν το σκέιτ. Δεν ήξερα αν θα μπορέσω να ανταποκριθω στις απαιτησεις του. Θελει τρελη φυσική κατάσταση και γερά πόδια. Δεν ειναι για όλους. Ειναι και γαμω τις γυμναστικές. Γυμνάζει απο την κορφη εως τα νυχια. Τωρα καταλαβα γιατι το σωμα της Μαριτ ειναι έτσι. Mεχρι τωρα νομιζα πως ήταν βάρη και αναβολικά (μη με ακουσουν οι Νορβηγοι θα με κρεμασουν στην κεντρικη πλατεία.). Δεν.... ενταξει ο ογκος ειναι απο τα βάρη, η γράμμωση ειναι απο το σκειτ. Αφου θα θελα να ειχα ενα σενσορα στα μπατον που να καταγραφει το ποσες φορες χτυπάει το έδαφος. Ετσι θα ξέρω για το πόσους κοιλιακους- ροκανισματα κάνω στα πχ 10χλμ σκέιτ. Για τα ποδια... δεν το συζητω.... Η εξέλιξη μου μέχρι στιγμής; Την 4η μέρα εκμάθησης μου εφαγα τοιχο. Ήταν μια κακή μερα, τιποτα δεν δουλευε. Δε συνεργαζόταν και ο εγκέφαλος... Ημουν στα πρόθυρα να το παρατήσω, αλλα δεν με εχω για τέτοια. Γυρισα σπιτι και τα συζήτησα με τον εαυτό μου . Τον εκλογίκευσα. Σημερα ηταν μια κακή μέρα, αυριο ειναι μια αλλη μέρα. Μου απαγόρευσα να δω το οποιοδήποτε βίντεο και ειπα στον εαυτό μου πως "αυριο θα πας και απλά θα περάσεις καλά. Χωρις να σκεφτεσαι πως πρέπει να κανεις αυτο, πρεπει να κανεις εκείνο. Χαλαρωσε και οτι βγει." Και τι έγινε; Εκανα σκειτ. Βγηκε.... ημουν τοσο χαρουμενη που έκανα και μεγαλη βόλτα. Τελειωσε.... το μονο που χρειάζομαι ειναι μια βελτιωση στη τεχνικη ωστε να μπορω να ανεβαινω τις ανηφορες λιγο πιο εύκολα. Αυτη η χαλαρωση δουλεψε καλά. Με πιεσα πολυ και το μυαλο μου βάρεσε κοκκινο. Ηταν μια προειδοποίηση. Δεν ειμαι και πολυ των πρέπει. Ξεθάρεψα τόσο πολυ που αποφάσισα να βγω απο την απομόνωση και να αρχίσω να σκιάρω με παρέα. Τερμα η εκπαίδευση, τωρα ερχεται η απόλαυση. Κανονισα με κατι κοριτσια για το Σαββατο να παμε εκδρομή σκι 30χλμ +. Ειπανε του γέρουν χ..... Ειχα ερωτηματικά στο αν θα καταφερω να κανω σκειτ για 30χλ. Ειχα αμφιβολίες. Το ανωτερο μου ηταν τα 18χλμ και με πολυ πόνο. Το σχεδιο ήταν να φτάσουμε ενα σαλέ (στα 13χλμ) οπου θα τρωγαμε θα πιναμε θα ξεκουραζόμασταν τελος παντων και μετα θα ακολουθουσαν τα υπόλοιπα 18χλμ μεχρι το Οσλο. Απο τα οποια τα 10 θα ήταν καθοδος. Το κερασακι στη τουρτα. Ειχα αγωνια για αυτη την εκδρομή. Η επομενη προπονιση περιελάμβανε να κανω 13χλμ συνεχόμενου σκι-σκειτ στη γειτονιά μου. Αν καταφερνα να το πετυχω αυτο τοτε θα ήμουν οκ. Και φυσικα το καταφερα. Ημουν σιγουρη πια πως δεν θα ειχα προβλημα στην εκδρομή. Δε θα χρειαστει να φωναξουν διασωση. Ευτχυχως τα κοριτσια δεν ετρεχαν ωστε να αγχωθω, ειχαμε τον ιδιο ρυθμο. Χαλαρα... και ειχαμε και πολυ γέλιο. Το τοπιο φανταστικο.... ήμασταν ολες με ενα χαμογελο απο δω μεχρι το Οσλο. Καλα και οταν φτασαμε στο δευτερο κομματι με το ατελειωτο downhill. Ξαναεκανα αυτη την εκδρομη μονο και μονο για αυτα τα ατελειωτα 10χλμ καθόδου. Οπως μου σχολιασαν τη φωτογραφια.... V for Viktory!!!

Τριτη μέρα προσπάθειας και ειχαμε επιτυχία!!!! Το εχουμε το εχουμε.... Και freeskate εκανα, και σκειτ μαζι με τα μπατον... και απο ολα. Καλα το στυλ εξακολουθει να ειναι Μr Been αλλα θα διορθωθει στην πορεια. Και μικρες ανηφορες καταφερα να ανεβω (αγκομαχώντας) τις μεγάλες δεν τις εχω ακομα, δυστυχως. Εκει ζοριζομαι. Μεχρι και βόλτα εκανα, ξεθαρεψα. μερικα συμπεράσματα: 1) Γιατι με δυσκολεύει; Ειναι θέμα εγκεφάλου. Δυο χρονια που κανω σκι εχω μάθει τα ποδια ευθεια, κλειστα και παραλληλα. Τα χέρια εναλαξ συγχρονισμος με τα ποδια- αντιθετο χερι αντιθετο ποδι. Εδωσα μαχη για να τα κανω αυτα μιας και ειμαι το πιο ασυχρονιστο ατομο στον κόσμο. Αυτο το coordination δεν το έχω. Τωρα καλούμαι να κάνω total erase σε ολα οσα έμαθα. Τα ποδια ανοιχτα διαγωνια, και το χτυπημα με το μπατον ειναι με τα δυο τα χερια (double pole|) και μάλιστα θελει συγκεκριμενη χρονικη στιγμη, οχι ξεκάρφωτα (4-5 τεχνικές με τα μπατον αναλογα στο τι θες να κανεις. Να ανεβεις ανηφορα; Να πας γρήγορα στην ευθεία. Αντε πες τα στον εγκεφαλο μου αυτα. Αντε να τον εκπαιδευσεις πάλι. Πολλες φορες σημερα ανεπαίσθητα επιασα τον εαυτο μου να χτυπάει τα μπατον εναλάξ. Διπλο μπατον Αφροδιτη, διπλό μπατον!! 2)Το σκειτ θέλει γερά χέρια, γερα ποδια και γερά πνευμονια/αντοχή. Απο την τριάδα μονο το γερά πόδια έχω και αυτο με επιφύλαξη. Δε βαζω και το χέρι μου στη φωτια. Ποσες φορές σταματησα για να ξαποστάσω. Πάνε οι εποχές που έκανα 15-20χιλιομετρα και το υπερηφανευόμουν. Τωρα 5 έκανα και αυτα μου φάνηκαν για 20. Στο πηγαινε ειχε και κατηφορα αρκετη οποτε εκλεψα λίγο. Στο γυρνα βεβαια η κατηφορα εγινε ανηφορα κι εκει κλάταρα. Αν στο κλασσικο σκι ιδρωνα τωρα με το σκειτ λιώνω. Συμπέρασμα; Εμπλεξα σε δυσκολες εξισωσεις. Αλλα ως μαζόχας, μου αρέσει. Η Μαριτ ειναι ακομα ασφαλής. Δεν κινδυνευει να της πάρω τα χρυσα μετάλια για φέτος. Το χιονι σημερα σουπα. Δε μετανιωσα καθολου που δεν ανεβηκα με τα κλασσικα. Λυπόμουν τους αλλους που αλλαζανε κερια. Βασικα βαζανε το κλιστερ. Το αγαπημενο μου. Απο την αλλη βεβαια με λυποντουσαν αυτοι που με βλέπανε να αγκομαχω στις ανηφορες. Πόσοι με ρωτησανε αν τα σκι μου ειναι απο αυτα χωρις κερι;;;; Δεν βλέπω να μενει το χιονι για πολυ στο βουνο της γειτονιας μου και μάλλον θα πρεπει να ψαχνω πιο βορειες περιοχες για να κανω σκι πριν τα κρεμασω στην αποθηκη. Ελπιζω να προλάβω να μαθω σκειτ μεχρι τοτε ωστε να απολαμβανω τις βόλτες. Αλλιως η συνεχεια τον Δεκεμβρη (Μα timing που βρηκα κι εγω να αλλαξω άθλημα)

Ήταν θέμα χρόνου να κάνω την τρέλα. Ο καιρος έχει αρχίσει να χαλάει (με την ενοια να ζεσταίνει) και να εχει θετικες θερμοκρασιες με βροχες κλπ. Αυτο που είδα φέτος ήταν πάγος. Πολύ πάγος!!! Τετοιο πράμμα δεν έχω ξανασυναντήσει. Περσι δεν το γνωρισα γιατι δεν χιονισε και τόσο. Μια που χιονισε και μια που το ελιωσε. Φετος έχει κανει πολλες φρεσκαδουρες. Το σικουελ παει ως εξης. Χιονι (τι καλα) μετα πάγος, μετα λιγο ψιλοβροχο ισα να το κανει γυαλι (παντου) και εκει που λες τουλαχιστον το ελιωσε και θα φυγουν οι πάγοι και θα περπαταμε σαν ανθρωποι, τσουπ ξανα χιονι (τι καλα για το θεμα του σκι) φτου και απ την αρχη. Αυτο γινεται συνεχεια. Ενα πρωι που ηθελα να παω στη δουλεια είχα καθισει στα σκαλια και αντίκρισα το εξης θέαμα. Πραγματικα εκατσα 10 λεπτα και σκεφτόμουν το σχέδιο διαφυγής!!! Πως θα κατέβω το παγοδρόμιο;; Το σχέδιο ήταν να φτασω σε εκεινη την αριστερη λουρίδα χιονιου. Μονο έτσι θα γινοταν. Και αυτη η λουρίδα κράτησε μονο μια μέρα μιας και ολοι απο κει πήγαμε. Την επόμενη μερα πάει και αυτη. Δοκιμασα να κατεβω απο τον πάγο αλλα πραγματικά με πήρε ο κατήφορος χωρις φρένο!!! Δεν ειχε σταματημο. Τελικά η Μερετε εριξε μια λωριδα χαλικι ειδικο οπου πατας πανω και τουλάχιστον δε γλιστρας τόσο. Αλλιως ειχα σκεφτει απο παγοπεδιλα εως Στο θεμα μας τωρα που δεν ειναι ο πάγος αλλά το χιονι. Ειχα ξενερωσει ολη τη βδομαδα που εβλεπα να βρεχει να εχει καλο καιρο και να λιωνει το χιονι. Εβλεπα και τα προγνωστικα καιρου που ολο στο + ειναι, καμια χιονοπτωση στον ορίζοντα. Φοβηθηκα πως θα κρέμαγα τα σκι στην αποθηκη πολυ νωρις. Θα μου πεις στο λοφο-βουνο θα εχει χιονι. Ναι αλλά τι χιονι; Τι κερι βαζεις; Αποφευγεις το Κλίστερ; ΟΧΙ. Α εμαθα πως το κλιστερ εχει και αυτο χρωματικες αποχρωσεις....@#%$%. Ειναι που ειναι αηδια πρεπει να σπαζοκεφαλιάζεις και με αυτο.... Κλιστερ no way. Πραγματικα μου ερχόταν να ξεθάψω το ποδήλατο απο την αποθήκη (αν και ειχα επιφυλαξεις με τον παγο στο δρόμο). Τι σκατοάθλημα ειναι αυτο που διάλεξα; Να πρεπει να λύσεις σαραντα γρίφους για να πας να κανεις αυτο που σε ευχαριστεί; Ειναι δυνατόν; Er det mulig? Που λένε και οι νορβηγοι. Ετσι λοιπόν τα πηρα στην κράνα και πηγα και πήρα σκι για skate ( ειναι λετοτερα ελαφρυτερα με διαφορετικο κάμπερ - ετσι λέγεται;- απο τα κλασσικα σκι). Θα μπορουσα να επερνα τα waxless σκι αλλα αυτα ειναι αργα και εγω θελω ταχυτητα. Ανεβαινω που ανεβαινω τις ανηφορες να μην απολαυσρω τις κατηφορες; Δεν ειχα σκοπο να αρχισω φετος το σκειτ, το ειχα προγραμματισει για του χρόνου. Αλλα τα σχεδια ειναι για να αλλάζουν. Τερμα οι σπαζοκεφαλιές, τερμα το χαζοκέρωμα, και τερμα το τι σοι χιονι θα συναντήσω. Τα κερώνεις αλλα με τον τρόπο που κερώνεις τα σκι καταβάσεων και τα snowboard. Σιδερο, ξέστρα το σπιτι μετα μπορδέλο και όλα τα καλα.... my old habit (οχι το μπορρδέλο, προς Θεού). Το θεμα ειναι να γλιστράει (το σκι)!. Εψαξα το site μαγαζιου να δω προσφορες, τιμες κλπ... αλλά αποφάσισα να παω η ιδια στο μαγαζι (και πολυ καλα έκανα) γιατι απο το σαιτ δεν εβγαζα ακρη. Ημουν πραγματικα πολυ τυχερή σε αυτο το θέμα. Επεσα στη μερα που "σκοτωνανε" τα προιοντα. Ριξανε τις τιμες στον χιονοδρομικο εξοπλισμο στα 50-60% για να τον διώξουν ετσι ωστε να φέρουν την καινουρια σοδιά. Λεω στον υπάλληλο να μου βρει το πιο φθηνο πεδιλο που έχει. Και μου εδειξε δυο πεδιλα. Το ενα της Rosingol το οποιο ήταν βαρυ και το αλλο της Madhus. Το Madhus κάρμπον περικαλώ. Ουτε ενα κιλο δε ζυγίζει μαζι με τη δέστρα. Θα μου πεις τωρα θες και καρμπον; Λες και θα δεις διαφορά; Η διαφορα στην τιμή ήταν 40 ευρω!!!!!! Δεν θα εκανα τσιγγουνιες για 40 ευρω. Φυσικα πηρα το καλο κομμάτι. Απο οτι διάβασα ειναι αγωνιστικο πεδιλο (Μαριτ ετοιμασου σου ερχομαι.... ειδικα φετος που αφησες τα χρυσα μεταλια για τις αλλες κοπέλες. Σε εχω. ) αλλα κανει και για βολτες. Ειδα επισης την κανονική τιμη του πεδιλου στην αγορά και μου έπεσε το σαγόνι. Αν δεν υπήρχε η εκπτωση δεν υπηρχε περιπτωση να δωσω τόσα λεφτά για κατι τετοιο. Πετυχημένη αγορά. Ρωτησα τον υπάλληλο τι διαδικασιες χρειαζεται και μου είπε κερωμα με ειδικα κερια gliders. Μου προσεφερε να μου το κερωσουν οι ιδιοι με το αζημίωτο φυσικα. Τον ρωτησα ποια ειναι τα συνεργα κερώματος; Και οταν μου τα εδειξε ειδα οτι τα εχει η Μερέτε σπιτι (να ειναι καλα η γυναίκα) και του λέω μονο το κερι χρειάζομαι. Μα εχει πολλη φασαρια η διαδικασια ενω εδω... (τη δουλεια του προσπαθουσε να κανει ο ανθρωπος) Ξερω την φασαρία του κάνω. Θα το κανω η ιδια. (εδω ολοκληρο σνοουμπορντ κέρωνα, στις οδοντογλυφίδες θα κόλλαγα; Με το σνοουμπορντ κανεις μπρατσα. Οι οδοντογλιφίδες 2 λεπτα δουλεια, Ποιο πολυ ωρα κανεις για να καθαρίσεις μετά) Κερωσα λοιπον και τσουπ στο βουνό. Δεν ειχα κανεναν να μου δειξει πως γίνεται το σκειτινγκ. Κατι βιντεο στο youtube που ειχα δεις και αυτα που βλεπεω να κανουν οι άλλοι. Στα βιντεο φαίνονται τοσο απλα τα πραμ,ατ, μα τόσο απλά. Στην πραγματικότητα; Καμία σχέση. Ουτε βήμα δεν μπορουσα να κανω. Να βλεπω τα πιτσιρικια και να θελω να τα φάω. Εγω; Για γέλια. Η κινηση ειναι απλή. Ειναι σαν το πατιναζ και τα ρολερ μπλειντς τα οποια ξέρω να κάνω. Αλλα να μη μπορώ να το κανω με τα σκι;;; Εν το μεταξυ στην προσπάθεια μου να κανω σκειτ ειχα απομακρινθεί αρκετα και η μονη λυση ήταν να φτασω στην κορυφη οπου μετα η επιστροφή θα ηταν 80% κατηφορα (την οποια την έχω). Το θέμα βεβαια ήταν το πως θα φτασω στην κορυφή. Στο ισωμα κατι ψιλοκαταφερνα, στην ανηφορα ομως προβλημα. Εκει που η κλασσικη τεχνικη υπερτερει, στο σκειτ ετσι και δεν ξερεις να κανεις σκειτ την πάτησες. Ή ψαροκοκκαλο αν ειναι μικρη η ανυφόρα ή αρων τον πεδιλων σου και περιπατει. Σε ενα αλλο που υστερει το σκειτ ειναι στο θέμα της "πιστας". Αν εχεις φρεσκο χιονι και δεν εχει πατηθει απο το μηχανημα που φτιαχνει τα τρειλς, σκειτ δεν έχει (εκτος και αν εχεις πολυ δυνατα πόδια). Συνηθως τα φτιαχουν και εχει και application που σου λεει ποιες διαδρομες εχουν προετοιμασει και το ποτε. Αλλα υπάρχουν και περιπτωσεις που "ξεχνανε" να φτιαξουν μερικες, ειδικα αν δεν ειναι πολυσυχναστες. Η διαδρομη της επιστροφης αποδειχθηκε οτι δεν ειναι και πολλη της μοδας= απατητη. $%%^%^% Το τι συχτιρισμα έριξα δε λέγεται. Αφου καποια στιγμη αρχισα να μετανιωνω για την αγορα και τοολο θεμα του σκειτ. Βεβαια μετα ήρθε και η φωνη της λογικης στο μυαλο μου "Μα Αφροδιτη ειναι δυνατον να σκεφτεις πως με το που θα βαλεις τα πεδιλα στα ποδια σου ως δια μαγειας θα μαθεις τοσο ευκολα την τεχνικη και θα οργώσεις το βουνο; Ειναι δυνατον;" Αυτο εξισορρόπησε την κατασταση στο μυαλό μου. Αφου λοιπον εκανα την μαλακια, και φυσικα απο τα λαθη μας μαθαίνουμε κατεστρωσα σχέδιο Β. Γυρισα σπιτι και ειδα ξανα οτι βιντεο κυκλοφορει και αποφασισα να αφιερωσω ολη τη βδομαδα ή σχεδον όλη, στο να μαθω την τεχνική. Στο κατω κατω ετσι δεν εμαθα να κανω σνοουμπορντ; Απο ενα βιντεακι εκμαθησης (ο Μακης το ειχε αναρτησει στο φορουμ) και δοκιμες στο σαλονι ή στο ιατρειο (χωρις το σανιδι φυσικα) και μετα στις πιστες (μετα απο αμέτρητες τουμπες). Ετσι και τώρα ολο το βράδυ περπαταγα στο σπιτι κάνοντας σκέιτ, μεταφορα του βαρους απο το ενα ποδι στο άλλο. Καθομαι στη σταση του μετρο και κανω την κινηση του σκειτινγκ. Με κοιταει ο κοσμος καλά καλα, αλλα τι με νοιαζει; Τους σκαω ενα χαμογελο, χαμογελάνε και αυτοι... Σημερα πηγα στο βουνο αποφασισμενη να θυσιασω την βόλτα, και να διαλεξω ενα σημειο στο οποιο θα πηγαινω πανω κατω μεχρι να μαθω αυτο το πραμμα. Πανω κατω.... τιποτα αλλο. Εκει, σχολείο. Εν το μεταξυ σημερα αποφασισε να ξαναχιονίσει. Με τον πονο μου παίζει. Βεβαια απο οτι ειδα ολοι ειχαν προβληματα με το κέρωμα τους. Ηταν ακριβως σαν εκεινη τη τραγικη μέρα που ειχα αντιμετωπισει και θελω να ξεχασω. Ολοι ξηνανε το χιονι απο τα πέδιλα ή ξανα κερωνανε.... ή βριζανε. Πολλοι γυρισαν πισω άδοξα..... Σκειτ παιδακια.... ολα αυτα θα μου ειναι παρελθόν σε λιγο. Μιαμιση ωρα αντεξα αυτο το πανω κάτω. Κάηκαν τα ποδια μου (ήταν ήδη καμμένα απο εχτες). Το σπιτικο σκειτ εκανε δουλειά. Καταφερα να προχωρησω αρκετες φορες με σκειτινγκ. Ειναι θεμα να βρω τον ρυθμο. Προς το παρων 4 βηματα κανω και μετα τα χάνω. Λιγο να βρω το ρυθμο και το ταιμινγκ και να εμπιστευτω την ισορροπια στο ενα ποδι. Το αριστερο τα πάει καλα (αφου ειμαι αριστεροχειρ) το δεξι εχει προβλημα. Δεν το εμπιστεύομαι με αποτελεσμα να μεταπηδω πιο γρηγορα απο οτι πρεπει στο αριστερο πόδι κι εκει χανεται ολο το παιχνιδι. Pas mal είμαι ευχαριστημένη και με αυτο το λιγο που κατάφερα.Τα 4 βήματα θα γίνουν περισσότερα. Δεν υπαρχει περιπτωση να μην το μάθω, με ξερω ειμαι αρκετα πεισματάρα. Ειναι να μη μου μπει στο μυαλο. Το θέμα ειναι να το μαθω γρήγορα γιατι ποσο ακομα θα εχουμε χιονι; Μην το μάθω και μετα περιμενω τον επομενο χειμωνα για να κανω. Ε ρε τρελα που κουβαλάω.