Jump to content

afrodite

Χρήστης Forum
  • Content Count

    419
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    17

 Content Type 

Profiles

Forums

Calendar

Κατηγορίες Περιεχομένων

Νέα

Ανακοινώσεις - Events

Gallery

Everything posted by afrodite

  1. Μπράβο ΜΙΚ.... το να κοιτας εκει που θες να πας κι οχι κάτω ειναι χρυσος κανονας που ισχυει και για το γουινσερφ. Ειναι φοβερο.... αμέσως το σωμα παίρνει τη σωστη σταση. Πηγες και ταβέρνα εε;; Το κυματακι ειναι δυσκολο για τους αρχαριους γιατι σου χαλαει την ισορροπια αλλα ειναι καλό σχολείο. Και εμαθες και τον χρυσο κανονα, ποτε δεν αφηνουμε τη μάτσα ακομα και οταν πεφτουμε. Ειδικά οταν θα εχει πολυ αέρα και θα πλανάρεις (ναι θα το πετυχεις και αυτο) υπαρχει το ενδεχομενο να φας καταπέλτες (ολοι το παθαινουμε ρωτα και τον Μελέτη ....Βασικά ρωτα το σκάφος του Μελέτη ) Ακομα και τότε ΔΕΝ θα αφήσεις ποτέ τη μάτσα. ΠΟΤΕ. Θα πας παρέα με το πανι (το πολυ πολυ να περάεις από μέσα). Εχουν σπάσει πλευρά έτσι.... Το καρουμπαλο στο κεφάλι ειναι πτέσμα. Ενα μικρο κολπο για να μειωσεις το κακό του καταπέλτη ειναι εκεινη την ωρα να ανοιξεις το πισω χέρι.... Τουλάχιστον θα καρφωθεις στο νερό κι οχι στο σκάφος. Εισαι σε πολυ καλο δρομο... τα πας καλά. Κανε οσο περισσοτερο μπορείς. Time on the water!!! Α και ενα καλό παιχνιδι που μπορείς να κανεις για μαθημα ειναι να διορθψσεις την πορεία σου. Θα ξεκινάς απο το Αλφα σημείο της παραλίας θα πηγαινεις καπου απέναντι θα κανεις το τακ σου και θα προσπαθεις να επιστρέφει πίσω στο ίδιο σημειο που ξεκίνησες. Τιπ: γερά ορτσα. Θα σε βοηθησει πολυ αργότερα που θα πλανάρεις για να μη σε μαζεύουμε απο τον φάρο ή απο τον αγιο Νικόλαο. προσπάθησε να σημαδέυεις το λιμάνι. Περιμένω νεότερα σου.
  2. Αυτ'ος που έγραψε το αρθρο στο κουλουρι πρεπει να ειναι σερφιστας Αναβυσσιοτης. Κάθε χρόνο μεταξυ σοβαρου και αστείο προσπαθουσαμε να βρουμε τι να σκαρφιστουμε ωστε να τρομαξει ο κοσμος και να μην έρχεται στην Αναβυσσο για μπανιο και γινεται αυτος ο κακός χαμός. Την αθερινα καρχαρία ή πιράνχας δεν την είχαμε σκεφτει. Καλό, πολύ καλό χαχαχα Μιχάλη ο φόβος είναι μέσα στο μυαλό σου. Αργότερα θα φτάνεις απέναντι στη ταβέρνα για ουζάκι και θα παραπονιέσαι κι όλας οτι ειναι μικρή η πίστα. Προχωρα και μιη κοιτας κάτω (γιατί εκει θα βρεθεις...οπως στο σκι). Κοιτα μπροστα εκει που θες να πας. Μαθε τα ορτσα και να ποδιζεις, πετα την καρινα κι ας σε βοηθάει. Αν σου εχουν χαμηλα τη ματσα ανεβασε την (μεταξυ πιγουνιου και ομων).
  3. Και οταν λεω μεδουσες εννοω αυτα τα αηδιαστηκα στρογγυλα καφετια πραγματα με τις πολλες βεντουζες πλοκάμια τι σκατα είναι... Αλλοι λενε πως τσιμπάνε αλλοι πως δεν τσιμπάνε.... εγω δε θελω να το διαπιστωσω στη πράξη πάντως. Και μονο τα υγρα που αφηνουν στο νερο με πιανει φαγουρα και αισθημα τσιμπηματος (εχω δυστυχώς κολυμπήσει αναμεσα τους στη Χαλκιδικη και η μια μαλιστα με ειχε παρει και στο κυνηγι...)
  4. Μελέτη μια χρονια ειχε γεμισει η Αναβυσσος με μεδουσες.... πιστεψε με σε νοιαζει και σε νοιαζει το τι βρισκεται απο κατω σου ειδικα αν πέσεις. Εκεινη τη μέρα μπηκα και εκανα τα παντα στο να μείνω στεγνή και απανω στη σανίδα (η οποια φυσικά δεν ήταν 200 λιτρα).... Ασε που εφαγα και καταπέλτη εξαιτίας τους, βρηκε το φινακι εκει που πλαναρα και μπλουμ.... για το ποτε ανεβηκα στη σανιδα.... σε χρονο ντε τε!!! Φυσικα ουτε σκεψη για waterstart,,,, Φρικη σου λεω.... και μονο που τις εβλεπα στο διαβα μου ανατρίχιαζα
  5. Το Σκ που μας περασε πηγα μια μινι εκδρομη στο βουνό. Μέρος 1ο http://oslomylove.blogspot.no/2014/06/blog-post.html Μέρος 2ο http://oslomylove.blogspot.no/2014/06/blog-post_16.html
  6. Ο σωστος εξοπλισμος για παραλια ειναι αυτός + ομπρέλα + ΑΕΡΑ!! Αέρα να εχει και όλα τα αλλα έρχονται....
  7. Μπραβο ΜΙΚ... γατζο μπαινεις; Δεστρες; Οταν τα καταφερεις αυτα τα δυο και αρχισεις τα πρωτα πλαναρίσματα τοτε θα με θυμηθείς.... θα εχεις προβλημα στο πιο αθλημα να διαλέξεις εκεινη την ημέρα. Οι στροφες θα έρθουν με τον καιρό, practise practise practise και ωρες στο νερό. Αυτο ειναι το μυστικό. Ελπιζω η σιμαδουρα που βαζεις στοχο να μην ειναι πλαστικη γιατι θα εχει προβλημα το σκαφος μετα. Και προσεξε απο που την περνας μη μαζεψεις το σκοινί με το φινάκι γιατι τον καταπέλτη τον εχεις σίγουρα στο τσεπάκι και αουτς!!! Πονος και δικος σου και του σκαφους. Σε ενα μηνα θα ειμαι Ελλαδα Αναβυσσο φυσικα, οποτε ελα να με βρεις να σου δειξω μερικα πραμματα (ελπιζω να τα θυμαμαι.... εχω ενα χρονο να κανω). Οταν νοιωθεις οτι η δυναμη στο πανι ειναι μεγαλη που δεν μπορεις να το κρατησεις και νοιωθεις τη σανιδα οτι θα πεταξει χρησιμοποιησε το βαρος σου. Κρεμασου πίσω και βαστα γερα. Για αυτο και χρειαζεσαι γατζο απαραίτητα αλλιως θα παθεις τενοντιτιδα.
  8. Ε... να μην κάνω copy paste... διαβαστε το στο μπλογκ μου Part 1 http://oslomylove.blogspot.no/2014/06/brefing.html Part 2 http://oslomylove.blogspot.no/
  9. Εγω φοβαμαι τους ανθρωπους γενικα αλλα πρεπει να τους ανεχομαι. Εχω αρχίσει να φοβαμαι και τους gay.... αλλα αυτο ειναι μια αλλη μεγαλη ιστορια. Δεν κολλάει με το θεμα.
  10. Ρε Βιβη βγηκες απο το αυτοκινητο και "κυνήγησες" την αρκουδα με τη φωτογραφικη; Δεν στο ειχα.... το κουράγιο. Ειδες αμα θες τι καταφέρνεις; Ρισκαρες παντως.... δε θα θελες να σε αγκαλιασει η αρκούδα. Κι ελπιζω οι κακοβουλοι να μη διαβαζουν το φορουμ. Τυχερη που ειδες αρκουδα απο κοντα παντως....
  11. Εχω χαζεψει τελειως.... Τι χνουδωτη ασπρη μπαλιτσα ειναι αυτη;;;; Μανιτσα μου.... Εχω λιωσει!
  12. Τι να πω κι εγω..... αντε να πω τον πονο μου κι εγω. Το ταμειο μου είναι το ΤΣΑΥ (τωρα εγινε ΕΤΤΑΑ). Εκανα πριν 2 χρονια κατ φυσικοθεαπειες (250ε). Ακομα περιμνω τα λεφτα μου. Ειχα κανει το λαθος - ιδεα τυ πτερα μου (προ κρισης) να πληρωνω λιγο παραπανω εισφορες για να παρω παραπαν συνταξη στο μελλον (ναι εδώ γελάνε). Η κριση ηρθε και φυσικα είναι αγνωστο το αν θα παρω ποτε συνταξη. Και ο πατερας μου που χρησοπληρωνε του τη φαγανε.... τεσπα. Οποτε πηγα και εκανα (πριν δυο χρονια όλα αυτα) διακοπη από αυτο το πρόγραμμα. Με τη διακοπη δικαιούμουν να πάρω πισω τα παραπανω λεφτα που ειχα δωσει. Ε ακομα τα περιμενω συν τα λεφτα της φυσικοθεραπείας. Επειδή ειδα ότι δεν επροκειται να τα παρω τις τελευταιες δυο εισφορες μου πηγα και τις εκανα συμψηφισμο. Όλα καλα μεχρι εδώ.... Τον Δεκεμβρη στελνω τη μανα μου για αλλον έναν συμψηφισμο και της ειπαν α δε γινεται πια το κοψανε!!! Και δεν ξερουμε τι θα γινει....Τα νευρα τσααλια. Πανε τα λεφτακια μου σιγουρα. Τωρα θα κανω μια ωραια διακοπη από το ταμειο και θα τους αφήσω να κουρεύονται.
  13. Το '13 πέρασε Όλγα τώρα έχουμε (20)14 Κοιτάμε μπροστά και όχι πίσω.... στο σκι, στο σνοουμπορντ και στο windsurf ο κανονας λέει εκει που κοιτάς θα πας. Μα τι λεω πάλι....μαλλον κατι ειχαν τα ντονατς κανελας και το παγωτο. Κακος συνδιασμος....
  14. H τελευταια είναι ιδια με τον συγχωρεμενο σκύλο μου. Γιαυτο και ωρες ωρες τον φωναζαμε αλεπουδόσκυλο.
  15. Μάκη νομίζω πως πήρα μια γεύση εχτες που ήρθε η φορολογιή δήλωση. Εμαθα καινουρια λέξη.... ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΦΟΡΟΥ!!!! Επαθα σοκ! Γέλαγα με τη ψυχή μου εχτες....λέω δεν είναι δυνατόν! Τον Ιουνιο θα λαβω το δωράκι....
  16. Aν δεν εχει αίμα δεν εχει ενδιαφέρον!!! slourpppp
  17. Είναι σαν τους γκόμενους...
  18. Η αλήθεια ειναι οτι η παραλία μου έχει λειψει.... και το σερφάκι. Αλλα δε μπορουμε να τα εχουμε όλα, δυστυχώς.
  19. Να μου πειτε κ τι λεγατε ομως χιχι
  20. υγ. το διατητητιλικη και τη διδασκαλια ταεκβοντο θα τα κανω στον ελευθερο χρονο μου.... εξτρα λεφτα γιατι οχι;
  21. Σόρπιες σκέψεις Νο 2 Αμφιταλαντευόμουν για το που να τοποθετήσω αυτό το ποστ. Στο θέμα μου ή σε αυτό που έχει ανοίξει η Βιβή "Ένα χρόνο ανεργίας"; Επειτα ξαναδιάβασα αυτό που είχα γράψει τότε τον Δεκέμβρη που με είχε πιάσει ο οίστρος και λέω μάλλον εδώ κολλάει περισσότερο. Το δεύτερο ερώτημα μου ήταν το πότε να γράψω αυτό το ποστ, σήμερα που έχω χρόνο λόγο σαββατοκύριακου ή την Τρίτη που κλείνω ένα χρόνο στη Νορβηγία; Την Τρίτη θα σβήσω κεράκια Πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος απίστευτο μου φαίνεται. Ένας χρόνος με τα ούλα του! Και ένας χρόνος ανεργίας! Με πολλές ψυχολογικές διακυμάνσεις. Είχε και τα αλά του είχε και τα κακά του.Η ανεργία δύσκολα παλεύεται, ειδικά σε μια ξένη χώρα. Θα μου πείτε τι το διαφορετικό έχει; Τι διαφορά θα είχε αν ήμουν άνεργη στην Ελλάδα; Περισσότερα έξοδα. Πάλευα για να καταφέρω να πληρώσω το ενοίκιο μου (δεν ειναι κα φθηνό). Το να έχω ένα πιάτο φαΐ ήταν σε δεύτερη μοίρα. Τρώω αλλά όσο πιο οικονομικά μπορώ. Όταν ήρθα Νορβηγία είχα άλλα σχέδια στο μυαλό μου. Άλλο πλάνο.Αλλά όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια κάποιος τα βλέπει και γελά. Είχα δουλειά υποτίθεται, αλλά έμπλεξα με απατεώνα. Ακόμα και σήμερα που κάνω συγκρίσεις βλέπω το πόσο απατεωνας και εκμεταλλευτής ήτανε ο τύπος. Την απατεωνιά του ο τύπος την πλήρωσε, και τη πλήρωσε ακριβά μάλιστα (ακόμα θα το φυσάει και δε θα κρυώνει). Γιατί εδώ υπάρχουν νόμοι που ισχύουν και απορώ πως και δεν το ήξερε. Το ήξερε απλά πάταγε στο γεγονος οτι εγω είμαι ξένη μετανάστρια και σιγά μην ξέρω τα δικαιώματα μου και τους νορβηγικούς νόμους για να τον κυνηγήσω. Οντως εγώ μπορεί να μην τα ήξερα, αλλά τα ήξεραν άλλοι για μένα. Την επόμενη μέρα που έφαγε το εξώδικο πραγματικά ήθελα να ήμουν σε μια γωνιά να δω την φάτσα του. Την είδα όμως την ημέρα που υπέγραφε το χαρτί της αποζημίωσης μου.Εγκεφαλικό θα πάθαινε και ομολογώ πως το ευχαριστιόμουν και το απολάμβανα. Ο δικηγόρος μου όλα τα λεφτά. Πριν πάμε να τους συναντήσουμε με ρωτάει "Πόκερ ξέρεις;" Όχι του λέω. "Ασε ξέρω εγώ για 'σενα το έχω άνει πολλές φορές. .Εσυ απλώς φρόντισε να δείχνεις σκληρη και οτι δεν φοβάσαι τίποτα γιατι δεν εχεις να χάσεις τίποτα. Όλα για όλα " "Μμμ αμέ... . η τουαλέτα κατα που πεφτει;" Το πιο σληρό πόκερ που έχω παίξει στη ζωή μου. Κατάφερα να το ζήσω ΚΑΙ αυτό. (εγω που το μόνο που ξέρω από χαρτιά είναι ξερή, μπιρίμπα και 31....μμμμ) Αυτός πλήρωσε αλλά εγώ έμεινα άνεργη. Δεν το έβαλα κάτω όμως. Πείσμωσα. Και άμα πεισμώσω εγώ τέρμα.... Ανασυγκρώτησα τις δυνάμεις μου και έβαλα νέο πλάνο.Να μάθω τη γλώσσα όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Τρεχάτε ποδαράια μου. Χωρίς γλώσσα δουλειά δεν έχει (με τον απατεωνα ειχαμε συμφωνησει στο οτι θα μιλάω αγγλιά και θα μεταφραζει η βοηθός). Στάθηκα όμως αι τυχερή στην ατυχία μου. Μεσω του ΟΑΕΔ τους κατάφερα να μπω σε επιδοτουμενα σεμινάρια. Πληρωνόμουν για να πηγαίνω σχολείο. Κι εκεί μεσα σε 4 μήνες απο κει που το μονο που ηξερα να λεω ειναι "Με λένε Αφροδίτη και ειμαι απο Ελλαδα μπλα μπλα μπλα" κατάφερα να μάθω να μιλάω Νορβηγικά και τώρα έχω και πτυχίο που το αποδεικνύει. Εχω ταλέντο με τις γλώσσες, τα πιάνω γρήγορα. Και πραγματικά δεν έχω ανοίξει βιβλίο (ακόμα και όταν έδινα εξετάσεις. Οι φίλες μου αγχωμενες διαβαζανε διαβαζανε διαβαζανε κι εγώ έκανα σκι ). Το μονο που κάνω είναι να ακουω όταν μιλάνε και οτι κάτσει στο μικρό μου το μυαλό. Λόγο ηλικίας, εχω χασει την ικανότητα αποστήθισης (γέρασα πια) οποτε το μονο που δουλεύει είναι το απλά άκου και προσπάθησε να το συγκρατησεις. Πως παλια είχαμε το "βλέπω και μαθαίνω;" Εε εδω παίζει το "άκου και μαθαίνω". Και αυτο το σχέδιο δούλεψε. Προς έκπληξη όλων. Οταν ακουνε πως ειμαι εδω μονο τόσο λιγο καιρο η πρωτη τους ερωτηση ειναι "και μιλάς τόσο καλά Νορβηγικά;;;" Αμα καίγεται ο κ@λος σου τα πάντα καταφέρνεις. Περα απο την οικονομική ενίσχυση του ΟΑΕΔ τους (βασικά ψύχουλα ειναι αλλα απο το τίποτα καλή και η Παναγιώτενα) ειχα και πολύ βοήθεια απο τη σπιτονοικοκυρά μου. Η κοπέλα απλά ΔΕΝ υπάρχει. Το τι έχει κάνει για μένα.... εχει σταθει δίπλα μου σαν φιλη, μανα αδερφή. Ο άγγελος μου. Ειμαι τυχερή που τη γνώρισα και υπάρχει στη ζωή μου. Ακόμα και το φθηνόπωρο που είδα οτι τα λεφτά δε θα με φτάσουν και με έπιασε πανικός έκανε μια κίνηση που ποτέ δε θα ξεχάσω. Μου έδωσε δουλειά, κι εβγαλα δυόμιση μηνιάτικα! Κινηση ματ που λένε. Και αντι να την ευχαριστω εγω, ευχαριστουσε εκείνη εμενα στους φίλους της για την βοηθεια που της έχω προσφέρει. Θα τρελαθώ!!!! Τέτοιος άνθρωπος είναι. Ακομα και η χριστουγεννιάτικη ευχετήρια κάρτα της αυτο μου έγραφε "σε ευχαριστω για όλη τη βοήθεια που έλαβα από εσένα το 2013" Τι άλλο έζησα ένα χρόνο άνεργη. Πένθος! Τον χαμό του αγαπημένου μου θείου. Αυτο δεν παλεύεται. Αυτό μου στοίχισε όσο δεν πάει. Δε θα το ξεπεράσω ποτέ. Ήταν και τόσο ξαφνικό. Εκείνη η νύχτα ήταν η χειρότερη μου. Ήθελα να τα σπάσω όλα. Φωναζα ούρλιαζα απο τον πόνο. Η Μερετε ηταν δίπλα με εναν τεχνικό και άκουγε τις κραυγες μου. Κατάλαβε οτι κάτι κακο εχει συμβεί και απλά περίμενε. Βγηκα έξω και επεσα στην αγκαλια της. Πόσα άλλα να αντέξω η γυναίκα; Ειναι αυτο που λένε "Θεέ μου μη μου δωσεις περισσοτερα απο οσα μπορω να αντέξω". Ανεργία, καταθλιψη, μοναξιά οικονομική ανασφάλεια και τώρα η απώλεια ενος αγαπημενου μου προσώπου; Πόσα ακόμα;;;; Μαχαίρι στη καρδιά ήταν αυτό. Ουτε στη κηδεία δεν μπόρεσα να είμαι. Ειδα τον ταφο του σε φωτογραφία. (Ήθελε η Μερετε να μου βγαλει εισητηριο αλλα της είπα δεν προφταίνω, η κηδεία θα γινόταν την επόμενη μέρα). Πολυ μακρηγορώ . Αλλα ήθελα να γράψω και άλλα γράφω. Ενα ευχαριστο μήνυμα ήθελα να γράψω και τελικά τα εσώψυχα μου γράφω. Όλα αυτα αποτελουν πια παρελθόν γιατί έχει ξημερώσει ένα καλύτερο αύριο. Ενα χρόνο τωρα δύο φορές έχω φτάσει σε σημείο απελπησίας, σε σημείο που λέω τα παρατάω. Την πρωτη φορα ήταν τον Ιουνιο. Ζουσα μονο με τα λεφτα της αποζημίωσης και αυτα τα λεφτα θα με κρατουσαν στη Νορβηγια μονο 2 μήνες. Γλώσσα δεν είχα και το μονο που είχα ήταν αρνητικες απαντησεις στις διαφορες αιτησεις για δουλεια. Ημουν ετοιμη να βγαλω εισητηριο επιστροφής αλλα εκεινη τη μερα με επιασε η αναβλητικότητα μου. Ειπα αστο για αυριο. Λενε ποτε μην αναβαλεις κατι για αυριο.... ευτυχως που δεν το άκουσα το ρητό. Εκεινη τη μέρα ελαβα το γραμμα απο τον ΟΑΕΔ τους πως εγινα δεκτή στο σεμινάριο (και ολες τις οικονομικες απολαβες του). Το καλυτερο δωρο που μου έκανε η Νορβηγια. Και επεσε και στη καταλληλη χρονικη στιγμη. Και παρέτεινε τη διαμονη μου εδω και εμαθα τη γλώσσα η οποια ειναι το καλυτερο χαρτι για να βρεις δουλεια. Καλο το βιογραφικο αλλα αμα δεν ξερεις τη γλωσσα δεν μπα να εχεις σπουδασει και στο Χαρβαρντ;;;; Η δευτερη φορα που με επιασε η απελπησια ήταν πριν ενα μηνα. Βαρέθηκα τις αρνητιες απαντησεις, βαρέθηκα τις ψεύτιες υποσχέσεις (ειχα και απο αυτες....) και ειπα τερμα πια με το κυνήγι για δουλεια. Τα παραταω. Τερμα με την οδοντιατρική εστω για λιγο. Οχι εισητηριο επιστροφης δε θα εβγαζα γιατι μου αρεσει η ζωή εδω οπως και να εχει. Απλά θα εκανα οτιδηποτε αλλο για να ζησω μεχρι να κατσει αυτο που θέλω. Ειχα βγαλει και πλανο. Καθηγητρια Ταεκβοντο (εχω βρει και τη σχολή) και διατητρια ποδοσφαίρου (μολις τελειωσα τα σεμινάρια διαιτησιας και απο δω και μπρος θα φοραω κοντα σορτσακια και σφυριχτρα..... ελπιζω να γλιτωσω το ξυλο). Ταεκβοντο εκανα 8 χρονια και λατρευω το δασκαλιλικη. Ποδοσφαιρο επαιζα παλια αλλα το διαιτητηλικι πρωτη φορα θα το κάνω. Κι εκει που είπα τα παραταω με την οδοντιατρική, απο οτι φαίνεται η οδοντιατρική δεν τα παρατάει με μενα.. Τσουπ χτυπάει το τηλεφωνο απο αγνωστο νουμερο. Μαλιστα ήμουν στο σεμηναριο εκεινη την ωρα και αναγαστηα να αποριψω τη κληση. Με ετρωγε ομως για το ποιος με πηρε τηλεφωνο οποτε και εστειλα SMS ζητωντας να μου πουν τι με θελουν σε μηνυμα γιατι δεν μπορω να απαντησω. Απαντηση απο την αλλη γραμμη "Οδοντιατρος Νταγκ Αντερσεν. Θέλω να μιλησουμε για δουλεια ως βοηθος οδοντιατρου. Παρε με οποτε ευκαιρισεις." :shock: :shock: :shock: Η πρωτη λεξη που βγηκε απο το στομα μου ήταν FUCK!!!! Τον πηρα τηλεφωνο στο πρωτο διάλειμμα και κανονισαμε την επόμενη να παω για συνέντευξη. Unbeleivable!!!!! Αυτη τη φορά ομως τα έπαιξα όλα για όλα. Ηθελα να ειναι η τελευταια μου συνεντευξη και δεν είχα σκοπο να τον αφηχω να μου πει το γνωστο "θα σου απαντησω στις επόμενες μερες". Αλλη παρομοια αγωνια δεν θα ξαναζουσα. Αρκετες είχα ζήσει μεχρι τώρα. (Με αλλα λογια ολοι ετσι λενε και μετα αλλαζουν γνωμη. Ο τελευταίος μαλιστα μεχρι και τραπεζικο λογαριασμο μου ζητησε να του δωσω και το ποσο του μισθου μου μου ειπε. Και στο τελος μου ειπε σορρυ αλλα δε καταφερα να βρω θέση για εσενα στο ιατρειο. Αυτο ήταν το αποκορύφωμα. Το κερασακι στη τουρτα). Ετσι λοιπόν οταν είδα οτι αρχισε τα μα μου σου ξου, έπαιξα το τελευταιο μου χαρτί. Του πρότεινα να του δουλεψω για ενα μηνα ως πρακτικη για να με δοκιμάσει με τη βοηθεια του ΟΑΕΔ τους (αυτος δεν πληρωνει τιποτα, με πληρωνει ο ΟΑΕΔ τους με τα γνωστα λεφτα που έπαιρνα απο τα μαθήματα). Και αν μείνει ευχαρηστημένος μου κανει συμβόλαιο με κανονικο μισθο για τους επόμενους μήνες. Ρισκαρα αλλά δεν είχα αλλα περιθώρια επιλογής. Δευτερο πόκερ αλλα χωρις μπλοφα αυτη τη φορα. Και δεχτηκε!! Θα με ρωτησετε τωρα γιατι λες "ρισκαρες". Γιατι εχει καθε δικαιωμα και χωρις νομικες επιπτωσεις στο τέλος του μηνα να μου πει ξερεις τελικα δεν μου κάνεις και αντε γεια. Εχει ηδη 60 αιτήσεις απο πιο πεπειραμένες βοηθους οδοντιατρου από εμενα. Εγω οδοντιατρος ειμαι και πρωτη φορα βρίσκομαι on the other side of the chair. Δυο μέρες μου πήρε μεχρι να μαθω το ιατρείο του και τα κατατόπια. Η βοηθος του που αντικαθιστώ (πηρε αδεια λογο υπερκόπωσης. Ο τυπος ειναι ο ορισμος του γουορκαχολικ και δεν αντεξε η γυναίκα) προσπαθησε να μου δείξει οσα περισσότερα μπορουσε μεσα σε αυτες τις 2 μέρες. Μου έφυγε ο πάτος αλλά τα καταφερα. Ακομα και στο τηλεφωνο απαντω για ραντεβου (ο εφιαλτης μου). Πολυ γέλιο!!! Το περιβάλλον απίστευτο. Ο Νταγκ εχει κατατοηση ευτυχως, και καθε γκαφα μου (γιατι εχω κανει και πολλες ζωή να χω) τις διακωμωδεί. Ριχνουμε πολυ γέλιο. Με κοροϊδεύει με το τηλέφωνο γιατι ξέρει πως ακόμα το φοβάμαι.Οποτε χτυπάει το τηλέφωνο βρίζω, εσυ μου ελειπες τώρα. Και οχι μονο εμεινε ευχαρηστημένος, υπογράψαμε συμβόλαιο για τους επόμενους μηνες (με κανονικο μισθο) και τις προάλλες μου έκανε πρόταση συνεργασιας. Εχει παρα πολυ δουλεια (ω ναι.... κλεινω ραντεβου απο Μαιο και επειτα ο Απριλης ειναι ολος κλεισμενος) και θα τη μοιραστούμε. Οποτε κάποια στιγμη θα βρεθώ on the right side of the chair. Οι κοποι μου και τα βασανα μου λάβανε τέλος. Επιτελους εγινε αυτο που ήθελα και περίμενα τόσο καιρο Με τον καλύτερο τρόπο και απο εκει που δεν το περιμενα. Βεβαια δεν επαναπαύομαι και δε θεωρω τίποτα δεδομένο. Με αυτα που εχω ζησει εχω τρελή ανασφάλεια. Ολα μπορει να σημβουν. Ζω το σημερα λοιπόν, και το νεο μου πόστο εργασιας το λατρεύω. Χαίρομαι που πάω στη δουλειά (ενας χρονος απραξιας είναι πολυς). Λατρευω τη δουλεια μου κι ας μην ειναι αυτο που σπουδασα αλλα παραπλήσιο. Αλλωστε δεν θελω να γινω ακομα οδοντιατρος, θελω λιγο χρονο χαλαρωσης. Οσο περισσοτερο δουλεψω ως βοηθος τοσο καλυτερα για μενα, για να τριφτω περισσοτερο με τη γλωσσα. Αν και ο Νταγ σε ολους με συστήνει ως οδοντιατρο και ως μελλοντικη συνεργατιδα του ιατρείου . Ελπιζω να μη σας κουρασα. Κι ελπιζω αυτο το κειμενο να βοηθησει πολλους που βρισκονται ανεργοι. Η ελπιδα πεθαινει παντα τελευταια λενε. Επιμονη και υπομονη χρειάζεται. Οσο περισσοτερη μπορείτε. Και οπως λεω συχνα οταν με πιανει η ανασφάλεια "εχει ο Θεος και για μας" συνηθως κλεινω τη προταση ως "εχει ο Θεος και για μας τους ηλίθιους " Την Τριτη θα σβισω κερακια το ειπα δεν το ειπα;;; χαχα
  22. Το θέμα με την λέξη "βιασμός" είχε συζητηθεί εκτενέστερα πριν κάτι χρόνια σε ένα thread (δεν ξέρω που βρίσκεται).
  23. Kι εδώ είμαι εγω σε δράση... με λιγο ζουμ
×
×
  • Create New...