Χρήστος Λάππας

Πραγματικά τους βγάζω το καπέλο φέτος. Πλήρης εκμετάλλευση του διαθέσιμου χιονοδρομικού πεδίου και λειτουργία του κέντρου όσο μπορούν.

Εν τω μεταξύ, το snow forecast δίνει για σήμερα μεγάλα ύψη βροχής για τον Παρνασσό. Ελπίζω να πέσει έξω.

Ναι, και τρομάξανε να το ξεκολλήσουν για να κατέβουν μετά οι εργαζόμενοι.

Σήμερα πρέπει να δόθηκε η πιο παρανοϊκή εντολή EVER στον Παρνασσό: Εν μέσω σφοδρής χιονοθύελλας στην οποία δεν μπορούσε να λειτουργήσει κανένας αναβατήρας με ασφάλεια -ούτε καν το 7- αποφασίστηκε να δουλέψει το... 10. Το 10. Χωρίς το 7 για να έρθει κόσμος από το κάτω πάρκινγκ, χωρίς την 6 για να έρθει κόσμος από τα κελάρια, καιιιιιι...... (drumroll με το κερασάκι στην τούρτα) χωρίς αποχιονισμένο τον δρόμο μέχρι το πάνω σαλέ. Εντάξει, στα 32 χρόνια μου στον χώρο έχω δει πολλά, τώρα το άκουσα ΚΑΙ αυτό.

Γιατί με τόσο χιόνι;

Τα τελευταία χρόνια πάντως βλέπουμε όλο και περισσότερα δυστυχήματα με αναβατήρες.

Η Nokian κάνει μια κίνηση που μπορεί να αλλάξει για πάντα το πρόβλημα της χαμηλής πρόσφυσης σε χιόνι και πάγο. Μέχρι στιγμής δεν έχω βρει κάποιο αληθινό τεστ, αλλά αν όντως το σύστημα δουλεύει όπως το σχεδίασαν, θα μιλάμε για πραγματική επανάσταση.

Αν πήγαινε έτσι με κόσμο πάνω, θα είχαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα στοίβα χιονοδρόμων στην αποβίβαση. Ειναι αποσυμπλεκόμενο βέβαια, οπότε ούτως ή άλλως κόβει…

Κρίμα πραγματικά γιατί αυτό θα μεταμόρφωνε το κέντρο

Περαστικά Βαγγέλη

Το μόνο σημείο που όντως βρίσκω ελαφρώς προβληματικό είναι αυτό στο οποίο η καινούργια πίστα (αμέσως δεξιά της άγκυρας όπως ανεβαίνουμε) διασταυρώνεται με την αποβίβαση της Δάφνης. Και αυτό συμβαίνει γιατί η μορφολογία του εδάφους είναι τέτοια που για να μπορέσεις να βγεις προς την αφετηρία των πάνω πιστών ξανά, πρέπει να πάρεις φόρα, απλά δεν γίνεται να κόψεις τελείως γιατί μετά θα έχεις σοβαρό κουπί στην ανηφόρα.

Διαστημική πιστομερα σήμερα στα Καλάβρυτα! Τέλειο χιόνι, απίθανο στρώσιμο, πολλες νέες πίστες, μηδενικές ουρές, προσπαθώ να ξεκολλήσω το χαμόγελο από τα χείλη μου! Αξίζουν πραγματικά συγχαρητήρια στο χιονοδρομικό που προσπαθεί και εκμεταλλεύεται πλήρως το υφιστάμενο πεδίο. Παλιότερα η άγκυρα εξυπηρετούσε 2 πίστες ουσιαστικά, τώρα 4, στις οποίες και λιωσαμε. Η δε Στύγα είχε την συγκλονιστική Φοίβη και μια νέα μικρότερη ανάμεσα σε αυτή και την κλασική πίστα της Στύγας. Ξαφνικά το ΧΚΚ μεταμορφώθηκε σε ένα πολύ πιο ευρύ πεδίο με αποτέλεσμα να έχει πολλές και ενδιαφέρουσες επιλογές. Μπράβο, μπράβο, μπράβο! Με αυτά και με αυτά, γράψαμε αξιοπρεπέστατα χιλιόμετρα που πριν τους νέους αναβατήρες και πίστες δεν θα βλέπαμε ούτε στον ύπνο μας και γυρίσαμε με καμένα γόνατα και ηλίθια χαμόγελα ΥΓ. Πόσο πιο καλά θα ήταν τώρα με τις νέες πίστες αν υπήρχε ένα 6απλο στην θέση της άγκυρας…

Η εμπειρία λέει ότι καθαρά Δευτέρα το βουνό δεν έχει ουρές. Σήμερα είχε, στα Κελάρια. Βάκχος και Αίολος απάλευτα. Το χιόνι στον κόκκινο Βάκχο εξαιρετικό, όπως και σε όλες τις πίστες, ελαφρώς ανακατεμένο, αλλά καλό στην Σαχάρα. Η μέρα σώθηκε ακριβώς από την Σαχάρα όμως, που δεν είχεμεγαλες ουρές και την οποία πήρα εργολαβία 10 φορές, μέχρι που χτύπησε το τηλέφωνο με απειλή για αγωγή διαζυγίου και αναγκάστηκα να επιστρέψω στην οικογένεια στα Κελάρια. Κάναμε με την κόρη δύο Αιολους (για τους οποίους φάγαμε σχεδόν μια ώρα στην ουρά), απολαύσαμε μαζί το σκι, βγάλαμε τις πρώτες μας αξιοπρεπείς στροφές στην πίστα, και περάσαμε υπέροχα παρόλα τα λίγα χιλιόμετρα που μπήκαν συνολικά! Στην επιστροφή φυσικά τον ήπιαμε μέχρι την Γλυφάδα (με κίνηση από την Υλική), αλλά αυτό ήταν εντελώς αναμενόμενο…

Πολύ κακή χρονιά…

Αυτός με τα 145 χλμ/ώρα είναι ο γνωστός που έχει το καφέ στην Αράχοβα;

https://www.instagram.com/reel/DUoHKqWDA6w/?igsh=MXRhdDBtb25xemh6 Εν τω μεταξύ, γίνεται ο κακός χαμός στις Άλπεις φέτος…

Σήμερα ήταν κλειστό όλη μέρα ή κατάφεραν να ανοίξουν τίποτα; θα μου πεις, με βροχή τι να ανοίξουν και τι να σώσουν.

βροχή και θυελλώδεις άνεμοι σήμερα. Επειδή δεν ήταν αρκετά χάλια η κατάσταση….

Αρκετή ομίχλη σήμερα, αλλά με καλό χιόνι και λίγο κόσμο. Κούμπωσα τις πρώτες αξιοπρεπείς στροφές της σεζόν (13 Φεβρουαρίου! ), και θυμήθηκα τι είναι αυτό που μου αρέσει τόσο πολύ στο άθλημα. Ο κόκκινος Βάκχος ήταν εξαιρετικός, απλά τον κατέβαινες μόνο με την αίσθηση καθώς είχε το απόλυτο whiteout. Η κόρη έκανε αρκετά baby πάνω κάτω και ένα μάθημα με εξαιρετική δασκάλα που βρήκε το κουμπί της. Το ιδιαίτερο έχει πάει… €55 για μια ώρα! Στο τέλος την ανέβασα στον πρώτο της Αίολο, αλλά έχουμε δουλειά ακόμα μέχρι να μπορεί να τον κατεβαίνει με άνεση. Ο Βάκχος δεν έχει πλέον τηλεκαμπινες. Γιατί ρε παιδιά; Αυτό σημαίνει ότι κάθε φορά που ανεβαίνεις με την Αφροδίτη πρεπι να ανεβοκατεβαίνεις τις σκάλες της διάβασης για να πάρεις το 6απλό. Το συνδετικό δεν λειτουργούσε το πρωί (φαντάζομαι λόγω αέρα), οπότε δεν έχω ιδεα τι γινόταν στην Φτερόλακα, αλλά ούτως ή άλλως η κόρη ήταν στο baby στα Κελάρια και απαιτούσε σε κάθε κατεβασιά να περνάω να την βλέπω πόσο ωραία πηγαίνει, οπότε η μέρα πέρασε στα Κελάρια αποκλειστικα. Ακολούθησε γευμα στην Αράχοβα και μετά γλυκό υπερπαραγωγή. Φύγαμε από το χιονοδρομικό +1 κιλό ο καθένας και στα πρόθυρα του διαβήτη… ήταν μια μέρα μακριά από την πόλη, στο βουνό που αγαπάμε, και ήταν καλά.

Εν τω μεταξύ, την Παρασκευή που θα μπορούσα να ανέβω δείχνει ισχυρούς ανέμους που πιθανόν να το κρατήσουν κλειστό. Βλέπω να περνάει ο χειμώνας και να μην έχω καταφέρει να κάνω ένα σκι της προκοπής…

Στο Facebook της ανέβασε αυτό: «Yesterday my Olympic dream did not finish the way I dreamt it would. It wasn’t a story book ending or a fairy tail, it was just life. I dared to dream and had worked so hard to achieve it. Because in Downhill ski racing the difference between a strategic line and a catastrophic injury can be as small as 5 inches. I was simply 5 inches too tight on my line when my right arm hooked inside of the gate, twisting me and resulted in my crash. My ACL and past injuries had nothing to do with my crash whatsoever. Unfortunately, I sustained a complex tibia fracture that is currently stable but will require multiple surgeries to fix properly. While yesterday did not end the way I had hoped, and despite the intense physical pain it caused, I have no regrets. Standing in the starting gate yesterday was an incredible feeling that I will never forget. Knowing I stood there having a chance to win was a victory in and of itself. I also knew that racing was a risk. It always was and always will be an incredibly dangerous sport. And similar to ski racing, we take risks in life. We dream. We love. We jump. And sometimes we fall. Sometimes our hearts are broken. Sometimes we don’t achieve the dreams we know we could have. But that is the also the beauty of life; we can try. I tried. I dreamt. I jumped. I hope if you take away anything from my journey it’s that you all have the courage to dare greatly. Life is too short not to take chances on yourself. Because the only failure in life is not trying. I believe in you, just as you believed in me. LV»

Το Saas Fee είναι ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ, με πανέμορφο car-free χωριό και πίστες αεροδρόμια στον παγετώνα. Έχει βέβαια και σχετικά ζόρικα κομμάτια που πρέπει να κατέβεις στον δρόμο για χαμηλά, αλλά γενικά μου έχει αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις. εμείς είχαμε μείνει στο Saas Grund, που είναι πολύ κοντά στο Saas Fee, από όπου και το κλικ από το παράθυρο του ξενοδοχείου: Άσχετη πληροφορία της ημέρας, από εκεί είναι το βίντεο του Last Christmas

Δεν έχω ιδέα τι παίζει πάνω, αλλά αν είναι σαν τον Παρνασσό, η Στύγα κάτω από τις καρέκλες θα είναι «ποιος θέλει να πάρει βραβείο Darwin σήμερα».

Ήμουν έτοιμος να το γράψω, μόλις μιλούσα με τον ανταποκριτή μας, τον οποίο κάλεσα να μου πει πόσο μεγάλη $£¥% έκανα που δεν ανέβηκα. Το βράδυ έβρεχε και μετά ξαστέρωσε. Ειδικά η 6 είναι παγοδρόμιο και το πρωί ένας από τους εργαζόμενους την κατέβηκε όλη με τα μούτρα και έβγαλε τον ώμο του. Η πίστα είναι κλειστή για χιονοδρομία καθώς είναι πολύ επικίνδυνη και δεν υπάρχει διάσωση για όποιον χτυπήσει. Στα Κελάρια είναι λιγότερο δραματικά τα πράγματα λόγω κλίσεων και προσανατολισμού