Μάκης Καλαράς: Πώς Είναι Να Πέφτεις Και Να Ξανασηκώνεσαι

[over-poulover 7,010]

Με χιόνι και ομίχλη η πρεμιέρα αύριο του Καλαρά στο Σότσι

 

Το σλάλομ sit ski, το πρώτο από τα δύο αγωνίσματα του αλπικού σκι στα οποία θα συμμετέχει ο Μάκης Καλαράς, πραγματοποιείται αύριο στο πλαίσιο της 6ης ημέρας των 11ων Χειμερινών Παραολυμπιακών Αγώνων «Σότσι 2014». Στο αγώνισμα που θα πραγματοποηθεί στο αλπικό κέντρο Rosa Khutor, είναι προγραμματισμένο να λάβουν μέρος 44 αθλητές από 22 χώρες.

 

Το πρώτο σκέλος του αγωνίσματος θα γίνει στις 16:55, ενώ το δεύτερο θα ξεκινήσει λίγο μετά τις 19:30, εφόσον δεν υπάρξουν τροποποιήσεις από τους διοργανωτές λόγω των καιρικών συνθηκών. Από χθες στο Σότσι υπάρχει πυκνή ομίχλη, ενώ σήμερα χιονίζει, γεγονός που ναι μεν είναι ενθαρρυντικό, αλλά σίγουρα θα δυσκολέψει το έργο όλων των αθλητών που θα συμμετέχουν.

 

Στο σλάλομ sit ski λαμβάνουν μεταξύ άλλων ο Καναδός Τζος Ντούεκ και ο Αυστριακός Φίλιπ Μποναντιμάν, οι οποίοι είχαν κατακτήσει το ασημένιο και το χάλκινο μετάλλιο στο αντίστοιχο αγώνισμα των Παραολυμπιακών Αγώνων του 2010 στο Βανκούβερ. Μεγάλος απόντας του αγωνίσματος, ο Γερμανός κάτοχος 12 μεταλλίων σε Χειμερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες, Μάρτιν Μπραξεντάλερ.

 

Για τον Έλληνα Παραολυμπιονίκη, το σλάλομ αποτελεί μια καλή προθέρμανση ενόψει του «καλού» αγωνίσματός του, του γιγαντιαίου σλάλομ που θα γίνει το Σάββατο, προτελευταία ημέρα των Αγώνων του Σότσι.

 

 

 

paralympic.gr

[over-poulover 7,010]

Καλή επιτυχία και καλή δύναμη!

[captainhook3 680]

Ότι και να κάνει , μας έχει κάνει ήδη περήφανους...

[ashbury 2,929]

Surfdome Interviews: Makis Kalaras

 

We caught up with Makis Kalaras who’s now in Sochi for the Paralympic Winter Games, competing in Slalom and Giant Slalom for Greece. Twenty years ago, Makis had an accident whilst driving his bike which changed his life forever, and for the best. From that moment, he was a champion. He won the silver medal as a discus thrower in Athens 2004 after participating in various championships and Olympiads. Now he’s mastering sit-ski and is the only Greek to participate in the Winter Paralympic Games in Sochi, Russia.

© Makis Kalaras

Hi Makis! You’re probably in Sochi now, preparing for the Paralympic Winter Games. How are things up there?

Things here are quite strict, formal and somewhat like being in the military. There are more controls than any other event that I’ve participated in. From my personal experience and my involvement in previous Olympiads, I can say that the organization in Sochi is quite small, around 570 athletes, but it has great athletes from Norway, Canada, Austria, Japan and France.

You won the silver medal as a discus thrower in Athens 2004. How did Alpine sit-ski come into your life after that?

The truth is that I started alpine sit-ski because of my ex-girlfriend. We had done a trip to Bansko and I saw other people doing sit-ski, and I said to myself that I wanted to try it too. Ultimately, I couldn’t rent equipment so I couldn’t do it. Shortly afterwards, I saw that there was an excursion to the North Pole about Extreme Sports for disabled people. I tried it, I liked it and I bought my own sit-ski. It was something which started for fun and now I’m in Sochi.

Where did you train for the Winter Games?

Basically wherever there is snow. This summer I went to Deux Alpes and the winter I was in Austria, Switzerland and Canada. When it started snowing in Greece, I started my training in Kalavryta ski resort. There are large mountains in Greece, although I prefer Kalavryta because it has good access and is convenient for me. There are loads of ski resorts abroad which are not suitable for me because they don’t have good access.

I quite like the alien mountains, but I don’t have the same fun as being with my friends, because I’m alone with my coach and training all day long. That’s the purpose though. Therefore, skiing on Greek mountains automatically means that I’ll be with my friends, so the skiing experience gets even more interesting and exciting.

© Alex Grymanis

What work do you do in the gym? Which is your favourite exercise?

I exercise every day, and every day I do weights. It’s a habit since I was a discus thrower. But generally, I do everything and exercising is part of my daily routine. There aren’t particular exercises for sit-skiing. Physical movement and a bit of stretch are all I need to do. I love cycling and I’m hand-cycling a lot which is something that gives me energy and euphoria.

In Sochi, you’re competing in the Slalom and Giant Slalom. What’s the difference and which one do you prefer most?

The Slalom is more artificial, and the Giant Slalom has to do with the speed. I think I prefer the Giant Slalom because of the speed that develops. Of course I’m afraid, especially on the slopes of Sochi that are steeper by about 64%. I’ve been sit-skiing on many mountains, but I haven’t seen such difficult slopes like those up here.

Many athletes couldn’t arrive at the finish line because it’s hard to see the slope. Even when you think the terrain is flat, it’s not. So, you need to have good technique and to know to control your speed.

What does your participation in Sochi 2014 mean to you?

I’m happy just to be here. I was the flag bearer, which is very important for me, and for Greece. To be honest, after a certain age you feel the importance of the things the same time that you’re experiencing them. For example, in Paralympic Games in Athens 2004, it took me a while to realise the importance of my achievement. Therefore, Sochi for me is a life experience, it’s something that I’ll have to tell my children , if I ever have the chance to have my own kids, as I’m still too young!

© Alex Grymanis

What’s the Paralympic winter sports scene like in Greece?

Things are quite difficult. Considering it’s difficult to ski when you’re able-bodied, imagine when you’re disabled. The terrain on Greek mountains is quite inhospitable for someone with a disability. But, if you really want something, then you learn to look beyond the obstacles.

There aren’t many of us who are doing sit-skiing in Greece. I am the only one for the moment who’s participating in championships, while there are some who are doing it for fun; and this is because it’s an expensive sport. The equipment costs around £7000. So, it’s therefore a difficult decision for someone to get involved, especially if he’s not really passionate about it.

How would you describe your riding style?

I think I’m comfortable enough and I really like and enjoy it when I’m on the mountain on my sit-ski. However, due to the sit-ski, I have a lot of attention from other people because it’s something that stands out. Then they realise I’m skiing even though I’m disabled. It’s not something that bothers me. I’m used to it. I can say that I quite like it.

How has sit-skiing influenced and affected your life?

When I sit-ski, I feel free and euphoric. I feel that I am doing something I really like, something that is not for everyone and has a fairly high level of difficulty. And this is something that makes it even more interesting. I also have the opportunity to do a lot of travelling and skiing in some of the best mountains in the world which is something unbeatable.

© Makis Kalaras

What would you be doing right now if you weren’t skiing?

I already hand-cycle and participate in marathons. I’m also Kite-surfing, swimming and I’d love to get my own canoe because I like rafting. I like all these sports and especially when there is good company. Although, I usually motivate my friends to go and do things rather than them motivate me.

I know it can be hard to define, but do you have a tattoo that feels more meaningful than the others?

All the tattoos that I have, they mean something to me. A week ago I get a new one. I have a ski mask, the Olympic Circles, a discus thrower from 2004 and many more. I like them all, even the oldest ones. I will never take them off because they’re not ‘in’ anymore. Each of them is there to remind me of something important that happened that time in my life.

If you had to choose, would you keep your beard or your ink?

I reckon my tattoos. I’ve only had a beard for about three years now, so it wouldn’t be a pain to shave it.

© Makis Kalaras

Which is your favourite Greek god?

I’d definitely go for Ares, the God of War. I think he suits my personality and I like the force he had.

What are your plans for the rest of 2014?

Once I finish the Winter Olympic Games, I will start a project in Komotini, Greece. It will be in association with Extreme Sports including Scuba Diving, Kite-Surfing, Skiing, Canoe/Kayak; and it will be for people who want to learn something new, for those who want to improve their skills and for disabled people of course. It will be open to everyone.

Also, I discussed with a Greek channel about presenting two travel and sport-related programmes on TV. I like to have stuff to do, so whatever comes up it’s well appreciated!

© Makis Kalaras

If there are any shout-outs, go for it!

I’d like to thank my friends, family and all the people who support me. Also shout-out to my sponsors Demo Pharmaceutical, BSB and Wind.

 

πηγή: www.surfdome.com

Edited March 14, 2014 by ashbury

[over-poulover 7,010]

Δεν ολοκλήρωσε το πρώτο σκέλος του σλάλομ ο Καλαράς στο Σότσι

 

Ο Μάκης Καλαράς δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το πρώτο σκέλος του σλάλομ στο αλπικό sit ski, στο πλαίσιο της 6ης ημέρας για τους 11ους Χειμερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες «Σότσι 2014». Ο Έλληνας Παραολυμπιονίκης «έχασε μια πόρτα», περίπου στα μισά της διαδρομής, με αποτέλεσμα να μείνει εκτός από το δεύτερο σκέλος, όπως άλλωστε 15 ακόμη αθλητές που συμμετείχαν στο αγώνισμα, μεταξύ αυτών και ο Καναδός «ασημένιος» Παραολυμπιονίκης του Βανκούβερ στο ίδιο αγώνισμα, Τζος Ντούεκ. Πλέον ρίχνει όλο του το βάρος στο γιγαντιαίο σλάλομ που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 15 Μαρτίου. Την καλύτερη επίδοση στο πρώτο σκέλος του αγωνίσματος, σημείωσε ο Κροάτης Ντίνο Σοκόλοβιτς με 52.74.

 

Φινάλε αύριο του Μάκη Καλαρά στο Σότσι με το γιγαντιαίο σλάλομ sit ski

 

Στο γιγαντιαίο σλάλομ sit ski, μετέχει αύριο (Σάββατο), προτελευταία ημέρα των 11ων Χειμερινών Παραολυμπιακών Αγώνων «Σότσι 2014», ο Μάκης Καλαράς. Στο αγώνισμα που θα πραγματοποιηθεί στο αλπικό κέντρο Rosa Khutor αύριο το πρωί, είναι προγραμματισμένο να συμμετέχουν 47 αθλητές από 26 χώρες. Το πρώτο σκέλος του αγωνίσματος θα γίνει στις 08:45, ενώ το δεύτερο θα ξεκινήσει λίγο μετά τις 11:55.

 

Στο γιγαντιαίο σλάλομ sit ski λαμβάνουν μέρος μεταξύ άλλων οι δύο «ασημένιοι» αθλητές του αντίστοιχου αγωνίσματος στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Βανκούβερ (Κριστόφ Κούντζ, Ελβετία) και του Τορίνο (Ταίκι Μόριι, Ιαπωνία) αλλά και ο «χάλκινος» Παραολυμπιονίκης πριν από τέσσερα χρόνια στον Καναδά (Τακέσι Σουζούκι, Ιαπωνία). Μεγάλος απών κι αυτού αγωνίσματος, ο Γερμανός κάτοχος 12 μεταλλίων σε Χειμερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες, Μάρτιν Μπραξεντάλερ.

 

 

paralympic.gr

[captainhook3 680]

http://m.sochi2014.com/en/paralympic/athlete-efthymios-kalaras

[over-poulover 7,010]

Την 22η θέση στο γιγανταίο σλάλομ sit ski κατέκτησε ο Μάκης Καλαράς

 

 

 

Εξαιρετική εμφάνιση, στην παρθενική του παρουσία σε Χειμερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες, πραματοποίησε ο Μάκης Καλαράς στο γιγανταίο σλάλομ sit ski που ολοκληρώθηκε πριν από λίγη ώρα στο Σότσι της Ρωσίας. Ο πρωταθλητής του Ηρόδικου Κομοτηνής και Παραολυμπιονίκης του 2004 στη δισκοβολία, ήταν 30ος στο πρώτο σκέλος του αγωνίσματος με επίδοση 1:52.77, ενώ στο δεύτερο σκέλος τερμάτισε στην 23η θέση με χρόνο 1:44.83. Έτσι με με συνολική επίδοση 3:37.60 κατετάγη 22ος μεταξύ 47 αθλητών που συμμετείχαν στο αγώνισμα.

 

«Είμαι πολύ χαρούμενος που πέτυχα το στόχο μου: να τερματίσω. Όλη η προσπάθειά μου έχει πιάσει τόπο. Σκοπεύω από εδώ και πέρα να συνεχίσω να αγωνίζομαι και να πάρω μέρος σε πολλούς αγώνες, σε ευρωπαϊκά και παγκόσμια κύπελλα ώστε να βελτιώσω την κατάταξή μου και να μπορέσω να διεκδικήσω να είμαι και πάλι στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2018 στην Κορέα», είπε ο πρωταθλητής του αλπικού σκι, ο οποίος διευκρίνισε ότι στο δεύτερο σκέλος του γιγανταίου σλάλομ πήγε συντηρητικά για να μπορέσει να φτάσει έως τον τερματισμό.

 

«Θα μπορούσα να κυνηγήσω μια ακόμη καλύτερη θέση στο δεύτερο σκέλος του αωνίσματος. Όμως αποφάσισα να πάω συντηρητικά αφού ο βασικός μου στόχος ήταν να τερματίσω πάση θυσία ώστε να καταγραφεί η επίδοσή μου, όποια κι αν ήταν αυτή, στη λίστα των αθλητών που έχουν τερματίσει σε Παραολυμπιακούς Αγώνες . Το Σότσι για μένα ήταν μόνο η αρχή. Κατέγραψα πράγματα, απέκτησα σημαντικές εμπειρίες και πλέον ο Μάκης Καλαράς θα είναι τελείως διαφορετικός στις μελλοντικές διοργανώσεις».

 

Με τη συμμετοχή του Μάκη Καλαρά στο γιγανταίο σλάλομ, ολοκληρώθηκε και η ελληνική παρουσία στους Αγώνες του Σότσι, η αυλαία των οποίων πέφτει αύριο με την τελετή λήξης

 

 

paralympic.gr

[ashbury 2,929]

[ALCATRAZ 6,828]

Μάκη συγχαρητήρια για τον αγώνα σου.

Να ξέρεις ότι όπως εσύ έδειχνες να το χαίρεσαι (στο

),

μαζί σου το χαρήκαμε πολλοί από εμάς.

 

Σε περιμένουμε να γυρίσεις πίσω, στα χιονοδρομικά μας,

και να σε χαζεύουμε πάλι από κοντά.

Άλλωστε εδώ έχουμε περισσότερο χιόνι

και πιο καλοστρωμένες πίστες...

από αυτές του Sochi .

 

Τα συγχαρητήρια μας και στον προπονητή σου, τον Κώστα

αλλά και σε όλη την ομάδα μας, που κατέβηκε στους αγώνες.

 

Μη σταματάς να μας δίνεις κουράγιο.

 

[dust 4,051]

Θα συμφωνησω με τον γιωργο.το καλυτερο βραβειο ηταν η συμετοχη και ολοκληρωση των αγωνων με αυτο το μοναδικο χαμογελο του.παντα να εισαι καλα και να χαιρεσαι την καθε στιγμη...

[captainhook3 680]

Συνέντευξη Μ.Καλαρα μετά το Sochi..

Πηγή:

http://www.xsa.gr/arthro/m-kalaras-den-tha-stamathsw-na-agwnizomai-sochi-2014

[Olga 6,796]

Προτιμώ τον Μάκη Καλαρά

 

 

By Sportsfeed Gr

 

 

 

 

 

 

Στην Ελλάδα, υπάρχουν δύο είδη αθλητισμού. Το ένα είναι αυτό που κάποιοι πληρώνονται αδρά και είναι στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων δίχως να πετύχουν κάτι σημαντικό και το άλλο που κάποιοι παλεύουν μόνοι τους μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τη χλιδή πετυχαίνοντας ωστόσο άθλους πραγματικούς. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκει (σχεδόν) το σύνολο των αθλητών των Ολυμπιακών αθλημάτων.

του Θανάση Νικολάου

ath_nikolaou@yahoo.gr follow me @ThanNikolaou

 

Το Σαββατοκύριακο που πέρασε καταπίεσα τον εαυτό μου να παρακολουθήσει το ντέρμπι της Θεσσαλονίκης. Η αναμέτρηση ξεκίνησε στις 19.30 της Κυριακής και οι δύο συμπολίτες ακόμα “τρώγονται” (και θα συνεχίσουν για πολύ καιρό ακόμα). Ποδοσφαιριστές, παράγοντες, βετεράνοι, τοπικά μίντια, άπαντες συνεχίζουν να πρωταγωνιστούν σε κάτι που καμία σχέση δεν έχει με τον αθλητισμό. Όσοι παρακολουθούν τα social media, βλέπουν ασπρόμαυρους και κιτρινόμαυρους να μαλώνουν για το ποιος την… έχει πιο μεγάλη. Τη μαγκιά. Όλοι προσπαθούν να αποδείξουν στους οπαδούς της ομάδας τους ότι είναι οι πρώτοι μάγκες. Και αν για τους παράγοντες υπάρχει το άλλοθι του τυχοδιωκτισμού, οι ποδοσφαιριστές δεν έχουν καμία απολύτως δικαιολογία. Οφείλουν να είναι αθλητές και όχι οπαδοί. Να είναι σωστά πρότυπα για τους μικρούς ποδοσφαιριστές που τους έχουν ειδωλοποιήσει. Ούτε τα μίντια έχουν δικαιολογία, δυστυχώς όμως από πάντα το αίμα ήταν αυτό που πουλούσε περισσότερο. Για τους βετεράνους τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Δηλώνουν παρών για να δείξουν στον μελλοντικό τους εργοδότη (ευσεβής πόθος) ότι είναι και αυτοί… αμάσητοι.

 

Σε αυτή τη βιομηχανία του ποδοσφαίρου, ακόμα και τώρα σε περίοδο μεγάλης οικονομικής κρίσης το χρήμα που διακινείται είναι υπερβολικό. Νεαροί ποδοσφαιριστές κυκλοφορούν με αυτοκίνητα, των οποίων το κόστος της μηνιαίας κατανάλωσης καυσίμων υπερβαίνει τα ετήσια οδοιπορικά Ολυμπιονικών και παγκόσμιων πρωταθλητών άλλων (πιο ταπεινών) αθλημάτων.

 

Σε αυτήν την κατηγορία ανήκεια ο δισ. αργυρός παγκόσμιος πρωταθλητής και 4ος Ολυμπιονίκης του Λονδίνου στην κωπηλασία, Στέργιος Παπαχρήστος ο οποίος σε ηλικία 25 ετών αγανακτισμένος από τη στάση της πολιτείας δήλωσε πως σταματά τον αθλητισμό. Η Εθνική ομάδα της κωπηλασίας (Λευτέρης Κόνσολας και Σπύρος Γιάνναρος), θα ταξιδέψει στο Σίδνεϊ για το παγκόσμιο κύπελλο με τους Έλληνες ομογενείς της Αυστραλίας να καλύπτουν τα έξοδα. Ο ιστιοπλόος Βύρωνας Κοκκαλάνης θα προετοιμαστεί με έξοδα της ισραηλινής ιστιοπλοϊκής ομοσπονδίας. Τελειωμό δεν έχουν οι περιπτώσεις των αθλητών που παλεύουν με αξιοπρέπεια μες τη φτώχεια του ελληνικού αθλητισμού. Μακριά από τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και τις αθλητικές τηλεοπτικές εκπομπές.

 

Την Κυριακή ολοκληρώθηκαν οι 11οι χειμερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες. Ο μοναδικός εκπρόσωπος της Ελλάδας, μια ξεχωριστή περίπτωση αθλητή, ο Μάκης Καλαράς είχε κάτι παραπάνω από εξαιρετική παρουσία στο αγώνισμα της γιγαντιαίας κατάβασης. Ο αθλητής Μάκης Καλαράς δεν υπήρξε πουθενά. Σε κανένα πρωτοσέλιδο, σε καμία αθλητική εκπομπή. Η συγκλονιστική προσπάθεια ενός αθλητή με αναπηρία που κράτησε την ελληνική σημαία ψηλά στο μακρινό Σότσι, δεν άξιζε τόσο όσο οι δηλώσεις κακομαθημένων και υπερτιμημένων ποδοσφαιριστών και οι ανακοινώσεις επιχειρηματιών που επενδύουν στο κέρδος. Συγγνώμη αλλά από όλους αυτούς, προτιμώ τον Καλαρά και όλους τους υπόλοιπους Καλαράδες του ελληνικού αθλητισμού. Αυτούς που δίνουν τον αγώνα τους γνωρίζοντας πως φέτος ο προϋπολογισμός για το σύνολο των αθλητικών ομοσπονδιών, είναι μικρότερος από το κόστος της ενδεκάδας του Ολυμπιακού ή του ΠΑΟΚ.

[over-poulover 7,010]

Μια συνέντευξη του Μάκη Καλαρά, αλλιώτικη από τις άλλες......!

 

---

 

Ο Μάκης Καλαράς λέει ότι τραυματίστηκε πολεμώντας στο Ιράκ

 

Θεωρεί ότι το ατύχημα που είχε με το μηχανάκι στα 17 του ήταν "ό,τι καλύτερο του έχει συμβεί".

Είναι αντισυμβατικός, χαρούμενος και αισιόδοξος. Α! Και Ολυμπιονίκης. Και, πριν από αρκετό καιρό,

μας έδωσε μία συνέντευξη αλλιώτικη από τις άλλες.

 

του Κωνσταντίνου Αμπατζή

Φωτογραφίες: Γιάννης Δρακουλίδης

16.8.2014

 

 

 

 

Έμεινε ανάπηρος ύστερα από ατύχημα με το μηχανάκι του σε ηλικία 17 ετών. Έκτοτε ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και κατέκτησε μετάλλια στη δισκοβολία σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα και Παραολυμπιακούς αγώνες, μεταξύ των οποίων και στης Αθήνας. Μετά τη δισκοβολία το γύρισε στο sit ski και τώρα ετοιμάζεται να γίνει ο πρώτος Έλληνας που θα λάβει μέρος σε χειμερινούς Παραολυμπιακούς, στο Σότσι της Ρωσίας το Μάρτιο.

 

 

Διαβάζοντας παλαιότερες συνεντεύξεις του Μάκη Καλαρά προβληματίστηκα. Δεν είναι εύκολο να ξεφύγει κανείς από κλισέ τύπου «μαχητής της ζωής», «αγωνιστής της ψυχής» και όλα αυτά τα γλυκανάλατα που κατά καιρούς όλοι έχουμε χρησιμοποιήσει. Για να ξεφύγω από τη δύσκολη θέση, αποφάσισα να τον ρωτήσω αν εκνευρίζουν και τον ίδιο αυτές οι ατάκες. ”Μου τη σπάνε πάρα πολύ, μη τυχόν και γράψεις καμια τέτοια μαλακία. Τις κοροϊδεύουμε τέτοιες ατάκες, όλοι οι ανάπηροι γελάμε. Μου έχουν πει ότι δεν σηκώνω τα βάρη με τα χέρια αλλά με τη δύναμη της ψυχής και πέθανα στα γέλια. Κάτσε να μην έπαιρνα τις πρωτεϊνες και θα σου λεγα τι θα σήκωνα”, παραδέχεται και αμέσως νιώθω καλύτερα καθώς καταλαβαίνω ότι δεν πάμε για ακόμη μια συνέντευξη-στερεότυπο όπου ο αναγνώστης διαβάζει για το μεγαλείο της ψυχής ενός ανάπηρου που δεν τα παράτησε μπροστά στις δυσκολίες της ρημάδας της τύχης.

 

Μιας και είχαμε ήδη πιάσει αυτά που του τη σπάνε, του ζήτησα να μου πει ποιά ερώτηση τον εκνευρίζει. ”Μη με ρωτήσεις κι εσύ τα ίδια όπως όλοι» είχε προλάβει ήδη να μου πει καθώς καθόμασταν για τη συνέντευξη. “Βασικά είναι πολλές οι ερωτήσεις που με εκνευρίζουν, δεν είναι απλά μία”, εξηγεί. “Το πιο κουραστικό είναι όταν με ρωτάνε πως χτύπησα, τι ένιωσα, αν στεναχωρήθηκα. Τους λέω ότι δεν στεναχωρήθηκα και δεν με πιστεύουν. Επίσης μου ζητάνε να στείλω ένα μήνυμα στον κόσμο και κομπλάρω. Δεν μπορώ να λέω στάνταρ πράγματα . Ήμουν σε μια εκδήλωση τις προάλλες και μου ζήτησαν να κάνω μια ευχή για το νέο έτος. Για μένα δεν έχω να ευχηθώ κάτι ειλικρινά, είμαι ευχαριστημένος με τη ζωή μου. Γενικά είμαι πολύ χύμα, αφού συχνά μου τη λένε. Δίνω συνεντεύξεις και μου λένε άλλοι ανάπηροι να πω κάτι σοβαρό, να δώσω ένα ηθικό δίδαγμα και να μιλήσω για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε αλλά δεν μπορώ, το γυρνάω στην πλάκα. Τι να κάνω, αφού έτσι είμαι, αισιόδοξος”.

 

 

 

 

Για την ασχολία του με τον αθλητισμό και τα κατορθώματα του στις Ολυμπιάδες έχουμε διαβάσει πολλά αφιερώματα, για το πως ζει και τι σκέφτεται όμως ένας άνθρωπος καθισμένος σε καροτσάκι δεν γνωρίζουμε και πολλά. Αποφάσισα να κάνω μερικές πιο προσωπικές ερωτήσεις που ήταν βασικότερα δικές μου απορίες. Το γεγονός ότι ήρθε στο ραντεβού μας μόνος του, με το αμάξι του, με έκανε να αναρωτηθώ αν μένει μόνος του. ”1,5 χρόνο μετά το ατύχημά μου έφυγα από το σπίτι των γονιών μου και έμεινα μόνος μου. Είναι πολύ free οι γονείς μου και γουστάρουν που με βλέπουν να τα καταφέρνω μόνος μου, γι’ αυτό κι εγώ είμαι πολύ free με όλες τις καταστάσεις. Χαίρονται που είμαι ανεξάρτητος και ο μόνος λόγος που στεναχωριούνται είναι που δεν με βλέπουν συχνά. Δεν έρχονται και στους αγώνες αλλά καλύτερα, αν ερχόταν η μάνα μου θα φοβόταν και θα άρχιζε τα «ωχ παιδάκι μου πως πας έτσι, θα χτυπήσεις”.Τον ρωτάω αν φοβάται και είναι για ακόμα μια φορά ειλικρινής. “Εννοείται, ειδικά στη Ρωσία τώρα που θα πάω έχει κάτι κατεβασιές που τρέχεις σαν τρελός, εκεί χέζομαι πάνω μου, τι νομίζεις; Aν το πάρεις στραβά, σκοτώθηκες”.

 

Μιλώντας για τη καθημερινότητά του, δεν διστάζει να καταρρίψει και το μύθο του Έλληνα που δεν βοηθάει τον συνάνθρωπό του, όταν τον ρώτησα για τις δυσκολίες της μετακίνησης του στην πόλη. “Όπως έχω πει και παλιότερα, θέλει θράσος για να μετακινηθείς στην Αθήνα. Μπορεί εσύ να έχεις όλη την καλή διάθεση αλλά να σε εμποδίζει κάποιος που έχει παρκάρει και σου κλείνει το δρόμο για παράδειγμα. Εγώ δεν μασάω, βγαίνω συνέχεια και έχω τσακωθεί πολλές φορές. Τη λέω σε όποιον έχει παρκάρει παράνομα του λέω να φύγει χωρίς να καταλάβει ότι είμαι κι εγώ ανάπηρος, θέλω να φύγει από μόνος του.

 

Μερικές φορές τους κλείνω το δρόμο, ξεφουσκώνω λάστιχα, κάνω και τέτοια. Πάντως μπορεί η πόλη να μην έχει ράμπες και να μην είναι σχεδιασμένη για ανάπηρους και να πέφτεις που και που σε αγενείς αλλά ο πολύς κόσμος σε βοηθάει να ανέβεις μια σκάλα, σε ρωτάει αν χρειάζεσαι κάτι. Στο εξωτερικό έξω στο δρόμο δεν θα σε βοηθήσει καθόλου”. Δεν λείπουν βέβαια και αυτοί που τον έχουν προσβάλλει. ”Μου έχουν πει διάφορα, άλλα δεν κάθομαι να ασχοληθώ, τους δικαιολογώ.

 

Έχω φάει πόρτα σε κλαμπ επειδή μου είπαν ότι θα ενοχλώ τον κόσμο ή θα με βλέπουν και θα στεναχωριούνται. Στην εφορία μια φορά που γκρίνιαξα στην ουρά γύρισαν και μου είπαν “τουλάχιστον εσύ κάθεσαι” ή αν τσακωθώ γυρνάνε και μου λένε “έχε χάρη που είσαι σε καροτσάκι”. Τι να τους πεις όμως, ντάξει δεν αξίζει να ασχοληθείς”.

 

 

 

Σε παλαιότερη συνέντευξη του είχε πει πως το ατύχημα του σε ηλικία 17 ετών ήταν η καλύτερη στιγμή της ζωής του. Δεν βάστηξα, και του ζήτησα να μου το σχολιάσει. “Ακόμα το πιστεύω. Αυτή τη στιγμή είμαι εδώ και τη συνέντευξη αυτή μπορεί να τη διαβάσει κάποιος και να πάρει παράδειγμα, χθες πάλι έκανα σκι και γούσταρα. Αν δεν είχα χτυπήσει μπορεί να δούλευα, δεν ξέρω που θα ήμουν. Χτύπησα κι είμαι ολυμπιονίκης. Όλα θετικά τα βλέπω.

 

Βγαίνω έξω με το καροτσάκι και μου την πέφτουν οι γκόμενες, είναι μεγάλη γκομενοπαγίδα. Πουλάει, έχω μια ιστορία παραπάνω να πω. Αν ήμουν απλά ένας καραφλός με μούσια δεν θα μου την έπεφτε καμία”, λέει γελώντας ενώ δεν κρύβει ότι του αρέσουν οι σχέσεις και έχει συνέχεια κοπέλες. Βλέποντας τον συνέχεια γελαστό τον ρώτησα αν υπάρχουν στιγμές που τον παίρνει από κάτω. “Συνέχεια πλάκες κάνω. λέω καφρίλες όταν με ρωτάνε πως χτύπησα, ότι ήμουν στο Ιράκ και πολεμούσα και τέτοια, οι φίλοι μου όταν μαζευόμαστε σπίτι παίζουν με το καροτσάκι μου, μου λένε να σηκωθώ να χορέψω, όλο βλακείες λέμε”.

 

 

Πριν τον ρωτήσω για τα όνειρα του στο μέλλον, σκέφτηκα να τον ρωτήσω κάτι για τα κυριολεκτικά του όνειρα: βλέπει ποτέ στον ύπνο του ότι περπατάει. “Πλέον όχι τόσο. Μέχρι πρόσφατα έβλεπα ότι κουτσαίνω, προσπαθούσα να περπατήσω και πήγαινα σαν μαλάκας. Αλλά τώρα πια έχει σταματήσει κι αυτό. Τον πρώτο καιρό έβλεπα ότι είμαι πάνω στο μηχανάκι και κάνω σούζες, δεν μπορούσα να περπατήσω αλλά είχα τη μηχανή και έτρεχα”. Όσο για τα μελλοντικά του σχέδια, όχι τα τόσο άμεσα, δηλαδή τους Xειμερινούς Ολυμπιακούς που θα γίνουν το Μάρτιο, αλλά τα πιο μακρινά, ο Μάκης δεν έχει και πολλά να μας πει. “Ε, με φαντάζομαι με οικογένεια, φάρμα, παιδάκια να τρέχουν”, λέει και αμέσως αρχίζει να γελάει. “Δεν μπορώ να ξέρω, δεν προγραμματίζω τίποτα, μετά το ατύχημα ειδικά έχω μάθει να μην κοιτάω το μέλλον τόσο πολύ. Σκέψου δεν θέλω να κλείνω εισιτήρια για κάπου ένα μήνα πριν, δεν κοιτάω μακριά”.

 

 

 

 

 

 

popaganda.gr

[miscelano 3,150]

χαχα και γαμω τις συνεντευξεις!!!πρεπει να ναι μεγαλη μορφη ο τυπος!!!

[Olga 6,796]

αν τον γνωρίσεις και μιλήσεις μαζι του θα καταλαβεις, αφασία εντελώς

[demand 932]

http://sportsfeed.gr/2014/12/21/o-ftoxos-greco/

[pepe karaivanov 3,503]

Πολυ θα ειθελα να τον γνωρίσω αυτόν τον αντροπω!

[panchristo 6,271]

Πληροφορήθηκα ότι συχνάζουμε στο ίδιο μαγαζί με τον Σύλλογο που πηγαίνει κι εκείνος. (και η φωτογράφιση από το άρθρο εκεί έγινε)

 

Σύμπτωση όμως ε?

Edited December 22, 2014 by panchristo

[wraith 6,406]

Να τον καλέσουμε κάποια φορά;

[PhaethonF1 7,383]

Και μια -κάπως- σχετική εικόνα... Ο Lewis Hamilton με τον αδερφό του...

 

http://instagram.com/p/w57__cL0-S/?modal=true

 

[over-poulover 7,010]

Βίντεο από τον Μάκη Καλαρά στο Zermatt και από τους αγώνες στην Αυστρία.

 

Πριν από μερικές εβδομάδες ο Μάκης Καλαράς επέστρεψε από το ταξίδι της προετοιμασίας του στο Zermatt καθώς και από τους πρώτους αγώνες που συμμετείχε στην Αυστρία . Μετά την επιστροφή του μας έγραψε ένα κείμενο το οποίο είχαμε δημοσιεύσει και περιέγραφε με τον πιο ρεαλιστικό και ίσως σεμνό τρόπο, την κατάσταση που επικρατεί στο εξωτερικό σχετικά με την πραγματικότητα των Ελλήνων αθλητών που βγαίνουν σε διεθνείς διοργανώσεις (διαβάστε το εδώ).

 

Όταν επέστρεψε ο Μάκης μας έφερε και δωράκια! Πλάνα από το ταξίδι, από τις πίστες και λίγο από αγώνα. Τραβηγμένα με κινητά, με action κάμερες, και τέλος πάντων με ότι ήταν διαθέσιμο και από όποιον μπορούσε… Μαζεύτηκαν σε ένα μοντάζ και ιδού! Το πρώτο επεισόδιο των Lift Stories με τίτλο «Bravo Greco» !!!

Και αν αναρωτιέστε γιατί το πρώτο επεισόδιο λέγεται “Bravo Greco” τότε διαβάστε την ιστορία του και θα καταλάβετε!!!

 

Εμάς το βίντεο μας άρεσε πολύ, γιατί δείχνει μια ωραία ιστορία, την μεγάλη προσπάθεια του Μάκη που ανεβαίνει συνεχώς επίπεδο με σοβαρές αξιώσεις σε αγώνες και γιατί μαθαίνουμε τα νέα του!

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=VGZAiT3fjos

 

thegreatboarders.gr