Leaderboard

21 Μαρτίου 2015, 6:57 το απόγευμα, και το ΧΚΠ έχει sunset skiing. Ένα από τα αγαπημένα μου κλικ, και το θυμήθηκα γιατί βρήκα το πλάνο σε ένα usb: Parnassus Ski Centre by Chris Lappas, on Flickr

Κατεβαίνοντας την πλαγιά φαίνεται μόνο η κορυφή και μετά ολόκληρη …..!

Ας μου επιτραπεί να προσθέσω κι εγώ την πρόσφατη (σεζόν 2022-23) εμπειρία μου από το Livigno (ακολουθεί ημίδιπλο σεντόνι): Στο Livigno πήγαμε τον Δεκέμβρη που μας πέρασε, με σκοπό να μείνουμε δύο βράδια και να κάνουμε σκι 2 μέρες (αναχώρηση το βράδυ της 2ης ημέρας σκι). Φτάσαμε στο Livigno Κυριακή βράδυ, ερχόμενοι από St Moritz, όπου είχαμε κάνει σκι το βράδυ της Παρασκευής 9/12 (20:00-01:00), το πρωί του Σαββάτου 10/12 και της Κυριακής 11/12. Στόχος μας ήταν να κάνουμε σκι στο Λιβίνιο Δευτέρα και Τρίτη, αφιερώνοντας μια ημέρα σε κάθε πλευρά του χιονοδρομικού (εκτυλίσσεται σε δύο πλαγιές εκατέρωθεν μιας κοιλάδας). Η πρώτη ημέρα θα ήταν στη πλευρά του ξενοδοχείου μας (Hotel Intermonti 4*) που ήταν σε περπατητή απόσταση από το λιφτ (). Ερχόμενοι από το St. Moritz, είχαμε απολαύσει 1 μέτρια ημέρα με λίγη ομίχλη και μια καταπληκτική blue bird day, με θερμοκρασία περί τους -10 -15 βαθμούς Κελσίου. Η διαδρομή ήταν σχετικά εύκολη - αν και απόγευμα-βράδυ (κάτι παραπάνω από 60χλμ - 1ώρα + λίγο) μιας και ο ήλιος των δύο προηγούμενων ημερών στο St Mοritz είχε λιώσει κάποιες ποσσότητες χιονιού (και βέβαια χάρη στα συνεργεία αποχιονισμού) από τις πρόσφατες χιονοπτώσεις. Αυτές που μας είχαν δυσκολέψει στα τελευταία χιλιόμετρα λίγο πριν το St Moritz (ανηφορικές φουρκέτες για όποιον γνωρίζει), ένεκα των σχεδόν σλικ ελαστικών 4 εποχών που μας είχαν δώσει στο Μιλάνο, στα οποία προσθέσαμε με κόστος 80€ ένα ζευγάρι αλυσίδες που τελικά αφαιρέθηκαν από την τιμή ενοικίασης. Φθάσαμε λοιπόν σχετικά αργά βράδυ στο Livigno λίγο πριν το δείπνο του ξενοδοχείου κι έτσι βγήκαμε (μετάβαση με το βανάκι μας στο χωριό) για ένα σύντομο περπάτημα στο χωριό, στους -20... Αφού ήπιαμε στα γρήγορα ένα gluwein γυρίσαμε, φάγαμε και ξεκουραστήκαμε για την επόμενη ημέρα. Η σεζόν δεν είχε ξεκινήσει πολύ καλά κι έτσι δε λειτουργούσε όλο το χιονοδρομικό (μείον 2-3 πίστες αν θυμάμαι καλά), ωστόσο με την έκπτωση του σκιπας η τιμή των περίπου 30€ απάλυνε τον όποιο πόνο. Σχετικά μικρό χιονοδρομικό η μια πλευρά που κάναμε την πρώτη ημέρα (μου θύμισε περίπου σε μέγεθος τα 2/3 του Bansko / Borovets). Πίστες ενδιαφέρουσες, μέτριας δυσκολίας με 1-2 μαύρες που άξιζαν τελικά πολύ. The catch; Οι ημέρες που πήγαμε συνέπεσαν με την γιορτή της Imacolata (Αμώμου συλλήψεως της Παναγίας ελληνιστί) - μεγάλη γιορτή και getaway ευκαιρία για σκι για τους Ιταλούς. Γι αυτό και τα υπόλοιπα χιονοδρομικά που ήταν ανοιχτά εκείνη την περίοδο είχαν βουλιάξει από Ιταλούς και δεν βρίσκαμε διαμονή. Στο Λιβίνιο επικρατούσε αρκετός συνωστισμός επίσης, σε βαθμό που ΄θυμιζε περιόδους υψηλής κίνησης στο Bansko και τον πληθυσμό σχεδόν αποκλειστικά Βαλκάνιους. Ευχάριστο δεν το λες, μιας και η χιονοδρομική συμπεριφορά τους ήταν από απαράδεκτη έως απλά επικίνδυνη. Η ένδειξη των απανταχού θερμομέτρων μας προβλημάτισε, μιας και ενώ έδειχναν μείον (~ -15-17 βαθμούς) εμείς νιωθαμε καλά. Η απάντηση δόθηκε όταν φτάσαμε στο μεσημέρι και άρχισε να κρύβεται ο ήλιος.... Γυρίζοντας στο ξενοδοχείο αλλάξαμε ρούχα και πήραμε το βανάκι για κανονική βόλτα στο χωριό για να το δούμε όλο. Οι μισοί της παρέας περπατήσαμε προς άγραν ευκαιριών σε καταστήματα εξοπλισμού λόγω του duty free κατεστημένου, οι άλλοι μισοί προτιμησαν πίτσα. Ευχάριστος πεζόδρομος (αρκετά μεγάλος σε μήκος και πολλά μαγαζιά, αλλά οι τιμές.... Απλώς νορμάλ. Αιτία αφενός η αρχή της περιόδου (σύμφωνα με Αυστριακή παροιμία «έλκηθρο αγοράζουμε στο τέλος του χειμώνα ή και καλοκαίρι»), αφετέρου το Λιβίνιο δεν είναι πλέον αυτό που ήταν από ευκαιρίες και τιμές. Το 10 ή 15, βαριά 20% δεν το λες ευκαιρία... Θυμάστε που λέγαμε για το κρύο; Η ώρα είχε φτάσει πλέον περίπου 6.30 - 7 το απόγευμα και το σκοτάδι πυκνό, ενώ στο χωριό τα θερμόμετρα δείχναν -20. Μπαίνουμε στο βανάκι το οποίο με το που πήρε μπροστά και μέχρι να ζεσταθεί λίγο άρχιζε να γουργουρίζει περίεργα μέχρι που έσβησε και δεν ξαναπήρε. Αιτία; Τι άλλο; Μα το κρύο. Μολονότι είχαμε προμηθευτεί πρόσθετο που είχαμε ρίξει φεύγοντας από Μιλάνο αλλά και φτάνοντας στο Λιβίνιο το προηγούμενο βράδυ με μισο ρεζερβουάρ είχαμε αναπληρώσει με Alpin Diesel ειδικό για τέτοιες συνθήκες... Ακολούθησε ταλαιπωρία αναμονής μέχρι να μας παραλάβει η οδική βοήθεια (στο μεταξύ τα χνώτα 8 ανθρώπων μέσα στο βαν είχαν δημιουργήσει παγοκρυστάλλους στο εσωτερικό των τζαμιών), κι έτσι η επόμενη ημέρα ακυρώθηκε έως ότου παραλάβουμε το βαν από το συνεργείο για την εξειδικευμένη επισκευή (θέρμανση του ντεπόζιτου με φλόγιστρο...) για να πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής προς Μιλάνο...

Μετά την Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση του Ελληνικού Συλλόγου Τουριστικής Χιονοδρομίας, το νεοεκλεγέν Δ.Σ. συνεδρίασε και συγκροτήθηκε σε σώμα ως εξής : Πρόεδρος : Κορνήλιος Κυριακίδης Αντιπρόεδρος: Μιχάλης Ζίωτης Γραμματέας: Ισιδώρα Σουμάνη Ταμίας : Μαρία Μπίστη Μέλος : Μαρία Ηλιάδου Μέλος : Ιωάννης Περτσίνης Μέλος :Δημήτριος Ελαιόπουλος Αναπληρωματικά μέλη ΔΣ : Ιωάννης Ροκάνας Κωνσταντίνος Κάννας Βασίλειος Βροχίδης