Leaderboard

Σήμερα λέω να κάνω την εξής τρίπλα. Θα σας δείξω τον Όλυμπο όπως φαίνεται από το λιμάνι της Καλαμαριάς με την χρήση τηλεφακού , Tamron SP 70-300mm. Όλες οι φωτογραφίες που βλέπετε και θα δείτε είναι με Nikon D3300 Dslr και για την πεζοπορία το 90% των λήψεων γίνεται με Zoom φακό 18-55mm μαμίσιος που λένε , δηλαδή ο φακός του πακέτου αγοράς , σώμα-φάκος. Για τους αμύητους με τα φωτογραφικά ο εξοπλισμός αυτός είναι entry level, με τον τηλεφακό να είναι στα όρια του mid-range. (οι όροι είναι ίδιοι σαν να μιλάμε για αλπικό σκι). Αυτό σημαίνει προσιτή τιμή εξοπλισμού με αρκούντως καλό αισθητήρα μηχανής και αξιοπρεπή κρύσταλα φακών, δηλαδή είναι για μας τους φτωχούς που ξεροσταλιάζουμε τις υψηλές κατηγορίες του εξοπλισμού. Μέσους όρους από 300 έως 500 ευρώ το κάθε ξεχωριστό κομμάτι του εξοπλισμού (φακοί - σώμα ). (πάω να πλατιάσω μου φαίνεται περι εξοπλισμού..για άλλο λόγο ξεκίνησα το post). Πιο σημαντική επένδυση βεβαίως στο κομμάτι της φωτογραφίας ήταν η φοιτησή μου σε ολιγόμηνο σεμινάριο φωτογραφίας στην Θεσσαλονίκη (8 μήνες περίπου ) , τόσο για την τεχνική λήψης και διαχείρηση αρνητικού (αρχείων) , όσο και για την φωτογραφία ως τέχνη που ονομάζουμε Καλλιτεχνική Φωτογραφία. Η εμπειρία μου αυτή ήταν ένα από τα πιο σημαντικά δώρα που έχω κάνει ποτέ στον εαυτό μου.. (οι συμμετοχές ήταν πολλές και ακόμα είναι όπου ο κάθε ερασιτέχνης φωτογράφος αξιοποιεί την τέχνη για την δική του προσωπική έκφραση) (είτε μιλάμε για χιονοδρομία , είτε για φωτογραφία , είτε ...για μαγειρική, είναι σημαντικό σε αυτή την ζωή ΑΝ μπορούμε να επιδιώκουμε επιμόρφωση από δασκάλους και εκπαιδευτές.) Ο Όλυμπος λοιπόν από την Καλαμαριά , νοητή ευθεία - απόσταση περίπου στα 70-80χιλιόμετρα. Με καθαρό ουρανό τον έβλεπα κάθε πρωί που έβγαινα από τον σπίτι μου .... και φυσικά δεν ήταν λίγες οι φορές που τον φωτογράφισα. Εδώ ένα πλάνο στα 55mm. Για μια γενική ιδέα του πως φαίνεται το βουνό με γυμνό μάτι , περίπου. Τα 35mm σε έναν φωτογραφικό φακό θεωρούντε αντιπροσωπευτικά του εύρους της ανθρώπινης όρασης με γυμνό μάτι. Εν συνεχεία σε αυτό το πλάνο βλέπετε μια καλλιτεχνική αποτύπωση , προσωπική, του βουνού με λήψη από το ίδιο σημείο (λιμάνι Καλαμαριάς) στα 300 χιλιοστά δηλαδή στην μέγιστη δυνατότητα του τηλεφακού μου. Όπως μπορείτε να δειτε και σεις, φαίνονται ξεκάθαρα όλες οι ψηλές κορυφές , Μύτικα, Στεφάνι, προφήτη Ηλία. Όλος αυτό ο ορεινός όγκος που βλέπετε είναι ΓεμάτοΣ με πεζοπορικά μονοπάτια ήπιων απαιτήσεων σε φυσική κατάσταση και μηδενικών τεχνικών όταν δεν μιλάμε για αναρρίχηση βράχου ή για χειμερινό βουνό. Έχω 100δες πλάνα....την βάψατε.... Στα πόδια μας παιδιά για όσους μένουν πέριξ της Θεσσαλονίκης , αυτό το Στολίδι για το οποίο μιλάει όλος ο πλανήτης ... Και τέλος επειδή η φωτογραφία γενικά στηρίζεται πολύ σε Αντιθέσεις , θα σας δείξω και ένα αντίστροφο πλάνο μου από την κορυφή στον Μύτικα αυτήν την φορά , στην προσπαθειά μου να αποτυπώσω....το λιμάνι της Καλαμαριάς , το σπίτι μου. Φυσικά δεν φαίνεται , το σπίτι μου , ούτε κάν το λιμάνι αλλά ειναι η ίδια νοητή ευθεία είναι εκει στο βάθος....ευθεία...ίσα που φαίνεται ο Θερμαικός. Bottom line ? Από ψηλά σαν κοιτάς το προβλήματα της γης μοιάζουν σαν να μην έχουν σημασία ... Θα πρέπει να σας πω οτι, στο μύτικα για να φτάσει κανείς ΔΕΝ χρειάζεται τεχνικές γνώσεις ορειβασίας. Είναι ορεινή - πεζοπορία ξεκάθαρα, με λίγο Scrambling στο περιφημο Λούκι , δηλαδή μπουσούλημα στα τέσσερα.. αλλά για να δείξουμε οτι είμαστε κάτι χρησιμοποιούμε συνήθως την ...επιστημονική ορολογία...

Ακολουθούν σειρές φωτογραφιών από πεζοπορικές διαδρομές σε ορεινές περιοχές της Ελλάδας. Εκτός από τις φωτογραφίες που νομίζω είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του περιεχομένου του θέματος , θα αναφέρονται και χαρακτηριστικά της διαδρομής. Επίσης μπορεί ενδοιάμεσα από τις φωτογραφίες να γίνονται και συζητήσεις ελεύθερα σχετικά με την δραστηριότητα της πεζοπορίας - αργότερα θα κάνουμε έναν διαχωρισμό εννοιολογικά - σχετικά με τον εξοπλισμό χρήσης μιας πεζοπορίας ( ρουχισμός, παπούτσια, σακίδια, μπατόν κτλ) , τα σνακς, την αναπλήρωση νερού κτλ, εφαρμογές προσανατολισμού , φαρμακείο ...είναι πάρα πολλά τα ζητήματα και ενδιαφέροντα. Ένα ένα... - Ταυτόχρονα μπορούμε να συζητάμε ΚΑΙ για τεχνικά θέματα φωτογραφίας, μηχανές λήψης , φακοί κτλ (αυτός ο συνδιασμός θεμάτων δεν νομίζω οτι υπάρχει σε άλλο φόρουμ. Η δραστηριότητα της πεζοπορίας ξεδιπλώθηκε ταυτόχρονα με της Φωτογραφική Λήψη και ήταν πάντα άρρηκτα συνδεδεμένες στις εξορμήσεις μου). Ξεκινάω με μια σειρά φωτογραφιών από το όρος Βόρας ( Καϊμάκτσαλάν) , Παλαιός Άγιος Αθανάσιος - Κορυφή Πιπερίτσα. Χαρακτηριστικά πεζοπορίας, όπως θα δείτε και από τα πλάνα είναι φθινόπωρο : Συνολική Διαδρομή 10 χιλιόμετρα - πήγαινε/έλα Υψομετρική διαφορά 800μ. Συνολικός χρόνος max 5 ωρες (οι χρόνοι που παραθέτω ΔΕΝ είναι "αθλητικοί" ή ανταγωνιστικοί , δεν είναι αυτός ο σκοπός της πεζοπορίας, είναι ενδεικτικοί μιας ήπιας πορείας όπου ο πεζοπόρος μπορεί να απολαύσει το τοπίο , να κάνει τα διαλείμματά του , να βγάλει φωτογραφίες....και να αναπνέει ...κανονικά.) Βαθμός δυσκολίας: 2 (οι βαθμοί δυσκολίας είναι 5 θα μιλήσουμε και για αυτό άλλη ώρα, το 2 θεωρείται μέτριας δυσκολίας , δεν υπάρχουν τεχνικές δυσκολίες.)

Πολύ ιδιαίτερες συνθήκες σήμερα, Παρασκευή, στο Χιονοδρομικό Κέντρο Παρνασσού. Πάνω από 0.5cm φρέσκου χιονιού, 5km/h αέρας και πυκνή ομίχλη στα 2350m δεν επέτρεψαν τη λειτουργία Οδυσσέα και Σαχάρας, που άλλωστε δουλεύουν κανονικά Παρασκευή ως και Δευτέρα, βάσει καιρικών συνθηκών, όπως αναφέρει η επίσημη ανακοίνωση του ΧΚΠ. Σε όσο τμήμα λειτουργούσε, βέβαια, δεν μπορώ να πω κάτι κακό, να ναι καλά τα παιδιά που δουλεύουν πάνω με φιλότιμο. Εμείς φταίμε που πετυχαίνουμε καλές παρέες πάνω και περνάμε καλά ό,τι και να γίνεται.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα του διευθυντή του XK, ήταν δύο επαγγελματίες που εσκεμμένα προκάλεσαν τη χιονοστιβάδα (προφανώς για τα likes). Φαίνεται, λέει, από τον τρόπο που κινούνται κλπ., αλλά δεν μπορούν όλοι να κάνουν σκι έτσι. Επιπλέον, το έκαναν δίπλα σε ένα lift κλπ., και ήταν εντελώς ανεύθυνο αυτό klp klp

Δες και αυτό: https://www.skimag.com/gear/ski-boot-reviews/high-performance-boots/ski-boots-boa-dials/?utm_medium=organic-social&utm_source=skimagazine-instagram

Ενίοτε για να σπάσω την μονοτονία καταχώρησης δεκάδων φωτογραφιών σε σειρά και για προσωπική ευχαρίστηση , θα ανεβάζω μεμονομένα αγαπημένα πλάνα, διαλεγμένα από την δική μου ματιά. Εδώ λοιπόν είναι ένα πλάνο από ένα κλασικό μονοπάτι του Ανατολικού Ολύμπου , στην θέση Χαντόλια. Το μονοπάτι αυτό συνδέει το Καταφύγιο στο Σταυρό με τα Πριόνια, διασταυρώνεται λίγο νωρίτερα με το μονοπάτι του Εννιπέα. Από τα αγπημένα μονοπάτια!!! Θα επανέλθω και για αυτό. (Διάολε , μου λείπει ο Όλυμπος...)

Από όσες φωτογραφίες έχω βγάλει ποτέ κρατάω στην καρδιά μου την παρακάτω , που άφησα τελευταία με συμβολισμούς που δημιουργούν μέσα μου για τους οποίους δυστυχώς δεν είμαι σε θέση να περιγράψω γιατί δεν ξέρω να χρησιμοποιώ την γλώσσα αντιπροσωπευτικά. Είναι από τις πιο σημαντικές φωτογραφίες που έχω τραβήξει ποτέ. Από την ίδια πεζοπορία.

Ευτυχώς είχε προγραμματιστεί το ταξιδάκι γιατί Ελλάδα σκι δεν έχει! Καιρός και ΧΚ καταβάλουν προσπάθειες να τελειώσει το σκι στη χώρα μας. Δολομίτες λοιπόν για πρώτη φορά με θετικότατες εντυπώσεις. Οι 3 πρώτες μέρες ηταν αρκετές να ξεπεραστεί η λίγο μπλαζέ αντιμετώπιση, συγκρίνοντας με την Αυστρία. Οι υποδομές και η οργάνωση των ΧΚ στους Δολομίτες είναι εξαιρετική και το πεδίο και τα χλμ πιστών σαφώς μεγαλύτερα από Αυστριακά που προσεγγίζεις με αντίστοιχη κάρτα. Μεγάλη η παρέα και λίγο δύσκολος ο συγχρονισμός όμως βγήκε και μια μερα sella ronda με marmolada μαζί. Ο καιρός ευνοικός μας άφησε να χαρούμε σκι όλες τις μέρες και έγραψαν αρκετά χλμ. Επεισοδιακή επιστροφή καθώς έκλεισε λόγω ομίχλης το λιμάνι της Βενετίας και καταλήξαμε την άλλη μέρα στην Ανκόνα!