Εγώ ως τουρίστας χιονοδρόμος ήρθα στον ΕΣΤΟΥΧ για να βελτιώσω την χιονοδρομική εμπειρία την δική μου και άλλων. Και το κατεβατό που ακολουθεί εκφράζει το πως βλέπει ο Χρήστος Λάππας το πρόβλημα:
Για να βελτιωθεί η χιονοδρομική εμπειρία, υπήρχαν δυο τρόποι, ο ένας εφικτός και επιτυχημένος με την δημιουργία φίλων με το ίδιο ενδιαφέρον και εκδρομές στο εξωτερικό, και ο άλλος ρομαντικός και μέχρι στιγμής με αμφισβητούμενα αποτελέσματα, με πίεση και συμβουλές προς κυβερνήσεις και χιονοδρομικά για βελτίωση του χιονοδρομικού προϊόντος στην Ελλάδα.
Τι με χαροποιεί; Ότι υπήρξε περίοδος που αυτές οι συμβουλές έπιαναν τόπο στον Παρνασσό. Όταν υπήρξε διοίκηση με μεράκι και αγάπη για την χιονοδρομία (και όχι απλά διεκπεραιωτική) στην διάρκεια της οποίας κάναμε το καλύτερο σκι της ζωής μας στο βουνό.
Τι με στεναχωρεί; Ότι από το 1994 που ξεκίνησα το σκι, ο Παρνασσός δεν έχει κάνει σταθερά βήματα εμπρός. Ακολουθεί τους ρυθμούς τις χώρας -πως θα μπορούσε να γίνει αλλιώς άλλωστε- με ένα βήμα εμπρός και ένα πίσω.
Ναι, έκανε την αναβάθμιση των εγκαταστάσεων αντικαθιστώντας τα αρχαία λιφτ με σύγχρονα και γρήγορα καινούργια, αλλά το έκανε χωρίς να προσθέσει πιθαμή καινούργιου πεδίου στο οποίο δεν είχαμε πρόσβαση με τους αναβατήρες παλαιότερα. Αντιθέτως, χάσαμε και την εύκολη πρόσβαση στον Τυριά.
Ο Παρνασσός εξακολουθεί μετά από δεκαετίες να έχει λιφτ εκεί που δεν έχει χιόνι και να έχει χιόνι εκεί που δεν υπάρχει χιονοδρομικό. Ένας μεγάλος ορεινός όγκος, μια ανάσα από την Αθήνα, με σχεδόν εγγυημένη χιονοκάλυψη, πάει χαμένος λόγω των Ελληνικών αγκυλώσεων. Η Ελλάδα πουλάει μαθήματα περιβαλλοντικής ευαισθησίας στις Άλπεις.
Εξακολουθεί μετά από δεκαετίες και παρόλη την παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας και τις ολοένα και πιο δύσκολες σεζόν να μην έχει τεχνητή χιόνωση, με αποτέλεσμα 3 στα 4 Χριστούγεννα να χάνονται.
Το χιονοδρομικό δεν θέλησε (ή δεν μπόρεσε) να να συντηρήσει ή να αντικαταστήσει τους εναπομείναντες πεπαλαιωμένους αναβατήρες, με αποτέλεσμα να έχει χάσει τον νευραλγικής σημασίας Ηρακλή εδώ και 2 χρόνια και να τρέχουν για να προλάβουν την επισκευή του Αιόλου στα μέσα της σεζόν. Το αποτέλεσμα ήταν αναπόδραστο: Τεράστια ταλαιπωρία για τους τουρίστες χιονοδρόμους και σαφής υποβάθμιση του προσφερόμενου χιονοδρομικού προϊόντος.
Τι πρέπει να κάνει ο ΕΣΤΟΥΧ για όλα αυτά;
Πίεση προς τα χιονοδρομικά και τους φορείς ώστε να γίνονται τα αυτονόητα. Ο Παρνασσός συγκεκριμένα χρειάζεται:
Επέκταση στα σημεία του βουνού που κρατούν παραδοσιακά χιόνι.
Σωστή και έγκαιρη συντήρηση των υφιστάμενων αναβατήρων ώστε να μην ξαναέχουμε φαινόμενα Ηρακλή
Όπωσδήποτε τεχνητή χιόνωση ώστε να εξασφαλίζεται το ξεκίνημα της σεζόν μέσα στις γιορτές και η πρόσβαση στα χαμηλότερα υψόμετρα.
Πλήρη λειτουργία όλη την εβδομάδα (με πλήρη τιμή) ώστε να πάψει να είναι ΧΚ του Σαββατοκύριακου.
Διαφήμιση, ώστε να προσελκύσει περισσότερο κόσμο, κυρίως μέσα στην εβδομάδα.
Θα γίνουν ποτέ όλα αυτά;
Επειδή είμαι ρομαντικός, θέλω να συνεχίσω να πιστεύω ότι υπάρχουν ελπίδες, με το feedback του συλλόγου. Επειδή όμως είμαι και ρεαλιστής, ξέρω ότι για την ώρα, αν θέλω να απολαμβάνω σκι, πρέπει οπωσδήποτε να βρίσκω τρόπο κάθε χρόνο και για μια εκδρομή στο εξωτερικό.