mil

.

.

Αυτό είναι το μέλλον και φοβάμαι ότι έρχεται σύντομα.

Αν εξαιρέσω τα 2-3 χιλιόμετρα, το υπόλοιπο στόρυ ταιριάζει με τα του ατυχήματος. Σίγουρα οι πρωταγωνιστές, θεωρούσαν εαυτούς ώριμους και με μυαλό. Δεν θέλω να το παίξω προσωπικά. Ο καθένας για τον εαυτό του, λέει τα καλύτερα. Και εγώ μου έχω εμπιστοσύνη. Αυτό που διαφέρει είναι τι ρίσκο θεωρεί ως αποδεκτό ο καθένας για τον εαυτό του. Όμως εδώ εμπλέκονται και άλλοι. Και δεν εννοώ αυτούς που θα βρεθούν στον δρόμο μου που θα τους πάρω σβάρνα. Αν υποθέσουμε ότι αφήνουμε ελεύθερα τα 300 χιλιόμετρα (αν και μόνο από το συγκεκριμένο συμβάν και να ήθελες κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσες να το αφήσεις). Το "δικαίωμα" που διεκδικείς για τον εαυτό σου, θα το έχουν ΟΛΟΙ όσοι έχουν δικαίωμα να κινούνται και τώρα στον δρόμο. Και ο Χ οδηγός που βλέπεις όταν οδηγείς. Γιατί, ανεξάρτητα της παιδείας και εκπαίδευσης του κάθε οδηγού, θα πρέπει οι κανόνες απόκτησης διπλώματος οδήγησης να καλύπτουν τις φυσικές ικανότητες (πχ όραση, αντανακλαστικά, κλπ, κλπ) του 90% του πληθυσμού που θεωρείται ικανό να οδηγήσει, χωρίς σημαντικά ψυχοσωματικά προβλήματα. Εσύ, θα δεχόσουν να γίνεις συνοδηγός του Χ αυτού οδηγού στο αυτοκίνητο του; Σήμερα στο βουλκανιζατέρ, πιάσαμε μία κουβέντα. Ο "μάστορας" μου λέει "δεν φαντάζεσαι τι βλέπω". Χθες ήρθε ένα AUDI, με 2 καρούμπαλα στα λάστιχα και εσωτερικό φαγωμένο και ζήτησε να το επισκευάσω. Του είπα ότι δεν επισκευάζεται και ότι πρέπει να αλλαχτεί. Και φεύγει, για να το σκεφτεί....... Όλα όσα έγραψες, θα μπορούσαν ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ να είχαν εφαρμογή σε θεωρητικό κράτος, διαφορετικό από το δικό μας, με διαφορετικούς πολίτες, όπου και εκεί θα είχα ενστάσεις. Τώρα, έχουμε να κάνουμε με την εδώ πραγματικότητα. Σήμερα. Έξω στον δρόμο, με αυτούς που ήδη κυκλοφορούν και πρέπει να τους μαζέψεις.

Πραγματικό περιστατικό: Σήμερα, βάζοντας βενζίνη (ελπίζοντας ότι την Κυριακή θα πάω για σκι), σκέφτηκα να ρίξω μια ματιά στα ελαστικά και τον αέρα τους. Αν και φαινόταν το 1/3 με 1/4 του συνολικού πέλματος, και υπό γωνία, βλέπω στο ένα λάστιχο κάτι κολλημένο. Για να μην πολυλογώ, είπα να πάω στο βουλκανιζατέρ, 300 μέτρα πιο πέρα. Ήταν μία μεγάλη πινέζα, την οποία βγάζοντας την, το λάστιχο έχανε. Λίγο μεν (διότι το πέλμα είναι μεγάλο), αλλά έχανε. Δεν ξέρω για πόσα χιλιόμετρα είχα πατήσει την πινέζα και την πήγαινα βόλτα. Ξέρω ότι κατά απόλυτη τύχη την είδα.

Σε αυτή την ζωή τίποτα δεν είναι τέλειο, ειδικά όταν χτυπάμε. Το μεγαλύτερο πρόβλημα όλων των χιονοδρομικών, που στην Zillertal υπάρχει σε μεγαλύτερο βαθμό, είναι ο κορεσμός από κόσμο, όχι τόσο στις ουρές, αλλά στην χωρητικότητα του βουνού. Και ο μόνος τρόπος για να αραιώσει ο κόσμος, είναι η αύξηση των τιμών. Φοβάμαι ότι συντομότατα, όλα αυτά, θα είναι πολύ πιο δύσκολα προσιτά.

Έτσι είναι, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να αλλάξουμε. Όσο μένουμε στο ότι αφού το Β είναι στραβό, γιατί να ασχοληθούμε με το Α, θα παραμένουν στραβά όλα, από το Α μέχρι το Ω. Δεν υπάρχει κανείς με το αλάθητο, αν και από λάθος σε λάθος υπάρχει διαβάθμιση. Κάποια στιγμή όμως πρέπει να αποφασίσουμε να αλλάξουμε. Στα πάντα.

Ούτε και εγώ έκανα. Λόγω υψομέτρου, θέλει λίγο προσοχή όταν δεν έχει κατάλληλες θερμοκρασίες.

Γιατί κρυφά ραντάρ;;;;;; Ραντάρ 24/24, 7/7, 365/365. Απλά πράγματα. Ακόμα απλούστερα και παράλληλα, είναι γνωστές οι ώρες που περνάει κάποιος τα διόδια. Εύκολα βγαίνει η μέση ταχύτητα, άρα εύκολα σου έρχεται σπιτάκι ένα δωράκι δυσβάσταχτο. Ειδικά στα τούνελ (πχ Κακιά σκάλα) που ο βαθμός επικιδυνότητας είναι τεράστιος και στην ΛΕΑ αμέσως πριν, μία καμερούλα και όλοι ένας ένας στην σειρά η χρέωση στο σπίτι. Η θέληση λείπει.

Χιονοδρομικό με πολλές όμορφες εικόνες

Μην το ξεφτιλίσουμε. Γιατί εδώ μπαίνει και ο κακομαθημένος μπατζανάκης, ο κακομαθημένος "ρομά", ο κακομαθημένος κολλητός ....... . Σε κάποιο μέρος που ξέρω, άλλαξε ο αστυνομικός Δ/της και ήρθε κάποιος τυπικός, που εφάρμοζε τον νόμο. Σε έναν μήνα, πήρε ξανά μετάθεση..... Λοιπόν όλοι κακομαθημένοι είναι. Αν περιοριστούμε σε αυτό που είπες, χάνουμε την ουσία (αν όχι και πολλά άλλα).

Σαφώς δεν έχουμε όλες τις πληροφορίες. Σύμφωνα με όσα διάβασα, είχε χειμωνιάτικα ελαστικά 10ετίας, με δείκτη ταχύτητας για 240 χιλ. Τα αμιγώς χειμωνιάτικα ελαστικά (όχι all weather, κλπ), όταν χρησιμοποιούνται σχολαστικά (πολύ προσεκτική οδήγηση σε θερμοκρασίες άνω των +10 βαθμών, όχι χρήση σε θερμοκρασίες άνω των +20 βαθμών, όχι οριακές ταχύτητες, καλή συνήθης χρήση πχ όχι χτυπήματα σε κράσπεδα, λακούβες, κλπ), όταν αλλάζονται και φυλάσσονται σωστά, η 10ετία δεν θα έπαιζε και πολύ ρόλο, διότι τα χειμερινά ελαστικά έχουν άλλη γόμα και φθείρονται στον χρόνο πολύ λιγότερο σε σχέση με τα καλοκαιρινά. Άρα υπό τις παραπάνω προϋποθέσεις την 10ετία δεν θα την είχα ως πρώτη αιτία ούτε και θα την έκανα σημαία ως αίτιο. Παρά την αμφιβολία στην συντήρηση. Το δεδομένο της παρατεταμένης οδήγησης, σε ταχύτητες άνω της επιτρεπόμενης για τα ελαστικά (σύμφωνα με μαρτυρίες άλλων οδηγών που προσπεράστηκαν), σε θερμοκρασία περιβάλλοντος περίπου +20 βαθμών, δηλαδή σε θερμοκρασία ακατάλληλη για χειμερινά ελαστικά, είναι αρκετό από μόνο του για να οδηγήσει το ελαστικό σε αστοχία. Φυσικά μπορεί να έδρασαν και άλλοι παράγοντες, που να περιόρισαν τις ασφάλειες στις προδιαγραφές σωστής λειτουργίας. Όπως και να έχει το πράγμα, αν και το παραπάνω δίνει μία ορθολογική ερμηνεία του τι συνέβη, δεν αποτελεί δικαιολογία. Ακόμα και αν είχαμε μία απρόσμενη αστοχία, η προκλητική συνολική κίνηση του οχήματος που αδιαφορεί για τις συνθήκες που επικρατούν, δίνει την εντύπωση για μία αυτοκτονική διαδρομή, για οδηγό και συνοδηγό που δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν το τι κάνουν, εντελώς ακατάλληλους. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα μπορούσε κάποιος να τους ευχηθεί κάποιο κακό, όχι μόνο για σωματική βλάβη, αλλά ούτε καν για υλική ζημιά. Έπαιξαν με την ζωή τους και με την ζωή των άλλων και δεν είχαν δικαίωμα ούτε για το ένα, ούτε και για το άλλο. Και εδώ έρχεται ο ανύπαρκτος κατασταλτικός κρατικός μηχανισμός, στους οποίους θα έπρεπε να είχε απαγορευτεί η οδήγηση ως ανίκανοι. Βέβαια, αν ήξεραν ότι ΘΑ τους έπιαναν στα ΣΙΓΟΥΡΑ, με βαρύτατες συνέπειες, ίσως να μην έκαναν αυτά που είδαμε και αυτά που βλέπουμε σε καθημερινή βάση όταν οδηγούμε. Ίσως όταν κάποιοι είχαν ανάλογη οδική συμπεριφορά (στην αντίστοιχη κλίμακα) να ήταν υποψήφιοι εγκληματίες από άγνοια, "εξ'αμελείας", τώρα όμως δεν θα έχουν ούτε αυτό το ελαφρυντικό.

.

Όταν ο ίδιος ο γράφων προβάλει ανάλογες θέσεις, προς τι να κρατηθεί η ανωνυμία του;;;;;;; Δυστυχώς ανάλογες άναρθρες ακραίες κραυγές πάντα θα υπάρχουν από προβληματικές προσωπικότητες. Αποτελούν εγκλήματα, ανάλογα του συμβάντος.

Αγνοούμε την χιουμοριστική τελευταία πρόταση. Κανένα όριο, κανένας περιορισμός, κανένα μέσο προστασίας, δεν μπορεί να φέρει την απόλυτη προστασία. Αν θα θέλαμε να καθορίσουμε εξ'αρχής κάποια όρια, θα έπρεπε να λάβουμε υπ'όψιν τι φτιάχνουμε και γιατί. Έχουμε έναν δρόμο. για χρήση για όλον τον κόσμο. Άρα προορίζεται όχι για την χρήση του μέσου οδηγού με το μέσο αυτοκίνητο, αλλά για να χρησιμοποιείται από κάθε οδηγό και από κάθε αυτοκίνητο που πληροί τις προδιαγραφές που καθορίζει η ίδια η πολιτεία. Και τα όρια έχουν να κάνουν και με τα ανθρώπινα όρια. Ποια είναι για παράδειγμα η ασφαλής ταχύτητα ώστε ένας άνθρωπος μπορεί να έχει καλή όραση; Ποιο είναι το όριο ταχύτητας πέραν του οποίου εξασθενεί η περιφερειακή όραση; κλπ, κλπ. Και τι ονομάζουμε "ικανή όραση"; Αυτή που διαθέτει το 10% του πληθυσμού, ή αυτή που διαθέτει το 70% του πληθυσμού; Ο οδηγός που προπορεύεται, πρέπει από την στιγμή που βλέπει το αυτοκίνητο στον καθρέφτη του να έχει τον απαραίτητο χρόνο να κινηθεί με ασφάλεια και τόσα άλλα που θα έπρεπε να μας προβληματίσουν.......

Το αν έτρεχε με 200 (μάλλον με ακόμα περισσότερα), ο,τιδήποτε (απρόοπτο) και αν συνέβη (πχ λάστιχο), σίγουρα δεν λέγεται ατυχία. Αντίστοιχη ατυχία υπάρχει και στην ρώσικη ρουλέτα. Οι συνήγοροι της "ατυχίας" είναι συνυπεύθυνοι.

τα ίδια μου λέγατε όταν σας έβγαλα την τιμή για Ischgl.

Ελβετικός προορισμός έκπληξη σε σουπερ προσφορά για λίγες ημέρες.

Πάντως το έχω κουβεντιάσει και εγώ, με διαφορετικούς συνομιλητές και όλοι το θεώρησαν από ενοχλητικό έως επικίνδυνο.

Αυτό είναι ένα θέμα που και εμένα με έχει απασχολήσει κατά καιρούς. Έχω στην αποθήκη κάποια παλιά σκι, σε πολύ καλή κατάσταση (σχετικά λίγο χρησιμοποιημένα, αποθηκευμένα μετά από σέρβις και όχι γεμάτα τρύπες, με συνθήκες φύλαξης σε δροσερό μέρος για καλοκαίρι, κλπ, κλπ), τα οποία όλο και θα ήθελα να ξαναχρησιμοποιήσω, αλλά ποτέ δεν το κάνω και λυπάμαι να τα κάνω παγκάκι και φυσικά δεν θα ήθελα να α πουλήσω. Άντε να τα δανείσω (και όχι να τα χαρίσω-αν και το έκανα και αυτό) σε κανέναν φίλο. Σίγουρα τα σκι δεν φθείρονται όπως τα λάστιχα των αυτοκινήτων που γηράσκουν σχετικά γρήγορα. Και εγώ δεν καταλαβαίνω γιατί τα υλικά που χρησιμοποιούνται "φθείρονται" τόσο "εύκολα". Από πειράματα σε αντοχή υλικών, βγαίνει το συμπέρασμα ότι όταν κάτι δεν χρησιμοποιείται με μεγάλη ένταση, πρακτικά διατηρείται χωρίς παραμορφώσεις και χωρίς να χάνονται οι ιδιότητες του (φυσικά ανάλογα με το υλικό, εκτός και αν ισχύει ότι στο παραπάνω με τα λάστιχα). Αυτό φυσικά και δεν ισχύει για όλες τις χρήσεις, ειδικά των αθλητών, οι οποίοι δεν έχουν τα σκι που αγοράζουμε εμείς και η καταπόνηση που τους εφαρμόζουν δεν είναι απλά λίγο ή αρκετά μεγαλύτερη.