pka

Φαίνεται τότε, ότι το Εντερπράιζ θα ήταν χαμηλότερο από δυόμιση χιλιόμετρα ύψος. Ή ότι τα 400 μέτρα δεν ήταν αρκετά. Ίσως αν ήσουν στο Γεροντόβραχο...

Δεν νομίζω να παίζει τόσο μεγάλο ρόλο η καμπυλότητα της γης, σε τόσο μικρές αποστάσεις, με τόσο μεγάλα βουνά. Εξάλλου από την περιοχή της Δίρφης, που στα 190 χλμ είναι βέβαια 40 χλμ κοντύτερα, και ανάλογα με τον καιρό, βλέπεις τον Άθω και νομίζεις ότι είναι δίπλα. Για την Αλόνησο βέβαια δεν ξέρω. Παρεμβάλλονται βουνά της Βόρεια Εύβοιας (Ξηρό κλπ). Θα μου έκανε εντύπωση.

Κάνεις λάθος. Το σάιτ αυτή τη στιγμή (όπως και το πρωί) δίνει την 5-Shiligarnik 1 κλειστή. Μακάρι να είναι λάθος Στις στατικές κάμερες η περιοχή φαίνεται να έχει χιόνι. Αυτό που λες για "εντελώς χωρίς χιόνι" είναι εντελώς λάθος. Ταυτόχρονα την αφαίρεσαν από την Live TV και έτσι δεν μπορεί κανείς να επιβεβαιώσει την κατάσταση. Ενώ τη ξεραίλα στο Μπάνσκο τη δείχνουν κανονικά.

Εγώ όμως βλέπω να κλείνουν πίστες και μάλιστα ψηλά (shiligarnik 1). Μπορείτε να μας το εξηγήσετε; Και να μην ανοίγουν τις χαμηλές πίστες (chalin valog) παρότι στην κάμερα φαίνονται τίγκα στο χιόνι. Τις αφαίρεσαν μάλιστα από το livestream. Γι' αυτό μείωσαν το εισιτήριο; Πάλι στριμωγμένα τα βλέπω τα πράγματα για τις 25.

Στην εποχή μας το διαδίκτυο παίζει το ρόλο που παλιά έπαιζαν οι εφημερίδες και η τηλεόραση. Ενημερώνει και ελέγχει. Οπότε ναι, γίνονται λογοδοσίες και σε φόρουμ. Μην υποτιμάτε το μέσο.

Αυτό το "αμερικανικών προδιαγραφών" μου θυμίζει λίγο 'Λούφα και παραλλαγή" του Περράκη: "Τα πάντα αμερικανικής κατασκευής και προελεύσεως". Μη χάσετε το προηγούμενο πολυβραβευμένο "αριστούργημα" της ίδιας κυρίας. Μέσα σε 20' απίστευτης κακογουστιάς και χολυγουντιανής αισθητικής για την αρχαία Ελλάδα (τύπου "Ζήνα" και χειρότερα), η κυρία αυτή καταφέρνει να μας τονίσει ότι κάτι πρέπει να γίνει για να ανεβαίνουν όλοι στις κορυφές του Ολύμπου και όχι μόνο όσοι δεν βαριούνται να καταβάλουν κάποια προσπάθεια. Δεν διστάζει να ονομάσει με το ψευδεπίγραφο "secret path", τον παράνομο δρόμο-πληγή που άνοιξαν κάποιοι από τον Κοκκινοπλό-Ελασσόνα στη πλαγιά του βουνού και οδηγεί στη καλύβα Χρηστάκη. Σπρώχνει τον κόσμο να ανεβαίνει στον Όλυμπο από την Ελασσόνα με το αυτοκίνητο, τονίζοντάς μας ότι με το μονοπάτι θες δύο μέρες ενώ με το αυτοκίνητο και χρησιμοποιώντας τον παράνομο δρόμο, σε δυο ωρίτσες καθάρισες. Παρουσιάζει επανειλημένα τα πλεονεκτήματα της χρήσης του αυθαίρετου κτίσματος που κάποιοι θρασείς από τον Κοκκινοπλό έκτισαν δίπλα στη καλύβα Χρηστάκη για να έχουν κάπου να μείνουν το καλοκαίρι, όταν ανεβαίνουν στο βουνό με το αυτοκίνητο για να ψήσουν τις μπριτζόλες. Ενημερώνω όσους δεν ξέρουν και θυμίζω στους υπόλοιπους, ότι το συγκεκριμένο κτίσμα έχει κριθεί οριστικά παράνομο και κατεδαφιστέο. Αφού όμως η πολιτεία παρά τις οριστικές αποφάσεις, δεν έκανε το καθήκον της να το κατεδαφίσει, κάποιοι άγνωστοι ανέλαβαν δράση και κατεδάφισαν τη στέγη του. Δυστυχώς τίποτα δεν σταματησε τους θρασείς και ξανάκτισαν τη στέγη τσιμεντένια. Με την ανοικτή υποστήριξη των δημοτικών αρχών και του τύπου (εφημερίδες) στον Κοκκινοπλό και την Ελασσόνα. Και κανείς δεν μπήκε φυλακή. Και να μην ακούσω ότι πρόκειται για καταφύγιο γιατί είναι ψέμα. Μέσα στη λάκα που είναι χτισμένο, θάβεται εντελώς από τα χιόνια μέχρι το καλοκαίρι που λειώνουν. Τα έχω ξαναγράψει για την παραπάνω ταινία-σκουπίδι. Πιστεύω ότι αν θέλει να γνωρίσει κανεις τον Όλυμπο υπάρχουν πολύ καλύτερες παραγωγές τόσο ελληνικές όσο και ξένες. Ας μη στηρίζουμε τις κακόγουστες αρπαχτές που εμφανέστατα στόχο έχουν τους άσχετους και αγχωμένους για τουριστική προβολή τοπικούς Δήμους (Ελασσόνα, Δίον). Έχοντας υπόψη τα παραπάνω, δεν είμαι αισιόδοξος για τη δεύτερη προσπάθεια της κας Κρικέλη-Εllopia Films USA στον Όλυμπο. Και μάλλον θα την απέφευγα. Περι ορέξως βέβαια ...

Τολμώ να πω ότι το παραπάνω, είναι η πιο ακραία δήλωση που έχω διαβάσει εδώ μέσα όλα τα χρόνια που παρακολουθώ το φόρουμ του snowclub. Και έχω διαβάσει πολλά. Φαντασιοπληξίες για χιονοδρόμους που θα έρθουν από την άλλη άκρη του κόσμου όχι για να κάνουν σκι, αλλά γiα να δουν τον Ηνίοχο των Δελφών. Υπερβολές για γήπεδα γκολφ μέσα στο καλοκαιρινό λιοπύρι, ενός καρστικού οροπεδίου, στην άκρη του πουθενά. Εκκλήσεις (και δημόσιες, σε εκδηλώσεις του συλλόγου) για να καλυφθεί σχεδόν το σύνολο της έκτασης κάποιων βουνών με χιονοδρομκά (χιονοδρομικά στη Λιάκουρα, στη Τουμπόραχη, στο Μεσιανό Νερό, παντού). Ευσεβείς πόθους για τεχνητή χιόνωση, που αν υπήρχε θα κάναμε σκι. Ξεχνώντας ότι εκτός από τα κανόνια χρειάζεται και κρύο που δεν υπάρχει. Ξεχνώντας το τεράστιο κόστος λειτουργίας και το μέγεθος των επεμβάσεων που χρειάζονται. Δοξολογίες για αχαρακτήριστες (και ίσως παράνομες) ενέργειες όπως ήταν οι λιθοτριψίες, οι αποτυχημένες σπορές με ξενικά είδη, η ενέγερση από δημόσια επιχείρηση αυθαίρετου μέσα σε εθνικό δρυμό, η απόπειρα για αυθαίρετη επέκταση των ορίων του χιονοδρομικού με την απαράδεκτη χρήση ρατράκ, η αγορά και το παραλίγο πέταγμα ενός λιφτ που αγοράστηκε για να κτιστεί αυθαίρετα χωρίς να τιμωρηθεί κανείς, έστω και διοικητικά. Τα εκτεταμένα χωματουργικά που έγιναν αυθαίρετα εκτός περιβαλλοντικής αδειοδότησης. Ακόμη και η πρόσφατη και απαράδεκτη αλλαγή χρήσης του οικίσκου των πιστέρ δίπλα στον Προφήτη Ηλία. Αν η αλλαγή χρήσης δεν έχει περιβαλλοντική αδειοδότηση, εκτμώ ότι αρκεί μια καταγγελία για να κλείσει και το καφενείο. Όχι να φτιάξουν και τουαλέτες από πάνω. Και μετά αναρωτιέστε γιατί δόθηκαν 35 εκατομύρια για να φτιαχτούν λιφτ για τα σαλέ του Παπαργυρόπουλου, ενώ ταυτόχρονα το χιονοδρομικό πεδίο μειώθηκε δραματικά αντί να αυξηθεί. Μα γιατί ο Παπαργυρόπουλος και ο κάθε Παπαργυρόπουλος, δεν έχει την ασυναρτησία και την αμετροέπεια που χαρακτηρίζει τις αντίθετες φωνές. Τουλάχιστον αυτές που ο λόγος τους ακούγεται. Και στην κουτοπονηριά (που είναι κοινό χαρακτηριστικό και των δύο) τους σκίζει. ΥΓ. Τo Bansko καλύπτει μόνο ένα μικρό μέρος του τεράστιου Pirin. Παρόλα αυτά υπάρχουν και εκεί αντιρρήσεις για τη ζημιά στο περιβάλλον που δημιούργησε το χιονοδρομικό. Κατά καιρούς έχουν γραφτεί πολλά όχι μόνο σε ενημερωτικά και περιβαλλοντικά sites, αλλά ακόμη και σε χιονοδρομικές ιστοσελίδες. Βλέπετε σε άλλα μέρη του κόσμου οι άνθρωποι θεωρούν ότι η μακροπρόθεσμη προστασία του περιβάλλοντος προηγείται της πρόσκαιρης ευχαρίστησής τους.

Αν κάποιος δεν έχει βρεθεί στα Καλάβρυτα, χειμώνα, πριν το χιονοδρομικό, δεν μπορεί να φανταστεί την αλλαγή και την υπεραξία που έφερε ΣΤΑ ΠΑΝΤΑ το χιονοδρομικό. Τα Καλάβρυτα ήταν ένα νεκρό χωριό, ένα τίποτα. Είναι σωστό αυτό που λέγεται ότι αυτοί που ωφελούνται θα πρέπει και να πληρώνουν. Και όχι η κάθε γιαγιά από τη Κολοπετεινίτσα με τους φόρους της. Από την άλλη όμως είναι σωτό και πρέπει να λέγεται, ότι τεράστιο μέρος αυτής της υπεραξίας το έχει εισπράξει απευθείας το Δημόσιο μέσα από τους κάθε λογής φόρους. Και πολύ αμφιβάλλω αν το έχει διαθέσει στα Καλάβρυτα και όχι στη γιαγιά από την Κολοπεεινίτσα. Βέβαια δε λέω. Το ένα χέρι πρέπει να νίβει το άλλο. Αλλά και το σωστό να λέγεται. Όσοι ωφελούνται θα πρέπει να πληρώνουν. Και το κράτος-δημόσιο είναι ο περισσότερο ωφελημένος από όλους.

Στη Βουλγαρία τα βγάζω 13. Με 7 και κάτι εκατομύρια κατοίκους. Και μάλλον υποδεέστερη οικονομική κατάσταση. Ski resorts in Bulgaria Borovets Pamporovo Bansko Vitosha Chepelare Malyovitsa Tsigov Chark Semkovo Dobrinishte Panichishte Uzana Kulinoto Berkovitsa

Μια via ferrata (σιδερένιος δρόμος) είναι μια αναρριχητική διαδρομή η οποία σε όλο το μήκος της είναι προστατευμένη με ένα συρματόσχοινο που είναι πακτωμένο στο βράχο ανά 5-10 μέτρα. Οι αναρριχητές είναι πάντα ασφαλισμένοι στο συρματόσχοινο μεσω ενός συστήματος απόσβεσης. Εκτός από το συρματόσχοινο και ανάλογα με τη δυσκολία, σε μια via ferrata μπορεί να βρει κανείς και άλλα βοηθήματα όπως πχ σιδερένια σκαλιά πακτωμένα στο βράχο, σκάλες, κρεμαστές γέφυρες, τούνελ, κλπ. Όπως το λέει και το όνομα η ιδέα είναι ιταλική. Αμέσως μετά τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο στους Δολομίτες, οι άνθρωποι άρχισαν να ανεβαίνουν στα βουνά εκμεταλευόμενοι τις εκτεταμένες υποδομές που άφησαν πίσω τους οι στρατιώτες. Οι διαδρομές ήταν εντυπωσιακές και σε οδηγούσαν σε μέρη απρόσιτα με άλλο τρόπο. Η ανάπτυξη του τουρισμού στη περιοχή οδήγησε στη συντήρηση των παλιών και τη δημιουργία καινούργιων διαδρομών. Αυτή τη στιγμή χιλιάδες άνθρωποι επισκέπτονται το καλοκαίρι τους Δολομίτες για να ανέβουν μια από τις χιλιάδες καταπληκτικές διαδρομές. Μια via ferrata μπορεί να είναι μικρή και σύντομη (200-300 μ.), μπορεί όμως να είναι πολύωρη και να φτάνει και τα 1000 μ. απαιτώντας εμπειρία στο βουνό. Μπορεί κανείς να κάνει ακόμη και πολυήμερες διαδρομές περνώντας από τη μια via ferrata στην άλλη. Μια via ferrata δεν είναι απαιτητική όπως μια αναρριχητική διαδρομή. Είναι βέβαια πιο απαιτητική από την απλή πεζοπορία. Απευθύνεται σε όλους όσοι δεν έχουν υψοφοβία και έχουν μια ικανοποιητική φυσική κατάσταση. Αόμη και σε παιδια. Με τη συνοδεία ενηλίκων φυσικά.

Πολύ επικίνδυνη παρατήρηση. Σίγουρα μια via ferrata γίνεται και χωρίς εξοπλισμό ασφαλείας. Τον εξοπλισμό όμως δεν τον χρησιμοποιούμε για να μας τραβήξει στην ανηφόρα, αλλά για την κακιά ώρα. Αν κάποιος γλυστρίσει τότε ...χαιρετίσματα στη γιαγιά μου. Ακόμη και όλα τα απαραίτητα να φοράει κανείς, δεν σημαίνει ότι θα βγει κανείς αλώβητος από μια κάθετη πτώση. Απλώς θα σταματήσει 4-5 μέτρα πιο κάτω, στο προηγούμενο σημείο πάκτωσης του συρματόσχοινου, με κανένα σπασμένο χέρι ή πόδι, και δεν θα καταλήξει στο έδαφος μακαρίτης. Και εννοείται φυσικά όταν λέμε εξοπλισμό, εννοούμε κράνος, γάντια για τα ξέφτια στο συρματόσχοινο, μποντριέ, και κυρίως τον ειδικό αποσβεστήρα για via ferrata. Επειδή ειδικά ο αποσβεστήρας ίσως ακούγεται υπερβολή σε κάποιους (που να τον αγοράζουμε τώρα για μια βόλτα), να σας πω ότι μια κάθετη πτώση 4-5 μέτρα σε ένα απλό αναρριχητικό σχοινί ή ιμάντα 50-60 πόντων, θα έχει ως πιθανώτατο αποτέλεσμα το σπάσιμο του σχοινιού- ιμάντα και την ανώμαλη προσγείωση στο έδαφος. Το μήκος της πτώσης ξεπερνάει κατά πολύ τις ανύπαρκτες ελαστικότητες ενός τόσο μικρού σχοινιού. Αναζητήστε πληροφορίες για τον συντελεστή πτώσης στην αναρρίχηση. Στη φαινομενικά ασφαλή via ferrata ο συντελεστής πτωσης (μήκος πτώσης/μήκος σχοινιού) μπορεί να φτάσει σε εξαιρετικά ακραίες τιμές (8-10). Σκεφτείτε ότι στην αναρρίχηση ο συντελεστής πτώσης δεν ξεπερνάει ποτέ το πολύ επικίνδυνο 2. Με συντελεστή 8-10 κάτι θα σπάσει. Το σχοινί, ο ιμάντας, το μποντριέ, κάτι. Η άποψή μου είναι ότι είναι ακραία ανευθυνότητα για ένα ενημερωτικό site για τον τουρισμό στην Ευρυτανία, να στέλνει ανθρώπους χύμα στο κύμα (άκου "ίσως με ένα κράνος" !!!). Αν δεν θέλετε να μπείτε στο έξοδο της αγοράς του αποσβεστήρα, να πάτε με μια οργανωμένη εταιρεία. Κι αν δείτε ότι και η εταιρεία δεν σας δίνει αποσβεστήρα αλλά δυο σκέτα σχοινάκια με καραμπίνερ, τότε να τους φτύσετε και να τους καταγγείλετε όπου μπορείτε (σε φόρουμ, σε υπουργεία και νομαρχίες, κλπ). Τέλος να σας πω ότι στην Ελλάδα, μπορείτε να βρείτε via ferrata και στη Κόνιτσα στη Μονή Στομίου καθώς και στη Χίο στο βουνό της Γριάς πάνω από τα Καρδάμυλα. Δεν έχω πάει σε καμμία, αλλά ακούω καλά λόγια για την Κόνιτσα.

Αντιγράφω από εδώ Ο αριθμός είναι από μόνος του εντυπωσιακός. Γίνεται ακόμη εντυπωσιακώτερος αν σκεφτεί κανείς ότι αφορά μοναδικές διαδρομές και όχι επαναλήψεις "ατάκτως ερριμένες" και γεμάτες λαθη, τύπου wikiloc. ------------------------------------------------------------------------------------------------------- Αρκέτες νέες διαδρομές έχουν προστεθεί τελευταία στο hellaspath φτάνοντας τις 407 στο σύνολο. Σε αριθμούς έχουμε ως ακολούθως: Διαδρομές: 407 Waypoints: 5.249 σημεία Trackpoint: 289.991 σημεία Μήκος καταγεγγραμένών μονοπατιών: 4.370.456 Μέτρα ! Δηλαδή 4.370 χιλιόμετρα μονοπατιών!

Φαντάζομαι ότι έγινε κατανοητό ότι οι βανδαλισμοί των αυτοκινήτων και οι κλοπές, γίνονται στην Ελλάδα. Στη διαδρομή με το τρένο Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Καμία σχέση με Βουλγαρία. Η διαδρομή Θεσσαλονίκη-Μπάνσκο γίνεται με το αυτοκίνητο. Και όσο αφορά τη συχνότητα των περιστατικών, να πω ότι τις δέκα μέρες πριν τη πρωτοχρονιά, έσπασαν τρία αυτοκίνητα σε τρία διαφορετικά περιστατικά. Και τα τρία αυτοκίνητα βρίσκονταν στην ίδια θέση στον κάτω όροφο του βαγονιού που τα κουβαλάει. Επειδή το βαγόνι είναι εντελώς κλειστό, προφανώς στο συγκεκριμένο σημείο υπάρχει κάποια πόρτα που διευκολύνει τους κλέφτες.

Να παίρνεις το βραδινό τρένο μέχρι Θεσσαλονίκη. Τρία άτομα πρώτη θέση + αυτοκίνητο < 120 ευρώ. Ενενήντα-κάτι αν δεν πάρεις πρώτη θέση. Φτηνότερα και πιο ξεκουραστα από το οδήγημα ή το στρίμωγμα στο πούλμαν. Μόνο προσοχή γιατί πολύ συχνά σπάνε τα φορτωμένα αυτοκίνητα για να πάρουν τις αποσκευές. Οι αποσκευές να μη φαίνονται και μόλις φορτωθεί το αυτοκίνητο δεν το κουνάς από εκεί μέχρι να φύγει το τρένο. Τρελό αλλά έτσι είναι.

Εξήγησέ μας αυτό που γράφεις για τα σκουλήκια και το βράσιμο, πριν το μαγείρεμα. Για ποιά ασθένεια πρόκειται; Ήξερα ότι το χοιρινό θέλει καλό ψήσιμο αλλά πρώτη φορά ακούω για βράσιμο πρώτα. Στο μεταξύ έχει γεμίσει ο τόπος απο αυτά τα τάχα αγριογούρουνα. Έχουν ξεφύγει από φάρμες και έχουν γεμίσει τα βουνά. Στη Πάρνηθα αν πας προς Κορομηλιά ή από Μόλα προς Λοιμικό νομίζεις ότι έχουν οργώσει τον τόπο. Σε άλλα μέρη με οικολογική ευαισθησία (και όχι τη ανθρωπομορφικά "φιλοζωική" που κυριαρχεί στον τόπο μας) θα είχαν ήδη εκκαθαριστεί και πουληθεί για λουκάνικα. Εδώ δεν τα αγγίζει κανείς και περιμένω τα χειρότερα.

Εμάς δεν μας φωτογράφησε κανείς. Και δεν είχαμε όλοι κάρτες από παλιά για να πω ότι είχσν φυλαγμένη την (αγνώριστη) φωτογραφία. Και πήγε ένας για όλες τις κάρτες κι έτσι αποκλείονται ακόμη και σενάρια συνομωσίας με κρυφές κάμερες κλπ. Απλά οι δικές μας κάρτες ήταν απρόσωπες.

Γύρισα σήμερα και είπα να ρίξω μια ματια στο θέμα Ήμουν απόλυτα αντικειμενικός για τις συνθήκες που επικρατούσαν στο Bansko στις 28-29/12. Δεν έκανα την περιγραφή για να αποτρέψω κάποιον αλλά για να προειδοποιήσω αυτούς (τους πολλούς) που δεν μπορούν να εκτιμήσουν την κατάσταση. Εγώ να πω την αλήθεια το περίμενα, αλλά δεν μπόρεσα να εκτιμήσω σωστά την υπομονή μου. Που εξαντλήθηκε. Η κατάσταση δεν είχε την παραμικρή σχέση με τον συνηθισμένο συνωστισμό στα Καλάβρυτα ή τον Παρνασσό. Ήταν πραγματικά επικίνδυνα στο πάνω μέρος και προσωπικά δεν έχω ξαναδεί τέτοιες συνθήκες τα 30 χρόνια που κάνω σκι. Μιλάμε για αγώνα επιβίωσης. Θα μου πεις μπορεί να μην μου έτυχε ή μπορεί και να είμαι καλομαθημένος. Ο κόσμος δεν ήταν καθόλου πολύς. Οι περίφημες ουρές στη γόνδολα δεν υπήρχαν. Πήγα και τις δύο μέρες μετά τις 9, και σε 5 λεπτά ήμουν επάνω στη γόνδολα. Στην έκδοση εισιτηρίου δεν υπήρχε άλλος μπροστά μου την ώρα που πήγα. Το πρόβλημα το δημιουργούσε το γεγονός ότι όλοι συγκεντρώνονταν στο πάνω μέρος σε μία πίστα, η οποία μετά τις 10-11 είχε μετατραπεί σε χωράφι και στην οποία κάποιοι επέτειναν το πρόβλημα με τον τρόπο που κατέβαιναν. Το καλύτερο σκι το κάναμε στις πίστες που ήταν κλειστές με δίχτυα, και απέφευγαν το μποτιλιάρισμα του πάνω μέρους.. Έχω πάει στο Bansko γιορτές, με άπειρο κόσμο και τρελή ουρά στη γόνδολα, και αυτές οι συνθήκες δεν υπήρχαν. Μόλις ανέβαινες ο κόσμος μοιραζόταν και το σκι ήταν καταπληκτικό. Το πρόβλημα το δημιούργησε η μερική λειτουργία του κέντρου και η έλλειψη επιτήρησης από το χιονοδρομικό στο συγκεκριμένο σημείο. Αν παίρναν 5-10 κάρτες όλα θα ήταν καλύτερα. Δεν έγραψα για να γκρινιάξω ή να μουρμουρίσω, αλλά για να ενημερώσω για τις πραγματικές συνθήκες που επικρατούσαν. Ειδικά που είδα ότι η πληροφορίες που δίνονταν από το χιονοδρομικό ήταν ψεύτικες (πίστες θεόκλειστες που φαίνονται ανοικτές, κανόνια που δουλεύουν μόνο για την κάμερα, διαδρομές στρωμενες μόνο όσο βλέπει η κάμερα). Εγώ τέτοια πληροφόρηση ψάχνω στο φόρουμ κι όχι ευχές ή δοξολογίες. Όσο για τις κάρτες που γράφετε, να σας πω ότι εγώ είχα από πολύ παλιά κάρτες με φωτογραφία, τις οποιες όμως όταν πήγα να τις φορτώσω τις αντικατέστησαν με άλλες καινούργιες χωρίς φωτογραφία αυτή τη φορά και οι οποίες δεν παραπέμπουν με κανένα τρόπο στον χρήστη. Οπότε αυτά που λέτε για αυστηροποίηση κλπ, μπορεί να ισχύουν, αλλά όπως φαίνεται όχι πάντα. Τη μέρα που δεν πήγα για σκι, πήγα στο διπλανό χωριό (Banya) και το έριξα στα θερμά λουτρά. Με 7 λέβα οι μεγάλοι και 3 οι μικροί ήταν υπέροχα και θα είναι πολύ καλά και χαλαρωτικά μετά και από μια μέρα σκι, μιας και η ανοικτή πετροπισίνα κλείνει μετά τις 8 το βράδυ.

Φεύγω σήμερα από το Μπανσκο, μια μέρα νωρίτερα από το προγραμματισμένο. Η κατάσταση στο χιονοδρομικό μπορεί να χαρακτηριστεί έως επικινδυνη. Υπάρχει μόνο μια πιστα ανοιχτή ψηλά με αποτέλεσμα όλοι οι βλαμμένοι να μαζεύονται εκεί. Εμένα με εμβολισε μια ηλίθια και παραλίγο να με στείλει στον άλλο κόσμο και η μικρή μου κορη ακούει το σουρσιμο απο τα σνοουμπορντ που ερχονταν μεσα στο πληθος χωρίς αύριο, και βάζει αυτομάτως τα κλάματα. Δημιούργησαν τα ζωα στο παιδί εξαρτημένο ανακλαστικό. Και μια απεχθεια για τα σνοουμπορντ και αυτούς που τα καβαλάνε. Θα μου πεις ας πήγαινες 8 με 10 ή 3 με 5 που δεν έχει κοσμο. Δεν με βόλευε. Αυτό πάντως που έζησα δεν το εχω ξαναζήσει στη ζωή μου. Αυτό δεν ηταν σκι, ήταν αγώνας επιβίωσης. Να πω βεβαια ότι μόλις έφτανες στη πρωτη διακλαδωση ο κόσμος μοιραζόταν και τα πράγματα ηρεμούσαν. Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε την επίσκεψη στο Μπάνσκο σας προτείνω να πηγαίνετε στις κλειστές πίστες όπως κάναμε τελικά εμείς. Εκεί θα έχετε να προσέχετε μόνο τις πολλές πέτρες που βρίσκονται μπροστά και όχι τα άσχετα ζώα που έρχονται από πίσω σας. Αυτοί δεν έρχονται στις πέτρες για να μη χαλάσει το σανιδι. Και αναζητήστε αξιόπιστες πληροφορίες για την κατάσταση στο χιονοδρομικό. Μη πιστεύετε ότι βλεπετε στο σαιτ του. Τα κανονια δουλεύουν μόνο για τις κάμερες. Ενώ αναφέρεται ότι είναι ανοικτός ο χιονοδρομικός δρόμος που κατεβαίνει στη πόλη στη πραγματικότητα είναι θεόξερος και φυσικά θεόκλειστος. Και οι απατεώνες δεν φτάνει που τον δίνουν ανοικτό, εχουν στρώσει και με χιόνι τα τελευταία μέτρα πριν την πόλη που φαίνονται στη κάμερα για να ολοκληρωθεί η απάτη. Υπομονή μέχρι να χιονισει.

Σε ευχαριστώ για την απάντηση. Πράγματι είναι 6-7 χρόνια από την τελευταία φορά που πήγα στη Βουλγαρία. Η πλάκα όμως είναι ότι στην πιο πρόσφατη επίσκεψη με τρέλαναν στον έλεγχο, ενώ ένα χρόνο πριν δεν σταμάτησα καν το αυτοκίνητο. Μου έκανε νόημα και πέρασα. Θα πάω με ταυτότητα. Ελπίζω να μη μου πουν τίποτα που είναι ξεφτισμένη.

Έχω πολλά χρόνια να πάω στη Βουλγαρία, οπότε θα παρακαλούσα για κάποιες τεχνικές πληροφορίες από τους έμπειρους-συχνούς επισκέπτες της χώρας. 1. Τι γίνεται με το πέρασμα των συνόρων; Μια φορά πέρασα χωρίς να σταματήσω το αυτοκίνητο, και μια άλλη με είχαν μια ώρα και κοίταγαν ταυτότητες και διαβατήρια. Και τις δύο φορές τα σκι φαίνονταν στο αμάξι. 2. Πως περνάει τα σύνορα ένα ανήλικο (9 ετών); Χρειάζεται διαβατήριο; 3. Για τους ενήλικους χρειάζεται διαβατήριο ή αρκεί η ταυτότητα; Σε περίπτωση που η (δίγλωσση) ταυτότητα έχει τα γνωστά ξεφτίσματα, υπάρχει περίπτωση προβλήματος; 4. Τι γίνεται με τα διόδια; Πριν χρόνια έπρεπε να ψάξω μόνος μου και να πληρώσω ένα ποσό στα σύνορα. Δεν υπήρχε καμία ταμπέλα και κανείς δεν μου ζήτησε να πληρώσω. Δεν υπήρχε κανένα γκισέ, μόνο ένας άνθρωπος που καθόταν σε μια καρέκλα έξω από ένα κτίριο. Όταν τυχαία τον ρώτησα για διόδια, έβγαλε μπλοκάκι και μου έκοψε χειρόγραφη απόδειξη. Ποτέ δεν κατάλαβα αν τελικά έπρεπε ή δεν έπρεπε να πληρώσω κάτι. Και αν τα πλήρωσα στο σωστό άνθρωπο. Τη δεύτερη φορά που πήγα, πέρασα και δεν πλήρωσα τίποτα.

Πάντως οι 6 μήνες με αναστολή μου φαίνονται αστείοι αν πράγματι τα πράγματα ήταν τόσο απλά όπως περιγράφονται. Οι λιφτιέρηδες πάντως φωνάζουν να μην ανεβαίνουμε στα λιφτ με σακκίδια. Εμένα, που ανεβαίνω πάντα με σακκίδιο, πριν μερικά χρόνια με άρπαξε το λιφτ της 6. Κανείς δεν το πήρε είδηση να πατήσει το στοπ, κι έτσι με πήρε και με σήκωσε στον αέρα. Ευτυχώς μόλις κρεμάστηκα, ο ιμάντας του σακκιδίου δεν άντεξε τα 90 κιλά. Γρήγορα έσπασε και έσκασα κάτω σαν καρπούζι. Κι αυτό έγινε σχεδόν αμέσως κι όχι όταν θα κρεμόμουν σε ύψος από το οποίο θα τραυματιζόμουν σοβαρά πέφτοντας.

Κανένα μπίπερ δεν θα σε σώσει από μια χιονοστιβάδα που ανοίγει διαδρόμους μέσα στο δάσος και μετατρέπει τεράστια δέντρα σε πριονίδι. Στην Ελλάδα βλέπε για παράδειγμα τις διαδρομές που καταλήγουν στη μονή Ιερουσαλήμ (Μαύρα Λιθάρια-Παρνασσός) και είναι πολύ της μόδας τελευταία, την τραβέρσα μετά το τέλος της Βελίτσας με το γκρεμό αριστερά, και πάρα πολλά άλλα μέρη φυσικά. Αν σε πιάσει εκεί, δεν θα βρούνε ούτε το μπίπερ.

Το φοβερό για μενα δεν είναι μόνο το τσιμέντο και η σπατάλη. Το φοβερό είναι και ότι όλα αυτά δεν γίνονται για τη βελτίωση του χιονοδρομικού, αλλά για την αύξηση της επισκεψιμότητας του σαλέ. Είναι φανερό φαντάζομαι ότι το ασανσέρ δεν φτιάχνεται για τους επισκέπτες αλλά για τους χιονοδρόμους. Όπως το βλέπω, ίσως να είναι πρόβλημα ακόμη και το να πας τσουλώντας από το τέρμα της 7 στην αρχή της 6. Για το αντίστροφο φυσικά ούτε λόγος. Με το ασανσέρ. Αν είχαν στο μυαλό τους τους χιονοδρόμους, τα δυο λιφτ θα έπρεπε να είναι στο ίδιο επίπεδο και κοντά-κοντά. Και το ασανσέρ θα φτιαχνόταν για να ανεβάζει τους επισκέπτες στο σαλέ. Οι χιονοδρόμοι όμως φαίνεται ότι είναι απλώς μέρος του ντεκόρ.

Υπάρχουν φιλικές αλεπούδες και στην Ελλάδα. Ή μήπως τις τραβάνε τα σκουπίδια μας (που δεν πρέπει να υπάρχουν) και τα "δώρα" μας (που δεν πρέπει να τους δίνουμε); Στη φωτό μια αλεπουδίτσα που σύχναζε πριν 3 χρόνια στο καταφύγιο Φλαμπούρι της Πάρνηθας, κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής παιδικής κατασκήνωσης.

Εγώ αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πως θα κατεβαίνει κανείς από την κορυφή της Ήρας στην αρχή της 6. Δεν φαίνεται καθαρά αλλά φαντάζομαι θα υπάρχει πρόβλεψη. Από τις φωτογραφίες φαίνεται να μη γίνεται από πίσω γιατί παρεμβάλεται το κτίριο της 6. Από εμπρός, στην αρχή φαίνεται να είναι κάθετο και μάλλον θα χτιστεί. Οπότε θα πρέπει να διασχίζουμε απ' έξω το σαλέ και να κατεβαίνουμε από τον παλιό δρόμο που κατεβαίνει (κατέβαινε) από το πάρκινγκ; Αν πρέπει να γίνει έτσι, θα είναι αρκετά μεγάλος γύρος. Ή από κάποια σκάλα με τα σκι στα χέρια.