Οικονομική (και όχι μόνο) κρίση

[mainalo 1,542]

Αν δεν κάνω λάθος, η Ρωσία και η Κίνα μας προέτρεψαν να καταφύγουμε στο ΔΝΤ (κοινώς έκαναν την πάπια όταν τους χρειαστήκαμε).

 

 

Αν δεν κάνω λάθος η Ρωσία και η Κίνα θέλησαν να μας δανείσουν πρίν το ΔΝΤ αλλά εμείς δεν (η Κύπρος όμως πήρε δανεικά απο τους Ρώσους)

 

Αλήθεια εκείνο τον αγωγό Μπουργκάς Αλεξανρούπολη γιατί δεν τον προχωρήσαμε;

 

 

Εμείς οι ελληνάρες έχουμε πολύ πλάκα τελικά. Εμείς δεν φταίμε για τίποτα αλλά για ολα φταίει ο διπλανός μας σε ολα....

[over-poulover 7,010]

Τόσο παλιό και όμως τόσο επίκαιρο.....

 

YouTube Video ->

[MakisM 3,965]

Σαν προοιμιο αναφερω οτι δεν τους ξερω, δεν εχω καν τη δυνατοτητα να τους ψηφισω, απλα μ'αρεσουν αυτα που λενε.

 

Και ερωτω:

 

Ποσο πιο λαμογια, απατεωνες η ανικανοι μπορει να ειναι απο τους τωρινους 300?

 

Παραθετω:

 

Δημιουργία Ξανά...

 

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011 - 07:29

Η ομιλία του κ. Θάνου Τζήμερου στην πρώτη συνάντηση της κίνησης Δημιουργία Ξανά...

 

Αγαπητοί φίλοι

 

 

Όπως σε μια γη ξεραμένη και στέρφα μετά από χρόνια και χρόνια αναβροχιάς, με τα σωθικά της σκισμένα από τη δίψα, ξαφνικά μαζεύονται τα σύννεφα και πέφτουν οι πρώτες σταλαγματιές, και μετά κι άλλες, και νοτίζει ο αέρας από τη μυρωδιά της ζωής κι οι σταλαγματιές γίνονται μικρά ρυάκια που ξεκινάν δειλά, σχεδόν σαν να μην το πιστεύουν - και ανταμώνουν στο διάβα τους – και δυναμώνει η ροή τους – κι ανοίγουν οι ουρανοί και πια, ναι, είναι αλήθεια ότι η εποχή άλλαξε - και όπου πριν θάνατος, τώρα δύναμη αναζωογόνησης κι όπου πριν ερημιά τώρα βλαστάρια που φυτρώνουν και δημιουργία και ελπίδα και χαρά - έτσι κι εμείς ξεκινήσαμε τη μικρή μας ροή, απ’ τη πηγή που έσωσε ο καθένας μας στην ψυχή του, για να βρεθούμε εδώ, στην πρώτη συνάντηση αυτής της ομάδας, να γίνουμε ποτάμι και να στείλουμε ένα μήνυμα παφλασμό που θα ακουστεί από αυτή την αίθουσα στα πέρατα του κόσμου:

 

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ!

Γιατί υπάρχει και μια «άλλη» Ελλάδα. Της σκέψης και του λόγου. Του μόχθου και της παραγωγής. Του πολιτισμού και της αξιοπρέπειας. Κι είμαστε πολλοί. Πολλοί περισσότεροι από όσο φαίνεται.

Ήταν συγκίνηση κι έκπληξη καθώς αυτή η ομάδα μεγάλωνε να διαπιστώνουμε πόσοι Έλληνες σκεφτόμαστε με τον ίδιο τρόπο, πόσοι πιστεύουμε στις ίδιες αξίες. Σαν μέλη μιας φυλής που σκόρπισε κυνηγημένη χρόνια από ορδές βαρβάρων και τώρα ξανασμίγει. Πάντα πολλοί είμασταν. Αλλά, δεν είχαμε μερίδιο φωνής. Γιατί δεν κλείναμε δρόμους και λιμάνια, δεν κάναμε καταλήψεις, δεν σπάζαμε μάρμαρα, δεν κραυγάζαμε σαν αφιονισμένοι στα τηλεπαράθυρα. Ούτε κανονίζαμε μπίζνες με το γκουβέρνο. Πάντα η αξιοπρέπεια είχε ένα ντεσαβαντάζ: πώς να αντιπαρατεθείς με τη χυδαιότητα, χωρίς να μιμηθείς τα όπλα της; Πώς να πείσεις για την ανάγκη συνεννόησης και αλληλεγγύης, όταν το μόνο που ακούγεται στην αγορά είναι οι πολεμικές κραυγές των ανόητων και οι στρεψόδικες αγορεύσεις των απατεώνων; Πώς – κι αυτό είναι το πιο δύσκολο – εσύ εγώ, ο άλλος να συγκρουσθούμε με ένα σύστημα που λειτουργεί με τους κανόνες και τις πρακτικές της ΜΑΦΙΑΣ και απολαμβάνει, φυσικά, τα ανάλογα έσοδα;

 

Δεν είναι εύκολο αυτό που ξεκινάμε. Αλλά δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Η πατρίδα μας είναι σε κώμα. Κι ο ελληνικός λαός - απελπισμένος, αλαφιασμένος, με τα μάτια κατεβασμένα σαν δαρμένο σκυλί, κατακερματισμένος σε φυλές που η κάθε μία είναι έτοιμη να κατασπαράξει τις άλλες για να κρατήσει έστω και ένα ευρώ από όσα μέχρι σήμερα νέμονταν. Η απόλυτη σήψη.

 

Σήμερα οι ισχυροί της Ευρώπης να αποφασίζουν για μας, χωρίς εμάς. Η ετυμηγορία τους μικρή σημασία έχει πλέον. Όπως και να το ονομάσουν, κούρεμα, μιζανπλί, χρεωκοπία, πιστωτικό γεγονός, η Ελλάδα για μια ακόμα φορά στην ιστορία της θα γίνει ένα ταπεινωμένο προτεκτοράτο που θα εξαρτάται από τη διεθνή εποπτεία για τα προς το ζην. Η ιστορία επαναλαμβάνεται όχι σαν φάρσα αλλά σαν μεγαλύτερη τραγωδία.

 

Κι ενώ και ο τελευταίος κάτοικος αυτής της χώρας στέκεται έντρομος μπροστά σ’ αυτό που βλέπει να έρχεται, οι ηγέτες μας συναγωνίζονται σε ανοησία και σε μικρότητα.Ο «Γιωργάκης» και ο «Αντωνάκης», με τα υποκοριστικά, όχι οικειότητας αλλά υποτίμησης, που τους προσέδωσε ο λαός, ανεπαρκείς, μικρόνοες και μικρόψυχοι, είναι οι θλιβερές φιγούρες που η Ιστορία θα συνδέσει με τα έσχατα όρια της παρακμής μας. Μαζί τους και οι ομιλούντες σκελετοί του σταλινικού μουσείου, οι κατ’ επάγγελμα και εκ του ασφαλούς επαναστάτες, οι κοινοβουλευτικοί μπαχαλάκηδες, η πιο ακραία συντήρηση που όλα αυτά τα χρόνια πολέμησε με λύσσα κάθε εκσυγχρονιστική προσπάθεια.

 

Η διακομματική συμμορία που λυμαίνεται ό,τι παράγει με κόπο ένα τμήμα αυτής της χώρας, δεν υπάρχει περίπτωση να αυτοεξυγιανθεί.

 

Αντιθέτως, ξέρει πολύ καλά ότι όσο πιο πολύ ευτελίζεται, τόσο περισσότερο περιχαρακώνει τα συμφέροντά της.

 

Διότι, ποιος εμπνευσμένος και ικανός άνθρωπος μπορεί να ανασάνει μέσα στη μούχλα των κομματικών διαδρόμων; Ποιος αντέχει να συγχρωτίζεται με ανόητους, να συναλλάσσεται με κομπιναδόρους, να συστρατεύεται με αυτόν τον θλιβερό θίασο απατεώνων και γραφικών που, με ελάχιστες εξαιρέσεις, συγκροτούν τους κομματικούς μηχανισμούς;

Ακόμα και την υπέρτατη πράξη δημοκρατικής ευθύνης και ελέγχου – τις εκλογές – τις έχουν μετατρέψει σε ένα κακόγουστο τσίρκο. Το ίδιο σκετς από τους ίδιους κλόουν παίζεται 35 χρόνια τώρα. Μεγαλόπνοα προγράμματα τυπωμένα σε ακριβά έντυπα, καλογυρισμένα τηλεοπτικά διαφημιστικά – πληρωμένα όλα από τη δική μας τσέπη, με παροχές, παροχές, παροχές. Και μετά, η γνωστή ατάκα: «παραλάβαμε καμένη γη». Η οποία όμως, ώ του θαύματος, γίνεται γη της επαγγελίας για τους κουμπάρους, τους κολλητούς, τους γιους και της κόρες των εθνοπατέρων. Για τους υπόλοιπους, στάχτη και μπούρμπερη. Κι ας βλέπουν ότι τα χειροκροτήματα αραιώνουν και οι θεατές αποχωρούν και η κερκίδα αδειάζει και οι κραυγές αποδοκιμασίας πυκνώνουν. Αυτοί εκεί στο ίδιο εμετικό νούμερο: εσείς φταίτε - όχι εσείς – όχι εσείς – όχι εσείς.

 

Το εκλογικό σώμα, πάντα πιο ώριμο από τους ταγούς του, στέλνει μηνύματα. Καταλληλότερος πρωθυπουργός ο Κανένας! Η αποχή στο ύψη! Δεν σας θέλουμε! Ξε-κου-μπι-στεί-τε! Ανταπόκριση; Μηδέν! Κανένα ηχητικό κύμα διαμαρτυρίας δεν μπορεί να δονήσει το απονεκρωμένο χοντρόπετσο τύμπανο του πολιτικού ωτός. Τι θα κάνουμε;

 

Γι’ αυτό είμαστε εδώ. Για να τους σαρώσουμε. Η Ελλάδα της μεταπολιτευτικής Μαφίας πρέπει να ισοπεδωθεί και στη θέση της να χτίσουμε ένα δυτικοευρωπαϊκό κράτος, παραγωγικό και αξιοσέβαστο.

 

Είναι δύσκολο; Πάρα πολύ. Όμως οι συγκυρίες για πρώτη φορά είναι με το μέρος μας. Η Ε.Ε. δεν μπορεί να ανεχθεί άλλο μια κακοφορμισμένη πληγή στο μαλακό της υπογάστριο. Οι απάτες των γαλαζοπράσινων γκάγκστερς έγιναν γνωστές στα πέρατα του κόσμου, τα greek statistics πέρασαν στη διεθνή ορολογία, και ο «λαός», αυτός που τόσα χρόνια κουνούσε τις σημαιούλες και παρακαλούσε για έναν διορισμό, έχει, σε μεγάλο βαθμό, αντιληφθεί την τραγωδία στην οποία οδηγήθηκε.

 

Αν δεν δημιουργηθεί τώρα ένα κίνημα ανθρώπων της παραγωγικής οικονομίας, πότε θα δημιουργηθεί;

 

Πρέπει να αλλάξουν όλα και να αλλάξουν γρήγορα - με δύο κύρια ζητούμενα: τη δικαιοσύνη και την ανάπτυξη. Η δικαιοσύνη είναι το ανοσοποιητικό σύστημα μιας κοινωνίας. Η δική μας πάσχει από AIDS και βρίσκεται χρόνια σε κώμα. Κι επειδή η φύση αντιπαθεί το κενό, τη θέση της κατέλαβε μια θεσμοποιημένη πλέον ανομία σε όλα τα επίπεδα. Της οικονομικής χρεωκοπίας προηγήθηκε η ηθική μας χρεωκοπία. Τι προκάλεσε όμως την ηθική χρεωκοπία; Επιτρέψτε μου να επιμείνω σ΄αυτό γιατί οι λόγοι που οδήγησαν έναν περήφανο λαό σε καταισχύνη δεν είναι μεταφυσικοί.

 

Η ηθική δεν είναι τίποτε άλλο από ένα κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας μιας κοινωνίας με μακροπρόθεσμη προοπτική. Η ανηθικότητα είναι κοντόφθαλμη. Όμως, κάθε άνθρωπος – όπως και κάθε έμβιο όν - έχει στα γονίδιά του έναν βασικό μηχανισμό επιβίωσης που επιδιώκει το μεγαλύτερο αποτέλεσμα με τη μικρότερη δυνατή ενέργεια. Και εδώ - ξανασυναντάμε την έννοια του κράτους – εκμαυλιστή. Το κράτος κόβει και μοιράζει χαρτιά, αυτό βάζει τους όρους του παιχνιδιού.

 

Θες να βρεις μια δουλειά: Ποια διαδικασία έχει μικρότερη κατανάλωση ενέργειας; Να σπουδάζεις, να κάνεις μεταπτυχιακά, να στέλνεις βιογραφικά, να περνάς από interviews, κι όταν προσληφθείς να έχεις κάθε μέρα την αγωνία του στόχου, το άγχος της συνεχούς εκπαίδευσης, του ανταγωνισμού, τον κίνδυνο της απόλυσης ή να πας στον βουλευτή και να του πεις από την οικογένειά μας έχεις 5 ψήφους – μετράμε και τη γιαγιά με το Αλτσχάιμερ – θα με διορίσεις; Προφανώς η δεύτερη! Ούτε συγκρίνεται! Ποια διαδικασία έχει μικρότερη κατανάλωση ενέργειας; Να καλλιεργείς έναν χρόνο τα χωράφια με όλον τον κόπο και τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται ή να κλείνεις 5 μέρες την εθνική στο ύψος της Βιοκαρπέτ με τσίπουρα και μπάρμπεκιου;

 

Ο μετρ της διαστροφής των εννοιών, Πάγκαλος, αν θυμάστε σε μια συζήτηση σε ένα βρετανικό κολέγιο έλεγε «τι νομίζετε ότι γυρνάν οι βουλευτές στα καφενεία λέγοντας ποιος θέλει να τον διορίσω; - είναι οι διεφθαρμένοι πολίτες που πάνε και παρακαλάν τους βουλευτές για έναν διορισμό!» Ναι, αγαπητέ, έτσι είναι. Αλλά γιατί μας κόψατε τη διήγηση στο καλύτερο; Γιατί δεν μας λέτε κι οι βουλευτές τι απαντούν; Το κόβουν μαχαίρι - δεν γίνονται αυτά τα πράγματα! ή συναινούν; Οι βουλευτές σας αυτοί που εποπτεύετε τι απαντούν; Εσείς, προσωπικά, τι απαντούσατε σ’ αυτή την πρόταση στην... μακρά περίοδο προσφοράς σας στον τόπο;

 

Μόλις τώρα, οι πολιτικοί μας αστέρες ανακάλυψαν ότι για όλα έφταιγε το πελατειακό κράτος. Και το λένε με μία φυσικότητα! Τι είναι το πελατειακό κράτος; Ένα είδος πολιτεύματος; Έχουμε δηλαδή Προεδρευόμενη, Προεδρική και Πελατειακή Δημοκρατία; Το πελατειακό κράτος είναι ΚΑΡΑΜΠΙΝΑΤΗ ΚΛΟΠΗ! Παίρνεις μέσω της φορολογίας τα χρήματά μου για να μου προσφέρεις υπηρεσίες κι εσύ τα δίνεις στον κομματικό σου στρατό αγοράζοντας την επανεκλογή σου. Είναι έγκλημα του κοινού ποινικού κώδικα! Αναγνωρίζεις λοιπόν ότι υπήρξε πελατειακό κράτος; Πες μας ονόματα! Ποιοι διόριζαν - ποιους διόριζαν. Και όλοι σας κατευθείαν στο σκαμνί!

 

Η ηθική παρακμή, λοιπόν, την οποία φορτώνουμε στην κοινωνία είναι ακόμα ένα κρατικό υποπροϊόν. Η διάχυση της ανομίας διευκολύνεται από το ότι όλες οι παράνομες ή ανήθικες πράξεις έχουν και ένα ποσοστό δίκιου. Αν μιλήσεις με τον αστυνομικό που χρηματίζεται για να κάνει τα στραβά μάτια στην παρανομία θα σου αραδιάσει ένα κατεβατό επιχειρημάτων: το μισθό πείνας, το κίνδυνο κάθε μέρα για τη ζωή του, τις βρισιές που ακούει από κάθε επαναστάτη του καναπέ, την βεβαιότητα ότι όλοι τα παίρνουν - εγώ θα το παίζω άγιος; Και σε έναν βαθμό έχει δίκιο!

 

Αν μιλήσεις με τον φοροφυγά, με τον αυθαίρετο οικιστή, με τον εργαζόμενο που τα παίρνει μαύρα, με τον εργοδότη του εργαζόμενου που τα δίνει μαύρα, με τον γιατρό που παίρνει το φακελάκι αλλά χειρουργεί 12 ώρες τη μέρα με μισθό μικρότερο από αυτό ενός ελεγκτή του ΟΣΕ, όλοι έχουν και ένα ποσοστό δίκιου.

 

Έτσι όμως δικαιοσύνη δεν μπορεί να υπάρξει. Δεν έχεις πού να στηριχθείς. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε έχουμε τη βεβαιότητα ότι κάποιοι κάπου σχεδιάζουν το επόμενο κύμα λεηλασίας του δημόσιου χρήματος κάποιοι ετοιμάζουν τα ΦΕΚ για να διορίσουν παράνομα στο χρεωκοπημένο δημόσιο τις κουνιάδες τους, τις γυναίκες τους τα παιδιά τους - αυτή τη στιγμή που μιλάμε! Αυτό το πάγιο συναίσθημα – το ότι ζω σε ένα κράτος ανομίας, στο οποίο κάνουν συνέχεια πάρτυ οι κουμπάροι και οι διαπλεκόμενοι και οι καταπατητές κι εγώ είμαι ο ηλίθιος της υπόθεσης - αμβλύνει τις αντιστάσεις μας, τροφοδοτεί με επιχειρήματα την ανομία και μας οδηγεί στην ηθική και στην οικονομική καταρράκωση.

 

Δεν υπάρχει προεκλογική εξαγγελία που να μην περιλαμβάνει την πάταξη της φοροδιαφυγής. Πιστεύει, αλήθεια κανείς ότι αν όλα αυτά τα χρόνια οι φόροι είχαν πληρωθεί μέχρι δεκάρας δεν θα είχαμε πρόβλημα; Θα είχαμε πολύ μεγαλύτερο! Διότι οι υπάλληλοι της βουλής θα ήταν 10.000 και θα έπαιρναν 24 μισθούς, ο Άκης θα είχε αγοράσει και την Ακρόπολη και οι συνδικαληταράδες της ΔΕΗ θα πήγαιναν διακοπές στα Μπόρα – Μπόρα, με την προσωπική τους μασέζ – όλα πληρωμένα από μας.

 

Η φορολογική συνείδηση δημιουργείται όταν ανάμεσα στον πολίτη και στο κράτος υπάρχουν σχέσεις αμοιβαίου σεβασμού και ειλικρίνειας.

 

Η διαφθορά υποθάλπει τη φοροδιαφυγή ώστε να υπάρξει μαύρο χρήμα για τις πληρωμές των επίορκων δημόσιων λειτουργών. Ο φαύλος κύκλος σπάζει μόνον όταν σταματήσει το Κράτος να τον τροφοδοτεί. Όταν μάθει να σέβεται τον μόχθο του πολίτη, όταν αξιοποιεί και το τελευταίο ευρώ που εισπράττει, κι όταν αποδίδει λογαριασμό για το πώς διαχειρίστηκε τα χρήματά μας τότε δικαιούται να πει: Εγώ είμαι εντάξει. Εσύ;

 

Μου έκανε εντύπωση όταν στα τέλη της δεκαετίας του 80 ζούσα στη Γερμανία, το πώς οι Έλληνες μετανάστες ακολουθούσαν με ευλαβική προσήλωση τον κώδικα κυκλοφορίας. Σταματούσαν κόκκαλο στις διαβάσεις των πεζών, δεν κορνάριζαν μόλις άναβε το πράσινο, δεν μπαίναν πρώτοι στην ουρά που περίμενε να στρίψει. Και πώς οι ίδιοι όταν έρχονταν στην Ελλάδα, μόλις περνούσαν τα σύνορα, έκαναν 100 παραβάσεις κάθε χιλιόμετρο. Κι επειδή τότε ήταν η εποχή που έπεσε το τείχος και συνέρρεαν οι Ανατολικογερμανοί αναρρωτιέμαστε πώς οι επί αιώνες πειθαρχημένοι και σκληροτράχηλοι Πρώσσοι, απέκτησαν μέσα σε 40 χρόνια αυτό που θα λέγαμε «νοοτροπία Ελληνάρα»: λούφα, επιχορηγήσεις, επιδόματα, κομπίνες, τα βλέπαν οι Δυτικοί και τραβούσαν τα μαλλιά τους. Απλή ήταν η εξήγηση: Έτσι είχαν μάθει να επιβιώνουν στο διεφθαρμένο και αναξιοκρατικό καθεστώς του Χόνεκερ.

 

Όπως είναι ο χορός έτσι θα χορέψεις. Αν εξαιρέσουμε τις περιπτώσεις των κατ΄επάγγελμα και ειδεχθώς παρανομούντων όλοι είμαστε λίγο - πολύ παράνομοι. Είναι αδύνατον να είσαι νόμιμος στην Ελλάδα. Όμως, δεν έχουμε όλοι την ίδια ευθύνη. Και εδώ δεν μπορώ να μην αναφερθώ ξανά στον μαιτρ της εννοιολογικής διαστροφής. Ι love to hate him που θάλεγε by the way κι ο Κίμωνας – πού να βρίσκεται αυτή η ψυχή με το αιλάινερ μας έλειψε... Φτώχυνε ο πολιτικός μας βίος. Α, ρε Αντρέα τι πρωτοπαλλήκαρα έβγαζες! Ευτυχώς μας έμεινε ο Παναγιωτακόπουλος και η Τόνια Αντωνίου – να παρηγοριέμαστε!

 

Η ιστορική λοιπόν φράση του μαιτρ «Μαζί τα φάγαμε» έχει δύο ψέματα και μια αλήθεια. Πρώτο ψέμα: το «μαζί». Το μαζί υπονοεί συνεργασία, ομοθυμία, συνενοχή. Από μένα δεν υπήρξε. Δεύτερο ψέμα: το μπρουτάλ, αλλά ασορτί με την αισθητική και τον σωματότυπο του πολιτικού ανδρός, ρήμα: τα «φάγαμε». Τα φάγαμε σημαίνει τα διασπαθίσαμε, τα εξανεμίσαμε, τα σπαταλήσαμε. Εγώ δεν το έκανα. Υπάρχει όμως και μια αλήθεια: Όλοι ωφεληθήκαμε. Τα χρήματα της φούσκας του υπερδανεισμού διαχύθηκαν στις τσέπες όλων μας: με μισθούς, συντάξεις, επιδόματα και αμοιβές ελεύθερων επαγγελμάτων πολύ πάνω από την παραγωγικότητα της οικονομίας.

 

Κι εδώ φαίνεται εκτός από την έκταση και η ηθική διάσταση του προβλήματος. Η εξάπλωση της διαφθοράς δημιούργησε απαθείς συνενόχους. Ξέρω ότι ο σαραντάρης που περνάει όλη τη μέρα στο καφενείο μου έχει μια μαϊμουδοαναπηρική αλλά τι να κάνω, να το καταγγείλω; Θα τον χάσω από πελάτη. Και σε ποιον να το καταγγείλω; Στον γιατρό που την υπέγραψε, στον υπάλληλο της νομαρχίας που την ενέκρινε ή στον πολιτικό προϊστάμενο που οργάνωσε το project; Αφού όλοι στο κόλπο είναι. Ρίχνω λοιπόν ένα σιχτίρισμα στο κράτος και συνεχίζω τη ζωή μου. Έτσι, ανάμεσα στον Έλληνα και στη χώρα του ουσιαστικά, εγκαθιδρύθηκε μια σχέση μίσους – που οι δυτικοί δεν μπορούν να κατανοήσουν. Εκεί το κράτος είναι ο θεματοφύλακας των κοινωνικών αξιών και οι λίγες περιπτώσεις εκτροπής από τον κανόνα αντιμετωπίζονται άμεσα και με παραδειγματική σκληρότητα. Παραιτείται ο υπουργός Άμυνας της Βρετανίας, γιατί είχε παρέα τον κουμπάρο του σε επίσημα ταξίδια. Παραιτείται ο Γερμανός υπουργός Άμυνας (γρουσούζικο αυτό το χαρτοφυλάκιο) γιατί η διδακτορική του διατριβή είχε κάποιες παραγράφους copy paste.

 

Για τέτοια ψιλοπράγματα καταστρέφονται πολιτικές καριέρες στις χώρες των «κουτόφραγκων». Εδώ είμαστε έξυπνοι, τη διαφθορά την κουρεύουμε σαν το χρέος κι αυτή – ό,τι μας ενοχλεί, χραπ μια ψαλιδιά, ένα άρθρο 86 στο Σύνταγμα – του Βενιζέλου, να μην ξεχνάμε - και ξανά άσπιλοι και αμώμητοι για καινούργιες ρεμούλες.

 

Μπορεί να αποκατασταθεί αυτή η βαθειά τραυματισμένη σχέση πολίτη - πολιτείας; Πολύ πιο γρήγορα απ’ ό,τι φαντάζεστε. Γιατί η χώρα μας είναι η μάνα μας κι όσο κι αν τσακωνόμαστε με τη μάνα μας θέλουμε να τα ξαναβρούμε να ξαναγαπηθούμε.

 

Γι’ αυτό είμαστε εδώ. Για να ξαναχτίσουμε τη χαμένη μας συλλογικότητα. Για να ξαναενώσουμε τα κομμάτια της συντριμένης μας κοινωνίας. Γιατί αυτό που θέλουμε δεν είναι ένα μακρινό όραμα. Είναι αυτό που θα μπορούσε να ξεκινήσει από σήμερα, αν, στις σωστές θέσεις υπήρχαν οι σωστοί άνθρωποι και εφαρμόζονταν παντού η λογική της σωτηρίας της χώρας κι όχι της πάρτης μου, της παρέας μου και της συντεχνίας μου.

 

Πόσοι είναι αυτοί οι άνθρωποι και πού θα τους βρούμε; Για να κυβερνηθεί η χώρα χρειάζονται 2000 ανώτερα και έμπειρα στελέχη που θα αναλάβουν να προωθήσουν τις μεταρρυθμίσεις. Υπάρχουν στα κόμματα; Με τίποτα! Υπάρχουν στη Δημόσια Διοίκηση; Μη σπεύσετε να απαντήσετε ΌΧΙ. Η άποψή μας είναι ότι υπάρχουν κι είναι πολλοί περισσότεροι. Είναι οι άνθρωποι με σπουδές και ικανότητες που προσλήφθηκαν μέσω ΑΣΕΠ, είναι οι απόφοιτοι της Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, είναι αυτοί που ενώ πηγαίνετε σε μια Υπηρεσία και βάζετε τις φωνές για τον παραλογισμό της γραφειοκρατίας, έρχονται και σας λένε χαμηλόφωνα «ελάτε να σας εξυπηρετήσω εγώ». Είναι ακόμα όσοι διακρίνονται στο εξωτερικό αλλά θάβονται στο εσωτερικό. Ποιος ξέρει για παράδειγμα, πως το φετινό Διεθνές Βραβείο για τη Δημόσια Διοίκηση που απονέμεται κάθε χρόνο από την Αμερικανική Ένωση Δημόσιας Διοίκησης θα πάει σε ελληνικά χέρια - του καθηγητή της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, Παναγιώτη Καρκατσούλη;

 

Οι άξιοι της Δημόσιας Διοίκησης όσοι δεν δέχονται να σηκώνουν το άχθος και το άγος των «κοπριτών», και οραματίζονται ένα κράτος αξιοκρατίας και προόδου στην υπηρεσία της ανάπτυξης, είναι κι αυτοί μαζί μας – από τα πιο ένθερμα μέλη της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ. Άλλωστε τι σημαίνει Δημιουργώ; Παράγω έργο για το Δήμο. Φτιάχνω πράγματα για τους άλλους και για την κοινή μας ζωή.

 

Είμαστε γεμάτοι από όρεξη δημιουργίας. Έχουμε ιδέες, γνώσεις, εμπειρία. Εκατομμύρια Έλληνες έχουμε αυτές τις ικανότητες. Αλλά είμαστε εδώ ακίνητοι και περιμένουμε την ανάπτυξη, σαν να περιμένουμε τον Γκοντό. Θα ερχόταν λέει το ’12 μετά το ’13, τώρα μιλάν για το ’14. Όσο πλησιάζουμε, τόσο αυτή απομακρύνεται – είναι μια ανάπτυξη - αντικατοπτρισμός. Κι είναι απόλυτα φυσικό. Εδώ και 35 χρόνια, στην πραγματικότητα, έχουμε ύφεση. Αυτό που ονόμαζαν οι στατιστικές ανάπτυξη ήταν μια τεχνητή διόγκωση - μια φούσκα της οικονομίας που προέρχονταν από τα δανεικά. Όχι από αύξηση της παραγωγής, ούτε των εξαγωγών.

 

Πότε θα έρθει λοιπόν η ανάπτυξη; Με το υπάρχον καθεστώς, ΠΟΤΕ! Με τις προτάσεις που διατυπώνονται από τη ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, αλλά και από άλλες σοβαρές ομάδες πολιτικού προβληματισμού, αύριο. Τα σενάρια από δω και μπρος είναι δύο: το πρώτο είναι το δύσκολο. Το δεύτερο είναι το εφιαλτικό. Όλες οι συζητήσεις για το τι θα συμβεί στο μέλλον είναι χωρίς κανένα νόημα αν διατηρηθεί αυτό το κράτος - βαμπίρ. Η παραγωγική μηχανή της χώρας εδώ και 35 χρόνια χάνει συνεχώς ιπποδύναμη. Τώρα κατάκοπη και ασθμαίνουσα μόλις και μετά βίας φέρνει μερικές στροφές. Με το σημερινό μοντέλο δεν υπάρχει μέλλον – κανένα! Το δύσκολο σενάριο – που στο χέρι μας είναι να το κάνουμε λιγότερο δύσκολο - είναι να αποδεχθούμε το αυτονόητο: ο πλούτος δεν πέφτει από τον ουρανό επειδή τον έλκουν σαν αλεξικέραυνα οι υψωμένες γροθιές και τα πανώ. Ούτε όταν χύνεται αίμα. Μόνο όταν χύνεται ιδρώτας, σε ένα περιβάλλον που ανταμείβει τον ιδρώτα.

 

Είναι εύκολο να ξαναπάρει μπροστά η παραγωγική μας μηχανή; Όσο δεν φαντάζεστε! Αρκεί για πρώτη φορά στην πολιτική μας ιστορία να σκεφτούμε απλά. Όσα κράτη πέτυχαν - κι ανάμεσά τους η Τουρκία του Ερντογάν - το ίδιο πράγμα εφάρμοσαν: Ένα οικονομικό περιβάλλον με ταχύτητα, απλότητα, διαφάνεια, σταθερότητα. Δεν πα’ να κυνηγάμε επενδυτές στο Ντουμπάι στην Κίνα ή στην Ανταρκτική! Δεν υπάρχει περίπτωση να πατήσουν! Δεν γεννάν οι σολομοί σε βούρκο! Καθάρισε το ποτάμι σου και θα έρθουν μόνοι τους – κοπάδια! Δύο χρόνια τώρα έχουμε πληρώσει ένα σκασμό λεφτά σε ταξίδια αρμοδίων και αναρμοδίων για την προσέλκυση επενδυτών την ίδια στιγμή που η φορολογική νομοθεσία αλλάζει κάθε 5 μέρες και δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει. Είμαστε με τα καλά μας; Υπάρχει άνθρωπος με στοιχειώδη νοημοσύνη που θα ’ρθεί να πετάξει την περιουσία του σ’ αυτή τη μαύρη τρύπα της αναποτελεσματικότητας και της διαφθοράς;

 

Κι όχι μόνο οι ξένοι. Και οι Έλληνες. Ο Έλληνας έχει μέσα του το μικρόβιο του επιχειρείν. Κι αν θέλουμε να χτίσουμε έναν δυνατό παραγωγικό μηχανισμό, πρώτα στους εαυτούς μας πρέπει να στηριχθούμε, στην μικρομεσαία, καινοτόμα, ελληνική παραγωγική μονάδα. Μπορεί όμως κανένας μας να είναι παραγωγικός σ’ αυτό το κολαστήριο;

 

Γι΄αυτό είμαστε εδώ. Γιατί πιστεύουμε ότι η δημιουργικότητα του Έλληνα έχει τόσο βάναυσα συμπιεστεί που αν την αφήσεις ελεύθερη θα τιναχτεί σαν ελατήριο. Ζούμε στην ωραιότερη χώρα της Ευρώπης. Έχουμε με τη σέσουλα όσα οι άλλοι έχουν με το σταγονόμετρο. Έχουμε ήλιο, θάλασσα, αέρα, ακρογιαλιές, ορυκτό πλούτο, βιοποικιλότητα, χλωρίδα με βότανα που δεν ευδοκιμούν πουθενά αλλού, κρασί, λάδι, φρούτα, πολιτισμό, ιστορία, επιχειρηματίες και επιστήμονες με παγκόσμια αναγνώριση, εξωστρεφείς εταιρείες που κατακτούν τις αγορές του κόσμου, περήφανη ναυτιλία. Έχουμε πολλά να προσφέρουμε – ή να πουλήσουμε, αν προτιμάτε - στον κόσμο. Και πάνω απ’ όλα την ελληνικότητά μας. Όχι όμως τη μίζερη κοσμοφοβική εθνικοφροσύνη, που σαν τσολιάς σε επαρχιακή παρέλαση μηρυκάζει ένα παρελθόν που δεν το κατανοεί άρα δεν το δικαιούται, αλλά αυτή τη σπάνια ισορροπία ανάμεσα στον ορθολογισμό και τη φαντασία, στο πρακτικό μυαλό και την ποίηση, στη δράση και το ονειροπόλημα. Με λογισμό και με όνειρο. Έτσι θα πορευτούμε.

 

Το ποιος είναι ο Έλληνας σ’ αυτόν τον κόσμο το περιέγραψε με δυο λέξεις ο ποιητής στους πρώτους στίχους της Οδύσσειας. Αφού επικαλείται την έμπνευση της μούσας για να εξιστορήσει τη ζωή του πολύτροπου Οδυσσέα, μας δίνει το απόσταγμα αυτής της περιπλάνησης: «πολλών δ’ ανθρώπων είδεν άστεα και νόον έγνω». Είδε πολιτείες ανθρώπων και κατάλαβε τη νοοτροπία τους. Αυτό είναι το ελληνικό πνεύμα. Για να κατανοήσεις τη σκέψη του άλλου πρέπει να μη φοβηθείς την οπτική του γωνία, αλλά να σκεφτείς πώς αυτή μπορεί να πλουτίσει τη δική σου αντίληψη. Ποια ήταν η τελευταία φορά που αυτό το πνεύμα το συναντήσατε στον πολιτικό βίο;

 

Γι΄αυτό είμαστε εδώ. Γιατί να αποδείξουμε ότι το γνήσιο ελληνικό πνεύμα δεν χάθηκε ποτέ από αυτόν τον τόπο. Ξέρουμε ότι διαφορές απόψεων θα έχουμε πάντα. Αλλά ξέρουμε να συζητάμε, να καταλήγουμε σε συμπέρασμα, ξέρουμε να αξιολογούμε, ξέρουμε τι δεν ξέρουμε και που θα ψάξουμε να το βρούμε - αυτά τα στοιχειώδη, ξανά τα αυτονόητα - που δεν έμαθε ποτέ το πολιτικό μας σύστημα. Σ΄αυτή την προσπάθεια δεν περισσεύει κανένας, ακόμα, κι όσοι είχαν στο παρελθόν παγιδευθεί στα κομματικά γρανάζια. Όσοι θέλουμε να ζούμε σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό, πολιτισμένο, παραγωγικό κράτος έχουμε θέση στη ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ!

 

Δεν είμαστε ένα ακόμα think tank. Είμαστε μια πολιτική κίνηση που σκοπό έχει να εξελιχθεί γρήγορα σε πολιτικό φορέα – όπως βλέπετε αποφεύγω επίμονα τη λέξη κόμμα – μου φέρνει αναγούλα, που θα πάρει μέρος στις επόμενες εκλογές για να τελειώνουμε μια και καλή με το Τέρας της κομματοκρατίας. Από αυτήν εδώ την αίθουσα, στο χέρι μας είναι, η «άλλη» Ελλάδα να μην μείνει ακόμα μια φορά ευσεβής πόθος αλλά να τη δημιουργήσουμε, να τη ζήσουμε και να κάνει ξανά περήφανους κι εμάς και τις επόμενες γενιές!

 

http://www.capital.gr/news.asp?id=1311267

[contanti 1]

Σαν προοιμιο αναφερω οτι δεν τους ξερω, δεν εχω καν τη δυνατοτητα να τους ψηφισω, απλα μ'αρεσουν αυτα που λενε.

 

Και ερωτω:

 

Ποσο πιο λαμογια, απατεωνες η ανικανοι μπορει να ειναι απο τους τωρινους 300?

 

Παραθετω:

 

 

 

http://www.capital.gr/news.asp?id=1311267

 

 

Το διαβαζα το μεσημερι.Μου αρεσε επισης.

 

Οπως και το παρακατω:

 

Χειρότερο απ’ το βλέμμα ενός δαρμένου σκύλου είναι το βλέμμα ενός ανθρώπου σαν δαρμένου σκύλου. Το βλέμμα του φόβου που δεν τον φιλτράρει η λογική, που δεν τον αναιρεί καμιά ελπίδα. Δεν υπάρχει χειρότερος φόβος απ’ τον αόριστο φόβο. Δεν ξέρεις τι πρέπει να φοβάσαι και καταλήγεις να φοβάσαι τα πάντα. Λίγο πριν απ’ το τέλος, φοβάσαι τον φόβο σου και καταλήγεις να φοβάσαι τον εαυτό σου.

 

Η συντριβή του συστήματος και το τέλος του διεστραμμένου «εγώ»

 

Γέμισαν οι δρόμοι τέτοια βλέμματα. Άνθρωποι που δεν ξέρουν τι πρέπει να φοβούνται, σαν τα σκυλιά που περιμένουν το χτύπημα. Πού πάμε; Τι θα μας συμβεί; Κανένας δεν μπορεί ν’ απαντήσει αλλά και κανένας δεν θέλει. Τι κακό θα συμβεί; Θα χάσουμε τη δουλειά μας, το σπίτι; Θ’ αναγκαστούμε να ζήσουμε με λιγότερα; Η τηλεόραση 52 ιντσών δεν θα προσφέρει καμιά απόλαυση; Θ’ αναγκαστούμε να ψάχνουμε στα σκουπίδια; Θα είμαστε υποχρεωμένοι να πίνουμε ρετσίνα με τον γείτονα που δεν γνωρίζουμε κάν, όπως σ’ εκείνες τις ταινίες με τον Ρίζο και τη Βλαχοπούλου; Υπάρχει περίπτωση να χτυπήσει η πόρτα και να είναι ο διπλανός που ζητάει ένα λεμόνι; Ποιο απ’ όλα είναι το δικό μας σενάριο;

 

Δεν είμαι σίγουρος πως η πτώχευση είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτό που θα πτωχεύσει. Η Παιδεία των προσωπικών Πανεπιστημίων και της κομματικής συναλλαγής; Οι Εφορίες της διαφθοράς; Τα Νοσοκομεία με το φακελάκι; Μήπως θα συντριβεί το πολιτικό μας σύστημα, αυτή η μεγάλη αποθήκη με ψεύτες, φαφλατάδες και ανεπάγγελτους; Θ’ αναγκαστεί ο Δημήτρης Ρέππας να γίνει οδοντογιατρός, ο Καραμανλής δικηγόρος και ο Βενιζέλος αδύνατος; Ποιά, αλήθεια, είναι η μεγάλη καταστροφή που φοβόμαστε;

 

Υπάρχουν πολλά που θα χάσουμε, αλλά δεν ξέρω αν είναι αυτά που δικαιούμαστε και πολύ περισσότερο αυτά που χρειαζόμαστε. Στη γειτονιά μου θα κλείσουν τα 7 καταστήματα μανικιούρ-πεντικιούρ και τα 6 κομμωτήρια και θα μείνει μόνον ο ένας φούρνος που θα πουλάει είδος ανάγκης: ψωμί. Οι κυρίες θα πάψουν να ισορροπούν επικίνδυνα πάνω σε αφόρετες γόβες και τεχνητές επιθυμίες. Οι τράπεζες δεν θα έχουν διακοποδάνεια. Ο Ρέμος δεν θα βρίσκει κανέναν να του ρίξει δυο γαρύφαλλα. Η Φιλιππινέζα δεν θ’ αναθρέφει πια τα παιδιά. Οι σύγχρονες μανάδες ίσως δεν θ’ αναφωνούν «δεν αντέχω», γιατί θ’ ανακαλύψουν τη σημασία και της λέξης και της αντοχής. Τα παιδιά μας, όταν βγάζουν με 10 το Λύκειο, θα πηγαίνουν σε κάποια τεχνική σχολή και όχι στο ιδιωτικό Πανεπιστήμιο του Λονδίνου που αναλαμβάνει να βαφτίσει τους κατιμάδες επιστήμονες με το αζημίωτο.

 

Ίσως χρησιμοποιούμε το κινητό τηλέφωνο όπως σε όλη την Ευρώπη, για να επικοινωνούμε και όχι για να εξευτελιζόμαστε. Το «ουάου» θα πάψει να είναι το υποκατάστατο του οργασμού στις κουβέντες που ψάχνουν την επιβεβαίωση της ανοησίας. Μπορεί να ψάξουμε περισσότερο τον πραγματικό οργασμό, μαζί με τους κανονικούς ανθρώπους που θα μας κάνουν να τους εκτιμάμε. Θ’ αρχίσουμε να αξιολογούμε ποιος είναι ικανός και χρήσιμος και όχι αναγνωρίσιμος.Οι μανάδες δεν θα ζητάνε αυτόγραφο από την Τζούλια για τις κόρες τους.

 

Πιο πολύ, νομίζω, θα καταστρέψουμε με τα χέρια μας εκείνο το διεστραμμένο «εγώ» που επιμένει να μας αξιολογεί και να μας συγκρίνει με βάση τις πισίνες, τη μάρκα του αυτοκινήτου και τις κακόγουστες καρό ταπετσαρίες που φοράμε επειδή γράφουν Burberry. Μπορεί να μη θέλουμε πια να γίνουμε πλούσιοι, αλλά ουσιαστικοί. Μπορεί ίσως και ν’ αγαπηθούμε περισσότερο, ανακαλύπτοντας τη συλλογικότητα και το ενδιαφέρον για μια ζωή που είναι κοινή. Οι επιπόλαιοι θα ξαναγίνουν επιπόλαιοι και δεν θα είναι πια τρέντι.

 

Οι αγρότες θα επιστρέψουν στα χωράφια. Και οι Ουκρανές, που έτρωγαν τις ψεύτικες επιδοτήσεις, στα σπίτια τους. Στα καφενεία των χωριών θα συζητάνε ξανά ποιο παιδί πρόκοψε και όχι ποιο πήγε σε ριάλιτι. Οι DJs, οι image makers, οι κουρείς σκύλων, ίσως χρειαστεί να βρουν μια άλλη δουλειά.

 

Το σύστημα της αξιολόγησής μας θ’ αλλάξει και ίσως απαιτήσουμε πραγματικά να τιμωρηθούν αυτοί που τα έφαγαν. Παρουσία μας, πάντα. Ίσως δεν ξαναψηφίσουμε εκείνους που μας έφεραν σε αυτήν τη θέση. Και ίσως καταλάβουμε πως τα κοράκια του εξτρεμιστικού καπιταλισμού, που φαίνονταν καναρίνια μέσα από τα κουστούμια και τις τηλεοράσεις, ήταν αυτοί που μας εξαπάτησαν την ώρα που ζαλιζόμασταν με Johnnie Black. Ίσως ψάξουμε για μια πιο δίκαιη ζωή, χωρίς να μετράμε την απόδοση δίκιου με τη σύγκριση τραπεζικών λογαριασμών.

 

Μπορεί ξαφνικά οι καλλιτέχνες ν’ αρχίσουν να παράγουν κι αυτοί, πατώντας σε αυτό που είναι ζωή και όχι στις κρατικές επιδοτήσεις, σαν να πουλάνε βαμβάκι, και στις δημόσιες σχέσεις.

Δεν είμαι σίγουρος πως όλα αυτά είναι κακά. Ναι, θα υπάρξουν χιλιάδες άνεργοι. Θα χτυπηθεί το Δημόσιο. Αυτό που βρίζουμε όλοι πως είναι αντιπαραγωγικό, μας ταλαιπωρεί και δεν μας εξυπηρετεί. Θ’ απολυθούν κάποιοι απ’ αυτούς που μπήκαν με ρουσφέτι, γλύψιμο, αναξιοπρέπεια. Τα επαρχιακά μουσεία της χώρας δεν θα έχουν δέκα κηπουρούς, θα καταργηθούν οι «Οργανισμοί Αναξιοπαθούντων Κορασίδων» και οι «Πολιτιστικοί σύλλογοι για τη σουρεαλιστική προσέγγιση της ζωής του Λάμπρου Κατσώνη». Οι ανύπαντρες κόρες αξιωματικών δεν θα παίρνουν επίδομα. Και όσες απ’ αυτές είναι επώνυμες δεν θα είναι «κατά του γάμου από άποψη», για να παίρνουν το επίδομα.

 

Φοβάμαι, όπως όλοι. Αλλά θέλω και να συντριβεί ένα σύστημα που αναπαράγει τη σαπίλα.

Που βαφτίζει Δημοκρατία τον διεφθαρμένο του εαυτό, Δικαιοσύνη την ατιμωρησία του κι ευτυχία την κενότητα και τον ευδαιμονισμό.

 

Φοβάμαι. Γι’ αυτό θέλω να τελειώνουμε.

 

Κώστας Βαξεβάνης

 

 

http://tvxs.gr/news/apopseis/i-xameni-timi...kosta-baksebani

Edited October 25, 2011 by contanti

[panpanou 335]

Υπάρχουν πολλά που θα χάσουμε, αλλά δεν ξέρω αν είναι αυτά που δικαιούμαστε και πολύ περισσότερο αυτά που χρειαζόμαστε. Στη γειτονιά μου θα κλείσουν τα 7 καταστήματα μανικιούρ-πεντικιούρ και τα 6 κομμωτήρια και θα μείνει μόνον ο ένας φούρνος που θα πουλάει είδος ανάγκης: ψωμί. Οι κυρίες θα πάψουν να ισορροπούν επικίνδυνα πάνω σε αφόρετες γόβες και τεχνητές επιθυμίες. Οι τράπεζες δεν θα έχουν διακοποδάνεια. Ο Ρέμος δεν θα βρίσκει κανέναν να του ρίξει δυο γαρύφαλλα. Η Φιλιππινέζα δεν θ’ αναθρέφει πια τα παιδιά. Οι σύγχρονες μανάδες ίσως δεν θ’ αναφωνούν «δεν αντέχω», γιατί θ’ ανακαλύψουν τη σημασία και της λέξης και της αντοχής. Τα παιδιά μας, όταν βγάζουν με 10 το Λύκειο, θα πηγαίνουν σε κάποια τεχνική σχολή και όχι στο ιδιωτικό Πανεπιστήμιο του Λονδίνου που αναλαμβάνει να βαφτίσει τους κατιμάδες επιστήμονες με το αζημίωτο.

 

ναι καλά ...

μ' αυτό το πλευρό να κοιμάται κι ο Βαξεβάνης ....

 

 

 

 

«Ελα (τρόικα) να μας τελειώσεις» - 17 Σεπτεμβρίου 2011

 

Του Kωνσταντινου Zουλα / zoulas@kathimerini. gr

 

 

Εχοντας 3-4 χρόνια να βρεθώ σε αυτό που ονομάζεται «μπουζούκια», η πρόσκληση φίλου για «μια βραδιά στον Ρέμο», το προηγούμενο Σάββατο, μού φάνηκε ελκυστική. Θα ικανοποιούσε, άλλωστε, και την περιέργειά μου να δω πώς έχουν μετεξελιχθεί τα «πολιτιστικά κέντρα» της Θεσσαλονίκης, όπως τα είχε αποκαλέσει ο Ευ. Γιαννόπουλος.

 

Η βραδιά, όμως, απεδείχθη σοκαριστική. Γιατί ενώ η χώρα καταρρέει είχα την ψευδαίσθηση, ο αφελής, ότι κάτι θα είχε αλλάξει και στα μπουζούκια. Ε, λοιπόν, τα λουλούδια που εκτοξεύθηκαν στα πόδια του τραγουδιστή σχημάτισαν -και δεν υπερβάλλω- ένα λόφο ύψους μισού μέτρου απ’ άκρη σ’ άκρη της πίστας. Για την ακρίβεια, τον λόφο σχημάτισαν κάτι παραλληλόγραμμα φελιζόλ στα οποία τοποθετούνται πλέον τα ημιμαραμένα γαρίφαλα. Οσο δε το κέφι μεγάλωνε, οι λουλουδούδες έκαναν κάτι που πρώτη φορά αντίκρισα. Σχηματίζοντας ουρά από την κουζίνα ώς τα πρώτα τραπέζια, έδιναν ταχύτατα η μία στην άλλη τα φελιζόλ -σαν γραμμή παραγωγής- για να μη χάνεται λεπτό εκτόξευσης από τους μερακλωμένους θαμώνες. Ενας πιτσιρικάς 22-23 ετών μπροστά μου θα πέταξε και 100 τέτοιες ντουζίνες. Και μάλιστα έχασε τη λουλουδοβεντέτα από τους απέναντι μεσήλικες, ενώ ο τραγουδιστής διασκέδαζε την αδυναμία του να περπατήσει από τα χιλιάδες φελιζόλ, σχολιάζοντας ότι «αυτά είναι τα πραγματικά οδοφράγματα»...

 

Η αρχική μου έκπληξη μετεβλήθη γρήγορα σε αηδία. Κάθε ντάνα φελιζόλ κόστιζε, λέει, 40 ευρώ, αλλά «σου κάνουν καλύτερη τιμή αν πετάξεις πολλές». Ποιοι είναι αυτοί που ακόμη και σε αυτήν τη συγκυρία πετούν κυριολεκτικώς τα λεφτά τους σε δημόσια θέα, αναρωτήθηκα. Τι δουλειά κάνουν, τι δηλώνουν ότι κερδίζουν και πώς δεν ντρέπονται, ακόμη και τώρα, να επιδεικνύουν τον «πλούτο» τους; Εχει μπει ποτέ εδώ μέσα το ΣΔΟΕ, κόβεται καμιά απόδειξη;

 

Εφυγα με τη θλιβερή σκέψη ότι πιθανώς αξίζουμε τελικά αυτό που περνάμε. «Καρδιά μου μην ανησυχείς» τραγουδούσε ο Αντώνης, όταν έφευγα, αλλά εμένα έκτοτε με στοιχειώνει ο εξής εφιάλτης: Βλέπω την κ. Μέρκελ να εισβάλλει έξαλλη στο μαγαζί, να κλείνει τον γενικό του ρεύματος και αυτούς τους κρετίνους να εξακολουθούν να τραγουδούν μεθυσμένοι το «Μα δεν τελειώσαμε»...

 

link

 

 

 

 

 

 

YouTube Video ->

Edited October 25, 2011 by panpanou

[MakisM 3,965]

Θ’ αναγκαστεί ο Δημήτρης Ρέππας να γίνει οδοντογιατρός, ο Καραμανλής δικηγόρος και ο Βενιζέλος αδύνατος; Ποιά, αλήθεια, είναι η μεγάλη καταστροφή που φοβόμαστε;

 

To τελευταιο προφανως (ο Βενιζελος αδυνατος...) ειναι κοσμογονια! Αρμαγεδδων!!!...

[panpanou 335]

YouTube Video ->Original Video

[over-poulover 7,010]

...Ρίχτο Ηλία....

....Ηλία, Ρίχτο.....

 

φοβερές ατάκες έχει όλο το φιλμάκι

αλλά αυτή είναι η κορυφαία....

 

 

...Δε μου λες...συνολικά, έτσι όπως το βλέπω το μαγαζί, πόσο κοστίζει...

...Δίνω τώρα αμέσως 30 για να τ' αγοράσω...

...Τι να το κάνεις Μάκη μου...να το δουλέψεις...?

...Όχι ρε, άκου να το δουλέψω...ΝΑ ΤΟ ΣΠΑΣΩ ΘΕΛΩ....

...Και το καινούριο δικό σου μεγάλε....

....Να' χουμε να γκρεμίζουμε....

 

Όποιος δεν έχει δει αυτό το αριστούργημα του Βούλγαρη...πραγματικά χάνει.

Edited October 26, 2011 by over-poulover

[contanti 1]

Σαν προοιμιο αναφερω οτι δεν τους ξερω, δεν εχω καν τη δυνατοτητα να τους ψηφισω, απλα μ'αρεσουν αυτα που λενε.

 

Και ερωτω:

 

Ποσο πιο λαμογια, απατεωνες η ανικανοι μπορει να ειναι απο τους τωρινους 300?

 

Παραθετω:

 

 

 

http://www.capital.gr/news.asp?id=1311267

 

 

Δεν τους κανω διαφημιση,απλα το βρηκα στο i-net.Προς το τελος της ομιλιας του,στο 26:36 λεει ποιος ειναι ο Θανος Τζημερος.

 

YouTube Video ->

[ΜΙΚ 17,605]

Μα τι καλή που είναι αυτή η κυριούλα. Μας χάρισε 100 δις ευρώ.

 

Και αυτός ο μαυρούκος πόσο μας αγαπάει όλο να σωθούμε λέει.

 

Τι όμορφος κόσμος

 

Τι είπες? Δεν έκοψε ούτε ένα ευρώ το ΔΝΤ και η Ευρωπαική Ένωση? Μόνο οι τράπεζες έκοψαν? Αποκλείεται αφού μας αγαπάνε ο μαυρούκος και η κυριούλα

 

Αν μπορεί κάποιος να διευκρινήσει κάποιος αν τόλμησε Έλληνας να βάλει την υπογραφή του στην απόσυρση της Ελλάδας από διεκδικήσεις από τους Γερμανούς από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και αν τόλμησε Ελληνας να υπογράψει ότι τα δάνειά μας δεν θα δικάζονται σε Ελληνικά δικαστήρια αλλά σε ξένα.

[fotski 19]

Μα τι καλή που είναι αυτή η κυριούλα. Μας χάρισε 100 δις ευρώ.

 

εεεεε ξέρεις εεεεε μας ξαναδάνεισε 100.000.000.000

 

Και αυτός ο μαυρούκος πόσο μας αγαπάει όλο να σωθούμε λέει.

 

Τι όμορφος κόσμος

 

...το πρωί; 80

 

 

‎"....τα νέα που σας έφερα σας χάιδεψαν τα αυτιά, μα απέχουνε πολύ απ' την αλήθεια...."

 

αφιερωμένο σε τροϊκανούς, πασόκους, νδαδες, ρηγαίους και κομμουνιστές, ψευτοκομμουνιστές και ανάρχες, πρώην και επόμενους, ανώνυμους και επώνυμους και γενικώς

 

YouTube Video ->

[Turms 2,693]

<div style="display:table;">

<div style="background:#B7E5CE;border:1px dotted #000;border-bottom:0;border-left:4px solid #429E6F;color:#000;font-weight:bold;font-size:10px;margin: 8px auto 0 auto;padding:3px;"> YouTube Video ->

Original Video

<div style="color:#000;background:#FAFCFE;border:1px dotted #000;border-left:4px solid #429E6F;border-top:0;padding:4px; margin: 0 auto 8px auto;">

<object width="600" height="338"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/watch?v=Hx0svccdWSI"></param><param name=""wmode"" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/watch?v=Hx0svccdWSI" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="600" height="338"></embed></object>

</div>

</div></div>

 

εισαι ΘΕΟΣ

εφαγα ενα κολημα, το ελεγα στην γυναικα μου και προσπαθουσα να θυμηθω εδω και μερες ποιο ηταν αυτο το εργο....χαχα

[AggelosP 7]

Μέγεθος...διάρκεια...επιμήκυνση.

Ήταν φανερό πως η χθεσινή σύνοδος δεν θα ασχολούνταν με το χρέος....

 

url="http://imageshack.us/photo/my-images/696/30237610150337927294147.jpg/"][/url]</noscript>

Edited October 27, 2011 by AggelosP

[panpanou 335]

παιδιά ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙΤΕ ΤΩΡΑ, πριν μας τη πέσουν οι ΚΑΚΟΙ Γερμανοί ....

 

YouTube Video ->Original Video

Edited October 27, 2011 by panpanou

[fotski 19]

εγώ λέω να αλλαξοπιστήσουμε πριν μας την πέσουν οι κομμουνιστές

[Χρήστος Λάππας 25,401]

Μέσα από τον σπασμένο καθρέφτη

 

Tου Νικου Κωνστανταρα

 

Οι συγκλονιστικές σκηνές που παρακολουθήσαμε στο Σύνταγμα την Πέμπτη, με νεαρούς Ελληνες να προσπαθούν να πολτοποιήσουν και να κάψουν συμπατριώτες τους, απέδειξαν με τον πιο τραγικό τρόπο πόσο έχουν υπονομευθεί οι θεσμοί και πόσο πίσω κινδυνεύουμε να βρεθούμε ως κοινωνία. Βλέποντας πολίτες να συγκρούονται μεταξύ τους –κορμιά να πέφτουν κάτω από τους χτύπους και τις κλωτσιές του αντίπαλου σμήνους, φονικά μάρμαρα και βόμβες μολότοφ να πέφτουν μέσα στο πλήθος– διαπιστώσαμε για άλλη μια φορά ότι η απαξίωση των θεσμών είναι σημαντικός παράγοντας που οδήγησε στη σημερινή ήττα, και μέσα στο χάος η μόνη ελπίδα που προβάλλει είναι η επιστροφή στους θεσμούς και η ενίσχυσή τους.

 

Οπου κοιτάξουμε διαπιστώνουμε την απουσία κρατικών δομών και θεσμών. Η απουσία της αστυνομίας από τη μάχη μεταξύ ομάδων πολιτών την Πέμπτη έδειξε πόσο κρίσιμη είναι η παρουσία ειδικά εκπαιδευμένων ανδρών για τη διαχείριση διαδηλώσεων· τα σκουπίδια στους δρόμους αναδεικνύουν τις ευθύνες της τοπικής αυτοδιοίκησης· οι κινητοποιήσεις των δικαστικών λειτουργών υπογραμμίζουν την ολιγωρία των προηγούμενων χρόνων, όπου εδραιώθηκε η αίσθηση της επιλεκτικής δικαιοσύνης. Παντού υπάρχουν οι αποδείξεις ότι απλώς ζούσαμε με την εντύπωση της ευνομούμενης κοινωνίας, ενώ η διαφθορά, η ευνοιοκρατία και η αδιαφορία είχαν ως αποτέλεσμα να συγχέουμε τη δημοκρατία με την ασυδοσία και τη διεκδίκηση προνομίων με τον παρασιτισμό εις βάρος της υπόλοιπης κοινωνίας.

 

Για να αλλάξει η κατάσταση πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία. Στην αρχή της κρίσης, πολλοί ήλπιζαν ότι η νέα, γενικευμένη, ανέχεια και η ανασφάλεια θα μας έφερναν πιο κοντά, ότι θα υπήρχε επιτέλους συμφιλίωση ανάμεσα στις διάφορες κοινωνικές ομάδες. Δυστυχώς, χειροτέρεψαν οι τριβές σε όλα τα επίπεδα – από την εμπάθεια της πολιτικής αντιπαράθεσης έως την εκδικητικότητα του υπαλλήλου του ΙΚΑ εναντίον του απροστάτευτου συνταξιούχου. Η κοινή μοίρα δεν μας ένωσε (ακόμη). Ισως το πετύχει η τρομακτική οπισθοδρόμηση που φαίνεται αναπόφευκτη – όχι μόνο λόγω χαμένων κατακτήσεων αλλά και επειδή βρίσκουμε απατηλή παρηγοριά στο παρελθόν, στην οργισμένη αποστροφή από το σήμερα και το αύριο.

 

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος λέει ότι τα εισοδήματά μας θα επιστρέψουν στα επίπεδα του 2004. Αισιόδοξο ακούγεται: σαν κοινωνία, κινδυνεύουμε να παγιδευτούμε στα χρόνια που επηρέασαν όσο τίποτα άλλο την εποχή μας – το 1973 και το 1974. Στα κατειλημμένα σχολεία και υπουργεία, στις αμέτρητες πλέον εκδηλώσεις ανυπακοής και ανομίας, στο Διαδίκτυο και σε πλατείες, βλέπουμε ανθρώπους να αναπαριστούν τακτικές που χρησιμοποιήθηκαν εναντίον της χούντας. Σαν να θέλουμε να ξαναζήσουμε μια εποχή που έχουμε εξιδανικεύσει.

 

Ο ιδρυτικός μύθος της Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας (σύμφωνα με τον οποίο φοιτητές, εργάτες και διανοούμενοι συσπειρώθηκαν για να ρίξουν την ακροδεξιά, «ξενόφερτη», χούντα) είναι πολύ ωραίος για να μην προσπαθούμε να τον μιμηθούμε, έστω και αν ο σημερινός στόχος της οργής είναι μια εκλεγμένη κυβέρνηση. Ισως είναι μοιραίο να ζήσουμε αυτές τις υπερβολές, μιας και –37 χρόνια μετά την πτώση της δικτατορίας– η κοινωνία μας δεν κατάφερε να προσαρμοστεί στον νέο κόσμο, να δημιουργήσει λειτουργικές δομές και πιο δημοκρατικές συμπεριφορές από το να προσπαθεί ο καθένας να επιβληθεί στον άλλον. Ανεχθήκαμε τις παρανομίες των άλλων ως άλλοθι για τις δικές μας (πραγματικές ή φαντασιακές), έως ότου δεν γνωρίζαμε πού φτάνει η δική μας εξουσία και αυτή των θεσμών.

 

Μέσα σε αυτό το κλίμα αναπτύχθηκαν οι επιθετικές συμπεριφορές των κάθε λογής «κουκουλοφόρων» και η απατηλή αίσθηση παντοδυναμίας που έχει κάθε οργανωμένη ομάδα όταν διεκδικεί, όταν πιστεύει ότι περιφρουρεί τον εαυτό της. Ολοι «εκπαιδευτήκαμε» πολεμώντας ένα ανύπαρκτο κράτος, και τώρα διαπιστώνουμε ότι είμαστε απλώς μικρές μονάδες σε ένα κατακερματισμένο κέλυφος, το οποίο για δεκαετίες υπονομεύαμε αλλά σήμερα το έχουμε ανάγκη. Συγκρουόμασταν, σίγουροι ότι θα κερδίσουμε. Τώρα ζούμε με την ήττα. Νάρκισσοι που κοιτάζουν τον εαυτό τους σε ένα σπασμένο καθρέφτη.

(πηγή)

[kaps 2,736]

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ.......... αν ρωτησετε οι περισσοτεροι μπορει να σας πουν οτι γιορταζουμε την απελευθερωση απο τους....... Περσες.....

 

Για τους περισσοτερους ειναι μια αργια.... ευκαιρια για εκδρομη-καφε-φαγητο κτλ........

 

Ολοι μας δηλωνουμε οτι....... "Αγαπαμε την πατριδα" .........

 

Αναρωτιεμαι ομως........ποσοι απο Εσας/Εμας εχουν ΕΣΤΩ σημερα στο μπαλκονι τους την ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΗ ??????????...............

 

Αρκετοι σημερα, αντι να ΤΙΜΗΣΟΥΝ τους νεκρους του '40, θα χρησιμοποιησουν ΚΑΙ ΠΑΛΙ μια ΙΕΡΗ ΜΕΡΑ για να το παιξουν παλι "Επαναστατες" Αμαυρονωντας Παρελασεις και καθε μορφης εκδηλωσεις...........

 

Αυτη ειναι η......... σημερινη "Ελλαδα" φιλοι μου......... Αν εχετε παει στην διπλανη Τουρκια σε καθε γωνια υπαρχει και Κονταρι με ανηρτημενη τη σημαια τους......... Μην αναρωτιεστε λοιπον ΤΙ κανουν αυτοι καλυτερα απο εμας...........

 

Εμεις εδω........ΔΕΝ........ μονο να σκωτονομαστε μεταξυ μας και να μην τα βρισκουμε ΠΟΥΘΕΝΑ.....

 

Σας αφηνω τωρα........ παω στην παρελαση..... εχω να ΤΙΜΗΣΩ και να ΘΥΜΗΘΩ ολους αυτους που χαρη στις θυσιες τους ΕΧΩ σημερα ΠΑΤΡΙΔΑ. ....Εστω και ετσι οπως εχει καταντησει.........

 

Υ.Γ.: Συγγνωμη για την οποια φορτιση.....

Edited October 28, 2011 by kaps

[kaps 2,736]

http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231135088

 

Ωραια τα καταφερατε παλι...

 

Οι γνωστοι Εσω-εξω-κεπιταυτα γελοιοι Αριστεριστες.................

 

Για ακομα μια φορα επιδιωκετε το χαος και τον εμφυλιο..... Αλλα τι αλλο μπορει να περιμενει κανεις απο κατι τιποτενιους σαν κ εσας........ αρκει να διαβασει Ιστορια....

Edited October 28, 2011 by kaps

[Χρήστος Μ. 4,192]

Kaps αυτά τα σύμβολα ,παρελάσεις, σημαίες και όλη αυτή η εθνική -τυπολατρια προέρχονται κατα την γνώμη απο ένα μεγάλο σφάλμα. Αυτό το σφάλμα δεν έχει να κάνει με έθνη, χρώματα και φυλές αλλά με την φύση του ανθρώπου αδιακρίτως..Το τι κάνουν οι απέναντι , εμείς και όλοι στα βαλκάνια είναι στα πλαίσια μιας μεγάλης παγίδας, ενος ανταγωνισμού που έχει μια κοινή θεμέλιος βάση: Ανθρώπινη Αδυναμία. Η ιστορία τελικά αυτό διδάσκει , ο άνθρωπος βρωμάει απο όποια κατεύθυνση και αν προέρχεται. Δυστυχώς είμαστε μέσα σε αυτο το φαύλο κύκλο και δεν θα βγούμε μάλλον ποτέ απο κει , μόνο σε μια μεγάλη ανατροπή η οποια τελικά μέσα από την αυτοκαταστροφής μας θα γεννηθεί και εμάς και των όποιων γειτόνων. Δεν είμαστε οι μόνοι με εμφύλιους σπαραγμους , το μόνο κοινό τους ανα εθνική-περιοχή ήταν οτι ήσαν πιο καταστρεπτικοί από τους τακτικούς πολέμους, σε ανηθικότητες, σε απώλειες και σε μεταγενεστερες επιρροές.

 

Εμείς σήμερα γιορτάζουμε το ΟΧΙ , ωραία , μπράβο μας. ΑΛΛΑ ποιος τολμαει να αναρωτηθεί γιατί δεν γιορτάσαμε ΠΟΤΕ την απελευθερωσή μας το '44 ; Είμαστε εξάλλου οι μοναδικοί στον κόσμο .... τροφή για σκέψη....

 

Χαλαρά μην παρασύρεσε

[mil 8,739]

Πας να μπεις σε διαφορετικά μονοπάτια...

Όσο για το τελευταίο, σκέψου ότι τελικά η βαρύτητα της κάθε στιγμής ήταν διαφορετική. Το ένα σου προσφέρθηκε, το άλλο το κέρδισες, το ένα σε οδήγησε σε εθνική ομοψυχία, το άλλο σε εθνικό διχασμό, το ένα σε έφερε στις πιο πετυχημένες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας σου, το άλλο στις σκοτεινότερες, το ένα ήταν αυθόρμητη αντίδραση, στο άλλο υπήρχαν καταστρωμένα σχέδια....

[TEOXALANDRI 239]

http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231135088

 

Ωραια τα καταφερατε παλι...

 

Οι γνωστοι Εσω-εξω-κεπιταυτα γελοιοι Αριστεριστες.................

 

Για ακομα μια φορα επιδιωκετε το χαος και τον εμφυλιο..... Αλλα τι αλλο μπορει να περιμενει κανεις απο κατι τιποτενιους σαν κ εσας........ αρκει να διαβασει Ιστορια....

 

Θέλω να μου δώσεις την ιστορία που διαβάζεις εσύ φίλε μου για να δω που διαφωνούμε γιατι δεν αντιλαμβάνομαι το μύνημα "Εσω-εξω-κεπιταυτα γελοιοι Αριστεριστες". Μήπως είναι αυτή που περιγράφει τους ηρωισμούς του αντιστασιακού Κων/νου Μητσοτάκη και του συντρόφου Κάρολου Παπούλια... με τα συσσίτια φασολάδας και τις κυλότες...?

Θα ήθελα να σε παρακαλέσω να είσαι λίγο πιο προσεκτικός με τους χαρακτηρισμούς σου... ειδικά την σημερινή ημέρα που σχεδόν σε όλες τις μεγάλες πόλεις "αγανακτισμένοι"... (μούλιασε το στομα μου...) πολίτες και μαθητές εξέφρασαν την δυσαρέσκεια τους στην πολιτικοί ηγεσία. Καλώς η κακώς επέλεξαν να διαμαρτυρηθούν με αυτόν τον τρόπο. Μπορείς να επικεντρώσεις την κριτική σου εκεί και όχι στο ποιόν των εμπλεκομένων.

Και σε παρακαλεί κάποιος που ο μπαμπάς του αντί για βόλους... είχε κάλυκες όπλων (Άγγλων κυρίως) για παιχνίδι στον εμφύλιο. (γεννήθηκε το 32 και ατύχησε... δεν πρόλαβε να πολεμίσει αντίθετα με 2 μπαρμπάδες μου που μετά τον 2ο ΠΠ είχαν και συνεχεια...)

 

Φιλικά

Τεο...

 

Μην πολιτικοποιείς την κουβέντα απαγορεύεται από τους κανονισμούς του φόρουμ.

"Δεν επιτρέπετε η δημοσίευση θεμάτων και μηνυμάτων με πολιτικό,θρησκευτικό περιεχόμενο"

Edited October 28, 2011 by TEOXALANDRI

[KSpecial 17]

Εντάξει τι να κάνουμε, υπάρχει ένα κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που αρνείται να δει την πραγματικότητα: η οργή, η δυσαρέσκεια, η αγανάκτηση του κόσμου δεν περιορίζεται πλέον σε κομματικές παρατάξεις, ιδεολογικούς χώρους, επαγγελματικές συντεχνίες, κοινωνικά στρώματα και ηλικίες. Διαπερνά όλο το κοινωνικό σύνολο, όλη τη χώρα απ' άκρη σ' άκρη και όσο περνά ο καιρός θα γίνεται πιο έντονη.

 

Όσοι με ευκολία εντάσσουν όσους διαμαρτύρονται, αγωνίζονται, αντιδρούν σε κάποιο συγκεκριμένο χώρο προσβάλλουν κάθε πολίτη που είναι εκεί έξω και προσπαθεί να αντιτάξει ένα δυνατό ΟΧΙ σε αυτή τη βάναυση πολλαπλή επίθεση που επιχειρείται σήμερα. Εκτός αν πιστεύουμε ότι κάτι γεροντάκια και κυρίες που φώναζαν, η φιλαρμονική του δήμου Αθηναίων και οι μαθητές που παρέλασαν με μαύρα περιβραχιόνια και πολύς ακόμη απλός κόσμος είναι αριστεριστές που επιθυμούν τον εμφύλιο και το χάος.

 

 

ΥΓ. Κατά την ταπεινή μου γνώμη ο κανονισμός του φόρουμ έχει διατυπωθεί λάθος. Θεωρώ σωστότερο να μην επιτρέπεται η "κομματική" συζητηση και όχι η "πολιτική". Διότι κάθε συζήτηση που έχει να κάνει με την κοινωνία, τους θεσμούς, την πολιτεία είναι εκ των πραγμάτων πολιτική.

Edited October 28, 2011 by KSpecial

[panpanou 335]

Εντάξει τι να κάνουμε, υπάρχει ένα κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που αρνείται να δει την πραγματικότητα: η οργή, η δυσαρέσκεια, η αγανάκτηση του κόσμου δεν περιορίζεται πλέον σε κομματικές παρατάξεις, ιδεολογικούς χώρους, επαγγελματικές συντεχνίες, κοινωνικά στρώματα και ηλικίες. Διαπερνά όλο το κοινωνικό σύνολο, όλη τη χώρα απ' άκρη σ' άκρη και όσο περνά ο καιρός θα γίνεται πιο έντονη.

 

αντίθετα θα έλεγα ότι υπάρχει η πολύ μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων που έχει αγανακτήσει με τους "αγανακτισμένους" ...

Είναι η πλειονότητα της εργασίας , του διαλόγου και της συναίνεσης ... αυτή που σέβεται τους Θεσμούς και αυτούς που την εκπροσωπούν ...

 

ο πολύς κόσμος ΕΧΕΙ ΟΡΓΗ και ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ αλλά εξακολουθεί και ΣΕΒΕΤΑΙ τους Θεσμούς ...

 

αντίθετα δεν τους σέβονται και το έχουν δημόσια δηλώσει, τα κόμματα και οι πολιτικοί σχηματισμοί της "αριστεράς" (μέσα σε εισαγωγικά ... διότι υπάρχουν και οι άλλοι Αριστεροί ....)

που ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΕ και είναι υπεύθυνη για το σημερινό χάλι ...

 

έχουν δηλώσει επανειλημμένως ότι δεν αναγνωρίζουν το Σύνταγμα της χώρας και σκοπός τους είναι η ΑΝΑΤΡΟΠΗ του αστικού καθεστώτος,

της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας .... και έχουν δηλώσει ότι αυτό θα το πετύχουν με την - με κάθε τρόπο - όξυνση της κρίσης ....

 

έτσι λοιπόν δεν έχουν ΚΑΝΕΝΑ ενδοιασμό, να καπηλευτούν ΜΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΜΝΗΜΗΣ και ΑΠΟΤΙΣΗΣ ΤΙΜΗΣ

και να εκμεταλλευτούν για ίδιο όφελος την αγωνία του κοσμάκη ...

 

ξεφτίλες ως συνήθως

Edited October 29, 2011 by panpanou

[TEOXALANDRI 239]

ΥΓ. Κατά την ταπεινή μου γνώμη ο κανονισμός του φόρουμ έχει διατυπωθεί λάθος. Θεωρώ σωστότερο να μην επιτρέπεται η "κομματική" συζητηση και όχι η "πολιτική". Διότι κάθε συζήτηση που έχει να κάνει με την κοινωνία, τους θεσμούς, την πολιτεία είναι εκ των πραγμάτων πολιτική.

Δυστυχώς η κουβέντα είναι εδώ και πολλά πολλά ποστ κομματική (πρώτα) και εκ των υστέρων πολιτικοκοινωνικη... Ετσι όπως έχουμε καταντήσει δεν έχουμε την φρόνηση να κουβεντιάσουμε χωρίς την κομματικοποίηση στο πίσω μέρος της κάρας μας...

 

αντίθετα δεν τους σέβονται και το έχουν δημόσια δηλώσει, τα κόμματα και οι πολιτικοί σχηματισμοί της "αριστεράς" (μέσα σε εισαγωγικά ... διότι υπάρχουν και οι άλλοι Αριστεροί ....)

που ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΕ και είναι υπεύθυνη για το σημερινό χάλι ...

έχουν δηλώσει επανειλημμένως ότι δεν αναγνωρίζουν το Σύνταγμα της χώρας και σκοπός τους είναι η ΑΝΑΤΡΟΠΗ του αστικού καθεστώτος,

της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας .... και έχουν δηλώσει ότι αυτό θα το πετύχουν με την - με κάθε τρόπο - όξυνση της κρίσης ....

έτσι λοιπόν δεν έχουν ΚΑΝΕΝΑ ενδοιασμό, να καπηλευτούν ΜΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΜΝΗΜΗΣ και ΑΠΟΤΙΜΗΣΗΣ ΤΙΜΗΣ

και να εκμεταλλευτούν για ίδιο όφελος την αγωνία του κοσμάκη ...

ξεφτίλες ως συνήθως

 

ώπα, συνομωσία δλδ πάλι ε;

"της αριστεράς " ...????

 

Πάνο δεν θέλω να μου απαντήσεις ούτε να εμπλακώ στην κουβέντα... Να ξέρεις ότι ΔΕΝ αριστερίζω καθόλου καθώς πρώτα απ'όλα θεωρώ το πολιτικό τους σύστημα ουτοπία και αποδεδειγμένα αποτυχημένο... (Στην πρωην ΕΣΣΔ με μια Kolynos βγάζεις γκόμενα). Πρώτη φορά σε πολλά ποστς σου εμφανίζεσαι ισοπεδωτικός και ακραίος (χαφ) και μου κάνει εντύπωση. Ξέρεις και σε μένα η εφορία μου φτάνει κάποιες φορές και 52%. Να μην τους πάρει ο διάολος δλδ... Δεν είναι μόνο δημόσιοι υπάλληλοι οι αγανακτισμένοι... Δεν διαφωνώ με τις κινητοποιήσεις... Τις απόφάσεις του τις πάιρνει καθείς για το εαυτό του ... (Bulgaria here i come...)

Προσωπικά δεν μου άρεσε το μυνημα του Kaps γι'αυτό και ενεπλάκη...

 

Φιλικά

Τρελό Γελάδι.

Edited October 28, 2011 by TEOXALANDRI

[panpanou 335]

Θοδωρή,

 

άλλο "αριστερά", άλλο Αριστερά .... μη τρελλαθούμε δλδ ...

μη μπερδεύουμε την Αριστερά με τον παλαιολιθικό αυτιστικό λόγο του γνωστού κόμματος ή με τις βλακώδεις ασυναρτησίες

και τον φτηνιάρικο τσαμπουκά του προέδρου του άλλου "αριστερού" "γιούργια όλοι μαζί παιδιά" πολιτικού ; σχηματισμού ......

 

και ρωτώ σε σχέση με τα σημερινά

 

τι σχέση έχει η πολιτική με τους Πολιτειακούς Θεσμούς ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

τι σχέση έχει η κριτική των επιλογών μιάς κυβέρνησης με μία Εθνική Επέτειο ;;;;;;;;;;;;;;;;;;

 

συμφωνούμε όλοι ότι θέλουμε να ζούμε σε καθεστώς Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας και αναγνωρίζουμε το Σύνταγμα της χώρας

ή

δεν συμφωνούμε ;;;;;;;;;;;;;;

 

 

Ακούμε συνέχεια πως ζούμε σε Χούντα.

(Περιέργως μπορούμε και το δηλώνουμε σε όλους τους τόνους δημοσίως χωρίς η Χούντα να μας στέλνει σε ξερονήσια.

Επίσης μπορούμε να βρίζουμε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να διαλύουμε παρελάσεις - χωρίς να μας πει κανείς τίποτα.

Μιλάμε για φοβερή Χούντα και ανελευθερία.)

 

 

απ' όλους αυτούς που φωνάζουν, δεν έχει φάει ΚΑΝΕΝΑΣ σφαλιάρα από Χούντα ......

αν είχανε φάει, ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ, δεν θα φωνάζανε και θα λέγανε τις μ@λ@κίες που λένε περί χούντας

και θα σέβονταν την Δημοκρατία και τον Πρόεδρο της, όπως θα σέβονταν και την ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟ της Ελλάδας ......

Edited October 28, 2011 by panpanou