Jump to content
  • Upcoming Events

    No upcoming events found
afrodite

Eκει Στον Βορρά...

Recommended Posts

Υπαρχει και το Lillehamer... :whistling:

Aυτος ειναι στόχος για σνοουμπορντ Μακη κι οχι για ορειβασία... θα γινει και αυτο

  • Like 1

My Life In Oslo-Norway:

http://oslomylove.blogspot.gr

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ρωτα την φιλεναδα σου για το Sjusjoen... :animier:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δύο νέες αναρτήσεις.... Η μια πονεμένη βεβαια, αλλά όλα μεσα στη ζωή είναι. Η ζωή και ο θάνατος πάνε πακέτο...

 

George.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μου είπαν πως το γράψιμο είναι η καλύτερη ψυχοθεραπεία και μάλιστα μου είπαν να το απολαύσω όσο μπορώ. Για αυτό ξανα ξεκίνησα το μπλογκ, και το έβγαλα από τη ναφθαλίνη. Δε ξέρω πόσοι το διαβάζετε, ελπίζω να μη σας κουράζω και να μη το βαριέστε.

 

 

 

Το θέμα που θα πιάσω είναι πολύ λυπηρό. Ίσως είναι πολύ νωρίς για να κάνω αυτή την αφιέρωση. Η πληγή είναι ακόμα ανοιχτή, δεν έχει κλείσει. Ίσως και να μην είναι η κατάλληλη στιγμή. Ίσως θα πρέπει να το γράψω όταν θα το έχω ξεπεράσει. Πώς να το ξεπεράσω όμως; Αυτό δεν ξεπερνιέται...

 

 

 

 

 

 

Μιλάω για τον θάνατο. Το χάσιμο ενός αγαπημένου ανθρώπου. Η απώλεια. Δυσβάστακτος ο πόνος. Αλλά είναι και κάτι που σου κρούει το καμπανάκι και σου υπενθυμίζει πως τίποτα δεν είναι δεδομένο.

 

 

 

Τον τελευταίο καιρό ζω ένα δράμα. Είναι τόσα πολλά που έχουν πέσει πάνω μου, που πραγματικά δεν ξέρω που βρίσκω τη δύναμη και συνεχίζω. Ξενιτιά, ανεργία, ανασφάλεια, άγχος, αγωνία….

 

Και το κερασάκι στη τούρτα; Ο θάνατος…

 

Aυτός ο πούστης ο θάνατος που μου έχει πάρει όλους όσους έχω αγαπήσει. Αλήθεια πόσους ακόμα;

 

 

 

Πέμπτη απόγευμα γυρίζω από τη σχολή και ανοίγω το λάπτοπ. Φείσμπουκ, σκάιπ, εμαιλ,… τα γνωστά. Δεν είχα όμως ιντερνετ. Δίπλα η Μερέτε ήταν με τον τεχνικό και προσπαθούσαν να φτιάξουν τη σύνδεση στο ιντερνετ. Δε θα αργήσουν, μου είπαν. Αχ και να ξεραν….

 

 

 

Όντως δεν άργησαν… (δυστυχώς). Με το που έρχεται το σήμα τσουπ κλήση στο Skype. H μάνα μου με περίμενε για να μου πει τα νέα… όχι με αγωνία, αλλά φοβόταν να μην τα μάθω από αλλού όπως της είπαν. Ήθελε να μου το κρύψει, αλλά αυτό δε γινόταν. Το φεισμπουκ είναι μεγάλη κατίνα.

 

Η χειρότερη βραδιά της ζωής μου… μου ανακοίνωσε πως ο πολυαγαπημένος μου θείος πέθανε εκείνο το πρωί. Το σοκ μου κράτησε πολύ λίγο. Μετά το σοκ ήρθε η γνώση και η συνειδητοποίηση. Ο εγκέφαλος μου επεξεργάστηκε τη πληροφορία που μόλις έλαβε. Ο αγαπημένος μου θείος πέθανε. Τέλος, δεν υπάρχει πια! Δεν θα τον ξαναδώ. Τέλος.

 

 

 

Και τότε ήρθε Ο ΠΟΝΟΣ.

 

 

 

Πόνος και σπαραγμός! Δεν μπόρεσα να το ελέγξω ούτε να συγκρατηθώ. Άρχισα να ουρλιάζω. Πλάνταξα στο κλάμα. Ούρλιαζα, φώναζα, χτυπιόμουν. Δεν μπορούσα να το κοντρολάρω πια. Απέναντι είχα τη μάνα μου, να με βλέπει να ουρλιάζω και να οδύρομαι. Ήθελα να κλείσω το λαπτοπ να μην το βλέπει. Να μη βλέπει τον πόνο του παιδιού της και να μη μπορεί να κάνει τίποτα για να του απαλύνει τον πόνο γιατί είναι μακριά. Αλλά δεν το έκανα, γιατί μεσ’ τον πόνο μου μπόρεσα να σκεφτώ πως θα ήταν χειρότερο για εκείνη να μη ξέρει τι γίνεται και τι μου συμβαίνει. Μόλις είχε χάσει τον αδερφό της, και έβλεπε το παιδί της να πονάει, δεν έπρεπε να της φορτώσω και την αγωνία για το τι θα μπορούσε να μου συμβεί.

 

Πόνος και ουρλιαχτό…. Πολύ ουρλιαχτό. Η Μερέτε με τον τεχνικό ήταν δίπλα στο γραφείο της και απλά με ακούγανε να ουρλιάζω. Είχαν καταλάβει ότι κάτι κακό μου είχε συμβεί.

 

 

 

Όταν ηρέμησα κάπως έκλεισα το Skype και πήγα στη Μερέτε. Ήθελα κάποιον εκείνη την ώρα, αλλιώς θα τα έσπαγα όλα. Την πέτυχα να μιλάει με τον άντρα της στο τηλέφωνο, αλλά με πήρε αγκαλιά και του είπε πως πρέπει να κλείσει το τηλέφωνο για να μιλήσει μαζί μου να δει τι συνέβη. Κι εκεί ήρθε ο δεύτερος γύρος κλάματος. Απλά έπεσα στην αγκαλιά της και έκλαιγα με αναφιλητά σαν μωρό παιδί. Μου χάιδευε τη πλάτη και με παρηγορούσε. Με ρώτησε αν ήθελα να πάω στη κηδεία αλλά της είπα δεν προφταίνω, γίνεται την επόμενη μέρα. Κατάφερε να με χαλαρώσει, και μάζεψα τα κουράγια μου και ξεκόλλησα από την αγκαλιά της. Έπρεπε να σταθώ ξανά στα πόδια μου.

 

 

 

Τις επόμενες ώρες τις πέρασα με τραγούδια. Τραγούδια πόνου. Και με τσατ στο φέισμπουκ. Οι φίλοι μου προσπαθούσαν να με παρηγορήσουν είτε στο τσατ είτε στέλνοντας μηνύματα στα διάφορα ποσταρίσματα που έκανα εκείνο το βράδυ. Μηνύματα θυμού, λύπης, πόνους. Και στίχους τραγουδιών :

 

 

 

 

 

-«Κανείς δεν ξέρει τι να πει, τα λέει όλα η σιωπή…»

 

 

 

-« Μην του μιλάτε του παιδιού αφήστε το να κλάψει

 

με τα καυτά του δάκρια τον πόνο του να κάψει....»

 

 

 

-«Aν είναι η μοίρα μου σακατεμένη, δε φταίει ο κόσμος ούτε κι εσύ.

 

ΟΤΙ ΑΓΑΠΑΩ ΕΓΩ ΠΕΘΑΙΝΕΙ!!!! και ξανά αρχίζω απ' την αρχή!!!!»

 

 

 

-« Όποιος πόνεσε μέσα στη ζωή

 

όποιος έκλαψε σαν μικρό παιδί

 

τώρα τίποτα πια δε σου ζητά

 

μόνο στ’ όνειρο θα σ’ αναζητά…»

 

 

 

Αλλά το τραγούδι που πραγματικά αντικατοπτρίζει το πώς ένιωθα και το τι ήθελα να κάνω εκείνο το βράδυ είναι αυτό:

 

 

 

«Απόψε θέλω να πιω

 

τίποτα μετά να μη θυμάμαι

 

μέσα στον καπνό να παγιδευτώ

 

συνέπειες να μη φοβάμαι

 

 

 

Απόψε θέλω να πιω

 

θέλω να ξεφύγω από τα όριά μου.

 

Μέσα στον καπνό να εξομολογηθώ.

 

Για τα χαμένα όνειρά μου.

 

 

 

Θα ανάβω με τσιγάρα

 

θα σβήνω με ποτά...

 

τώρα που πήρα τη λαχτάρα

 

στάχτη να γίνουν όλα πια.

 

 

 

Απόψε θέλω να πιω...

 

Όλους κι όλα να τα διαγράψω.

 

Μέσα στον καπνό να εξαφανιστώ

 

πίσω να μην ξανακοιτάξω»

 

 

 

http://www.youtube.com/watch?v=FAPjfguUOYk

 

 

 

Μισώ το ποτό, αλλά εκείνο το βράδυ αν είχα ένα μπουκάλι ουίσκι θα το κατέβαζα όλο. Αν είχα τσιγάρα θα κάπνιζα. Ήθελα κάτι να θολώσει το μυαλό μου, να μη σκέφτομαι, να μη νοιώθω, να μη πονάω άλλο πια.

 

Ακριβώς ότι λέει και το τραγούδι

 

 

 

«Απόψε θέλω να πιω τίποτα μετά να μη θυμάμαι μέσα στον καπνό να παγιδευτώ συνέπειες να μη φοβάμαι . Απόψε θέλω να πιω θέλω να ξεφύγω από τα όριά μου. Θα ανάβω με τσιγάρα θα σβήνω με ποτά... τώρα που πήρα τη λαχτάρα στάχτη να γίνουν όλα πια.»

 

 

 

Αυτό ήθελα, αλλά τίποτα από αυτά δεν είχα. Πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια που έχω κόψει το τσιγάρο, το είχα τόσο μα τόσο ανάγκη. Το ζήταγα… το ήθελα το είχα ανάγκη.

 

Την επόμενη μέρα πήγα στη σχολή. Ένα σαράβαλο ήμουν από το κλάμα και το ξενύχτι. Αλλά δε μπορούσα να μείνω σπίτι. Η δασκάλα μου είπε αν θέλω να φύγω, αλλά της είπα πως δε θα μου κάνει καλό να πάω σπίτι. Δε θα με βοηθήσει. Απλά της ζήτησα άδεια την ώρα της κηδείας να πάω σε μια εκκλησία να τον κηδέψω έστω από απόσταση.

 

Ακόμα και ο καιρός ήταν σύμμαχος μου στο πένθος μου.

20131115_133114.jpg

 

 

 

Ο καιρός και το τσιγάρο… Κάπνισα μετά από τόσο καιρό. Αμαρτία εξομολογουμένη δεν είναι αμαρτία… Κάπνισα και γαλήνεψα… Κάλμαρε ο πόνος μέσα μου, έστω και παροδικά. Θόλωσε για λίγο το μυαλό μου. Είναι γνωστή η τάση του ανθρώπου για την αυτοκαταστροφή. Εκείνη τη μέρα όλα μου τα επέτρεψα. Ακόμα και το τσιγάρο.

 

Πενθούσα, πονούσα.

 

 

 

Πήγα στην εκκλησία, αλλά από το πολύ κλάμα που είχα ρίξει μέχρι εκείνη τη στιγμή, είχαν πια στερέψει τα δάκρυα. Δεν μπόρεσα να τον κλάψω. Και αυτό ήταν…

 

Έπρεπε να μαζέψω τα κομμάτια μου, και να γλύψω τις πληγές μου. Σκέφτηκα τα λόγια που μου έχει πει. Την τελευταία φορά μου μιλήσαμε μου είπε πως δε φοβάται τον θάνατο. Όποτε θέλει μπορεί να έρθει και να τον πάρει. Παλικάρι όπως πάντα. Και πέθανε όπως ακριβώς ήθελε. Μπαμ και κάτω, και χωρίς να ταλαιπωρηθεί με αρρώστιες κλπ. Ένα απλό έφραγμα, μπαμ και κάτω, έτσι απλά. Όπως το ήθελε.

 

Έπειτα σκέφτηκα το πόσο περήφανος ήταν για μένα. Ήξερε το πόσο δυνατή είμαι και το πόσα έχω καταφέρει εως τώρα. Παλικάρι με έλεγε… Παλικάρι που ξέρει να παλεύει.

 

 

 

Αγάντα. Αυτό έλεγε. Αγάντα τσίτσο, αγάντα.

 

 

 

Σ’ αγαπώ τσίτσο μου… και μου λείπεις.

 

 

1425785_10201039081367735_27663294_n.jpg

 

 

 

 

ΥΓ Το κάπνισμα φυσικά δεν το ξανά αρχίζω για τους παρακάτω λόγους

 

 

 

1) Δε θα πάνε στραφη τα τόσα χρόνια που το είχα κομμένο.

 

2) Το κάπνισμα είναι ασύμφορο και πανάκριβο στη Νορβηγία.

 

 

3) Για πρακτικούς λόγους δεν πρόκειται να τη βγάζω έξω στους -10 βαθμούς για να καπνίζω μιας και απαγορεύεται το κάπνισμα στους εσωτερικούς χώρους, ακόμα και στο σπίτι μου….:)

 

 

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Η Μερέτε….

 

 

20131117_121753.jpg

 

 

 

 

 

 

 

Τι να πρωτογράψω για αυτή τη γυναίκα; Ότι και να γράψω θα είναι λίγο. Είμαι πάρα μα πάρα πολύ τυχερή που γνώρισα αυτόν τον άνθρωπο. Τα όσα έχει κάνει για εμένα είναι απερίγραπτα. Έχει σταθεί δίπλα μου σαν μάνα, σα φίλη, σαν αδερφή. Είναι τα πάντα για μένα...

 

20131117_114838.jpg

 

 

 

Είναι ένας άνθρωπος που το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να προσφέρει… Ανιδιοτελώς. Η βοήθεια που μου έχει προσφέρει δεν περιγράφεται. Κάθε φορά με εκπλήσσει όλο και περισσότερο. Δεν έχω γνωρίσει άλλον άνθρωπο σαν κι αυτή. Απλά δεν υπάρχει! Δε μπορώ να γράψω το τι έχει κάνει για εμένα. Είναι τόσα πολλά… προτιμώ να τα κρατήσω σαν τον κρυμμένο θησαυρό. Σε όσους έχω αποκαλύψει ένα μέρος του θησαυρού μου απλά έχει ανατριχιάσει!!

 

 

20131117_114842.jpg

 

 

 

Από μένα ξέρει πως ότι και να μου ζητήσει θα το έχει. Δε θα αφήσω κανέναν να μου την πειράξει, ή να την πληγώσει. Την έχω υπό την προστασία μου. Τέρμα

 

Πριν μερικές εβδομάδες είχα την τιμή να είμαι προσκεκλημένη σε ένα δείπνο της. Περιττό να σας πω πως όλοι οι καλεσμένοι της με ήξεραν. Με εξέπληξε αυτό το γεγονός. Με το που τους συστηνόμουν μια έκπληξη άστραφτε στο πρόσωπο τους και μου έλεγαν «Ααα, εσύ είσαι η Αφροδίτη που μένεις από κάτω και είσαι από την Ελλάδα;». Δε χρειαζόταν να τους πω τίποτα περισσότερο. Τα ήξεραν ήδη όλα. Πήγα στη κουζίνα και της κάνω:

 

«Μερέτε όλοι οι καλεσμένοι σου με ξέρουν!! Πως γίνεται αυτό;» κουναγε το κεφάλι της και γέλαγε….

 

 

20131117_115532.jpg

 

 

 

Γνώρισα και 2 πολύ στενούς της φίλους. Τη μια βασικά την ήξερα από άλλο πάρτι που είχε διοργανώσει. Και οι δύο μου τόνισαν το πόσο τυχερή είμαι που έχω γνωρίσει αυτόν τον άνθρωπο. Καλά δε χρειαζόταν να μου το πουν το ήξερα. Μάλιστα τους διαβεβαίωσα πως ξέρω το πόσο τυχερή είμαι. Ο ένας μάλιστα, ο Κνουτ, μου είπε ότι την ξέρει πολλά χρόνια και έχει λάβει μέρος σε πολλά πάρτι που έχει διοργανώσει. Μου είπε ότι είναι ένας ξεχωριστός άνθρωπος, δεν υπάρχουν άνθρωποι σαν κι αυτήν. Χάρηκα που μου το είπε αυτό, όχι γιατί το ήξερα ήδη αλλά γιατί βλέπω πως δεν είναι μόνο δικό μου συμπέρασμα. Πραγματικά ώρες ώρες νομίζω πως δεν είναι από αυτόν τον κόσμο. Εξωγήινη….

 

 

 

Γυρίζει λοιπόν ο Κνουτ και της λέει:

 

«Μερέτε, έλεγα στην Αφροδίτη το πόσο τυχερή είναι που σε έχει γνωρίσει. Και μου είπε πως το ξέρει και μάλιστα σε προστατεύει όσο μπορεί.» Μα να μη κραταει το στόμα του κλειστό αυτός ο άνθρωπος, όλα της τα είπε… Και τι κάνει το αστέρι μου η Μερέτε και με στέλνει ακόμα περισσότερο; Γυρίζει και του λέει:

 

«Εγώ χαίρομαι που έχω γνωρίσει την Αφροδίτη. Με έχει βοηθήσει και μου έχει σταθεί σε πολύ στρεσογόνες καταστάσεις αυτή τη περίοδο, που η ύπαρξη της μου είναι πολύτιμη! Δε θα τα είχα καταφέρει χωρίς τη βοήθεια της».

 

 

20131117_120605+-+%25CE%2591%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25AF%25CE%25B3%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25BF.jpg

 

 

 

Η Ράντι, η άλλη στενή της φίλη, μου είπε τα ίδια πράματα για τη Μερέτε. Όπως και ο Κνούτ, έτσι και η Ράντι ήξερε τα πάντα για μένα. Για το πόσο την έχω βοηθήσει και σε τι τη Μερέτε.

 

 

 

Βασικά θα μπορούσα να τους κακιώσω. Αλλά δεν το κάνω, γιατί καταλαβαίνω γιατί το έκαναν. Είμαι ο ξένος άνθρωπος, ο εισβολέας, που ξαφνικά μπήκε στη ζωή της Μερέτε, και βρέθηκε και καλεσμένη στο δείπνο της. Την αγαπάνε και με τον τρόπο τους θέλουν να την προστατεύσουν από τον εισβολέα. Απλώς με μετράνε και θέλουν να δουν τις προθέσεις μου. Κι εγώ το ίδιο θα έκανα.

 

 

 

Και όσοι αναρωτιέστε το ποια είναι αυτή η Μερέτε; Η απάντηση είναι :

 

 

 

«Η Μερέτε είναι η σπιτονοικοκυρά μου, αυτή που μου νοικιάζει το διαμέρισμα της.»

 

 

 

Η ερώτηση η δικιά μου είναι η εξής:

 

«Έχετε γνωρίσει πολλούς σπιτονοικοκύρηδες/ες σαν την Μερέτε και πόσους;»

 

 

 

ΥΓ Πέρα του ότι με έχει υιοθετήσει, έχει υιοθετήσει και τη γάτα μου!!!

 

 

 

Ψάχνω να βρω ένα τραγούδι να της αφιερώσω αλλά δε βρίσκω…. Θα της αφιερώσω όμως κάποιους στίχους σαν υπόσχεση…

 

 

 

Μονάχα εσύ να σαι καλά

 

κι όταν ζητάς τον άνθρωπό σου

 

θα είμαι κάπου εκεί κοντά

 

 

ο φύλακας ο άγγελός σου....

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Η πεζοπορία στο βουνό ήταν το δωρο της Μερέτες για να με κάνει να ξεχαστώ λίγο... Αλλά που να αγιάσω; Μαζί με τα γενέθλια μου, ήταν τα 9μερα... Απο τη μια εσβηνα κεράκια, και απο την άλλη μοιράζαν κόλλυβα... Πόσα αντέχει ο άνθρωπος;

Edited by afrodite
  • Like 6

My Life In Oslo-Norway:

http://oslomylove.blogspot.gr

Share this post


Link to post
Share on other sites

Νεες αναρτήσεις... http://oslomylove.blogspot.gr/2013/12/vettakolen-bantjern-sognsvann.html#more

 

Σορρυ παιδιά που δε γράφω κανονική ανταπόκριση αλλά είναι διπλός κόπος για μένα. Αν μπορουσα απλά να κάνω copy paste το κειμενο με τις φωτογραφίες του μπλογκ μου θα το έκανα, αλλά νομίζω ότι θα πρεπει να περνάω τις φωτογραφίες απο το photobucket. Αν γινεται και χωρίς το photobucket πείτε μου..


My Life In Oslo-Norway:

http://oslomylove.blogspot.gr

Share this post


Link to post
Share on other sites

Γίνεται Αφρο. Πήγαινε στο more reply options δίπλα στο post.

 


"...the monarch of mountains: they crowned him long time ago οn a throne of rocks, in a robe of clouds, with a diadem of snow''

(Lord Byron about Mont Blanc)

Share this post


Link to post
Share on other sites

20131012_142422.jpg

Πρώτη Δεκεβρίου, καινούριος μήνας. Μπαίνουμε στα Χριστούγεννα. Ελπίζω να ζήσω λευκά Χριστούγεννα αλλά έτσι πως πάει δεν το βλέπω. Σήμερα ήταν η τέλεια μέρα για πεζοπορία. Ήλιος, ζέστη (6 βαθμούς...καλοκαίρι).Εχτές τα παιδάκια από πάνω μου το σκάσανε. Νόμιζαν πως έλειπα και πήγαν μόνα τους βόλτα. Σήμερα όμως δε θα μου γλίτωναν. Με το που παίρνω χαμπάρι ότι ξύπνησαν (μένουν από πάνω μου και δεν έχουν και το ελαφρύτερο περπάτημα. ) καπάκι στέλνω μήνυμα στο κινητό. Απάντηση: σε 30 λεπτά φεύγουμε. Και σε 5 λεπτά είχε κατέβει η Μερέτε με τα ρούχα που θα φορέσω. Ευτυχώς που έχουμε το ίδιο μέγεθος ρούχων και με εξοπλίζει κάθε φορά. Μόνο στα παπούτσια διαφέρουμε. Δε φταίω εγώ που είναι πλατύποδας! Άκου για γυναίκα να φοράει 41 νούμερο παπούτσι. Μα 41?

Ξεκινήσαμε λοιπόν για προορισμό Vettakolen top και μετά ότι ήθελε προκύψει. Φυσικά εγώ έκανα σπριντ και τζόκινγκ για να τους φτάνω. Ο Τζον δεν παίζεται στο ίσωμα. Η Μερέτε έχει εκπαιδευτεί δίπλα του, εγώ λαχανιάζω. Ήδη είχα αρχίσει να ιδρώνω με το καλημέρα σας, και να αφαιρώ στρώματα ρούχων. Μα να ξεκινάω με τρέξιμο πρωί πρωί... Αλλά ήξερα ότι στο δάσος μέσα τον έχω. Μπορεί να έχει τη ταχύτητα αλλά εγώ έχω την ευελιξία. Τον είχαμε φορτώσει και με διάφορα στο σακίδιο του και του έβγαλα το παρατσούκλι γάιδαρο. Αν δε γίνει και λίγο καζούρα δε λέει.

 

Η διαδρομή που κάναμε ήταν:

Vinderen =>Λίμνη Βåntjern=> κορυφή Vettakolen=>lille Åklungen=>Sognsvann=>Επιστροφή Vinderen (σπίτι)

Σύνολο 15χλμ.

 

Η λίμνη

Βåntjern παγωμένη.

100_0715.JPG

 

Είχα ξαναπάει στο Vettakollen μονη μου πριν 2 μήνες περίπου και ήταν έτσι:

20131012_142422.jpg

 

Ίδια ακριβώς λήψη, από το ίδιο ακριβώς σημείο.

 

Συνεχίσαμε το περπάτημα μέχρι τη κορυφή του Βέτακόλεν κι εκεί τραβήχτηκαν οι απαραίτητες φωτογραφίες. Δυστυχώς είχαμε τον ήλιο κόντρα και αυτό δυσκόλεψε τη λήψη φωτογραφιών.

Η Μερέτε ποζάρει.

100_0719.JPG

Ο Τζον κάτι σκέφτεται...

 

100_0720.JPG

 

Απέναντι το Όσλο φιορδ και η Μερέτε δείχνει στον Κάρλος (τον νοικάρη του 3ου ορόφου) το ski jump του Χόμενκόλεν.

100_0723.JPG

 

Ήμασταν στο ίδιο ύψος, αλλά λίγο πιο πέρα.

100_0724.JPG

100_0728.JPG

 

Συνεχίσαμε την πορεία μας.

 

Λατρεύω το περπάτημα στο δάσος, που δεν ξέρω τι να πρωτοφωτογραφίσω.

 

100_0731.JPG

 

 

100_0735.JPG

 

Ζεσταθήκαμε λίγο....

100_0737.JPG

100_0738.JPG

100_0741.JPG

Αν νομίζετε πως απλά χαζεύει τη θέα γελιέστε!!!

100_0743.JPG

100_0744.JPG

100_0730.JPG

100_0745.JPG

Η Μερέτε είχε όρεξη να πηγαίναμε σε ενα εστιατόριο για φαί αλλά τελικά μετά απο σύσκεψη αποφασίστηκε να μη πάμε γιατι θα μας έπιανε η νύχτα στο βουνό. Δυστυχως ο χρόνος τωρα είναι εναντίων μας. Αρχίζει να δύει από της 3:30 το μεσημέρι οπότε δεν έχουμε και πολλά περιθώρια. Την επόμενη φορά θα ξεκινήσουμε πιο νωρίς το περπάτημα. Βασικά καθε φορά αυτό λέμε αλλά δεν.... Απλά το λέμε για να το πούμε.

 

Ετσι λοιπόν κατευθυνθήκαμε προς τη λίμνη Sognsvann όπου εκεί θα τρώγαμε το μεσημεριανό μας.

Αυτή ήταν ακόμα πιο παγωμένη

100_0746.JPG

100_0747.JPG

 

Φάγαμε τα σάντουιτς μας (κλασσικό Νορβηγικό μεσημεριανό) κι εκεί η Μερέτε αναρωτιόταν με τον Τζον για το πόσα ζευγάρια σκι έχουν, γιατί οταν θα χιονίσει θα πρέπει να τους ακολουθουμε με σκι. Αχ το βλεπω να φοράω τα μαδέρια στα πόδια μου και θα έχει πολύ γέλιο.... Θα το πιω το καταπιώ και αυτό, τι να κάνουμε. Μου τα έλεγε ο Μάκης κι εγώ γέλαγα.... Αμ δε... Ποτέ μη λες ποτέ...

 

Μωρε ας χιονίσει πρώτα....

  • Like 5

My Life In Oslo-Norway:

http://oslomylove.blogspot.gr

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πεζοπορία μέχρι το Χιονοδρομικό του Όσλο (Tryvann)

100_0795.JPG

 

Νέο σαββατοκύριακο, νέα βόλτα... Περίμενα το πότε θα ξυπνήσει η Μερέτε για να δω που θα πάμε. Σύμφωνα με τα προγνωστικά σήμερα κρύο με ήλιο και αύριο χιονόπτωση. Ας ελπίσουμε πως αύριο θα παίζω χιονοπόλεμο....

Η Μερέτε είχε στο μυαλό της μια μακρινή βόλτα. Είχε διαλέξει προορισμό αλλά στη πορεία το άλλαξε το σχέδιο...

Πήραμε το μετρο και 4 στάσεις πριν το Frognersenter κατεβήκαμε και μπήκαμε στο δάσος με σκοπό να φτάσουμε κορυφή. Στο εστιατόριο του Φρόγνερσέντερ ήπιαμε τη ζεστή σοκολάτα μας με το απαραίτητο γλυκό. Σήμερα ημουν μόνο εγώ και η Μερέτε στη βόλτα, ο Τζον ήταν στο Στάβανγκερ. Ετσι και ήταν μαζί μας γλυκό και σοκολάτα δεν θα είχαμε... ξενέρωτος χαχαχα. Τωρα έλειπε οπότε το ρίξαμε έξω...

100_0764.JPG

Εστιατόριο Frognersenter ύψος πάνω από τη θάλασσα 435μ

100_0765.JPG

100_0750.JPG

Εσωτερική διακόσμιση του εστιατορίου. Ο πολυέλαιος είναι από κέρατα ταράνδου.

100_0759.JPG

100_0760.JPG

100_0761.JPG

Θέα από το τραπέζι μας.

100_0758.JPG

100_0753.JPG

100_0757.JPG

Καλή η ζεστή σοκολάτα αλλά το γλυκό ήταν λίγο υπερβολή. Δεν το κατάφερα όλο... Δεν κάτσαμε πολύ γιατι είχαμε κι άλλη διαδρομή να κάνουμε. Ειπαμε μου υποσχέθηκε μακρινή βόλτα. Επρεπε να χωνέψουμε αυτά που φάγαμε και να κάψουμε τις περιττές θερμίδες.

Ξανά στο δάσος λοιπόν. Ακολουθήσαμε το ski route. Εδω κάνουν σκι, οχι το αλπικό, το άλλο....το cross country ski.

100_0766.JPG

 

Η πρώτη παγωμένη λίμνη που συναντήσαμε.

100_0769.JPG

100_0768.JPG

Και λίγο πιο κάτω η έκπληξη.... Μια από τις χιονοδρομικές πλαγιές του Tryvann. Δεν εχει χιόνι, αλλά έχει χαμηλές θερμοκρασίες και τα κανόνια δουλεύουν και βγάζουν τεχνητό χιόνι. Προετοιμάζουν τη βάση. Αύριο περιμένουμε χιονόπτωση. Το χιονοδρομικο θα το ανοίξουν την Τρίτη λένε.

100_0773.JPG

Ο χάρτης του χιονοδρομικού. Εμείς ήμασταν στην αριστερή πλαγιά (Νο2 στο χάρτη)

100_0783.JPG

Να η πλαγιά απο κάτω και τα κανόνια δουλεύανε. Την ανεβήκαμε φυσικα με τα ποδια μιας και τα λιφτ δε δουλεύανε.

100_0775.JPG

Η βάση του λιφτ.

100_0777.JPG

Χμμ.. νομίζω πως τα λιφτ του Παρνασσού είναι καλύτερα χαχαχα

 

100_0778.JPG

100_0781.JPG

100_0779.JPG

Η θέα από την κορυφή πάντα μαγεύει

100_0786.JPG

Είδαμε και λίγο ήλιο. Είναι σε χαμηλό επίπεδο αυτή την εποχή. Λίγο πάνω απο τα δέντρα. Η Μερέτε μισεί θανάσιμα τα δέντρα. Ένα που βρήκε στο διάβα της το ξερίζωσε, το άλλο το έσωσα. Δολοφόνο τη φωνάζω.

100_0788.JPG

 

100_0785.JPG

Κι εδω χαζεύουμε τη παραγωγή του τεχνητού χιονιού. Επιτέλους πατήσαμε και λίγο χιόνι, έστω και τεχνιτό.

100_0789.JPG

100_0790.JPG

100_0791.JPG

100_0795.JPG

100_0796.JPG

100_0797.JPG

100_0798.JPG

Έξω μπορεί να είχε ήλιο αλλα έκανε κρύοοοοοο. Βασικά δεν είχα κατάλληλη ενδυμασία για αυτόν τον καιρό. Το παντελόνι που μου έχει δώσει είναι για φθινόπωρο και όχι για χειμώνα. Παρόλο που φόραγα ισοθερμικό από μέσα, δεν ήταν αρκετό. μεταξύ μας, πάγωσε ο πισινός μου. Μπορώ να πω ότι πάγωσε τόσο πολυ που πόναγε. Υπάρχουν λέει ειδικά σορτσάκια μάλλινα για να μην παγώνει. Πρέπει να τα προμηθευτώ οπωσδήποτε. Το θερμόμετρο έλεγε -5 αλλά επειδή φύσαγε είχε αίσθηση -9. Με το που έβγαζα το γάντι για να βγάλω φωτογραφία στο δευτερόλεπτο πάγωνε το χέρι μου. Άγρια πράματα και ακόμα είναι η αρχή.

Στην επόμενη λίμνη που συναντήσαμε τα πιτσιρίκια κάνανε πατιναζ. Το διασκεδάζανε. Χμ... ισως λεω ίσως να πάρω κανα ζευγάρι πέδιλα να κάνω κι εγώ.... τσαμπα είναι το πατιναζ στη λίμνη :)

100_0799.JPG

100_0801.JPG

Κατηφορήσαεμε προς τον βατήρα του Χόλμενκολεν. Δεν το εβγαλα φωτογραφία. Έχω βαρεθεί να τον φωτογραφίζω... Εβγαλα όμως τη θέα. Επιτέλους δεν είχα τον ήλιο κόντρα.

100_0803.JPG

Θα μπορούσαμε να πάρουμε το μετρό για να γυρίσουμε σπίτι αλλά σαν μαζόχες που είμαστε.... Βαριόμασταν να περιμένουμε στη στάση, και το κόψαμε ποδαράτο. Μακρινή βόλτα δεν είπαμε;;; Πρεπει να περπατήσαμε πάνω από 20 χλμ σήμερα. Καλά ήταν.

  • Like 10

My Life In Oslo-Norway:

http://oslomylove.blogspot.gr

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μα καλά, Δεκέμβρη μήνα και έχει λιγότερο χιόνι από την Ελλάδα?! Είναι σύνηθες ή φέτος είναι παλιοχρονιά?

 

Sent from my Nexus 7 using Tapatalk

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μα καλά, Δεκέμβρη μήνα και έχει λιγότερο χιόνι από την Ελλάδα?! Είναι σύνηθες ή φέτος είναι παλιοχρονιά?

 

Sent from my Nexus 7 using Tapatalk

 

Χμμ...

 

- Δεκέμβρη μήνα και έχει λιγότερο χιόνι από την Ελλάδα?

 

ΤΟ Όσλο δεν είναι όλη η Νορβηγια. Γυρω γυρω έχει χιόνια. Απο Μπέργκεν και πάνω έχουν πνιγεί στο χιόνι. Μια φίλη μου συχτιριζει που φτιαρίζει χιόνι για να ανοιξει η πόρτα του σπιτιού της (το κολοπαιδο μένει μέσα στο χιονοδρομικο σκι ιν σκι αουτ. Μονο που δεν κανει σκι).

Πχ εδω μένει και αυτό έγινε στις 5/12 http://www.dagbladet.no/2013/12/05/tema/reise/sno/ski/ver/30682532/ Για την ιστορια το Βος είναι το καλυτερο πεδίο για Freeride ski.

 

Γενικα εγω γκρινιαζω γιατι παντου εχει χιονι εκτος απο το Οσλο λες και υπάρχει ομπρέλα. Αλλά ναι, ειναι σκατοχρονια. Συμφωνα με τους μετερεωλογους είχαμε τον πιο ζεστό Νοεμβρη όλων των εποχων. Μεση θερμοκρασια 7 βαθμους.

 

 

Αλλά σήμερα μου έκανε το δωράκι μου. Ξυπνησα 7:00 και με μισο ματι ανοιχτο πηγα προς τουαλέτα μεριά και ετσι πως περναω μπροστα απο το παράθυρο αντι να δω μαυρη μαυρίλα εξω(δεν ξημερωνει στις 7 αλλα στις 8¨30) βλέπω το κοκκινο χρωμα του ουρανου που έχει όταν χιονίζει. Το μάτι απο κει που ήταν μισάνοιχτο ξαφνικά γούρλωσε!!!! Ενα ασπρο χαλί είναι απλωμένο έξω απο το παράθυρο μου :animier: Περιμένω να ξημερώσει για να το φωτογραφίσω. Σημερα χιονοπτωση λεει όλη μέρα... Αντε επιτελους.

  • Like 6

My Life In Oslo-Norway:

http://oslomylove.blogspot.gr

Share this post


Link to post
Share on other sites

Aπο το μπλογκ μου

 

 

Τι ωραίο Κυριακάτικο πρωινό. Τι ωραία να ξυπνάς με χαμόγελο. Σηκώθηκα 7:00 αλλά οχι για να ξυπνήσω αλλά για να πάω μέχρι την τουαλέτα. Η Μπήλλιω απο την αλλη είχε άλλα σχέδια. Περίμενε να ξυπνήσω για να την βγαλω έξω.... Αλλα σχέδια εγώ, άλλα εκείνη. Εφτά το πρωί συνήθως έχει πήχτρα σκοτάδι (Ναι, τώρα ξημερώνει στις 8:30). Καθως περναγα μπροστα απο το παράθυρο της τκουζίνας με το ενα ματι κλειστο απο τη νύστα, μου κέντρισε το ενδιαφέρον το κόκκινο χρώμα του ουρανου. Συνήθως τέτοιο χρώμα εχει οταν χιονίζει. Προσπάθησα να ανοίξω και το άλλο ματι για να σιγουρευτώ πως δε με ξεγελάει αυτό που βλέπω. Και ναι, ενα άσπρο χαλί ήταν απλωμένο στον κήπο μου!!!!! ΧΙΟΝΙΖΕΙ!!!!!! Το χαμογελο εφτασε μεχρι τα αφτια, το ματι ανοιξε γαρίδα. Ο υπνος πήγε περίπατο. Εφτιαξα καφέ και περίμενα το πότε θα ξημερώσει για να αρχίσω τις φωτογραφιες!

 

Εκανα και το test drive της Μπήλλιως με το χιόνι. Πρωτη φορά θα γνωριζε το χιονι στα 5 χρονια της ζωης της. Επρεπε να δω την αντίδραση της... Στην αρχή ουτε να το πατήσει δεν ήθελε... το περιεργαζόταν. Αλλα η θεληση της να βγει έξω υπερίσχυσε... Αλλά μετα το αποτέλεσμα ήταν

 

ΧΙΟΝΙ VS ΜΠΗΛΛΙΩ= 1-0

 

Καποια στιγμή άρχισα να ανησυχω για το που βρίσκεται και τι κάνει. Δεν εβλεπα κανενα ίχνος της στο χιονι (βασικά το ειχε καλύψει το χιονι. Στης Μερετες δεν ήταν, τη ρώτησα. Αρα που να ήταν; Ντυθηκα, μπουφαν σκουφια γαντια και φωτογραφικη μηχανη (τυχαιο ήταν) και βγηκα έξω. Αρχισα να φωναζω ψψψψιψιιψιι και ελαβα απαντηση της. Την εντοπισα κάτω απο το υπόστεγο του απέναντι γείτονα. Ηταν φοβισμενη κι έκλεγε. Αλλά δεν ερχόταν. Κοιταζε το χιονι με τρομο. Γυρισα πισω στο σπιτι, τουλαχιστον ηξερα πως είχε βρει καταφύγιο... και ξαφνικά βλεπω εξω απο το παραθυρο της κουζίνας την μικρη σκαρφαλωμένη στον βραχο να μη ξερει απο που να κατεβει... Εγω αταραχη απο μεσα τραβαγα φωτογραφιες... Ακαρδη μανα!!! Μα ηταν το γεγονος της χρονιας, δεν έπρεπε να το χάσω. Την ειδα που κατευθηνθηε προς την εισοδο του σπιτιου οποτε ξανα ντυθηκα και βγηκα εξω για να την εμψυχωσω. Μιση ωρα με ειχε εξω, χιονανθρωπος εγινα για χαρη της... Βρε καλη μου βρε χρυση μου ελα... μια μπρος μια πισω η Μπηλλιω... Ελα δε δαγκωνει.... Με τα πολλά καταφερε και ηρθε μέσα στο σπιτι.... Δε ξερω αν θα θελησει να το ξανακανει. Θα δουμε!

 

Οι φωτογραφιες ειναι με σειρα εμφανησης απο τα ξημερωματα μεχρι 11:00. Πάω για χιονοπόλεμο... :)

 

100_0807.JPG

 

100_0814.JPG

 

100_0809.JPG

 

 

 

100_0811.JPG

 

 

20131208_110132.jpg

 

Κι εδω η περιπέτεια της Μπήλλιως.

 

20131208_093602.jpg

 

20131208_093615.jpg

 

20131208_093624.jpg

 

20131208_093633.jpg

 

20131208_093637.jpg

 

20131208_093753.jpg

 

20131208_093803.jpg

 

20131208_093833.jpg

Edited by afrodite
  • Like 7

My Life In Oslo-Norway:

http://oslomylove.blogspot.gr

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αυτά είναι! Ονειρικό ξύπνημα! Νομίζεις ότι κοιμάσαι ακόμη κι ονειρευεσαι

 

Sent from my Nexus 7 using Tapatalk

 

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο λαός λέει "Δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι"

Η κλασσική συμβουλή των μανάδων (και μη βιαστεί καμία να μου πει "οταν θα γίνεις μάνα θα καταλάβεις") είναι "Πρόσεχε με ποιους κάνεις παρέα".

Και αν κάποιος έχει πάρει τον κακό τον δρόμο λένε "Αχ έμπλεξε με κακές παρέες"...

 

Μάλλον έμπλεξα με κακές παρέες κι εγώ και οδεύω προς τον κακό τον δρόμο...

 

Μάνα κουράγιο, μη τρομάζεις, δεν είναι κάτι το σοβαρό.... να μωρέ...πως να στο πω χωρίς να το φέρεις βαρέος?

-

-

-

-

 

Σκέφτηκα να μαθω σκι.....

 

---

-

-

-

Το πρώτο βήμα έγινε, πήρα τα παπούτσια του σκι....

 

post-6100-0-69554500-1386954213.jpg

 

Και τώρα ακολουθουν οι δικαιολογίες προς τη μάνα....

 

Φυσικά δεν απαρνιέμαι το snowboard. Με την καμια. (Μαλιστα βρίσκομαι σε δίλημμα τι να κανω αυριο που θα χιονίζει?Σκι ή σνοουμπορντ?)

Αλλά το σκι (δεν μιλάμε για τον γνωστο αλπικο σκι αλλά για το σκι αντοχης, cross country ski, langrenn, langlauf- Eχει διάφορες ονομασιες) είναι πιο φθηνο, πιο οικονομικο, βασικά τσάμπα ειναι αρκει να εχει χιονι. Και αυτή τη στιγμή αγαπάμε τα πάντα που έχουν σχέση με το τσάμπα :)

Δευτερον, καλοσυνηθησα με την παρέα της Μερέτες και τις βόλτες στα βουνά και τώρα που αρχίζουν τα χιονια θα βαλουν στα ποδια τους τα σκι και θα πηγαίνουν. Οποτε no more Afrodite. Εδω κολάει το "εμπλεξα με κακες παρέες"

Τριτον, ζήλεψα που την Δευτερα οταν επεστρεψα σπιτι το απογευμα, είδα τα σύνεργα κερώματος της Μερέτες και καταλαβα πως είχε πάει για σκι. Στις 7 μαζεύτηκε (ειναι φωταγογημενες οι διαδρομές).

Οποτε τα εβαλα κάτω 1+1+1 κάνουν 3.... Χριστούγεννα έρχονται μου έκανα δώρο τα πατούμενα (δικαιολογω το έξτρα έξοδο μου απο τον μηνιαίο προυπολογισμό). Μαδέρια έχει η Μερέτε να μου δώσει (Καθε Νορβηγός/ιδα που σέβεται τον εαυτό του εχει απο ενα( ή δύο) περισευούμενο ζευγαρι σκι στην αποθήκη του). Και παπούτσια είχε να μου δώσει, αλλά νομιζω πως για το σκι το 41 νουμερο παπουτσι πάει πολυ... οκ με τα ορειβατικά της, είχα βρει τη λύση να φοράω 2 κάλτσες και δεν είχα γίνει σαν την Αλίκη στο ναυτικο που πρωτα περπαταγε το πόδι και μετα η αρβύλα.

 

Τωρα μενει να μου μάθει κάποιος σκι. Και φυσικά να χιονίσει πάλι γιατι αυτο που εβαλε το έλιωσε, τουλαχιστον μεσα στην πολη. Αλλά συμφωνα με τα προγνωστικά απο σημερα μεχρι και αυριο αρχιζει ο δευτερος γύρος χιονιου. Αν και στους Νορβηγους μετεωρολογους δεν εχω καθόλου εμπιστοσύνη. Οποτε προβλέπουν χιονι έχουν πέσει έξω παντελώς. Προχτες που χιόνισε κατα τύχη το προβλέψανε. Ωρες ωρες απλά νομίζω οτι ρίχνουν τα χαρτιά και αν τους κάτσει έκατσε αμα δεν κάτσει sorry. Πχ ειχαν προβλέψει χιονοπτωση Κυριακη απο πρωι μεχρι μεσημέρι και τη Δευτερα ηλιοφάνεια. Και τελικά χιονιζε απο τα ξημερώματα της Κυριακής μεχρι το απογευμα, και τη Δευτερα που ειχαν προβλέψει ηλιοφάνεια όχι μονο ήλιο ΔΕν είχε αλλά χιόνιζε μεχρι το μεσημέρι (το site εξακολουθουσε να λεει για ηλιοφάνεια). Ότι να ναι οι τύποι. Και πολλά αλλα τετοια παραδείγματα.

 

 

Και τώρα μπορείτε ελευθερα να πέσετε να με φάτε και να αρχίσετε τα γνωστα, αντε επιτελους στο σωστο το δρομο κλπ κλπ κλπ κλπ

 

ΥΓ Και τωρα ερχεται το διλημμα τι να κανω σαββατοκυριακο;, σκι ή σνοουμπορντ?

Edited by afrodite
  • Like 4

My Life In Oslo-Norway:

http://oslomylove.blogspot.gr

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αφροδίτη έχω την εντύπωση ότι το langlauf για βόλτες που θα κάνεις εσύ δεν έχει μεγάλη κάποια καμπύλη μάθησης. ουσιαστικά περπατάς στο χιόνι. Τώρα αν την ψωνίσεις και σε δούμε σε 3 χρόνια με όπλο στην πλάτη να κάνεις δίαθλο, είναι άλλη υπόθεση.

 

Enjoy!

  • Like 4

Make Parnassos Great Again!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αφροδίτη έχω την εντύπωση ότι το langlauf για βόλτες που θα κάνεις εσύ δεν έχει μεγάλη κάποια καμπύλη μάθησης. ουσιαστικά περπατάς στο χιόνι. Τώρα αν την ψωνίσεις και σε δούμε σε 3 χρόνια με όπλο στην πλάτη να κάνεις δίαθλο, είναι άλλη υπόθεση.

 

Enjoy!

...οσο εισαι στο ισιωμα... και τις ανηφοριτσες ευκολα τις ανεβαινεις... Αλλα οι ανηφοριτσες συνεπαγονται ...κατηφοριτσες και οταν ερθει η ωρα να στριψεις στην κατηφορα με τις φτερνες ελευθερες, κοιτα τι κανει πιο μπροστα ο Δεσποτης... ο Παναγιωτης ντεεε... :animier: Edited by MakisM
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αχ... αυτες τις κατηφοριτσες ειναιι που φοβαμαι με τις φτερνες ελευθερες....

 

Προς το παρών ψαχνω να βρω τον γκαντεμη που με γλωσσοφαγε, αν και ξέρω ποιος ειναι. Καποιος που μου ευχηθηκε να στεγνώσει το κερί στο σανιδι οταν είπα πως θα παω για σνοουμπορντ σημερα ή αύριο... Αχχχ...

Εριξε μονο 2-3 ποντους υγρου χιονιου το βραδυ, το πρωι ψιλο έβρεχε και τωρα που χιονιζει το κανει μαζι με βροχή.... στο βουνό πάνω εχει ομίχλη.... ολα καλα ουυυ....

 

Παλι καλά που έχω καλούς φίλους. Στις 2 εχω ραντεβου με εναν φίλο να μου δώσει το ετήσιο πάσο του και να πάω για κανα 3ωρο να κανω το κέφι μου ετσι για να δω πως είναι. Ισως πάω και αύριο. Με τον ιδιο τροπο.... λολ


My Life In Oslo-Norway:

http://oslomylove.blogspot.gr

Share this post


Link to post
Share on other sites

βασικα μην αισθανεσαι ασχημα.

Και εγω ετοιμαζομαι για Langlauf. Τωρα πια για ποδηλατο και τρεξιμο δεν πολυλεει γιατι βραδιαζει νωρις και δεν θελω να τρεχω μες το σκοταδι στο δασος αλλα ουτε να τρεχω μες το χωριο στα πεζοδρομια και στο τσιμεντο

επιπλεον

1. ειναι τζαμπα

2. εχει μια πιστα φωταγογημενη κανα 20λεπτο απο το σπιτι μου

3. ειναι σουπερ γυμναστικη

 

Συνεπως βαλαμε στοχο δυο φορες την βδομαδα να πηγαινουμε

 

Το ερωτημα ειναι: τι κανουμε οταν εχεις κατηφορα?????????????

 

Υ.Γ. υπαρχει η απαντηση: παρατας τα μαδερια και πας για snowboard στην πιστα πιο διπλα. Αλλα ειπαμε...2 φορες την βδομαδα μονο (και φυσικα απογευματα)

Edited by Turms

Snow is on my D.N.A.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αχ... αυτες τις κατηφοριτσες ειναιι που φοβαμαι με τις φτερνες ελευθερες....

 

 

Ζητα να σου μαθουνε το stem Christi.... ετσι στριβεις! Αντε πια, ολα μασημενα τα θελετε η συγχρονη νεολαια... :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

βασικα μην αισθανεσαι ασχημα.

Και εγω ετοιμαζομαι για Langlauf. Τωρα πια για ποδηλατο και τρεξιμο δεν πολυλεει γιατι βραδιαζει νωρις και δεν θελω να τρεχω μες το σκοταδι στο δασος αλλα ουτε να τρεχω μες το χωριο στα πεζοδρομια και στο τσιμεντο

επιπλεον

1. ειναι τζαμπα

2. εχει μια πιστα φωταγογημενη κανα 20λεπτο απο το σπιτι μου

3. ειναι σουπερ γυμναστικη

 

Συνεπως βαλαμε στοχο δυο φορες την βδομαδα να πηγαινουμε

 

Το ερωτημα ειναι: τι κανουμε οταν εχεις κατηφορα?????????????

 

Υ.Γ. υπαρχει η απαντηση: παρατας τα μαδερια και πας για snowboard στην πιστα πιο διπλα. Αλλα ειπαμε...2 φορες την βδομαδα μονο (και φυσικα απογευματα)

 

Δε ξερω αλλα μπορεις να το ψαξεις... υπαρχει το split board, split snowboard δε θυμαμαι πως λεγεται. Ειδα εναν περσι στον Παρνασσο με αυτο, ανεβαινε την πλαγια του Οδυσσεα.

Ειναι σνοουμπορντ το οποιο χωριζει στη μεση και γινεται σκι. Απλα γυριζεις τις δεστρες. Ανεβαινεις λοιπον με αυτο, αι στην κατηφορα το ξανακουμπωνεις φερνεις τις δεστρες στη σωστη θεση και κατεβαινεις. Δες youtube εχει πολλα τετοια... και καποιοι το φτιαξανε και μονοι τους.


My Life In Oslo-Norway:

http://oslomylove.blogspot.gr

Share this post


Link to post
Share on other sites

Λοιπον στα δικά μας τωρα...

 

Χτες τελικά δεν πηγα γιατι εκελισε εντελως ο καιρος με ομιχλη... ανακατευτηκα και μονο που το ειδα.

 

Σημερα παλι κλειστος ο καιρος εβρεχε...απογοητευση. Λεω οκ δεν εχει σνοουμπορντ κατσε διαβασε...(νορβηγικα)

 

Κατα τις 11:00 έβγαλα τη γατα μου στον κήπο (ακουγεται σαν εβγαλα τον σκυλο μου βόλτα... θελει λιγη παρότρυνση η μικρή τωρα γιατι δεν της αρεσει το χιονι. Μετα απο τη φρικιαστικη της εμπειρια τη προηγουμενη εβδομαδα....χαχα). Και βλεπω οτι ο καιρός αρχισε να καθαρίζει απο συννεφα και να βγαινει ήλιος. Κοιταω την κορυφη του Χολμενκόλεν απέναντι και ήταν καθαρή. Βρε λες; Παιρνω τηλεφωνο εναν φίλο μου που ήξερα οτι θα ανέβαινε... Ηταν οντως απάνω και μου λέει οτι όλα ειναι καλά ελα.Το κολπο με την κάρτα δεν έπαιζε γιατι θα την εδινε στον κουμπάρο του... Οποτε θα πλήρωνα. Δε βαριεσαι... ας περάσω καλά τουλάχιστον,

 

Όπως ήμουν, σαλοπέτα γατντια κλπ... βγαζω τη σανιδα απο τη θήκη της και φοράω τις μπότες. Απίστευτο μου φαίνεται ότι έφυγα απο το σπιτι φορώντας τις μποτες και με το σανίδι στο χέρι...

post-6100-0-68188000-1387131768.jpg

Πηγα στο μετρό, τυχερη περίμενα απλά 3 λεπτά το τραίνο.

post-6100-0-51874500-1387131772.jpg

Στη στάση που κατέβηκα με περίμενε το λεωφορειο που θα με πηγαινε στο χιονοδρομικό. Μιλάμε για φουλ σέρβις ετσι; Παρένθεση, οι μποτες του σνοουμπορντ ειναι αχριστες στον πάγο. 10 φορες έκανα την μπαλαρίνα... ευτυχως το ντουμπλ αξλ βγηκε τελειο, χωρις πτωση.

 

Πλήρωσα τη καρτα μου φορεσα τη σανίδα μου και... απιστευτο εκανα σνοουμπορντ!!!! Και το χιονακι μια χαρα (φοβομουν πως θα ηταν παγακι λογο της βροχης)

post-6100-0-41772000-1387131775.jpg

Δεν ηταν όλο ανοιχτο, μονο 2 πιστες. Καλες ήταν. Η μια πιστα που ειχε λιγο πιο ενδιαφερον απο πλευρας δυσκολιας και κλησης ειχε κατι αθλια πραματα στη μεση που μου εσπαγαν τα νευρα... εκει που κατεβαινα τσουπ ενα βουναλακι, τστουπ ενα σταν καγκελο... απο την αλλη ενας σωληνας... μια ευθεια ηθελα να κανω ρε γαμωτο και επρεπε να αποφευγω τα εμποδια!! Οπως καταλαβατε ηταν το σνοουπαρκ... Δεν ηθελα να πηδηξω... όχι ακομα τουλάχιστον και επρεπε να αποφευγω τα jumps και τα reils. καλά το τι κανανε οι Νορβηγοι με αυτα δε λέγεται.... ακομα και τα σκατουλακια τα πιτσιρικια κατι μπομπιρες.... πιρουετες, κολοτουμπες κλπ... Απιστευτοι.

 

Λοιπον, οποιος παραπονεθει για τον Παρνασσο οτι ειναι ακριβος, ή οτι με το μισο βουνο κλειστο χρεωσαν 25-30 ευρω την καρτα και δε δουλευαν τα χ ψ ζ λιφτ θα τον κράξω. Καλα δεν θα το κάνω... κι εγω παραπονιομουν περσι οποτε...

δυο πιστες μονο ανοιχτες και το εισητηριο παρακαλω ολόκληρο.... ουτε μισο ουτε ενα τεταρτο ουτε 100 γραμμαρια να τ' αφήσω;; Επισης την κάρτα την αγοράζεις για πάντα! Δεν την επιστρέφεις και σου δίνουν τα λεφτά πίσω. Με διαβεβαίωσε ομως ότι ισχύει για όλα τα χιονοδρομικά της χώρας. Μιλάμε οταν το ακουσα αυτο ησύχασα ετσι; Ε αφου ισχυει παντου ε αξιζει... Τι λες τώρα....

 

Τελος πάντων... καλά ήταν καλά πέρασα. Τρώγομαι για το αν θα πάρω ετήσια. Φυσικά και αξίζει τα λεφτα της. Μονο 10 φορες να ανεβω την εχω κανει την απόσβεση της. Πήρα και πληροφοριες για το βραδινό... καθημερινες δουλευει μεχρι τις 22:00 και ειναι καλα φωταγογημένο. Αξιζει ακομα και για μια ωρα να πας...

 

Θα δούμε...

 

Α και καλά Χριστουγεννα εε; Ο αγιος Βασίλης κυκλοφορεί με άλογα και οχι με ελαφάκια. Λάθος παραμύθι μας διαβαζαν μικρά.(Ρουντολφ το αλογάκι λαλαλαλαλαλα) Επίσης ο Αγιος Βασίλης φοράει μάσκα (ίσως Okley)post-6100-0-73808200-1387131782.jpg

Edited by afrodite
  • Like 4

My Life In Oslo-Norway:

http://oslomylove.blogspot.gr

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δε ξερω αλλα μπορεις να το ψαξεις... υπαρχει το split board, split snowboard δε θυμαμαι πως λεγεται. Ειδα εναν περσι στον Παρνασσο με αυτο, ανεβαινε την πλαγια του Οδυσσεα.

Ειναι σνοουμπορντ το οποιο χωριζει στη μεση και γινεται σκι. Απλα γυριζεις τις δεστρες. Ανεβαινεις λοιπον με αυτο, αι στην κατηφορα το ξανακουμπωνεις φερνεις τις δεστρες στη σωστη θεση και κατεβαινεις. Δες youtube εχει πολλα τετοια... και καποιοι το φτιαξανε και μονοι τους.

 

καλα...να αγορασω ουτε κουβεντα. οι τιμες ειναι εξωφρενικες. Για να φτιαξω τωρα...καλη φαση αλλα θελει πολυ παιδεμα.

 

Παντως οι μποτες του snowboard οι δικες μου στον παγο ειναι σουπερ. Μια φορα τολμησα και εβαλα μποτες για alpine σανιδα και τα αποτελεσματα ηταν τραγικα...στο παρκινγκ...


Snow is on my D.N.A.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ισως να εχουν παλιωσει... απο την αλλη ηταν black ice... μονο με καρφια τη γλιτωνες... μιλαμε δε μπορουσα να σταθω ορθια... μα να μη ριχνουν αλατι?? κατι τελος παντων.... Και μιλαμε για την πλατφορμα του τραινου ετσι? Γενικα περπαταω στον δρομο για να εχω το κεφαλι μου ησυχο γιατι στα πεζοδρομια χαροπαλευεις. Αλλιως τοιχο τοιχο και σαν την παπια ή πιγουινο.... ετσι παω. Μιλαμε δεν φροντιζουν καθολου το θεμα του παγου εδω.... δε ξερω Γερμανια τι παιζει αλλα εδω.... δεν το περίμενα. Παλι καλα που περνανε τα εκχιονιστικα....


My Life In Oslo-Norway:

http://oslomylove.blogspot.gr

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...