Παραδοσιακα κλεινω τη σεζον τετοια περιοδο, ελαχιστες φορες εχω τσουλησει Μαιο καθως δε με τρελαινουν τα ανοιξιατικα (ναι ειμαι απο αυτους). Συνηθως λοιπον κλεινω με Παρνασσο τελη Απριλη αλλα φετος εχω ηδη κανει σερβις το σανιδι εχω βγαλει χιονολαστιχα και ετοιμαζομαι με τις ζεστες να πλυνω ρουχα και εξοπλισμο. Μια περιεργη σεζον οπως και να το κανουμε. Ξεκινησε πολυ διστακτικα στα τελη του Γεναρη οταν και αποφασισα οτι το να βρεθω σε χιονισμενο βουνο ειναι αναγκαιο για την ψυχικη μου υγεια. Εστω και αν επρεπε να ξυπνησω νυχτα, να περασω απο μπλοκα, εστω και αν επρεπε να κουραστω αρκετα να ανεβω χωρις splitboard τις πλαγιες, εστω και αν επρεπε ελεω κοβιντ να παρω μετρα και αποστασεις απο ολους και να κινηθω σαν snow leopard. Σκεφτομουν οτι ειναι ελαχιστη η απολαυση μπροστα στο ρισκο και την ταλαιπωρια αλλα στο τελος ειπα απλα οτι δεν γινεται να μην παω. Το ολον: Καλαβρυτα 6 Παρνασσος 4 Υμμητος (κεραιες) 1 Υμμητος (πανοραμα βουλας!) 1 Μου ξεφυγε η Ζηρεια το ειχα σκοπο αλλα δεν εκατσε. Δεν πειραζει ας μεινει κατι για του χρονου που θα πλακωσουμε ολοι πανω στα χιονοδρομικα σαν αρπακτικα και θα πρεπει και να ξεφυγω και λιγο. Γιατι κακα τα ψεματα αν πω οτι τα βουνα ετσι αδεια και γαληνεια που ηταν φετος δεν εχουν τη χαρη τους θα ειναι ψεμα! Για μερικες στιγμες ειναι μαγικα.. Τις υπολοιπες που παλευεις να ανεβεις Στυγες, Ηρακλοβακχους και.. 6 (!) με τη δυναμη της ψυχης ουσιαστικα, εκτιμας τα λιφτ οσο τιποτε αλλο. Σχεδια για του χρονου. Αγορα πιολε. ΑΝ δουλεψουμε το καλοκαιρι: splitboard, δεστρες κ φωκιες. Αν τα ειχα φετος θα εκανα πολυ περισσοτερες καταβασεις. Καλα να ειμαστε και τα βουνα μας περιμενουν ολους παλι του χρονου.