Καλημέρα
Έχω πάει οικογενειακώς στη Κορβάρα. Βρίσκεται στη Badia και ακριβώς επάνω στη Σέλα Ρόντα. Η Badia έχει τεράστιο χιονοδρομικό πεδίο με πάρα πολλές μπλε πίστες (που τις ευχαριστιούνται και οι έμπειροι). Και κάποιες κόκκινες και μια από τις καλύτερες μαύρες του παγκόσμιου πρωταθλήματος (gran risa).
Επειδή είναι πάνω στη Σέλα Ρόντα δεν χάνεις χρόνο για να προσεγγίσεις γρήγορα τις διπλανές κοιλάδες (Σέλβα-Βαλ Γκαρντένα, κλπ). Και η ίδια η Σέλα Ρόντα είναι μια μοναδική εμπειρία για όποιον αγαπάει το βουνό και όχι απλά τα χιονοδρομικά επιτεύγματα (μαύρες, χιλιόμετρα). Δυο μέρες εκεί, και προς τις δύο κατευθύνσεις. Ήταν προσιτή ακόμη και σε μια δεκάχρονη που δεν έκανε ακόμα το σκι που κάνει τώρα.
Σαν τιμή μου φάνηκε φτηνότερη σαν την Αράχωβα (που δεν πάω ποτέ). Στο ξενώνα που μέναμε, η μαμά του ιδιοκτήτη, μια γιαγιά που ήταν η μόνη που μας περίμενε το βράδυ που φτάσαμε, μιλούσε μόνο λαντίν, και κάτι πολύ ελάχιστα γερμανικά. Για ιταλικά ούτε λόγος. Ακραίο αλλά όμορφο.
Η Κορβάρα δεν ήταν όμορφη. Τα όμορφα σπίτια δεν κάνουν όμορφα χωριά. Ούτε ζωή τύπου Αράχωβας είχε αν ψάχνεις κάτι τέτοιο. Πολύ κρύο. Το ίδιο και τα υπόλοιπα χωριά που είδα πάνω στη Σέλα Ρόντα στις άλλες κοιλάδες. Αν θες όμορφα χωριά, ψάξε για πραγματικά χωριά σε χαμηλότερα υψόμετρα, εκτός Σέλα Ρόντα. Με προφανή μειονεκτήματα. Πχ το Ortisei (Sankt Ulrich).
Μπορείς να δεις τα λιφτ και τις πίστες στο google maps. Είναι αμέσως φανερό ότι η μεγαλύτερη συγκέντρωση είναι στη Κορβάρα (πολλές μπλε), και στη διπλανή Σέλβα (πολλές κόκκινες). Από τη μια κοιλάδα περνάς στην άλλη με τα σκι. Οπότε μπορείς να μείνεις Κορβάρα, και μια μέρα να περάσεις στη Σέλβα. Βέβαια όταν αλλάζεις κοιλάδα θέλει μια προσοχή γιατί αν κλείσουν για κάποιο λόγο τα λιφτ στα διάσελα, θα σε τσούξει να γυρίσεις κάνοντας τεράστιο γύρο με ταξί. Αν χαθείς όπως εγώ και κλείσει το χιονοδρομικό, και καταλήξεις σε άλλο χωριό αλλά στην ίδια κοιλάδα, εύκολα και πολύ φτηνά επιστρέφεις με λεωφορείο. Όπως διαπίστωσα αρκετοί ξέμεναν πάνω στο βουνό μετά το κλείσιμο του χιονοδρομικού. Ειδοποιούσαν και περίμεναν τα ρατρακ να τους μαζέψουν. Αναρωτιέμαι αν τους χρεωναν. Και που τους άφηναν. Πιθανά στη κοντινότερη πίστα που οδηγούσε σε κάποιο χωριό.
Τέλος το εκπληκτικό για μένα ήταν ότι το χιονοδρομικό ήταν παντός καιρού. Δεν περιμένουν από το Θεό. Είχε να χιονίσει σχεδόν 2 μήνες αλλά οι φαρδιές πίστες κάθε πρωί ήταν καλοστρωμενες με τριζάτο και καθόλου παγωμένο χιόνι. Λες και χιόνισε το βράδυ. Ακόμα και μέσα στο χωριό ανάμεσα στα σπίτια. Είναι φοβεροί επαγγελματίες.
Καλή επιλογή και καλή διασκέδαση.