herman

Αντί να ασχολούμαστε με ετησία στην Βασιλιτσα δεν ασχολούμαστε με τον εκσυχρονισμού της; Τα λιφτ που έχουν είναι αρχαία και αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τους επισκέπτες. Εγώ προσωπικά δεν πηγαίνω για αυτό τον λόγο. Ανεβαίνω μόνο σε καταστάσεις στέρησης απάτητου. Όταν θα απαξιωθεί και αυτό, όπως έγινε με το Καιμακ, θα είναι αργά.

Ψάχνοντας βρήκα αυτό : https://register.dpma.de/DPMAregister/pat/PatSchrifteneinsicht?docId=DE2704858A1 Η εξέλιξη της τεχνολογίας υλικών , κυρίως στο τρόπο παραγωγής άρα και στο κόστος, έδωσε στις εταιρίες να ξεπατικώσουν "αρχαίες" πατέντες.

Παράτησα στο βίντεο οτι σε ορισμένα σημεία που οι μπροστινοί τροχοί πατούσαν στους κυλίνδρους μετακινήθηκαν μπλοκαρισμένοι (στο 8:00 περίπου). Κίνηση με μπλοκαρισμένους τροχούς; Επικίνδυνο;

Είναι εγχείριση επιπέδου μηνίσκου. Τοπική αναισθησία μια τρύπα για την κάμερα και μια για τα εργαλεία και τελείωσε. Πολύ πιο φθηνή. Δεν κατάλαβα που κολλάει το "που έχεις δικό σου το μόσχευμα", δεν παίζει κανένα ρόλο.

Η λύση, αρθροσκοπικά να κοπεί το μόσχευμα δεν υπάρχει και να μείνεις χωρίς χιαστό; Όπως κόβουν τον μηνίσκο να κόψουν και το μόσχευμα. Το είχα γράψει ότι μπορείς και χωρίς χιαστό. Όταν συζητούσα πριν χρόνια μου είχαν πει οτι η απόφαση να μην έκανα την εγχείριση απλά θα περιόριζε τις αθλητικές μου δραστηριότητες.

Για κορόιδο ή για μ______ ; Διάβασες τι πρέπει να κάνει μετά το τέλος τις μίσθωσης; Εκτός εάν έχουν κάτι έτοιμο ή δεν θέλουν να το δουλέψουν. Με τους συγκεκριμένους όρους σε τόσο μικρο χρονικό διάστημα δύσκολο να βρεθεί ενοικιαστής. Δεν προλαβαίνει να κάνει τίποτα, να σχεδιάσει, να υπολογίσει, να πραγματοποιήσει επαγγελματικές συμφωνίες. Οπότε η απόφαση θα είναι : " δεν υπάρχει ενδιαφέρον,δεν θα λειτουργήσει ". Θα υπάρξουν διαμαρτυρίες, παράπονα κλπ. και θα βρεθούν "εθελοντές" να το δουλέψουν, που δεν θα είναι υποχρεωμένοι να τηρήσουν τους όρους.

11-10-2016 ... Φώκιες και σκιαρουμε στα πηγάδια. Όπως ο "Διεθνής" διαγωνισμός πάτωσε έτσι θα πατώσει και η εκμίσθωση του ΧΚ. Το πιθανό είναι να μην βρεθεί κανένας λογικός επενδυτής που θα θελήσει να " βάλει το κεφάλι του μέσα στον ντορβά " για εκμίσθωση ενός έτους. Τα πηγάδια είναι δεν είναι το Val d'Isère.

Ρώτα και άλλον γιατρό. Το τεχνητό μόσχευμα έχει πολλαπλάσια αντοχή από τον φυσικό χιαστό. Το πρόβλημα εμφανίζεται στα σημεία που ενώνεται με τα οστά. Εαν δεν έχει γίνει η σωστή αποθεραπεία έτσι ώστε να δημιουργηθεί νέο οστό και όχι κάτι σαν χόνδρος (ψευτό-άρθρωση εάν θυμάμαι καλά) η νέα ρήξη είναι αρκετά πιθανή. Αυτός είναι και ο λόγος που οι γιατροί θέλουν 6 μήνες πριν την οποιαδήποτε αθλητική δραστηριότητα και αυξημένη προσοχή. Όταν έκανα εγώ εγχείρηση ο γιατρός ήταν απόλυτος, σκι μετά από ακριβώς 6 μήνες ούτε μια εβδομάδα λιγότερη και μα μην τολμήσω να κάνω καμία χαζομάρα γιατί θα μου έσπαγε τα πόδια. 'Εχω ορισμένες αμφιβολίες για το τραύμα σου με την μηχανή, πως μπορεί να επιφέρει ρήξη χιαστού. Η νέα εγχείρηση είναι πολύ πιο απαιτητική γιατί οι τρύπες πρέπει να γίνουν στα ίδια σημεία, με την ίδια κλίση (δεν υπάρχει χώρος για άλλες) αλλά δεν είναι αδύνατη. Σκέψου οτι τα τεχνητά μοσχεύματα έχουν μια συγκεκριμένη διάρκεια ζωής (ανάλογα με την χρήση), άρα γίνονται και δεύτερες εγχειρήσεις στο ίδιο γόνατο, οι αθλητές συχνά (το πρόβλημα για αυτούς είναι εαν γίνουν πολλές (για πρόσθιο ή πλάγιο) δεν έχουν αυτομοσχεύματα). Εαν δεν κάνεις εγχείρηση θα πρέπει να ξεχάσεις μπάσκετ, ποδόσφαιρο και θα έχεις μια εκνευριστική αστάθεια όταν πηδάς (πχ από ένα τοιχάκι, βράχο κλπ) . Αλλά θα μπορείς να κάνεις σκι. Με πάρα πολύ καλή εκγύμναση των μυών των ποδιών (να πηγαίνεις στο γυμναστήριο και να ασχολείσαι μόνο με τα πόδια) δεν θα έχεις σοβαρό πρόβλημα.

Η ανάβαση στον Μύτικα είναι μια ορειβατική διαδρομή και όχι αναρριχητική, δεν είναι απαραίτητος αναρριχητικός εξοπλισμός. Απαραίτητο είναι μόνο το κράνος για προστασία από τις πέτρες που μπορεί να πέσουν. Είναι σαν να ανεβαίνεις σε μια σκάλα ακουμπισμένη σε τοίχο. Οι εξοπλισμένες διαδρομές με συρματόσχοινα (Via Ferrata) είναι πολύ πιο εκτεθειμένες από το λούκι ή την κακόσκαλα. Τα πατήματα ήταν αρκετά μεγάλα, δεν προβλημάτιζαν και δεν είναι ανάβαση μεγάλου μήκους ή επικίνδυνη τραβέρσα. Όμως χρειάζεται προσοχή για τα λάθη μπορεί να είναι μοιραία. Όχι και το παραμικρό λάθος, εάν έχεις τρία σημεία καλής στήριξης (και υπήρχαν πολλά να επιλέξεις) δεν υπάρχει πρόβλημα. Από την στιγμή που δεν υπάρχουν μόνιμα συρματόσχοινα η ασφάλιση με σχοινί απαιτεί γνώσεις και οδηγούς. Η πορεία στο λούκι δυσκολεύει πολύ (σε απαγορευτικό σημείο) από τις καιρικές συνθήκες υγρασία, βροχή και την ορατότητα. Το είδος του πετρώματος, οι πάρα πολλοί επισκέπτες που γυάλισαν τα πατήματα έχουν ως αποτέλεσμα ο βαθμός δυσκολίας να μεγαλώνει πάρα πολύ όταν υπάρχει υγρασία. Οι βροχές των προηγούμενων ημερών, η παρουσία της ομίχλης με έβαλε σε πάρα πολλές σκέψεις (υπερβολικές αλλά δεν μπορώ να το αλλάξω) ευτυχώς η κατάσταση που συναντήσαμε ήταν αρκετά καλή.

Πρέπει να αρχίσουμε να ανεβάζουμε φωτογραφίες. Όποιος θυμάται πότε ξεκινήσαμε και τι ώρα φτάσαμε που ας το γράψει. Μετά να ανεβάσουμε φωτογραφίες για κάθε χρονική στιγμή όχι ο καθένας όλες μαζί για να υπάρχει μια συνέχεια. Ήθελα να ανέβω στο Μύτικα αλλά πάντα κάτι συνέβαινε, θέματα υγείας (από απλό κρύωμα μέχρι χιαστό), γάμοι, βαφτίσεις, γεννητούρια, αλλά το κυριότερο παρέα να ανέβω (όταν μπορούσα εγώ δεν μπορούσαν αυτοί). Μήπως θα πρέπει ο σύλλογος να την καθιερώσει; Γιατί δεν με βόλευε πέρυσι τα κατάφερα φέτος. Δεν είναι απαραίτητο να πηγαίνουν όλοι στην κορυφή υπάρχουν και άλλες πολύ πιο βάτες κορυφές-διαδρομές. Με δεδομένη την φυσική μου κατάσταση νιώθω πολύ χαρούμενος που τα κατάφερα. Μπορεί για κάποιους να είναι εύκολο, εγώ ζορίστηκα και σωματικά και ψυχολογικά. Στο λούκι τα πόδια μου άντεξαν (δεν το περίμενα), είχε σχετικά καλά πατήματα-πιασίματα (έπαιξε ρόλο ότι ανεβαίναμε και λίγο άγχος. Μάλλον γιατί είχαμε σχετικά γρήγορο ρυθμό, το μόνο που σκεφτόμουν ήταν που έπρεπε να κρατηθώ και να πατήσω. Όταν έφτασα στην κορυφή χαλάρωσα (οχι αμέσως, πέρασε λίγος χρόνος περισυλλογής). Η κατάβαση από κακόσκαλα σε μερικά σημεία με άγχωσε αρκετά γιατι είχα την αίσθηση ότι γλιστράω και δεν μπορούσα να κάτσω κάτω με ενοχλούσε το σακίδιο. Άλλα πέρασε και αυτό, με προσοχή και υπομονή. Η επιστροφή στο καταφύγιο ήταν όμως τραυματική. Χωρίς το άγχος, τελείωσε η αδρεναλίνη και άρχισε ο πόνος στο γόνατο. Το σαθρό έδαφος επιδείνωνε τον πόνο αλλά η σκέψη της μακαρονάδας με κεφτεδάκια βοηθούσε πολύ. Στο καταφύγιο ένα Depon και δυο μπύρες κάτι έκαναν στην αρχή. Ο ύπνος όμως δύσκολος γιατί δεν μπορούσα να βολέψω το πόδι. Το άλλο πρωί με σχετικά ξεκούραστο γόνατο αλλά με τετρακέφαλους πιασμένους έφτασα στα πριόνια. Είδα γνωστούς μου αθλητές του μαραθωνίου, μιλούσαμε, σχολιάζαμε όλα καλά. Το μπάνιο στην παραλία της Γρύτσας και το γεύμα έκλεισε την πολύ ωραία εκδρομή. Edit ΔΕν σε πρόλαβα Νικο. Μέχρι να το γράψω τρεις αναρτήσεις έκανες.

http://www.mountain-forecast.com/peaks/Mount-Olympus/

Μας δουλεύουν δεν μας δουλεύουν;

Δυστυχώς η πραγματικότητα είναι σκληρή. Ποτέ κανένας δεν ενδιαφέρθηκε για την αξιοποίηση των βουνών στην Ελλάδα. Στις καλές εποχές νόμιζαν ότι ήταν ικανοί, αλλά αποδείχτηκε οτι ήταν κάτω του μετρίου. Ανίκανοι να σχεδιάσουν, να αναπτύξουν, να δημιουργήσουν. Τώρα στις δύσκολες (οικονομικά) εποχές που ζούμε όλα τα στραβά παρουσιάζονται με πολλαπλάσιες επιπτώσεις. Τα προηγούμενα χρόνια ενώ το Αρσούμπαση είχε χιόνι δεν το προωθούσαν, το αποτέλεσμα ήταν το Σέλι να μην αποτελεί χιονοδρομική επιλογή. Όσο χιόνι έχουν τα Πηγάδια στην κορυφή το ίδιο χιόνι έχει και το Αρσούμπαση. Τοποθετήθηκε η καρέκλα με τερματικό στο Αρσουμπαση με την λογική να λειτουργεί η πιστά και όταν δεν υπάρχει ικανοποιητική χιονόστρωση στο υπόλοιπο βουνό. Παλιά θυμάμαι μια χρονιά (πριν την νέα καρέκλα) δεν έχει χιόνι το συνδετικό και πήγαμε εκεί από την κορυφή με τα πόδια (οι μπότες του σκι στην πλάτη και τα μποτάκια με ατελείωτη λάσπη). Εαν, όταν μπορούσαν, διαμόρφωναν την κλήση της πλαγιάς (με χωματουργικά), ένα μικρο σύστημα τεχνητής χιόνωσης και φωτισμό για νυκτερινό σκι το ΧΚ Σελίου θα ήταν πολύ καλή επιλογή για πολλούς (τα πλεονεκτήματα της εύκολης πρόσβασης, της απόστασης από μεγάλα αστικά κέντρα δεν τα έχει κανένα άλλο χιονοδρομικό). Αλλά όπως και οι φίλοι Ναουσαίοι αντι να δημιουργήσουν στο Βέρμιο ένα μοναδικό κέντρο ορεινού τουρισμού ονειρεύονταν προπονητικά κέντρα, καφέ και ταβέρνες για να κάνουν επίδειξη της ματαιοδοξίας τους.

No lifts, No problem ...

Μια καλή Καθαρά Δεύτερα με το χιονοδρομικό ένα απάτητο πεδίο. Το απόλυτο κάψιμο. Ήμουν επάνω πριν τις εννέα και έφυγα αργά. Δεν μπορούσα να σταματήσω, παρόλο το φόβο του τραυματισμού συνέχιζα. https://www.youtube.com/watch?v=bb2CdhK0CZA

Γιάννη δεν πιστεύω να κατάφεραν να φτιάξανε τον δρόμο (εαν δεν το δω, δεν το πιστεύω). Σκέψου τι τοιχειο αντιστήριξης θέλει το σημείο που είσαι στην φωτογραφία και εαν θυμάμαι καλά υπήρχαν πολλά παρόμοια σημεία.

Ξεκίνησαν πολύ καλά, αλλά την πάτησαν στην κατασκευή του δρόμου. Ο παλιός ήταν καλός αλλά πολύ στενός. Ο καινούργιος κατασκευάστηκε χωρίς σωστή μελέτη. Έκοψαν το βουνό με αποτέλεσμα με τις βροχές να γεμίζει ο δρόμος λάσπη και πέτρες. Στην αρχή πίστευα οτι είχαν θεμα αποχιονισμού επειδή ενα μέρος του ήταν σε μεγάλο υψόμετρο και εκτεθειμένος. Όταν το επισκέφτηκα είδα ότι πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν οι κατολισθήσεις. Μάλλον το κόστος σταθεροποίησης του εδάφους είναι πολύ μεγάλο γιατί πρέπει να γίνουν επεμβάσεις σε όλο το βουνό. Ήταν απίστευτη η λάσπη που είχε ο δρόμος, επικίνδυνα πολύ.

Πάντα με εκνευρίζει όταν βλέπω να επενδύονται εκατομμύρια ευρω σε εξοπλισμό και να γίνονται τσιγκουνιές στα εργαλεία.

Συγχαρητήρια σε αυτούς που οργάνωσαν την συμμετοχή του συλλόγου ( Όλγα, Βιβή, Γιώργο..)

Το αποφάσισα θα έρθω, εάν ο καιρός είναι κάλος θα τρέξουν και τα παιδιά μου (εάν θέλουν).

Τέλος τα παλιά με αυτό. Άντε γιατί βαρέθηκα με το καλοκαίρι.

Από τον φίλο Δημήτρη (Dolomites), κομμάτια του συγκεκριμένου έχουν παιχτεί σε πολλές ενημερωτικές εκπομπές για Πηγάδια.

Ένα παλιό τότε που ασχολούμουν με video editing.

Φταίνε και δυο. Στο 0:22 ο skier προσπερνά τον snber απο τα δεξιά και είναι μπροστά. Στο 0:28 εμφανίζεται ο skier στο πλάνο και φαίνεται οτι έχει πορεία διαγώνια προς τα αριστερά. Ο snber διατηρεί ευθεία πορεία αλλά είναι λίγο πίσω από τον skier αλλά επειδή αρμένιζε δεν πρόσεξε τον skier (φαίνεται απο τον υπερβολικό χρόνο αντίδρασης). Αυτό που πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα είναι οτι ο skier δεν φορούσε γυαλιά ή μάσκα, αν και η ταχύτητα του δεν ηταν μεγάλη, σε συνδυασμό με την ηλιοφάνεια-αντηλιά το οπτικό εύρος του ηταν μειωμένο και δεν μπόρεσε να δει τον snber. Όταν είμαστε στο βουνό δεν αρμενίζουμε και έχουμε τον κατάλληλο εξοπλισμό κράνος, γάντια, κατάλληλα γυαλιά ή μάσκα του σκι.