herman

Αεροπορικώς στην Γενεύη και από εκει με λεωφορείο για Val d'Isere. Εγώ έτσι είχα κάνει (παλιά).

Είναι πάρα πολύ καλό,και καλή εξάσκηση για τον χειμώνα. Εγώ δυσκολεύτηκα όταν μετά το V μας είπε να αρχίσουμε να σηκώνουμε το εσωτερικό πόδι. Αυτό έχω να το κάνω χρόνια (τώρα ελάχιστα μόνο όταν είμαι εκτός πίστας) ,από τότε που αφήσα τα 2μέτρα μαδέρια για τα carving σκι.

Μια καλή Κυριακή, όταν μάλιστα είμαι με τα παιδάκια μου τέλεια. Χωρίς πολύ χιόνι, αλλά επαρκές για χιονοδρομία (λίγες πέτρες). Το αρσουμπασι όπως πάντα, μικρό γρήγορο και όποιος αντέξει!! Ανέλπιστα υπήρχαν πούδρες που τις φάγαμε!!

Φωτογραφίες από τις 18-1-2015. Σκι μέσα στην πίστα και μετά εκτός.

Συγχαρητήρια για την βράβευση σου και για τις υπόλοιπες βραβεύσεις. Δημήτρη το έχεις καταλάβει ότι φέτος δεν κάναμε σκι μαζί; Ο Λάππας είναι 500 Km μακριά εσύ μόνο 70 Km. Ούτε στην γενική συνέλευση βρεθήκαμε. Συγχαρητήριά για το νέο Δ.Σ., όλοι τους είναι άξιοι, ικανοί και θα προσφέρουν τα μέγιστα. Πότε θα χιονίσει; Το νέο Δ.Σ. θα πρέπει να κανονίσει τον Νοέμβριο (2014) τα βουνά να είναι γεμάτα χιόνι. Χάρηκα πάρα πολύ που συναντήθηκα (αν και δεν κάναμε σκι) με τα υπόλοιπα παιδιά. Αυτές οι συναντήσεις δείχνουν την πραγματική δύναμη του συλλόγου. Μια δύναμη που δεν μετριέται με τον αριθμό των μελών αλλά με την ωραία συναισθήματα που νιώθουμε.

Μαζί με τον Gavis μια πολύ καλή ήμερα, χωρίς πούδρες άλλα με κάλο σκι στις άριστα πατημένες πίστες με σκληρό παγωμένο χιόνι που άντεξε μέχρι τις 2:00 χωρίς να μαλακώσει και να "νερουλιάσει". Δυστυχώς χωρίς πολύ κόσμο, έτσι δεν λειτουργούσε το πιατάκι της κορυφής. Αλλά μας έδωσε την ευκαιρία για γρήγορες καταβάσεις. Επαρκές χιόνι μέχρι το τελευταίο απότομο κομμάτι, εκεί πέτρες άλλα επειδή ήταν σκληρό-παγωμένο το χιόνι δεν βγήκαν πολλές (κατεβαίνοντας στην αριστερή πλευρά ελάχιστες).

Αρκετά σκληρό χιόνι, παγωμένο. Αλλά περάσαμε πολύ καλά γιατί ήταν καταπληκτική η παρέα. Όταν έχεις μπροστά τον @Aeras δεν έχεις επιλογές ή τον κυνηγάς ή μένεις μόνος . Στάθη χρωστάς μια ξενάγηση στον Παρνασσό και δεν ξεχνάω εύκολα (πρέπει, δεν γίνεται να στραβώσει και φέτος). Αλλά δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί σήμερα πονούσαν τα χέρια μου και όχι τα πόδια;

Οτι είδος εμφύτευμα τοποθετείται εχει μεγαλύτερη αντοχή από αυτό που "κόπηκε". Το κρίσιμο μέρος της επέμβασης είναι τα σημεία που συνδέονται οι άκρες των εμφυτευμάτων με τα οστά. Αυτός είναι και ο λόγος που δίνεται ο χρονική περίοδος των έξι μηνών. Είναι ο απαραίτητος χρόνος ώστε να δημιουργηθεί νέο οστό και να κλείσουν οι τρύπες στα κοκάλα. Ανάλογα με την τεχνική, την αποκατάσταση, την κατάσταση του μηνίσκου έχουμε και τους ανάλογους πόνους. Το κυριότερο είναι η σωστή αποκατάσταση για να εμπιστευτούμε το εγχειρισμένο γόνατο. Στην δικιά μου την περίπτωση μόλις περάσαν δυο εβδομάδες (έκλεισαν τα σημεία της εγχείρισης) πέρασα δυο μήνες μέσα σε πισίνα. Οι ασκήσεις που έκανα εκεί ήταν περπάτημα και τρέξιμο. Μόνος μεσα στην παιδική πισίνα να γυρνάω καθημερινά μια ώρα, βαρετά, τα νευρα μου τεντώθηκαν και ηθελα να αρχίσω την εκγύμναση γρήγορα. Ο γιατρός όμως ηταν απόλυτος, οτι έπρεπε να ακολουθήσω το χρονοδιάγραμμα της αποκατάστασης εαν θέλω να επανέλθω στο 100%. Δεν αξίζει το ρίσκο να βιαστούμε, γιατί είναι μεγάλο βάσανο και δυσκολότερη η νέα εγχείρηση στο ίδιο σημείο. Τρέξιμο μόνο σε διάδρομο με καλά αθλητικά παπούτσια για 10 με 15 λεπτά (ή εναλλακτικά ποδήλατο) με σκοπό την προθέρμανση για τις ασκήσεις ενδυνάμωσης.

Ανέβηκα σήμερα με τα παιδιά μου. Ήμασταν συνέχεια στο συρόμενο κάτω. Είχε καλό χιόνι, οριακό, αλλά χωρίς πέτρες (λίγες). Δυστυχώς δεν λειτουργούσε το πιατάκι της κορυφής. Πήραμε μόνο μια φορά την καρέκλα επειδή δεν είχαμε τα βιβλία του σχολείου. Πήγαινε τόσο αργά που μπορούσαμε να διαβάσουμε το επαναληπτικό της ιστορίας. Καλή αρχή για τα παιδιά μου, καλός καιρός, καλή διάθεση και υπόσχεση για επίσκεψη σε μεγαλύτερο βουνό.

Την Κυριακή ήταν η πρώτη μου φορά για φέτος. Χιόνι αρκετό και μάλλον η φετινή σεζόν θα κρατήσει αρκετά. Μερικές καταβάσεις στο τριπλό για ζέσταμα και μόλις άνοιξε το διπλό, εκεί κατευθείαν. Μάταια περίμενα να κατέβει κάποιος πρώτος αριστερά από τους πυλώνες (ανεβαίνοντας), από ψηλά ήταν ωραία φαίνονταν και τα σημάδια από τον πάγο που έπεσε απο το συρματόσχοινο. Στην πραγματικότητα ήταν η πιο καλοπατημένη πιστά που κατέβηκα!!! Τσιμέντο. Καλά ήταν, η αναμονή... αναμενομενη (αφού δεν υπήρχαν άλλα χιονοδρομικά ανοικτά), οι αναβατήρες γέρασαν, τα γόνατα όχι όπως παλαιότερα, με λίγα λογία αφού έκανα σκι μια καταπληκτική ημέρα.

Το να κάνουμε σκι το Δεκέμβριο είναι θέμα τύχης. Φέτος ήμασταν άτυχοι γιατί υπήρχε υετός και δεν είχαμε χαμηλές θερμοκρασίες. Την σεζόν 2011-2012 ήμασταν τυχεροί (πολύ). http://www.youtube.com/watch?v=ypqlncD9f8U&feature=c4-overview&list=UUgV0bFXb_TItBhyEhvMTNVA

Ατυχία για τα πηγάδια. Σήμερα για 2-3 βαθμούς χάθηκε πολύ χιόνι στην βάση. Το θετικό είναι οτι βάζει ψηλά.

Μπήκε ο Ιούνιος και άρχισε η αντίστροφη μέτρηση!! http://www.youtube.com/watch?v=gjYwM6FHD_4&feature=youtu.be

edit: Μετά από παράκληση της κόρης μου έβαλα και μουσική επένδυση σε αυτή την ανάρτηση. Όπου dancing θα μπει skiing http://www.youtube.com/watch?v=kjz8ln9688o Ανέβηκα χθες με τα παιδιά για μια τελευταία επίσκεψη, για να κλείσω την φετινή ομιχλώδη χιονοδρομική σεζόν. ο στόχος ήταν να φτάσουμε κορυφή και να κατεβούμε την μαύρη. Καταφέραμε να φτάσουμε κοντά στην αρχή από το λούκι. Όποτε ο στόχος μας μετατίθεται για την επόμενη χρονια. Αφού φορτώθηκα όλο τον εξοπλισμό (3 ζευγάρια σκι και μπότες, αντάπτορες, 20μετρο σχοινί, νερά κλπ) ξεκινήσαμε απο τον παράδεισο (το χιόνι ξεκινούσε από την μέση και πάνω. Αποφάσισα να μπούμε μέσα στο δάσος για να ανέβουμε την πλαγιά και να φτάσουμε στο καταφύγιο του ΕΟΣ με σκοπό να τσουλήσουμε μέχρι την αρχή από το λούκι. Συναντήσαμε τον δρόμο που οδηγεί στην αρχή του παραδείσου. Η επιλογές ήταν δυο ή συνεχίζουμε την ανάβαση μέσα στο δασός ή περνούμε τον δρόμο για να βγούμε στο λούκι και ανάβαση από εκεί. Επειδή δεν ήξερα την διαδρομή μέσα στο δάσος (μια φορά που προσπάθησα να κατέβω με σκι από το καταφύγιο μέσα από το δάσος βρέθηκα σε απότομο κομμάτι) πήγαμε στο λούκι. Ο εξοπλισμός. Πρώτη επαφή της μικρής με φώκιες τα κατάφερε πολύ καλά. Δεν πιάνονταν, μας άφησε πίσω. Περίπου στην μέση. Η κορυφή κοντά, αλλά ξέμεινα από δυνάμεις. 20 σχοινίες ακόμα ήταν πολλές για έμενα. Ξεκουραστήκαμε, φάγαμε και ξεκινήσαμε την κατάβαση. Το χιόνι καλό, δεν μας προβλημάτισε καθόλου. Ο μικρός αχόρταγος ήθελε να ξανανέβουμε δεν του έφτασε. Ήταν η καλύτερη κατάβαση μου φέτος. Του χρόνου καλύτερα πιο ψηλά περισσότερο χιόνι και πούδρες, και λιγότερη ομίχλη.

Review της προηγούμενης Κυριακής 3/3. Μια ακόμη ομιχλώδης ήμερα. Έχω σταματήσει να μετράω τις ήμερες με ομίχλη φέτος. Είχε παράξενη θερμοκρασία στο βουνό, στην βάση 1+, στην κορυφή αρκετά χαμηλή, το αποτέλεσμα να παγώνει η μάσκα και να καθαρίζει δύσκολα Αρκετά νωρίς επάνω (πρώτη καρέκλα) άλλα δεν είχε πολλούς για εκτός πίστας και έφαγα τα πάντα πρώτος!! Αφού ακολούθησα τον οδηγό πουδροφαγίας: 1η Κατάβαση Μαύρη 2η Κατάβαση Πυλώνες 3η Κατάβαση Μαύρη 4η Κατάβαση Διαδρομή προς Λούκι (δυστυχώς το είχαν πατήσει σε όλο το πλάτος) 5η Κατάβαση Δεξιά από τους πυλώνες στην συνεχεία δέντρα (στα γνωστά ανοίγματα). 6η Κατάβαση στο λούκι ανάμεσα από πυλώνες και μαυρη. 7η Κατάβαση Δεξιά από πυλώνες, πιστά και το μικρό απότομο (Jackson) Έχουν φαγωθεί όλα. 8η Κατάβαση Μισή Μαύρη και στο δρομάκι δεξιά για το μακρινό λούκι που θέλει περπάτημα (Τα έβγαλαν τα λεφτά τους οι Baron). Η υπόλοιπη ήμερα μέσα στην ομίχλη εντός ,εκτός και θολά . Δεν έφυγα ,από πείσμα και γιατί η ομίχλη είναι το καλύτερο σχολείο εκμάθησης σκι (για όσους θέλουν να μάθουν). Παρατήρησα ότι κατέβαινα ,παρ' όλη την ομίχλη, πολύ χαλαρά και απροβλημάτιστα (να είναι καλά η εκπαίδευση των προηγούμενων ημερών). Εκεί που ετοιμαζόμουν (περιπου στις 3 και κάτι) να γράψω άλλη μια ήμερα κάτω του μετρίου (στην ευχαρίστηση) ανοίγει ο καιρός. Ξανά καρέκλα, που έβριζα για την αργοπορία της ,κορυφή και πορεία για την κεραία αριστερά. Φώκιες και ανάβαση όσο γρηγορότερα γινόταν. Στην πραγματικότητα αργά όσο άντεχαν τα καμένα πόδια. Η θέα από την κορυφή ωραία και αρκετές ανάσες ξεκούρασης. (Χαμηλής ποιότητας φωτογραφιών από το κινητό δεινόσαυρο που έχω): Η κατάβαση όνειρο ,ανοιξιάτικο απάτητο που γλιστρούσε απίθανα και δεν κολλούσε. Πόνος στα πόδια αλλά δεν με ένοιαζε, με δυσκολία σταμάτησα εκεί που άρχιζαν τα δέντρα με μια καλή κράμπα στο δεξί πόδι. Πονούσα αλλά χαιρόμουνα και χαμογελούσα για αρκετή ώρα. Μέσα στα δέντρα για βγω στο λούκι. Το χιόνι στο λούκι καλό και πολύ. Άλλη μια καλή κατάβαση, τόσο καλή που στο τσακ κατάφερα να σταματήσω στο τελείωμα και να μην πέσω απροετοίμαστος στο απότομο που έχει στο τέλος. Η επιστροφή στο χιονοδρομικό με σπρώξιμο (δεν πάτησαν τους δρόμους αντοχής) άλλα Baron=ξεκούραση. Η πλαγιά που κατέβηκα από το πάρκινγκ.

Ανέβηκα σήμερα με τα παιδιά. Κάναμε σκι μόνο στο Αρσούμπασι ,το χιόνι στην αρχή καλό αλλά έγινε μαλακό (Ανοιξιάτικο). Θυμήθηκα τα παλιά, πως ξεκίνησα να κάνω σκι. Στο απλό και ταπεινό Σέλι. Μπορεί να μην είναι δύσκολο σαν τα Πηγάδια, να μην έχει απάτητο σαν την Βασιλίτσα ή συνδυασμός και των δυο όπως το Πισοδέρι ,αλλά είναι το ιδανικότερο σε όλη την Ελλάδα για να μάθεις να κάνεις σκι!!! Στην κορυφή είχε αρκετό αέρα ,αλλά μόλις την κατέβαινες έκοβε. Το διασκεδάσαμε αρκετά, πηδήξαμε από το φρύδι, βγήκαμε στο απάτητο. Τα παιδιά χαίρονταν και εγώ έκαιγα γόνατα. Δεν μπορούσα να ήμουνα εκτός και να πήγαινα με "V" (με έβλεπαν τα παιδιά μου ,τόσα βιντεάκια τους έδειξα). Πίσω χιόνι θα έχει άλλες 2 εβδομάδες, κόσμος που θα ανεβαίνει δεν ξέρω εάν έχει.

Αν και είμαι βόρειος και άσχετος με Παρανασσό και Καλάβρυτα εχω να κάνω μια παρατήρηση: @NERAJOURI είναι πολύ εύκολο να καταστρέψετε αυτό που με τόσες προσπάθειες φτιάχνετε. Δεν μπορώ να κρίνω ποιος έχει δίκαιο και ποιος άδικο, γνωρίζω ότι οι υπεροπτικές συμπεριφορές οδηγούν στην απαξίωση και στην αντιστροφή της πορείας . Παραδείγματα έχουμε, τα χιονοδρομικά κέντρα του Καϊμακτσαλάν και του Φαλακρού. Ήταν αρκετές δυο άσχημες χρονιές για να σβήσουν.

http://www.youtube.com/watch?v=GlXqlspKqPM&list=UUgV0bFXb_TItBhyEhvMTNVA&index=1

Έχω αρχίσει την επεξεργασία του βίντεο. Αλλά έχω το βίντεο με τον Presintent να βγαίνει από την πόρτα, άλλα ήταν μόλις την έκλεινα και δεν έγραψα όλο το σκηνικό: http://youtu.be/0UMqRK-Z2Ss

Μερικές φωτογραφίες απο το Σάββατο:

http://www.airpano.com/files/Sankt-Moritz-Switzerland/2-2

http://www.airpano.r...nte-Cervino/2-2

Δίκαιο έχεις για τον Χρήστο. Πέρασα πάρα πολύ καλά και χάρηκα πολύ που σας είδα. Δυστυχώς ο καιρός δεν μας έκανε το κέφι. Αλλά μέσα στο πρόγραμμα είναι όλα. Χαμένη ήμερα χιονοδρομίας είναι αυτή που δεν κάνουμε σκι. Ακόμα και με ομίχλη πρέπει να τσουλάμε, κερδίζουμε πολύ περισσότερα από ότι φανταζόμαστε!!! Ευχαριστώ όλα τα παιδιά για την ξενάγηση και ειδικά αυτούς που μας πρόσεχαν στα δύσκολα σημεία του βουνού. Αξέχαστες ατάκες: ποιος είναι ο πελάτης; βρε κριάρι γιατί μαζεύεις τα πόδια;