mil

Τα πολλά λόγια είναι φτώχια, τα μισόλογα διπλή φτώχια. Πόσο κοστίζει το ρημάδι;

Πάντως από το πρωί το radio Tirol μιλάει μόνο για την Ελλάδα. Για την οικονομική ενίσχυση, εκατομύρια, κλπ. Ενημέρωση από Ελλάδα, από ιστιτούτο Ελληνικών.... του Ίνσμπουργκ κλπ. Τα ανύπαρκτα Γερμανικά μου δεν μου επιτρέπουν να καταλάβω πολλά, αλλά το γεγονός ότι τραγούδι παρά τραγούδι έχει σχέση με Ελλάδα (Μούσχουρη, Ντέμης Ρούσσος, Βίκυ Λέανδρος, Μερκούρη....) τραγουδισμένα στα γερμανικά, ή άλλα Αυστριακά τραγούδια ακόμα και με Ελληνικές εκφράσεις, μου δίνουν την εντύπωση ότι μας αντιμετωπίζουν με ιδιαίτερη συμπάθεια. Die Bouzouki Klang Durch Die Sommern | Vicky Leandros, Auf Wiedersehn | Demis Roussos, Heute Will Ich Lieben Und Leben | Vicky Leandros.....

Το σκοινί που είναι δεμένο το red bull

Ένα τέτοιο καρεκλάκι-καναπέ, δεν μπορούμε να φέρουμε;

Στις σημερινές συνθήκες, το ΔΝΤ είναι ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ σε σχέση με το ό,τι θα είχαμε σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση. Τα αναγκαία μέτρα που λήφθηκαν για ΑΡΧΗ, μπορεί να είναι σωστά προς μία κατεύθυνση και ίσως όχι προς κάθε κατεύθυνση. Κατ'αρχήν πρέπει να συνέλθουμε λίγο από την πολύ σφαλιάρα για να ξεκαθαρίσει λίγο το μυαλό μας για να δούμε το επόμενο βήμα. Υπάρχουν πολλά που πρέπει να γίνουν ακόμα, ειδικά στον δρόμο απόδωσης ευθυνών.

Και ποιος σου είπε ότι ξέρω τα πάντα. Ό,τι ξέρω ή υποθέτω ότι ξέρω λέω και περιμένω διόρθωση. Αλοίμονο αν κάποιος είχε το αλάθητο ή αν ήταν παντογνώστης. Ούτε καν οικονομολόγος δεν είμαι, άρα σίγουρα έχω βασικά κενά.

Μόλις έκλεισε το μαγαζί για φέτος Γιάννη.... παρ'όλο που εξακολουθεί και χιονίζει ψηλά. Άντε και του χρόνου (με πολλά λεφτά).

Πως θα βρούμε ένα τέτοιο; Χωρίς πλάκα, θα βάζουμε από ένα τέτοιο σε κάθε ΧΚ έξω από το σαλέ με το λογότυπο μας και θα κερνάμε καφέ και κουλουράκια (σαν την διαφήμηση).

Σε θαυμάζω πάντως. Άραγε κανείς δεν γλύστρησε από εκεί;

Για τις οικονομικές προβλέψεις λένε ότι οι οικονομολόγοι έχουν χαμηλώτερα ποσοστά επιτυχίας από τις χαρτορίχτρες. Τώρα για το τι θα συμβεί, ή το τι θα συνέβαινε, στις διάφορες "επιλογές" που είχαμε, το thread του Μάκη είναι "πιο αρμόδιο", αφού εδώ περισσότερο αναφερόμαστε στο τι είδους μέτρα λαμβάνονται ή θα έπρεπε να ληφθούν στο εσωτερικό, ή το ποιος πληρώνει το μάρμαρο. Παράδειγμα, πολύ θα ήθελα να δω ολόκληρα υπουργικά συμβούλια φυλακή γιατί λειτούργησαν ως προδότες, όμως αυτό δεν θα με βοηθούσε άμεσα ούτε θα μου έλυνε το πρόβλημα αν δημεύονταν οι περιουσίες τους, απλά θα ένιωθα ηθική ικανοποίηση και δικαίωση. Άλλωστε ο ηττημένος στρατηγός, όταν ευθύνεται για την ήττα όταν έχει τσίπα αυτοκτονεί, ενώ εδώ μας τα χώνει και από πάνω. Αλλά ας μην ξεφύγω άλλο. Έχοντας ελάχιστες γνώσεις οικονομικών, ακούγοντας απίστευτα πράγματα που δεν έχω πάντα την δυνατότητα να αξιολογήσω, αλλά χρησιμοποιώντας πάνω απ'όλα την λογική, προσπαθώ να δω τι δεδομένα έχω και να αποκρυπτογραφήσω όσο νομίζω καλύτερα με τα δεδομένα που ξέρω την πραγματικότητα. Για πολλά πράγματα δεν υπάρχει προβλεπόμενη διαδικασία, όπως για την χορήγηση των χρημάτων που παίρνουμε (ΟΝΕ+ΔΝΤ), όμως για όλα υπάρχει πρώτη φορά. Κατά την γνώμη μου η Ελλάδα είναι πολύ μικρή στο ευρώ (το 2%?), οπότε ό,τι και να συνέβαινε στην Ελλάδα δεν θα επηρέαζε άμεσα το ευρώ. Σίγουρα θα υπήρχαν κλιδωνισμοί, όμως αυτό θα έδειχνε μεγαλύτερη αδυναμία προάσπισης του ευρώ από τον ίδιο του τον εαυτό στις παγκόσμιες αγορές όπου το ευρώ ολοένα εκτοπίζει το αδύναμο δολάριο και αυτός είναι ένας από τους λόγους που επιτέθηκαν στην Ελλάδα σε κάποια στιγμή αδυναμίας και μας έσκισαν (δικαιολογημένα για τα κατορθώματα μας). Όμως επειδή το μεγαλύτερο μέρος των ομολόγων μας το έχουν Γερμανικές και Γαλλικές τράπεζες, θα είχαμε νέα κρίση του Ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος με μη προβλεπόμενη εξέλιξη, γιατί μετά από εμάς ακολουθεί η Πορτογαλία, με διαφορετικά προβλήματα από εμάς (εκεί οι Πορτογαλικές τράπεζες έχουν τα περισσότερα Πορτογαλικά ομόλογα) και αν αυτό μεταφερόταν σε Ισπανία και Ιταλία, τότε θα είχαμε το τέλος του ευρώ. Σε αυτό το ενδεχόμενο, θα μας πέταγαν από εκεί που ήρθαμε, ή θα έφευγε η Γερμανία με την Γαλλία πιθανώς, αλλά ποιος ξέρει τι θα γινόταν σε ανάλογη κρίση, ο καθ'ένας λέει ό,τι σενάριο θέλει, σίγουρα όμως το τι θα γινόταν δεν είναι προβλέψιμο. Θεωρώ όμως ότι θα είχαμε σημαντικότατο πρόβλημα ρευστότητας αν δεν είχαμε την λύση που εφαρμόστηκε, η οποία και πάλι θα δημιουργούσε πρόβλημα ρευστότητας στις τράπεζες αν δεν λάμβανόντουσαν τα μέτρα που ελήφθησαν. Έχουμε πάρει τριετή αναστολή, δεν έχουμε λύσει κανένα πρόβλημα, μας έδωσαν παράταση μήπως έστω και τώρα που είναι αργά βάλουμε έστω και λίγο μυαλό και κινηθούμε μπροστά. Και πάλι με τρώει το χέρι μου και θυμάμαι τον υποτιμητικό τρόπο που μίλησε ο Παπουτσής (πρώην Επίτροπος μάλιστα) στον Σαχινίδη όταν έλεγε για μέτρα πολύ ηπιότερα των σημερινών. Άραγε πόσο μακριά από εδώ πρέπει να τον διώξουμε. Όμως είμαστε εκτός θέματος εδώ.

Η πρόσφατη παγκόσμια κρίση πρακτικά δεν μας επηρέασε (άμεσα) και θα επηρέαζε τις Ελληνικές τράπεζες αν κατέρρεε το πρώην ανατολικό μπλοκ και πιο συγκεκριμένα οι χώρες στις οποίες είχαν κάνει επενδύσεις. Αν πτώχευε η Ελλάδα, οι Ελληνικές τράπεζες, έχοντας πολλά ομόλογα του δημοσίου, έχοντας ταυτόχρονα και αρκετές προσδοκώμενες εισπράξεις από τους πολίτες πτωχευμένου κράτους, με μαθηματική ακρίβεια θα είχαν πρόβλημα ρευστότητας και θα δεσμευόντουσαν καταθέσεις. Ακόμα και με τα σημερινά δεδομένα, θα αντιμετωπίσουν προβλήματα (όχι όμως σοβαρά), αφού πολλοί από αυτούς που δάνεισαν δεν θα μπορέσουν να ξοφλήσουν τα δάνεια τους και ταυτόχρονα δεν θα μπορέσουν να πάρουν αρκετά χρήματα από εκποιήσεις ακινήτων που υποθηκεύτηκαν. Γι'αυτούς που έβαλαν στο στρώμα τα λεφτά, θα πρέπει το συντομότερο να τα επιστρέψουν στις τράπεζες, γιατί οι κλοπές θα πολλαπλασιαστούν το επόμενο διάστημα. Όσο γι'αυτούς που έβγαλαν τα λεφτά τους έξω για να παίρνουν 0,5% επιτόκιο και μετά να μας τα ξαναδανείζει το Ευρωπαϊκό κράτος με 5%, τι να πει κανείς. Τελικά είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Πάνω από 10 δις βγήκαν από την Ελλάδα τους τελευταίους μήνες.

Ετοίμασε βαλίτσες. Έμαθα ότι θα μας δώσουν και από εκεί δάνειο και πάω να το πάρω.

Οι πίνακες και οι αριθμοί, σίγουρα λένε πολλά, μπορεί όμως να λένε και λίγα αν δεν έχουμε όλα τα στοιχεία. Για παράδειγμα, έχουμε σημαντικό χρέος σε σχέση με το ΑΕΠ μας (μάλλον μεγαλύτερο από το αναγραφόμενο παραπάνω), ανάλογο με αυτό της Ιταλίας, όμως συγκρίνεται η δομή της οικονομίας και παραγωγή του ΑΕΠ μας με αυτό της Ιταλίας; Συγκρίνονται οι επενδύσεις και υποδομές που γίνονται εδώ με αυτές της Ιταλίας; Δεν έχουμε απλά ένα μεγάλο χρέος, αλλά ένα μη διαχειρίσιμο (μεγάλο) χρέος. Από την άλλη, το μικρό μέγεθος της οικονομίας μας, σημαίνει ότι μπορεί να ανατραπεί πιο εύκολα εδώ το οικονομικό κλίμα, η δε οικονομία μας μπορεί να απορροφηθεί-διορθωθεί πολύ ευκολότερα από την Ευρωπαϊκή οικονομία σε σχέση με την Ιταλική. Επίσης αν προσθέσουμε τα χρέη ιδιωτών (και τραπεζών) στο Δημόσιο χρέος, θα δούμε ότι η Ελλάδα (συνολικά) δεν είναι σε τόσο δεινή θέση σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη, αντιθέτως είναι πολύ καλύτερα (αριθμητικά) από την Γερμανία και την Ολλανδία, κάτι που δεν αντανακλά στο Ελληνικό Δημόσιο (βέβαια σε περίπτωση χρεωκοπίας η ιδιωτική πλεονασματική θέση θα εξατμιστεί και γι’αυτό τους τελευταίους μήνες πολλές από αυτές έφυγαν για το εξωτερικό επιτείνοντας ακόμα και την Ευρωπαϊκή κερδοσκοπία, ενώ παράλληλα η μικρή Ελληνική παραγωγικότητα σε όλους τους τομείς-του ιδιωτικού τομέα συμπεριλαμβανομένου- θέτει υπό αμφισβήτηση τις απλές αριθμητικές παραβολές). Όμως για εμένα, αυτό έχει και άλλη ανάγνωση (εκτός του ότι οι Ευρωπαϊκές οικονομίες δεν είναι και τόσο ευημερούσες όσο νομίζουμε). Το ότι οι ιδιώτες ευημερούν περισσότερο από το Δημόσιο έχει να κάνει με το μαύρο χρήμα (παραοικονομία), τον χρηματισμό, διασπάθηση Δημοσίου χρήματος...., δηλαδή από μη ορθολογική ανάπτυξη της οικονομίας μας. Και αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν άμυνες στην οικονομία μας (οι οποίες ως επί το πλείστον δημιουργήθηκαν παρανόμως εις βάρος του Δημοσίου), αρκεί να χρησιμοποιηθούν (αν και όλα αυτά είναι αντιφατικά). Με την ανάληψη των υποχρεώσεων μας για την επόμενη τριετία από τους ΟΝΕ-ΔΝΤ, απλώς απομακρύναμε προσωρινά το φάσμα χρεωκοπίας. Βέβαια δεν είναι απολύτως βέβαιο ότι θα λάβουν οι πιστωτές μας τα ποσά που δεσμεύτηκαν για χάρη μας, αυτό θα εξαρτηθεί από την στάση μας, αλλά ας υποθέσουμε ότι αυτό θα γίνει. Μετά την τριετία, θα εξακολουθούμε να έχουμε τουλάχιστον τις ίδιες υποχρεώσεις αποπληρωμής δανείων, αφού σίγουρα δεν θα μειωθεί το χρέος. Άλλωστε απ’ότι φαίνεται, οι προσπάθειες θα είναι να μειωθεί ο ρυθμός αύξησης του χρέους αφού είναι ανέφικτο να μειωθεί ίδιο το χρέος με πλεονασματικούς προϋπολογισμούς. Άρα ο χρονικός ορίζοντας του προβλήματος θα ξεπεράσει κατά πολύ την τριετία που αναφέρεται συνεχώς (εκτός και αν έχουμε απροσδόκητα έσοδα από ουράνιο, πετρέλαιο...., σενάρια που δεν φαίνονται ρεαλιστικά για την ώρα). Η ακτινογραφία του οικονομικού προβλήματος μας, της οικονομικής κρίσης μας που εδώ και χρόνια ήταν φανερότατο ότι ερχόταν, είναι το αποτέλεσμα της γενικότερης κρίσης της Ελλάδας σε κάθε επίπεδο. Κρίση πολιτικής, πολιτικών, πολιτών, ηθικής, θεσμών, αξιών, αξιοπιστίας..... κρίση που πηγάζει από όλη την κοινωνία και αυτό φαίνεται ακόμα και στην απλή καθημερινότητα μας. Σίγουρα υπάρχει καταμερισμός ευθυνών. Οι συνθήκες που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε αντιστοιχούν σε συνέπειες ήττας πολέμου, χωρίς νεκρούς, απ’ότι φαίνεται κλειδώνει χωρίς εδαφικά ανταλλάγματα και έχοντας πολλές αμφιβολίες εκχώρησης διαφόρων κυριαρχικών διακαιωμάτων τα επόμενα χρόνια.

Για τις υποχρεώσεις και απολαβές από την Ολυμπιάδα υπάρχει λόγος και αντίλογος που δεν έχει νόημα εδώ. Αλλά ας δεχτούμε την ύπαρξη των δανειακών υποχρεώσεων της Ολυμπιάδας με την κακοδιαχείρηση τους, χωρίς να συνυπολογίσουμε παράπλευρες ωφέλειες. Και μόνο από αυτο δεν έπρεπε να συνετιστούμε; Αν δεν είχαμε πάρει από τότε άλλο δάνειο και περιοριζόμασταν στις επιδοτήσεις που παίρναμε και στις δυνάμεις μας, τώρα θα είχαμε χρέος κάτω του %, άρα θα σφυρίζαμε χαρούμενα. Η Ολυμπιάδα δεν έφταιγε για τα δάνεια που παίρναμε χρόνια μετά την ολοκλήρωση της.

Τι σημαίνει η κρίση για κάποιον μη οικονομολόγο σαν εμένα, με πολλά κενά και απορίες που προσπαθεί να αξιολογήσει ό,τι ακούγεται; Το πρόβλημα που έχουμε κατ’αρχήν είναι ότι έχουμε πολλά δάνεια που λήγουν φέτος και δεν μπορούμε να τα αποπληρώσουμε. Μέχρι τώρα αποπληρώναμε τα δάνεια μας ξαναδανειζόμενοι, δηλαδή βάζαμε και τους τόκους στο κεφάλαιο και κάναμε «τούμπα» τα δάνεια, παίρναμε και καινούρια (δεν είχαμε πχ να δώσουμε συντάξεις), μέχρι που φούσκωσαν εδώ που φούσκωσαν και πλέον δεν μας ξαναδανείζουν γιατί οι αγορές θεωρούν ότι έχουμε πάρει περισσότερα δάνεια από αυτά που μπορούμε να αποπληρώσουμε και έτσι είναι. Ή ακριβέστερα, μας δανείζουν με επιτόκια τόσο ακριβά που δεν μπορούμε να τα πάρουμε (ας αγνοήσουμε τα παράλληλα παιχνίδια που παίζονται σε διεθνές επίπεδο με το ευρώ, αφού δεν δημιούργησαν αυτά το πρόβλημα μας αλλά μας χρησιμοποιούν ως δούρειο ίππο, απλά το επιτείνουν, ας αγνοήσουμε και τις κερδοσκοπικές κινήσεις που έγιναν με το χρέος μας, αποκρύπτοντας το για να μπούμε στο ευρώ έναντι σεβαστού ποσού που καλούμαστε να πληρώσουμε τώρα). Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως δεν είναι ότι χρωστάμε πολλά, μα πάρα πολλά, αλλά ότι δεν παράγουμε αυτά που θα έπρεπε να παράγουμε ώστε να πληρώνουμε τις υποχρεώσεις μας. Για ανάλογες περιπτώσεις, ιδρύθηκε το ΔΝΤ, στο οποίο είμαστε μέλος και σε συνδυασμό με το σχήμα «βοήθειας» από τα μέλη της ΟΝΕ θα πάρουμε για φέτος τα χρήματα (δανεικά με λογικότερο επιτόκιο) που χρειαζόμαστε για να κάνουμε τούμπα τα δάνεια μας που λήγουν φέτος. Και φυσικά σε ανάλογες περιπτώσεις, αυτοί που μας δανείζουν, μας καθορίζουν και τους όρους τους (όπως κάναμε και εμείς ως μέλη του ΔΝΤ απέναντι σε χώρες που χρειάστηκαν την βοήθεια του). Όμως δεν είναι μόνο ότι δεν παράγουμε αυτά που πρέπει για να αποπληρώνουμε τα δάνεια μας, αλλά μπαίνουμε συνεχώς ακόμα παραπάνω μέσα, που σημαίνει ότι πως είναι δυνατόν να ελπίζουν οι δανειστές μας ότι θα αποπληρωθούν τα δάνεια; Βέβαια πως είναι δυνατόν εμείς να κοιμώμαστε ταυτόχρονα τον ύπνο του δικαίου; Αλλά ακόμα και στην περίπτωση που ως δια μαγείας βρίσκαμε 120?, 130?, 140? δις ευρώ (πες ότι οι φίλοι Γερμανοί μας έδιναν αποζημίωση για τον β’ παγκόσμιο πόλεμο) ώστε να επιστρέψουμε σε χρέος τάξεως % του περσινού ΑΕΠ (βέβαια εδώ παίζει ρόλο ποιο είναι το πραγματικό ΑΕΠ, αφού αν το αυξομειώνω κατά το δοκούν βγάζω ό,τι ποσοστό θέλω), θα λύναμε το πρόβλημα; Μα φυσικά όχι, αφού το ποσό αυτό δανειστήκαμε επί πλέον του προηγούμενου χρέους τα τελευταία 4-5 έτη για να φτάσω εδώ που είμαι σήμερα, άρα αν δεν αλλάξω το σύστημα που μπαίνει τόσο πολύ μέσα, μετά 3-4 χρόνια θα είμαι πάλι στον ίδιο παρονομαστή. Τι σημαίνει αυτό; Μείωση αποδοχών παντού τάξεως 30% (αρκετά πάνω από 3 μισθούς-συντάξεις) και ταυτόχρονες απολύσεις στο Δημόσιο πάνω από 150.000. Αλλά η μείωση κατανάλωσης που θα προκύψει δεν θα οδηγήσει σε πτώχευση-συρρίκνωση τουλάχιστον το 30% του ιδιωτικού τομέα ειδικά αυτού που ασχολείται με παροχή υπηρεσίας και ειδών πολυτελείας. Οι στρατιές ανέργων που θα δημιουργηθούν, θα πρέπει να απασχοληθούν σε παραγωγικούς τομείς της οικονομίας (πχ ναυτιλία, ενέργεια, τουρισμός, αγροτική παραγωγή, να ρισκάρω σε βιομηχανική παραγωγή;........) ώστε να της προσφέρουν, αντί να την στραγγίζουν όπως συνέβαινε μέχρι τώρα. Για να γίνει αυτό (πλήρης αναδιάρθρωση της οικονομίας) εντός της ανταγωνιστικότητας της ζώνης ευρώ, είναι από δύσκολο έως ανέφικτο. Θα μου πεις τόσα χρόνια τα προγράμματα ενίσχυσης ανταγωνιστικότητας-παραγωγικότητας (πακέτο 1, 2...) που πήγαν; Έλα ντε. Και οι άτιμες οι καγιέν δεν αποδίουν. Αλλά και το ισχυρό σοκ (έως θανατηφόρο) που θα επέλθει στο μεσοδιάστημα από την μείωση του εθνικού προϊόντως και μείωση ασφαλιστικών εισφορών, θα είναι άλλο ένα πρόβλημα, αλλά αναγκαίο να συμβεί κάποτε. Και σε όλα αυτά δεν υπολογίσαμε πουθενά τον ανθρώπινο παράγοντα και εδώ θα είναι τραγικά τα πράγματα. Είναι όμως ένα σοκ που θα έπρεπε να είχε γίνει χρόνια τώρα και θα το είχαμε ξεπεράσει πολύ πιο ανώδυνα, είχαμε όλες τις ευκαιρίες και οικονομικά και χρονικά και αφού δεν έγινε ομαλά θα υποστούμε τις συνέπειες της επί ετών αδρανείας μας με το ζόρι. Και τώρα που άντε θα πάρουμε τα κεφάλαια για να κάνουμε τούμπα τα φετινά, τι θα γίνει του χρόνου που θα λήγουν άλλα τόσα και του παραχρόνου που θα λήγουν άλλα τόσα και σε 2 χρόνια που θα ξαναλήγουν άλλα τόσα; Και το κάθε ένα από αυτά τα τόσα, είναι όσα ήταν το ΣΥΝΟΛΙΚΟ χρέος της Αργεντινής όταν κατέρευσε. Θα μας ξαναδώσουν κι άλλο, ακόμα κι άλλο πακέτο βοηθείας, ή θα βρούμε και από που τόσα χρήματα; Μήπως λοιπόν θεωρείται βέβαιη η χρεωκοπεία μας και η στάση πληρωμών-αναδιαπραγμάτευση του χρέους και τι θα σημαίνει αυτό που πιθανώς να γίνει του χρόνου; Κατ’αρχήν δεν θα μας δανείζει κανείς, θα πληρώνουμε με το σταγονόμετρο (πόσα σου χρωστάω; 100, πάρε 50 και τα άλλα σε άτοκες δόσεις, πόσος είναι ο μισθός σου 1000 ευρώ; πάρε 500 και τα άλλα γράφ’τα....). Αυτό σημαίνει ότι τέλος οι εισαγωγές που δεν θα προπληρώνονται. Και αν η πρώτη προταιρεότητα θα είναι τα φάρμακα (που και αυτά θα έχουν ελλείψεις), θα έρχεται λιγότερο πετρέλαιο, δεν θα μας πουλάνε ενέργεια (πχ. θα έχουμε ρεύμα 15 ώρες την ημέρα), δεν θα υπάρχουν ανταλλακτικά αυτοκινήτων, ίσως υπάρξουν ελλείψεις και σε νέα μοντέλα σκι ..... Προηγουμένως όμως, όλος ο δανεισμός του κράτους μας, δηλαδή τα ομόλογα μας θα έχουν ήδη πιάσει πάτο, άρα θα γράψουν μεγάλες ζημιές οι πιστωτές μας (πχ. Γαλλία, Γερμανία), αλλά και οι Ελληνικές τράπεζες που πλέον θα αποκτήσουν πρόβλημα ρευστότητας, προφανώς θα δεσμευτούν καταθέσεις (πχ θα μπορεί να σηκώσει κανείς μέχρι Χ ποσό (πχ 200€) /μήνα, ή μέχρι 5% συνολικά και άλλα τέτοια ανάλογα. Δεν μπορώ να φανταστώ τι άλλο θα επιφέρει κάποια τέτοια επιλογή που πιθανώς να είναι αναπόφευκτη στο άμεσο μέλλον. Και πιθανή συνέπεια είναι η επιστροφή στην δραχμή με κάποια υποτίμηση άνω του 100%. Ποια θα ήταν η καλύτερη λύση μη εφαρμογής των παραπάνω; Η ανάληψη του χρέους της επόμενης 3ετίας τάξεως 150 δις από ποιον; Αλλά όποιος και να το κάνει, θα γίνουμε οικονομικοί σκλάβοι, χωρίς να συνυπολογίζω πουθενά Εθνική κυριαρχία. Και αν υπήρχε κάποια πολιτική απόφαση της Ευρώπης για διάσωση μας (πχ οι Γερμανοί και οι Γάλλοι θα φάνε μεγάλο φέσι) και αποφασίσουν να μας διασώσουν όπως τις τράπεζες τους (που τις εθνικοποίησαν), αν σκάσει κάποιο ανάλογο φαινόμενο με την Πορτογαλία, ή την Ισπανία, θα μπορέσουν να αντιδράσουν, ή θα οδηγηθούμε σε ολική κατάρρευση του ευρώ, ή θα αφεθεί έρμο το ευρώ και θα δημιουργηθεί κάποιο νέο μαρκόφραγκο και το ευρώ θα φύγει άπατο; Σίγουρα θα πρέπει να αυξήσουμε το εθνικό προϊόν και να εκποιήσουμε μεγάλο μέρος της Εθνικής περιουσίας μας, να αντλήσουμε επενδύσεις (πιθανώς από Άραβες και να μας καλύψει ο ΟΝΕ δανείζοντας μας με σκληρές αναδιαρθρώσεις, ώστε να διατηρηθούμε εντός ευρώ και να ελπίζουμε ότι μέσα σε μία 15ετία θα έχουμε πάλι ελπίδα στο όνειρό. Και φυσικά τίποτα από αυτά δεν θα γίνει αν δεν αλλάξουμε νοοτροπία. Μας το είπε ο Φιλανδός άλλωστε: Καλό κουράγιο. Σίγουρα υπάρχει και το αισιόδοξο μελλοντικό σενάριο. Να καταστραφεί όλος ο κόσμος το 2012 όπως λένε πολλοί, οπότε δεν θα χρειαστεί να ξεπληρώσουμε τα χρέη μας.

Αυτό είναι εντελώς λάθος προσέγγιση. Σίγουρα και άλλοι (όχι όλοι) έχουν προβλήματα μικρότερα μεν, αλλά ανάλογα με τα δικά μας. Και αυτός είναι άλλος ένας λόγος που αντιμετωπιζόμαστε με αυστηρότητα. Και έτσι πρέπει. Η πραγματικότητα λέει ότι τα τελευταία 6 χρόνια 2πλασιάσαμε στην ουσία το χρεός μας. Παράλληλα έχουμε μία οικονομία που δεν παράγει και μόνο καταναλώνει υπέρμετρα.

Το ΔΝΤ δεν ήρθε από μόνο του, ήρθε γιατί εμείς το παρακαλέσαμε-προκαλέσαμε. Γιατί αν δεν ερχόταν και κάναμε παύση πληρωμών-επαναδιαπραγμάτευση χρέους= χρεωκοπία, το μέλλον μας θα ήταν η Αλβανία του '50. Εγώ συμβιβάζομαι με το κόψιμο του 14ου, του 13ου, αλλά και του 12ου μισθού (ή γενικότερα του 3/14=21.5% του εισοδήματος μισθωτών και μη), σύνταξη στα 67 έτη και/ή 40 χρόνια εργασίας (που θα επηρεάσει ως επί το πλείστον την ηλικία μου), υπάρχει κανείς που μπορεί να εγγυηθεί ότι σε 10-15 χρόνια θα έχουμε ικανοποιητικό εξωτερικό χρέος (πχ. %), αξιοπρεπή δημόσια υγεία (πχ. χωρίς φακελλάκι), εξασφάλιση ύπαρξης της σύνταξης και δυνατότητα μελλοντικών προθέσεων για αύξηση μισθών (σε επίπεδα χαμηλότερα των σημερινών); Πολύ φοβάμαι ότι αυτό είναι το αισιόδοξο σενάριο.

Τους περάσαμε, η Σαντορίνη είχε κάνει 7. Η μεγαλύτερη ίσως έκρηξη που έγινε σε "ιστορικούς χρόνους" είναι αυτή στην Ινδονησία αρχές 19ου αιώνα (1800+), όταν δεν υπήρξε καλοκαίρι και σημειώθηκαν κατά τους καλοκαιρινούς μήνες χιονοπτώσεις στην Αγγλία.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την προσπάθεια.

Το κινητό ήδη απαγορεύτηκε για τους οδηγούς. Τα υπόλοιπα δεν φτιάχτηκαν-χρησιμοποιούνται αποσκοπώντας να αποσπούν την προσοχή των οδηγών όταν οδηγούν.

Πάντως για να είμαστε ειλικρινείς, σε ατυχήματα σαν αυτό εντός αστικής περιοχής, οι ταμπέλες και οι κολώνες παίζουν από ελάχιστο έως καθόλου ρόλο στον καταμερισμό ευθυνών. Όπως πριν λίγα χρόνια, όταν στην Συγγρού ένα αυτοκίνητο θέρισε μία στάση, δεν έφταιγε η στάση. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει αποδειχθεί η ευθύνη των διαφημιστικών πινακίδων και ότι δεν πρέπει να απομακρυνθούν. Μόνο που θα πρέπει να σταματήσουν και οι διαφημιστικές χαρτοσαβούρες στις κολώνες που φωτίζουν τους δρόμους.

Απ'ότι διάβασα σε μελέτη, μετρήσεις έδειξαν ότι τα ατυχήματα λόγω των πινακίδων αυξήθηκαν σε ποσοστό τάξεως 15-20%. Η μελέτη καθώς και το πως έγινε δεν ξέρω, τα αποτελέσματα που διάβασα μεταφέρω.

Η πίκρα είναι να τα βλέπεις μόνο από την οθόνη του pc σου. Θα μου πεις από τ'ολότελα.... Α ρε Γιάννη50 που πας; "ε και εμεις χασαμε το παιχνιδι για 3-4 βαθμους" Οι Άγγλοι λένε ότι είτε χάσεις για λίγο, είτε για πολύ, έχασες.

Gianis50, τυχερό σε βλέπω τώρα που ξαναπας.